ချိုမြိန်သောနှုတ်ခမ်းတစ်စုံကိုထိတွေ့ခွင့်ရပြီးတဲ့နောက်နှလုံးသားကထိုချိုမြိန်မှုတို့ကိုသာထပ်မံတောင့်တနေမိသည်။ခံစားမှုတို့ကပြင်းရှရှနိုင်ပေမဲ့ထိုခံစားမှုတို့ကတပ်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။ပြန်တွေးမိတိုင်းရင်ခုန်သံတွေကအသစ်တစ်ဖန်ပြန်လည်မွေးဖွားနေလေပြန်သည်။

မျက်လုံးထဲမှာမျက်နှာလှလှလေးကကွက်ကနြဲမင်ယောင်မိပြန်သည်။ထို့အတူမဟာ့ကိုအမြဲလိုလိုမနူးညံ့တတ်သောရှိုင်းရဲ့မျက်နှာလေးကိုလည်းမြင်ယောင်မိပြန်သည်။

ဘယ်အချိန်ကြည့်ကြည့် smart ဖြစ်နေသောရှိုင်းရဲ့ပုံစံကလည်းမျက်လုံးထဲမြင်ယောင်နေမိသည်။အမှန်အတိုင်းဝန်ခံရလျှင်ရှိုင်းကိုရူးသွပ်မိသည်။ထို့အတူမမနေရဲ့အလှအပမှာနစ်မျောမိပြန်သည်။

မဖြစ်ချင်ပါ။ဤအခြေအနေကိုမဟာမုန်းလွန်းလှသည်။မဟာမေတ္တာဟာမိန်းမနှစ်ယောက်ရဲ့လွှမ်းမိုးမှုအောက်မှာရှင်သန်နေရခြင်းဆိုတဲ့ခံစားမှုကြီးကိုလည်းမလိုချင်ပြန်။

အကြိမ်ကြိမ်လွှတ်ချဖို့ကြိုးစားပြန်သော်လည်းသူ့အလိုလိုရောက်ရှိလာသောဒီခံစားမှုတို့ကိုမဟာမည်သို့ဖျောက်ပစ်ရမည်မသိ။

မင်းခန့်ကိုမဟာစိတ်ကူးယဉ်ကြည့်သည်။မင်းခန့်နဲ့တစ်အိုးတစ်အိမ်ထူထောင်ရန်စိတ်ကူးယဉ်ကြည့်သည်။မင်းခန့်ရဲ့လက်ကိုတွဲပြီးသာရေးနာရေးအစစအရာရာအတူတူသွားကြည့်သည်။ကလေးသေးသေးလေးတွေမွေးကြည့်မိသည်။

မဆိုးပါဘူး။စိတ်ကူးထဲမှာနေကြည့်လို့ရသားပဲ။သို့သော်မမနေရဲ့မျက်နှာကိုတွေးကြည့်မိပြန်သည်။မင်းခန့်လက်ကိုတွဲထားစဉ်မှာ မမနေနဲ့တွေ့ခဲ့လျှင်____။

အဲ့လိုဆိုမဟာဘယ်လိုများခံစားရမလဲမတွေးတတ်။

ထို့အတူရှိုင်းနဲ့တွေ့ခဲ့လျှင်ရောမဟာဘယ်လိုခံစားရပြန်မည်လဲမတွေးတတ်ပြန်။သေချာတာကဝမ်းနည်းနေမိမည်။တသသဖြစ်နေမိမည်။နောင်တရနေလိမ့်မည်ထင်သည်။

သို့မဟုတ်ပါဘဲ မမနေနဲ့ရှိုင်းကိုအတူတွဲတွေ့ရပြန်လျှင်ရော ဟုတွေးမိပြန်သည်။

မျက်လုံးထဲမှာသူတို့နှစ်ယောက်ရဲ့ပုံရိပ်တွေကထင်ဟပ်လာသည်။တစ်ယောက်မျက်နှာကိုတစ်ယောက်ကြည်ကြည်နူးနူးကြည့်နေကြမည့်သူတို့နှစ်ယောက်။

ဟင့်အင်း။

မဟာမျက်လုံးတို့ကိုမှိတ်ပြီးခေါင်းကိုတွင်တွင်ခါယမ်းမိသည်။မဖြစ်စေချင်ဘူး။ဒါဆိုမဟာကဘယ်သူ့ကိုနှမျောနေမိသလဲ။

