🍂🌿🍃စန္ဒာဆိုတဲ့လမင်းကြီးနဲ့သူရိန်နေမင်းကြီးကဘာလို့များကောင်းကင်ကြီးပေါ်မှာအတူရှင်သန်နေကြတာလဲသိချင်မိပါရဲ့။

နေ့ဖက်မှာသာတဲ့နေတဲ့ညဖက်မှာသာတဲ့လ မတူတဲ့ဖြစ်စဉ်နှစ်ရပ်မှာသူတို့ရှင်သန်ကြပေမဲ့ကောင်းကင်ကြီးတစ်ခုတည်းမှာပဲမဟုတ်လား။

မမှိန့်တမှိန် ဓူဝံကြယ်လေးရဲ့တည်ရှိနေမှုကိုတော့သူတို့သတိထားမိကြမယ်မထင်။

သေချာပါတယ် ကြယ်တာရာဆိုတဲ့ ဖြစ်တည်မှုသေးသေးလေးကို လမင်းကြီးနဲ့ နေမင်းကြီး စောင်းငဲ့ကြည့်မယ်ဆိုရင်

ဟောဒီစကြဝဠာကြီးကို ရေးချစရာစက္ကူ အဖြစ်သုံးပြီး မေယုဆိုတဲ့မြင့်မိုရ်တောင်ကြီးကို စုတ်တံအဖြစ်သုံးလိုက်ချင်ပါရဲ့။

မင်ရေအဖြစ် ကျယ်ပြောလှတဲ့သမုဒ္ဒရာ ရေကိုအသုံးပြုပြီးကြယ်တာရာလေးရဲ့ဖြစ်တည်မှုကို ရေးချပြလိုက်ချင်ပါရဲ့။

"ကြယ်တာရာမှာလည်းအလင်းမှိန်မှိန်လေးနဲ့ပါလို့"🍂🍃🌿

"မမ မဟာကဆုတို့နဲ့လိုက်ရတာပျော်ရဲ့လား"

ဆုလေးရဲ့စကားကြောင့်မဟာပြုံးလိုက်မိသည်။ပါးဖောင်းဖောင်းလေးနဲ့အပြစ်ကင်းလှသည့်မျက်နှာလေးကမြင်သူတကာကိုချစ်ခင်စေသည်။မျက်လုံးဝိုင်းဝိုင်းလေးတွေကဖြူစင်မှုကိုဖော်ညွှန်းနေသည်။

မမနေကလည်းမဟာ့ကိုလှည့်ကြည့်လာသည်။

"ဟုတ်တယ် ကလေး ပျော်ရဲ့လား"

"ပျော်တာပေါ့ ဆုလေးနဲ့ရော ၊မမနေနဲ့ရောအတူလိုက်ခဲ့ရတာ မပျော်ဘဲနေပါ့မလား"

"မသိပါဘူး တို့ကမပျော်မှာစိုးနေတာ ကလေးတစ်ယောက်ထဲလိုက်လာခဲ့တာကိုး"

"ဘယ်ကသာ မဟာကပျော်နေတာမမနေရဲ့"

တကယ်တော့ဒီစကားတွေပြောနေရတာမဟာ့ရင်ထဲမှာမရိုးသားပါ။ဆုလေးမျက်နှာကိုရောမမနေမျက်နှာကိုပါစေ့စေ့မကြည့်ရဲဘဲခေါင်းလေးမသိမသာငုံ့ပြီးပြောလိုက်သည်။

မမနေကမဟာ့ပုံစံကိုကြည့်ပြီးရယ်ချင်နေသည်ထင်သည်။

"ကလေး ဘာဖြစ်နေတာလဲ အနေရခက်နေတာလား မမနေကိုလား ဆုလေးကိုလား"

အင်း ခက်ပြီ။အနေရခက်တာမဟုတ်ဘူးကိုယ့်စိတ်ကိုကိုယ်ပြန်ပြီးချိုးနှိမ်နေတာဟုတိုးတိုးလေးပြောနေမိသေးသည်။

"မမ မဟာ ဆုကိုတော့ဘာမှအားမနာပါနဲ့နော် ဆု ကမမ ကိုခင်ပါတယ်"

