ခ်ိဳၿမိန္ေသာႏႈတ္ခမ္းတစ္စုံကိုထိေတြ႕ခြင့္ရၿပီးတဲ့ေနာက္ႏွလုံးသားကထိုခ်ိဳၿမိန္မႈတို႔ကိုသာထပ္မံေတာင့္တေနမိသည္။ခံစားမႈတို႔ကျပင္းရွရွႏိုင္ေပမဲ့ထိုခံစားမႈတို႔ကတပ္မက္ဖြယ္ေကာင္းလွသည္။ျပန္ေတြးမိတိုင္းရင္ခုန္သံေတြကအသစ္တစ္ဖန္ျပန္လည္ေမြးဖြားေနေလျပန္သည္။

မ်က္လုံးထဲမွာမ်က္ႏွာလွလွေလးကကြက္ကျႏဲမင္ေယာင္မိျပန္သည္။ထို႔အတူမဟာ့ကိုအၿမဲလိုလိုမႏူးညံ့တတ္ေသာရႈိင္းရဲ႕မ်က္ႏွာေလးကိုလည္းျမင္ေယာင္မိျပန္သည္။

ဘယ္အခ်ိန္ၾကည့္ၾကည့္ smart ျဖစ္ေနေသာရႈိင္းရဲ႕ပုံစံကလည္းမ်က္လုံးထဲျမင္ေယာင္ေနမိသည္။အမွန္အတိုင္းဝန္ခံရလွ်င္ရႈိင္းကို႐ူးသြပ္မိသည္။ထို႔အတူမမေနရဲ႕အလွအပမွာနစ္ေမ်ာမိျပန္သည္။

မျဖစ္ခ်င္ပါ။ဤအေျခအေနကိုမဟာမုန္းလြန္းလွသည္။မဟာေမတၱာဟာမိန္းမႏွစ္ေယာက္ရဲ႕လႊမ္းမိုးမႈေအာက္မွာရွင္သန္ေနရျခင္းဆိုတဲ့ခံစားမႈႀကီးကိုလည္းမလိုခ်င္ျပန္။

အႀကိမ္ႀကိမ္လႊတ္ခ်ဖို႔ႀကိဳးစားျပန္ေသာ္လည္းသူ႔အလိုလိုေရာက္ရွိလာေသာဒီခံစားမႈတို႔ကိုမဟာမည္သို႔ေဖ်ာက္ပစ္ရမည္မသိ။

မင္းခန္႔ကိုမဟာစိတ္ကူးယဥ္ၾကည့္သည္။မင္းခန္႔နဲ႔တစ္အိုးတစ္အိမ္ထူေထာင္ရန္စိတ္ကူးယဥ္ၾကည့္သည္။မင္းခန္႔ရဲ႕လက္ကိုတြဲၿပီးသာေရးနာေရးအစစအရာရာအတူတူသြားၾကည့္သည္။ကေလးေသးေသးေလးေတြေမြးၾကည့္မိသည္။

မဆိုးပါဘူး။စိတ္ကူးထဲမွာေနၾကည့္လို႔ရသားပဲ။သို႔ေသာ္မမေနရဲ႕မ်က္ႏွာကိုေတြးၾကည့္မိျပန္သည္။မင္းခန္႔လက္ကိုတြဲထားစဥ္မွာ မမေနနဲ႔ေတြ႕ခဲ့လွ်င္____။

အဲ့လိုဆိုမဟာဘယ္လိုမ်ားခံစားရမလဲမေတြးတတ္။

ထို႔အတူရႈိင္းနဲ႔ေတြ႕ခဲ့လွ်င္ေရာမဟာဘယ္လိုခံစားရျပန္မည္လဲမေတြးတတ္ျပန္။ေသခ်ာတာကဝမ္းနည္းေနမိမည္။တသသျဖစ္ေနမိမည္။ေနာင္တရေနလိမ့္မည္ထင္သည္။