ရှိုင်းကိုလား။

ဟုတ်တယ်ရှိုင်းကိုလဲနှမျောသည်။

မမနေကိုလား။

ဟုတ်တယ် မမနေကိုလဲနှမျောသည်။

ဒါဆိုမဟာကဘာများဖြစ်နေတာလဲ။မဟာကဘယ်လိုလူမျိုးများလဲ။

တွေးရင်းစိတ်ရှုပ်လာသဖြင့်အိပ်နေရာကနေအောက်ထပ်ကိုဆင်းလာခဲ့သည်။မေမေကအိပ်နေပြီထင်သည်။လက်ကလက်ပတ်နာရီကိုကြည့်လိုက်တော့၁၂နာရီထိုးနေလေပြီ။အောက်ထပ်ကဧည့်ခန်းထဲမှာထိုင်ပြီးTV ကိုဖွင့်လိုက်သည်။စိတ်ကရောက်တတ်ရာရာမို့TV ကဘာပြနေမှန်းပင်သတိမထားမိ။

"ချပ် "

တံခါးဖွင့်သံကြားလိုက်ရသဖြင့်အနောက်ကိုလှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ဒယ်ဒီပြန်လာခြင်းပင်ဖြစ်သည်။မျက်နှာချင်းမဆိုင်ရတာကြာပြီဖြစ်သောဒယ်ဒီ့မျက်နှာကိုဒီနေ့တော့ထူးထူးခြားခြားတွေ့လိုက်ရသည်။ဒယ်ဒီကမဟာ့ကိုမြင်တော့အံသြသွားသည်။

"သမီးမအိပ်သေးဘူးလား"

ရေမွှေးနံ့ကနှာခေါင်းထဲစူးကနဲဝင်လာသည်။အရွယ်နဲ့မလိုက်အောင်နုပျိုလွန်းနေသောဒယ်ဒီ့ပုံစံက လေးဆယ့်နှစ်နှစ်ဟုပင်မထင်ရပေ။

"အိပ်မပျော်လို့ဒယ်ဒီ၊ဒယ်ဒီကအခုမှပြန်လာတာလား"

"အင်း ဟုတ်တယ် ဒယ်ဒီ့မိတ်ဆွေနဲ့ညစာစားပြီးပြန်လာတာ"

"သြော်"

"သြော်"ဆိုတာကလွဲ၍ဆက်ပြီးမဆိုချင်တော့။ထိုမိတ်ဆွေဆိုတာယောက်ျားလားမိန်းမလားလဲမမေးချင်တော့။ဒီအချိန်ကြီးညစာစားတယ်ဆိုတဲ့ဒယ်ဒီ့ဖြေရှင်းချက်ကိုနားထောင်နေတဲ့လူက၁၀နှစ်အရွယ်ကလေးမှမဟုတ်တာ။ဒယ်ဒီသတိမထားမိတာလားလည်းမသိ။

"သမီးအိပ်တော့လေ"

"ရတယ် သမီးမအိပ်ချင်သေးလို့"

"အင်း___အဲ့ဒါဆိုဒယ်ဒီအိပ်တော့မယ်နော် Good Night သမီး"

"ဟုတ်ကဲ့ဒယ်ဒီ"

ထွက်ခွာသွားသောဒယ်ဒီ့ကျောပြင်ကိုကြည့်ကာမဟာ့စိတ်ထဲဘာမှမရှိတော့သလိုဟာလာဟင်းလင်းကြီးဖြစ်သွားသည်။ဘာမှမခံစားနဲ့။

မဟာမေတ္တာဟာဒီလိုဘဝတွေကိုနေသားကျလာတာကြာပြီမဟုတ်လား။

ဝဲတက်လာသောမျက်ရည်စတွေကိုမကျလာအောင်မျက်တောင်နဲ့အသာအယာပုတ်ခတ်ပုတ်ခတ်လုပ်ပစ်လိုက်သည်။

အိမ်ပေါ်ကိုပြန်မတက်ချင်သဖြင့်ဆိုဖာပေါ်မှာလဲလျောင်းလိုက်သည်။ဘာကိုဝမ်းနည်းနေမိမှန်းမသိဝမ်းနည်းနေသဖြင့်မျက်လုံးတို့ကိုပိတ်ထားမိသည်။

