《သူပိုင်တဲ့အရာ ၊ သူပိုင္တဲ့အရာ (Uni+Zaw)》Part 10(Zaw)
Advertisement
🍂🌿🍃စႏၵာဆိုတဲ့လမင္းႀကီးနဲ႔သူရိန္ေနမင္းႀကီးကဘာလို႔မ်ားေကာင္းကင္ႀကီးေပၚမွာအတူရွင္သန္ေနၾကတာလဲသိခ်င္မိပါရဲ႕။
ေန႔ဖက္မွာသာတဲ့ေနတဲ့ညဖက္မွာသာတဲ့လ မတူတဲ့ျဖစ္စဥ္ႏွစ္ရပ္မွာသူတို႔ရွင္သန္ၾကေပမဲ့ေကာင္းကင္ႀကီးတစ္ခုတည္းမွာပဲမဟုတ္လား။
မမွိန္႔တမွိန္ ဓူဝံၾကယ္ေလးရဲ႕တည္ရွိေနမႈကိုေတာ့သူတို႔သတိထားမိၾကမယ္မထင္။
ေသခ်ာပါတယ္ ၾကယ္တာရာဆိုတဲ့ ျဖစ္တည္မႈေသးေသးေလးကို လမင္းႀကီးနဲ႔ ေနမင္းႀကီး ေစာင္းငဲ့ၾကည့္မယ္ဆိုရင္
ေဟာဒီစၾကဝဠာႀကီးကို ေရးခ်စရာစကၠဴ အျဖစ္သုံးၿပီး ေမယုဆိုတဲ့ျမင့္မိုရ္ေတာင္ႀကီးကို စုတ္တံအျဖစ္သုံးလိုက္ခ်င္ပါရဲ႕။
မင္ေရအျဖစ္ က်ယ္ေျပာလွတဲ့သမုဒၵရာ ေရကိုအသုံးျပဳၿပီးၾကယ္တာရာေလးရဲ႕ျဖစ္တည္မႈကို ေရးခ်ျပလိုက္ခ်င္ပါရဲ႕။
"ၾကယ္တာရာမွာလည္းအလင္းမွိန္မွိန္ေလးနဲ႔ပါလို႔"🍂🍃🌿
"မမ မဟာကဆုတို႔နဲ႔လိုက္ရတာေပ်ာ္ရဲ႕လား"
ဆုေလးရဲ႕စကားေၾကာင့္မဟာၿပဳံးလိုက္မိသည္။ပါးေဖာင္းေဖာင္းေလးနဲ႔အျပစ္ကင္းလွသည့္မ်က္ႏွာေလးကျမင္သူတကာကိုခ်စ္ခင္ေစသည္။မ်က္လုံးဝိုင္းဝိုင္းေလးေတြကျဖဴစင္မႈကိုေဖာ္ၫႊန္းေနသည္။
မမေနကလည္းမဟာ့ကိုလွည့္ၾကည့္လာသည္။
"ဟုတ္တယ္ ကေလး ေပ်ာ္ရဲ႕လား"
"ေပ်ာ္တာေပါ့ ဆုေလးနဲ႔ေရာ ၊မမေနနဲ႔ေရာအတူလိုက္ခဲ့ရတာ မေပ်ာ္ဘဲေနပါ့မလား"
"မသိပါဘူး တို႔ကမေပ်ာ္မွာစိုးေနတာ ကေလးတစ္ေယာက္ထဲလိုက္လာခဲ့တာကိုး"
"ဘယ္ကသာ မဟာကေပ်ာ္ေနတာမမေနရဲ႕"
တကယ္ေတာ့ဒီစကားေတြေျပာေနရတာမဟာ့ရင္ထဲမွာမ႐ိုးသားပါ။ဆုေလးမ်က္ႏွာကိုေရာမမေနမ်က္ႏွာကိုပါေစ့ေစ့မၾကည့္ရဲဘဲေခါင္းေလးမသိမသာငုံ႔ၿပီးေျပာလိုက္သည္။
မမေနကမဟာ့ပုံစံကိုၾကည့္ၿပီးရယ္ခ်င္ေနသည္ထင္သည္။
"ကေလး ဘာျဖစ္ေနတာလဲ အေနရခက္ေနတာလား မမေနကိုလား ဆုေလးကိုလား"
အင္း ခက္ၿပီ။အေနရခက္တာမဟုတ္ဘူးကိုယ့္စိတ္ကိုကိုယ္ျပန္ၿပီးခ်ိဳးႏွိမ္ေနတာဟုတိုးတိုးေလးေျပာေနမိေသးသည္။
