"ဟဲ့ နင္ဘာျဖစ္ေနတာလဲ"

"ေအးေလးတစ္ေန႔လုံးငူငူငိုင္ငိုင္နဲ႔ဘာျဖစ္ေနတာလဲ မင္းခန္႔အေၾကာင္းမ်ားစဥ္းစားေနသလား"

ျမတ္နဲ႔ျပည့္ျပည့္တို႔တစ္ေယာက္တစ္ခြန္းထင္ရာေျပာေနၾကသျဖင့္မဟာအေတြးေတြကိုရပ္လိုက္သည္။တကယ္တမ္းက်ေတာ့ကိုယ့္ဘာသာေတာင္ဘာအေၾကာင္းစဥ္းစားေနမွန္းေသခ်ာမသိ။ေရာက္တတ္ရာရာေတြးေနမိျခင္းရယ္ပါ။

ဒါကိုအမ်ိဳးမ်ိဳးထင္ေၾကးေပးေနၾကတာကသူတို႔ႏွစ္ေယာက္ရယ္ေလ။

"နင္တို႔ဟာေလ ေျပာလိုက္ရင္တလြဲႀကီးပဲ၊ဘာေတြမွန္းမသိဘူး"

"မသိဘူးေလဟယ္နင္ကျပတင္းေပါက္ဖက္ႀကီးလွည့္ၿပီးေငးေနတာကိုး"

"အဲ့တာဆိုဘာအေၾကာင္းစဥ္းစားေနသလဲမွန္မွန္ေျပာစမ္း"

မဟာ့မ်က္ႏွာကိုတည့္တည့္ၾကည့္ကာေမးေနေသာျမတ္ေၾကာင့္မဟာရယ္မိသည္။

"ငါ့ဘာသာေတာင္ဘာအေၾကာင္းမွန္းမသိပါဘူးဆို"

"ဟဲ့ဒါနဲ႔နင္မင္းခန္႔ႀကီးကိုအေျဖျပန္မေပးေတာ့ဘူးလား"

ျပည့္ျပည့္စကားေၾကာင့္မဟာတစ္ခ်က္ငိုင္သြားမိသည္။မင္းခန္႔အေၾကာင္းစဥ္းစားမိေတာ့သူမဟာ့ကိုလိုက္လာတာသုံးႏွစ္ေတာင္ရွိလာၿပီပဲ။အရင္ကသူ႔ကိုျပန္မႀကိဳက္တဲ့အေၾကာင္းက second year မွာအမွတ္ေကာင္းမွ Honours တန္းဝင္ႏိုင္မယ္ဆိုတဲ့အေတြးေၾကာင့္ရည္းစားမထားခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။အခုက်ေတာ့ေရာ။

အခုမဟာျဖစ္ခ်င္သလို first year honours ေက်ာင္းသူႀကီးျဖစ္ေနေလၿပီ။အခုမင္းခန္႔ကိုျပန္ႀကိဳက္လို႔ရေနၿပီ။မင္းခန္႔ဆိုတာတျခားေကာင္ေလးေတြလိုေဟာ့ေဟာ့ရမ္းရမ္းလည္းမဟုတ္ လိမၼာေရးျခားရွိတဲ့သူ။စာေတာ္သလားဆိုေတာ့လည္း honours တန္းဝင္တာေတာင္ roll no 2ႏွင့္ဝင္တဲ့သူ။

မိဘအသိုင္းအဝိုင္းၾကည့္ျပန္ေတာ့လည္းျငင္းစရာမရွိ။

သူ႔ကိုအေျဖျပန္ေပးဖို႔အခ်ိန္တန္ၿပီမဟုတ္လား။သို႔ေသာ္မဟာ့စိတ္ထဲမွာတစ္စုံတစ္ေယာက္ကိုေမွ်ာ္လင့္ေနမိသည္။

သူကဘယ္သူလဲဆိုတာမဟာကိုယ္တိုင္လည္းမသိ။မဟာ့စိတ္ထဲတစ္ခုခုကိုထမ္းထားရသလိုေလးလံရလာရသည္။

မဟာေၾကာက္ေနမိတာကမင္းခန္ကိုအေျဖျပန္ေပးရမွာကိုမဟုတ္ပါ။မင္းခန္႔ကိုအေျဖျပန္ေပးၿပီးလွ်င္ျခားသြားမည့္စည္းေတြကိုပင္ျဖစ္သည္။