"အင်းပါဆုလေးရဲ့ မမကလည်းဆုလေးကိုသိပ်ချစ်၊ ဆုလေးက ချစ်ဖို့ကောင်းတာကို"

"မမမဟာ မြောက်ပြောနေပြန်ပြီ"

"တကယ်ပြောတာပါ မယုံရင်မမနေကိုမေးကြည့်"

မဟာကမမနေကိုမေးငေါ့ပြလိုက်သဖြင့်မမနေကနှုတ်ခမ်းလေးကွေးရုံသာပြုံးလေသည်။

လှလိုက်တာ။

နေရပ်ဝန်းဆိုတဲ့အမျိုးသမီးဟာမဟာ့မျက်လုံးထဲမှာတော့ဘယ်နားကကြည့်ကြည့်လှနေသည်သာ။ချစ်တဲ့မျက်စိနဲ့ကြည့်နေ၍လားမသိ။

"ဟုတ်တာပေါ့ ဆုလေးကသိပ်ကိုချစ်ဖို့ကောင်း"

"yayyy!!!! ပျော်ပြီလေ မမတို့နှစ်ယောက်ကသိပ်ကိုချစ်ဖို့ကောင်းတာပဲ"

"အချွဲလေး"

မမနေကဆုလေးရဲ့ပါးဖောင်းဖောင်းလေးကိုမနာအောင်ဆွဲညစ်လိုက်သဖြင့်မဟာပင်ပြုံးမိသေးသည်။

"မမနေ Rollar Coaster စီးရအောင် ဆု စီးချင်တယ်"

"ဟာ မမနေကြောက်တယ် မစီးပါနဲ့ ရေမိကျောင်းပဲစီး"

"ဟင့်အင်း rollar coaster ပဲစီးမှာ မရဘူး"

မမနေရဲ့လက်ကိုကိုင်ကာပူဆာနေသောဆုလေးကြောင့်rollar coaster ကိုမော့ကြည့်လိုက်သည်။အမှန်အတိုင်းပြောရရင်မဟာကစွန့်စားရတဲ့အရာတွေကိုကြိုက်နှစ်သက်သည်မဟုတ်လား။

ပင်လယ်ဓားပြတို့ဘာတို့ဆိုလဲမဟာကသိပ်ကိုကြိုက်သည်။ရဟတ်ကိုလည်းကြိုက်သည်။မဟာကစိတ်လှုပ်ရှားရတဲ့အရာအားလုံးကိုကြိုက်နှစ်သက်သည်။

"မမနဲ့စီးမယ်ဆုလေး"

"ဟယ် မမ မဟာက rollar coaster စီးရတာကြိုက်လား မမနေကဘယ်တော့မှမစီးဘူး သူမစီးတော့ဘယ်တော့မှမစီးရဘူး"

"ဆုလေးကလည်း မမမဟာကစီးမယ်ဆို မမနေကိုမခေါ်နဲ့တော့ မမနေကကြောက်ပါတယ်ဆို"

"ဟာ မရဘူးကွာ မမနေရောစီးမှ နို့မို့ဆို ဆု ငိုမှာနော်"

နှုတ်ခမ်းကိုစူကာခြေဆောင့်ပြီးပြောနေသဖြင့်မမနေကသက်ပြင်းချနေသည်။မမနေဆိုတဲ့သူဟာသူတို့ညီအစ်မနှစ်ယောက်အပေါ်အတော်စိတ်ရှည်တာပဲဟုတွေးမိသေးသည်။

ရှိုင်းနဲ့ပတ်သက်ရင်လည်းရှိုင်းဘာတွေပဲလုပ်လုပ်သည်းခံနိုင်သည်မို့မဟာလည်းအံသြမိသည်။အံသြမိသလို မနာလိုလည်းဖြစ်မိသည်။

မဟာ့အပေါ်မှာလည်းဒီလိုဆိုရင်သိပ်ကောင်းမှာပဲလို့လည်းတွေးမိသည်။

"ဆုလေးကလည်းကွာမမနေအမြင့်ကြောက်တာသိရဲ့သားနဲ့ မမနေ ကြောက်နေတာကိုမြင်ရက်တယ်ပေါ့ ပြော😒"