"မမ မဟာ ဆုကိုေတာ့ဘာမွအားမနာပါနဲ႔ေနာ္ ဆု ကမမ ကိုခင္ပါတယ္"
"အင္းပါဆုေလးရဲ႕ မမကလည္းဆုေလးကိုသိပ္ခ်စ္၊ ဆုေလးက ခ်စ္ဖို႔ေကာင္းတာကို"
"မမမဟာ ေျမာက္ေျပာေနျပန္ၿပီ"
"တကယ္ေျပာတာပါ မယုံရင္မမေနကိုေမးၾကည့္"
မဟာကမမေနကိုေမးေငါ့ျပလိုက္သျဖင့္မမေနကႏႈတ္ခမ္းေလးေကြး႐ုံသာၿပဳံးေလသည္။
လွလိုက္တာ။
ေနရပ္ဝန္းဆိုတဲ့အမ်ိဳးသမီးဟာမဟာ့မ်က္လုံးထဲမွာေတာ့ဘယ္နားကၾကည့္ၾကည့္လွေနသည္သာ။ခ်စ္တဲ့မ်က္စိနဲ႔ၾကည့္ေန၍လားမသိ။
"ဟုတ္တာေပါ့ ဆုေလးကသိပ္ကိုခ်စ္ဖို႔ေကာင္း"
"yayyy!!!! ေပ်ာ္ၿပီေလ မမတို႔ႏွစ္ေယာက္ကသိပ္ကိုခ်စ္ဖို႔ေကာင္းတာပဲ"
"အခြၽဲေလး"
မမေနကဆုေလးရဲ႕ပါးေဖာင္းေဖာင္းေလးကိုမနာေအာင္ဆြဲညစ္လိုက္သျဖင့္မဟာပင္ၿပဳံးမိေသးသည္။
"မမေန Rollar Coaster စီးရေအာင္ ဆု စီးခ်င္တယ္"
"ဟာ မမေနေၾကာက္တယ္ မစီးပါနဲ႔ ေရမိေက်ာင္းပဲစီး"
"ဟင့္အင္း rollar coaster ပဲစီးမွာ မရဘူး"
မမေနရဲ႕လက္ကိုကိုင္ကာပူဆာေနေသာဆုေလးေၾကာင့္rollar coaster ကိုေမာ့ၾကည့္လိုက္သည္။အမွန္အတိုင္းေျပာရရင္မဟာကစြန္႔စားရတဲ့အရာေတြကိုႀကိဳက္ႏွစ္သက္သည္မဟုတ္လား။
ပင္လယ္ဓားျပတို႔ဘာတို႔ဆိုလဲမဟာကသိပ္ကိုႀကိဳက္သည္။ရဟတ္ကိုလည္းႀကိဳက္သည္။မဟာကစိတ္လႈပ္ရွားရတဲ့အရာအားလုံးကိုႀကိဳက္ႏွစ္သက္သည္။
"မမနဲ႔စီးမယ္ဆုေလး"
"ဟယ္ မမ မဟာက rollar coaster စီးရတာႀကိဳက္လား မမေနကဘယ္ေတာ့မွမစီးဘူး သူမစီးေတာ့ဘယ္ေတာ့မွမစီးရဘူး"
"ဆုေလးကလည္း မမမဟာကစီးမယ္ဆို မမေနကိုမေခၚနဲ႔ေတာ့ မမေနကေၾကာက္ပါတယ္ဆို"
"ဟာ မရဘူးကြာ မမေနေရာစီးမွ ႏို႔မို႔ဆို ဆု ငိုမွာေနာ္"
ႏႈတ္ခမ္းကိုစူကာေျခေဆာင့္ၿပီးေျပာေနသျဖင့္မမေနကသက္ျပင္းခ်ေနသည္။မမေနဆိုတဲ့သူဟာသူတို႔ညီအစ္မႏွစ္ေယာက္အေပၚအေတာ္စိတ္ရွည္တာပဲဟုေတြးမိေသးသည္။
ရႈိင္းနဲ႔ပတ္သက္ရင္လည္းရႈိင္းဘာေတြပဲလုပ္လုပ္သည္းခံႏိုင္သည္မို႔မဟာလည္းအံၾသမိသည္။အံၾသမိသလို မနာလိုလည္းျဖစ္မိသည္။