အိပ်ပျော်လိုက်ချင်ပါသည်။ဒါမှနာကျင်မှုတွေကပျောက်သွားမည်မဟုတ်လား။

>>>>>>>>>>>>>>>>>>

"သမီးဒီနေ့ရောအိမ်ပြန်အိပ်မှာမလားဟင်"

အိမ်ထဲကနေအထွက်မေမေ့စကားကြောင့်နေ့ခြေလှမ်းတွေရပ်သွားမိသည်။သက်ပြင်းလေးမေမေမသိအောင်ခိုးချမိပြီးအနောက်ကိုပြန်လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။မျက်နှာငယ်လေးနှင့်နေ့ကိုကြည့်နေသောမေမေ့ကိုမြင်တော့နေသနားမိပြန်သည်။သို့သော်___

"နေ ပြန်မလာတော့ဘူးမေမေ ၊မေမေသာပျော်အောင်နေပါ၊နေကဘယ်သွားတာလဲမဟုတ်"

"အခုတလော သမီးကအလုပ်မှာချည်းပဲအိပ်နေသလားလို့လေ၊အဲ့လိုဆိုတော့မေမေ့ကိုယ်ကိုယ်ကိုယ်အမှားလုပ်မိသလိုခံစားရလို့"

"မေမေရယ် နေကမေမေပျော်တာပဲအမြဲမြင်ချင်တဲ့လူဆိုတာသိရဲ့သားနဲ့နေ့ကိုစကားနာထိုးပြန်ပြီ အလုပ်ကိစ္စနဲ့ပါဆိုမေမေကလည်း"

"အင်းပါ အဲ့ဒါဆိုလဲ"

"မေမေသာစိတ်ချမ်းသာအောင်အမြဲနေ၊အဲ့ဒါဆိုနေကအမြဲပျော်ပြီးသားပဲ"

"ဟုတ်ပါပြီရှင်"

"အဲ့ဒါဆိုနေသွားပြီမေမေ"

"အေးအေး"

"နေမေမေ့ကိုကျောခိုင်းကာထွက်လာခဲ့သည်။ရှိုင်းဆီမှာနေအိပ်တယ်ဆိုတာမေမေသိရင်ဘယ်လိုများတုံ့ပြန်မည်လဲ၊ရှိုင်းရဲ့အလိုကျနေနေနေရတယ်ဆိုတာများသိရင်မေမေစိတ်မကောင်းဖြစ်သွားမလားဟုတွေးမိသေးသည်။

သို့သော် နေမပြောသရွေ့မေမေသိမှာမဟုတ်ဟုတွေးပြီးရှိုင်းဆီကိုလာခဲ့သည်။

ရှိုင်းတို့အိမ်ရောက်တော့နံနက်စာပြင်နေသောအန်တီမိုးနဲ့တန်းတိုးသည်။နေ့ကိုမြင်တော့ပြုံးပြလေသည်။

"ဒီနေ့ကအစောကြီးပဲ သမီး"

"စောရမှာပေါ့အန်တီမိုးရယ်___အန်တီမိုးရဲ့မင်းသမီးအကြောင်းလဲသိရဲ့သားနဲ့"

နေကမျက်စောင်းထိုးပြီးလှမ်းပြောတော့အန်တီမိုးကတခစ်ခစ်နဲ့ရယ်လေသည်။

"ရှိုင်းထပြီလား"

"ရှိုင်းတော့မထသေးဘူး ဆုလေးတော့ထပြီးအခန်းထဲပြန်ဝင်သွားတယ်"

"ဟုတ်လား အဲ့ဒါဆို သမီးသွားနိုးလိုက်အုံးမယ်"

"အေး အေး သမီး၊ သမီးနှိုးမှပဲသူထမှာသွားနှိုးလိုက်ပါအုံး"

နေကလက်ကိုင်အိတ်ကိုချကာအပေါ်ထပ်ကိုတက်လာခဲ့သည်။ရှိုင်းရဲ့အခန်းတံခါးကိုအသာလှည့်ဖွင့်ပြီးရှိုင်းအိပ်နေသောကုတင်ဆီခြေသံဖွပြီးလှမ်းလာခဲ့သည်။

"ရှိုင်း"

အသံတိုးတိုးလေးနှင့်ခေါ်ပြီးကုတင်စွန်းမှာတင်ပါးလွှဲထိုင်လိုက်သည်။

"ရှိုင်း ထတော့လေ နေတောင်ရောက်ပြီ"