ထိုသူဟာဘယ္သူလဲဆိုတာကိုမဟာမသိခ်င္ပါ။သိရမွာကိုလည္းေၾကာက္မိသည္။ေလာကႀကီးမွာကိုယ့္အေပၚအေလးမထားတဲ့သူကိုစိတ္ပါေနမိျခင္းကဘယ္ေလာက္ေတာင္ပင္ပန္းတဲ့အရာလည္းဆိုတာမဟာကိုယ္တိုင္ပဲသိသည္။

ဟင့္အင္း။ဒီအတိုင္းေလးပဲရွိပါေစေတာ့ဟုသာထႂကြလာေသာခံစားခ်က္ေတြကိုခ်ိဳးႏွိမ္လိုက္ရျပန္သည္။

"မဟာ နင္မင္းခန္႔နဲ႔တြဲလိုက္ပါဟာ"

"ေအးဟုတ္တယ္ မင္းခန္႔လည္းနင့္ကိုခ်စ္တာပဲ၊နင္လည္းခ်စ္လာမွာပါ ၊ငါအာမခံတယ္"

မဟာၿပဳံးလိုက္မိသည္။ျမတ္ရဲ႕စကားေၾကာင့္ Carol ဇာတ္ကားထဲက Carol ေျပာတဲ့စကားေလးကိုသြားသတိရမိသည္။ ကိုယ္တိုင္က straight ဟုခံယူထားေသာေၾကာင့္ Yuri ဇာတ္ကားေတြလည္းမၾကည့္ခဲ့မိ။သို႔ေသာ္ Carol ကားကိုေတာ့ ပ်င္းသည္ရွိသည္ႏွင့္ႀကိတ္မွိတ္ၿပီးၾကည့္ခဲ့ဖူးသည္။

Carol ဆိုတဲ့ Tachi အမ်ိဳးသမီးတစ္ေယာက္ကအသိုင္းအဝိုင္းရဲ႕တြန္းအားေၾကာင့္ ေယာက္်ားတစ္ေယာက္ႏွင့္အိမ္ေထာင္က်ၿပီးကေလးတစ္ေယာက္ရခဲ့ေသာ္လည္းတစ္ေန႔မွာ သူ႔ထက္အမ်ားႀကီးငယ္တဲ့ Neko ေကာင္မေလးကိုေတြ႕ၿပီးခ်စ္မိသြားခဲ့သည္။

ေနာက္ဆုံးသူ႔ေယာက္်ားကသူ႔ကိုမထားသြားေအာင္ ကေလးအုပ္ထိန္းခြင့္နဲ႔ပတ္သက္ၿပီး႐ုံးမွာတရားရင္ဆိုင္ၾကသည္။

Carol က သူ႔ကေလးကိုအင္မတန္ခ်စ္ေသာ္လည္းေနာက္ဆုံးမွာတရားသူႀကီးေတြကိုေျပာလိုက္တာက"ကြၽန္မကကေလးကိုထိန္းသိမ္းခြင့္ေနရာယူၿပီးကြၽန္မေယာက္်ားနဲ႔ျပန္ေပါင္းခဲ့မယ္ဆိုရင္ေတာင္ ကြၽန္မကိုယ္ကြၽန္မဘာဆိုတာေမ့လို႔ရမွာမဟုတ္ဘူးတဲ့ "။

သူ႔စကားေလးကမဟာနဲ႔တစ္ခ်ိန္မွာပတ္သက္ဆက္ႏြယ္လာလိမ့္မယ္လို႔လုံးလုံးလ်ားလ်ားမထင္ထားမိခဲ့ေခ်။

အခုမင္းခန္႔ကိုအေျဖေပးဖို႔စဥ္းစားေတာ့ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ဘာဆိုတဲ့အေျဖကဦးေႏွာက္ထဲမွာလာႏွိပ္စက္သည္။

မျဖစ္ပါရေစနဲ႔။မဟာေမတၱာဟာ ေယာက္်ားတစ္ေယာက္နဲ႔အိမ္ေထာင္တစ္ခုကိုထူေထာင္မဲ့သာမန္မိန္းမတစ္ေယာက္သာျဖစ္လိုက္ခ်င္ပါသည္။

"မဟာ"

"မဟာ"