မဟာ့အေပၚမွာလည္းဒီလိုဆိုရင္သိပ္ေကာင္းမွာပဲလို႔လည္းေတြးမိသည္။
"ဆုေလးကလည္းကြာမမေနအျမင့္ေၾကာက္တာသိရဲ႕သားနဲ႔ မမေန ေၾကာက္ေနတာကိုျမင္ရက္တယ္ေပါ့ ေျပာ😒"
"ဟင္ အဲ့လိုလည္းမဟုတ္ပါဘူး😞 မမေနမစီးခ်င္ဘူးဆိုရင္ ဆုလည္းမစီးေတာ့ပါဘူး"
"ဆုေလးကလည္း မမမဟာနဲ႔စီးေပါ့ "
"ေတာ္ပါၿပီ မမေနမွမပါတာ သြားၾကရေအာင္ ေရခဲမုန္႔စားခ်င္တယ္"
"အင္းပါ အင္းပါ သြားမယ္သြားမယ္"
မဟာလည္းမ်က္ခုံးတစ္ခ်က္ပင့္လိုက္သည္။ဘယ့္္ႏွယ္သူ႔မမေနမပါေတာ့မစီးေတာ့ဘူးဆိုလား။သူမ်ားကစီးခ်င္ေနပါတယ္ဆို။
မဟာသူတို႔ေနာက္လိုက္လာခဲ့ရေသာ္လည္းrollar coaster ကိုလွည့္ၾကည့္လွည့္ၾကည့္နဲ႔လုပ္ေနမိသည္။
"ဒုတ္ "
"အေမ့"
"ဟင္"
Rollar coaster ကိုလွည့္ၾကည့္လွည့္ၾကည့္နဲ႔လုပ္လာခဲ့သျဖင့္ အုတ္ခဲေတြစီထားတာကိုမသိဘဲေျမျပင္ညီအမွတ္ႏွင့္ခလုတ္တိုက္မိေလသည္။ခလုတ္တိုက္မိတာကအေၾကာင္းမဟုတ္ စီးထားတာကသုံးလက္မေဒါက္မို႔ယိုင္သြားၿပီးမမေနလက္ကိုလွမ္းဆြဲလိုက္မိသည္။
ေသးေသးသြယ္သြယ္ခႏၶာကိုယ္ေလးကမဟာဆြဲလိုက္သျဖင့္မဟာ့ရင္ခြင္ထဲေရာက္လာသည္။
ရင္ခုန္သံေတြကဒိတ္ခနဲ။
ျပန္လႊတ္ဖို႔သတိမရ။ရွန္ပူနံ႔သင္းသင္းေလးေၾကာင့္မဟာ့ႏွာေခါင္းနဲ႔တိုက္႐ိုက္ထိေတြ႕ေနရေသာဆံႏြယ္ေတြကိုနမ္းရႈိက္မိေသးသည္။
ပတ္ဝန္းက်င္သည္တိတ္ဆိတ္သြားသည္ဟုခံစားလိုက္မိသည္။
ကမာၻေလာကႀကီးကရပ္တန္႔သြားသလိုခံစားလိုက္ရၿပီး လာဗင္ဒါပန္းခင္းႀကီးထဲေရာက္သြားသလိုလိုထင္မွတ္မိသည္။
ရင္ဘတ္ထဲကႏွလုံးသားတစ္စုံရဲ႕ေသြးခုန္ႏႈန္းဟာ မိုးၿခိမ္းသံေတြလိုတဂ်ိမ္းဂ်ိမ္းနဲ႔။
ပတ္ဝန္းက်င္ကဘာေတြျဖစ္ေနတယ္ဆိုတာမဟာမသိ။မဟာ့ရင္ထဲမွာေတာ့စမ္းေခ်ာင္းေလးျဖတ္ၿပီးစီးဆင္းေနသလိုေအးျမေနသည္။အ႐ိုင္းဆန္လာေသာစိတ္တို႔ကေဘးနားမွာဝဲလာေသာေရာင္စုံလိပ္ျပာေလးတစ္ေကာင္ကိုဖမ္းၿပီးနမ္းရႈံ႕မိေသးသည္။
႐ုတ္တရက္ေဆာင့္တြန္းခံလိုက္ရေသာခံစားမႈေၾကာင့္အိပ္မက္ကလန္႔ႏိုးလာသလိုဖ်တ္ကနဲျဖစ္သြားသည္။
"မဟာေမတၱာ!!!"