သို႔မဟုတ္ပါဘဲ မမေနနဲ႔ရႈိင္းကိုအတူတြဲေတြ႕ရျပန္လွ်င္ေရာ ဟုေတြးမိျပန္သည္။

မ်က္လုံးထဲမွာသူတို႔ႏွစ္ေယာက္ရဲ႕ပုံရိပ္ေတြကထင္ဟပ္လာသည္။တစ္ေယာက္မ်က္ႏွာကိုတစ္ေယာက္ၾကည္ၾကည္ႏူးႏူးၾကည့္ေနၾကမည့္သူတို႔ႏွစ္ေယာက္။

ဟင့္အင္း။

မဟာမ်က္လုံးတို႔ကိုမွိတ္ၿပီးေခါင္းကိုတြင္တြင္ခါယမ္းမိသည္။မျဖစ္ေစခ်င္ဘူး။ဒါဆိုမဟာကဘယ္သူ႔ကိုႏွေမ်ာေနမိသလဲ။

ရႈိင္းကိုလား။

ဟုတ္တယ္ရႈိင္းကိုလဲႏွေမ်ာသည္။

မမေနကိုလား။

ဟုတ္တယ္ မမေနကိုလဲႏွေမ်ာသည္။

ဒါဆိုမဟာကဘာမ်ားျဖစ္ေနတာလဲ။မဟာကဘယ္လိုလူမ်ိဳးမ်ားလဲ။

ေတြးရင္းစိတ္ရႈပ္လာသျဖင့္အိပ္ေနရာကေနေအာက္ထပ္ကိုဆင္းလာခဲ့သည္။ေမေမကအိပ္ေနၿပီထင္သည္။လက္ကလက္ပတ္နာရီကိုၾကည့္လိုက္ေတာ့၁၂နာရီထိုးေနေလၿပီ။ေအာက္ထပ္ကဧည့္ခန္းထဲမွာထိုင္ၿပီးTV ကိုဖြင့္လိုက္သည္။စိတ္ကေရာက္တတ္ရာရာမို႔TV ကဘာျပေနမွန္းပင္သတိမထားမိ။

"ခ်ပ္ "

တံခါးဖြင့္သံၾကားလိုက္ရသျဖင့္အေနာက္ကိုလွည့္ၾကည့္လိုက္သည္။ဒယ္ဒီျပန္လာျခင္းပင္ျဖစ္သည္။မ်က္ႏွာခ်င္းမဆိုင္ရတာၾကာၿပီျဖစ္ေသာဒယ္ဒီ့မ်က္ႏွာကိုဒီေန႔ေတာ့ထူးထူးျခားျခားေတြ႕လိုက္ရသည္။ဒယ္ဒီကမဟာ့ကိုျမင္ေတာ့အံၾသသြားသည္။

"သမီးမအိပ္ေသးဘူးလား"

ေရေမႊးနံ႔ကႏွာေခါင္းထဲစူးကနဲဝင္လာသည္။အ႐ြယ္နဲ႔မလိုက္ေအာင္ႏုပ်ိဳလြန္းေနေသာဒယ္ဒီ့ပုံစံက ေလးဆယ့္ႏွစ္ႏွစ္ဟုပင္မထင္ရေပ။

"အိပ္မေပ်ာ္လို႔ဒယ္ဒီ၊ဒယ္ဒီကအခုမွျပန္လာတာလား"

"အင္း ဟုတ္တယ္ ဒယ္ဒီ့မိတ္ေဆြနဲ႔ညစာစားၿပီးျပန္လာတာ"

"ေၾသာ္"

"ေၾသာ္"ဆိုတာကလြဲ၍ဆက္ၿပီးမဆိုခ်င္ေတာ့။ထိုမိတ္ေဆြဆိုတာေယာက္်ားလားမိန္းမလားလဲမေမးခ်င္ေတာ့။ဒီအခ်ိန္ႀကီးညစာစားတယ္ဆိုတဲ့ဒယ္ဒီ့ေျဖရွင္းခ်က္ကိုနားေထာင္ေနတဲ့လူက၁၀ႏွစ္အ႐ြယ္ကေလးမွမဟုတ္တာ။ဒယ္ဒီသတိမထားမိတာလားလည္းမသိ။