ရှိုင်းရဲ့မျက်လုံးနှစ်ဖက်ကဖြည်းဖြည်းချင်းပွင့်လာသည်။နေ့ကုမြင်တော့နှုတ်ခမ်းတစ်စုံကသူ့အလိုလိုကွေးညွတ်သွားသည်။

ပါးတစ်ဖက်ကိုလက်ညိုးနှင့်ထိုးပြနေသဖြင့်နေမျက်စောင်းထိုးလိုက်မိသည်။

"မျက်နှာမသစ်သေးဘဲနဲ့တော့မနမ်းချင်ပါဘူး Ort Ort တွေ😒"

"တကယ်မနမ်းဘူးပေါ့"

"ဟင့်အင်း"

"ရတယ်လေ"

ပြောပြောဆိုဆိုနေ့ခါးကိုလှမ်းဖက်ကာအိပ်ရာပေါ်လှဲချသဖြင့်နှစ်ယောက်သားအိပ်ရာထက်မှာထွေးလုံးရစ်ပတ်ဖြစ်သွားရသည်။

"ရှိုင်း___ဘာလုပ်နေတာလဲ မျက်နှာမသစ်ဘာမသစ်နဲ့"

"နေက Kiss မှမပေးတာကို"

"မျက်နှာမသစ်သေးတာကိုရွံတယ်😒"

"အဲ့တာဆိုနမ်းတယ်"

နေ့ပါးပေါ်အနမ်းတစ်ပွင့်ခြွေလိုက်သောရှိုင်းကြောင့်မျက်စောင်းထိုးမိသေးသည်။တစ်ခါတစ်လေသူ့လောက်ကလေးဆန်တာလဲသူပဲရှိသည်။တစ်ခါတစ်လေသူ့လောက်ဒေါသကြီးတာလဲသူပဲရှိသည်။

"ချစ်လား"

နေ့နားနားကပ်ပြောသဖြင့်နေကရှိုင်းနဲ့မျက်နှာချင်းဆိုင်လှည့်လိုက်သည်။မျက်နှာချင်းဆိုင်နေသဖြင့်တစ်ယောက်မျက်နှာတစ်ယောက်ကြည့်နေမိသည်။နူးညံ့သောအိပ်ရာ၏အထိအတွေ့ကြောင့်ရှိုင်းကမျက်လုံးလေးကိုခဏမှိတ်ပြီးနေ့ပါးလေးကိုလက်နဲ့ဆွဲညှစ်သည်။

"ချစ်သလားလို့"

"ရှိုင်းကအရင်ဖြေရမှာ"

"တို့မဖြေချင်လို့ပေါ့"

"အဲ့တာဆိုနေလည်းမဖြေဘူး"

"တကယ်မဖြေဘူးလား"

"အင်းပေါ့"

ပြောနေရင်းရှိုင်းရဲ့လက်တွေကနေ့ကျောပြင်ကိုလာဖက်သဖြင့်နေ့မျက်နှာကိုမွေ့ရာထက်ကပ်ထားမိသည်။ရှိုင်းကထိုအရာကိုသိဟန်တူသဖြင့်ပြုံးပြီးနေ့မျက်နှာကိုအတင်းလာထိသည်။

နေကမျက်နှာကိုဖွက်လေလေသူကအတင်းလိုက်နမ်းလေလေနှင့်မွေ့ရာပေါ်မှာနှစ်ယောက်သားတခစ်ခစ်နဲ့ရယ်နေမိကြသည်။

Good Morning ပါအချစ်ရယ်ဟု နှလုံးသားထဲကတိုးတိုးလေးပြောမိသေးသည်။သူကြားမလားတော့မသိ။

>>>>>>>>>>>>>

"လူတစ်ယောက်ကလူနှစ်ယောက်ကိုတပြိုင်နက်တည်းချစ်လို့ရလား"

မဟာ့စကားကြောင့်ဟင်းရည်သောက်ရန်ပြင်နေသောမြတ်ရဲ့လက်တွေရပ်သွားသလိုထမင်းကြော်ကိုပါးစပ်ထဲထည့်ရန်ပြင်နေသောပြည့်ပြည့်ရဲ့လက်တွေလဲရပ်သွားသည်။မဟာ့စကားကအဲ့လောက်တောင်ထူးဆန်းသွားသလားမသိ။