မဟာ့ကိုေဒါသတႀကီးၾကည့္ေနေသာမမေနမ်က္ႏွာကိုျမင္လိုက္ရသျဖင့္မဟာဘာျဖစ္သြားတယ္ဆိုတာကိုစဥ္းစားမရျဖစ္သြားသည္။ဆုေလးကိုၾကည့္လိုက္ေတာ့လည္းမဟာ့ကိုအံၾသသလိုၾကည့္ေနသည္။
ရင္ခုန္မႈႏႈန္းေတြေျပေလ်ာ့သြားေတာ့သတိရလိုက္တာကမမေနပါးေပၚမဟာအတင္းထိေတြ႕လိုက္မိျခင္းပင္။
မဟာ့စိတ္ေတြက႐ုတ္တရက္ရွက္႐ြံ႕လာၿပီးမမေနကိုရင္မဆိုင္ရဲျဖစ္သြားသည္။
"မဟာ ေတာင္းပန္ပါတယ္ မမေန မဟာေလ__"
"မင္းတို႔ကိုအေပါစားမွတ္ေနသလားမဟာေမတၱာ"
"မဟုတ္ဘူးမမေန ၊ မဟာဒီလိုလုံးဝမဟုတ္ဘူး ဟိုေလ___"
မဟာ့ရင္ထဲမွာေျပာစရာစကားေတြဆိတ္သုဥ္းကုန္သည္။ခႏၶာကိုယ္ထဲကေသြးေတြကပူေႏြးလာသည္။ရွက္႐ြံ႕စိတ္ေၾကာင့္မ်က္ႏွာေတြကနီရဲလာသည္။
မမေနကိုဘယ္လိုေျဖရွင္းခ်က္ေပးရမည္လဲ။႐ုတ္တရက္သတိရမိလိုက္တာကမင္းခန္႔။
"မဟာ ေလတကယ္ေတာ့ မင္း__မင္းခန္႔ထင္သြားလို႔ပါ၊မဟာကတစ္ခါတစ္ေလ စိတ္ စိတ္လႈပ္ရွားလြန္းရင္ ႏွလုံးခုန္ႏႈန္းေတြျမန္လာၿပီးအဲ့လိုပဲစိတ္ေတြထင္ေယာင္ထင္မွားျဖစ္တတ္လို႔၊ ၿပီးေတာ့မမေနကမိန္းကေလးပဲကိုမဟာကဘာလို႔မမေနကိုနမ္းရမွာလဲ၊နမ္းမိလို႔ေဆာ_ ေဆာရီးပါ"
ဟင့္အင္း။ယိုင္လဲမသြားနဲ႔မဟာ။မင္းလုပ္ႏိုင္ပါတယ္ မင္းဟာမိန္းမတစ္ေယာက္ကိုအ႐ူးအမူးျဖစ္မဲ့မဟာေမတၱာမဟုတ္ဘူး။မင္းဟာ straight တစ္ေယာက္။ေျပာလိုက္စမ္း ေနရပ္ဝန္းကိုရင္မခုန္ပါဘူးလို႔၊ေျပာလိုက္စမ္းဒီရႈိင္းနားကိုလြန္ဆန္ႏိုင္ပါတယ္လို႔။
သို႔ေသာ္___ရင္ဘတ္ထဲမွာဘယ္ေလာက္ေတာင္နာက်င္သြားလဲကိုယ္တိုင္သာသိသည္။အဖ်ားခတ္သြားေသာအသံတို႔ေၾကာင့္မမေနမ်ားရိပ္မိမလားဟုလန္႔သြားမိေသးသည္။
"ေဆာရီး___တို႔မွားသြားတယ္၊တို႔ဆိုလိုခ်င္တာကဒီလိုမဟုတ္ဘူးမင္းကိုေစာ္ကားသလိုျဖစ္သြားရင္ေဆာရီး၊လူေတြအမ်ားႀကီးရွိေနတာကိုမင္းကဒီလိုအတင္းဖက္ၿပီးလိုက္နမ္းေနေတာ့တို႔လဲသိပ္ရွက္သြားတာ"
"ေဆာရီးပါမမေန "
"Ok ရတယ္ ရတယ္ ကေလး တို႔ကျပန္ေတာင္းပန္ရမွာ"
ေျပာလိုက္ေသာစကားတို႔က ဘာမွမျဖစ္ဘူးဆိုတာကိုဦးတည္ေသာ္လည္း မဟာနဲ႔မမေနၾကားမွာေျပာစရာစကားေတြဆိတ္သုန္းကုန္သည္။
မစခင္ကသိမ္းသြားတဲ့ကိုယ့္အျဖစ္ကိုေတြးၿပီးလည္းရင္ထဲမွာမေကာင္းျဖစ္မိသည္။
အျပန္မွာလည္းတစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္စကားတစ္ခြန္းမွမေျပာျဖစ္ၾကေပ။
ခြင့္လႊတ္ပါဟုေတာ့တိုးတိုးေလးဆိုမိေသးသည္။
>>>>>>>>>>>>>>>>>>>
"ေန__"
"ဘာလဲ"
"ဘာအခ်ိဳးခ်ိဳးတာလဲေျပာစမ္း"