"သမီးအိပ္ေတာ့ေလ"

"ရတယ္ သမီးမအိပ္ခ်င္ေသးလို႔"

"အင္း___အဲ့ဒါဆိုဒယ္ဒီအိပ္ေတာ့မယ္ေနာ္ Good Night သမီး"

"ဟုတ္ကဲ့ဒယ္ဒီ"

ထြက္ခြာသြားေသာဒယ္ဒီ့ေက်ာျပင္ကိုၾကည့္ကာမဟာ့စိတ္ထဲဘာမွမရွိေတာ့သလိုဟာလာဟင္းလင္းႀကီးျဖစ္သြားသည္။ဘာမွမခံစားနဲ႔။

မဟာေမတၱာဟာဒီလိုဘဝေတြကိုေနသားက်လာတာၾကာၿပီမဟုတ္လား။

ဝဲတက္လာေသာမ်က္ရည္စေတြကိုမက်လာေအာင္မ်က္ေတာင္နဲ႔အသာအယာပုတ္ခတ္ပုတ္ခတ္လုပ္ပစ္လိုက္သည္။

အိမ္ေပၚကိုျပန္မတက္ခ်င္သျဖင့္ဆိုဖာေပၚမွာလဲေလ်ာင္းလိုက္သည္။ဘာကိုဝမ္းနည္းေနမိမွန္းမသိဝမ္းနည္းေနသျဖင့္မ်က္လုံးတို႔ကိုပိတ္ထားမိသည္။

အိပ္ေပ်ာ္လိုက္ခ်င္ပါသည္။ဒါမွနာက်င္မႈေတြကေပ်ာက္သြားမည္မဟုတ္လား။

>>>>>>>>>>>>>>>>>>

"သမီးဒီေန႔ေရာအိမ္ျပန္အိပ္မွာမလားဟင္"

အိမ္ထဲကေနအထြက္ေမေမ့စကားေၾကာင့္ေန႔ေျခလွမ္းေတြရပ္သြားမိသည္။သက္ျပင္းေလးေမေမမသိေအာင္ခိုးခ်မိၿပီးအေနာက္ကိုျပန္လွည့္ၾကည့္လိုက္သည္။မ်က္ႏွာငယ္ေလးႏွင့္ေန႔ကိုၾကည့္ေနေသာေမေမ့ကိုျမင္ေတာ့ေနသနားမိျပန္သည္။သို႔ေသာ္___

"ေန ျပန္မလာေတာ့ဘူးေမေမ ၊ေမေမသာေပ်ာ္ေအာင္ေနပါ၊ေနကဘယ္သြားတာလဲမဟုတ္"

"အခုတေလာ သမီးကအလုပ္မွာခ်ည္းပဲအိပ္ေနသလားလို႔ေလ၊အဲ့လိုဆိုေတာ့ေမေမ့ကိုယ္ကိုယ္ကိုယ္အမွားလုပ္မိသလိုခံစားရလို႔"

"ေမေမရယ္ ေနကေမေမေပ်ာ္တာပဲအၿမဲျမင္ခ်င္တဲ့လူဆိုတာသိရဲ႕သားနဲ႔ေန႔ကိုစကားနာထိုးျပန္ၿပီ အလုပ္ကိစၥနဲ႔ပါဆိုေမေမကလည္း"

"အင္းပါ အဲ့ဒါဆိုလဲ"

"ေမေမသာစိတ္ခ်မ္းသာေအာင္အၿမဲေန၊အဲ့ဒါဆိုေနကအၿမဲေပ်ာ္ၿပီးသားပဲ"

"ဟုတ္ပါၿပီရွင္"

"အဲ့ဒါဆိုေနသြားၿပီေမေမ"

"ေအးေအး"