"ဟင် အဲ့လိုလည်းမဟုတ်ပါဘူး😞 မမနေမစီးချင်ဘူးဆိုရင် ဆုလည်းမစီးတော့ပါဘူး"

"ဆုလေးကလည်း မမမဟာနဲ့စီးပေါ့ "

"တော်ပါပြီ မမနေမှမပါတာ သွားကြရအောင် ရေခဲမုန့်စားချင်တယ်"

"အင်းပါ အင်းပါ သွားမယ်သွားမယ်"

မဟာလည်းမျက်ခုံးတစ်ချက်ပင့်လိုက်သည်။ဘယ့််နှယ်သူ့မမနေမပါတော့မစီးတော့ဘူးဆိုလား။သူများကစီးချင်နေပါတယ်ဆို။

မဟာသူတို့နောက်လိုက်လာခဲ့ရသော်လည်းrollar coaster ကိုလှည့်ကြည့်လှည့်ကြည့်နဲ့လုပ်နေမိသည်။

"ဒုတ် "

"အမေ့"

"ဟင်"

Rollar coaster ကိုလှည့်ကြည့်လှည့်ကြည့်နဲ့လုပ်လာခဲ့သဖြင့် အုတ်ခဲတွေစီထားတာကိုမသိဘဲမြေပြင်ညီအမှတ်နှင့်ခလုတ်တိုက်မိလေသည်။ခလုတ်တိုက်မိတာကအကြောင်းမဟုတ် စီးထားတာကသုံးလက်မဒေါက်မို့ယိုင်သွားပြီးမမနေလက်ကိုလှမ်းဆွဲလိုက်မိသည်။

သေးသေးသွယ်သွယ်ခန္ဓာကိုယ်လေးကမဟာဆွဲလိုက်သဖြင့်မဟာ့ရင်ခွင်ထဲရောက်လာသည်။

ရင်ခုန်သံတွေကဒိတ်ခနဲ။

ပြန်လွှတ်ဖို့သတိမရ။ရှန်ပူနံ့သင်းသင်းလေးကြောင့်မဟာ့နှာခေါင်းနဲ့တိုက်ရိုက်ထိတွေ့နေရသောဆံနွယ်တွေကိုနမ်းရှိုက်မိသေးသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်သည်တိတ်ဆိတ်သွားသည်ဟုခံစားလိုက်မိသည်။

ကမ္ဘာလောကကြီးကရပ်တန့်သွားသလိုခံစားလိုက်ရပြီး လာဗင်ဒါပန်းခင်းကြီးထဲရောက်သွားသလိုလိုထင်မှတ်မိသည်။

ရင်ဘတ်ထဲကနှလုံးသားတစ်စုံရဲ့သွေးခုန်နှုန်းဟာ မိုးခြိမ်းသံတွေလိုတဂျိမ်းဂျိမ်းနဲ့။

ပတ်ဝန်းကျင်ကဘာတွေဖြစ်နေတယ်ဆိုတာမဟာမသိ။မဟာ့ရင်ထဲမှာတော့စမ်းချောင်းလေးဖြတ်ပြီးစီးဆင်းနေသလိုအေးမြနေသည်။အရိုင်းဆန်လာသောစိတ်တို့ကဘေးနားမှာဝဲလာသောရောင်စုံလိပ်ပြာလေးတစ်ကောင်ကိုဖမ်းပြီးနမ်းရှုံ့မိသေးသည်။

ရုတ်တရက်ဆောင့်တွန်းခံလိုက်ရသောခံစားမှုကြောင့်အိပ်မက်ကလန့်နိုးလာသလိုဖျတ်ကနဲဖြစ်သွားသည်။

"မဟာမေတ္တာ!!!"