အိမ္ထဲဝင္ဝင္လာခ်င္းေန႔ကိုလွမ္းေအာ္သျဖင့္ေနလန္႔သြားမိသည္။အနက္ေရာင္လုံခ်ည္နဲ႔အျပာေရာင္ အေပၚထပ္ကုတ္အက်ႌအပါးကိုဝတ္ထားေသာရႈိင္းပုံစံကထိုင္ေနတာေတာင္လုံးဝ smart ျဖစ္ေနသည္။
ေက်ာလယ္မေရာက္တေရာက္ဆံႏြယ္ေခြတစ္ခ်ိဳ႕ကအေရွ႕ဖက္မွာဝဲက်ေနသည္။နဖူးေပၚျဖာက်ေနေသာဆံႏြယ္တခ်ိဳ႕ကကပိုက႐ိုျဖစ္ေနၿပီးရႈိင္းရဲ႕ပုံစံကိုအ႐ိုင္းဆန္ေစသည္။
နီညိဳညိဳႏႈတ္ခမ္းနီတို႔ဆိုးထားေသာႏႈတ္ခမ္းႏွစ္လႊာကေန႔ကိုေဒါသျဖစ္ေနသျဖင့္ဖိကိုက္ထားသည္။
ေနကအေပၚထပ္ကိုမတက္ေသးဘဲေနရာမွာပင္ရပ္ေနမိသည္။
"ေမးေနတယ္ေလ ဘာလို႔မေျဖတာလဲ"
ေနဘာေျပာရမယ္မွန္းမသိ။ဆုေလးကလည္းေန႔လက္ကိုတင္းတင္းဆုပ္ထားသျဖင့္ေနပင္ေၾကာက္စိတ္ေတြဝင္လာရသည္။ရႈိင္းရဲ႕မ်က္ခုံးထူထူေတြကထိလုနီးပါးျဖစ္ေအာင္က်ဳံ႕သြားၿပီးထိုင္ေနရာမွထကာေနတို႔ဆီလာေနသည္။
ေန႔စိတ္ထဲရႈိင္းကိုရင္မဆိုင္ရဲစြာေခါင္းကိုမသိမသာငုံ႔ထားမိသည္။
"ေန တို႔ေမးတာကိုဘာလို႔မေျဖတာလဲေျပာ"
"ရႈိင္း___ေန ေနတမင္ရည္႐ြယ္တာမဟုတ္ပါဘူး"
"ဘာရယ္ တမင္ရည္႐ြယ္တာမဟုတ္ဘူး? ဟုတ္လား?"
ရႈိင္းကနဖူးေပၚက်ေနေသာဆံပင္ေတြကိုအေပၚကိုပင့္တင္လိုက္ၿပီးေန႔ကိုလူမိုက္ပုံစံျဖင့္ၾကည့္သည္။ၿပီးေတာ့ဆုေလးကိုၾကည့္သည္။ဆုေလးကေန႔အေနာက္ကိုကြယ္သြားေလသည္။
"ကေလးကိုမဆူပါနဲ႔ ေန႔အမွားပါ"
"ဟုတ္ၿပီ ကိုယ့္အမွားကိုယ္သိတယ္ေနာ္__ဆုေလးကိုမဆူဘူး ၊ဒီကိစၥမွာဆုေလးထက္ အဓိကက်တာ ေနဆိုတာ တို႔သိတယ္ ၊ ဆုဆုအေပၚတက္"
ေနလက္ႏွစ္ဖက္ကိုက်စ္က်စ္ပါေအာင္ဆုပ္ထားမိသည္။ဆုေလးကမသြားေသးဘဲေန႔ကိုၾကည့္ေနရွာသည္။
"ဒီဆုအလကၤာ___စကားနဲ႔ေျပာေနတာမဟုတ္ဘူး အမိန္႔ေပးေနတာအေပၚတက္လို႔"
"ဆုေလး အေပၚတက္လိုက္သြား"
ေနကအတင္းတင္းပို႔ေနသျဖင့္ဆုေလးကမ်က္ေတာင္ပုတ္ခတ္ပုတ္ခတ္ျဖင့္ရႈိင္းကိုခိုးၾကည့္သည္။
"မမ__မမေနကို ___"
"ဒီဆုအလကၤာ!!!! မင္း ငါ "
"ရႈိင္း"
ဆုေလးကိုလက္႐ြယ္လိုက္သျဖင့္ေနကရႈိင္းလက္ကိုဖမ္းခ်ဳပ္လိုက္ရသည္။
"သြားေတာ့ ဆုေလး"
ဆုေလးကေၾကာက္ေၾကာက္႐ြံ႕႐ြံ႕နဲ႔အေပၚတက္သြားေတာ့ရႈိင္းကေနကိုင္ထားေသာလက္ကိုခါခ်သည္။ၿပီးေတာ့ေန႔လက္ကိုအတင္းေဆာင့္ဆြဲကာဆိုဖာေပၚအတင္းထိုင္ခိုင္းသည္။
"ဒီမွာေန___အမာ႐ြတ္ဆိုတာေဆးလိမ္းရင္ေတာင္အားလုံးကုန္စင္ေအာင္ေပ်ာက္သြားတာမဟုတ္ဘူး အနည္းငယ္ေတာ့က်န္ေနအုံးမွာပဲ အဲ့ဒါေပ်ာက္ဖို႔အတြက္ႏွစ္ေတြေတာ္ေတာ္ၾကာတယ္ဆိုတာေနသိလား၊ဒီလိုပဲ ရင္ထဲမွာျဖစ္တည္ေနတဲ့အစိုင္အခဲႀကီးဟာလည္း အဲ့လိုခဏခ်က္ခ်င္းေျပေလ်ာ့သြားမွာမဟုတ္ဘူး ႏွစ္ေတြၾကာေနအုံးမွာပဲ"