"ေနေမေမ့ကိုေက်ာခိုင္းကာထြက္လာခဲ့သည္။ရႈိင္းဆီမွာေနအိပ္တယ္ဆိုတာေမေမသိရင္ဘယ္လိုမ်ားတုံ႔ျပန္မည္လဲ၊ရႈိင္းရဲ႕အလိုက်ေနေနေနရတယ္ဆိုတာမ်ားသိရင္ေမေမစိတ္မေကာင္းျဖစ္သြားမလားဟုေတြးမိေသးသည္။

သို႔ေသာ္ ေနမေျပာသေ႐ြ႕ေမေမသိမွာမဟုတ္ဟုေတြးၿပီးရႈိင္းဆီကိုလာခဲ့သည္။

ရႈိင္းတို႔အိမ္ေရာက္ေတာ့နံနက္စာျပင္ေနေသာအန္တီမိုးနဲ႔တန္းတိုးသည္။ေန႔ကိုျမင္ေတာ့ၿပဳံးျပေလသည္။

"ဒီေန႔ကအေစာႀကီးပဲ သမီး"

"ေစာရမွာေပါ့အန္တီမိုးရယ္___အန္တီမိုးရဲ႕မင္းသမီးအေၾကာင္းလဲသိရဲ႕သားနဲ႔"

ေနကမ်က္ေစာင္းထိုးၿပီးလွမ္းေျပာေတာ့အန္တီမိုးကတခစ္ခစ္နဲ႔ရယ္ေလသည္။

"ရႈိင္းထၿပီလား"

"ရႈိင္းေတာ့မထေသးဘူး ဆုေလးေတာ့ထၿပီးအခန္းထဲျပန္ဝင္သြားတယ္"

"ဟုတ္လား အဲ့ဒါဆို သမီးသြားႏိုးလိုက္အုံးမယ္"

"ေအး ေအး သမီး၊ သမီးႏႈိးမွပဲသူထမွာသြားႏႈိးလိုက္ပါအုံး"

ေနကလက္ကိုင္အိတ္ကိုခ်ကာအေပၚထပ္ကိုတက္လာခဲ့သည္။ရႈိင္းရဲ႕အခန္းတံခါးကိုအသာလွည့္ဖြင့္ၿပီးရႈိင္းအိပ္ေနေသာကုတင္ဆီေျခသံဖြၿပီးလွမ္းလာခဲ့သည္။

"ရႈိင္း"

အသံတိုးတိုးေလးႏွင့္ေခၚၿပီးကုတင္စြန္းမွာတင္ပါးလႊဲထိုင္လိုက္သည္။

"ရႈိင္း ထေတာ့ေလ ေနေတာင္ေရာက္ၿပီ"

ရႈိင္းရဲ႕မ်က္လုံးႏွစ္ဖက္ကျဖည္းျဖည္းခ်င္းပြင့္လာသည္။ေန႔ကုျမင္ေတာ့ႏႈတ္ခမ္းတစ္စုံကသူ႔အလိုလိုေကြးၫြတ္သြားသည္။

ပါးတစ္ဖက္ကိုလက္ညိဳးႏွင့္ထိုးျပေနသျဖင့္ေနမ်က္ေစာင္းထိုးလိုက္မိသည္။

"မ်က္ႏွာမသစ္ေသးဘဲနဲ႔ေတာ့မနမ္းခ်င္ပါဘူး Ort Ort ေတြ😒"

"တကယ္မနမ္းဘူးေပါ့"

"ဟင့္အင္း"

"ရတယ္ေလ"

ေျပာေျပာဆိုဆိုေန႔ခါးကိုလွမ္းဖက္ကာအိပ္ရာေပၚလွဲခ်သျဖင့္ႏွစ္ေယာက္သားအိပ္ရာထက္မွာေထြးလုံးရစ္ပတ္ျဖစ္သြားရသည္။

"ရႈိင္း___ဘာလုပ္ေနတာလဲ မ်က္ႏွာမသစ္ဘာမသစ္နဲ႔"

"ေနက Kiss မွမေပးတာကို"

"မ်က္ႏွာမသစ္ေသးတာကို႐ြံတယ္😒"

"အဲ့တာဆိုနမ္းတယ္"