မဟာ့လက္ေမာင္းကိုလာၿပီးလႈပ္ေနသျဖင့္မဟာဆတ္ကနဲတုန္သြားမိသည္။အေတြးကမာၻကအိပ္မက္ေတြကိုျပန္ၿပီး recall ျပန္လုပ္လိုက္သည္။

"ဟိုမွာ မင္းခန္႔ႀကီး ေက်ာင္းလာတယ္ဟ၊ေျပာရင္းဆိုရင္းအသက္ရွည္အုံးမယ္"

မင္းခန္႔ကပထမအခ်ိန္မွာအတန္းမတက္သျဖင့္မင္းခန္႔ေက်ာင္းမလာဖူးဟုသာမဟာတို႔သိထားၾကသည္။အခုေတာ့မဟာတို႔မ်က္စိေရွ႕ေရာက္လာေနသည္။

မင္းခန္႔ကမဟာတို႔ဆီလာၿပီးထိုင္ခုံမွာဝင္ထိုင္လိုက္သည္။

"နင္တို႔ဘာေတြစုၿပီးစကားမ်ားေနၾကတာလဲ"

"မဟာကနင့္ကိုအေျဖေပးမလို႔တဲ့😝"

"ဟင္ တကယ္"

မ်က္ႏွာေလးဝင္းပသြားသည္ကိုမဟာျမင္လိုက္ရသျဖင့္ရယ္လည္းရယ္ခ်င္မိသည္။သို႔ေသာ္ရယ္လည္းမရယ္ရက္ပါေခ်။

ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္အျပည့္ျဖင့္မဟာ့ဆီလွမ္းၾကည့္ေနေသာမင္းခန္႔ကိုၾကည့္ၿပီးမဟာ့ရင္ထဲမွာစိတ္လႈပ္ရွားမႈေတြျဖစ္မလာေပ။

သူငယ္ခ်င္းဆိုတဲ့အသိေၾကာင့္ရယ္လားေတာ့မသိ။

သို႔ေသာ္ မဟာ့ရင္ထဲမွာသာမန္မိန္းကေလးဆိုတဲ့အသိႀကီးကေခါင္းထဲေရာက္လာျပန္သည္။မင္းခန္႔ကိုသာမဟာႀကိဳက္လိုက္ရင္ အမ်ားရဲ႕အျမင္မွာလည္း ကဲ့ရဲ႕စရာျဖစ္မည္မဟုတ္ေတာ့။မျဖစ္ႏိုင္တဲ့အရာကိုမသိစိတ္ကေမွ်ာ္လင့္ေနမိတဲ့ခံစားမႈႀကီးလည္းဆိတ္သုဥ္းသြားေပလိမ့္မည္။

ဟင့္အင္း။မဟာေမတၱာဟာ ထိုအရာကိုဘယ္ေတာ့မွဝန္ခံမွာမဟုတ္ဘူး။ထိုအရာကိုအဓိပၸါယ္ေဖာ္မွာလည္းမဟုတ္ဘူး။

"ဟုတ္တယ္ မင္းခန္႔ ငါနင့္ကိုခ်စ္တယ္"

"ဟင္!!! နင္တကယ္ေျပာေနတာလားမဟာ"

"ေအး တကယ္ေျပာေနတာေပါ့"

"ဝမ္းသာလိုက္တာဟာ ၊ငါ့မွာနင္ငါ့ကိုအေျဖျပန္မေပးေတာ့ဘူးေတာင္ထင္ေနတာ "

"အခုေပးၿပီပဲ"

"ေအးပါဟာ ငါရင္ခုန္လြန္းလို႔ပါအိပ္မက္ေတာ့မဟုတ္ပါဘူးေနာ္"

"အမေလးဟယ္ မဟာကနင့္ကိုတကယ္ပါလို႔ေျပာေနတာကိုတကတည္း ေအးနင့္ကိုမဟာကအေျဖျပန္ေပးတဲ့အေနနဲ႔ငါတို႔ကို Korea Town မွာလိုက္ေကြၽး😊"

ျပည့္ျပည့္မကေဆးထိုးေနသည္မို႔မဟာရယ္လိုက္မိသည္။

"ဟုတ္တယ္မင္းခန္႔ နင္ ငါတို႔စားခ်င္တာလိုက္ေကြၽး"

"ေအးပါဟာ ေကြၽးမွာေပါ့၊ နင္တို႔ႀကိဳက္တဲ့ဆိုင္မွာစားသိလား "

"တကယ္!!"