"ႏွစ္ေတြၾကာအုံးမယ္ ဟုတ္လား? ဘယ္နႏွစ္လဲ ေျပာပါအုံး ရႈိင္းရင္ထဲကအစိုင္အခဲႀကီးေျဖေလ်ာ့ဖို႔ဘယ္သူေတြကဘယ္ေလာက္ေတာင္ေစာင့္ၾကရအုံးမွာလဲ"
"ပါးစပ္ပိတ္ထား"
ရႈိင္းရဲ႕ေအာ္သံေၾကာင့္ေန႔မ်က္ႏွာကိုရႈိင္းနဲ႔ဆန႔္က်င္ဖက္လႊဲပစ္လိုက္သည္။သူ႔ခံစားခ်က္ေတြကိုေနနားလည္ေပးခဲ့သေလာက္ေနတို႔ရဲ႕ခံစားခ်က္ကိုက်ရႈိင္းဘယ္ေတာ့မွနားလည္ေပးမွာလဲမသိ။
"ေန ကတို႔ရဲ႕စိတ္ကိုအသိဆုံး ၊နားလည္ေပးႏိုင္ဆုံးလို႔ထင္ခဲ့တာမွားတာပါ"
"နားလည္ပါတယ္ ၊ရႈိင္းကိုနားလည္လို႔ေနဒီလိုေနေနတာေပါ့၊ဒီေလာက္နားလည္ေပးၿပီးတဲ့ေနာက္မွာရႈိင္းဖက္ကေရာေန႔ကိုဘာမ်ားနားလည္ေပးသလဲ ရႈိင္းေတြးၾကည့္"
"ဘာမွေတြးၾကည့္စရာမလိုဘူး တို႔ခံစားခဲ့ရတာ ေန႔ထက္ကိုအဆတစ္ေထာင္သာတယ္၊ေနအခုခံစားေနရတာထက္ကိုအဆေပါင္းမ်ားစြာသာတယ္ အဲ့ဒါေနသိရဲ႕လား၊အခုေနကတို႔ခံစားရတာထက္ အဆတစ္ရာမွာ၁ေလာက္ပဲခံစားေနရေသးတာ တုိ႔ကနားလည္ေပးရမယ္ေပါ့"
"အဲ့တာေတြကေနလုပ္ခဲ့တာမို႔လား"
ရႈိင္းရဲ႕အသံေတြကတိတ္သြားျပန္သည္။ေဝခြဲမရျဖစ္ေနေသာရႈိင္းရဲ႕ခံစားခ်က္ေတြကိုေနနားလည္ပါသည္။သို႔ေသာ္ေန႔ဘဝနဲ႔ဆုေလးရဲ႕ဘဝကိုသူ႔စိတ္နဲ႔ခ်ဳပ္ကိုင္ေနတာက်သူမျမင္ဖူးထင္ပါ့။
"ေတာ္ၿပီ ေန ___ဒီထက္ပိုေျပာရင္ ေန႔ကိုတစ္ခုခုလုပ္မိလိမ့္မယ္၊ေနာက္ကိုအဲ့လူနဲ႔ေတြ႕ရင္ ေန႔ကိုလုံးဝခြင့္မလႊတ္ဘူးသိထား ၊ဆုေလးကိုလည္းဒီမွာလုံးဝမထားဘူးအဲ့ဒါၿမဲၿမဲမွတ္ထား"
"အဲ့လိုႀကီးေတာ့မေျပာပါနဲ႔ ရႈိင္းရယ္__သူက"
"ေတာ္ သူနဲ႔ပတ္သက္ၿပီးေျဖရွင္းတာတို႔မႀကိဳက္တာေနသိတယ္ေနာ္"
"ရႈိင္းရယ္__ဆုေလးကိုလည္းေထာက္အုံးမွေပါ့ ဆုေလးက__"
"အဟား ဘာေထာက္ရမွာလဲ ဆုေလးေတာင္ဒီအ႐ြယ္ေရာက္ေနၿပီကိုတို႔ကဘာကိုေထာက္ရအုံးမွာလဲ ေျပာပါအုံး "
"မဟုတ္ဘူးေန __လူဆိုတာမွားတတ္ၾကတာခ်ည္းပဲ၊ဒါေပမဲ့အဲ့ဒီအမွားကိုသိလို႔ျပင္ခ်င္တဲ့လူကိုေတာ့ရႈိင္းအခြင့္အေရးေလးေပးသင့္တယ္မဟုတ္လား"
"ဘာလဲ ေနကေန႔ေမေမရဲ႕လွည့္ကြက္ေတြထဲမွာတို႔ကိုထပ္ၿပီးဒူးေထာက္ခိုင္းအုံးမလို႔လား sorry ပါ ေန ရႈိင္းကတစ္ခါပဲအလွည့္စားခံမယ္ ႏွစ္ခါဆိုတာမရွိရဘူး အဲ့တာေၾကာင့္ေနလည္းတို႔အနားကထြက္မသြားရဘူး"
"ရႈိင္းရဲ႕အနားကေနထြက္မသြားဘူး၊ဒါေပမဲ့ေန႔ကိုထြက္သြားခ်င္ေအာင္ေတာ့ခဏခဏမလုပ္နဲ႔၊ၿပီးေတာ့ေန႔ေရွ႕မွာေမေမ့မေကာင္းေၾကာင္းထပ္မေျပာပါနဲ႔ ေနမႀကိဳက္ဘူး အဲ့လိုဆိုရင္___"