ေန႔ပါးေပၚအနမ္းတစ္ပြင့္ေႁခြလိုက္ေသာရႈိင္းေၾကာင့္မ်က္ေစာင္းထိုးမိေသးသည္။တစ္ခါတစ္ေလသူ႔ေလာက္ကေလးဆန္တာလဲသူပဲရွိသည္။တစ္ခါတစ္ေလသူ႔ေလာက္ေဒါသႀကီးတာလဲသူပဲရွိသည္။

"ခ်စ္လား"

ေန႔နားနားကပ္ေျပာသျဖင့္ေနကရႈိင္းနဲ႔မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္လွည့္လိုက္သည္။မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ေနသျဖင့္တစ္ေယာက္မ်က္ႏွာတစ္ေယာက္ၾကည့္ေနမိသည္။ႏူးညံ့ေသာအိပ္ရာ၏အထိအေတြ႕ေၾကာင့္ရႈိင္းကမ်က္လုံးေလးကိုခဏမွိတ္ၿပီးေန႔ပါးေလးကိုလက္နဲ႔ဆြဲညႇစ္သည္။

"ခ်စ္သလားလို႔"

"ရႈိင္းကအရင္ေျဖရမွာ"

"တို႔မေျဖခ်င္လို႔ေပါ့"

"အဲ့တာဆိုေနလည္းမေျဖဘူး"

"တကယ္မေျဖဘူးလား"

"အင္းေပါ့"

ေျပာေနရင္းရႈိင္းရဲ႕လက္ေတြကေန႔ေက်ာျပင္ကိုလာဖက္သျဖင့္ေန႔မ်က္ႏွာကိုေမြ႕ရာထက္ကပ္ထားမိသည္။ရႈိင္းကထိုအရာကိုသိဟန္တူသျဖင့္ၿပဳံးၿပီးေန႔မ်က္ႏွာကိုအတင္းလာထိသည္။

ေနကမ်က္ႏွာကိုဖြက္ေလေလသူကအတင္းလိုက္နမ္းေလေလႏွင့္ေမြ႕ရာေပၚမွာႏွစ္ေယာက္သားတခစ္ခစ္နဲ႔ရယ္ေနမိၾကသည္။

Good Morning ပါအခ်စ္ရယ္ဟု ႏွလုံးသားထဲကတိုးတိုးေလးေျပာမိေသးသည္။သူၾကားမလားေတာ့မသိ။

>>>>>>>>>>>>>

"လူတစ္ေယာက္ကလူႏွစ္ေယာက္ကိုတၿပိဳင္နက္တည္းခ်စ္လို႔ရလား"

မဟာ့စကားေၾကာင့္ဟင္းရည္ေသာက္ရန္ျပင္ေနေသာျမတ္ရဲ႕လက္ေတြရပ္သြားသလိုထမင္းေၾကာ္ကိုပါးစပ္ထဲထည့္ရန္ျပင္ေနေသာျပည့္ျပည့္ရဲ႕လက္ေတြလဲရပ္သြားသည္။မဟာ့စကားကအဲ့ေလာက္ေတာင္ထူးဆန္းသြားသလားမသိ။

"နင္ဘာေတြေျပာေနတာလဲ ဟိုေန႔ကမွရည္းစားပူပူေႏြးေႏြးရထားတာကို😏"

ျမတ္ရဲ႕စကားေၾကာင့္မဟာၿပဳံးလိုက္မိေသးသည္။မဟာဆိုလိုတာဒါမွမဟုတ္တာကိုး😄။

"နင္ကဘယ္သူ႔ကိုႀကိဳက္ေနလို႔လဲ"