"နင်ဘာတွေပြောနေတာလဲ ဟိုနေ့ကမှရည်းစားပူပူနွေးနွေးရထားတာကို😏"

မြတ်ရဲ့စကားကြောင့်မဟာပြုံးလိုက်မိသေးသည်။မဟာဆိုလိုတာဒါမှမဟုတ်တာကိုး😄။

"နင်ကဘယ်သူ့ကိုကြိုက်နေလို့လဲ"

ပြည့်ပြည့်ရဲ့စကားကြောင့်မဟာပြုံးနေရာမှမျက်နှာတည်လိုက်သည်။

"ဒီလိုဟာ ဥပမာပြောပြမယ်နော် ငါအခုမင်းခန့်နဲ့ကြိုက်နေတုန်းမှာငါကတခြားတစ်ယောက်ကိုချစ်မိလို့ရလား၊ဒီလိုကွာ မင်းခန့်ကိုမချစ်ဘူးလားဆိုတော့လဲမဟုတ်ဘူး၊မင်းခန့်ကိုလဲချစ်တယ်၊ တခြားတစ်ယောက်ကိုလဲချစ်ပြန်ရော အဲ့လိုပေါ့😜"

မဟာ့စကားကြောင့်မြတ်ကတစ်ခုခုကိုစဉ်းစားသလိုပြုသည်။ဝါရင့် FA ထံမှဘာများထွက်လာမလဲဟုမဟာစောင့်နေလိုက်သည်။

"နင့်စကားကြားတော့ ဆရာလကာင်္ရည်ကျော်ရဲ့ကြိုးကြာတောင်ပံခတ်သံဝတ္ထုထဲကသိန်းမိုးရဲ့စကားကိုကြားယောင်မိတယ်"

"အလင်းပြပါအုံး 😄"

"ဒီလိုလေ လတ်ငြိမ်းက နေမကောင်းလို့မေ့မလိုဖြစ်သွားတဲ့အခါမှာ ဆုံးသွားတဲ့သိန်းမိုးနဲ့အိပ်မက်ထဲမှာပြန်တွေ့တယ်လေ၊ လတ်ငြိမ်းကစုလှိုင်ကသိန်းမိုးကိုသာချစ်နေသေးတဲ့အကြောင်းပြောတော့ သိန်းမိုးက လူတစ်ယောက်က လူနှစ်ယောက်ကိုတချိန်တည်းမှာချစ်နိုင်တယ်တဲ့ ပညတ်ချက်တွေကြောင့်သာ တစ်ယောက်ထဲကိုရွေးရတာတဲ့၊ အခုနင်ပြောတဲ့စကားကလည်း သိန်းမိုးအနေနဲ့ပြောရင် ဖြစ်နိုင်ပါတယ်"

မဟာ့ရင်ထဲမှာလှိုက်ခနဲဝမ်းသာမိသွားသည်။ FA ကဒီနေရာမှာတော့အသုံးဝင်သားဟုလည်းတွေးမိသေးသည်။သို့သော်ဒီခံစားချက်တွေကိုမလိုချင်ပါဘူးဆိုဘာလို့ခေါင်းထဲထည့်မိနေသလဲဟုတွေးပြီးစိတ်မကောင်းဖြစ်သွားမိသေးသည်။

ဒီခံစားချက်တွေကလည်းစစ်မှန်ချင်မှပဲစစ်မှန်မှာပါလေ၊စိတ်ကစားတာလည်းဖြစ်မှာပါလေဟုတွေးပြီး လမ်းဖက်ကိုငေးလိုက်မိသည်။

မာစီးဒီးကားအနက်ရောင်ထဲသို့ဝင်သွားသော အမျိုးသားနှင့်အမျိုးသမီးကိုမဟာဖျတ်ကနဲတွေ့လိုက်ရသည်။

ထိုအမျိုးသားကိုခဏခဏမြင်ဖူးနေလို့မှတ်မိနေသော်လည်းဘေးနားကပါသွားသောအမျိူ းသမီးကိုတော့မဟာတစ်ခါမှမမြင်ဖူးပေ။သို့သော် ထိုမျက်နှာကိုရင်းနှီးသလိုလိုတော့ဖြစ်မိသေးသည်။

မဟာဆက်မတွေးတော့ဘဲအချိုရည်ကိုသာဆက်သောက်နေလိုက်သည်။

အတွေးထဲမှာတော့မမနေလားရှိုင်းလားမသိ။

>>>>>>>