မဟာ့ကိုဒေါသတကြီးကြည့်နေသောမမနေမျက်နှာကိုမြင်လိုက်ရသဖြင့်မဟာဘာဖြစ်သွားတယ်ဆိုတာကိုစဉ်းစားမရဖြစ်သွားသည်။ဆုလေးကိုကြည့်လိုက်တော့လည်းမဟာ့ကိုအံသြသလိုကြည့်နေသည်။

ရင်ခုန်မှုနှုန်းတွေပြေလျော့သွားတော့သတိရလိုက်တာကမမနေပါးပေါ်မဟာအတင်းထိတွေ့လိုက်မိခြင်းပင်။

မဟာ့စိတ်တွေကရုတ်တရက်ရှက်ရွံ့လာပြီးမမနေကိုရင်မဆိုင်ရဲဖြစ်သွားသည်။

"မဟာ တောင်းပန်ပါတယ် မမနေ မဟာလေ__"

"မင်းတို့ကိုအပေါစားမှတ်နေသလားမဟာမေတ္တာ"

"မဟုတ်ဘူးမမနေ ၊ မဟာဒီလိုလုံးဝမဟုတ်ဘူး ဟိုလေ___"

မဟာ့ရင်ထဲမှာပြောစရာစကားတွေဆိတ်သုဉ်းကုန်သည်။ခန္ဓာကိုယ်ထဲကသွေးတွေကပူနွေးလာသည်။ရှက်ရွံ့စိတ်ကြောင့်မျက်နှာတွေကနီရဲလာသည်။

မမနေကိုဘယ်လိုဖြေရှင်းချက်ပေးရမည်လဲ။ရုတ်တရက်သတိရမိလိုက်တာကမင်းခန့်။

"မဟာ လေတကယ်တော့ မင်း__မင်းခန့်ထင်သွားလို့ပါ၊မဟာကတစ်ခါတစ်လေ စိတ် စိတ်လှုပ်ရှားလွန်းရင် နှလုံးခုန်နှုန်းတွေမြန်လာပြီးအဲ့လိုပဲစိတ်တွေထင်ယောင်ထင်မှားဖြစ်တတ်လို့၊ ပြီးတော့မမနေကမိန်းကလေးပဲကိုမဟာကဘာလို့မမနေကိုနမ်းရမှာလဲ၊နမ်းမိလို့ဆော_ ဆောရီးပါ"

ဟင့်အင်း။ယိုင်လဲမသွားနဲ့မဟာ။မင်းလုပ်နိုင်ပါတယ် မင်းဟာမိန်းမတစ်ယောက်ကိုအရူးအမူးဖြစ်မဲ့မဟာမေတ္တာမဟုတ်ဘူး။မင်းဟာ straight တစ်ယောက်။ပြောလိုက်စမ်း နေရပ်ဝန်းကိုရင်မခုန်ပါဘူးလို့၊ပြောလိုက်စမ်းဒီရှိုင်းနားကိုလွန်ဆန်နိုင်ပါတယ်လို့။

သို့သော်___ရင်ဘတ်ထဲမှာဘယ်လောက်တောင်နာကျင်သွားလဲကိုယ်တိုင်သာသိသည်။အဖျားခတ်သွားသောအသံတို့ကြောင့်မမနေများရိပ်မိမလားဟုလန့်သွားမိသေးသည်။

"ဆောရီး___တို့မှားသွားတယ်၊တို့ဆိုလိုချင်တာကဒီလိုမဟုတ်ဘူးမင်းကိုစော်ကားသလိုဖြစ်သွားရင်ဆောရီး၊လူတွေအများကြီးရှိနေတာကိုမင်းကဒီလိုအတင်းဖက်ပြီးလိုက်နမ်းနေတော့တို့လဲသိပ်ရှက်သွားတာ"

"ဆောရီးပါမမနေ "

"Ok ရတယ် ရတယ် ကလေး တို့ကပြန်တောင်းပန်ရမှာ"

ပြောလိုက်သောစကားတို့က ဘာမှမဖြစ်ဘူးဆိုတာကိုဦးတည်သော်လည်း မဟာနဲ့မမနေကြားမှာပြောစရာစကားတွေဆိတ်သုန်းကုန်သည်။

မစခင်ကသိမ်းသွားတဲ့ကိုယ့်အဖြစ်ကိုတွေးပြီးလည်းရင်ထဲမှာမကောင်းဖြစ်မိသည်။

အပြန်မှာလည်းတစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက်စကားတစ်ခွန်းမှမပြောဖြစ်ကြပေ။

ခွင့်လွှတ်ပါဟုတော့တိုးတိုးလေးဆိုမိသေးသည်။

>>>>>>>>>>>>>>>>>>>

"နေ__"