ျပည့္ျပည့္ရဲ႕စကားေၾကာင့္မဟာၿပဳံးေနရာမွမ်က္ႏွာတည္လိုက္သည္။

"ဒီလိုဟာ ဥပမာေျပာျပမယ္ေနာ္ ငါအခုမင္းခန႔္နဲ႔ႀကိဳက္ေနတုန္းမွာငါကတျခားတစ္ေယာက္ကိုခ်စ္မိလို႔ရလား၊ဒီလိုကြာ မင္းခန္႔ကိုမခ်စ္ဘူးလားဆိုေတာ့လဲမဟုတ္ဘူး၊မင္းခန္႔ကိုလဲခ်စ္တယ္၊ တျခားတစ္ေယာက္ကိုလဲခ်စ္ျပန္ေရာ အဲ့လိုေပါ့😜"

မဟာ့စကားေၾကာင့္ျမတ္ကတစ္ခုခုကိုစဥ္းစားသလိုျပဳသည္။ဝါရင့္ FA ထံမွဘာမ်ားထြက္လာမလဲဟုမဟာေစာင့္ေနလိုက္သည္။

"နင့္စကားၾကားေတာ့ ဆရာလကာရၤည္ေက်ာ္ရဲ႕ႀကိဳးၾကာေတာင္ပံခတ္သံဝတၳဳထဲကသိန္းမိုးရဲ႕စကားကိုၾကားေယာင္မိတယ္"

"အလင္းျပပါအုံး 😄"

"ဒီလိုေလ လတ္ၿငိမ္းက ေနမေကာင္းလို႔ေမ့မလိုျဖစ္သြားတဲ့အခါမွာ ဆုံးသြားတဲ့သိန္းမိုးနဲ႔အိပ္မက္ထဲမွာျပန္ေတြ႕တယ္ေလ၊ လတ္ၿငိမ္းကစုလႈိင္ကသိန္းမိုးကိုသာခ်စ္ေနေသးတဲ့အေၾကာင္းေျပာေတာ့ သိန္းမိုးက လူတစ္ေယာက္က လူႏွစ္ေယာက္ကိုတခ်ိန္တည္းမွာခ်စ္ႏိုင္တယ္တဲ့ ပညတ္ခ်က္ေတြေၾကာင့္သာ တစ္ေယာက္ထဲကိုေ႐ြးရတာတဲ့၊ အခုနင္ေျပာတဲ့စကားကလည္း သိန္းမိုးအေနနဲ႔ေျပာရင္ ျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္"

မဟာ့ရင္ထဲမွာလႈိက္ခနဲဝမ္းသာမိသြားသည္။ FA ကဒီေနရာမွာေတာ့အသုံးဝင္သားဟုလည္းေတြးမိေသးသည္။သို႔ေသာ္ဒီခံစားခ်က္ေတြကိုမလိုခ်င္ပါဘူးဆိုဘာလို႔ေခါင္းထဲထည့္မိေနသလဲဟုေတြးၿပီးစိတ္မေကာင္းျဖစ္သြားမိေသးသည္။

ဒီခံစားခ်က္ေတြကလည္းစစ္မွန္ခ်င္မွပဲစစ္မွန္မွာပါေလ၊စိတ္ကစားတာလည္းျဖစ္မွာပါေလဟုေတြးၿပီး လမ္းဖက္ကိုေငးလိုက္မိသည္။

မာစီးဒီးကားအနက္ေရာင္ထဲသို႔ဝင္သြားေသာ အမ်ိဳးသားႏွင့္အမ်ိဳးသမီးကိုမဟာဖ်တ္ကနဲေတြ႕လိုက္ရသည္။

ထိုအမ်ိဳးသားကိုခဏခဏျမင္ဖူးေနလို႔မွတ္မိေနေသာ္လည္းေဘးနားကပါသြားေသာအမ်ိဴ းသမီးကိုေတာ့မဟာတစ္ခါမွမျမင္ဖူးေပ။သို႔ေသာ္ ထိုမ်က္ႏွာကိုရင္းႏွီးသလိုလိုေတာ့ျဖစ္မိေသးသည္။

မဟာဆက္မေတြးေတာ့ဘဲအခ်ိဳရည္ကိုသာဆက္ေသာက္ေနလိုက္သည္။

အေတြးထဲမွာေတာ့မမေနလားရႈိင္းလားမသိ။

>>>>>>>