"အဲ့လိုဆိုရင္ဘာျဖစ္မလဲေျပာ?😊
"ရႈိင္း"👿
"မွတ္ထားေန___မီးကိုေရနဲ႔ျဖန္းမွၿငိမ္းတာ၊ေနတို႔အနားကထြက္သြားတဲ့ေန႔ တို႔အသက္နဲ႔ထပ္တူေန႔ကိုလည္းအရွင္မထားဘူး"
ေနလည္းေျပာလိုက္ခ်င္သည့္စကားတို႔ကိုၿမိဳသိပ္ရသည္။မ်က္ရည္ေတြဝဲေနေသာရႈိင္းရဲ႕မ်က္ဝန္းေတြကိုဖ်တ္ကနဲျမင္လိုက္ရသည္။ဧည့္ခန္းထဲကထြက္သြားေသာရႈိင္းကိုၾကည့္ၿပီးေန႔ရင္ထဲမွာနာက်င္ရတာရႈိင္းမွမသိဘဲ။
"တီ တီ တီ "
စားပြဲေပၚတင္ထားေသာေန႔ဖုန္းကmessage ဝင္လာသည္။လွမ္းၾကည့္လိုက္ေတာ့
"From Mahar Myittar တဲ့။
ေနမဖြင့္ၾကည့္ေတာ့ဘူးဟုေတြးလိုက္ေသာ္လည္း စိတ္ေျပလက္ေပ်ာက္ဖြင့္ၾကည့္လိုက္သည္။
"Please Forgive me "
ေနဖုန္းေလးကိုျပန္ပိတ္လိုက္သည္။ေခါင္းထဲမွာေနာက္က်ိေနေသာေၾကာင့္ဆိုဖာေပၚလွဲခ်လိုက္မိသည္။မႈန္ကုပ္ကုပ္မ်က္ႏွာေလးကမ်က္စိထဲကြင္းကနဲေပၚလာသျဖင့္ အာ႐ုံကိုျပန္လြဲလိုက္ရသည္။
ေတာ္ပါေတာ့။နာက်င္မႈေတြမလိုခ်င္လို႔ပါဟုေခါင္းကိုခါယမ္းေနမိသည္။
>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>
Advertisement
- In Serial87 Chapters
Reincarnated Renegade
The son of a Duke woke up with amnesia. It's the truth. Was it the whole truth? Not necessarily. The whole truth was that the Duke's son's memories were replaced. By Bellavarn. Bellavarn didn't think he deserved a second life if that was what this was. He died young, sure. But he was the one who ended it in the first place. Did he want this life? It wasn't his, wasn't deserved, and unasked for. Take one of the thousands who beg uncaring gods instead, not him. He wanted oblivion. Examining his new surroundings, the plush pillows, expensive draperies, and the nervous maid, he assumed the worst. Who was he in this world? Time to find out. So... "Close the doors." "Lord?" "Do it." *This Novel contains dark themes not suitable for all readers. This is an original novel. Any similarities to existing characters, locations, or otherwise is purely coincidental. (Cover art is my original drawing.)