"ဘာလဲ"

"ဘာအချိုးချိုးတာလဲပြောစမ်း"

အိမ်ထဲဝင်ဝင်လာချင်းနေ့ကိုလှမ်းအော်သဖြင့်နေလန့်သွားမိသည်။အနက်ရောင်လုံချည်နဲ့အပြာရောင် အပေါ်ထပ်ကုတ်အင်္ကျီအပါးကိုဝတ်ထားသောရှိုင်းပုံစံကထိုင်နေတာတောင်လုံးဝ smart ဖြစ်နေသည်။

ကျောလယ်မရောက်တရောက်ဆံနွယ်ခွေတစ်ချို့ကအရှေ့ဖက်မှာဝဲကျနေသည်။နဖူးပေါ်ဖြာကျနေသောဆံနွယ်တချို့ကကပိုကရိုဖြစ်နေပြီးရှိုင်းရဲ့ပုံစံကိုအရိုင်းဆန်စေသည်။

နီညိုညိုနှုတ်ခမ်းနီတို့ဆိုးထားသောနှုတ်ခမ်းနှစ်လွှာကနေ့ကိုဒေါသဖြစ်နေသဖြင့်ဖိကိုက်ထားသည်။

နေကအပေါ်ထပ်ကိုမတက်သေးဘဲနေရာမှာပင်ရပ်နေမိသည်။

"မေးနေတယ်လေ ဘာလို့မဖြေတာလဲ"

နေဘာပြောရမယ်မှန်းမသိ။ဆုလေးကလည်းနေ့လက်ကိုတင်းတင်းဆုပ်ထားသဖြင့်နေပင်ကြောက်စိတ်တွေဝင်လာရသည်။ရှိုင်းရဲ့မျက်ခုံးထူထူတွေကထိလုနီးပါးဖြစ်အောင်ကျုံ့သွားပြီးထိုင်နေရာမှထကာနေတို့ဆီလာနေသည်။

နေ့စိတ်ထဲရှိုင်းကိုရင်မဆိုင်ရဲစွာခေါင်းကိုမသိမသာငုံ့ထားမိသည်။

"နေ တို့မေးတာကိုဘာလို့မဖြေတာလဲပြော"

"ရှိုင်း___နေ နေတမင်ရည်ရွယ်တာမဟုတ်ပါဘူး"

"ဘာရယ် တမင်ရည်ရွယ်တာမဟုတ်ဘူး? ဟုတ်လား?"

ရှိုင်းကနဖူးပေါ်ကျနေသောဆံပင်တွေကိုအပေါ်ကိုပင့်တင်လိုက်ပြီးနေ့ကိုလူမိုက်ပုံစံဖြင့်ကြည့်သည်။ပြီးတော့ဆုလေးကိုကြည့်သည်။ဆုလေးကနေ့အနောက်ကိုကွယ်သွားလေသည်။

"ကလေးကိုမဆူပါနဲ့ နေ့အမှားပါ"

"ဟုတ်ပြီ ကိုယ့်အမှားကိုယ်သိတယ်နော်__ဆုလေးကိုမဆူဘူး ၊ဒီကိစ္စမှာဆုလေးထက် အဓိကကျတာ နေဆိုတာ တို့သိတယ် ၊ ဆုဆုအပေါ်တက်"

နေလက်နှစ်ဖက်ကိုကျစ်ကျစ်ပါအောင်ဆုပ်ထားမိသည်။ဆုလေးကမသွားသေးဘဲနေ့ကိုကြည့်နေရှာသည်။

"ဒီဆုအလင်္ကာ___စကားနဲ့ပြောနေတာမဟုတ်ဘူး အမိန့်ပေးနေတာအပေါ်တက်လို့"

"ဆုလေး အပေါ်တက်လိုက်သွား"

နေကအတင်းတင်းပို့နေသဖြင့်ဆုလေးကမျက်တောင်ပုတ်ခတ်ပုတ်ခတ်ဖြင့်ရှိုင်းကိုခိုးကြည့်သည်။

"မမ__မမနေကို ___"

"ဒီဆုအလင်္ကာ!!!! မင်း ငါ "

"ရှိုင်း"