"ေအး "

"အဲ့ဒါဆိုသြားၾကရေအာင္အခု😊😊"

"ငင့္အခုႀကီးလား"

"ေအး အခုပဲသြားမယ္"

"သြားမယ္ဟာ အဲ့ဒါဆိုလဲ"

ျမတ္ကအစားအေသာက္နဲ႔ပတ္သက္လာရင္ဘယ္ေတာ့မွအခ်ိန္မဆြဲတတ္သူပီပီသြားဖို႔ျပင္ေနေလၿပီ။အေပ်ာ္လုံးဆို႔ေနတဲ့မင္းခန္႔ကလည္းဟိုႏွစ္ေယာက္ရဲ႕စကားကိုအကုန္လိုက္နာေနမည္သာျဖစ္သည္။

မဟာတို႔ေလးေယာက္ အတန္းလစ္ၿပီး Korea Town ကိုလာခဲ့ၾကသည္။မင္းခန္႔ခါးကိုပထမဆုံးအႀကိမ္ဖက္ၿပီးဆိုင္ကယ္စီးျခင္းရယ္ပါ။

မင္းခန္႔ကေတာ့ၿပဳံးလို႔ေပ်ာ္လို႔။

>>>>>>>>>>>>>>>>>

မပတ္သက္မိေအာင္ေနေတာ့မည္ဟုဆုံးျဖတ္လိုက္ျခင္းရဲ႕ေနာက္ကြယ္မွာသူတို႔ႏွစ္ေယာက္စလုံးနဲ႔ပတ္သက္တဲ့အရိပ္အေယာင္ေလးနဲ႔ေတာင္မဟာမထိေတြ႕ခ်င္ပါ။မဟာ့ကိုအၿမဲကေလးကစားစရာအ႐ုပ္ေလးတစ္ခုလိုသတ္မွတ္ၾကတဲ့ထိုပတ္ဝန္းက်င္မွာမဟာေနာင္ဘယ္ေတာ့မွမရွင္သန္မိေအာင္ႀကိဳးစားမည္ဟုဆုံးျဖတ္ထားမိသည္။

ေနရပ္ဝန္းရွိေနလွ်င္မဟာ့ကိုရွိသည္ဟုမျမင္ေသာရႈိင္းႏွင့္ ရႈိင္းရွိေနလွ်င္အားလုံးကိုအေလွ်ာ့ေပးေနေသာေနရပ္ဝန္း ။

သူတို႔ႏွစ္ေယာက္နဲ႔မဟာဘာလို႔မ်ားသြားၿပီးပတ္သက္ခဲ့မိပါလိမ့္ဟုေတြးၿပီးေနာင္တရမိသည္။

သို႔ေသာ္အခုလို႐ုတ္တရက္ႀကီးထိပ္တိုက္ေတြ႕ျပန္ေတာ့မဟာဘာလုပ္ရမည္နည္း။

မဟာတို႔ေလးေယာက္ဆိုင္ထဲဝင္လာခဲ့ေတာ့မဟာတို႔ေဘးနားကဝိုင္းမွာထိုင္ေနေသာမမေနကိုေတြ႕လိုက္ရသည္။မပတ္သက္ေတာ့ဘူးဟုဆုံးျဖတ္ထားမိေသာ္လည္းမမေနရဲ႕မ်က္ႏွာလွလွေလးနဲ႔အၿပဳံးခ်ိဳခ်ိဳေလးကိုေတြ႕လိုက္ရျပန္ေတာ့တင္းထားတဲ့မဟာ့စိတ္ေတြကအရည္ေပ်ာ္က်လာသည္။

မမေနရယ္ဆုေလးရယ္ ရႈိင္းမႀကိဳက္ေသာအမ်ိဳးသားရယ္သုံးေယာက္တည္းထိုင္ေနၾကျခင္းရယ္ပါ။

မမေနကရႈိင္းကိုေတြ႕ေတာ့ၿပဳံးျပသည္။ဟင့္အင္းမၿပဳံးျပၾကပါနဲ႔။ရွင္တို႔ႏွစ္ေယာက္ကမဟာ့ရင္ကိုခြဲမဲ့သူေတြ။