8 94 - In Serial12 Chapters
How to get rich in ancient times
A girl in the modern times studying for Computer Science engineering with zero survival skills transmigrated into the ancient time due to an accident. Join her journey on how she got rich with no gold fingers, no incredible luck and no thick thigh to hold. With only hard work watch her life bloom along with her love life.
8 125 - In Serial32 Chapters
Fall in Love with Me
Alessandro Moretti is a ruthless billionaire, who happens to be the leader of an Italian Mafia. He's never been in love and doesn't plan on falling in love.Aubrey Emerson is a pediatrician and loves her job. When she's at work she's passionate about what she does. She's never been in Love and doesn't plan on falling in love anytime soon. That is until they met each other. Alessandro fell in Love with Aubrey the moment he laid eyes on her. She saved his brother's life and didn't see her again. He's done everything in his power to find her but hasn't had any luck. One fateful day he finds her and he has no plans on letting her go.
8 446 - In Serial40 Chapters
Rescuing the World's Fate 【BL】【Haitus】
『Rescuing the World's Fate』【Haitus】Because of a rare disease. He stayed inside the basement which also became his room for 18 years. And died unexpectedly because of an earthquake that squashed him to death and led him to a place of just darkness.he saw a bright light opening up and it shocked him when he saw many mythical creatures surrounding him. Many years passed by. He finally get to start his own adventure that he didn't get to do in his past life. Saying his farewell to the creatures who raised him. He starts to walk away from the forest and heads to the near kingdom.Only to find out that he got reincarnated into the cringe novel that he really hated so much. He thought that fate seems to be playing with him so he took the challenge and decided that he'll change the fate of this world.-----------------------"My love... i finished getting rid of those damn organization's base on the mountain... Can i have my reward now?"'I don't remember him being one of the casts so how is he--... nevermind..' he sighed as he let the man drag him into an empty room.『CREDITS TO THE OWNER OF THE ART: @Chien_xx 』
8 153 - In Serial24 Chapters
Dark Protector ✔
★BOOK #7 in the DARK SERIES★River Drakov is a man who protects his pack and will kill anyone that would try to harm it. He is built on focus and he trained himself to be the best fighter to ensure his alpha's safety. However, that has closed off a part of his heart for years. He never looked for a mate and believed he didn't need one either, it would only cause him trouble. Zoya Knightley had everything she ever asked for since birth, except a family to call her own. She raised herself and her own company. Making wedding dresses made her billions of dollars, but it never filled the void in her heart to have someone to call her own. This Christmas she would change that and it seemed that fate was on her side when she was introduced to her mate. It would be a challenge to win his cold heart, but she never lost a challenge yet. While Zoya pursues River, there is another boy who will receive his miracle this Christmas. Ender has been living with the Centauri pack and he never felt so out-of-place. With all the scars he carried on his body and soul, he believed that this wasn't the right place for him. But he didn't have the heart to leave because as much as he fought the demons of his past, he was quickly falling in love with the pack who would die for one another.
8 210 - In Serial43 Chapters
Alpha submitted
|•|•|•|•|•|•|•|•|•|•|•|•|•|•|•|•|•|•|•|•|•|•|•|•|•|•|•|•|•|•|•|•|•|•|•|•|•|•|"You will submit to me!" He growled, clenching his jaw as he glared down at me.I raised a brow and looked him dead in the eyes "No 'Alpha'." I smirked mocking the word Alpha. "You will submit to me." *^*^*^*^*^*^*^*^*^*^*^*^*^*^*^*^*^*^*^*^*^*^*^*^*Aylean Rafe Beowulf born a true blood alpha, but was a runt. Being a runt is a disgrace to werewolves, so her pack would have refused her as a Luna, so her parents made her the omega of their pack. Disrespected her entire life, she had enough and chose to become a rouge, but on her journey she met her mate. Alpha Aztec Amaruq Hunter, the alpha of the strongest pack in the world a cold and stern alpha, but when his true mate comes along a stubborn girl who doesn't want to submit, he doesn't know what to do. What will happen? Will Aylean submit or will it be the other way around? Find out :)Just a small warning my grammar isn't good lol, also it's still a working progress, but enjoy! :)(All images are from Google)
8 517
Prev Chap
Next Chap
Chap List
Boy
Girl