ဆုလေးကိုလက်ရွယ်လိုက်သဖြင့်နေကရှိုင်းလက်ကိုဖမ်းချုပ်လိုက်ရသည်။

"သွားတော့ ဆုလေး"

ဆုလေးကကြောက်ကြောက်ရွံ့ရွံ့နဲ့အပေါ်တက်သွားတော့ရှိုင်းကနေကိုင်ထားသောလက်ကိုခါချသည်။ပြီးတော့နေ့လက်ကိုအတင်းဆောင့်ဆွဲကာဆိုဖာပေါ်အတင်းထိုင်ခိုင်းသည်။

"ဒီမှာနေ___အမာရွတ်ဆိုတာဆေးလိမ်းရင်တောင်အားလုံးကုန်စင်အောင်ပျောက်သွားတာမဟုတ်ဘူး အနည်းငယ်တော့ကျန်နေအုံးမှာပဲ အဲ့ဒါပျောက်ဖို့အတွက်နှစ်တွေတော်တော်ကြာတယ်ဆိုတာနေသိလား၊ဒီလိုပဲ ရင်ထဲမှာဖြစ်တည်နေတဲ့အစိုင်အခဲကြီးဟာလည်း အဲ့လိုခဏချက်ချင်းပြေလျော့သွားမှာမဟုတ်ဘူး နှစ်တွေကြာနေအုံးမှာပဲ"

"နှစ်တွေကြာအုံးမယ် ဟုတ်လား? ဘယ်နနှစ်လဲ ပြောပါအုံး ရှိုင်းရင်ထဲကအစိုင်အခဲကြီးဖြေလျော့ဖို့ဘယ်သူတွေကဘယ်လောက်တောင်စောင့်ကြရအုံးမှာလဲ"

"ပါးစပ်ပိတ်ထား"

ရှိုင်းရဲ့အော်သံကြောင့်နေ့မျက်နှာကိုရှိုင်းနဲ့ဆန့်ကျင်ဖက်လွှဲပစ်လိုက်သည်။သူ့ခံစားချက်တွေကိုနေနားလည်ပေးခဲ့သလောက်နေတို့ရဲ့ခံစားချက်ကိုကျရှိုင်းဘယ်တော့မှနားလည်ပေးမှာလဲမသိ။

"နေ ကတို့ရဲ့စိတ်ကိုအသိဆုံး ၊နားလည်ပေးနိုင်ဆုံးလို့ထင်ခဲ့တာမှားတာပါ"

"နားလည်ပါတယ် ၊ရှိုင်းကိုနားလည်လို့နေဒီလိုနေနေတာပေါ့၊ဒီလောက်နားလည်ပေးပြီးတဲ့နောက်မှာရှိုင်းဖက်ကရောနေ့ကိုဘာများနားလည်ပေးသလဲ ရှိုင်းတွေးကြည့်"

"ဘာမှတွေးကြည့်စရာမလိုဘူး တို့ခံစားခဲ့ရတာ နေ့ထက်ကိုအဆတစ်ထောင်သာတယ်၊နေအခုခံစားနေရတာထက်ကိုအဆပေါင်းများစွာသာတယ် အဲ့ဒါနေသိရဲ့လား၊အခုနေကတို့ခံစားရတာထက် အဆတစ်ရာမှာ၁လောက်ပဲခံစားနေရသေးတာ တုိ့ကနားလည်ပေးရမယ်ပေါ့"

"အဲ့တာတွေကနေလုပ်ခဲ့တာမို့လား"

ရှိုင်းရဲ့အသံတွေကတိတ်သွားပြန်သည်။ဝေခွဲမရဖြစ်နေသောရှိုင်းရဲ့ခံစားချက်တွေကိုနေနားလည်ပါသည်။သို့သော်နေ့ဘဝနဲ့ဆုလေးရဲ့ဘဝကိုသူ့စိတ်နဲ့ချုပ်ကိုင်နေတာကျသူမမြင်ဖူးထင်ပါ့။

"တော်ပြီ နေ ___ဒီထက်ပိုပြောရင် နေ့ကိုတစ်ခုခုလုပ်မိလိမ့်မယ်၊နောက်ကိုအဲ့လူနဲ့တွေ့ရင် နေ့ကိုလုံးဝခွင့်မလွှတ်ဘူးသိထား ၊ဆုလေးကိုလည်းဒီမှာလုံးဝမထားဘူးအဲ့ဒါမြဲမြဲမှတ်ထား"

"အဲ့လိုကြီးတော့မပြောပါနဲ့ ရှိုင်းရယ်__သူက"

"တော် သူနဲ့ပတ်သက်ပြီးဖြေရှင်းတာတို့မကြိုက်တာနေသိတယ်နော်"

"ရှိုင်းရယ်__ဆုလေးကိုလည်းထောက်အုံးမှပေါ့ ဆုလေးက__"

"အဟား ဘာထောက်ရမှာလဲ ဆုလေးတောင်ဒီအရွယ်ရောက်နေပြီကိုတို့ကဘာကိုထောက်ရအုံးမှာလဲ ပြောပါအုံး "

"မဟုတ်ဘူးနေ __လူဆိုတာမှားတတ်ကြတာချည်းပဲ၊ဒါပေမဲ့အဲ့ဒီအမှားကိုသိလို့ပြင်ချင်တဲ့လူကိုတော့ရှိုင်းအခွင့်အရေးလေးပေးသင့်တယ်မဟုတ်လား"

"ဘာလဲ နေကနေ့မေမေရဲ့လှည့်ကွက်တွေထဲမှာတို့ကိုထပ်ပြီးဒူးထောက်ခိုင်းအုံးမလို့လား sorry ပါ နေ ရှိုင်းကတစ်ခါပဲအလှည့်စားခံမယ် နှစ်ခါဆိုတာမရှိရဘူး အဲ့တာကြောင့်နေလည်းတို့အနားကထွက်မသွားရဘူး"

"ရှိုင်းရဲ့အနားကနေထွက်မသွားဘူး၊ဒါပေမဲ့နေ့ကိုထွက်သွားချင်အောင်တော့ခဏခဏမလုပ်နဲ့၊ပြီးတော့နေ့ရှေ့မှာမေမေ့မကောင်းကြောင်းထပ်မပြောပါနဲ့ နေမကြိုက်ဘူး အဲ့လိုဆိုရင်___"

"အဲ့လိုဆိုရင်ဘာဖြစ်မလဲပြော?😊

"ရှိုင်း"👿

"မှတ်ထားနေ___မီးကိုရေနဲ့ဖြန်းမှငြိမ်းတာ၊နေတို့အနားကထွက်သွားတဲ့နေ့ တို့အသက်နဲ့ထပ်တူနေ့ကိုလည်းအရှင်မထားဘူး"

နေလည်းပြောလိုက်ချင်သည့်စကားတို့ကိုမြိုသိပ်ရသည်။မျက်ရည်တွေဝဲနေသောရှိုင်းရဲ့မျက်ဝန်းတွေကိုဖျတ်ကနဲမြင်လိုက်ရသည်။ဧည့်ခန်းထဲကထွက်သွားသောရှိုင်းကိုကြည့်ပြီးနေ့ရင်ထဲမှာနာကျင်ရတာရှိုင်းမှမသိဘဲ။

"တီ တီ တီ "

စားပွဲပေါ်တင်ထားသောနေ့ဖုန်းကmessage ဝင်လာသည်။လှမ်းကြည့်လိုက်တော့

"From Mahar Myittar တဲ့။

နေမဖွင့်ကြည့်တော့ဘူးဟုတွေးလိုက်သော်လည်း စိတ်ပြေလက်ပျောက်ဖွင့်ကြည့်လိုက်သည်။

"Please Forgive me "

နေဖုန်းလေးကိုပြန်ပိတ်လိုက်သည်။ခေါင်းထဲမှာနောက်ကျိနေသောကြောင့်ဆိုဖာပေါ်လှဲချလိုက်မိသည်။မှုန်ကုပ်ကုပ်မျက်နှာလေးကမျက်စိထဲကွင်းကနဲပေါ်လာသဖြင့် အာရုံကိုပြန်လွဲလိုက်ရသည်။

တော်ပါတော့။နာကျင်မှုတွေမလိုချင်လို့ပါဟုခေါင်းကိုခါယမ်းနေမိသည်။

>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>