"ကေလး တို႔ကိုမႏႈတ္ဆက္ေတာ့ဘူးလား"

ဟင့္အင္းမေခၚနဲ႔။မထူးခ်င္ဘူး။ကိုယ့္ဘဝကိုယ္သာယာေနၾကပါရက္နဲ႔မဟာ့ကိုသူတို႔အပ်င္းေျပအ႐ုပ္တစ္ခုလိုေဆာ့ကစားခဲ့ၾကေသာသူေတြ။

"မဟာနင္ကလည္းဟိုမွာႏႈတ္ဆက္ေနတယ္ေလ ေဘးမွာဆုေလးေရာပါတယ္ "

ျမတ္ကလက္ေမာင္းကိုတံေတာင္ႏွင့္လာတြတ္သျဖင့္မဟာသတိဝင္လာမိသည္။တကယ္တမ္းက်ေတာ့လည္းမဟာ့တစ္ေယာက္ထဲသာျဖစ္ေနျခင္းမဟုတ္လား။ေတြးၾကည့္ျပန္ေတာ့လည္းမဟာ့စိတ္ကသာအဓိကမို႔စိတ္ကိုေျဖၿပီးမင္းခန္႔ကိုထားကာမမေနသို႔ဝိုင္းကိုလာခဲ့သည္။

"မမေနတို႔ကမုန္႔လာစားၾကတာလား၊ဆုေလးေရာ"

"ဟုတ္တယ္ မမ "

"ရႈိင္းေရာမပါဘူးလား"

"သူမသိေအာင္လာၾကတာပါကြာ၊တို႔ဒီမွာထိုင္ခဲ့တယ္ဆိုတဲ့အေၾကာင္းရႈိင္းကိုမေျပာပါနဲ႔ေနာ္"

"မမေနကလည္းေျပာစရာလား"

ေဘးနားကအမ်ိဳးသားကိုရည္ၫြန္းမွန္းမဟာသိပါသည္။ထိုအမ်ိဳးသားနဲ႔မမေနတို႔ကဘာလို႔ခိုးေတြ႕ၾကသလဲမဟာစဥ္းစားမရ။

"အန္ကယ္ ဒါကမဟာေမတၱာတဲ့ ၊ ရႈိင္းနဲ႔လည္းသိတယ္ ဆုေလးနဲ႔လည္းသိတယ္ ေနတို႔ညီမေလးတစ္ေယာက္လိုပဲ"

"ေၾသာ္___ေတြ႕ရတာဝမ္းသာပါတယ္သမီးရယ္"

"ဟုတ္ကဲ့ပါအန္ကယ္"

လက္လွမ္းလာသျဖင့္မဟာလည္းလက္ဆြဲႏႈတ္ဆက္လိုက္သည္။အန္ကယ္လို႔ေခၚရေပမဲ့အန္ကယ္ေခၚရမဲ့အ႐ြယ္ပင္မဟုတ္။အေတာ္ႏုပ်ိဳေသာလူပင္ျဖစ္သည္။ေခ်ာသည္ဆိုတာထက္ခန္႔ညားေသာ႐ုပ္သြင္ရွိသည္။

ထိုလူနဲ႔ဘာပတ္သက္မႈမ်ားရွိၾကသလဲဟုေတြးမိေသးသည္။

"ကေလးကမုန္႔လာစားတာလား"

"ဟုတ္မမေန"

"ကေလး ဒီေန႔အားရင္ တို႔နဲ႔ကစားကြင္းလိုက္ခဲ့ေလ ၊ဆုေလးကိုလိုက္ပို႔မလို႔ ကေလးအားရင္လဲလိုက္ခဲ့လို႔ရတယ္"

"ဟင္"

႐ုတ္တရက္ရင္ထဲမွာဘယ္လိုျဖစ္သြားမွန္းမသိ။first date ဆိုတာလဲေမ့သြားသည္။မင္းခန္႔လည္းေမ့သြားသည္။ျပည့္ျပည့္နဲ႔ျမတ္ကိုလည္းေမ့သြားသည္။ေခါင္းထဲေတြးမိတာကမမေနအနားတစ္ေနကုန္ေနရမယ္ဆိုတာေလး။

"မလိုက္ခ်င္ဘူးလား"

"ဟင့္အင္း လိုက္ခ်င္တယ္ "

"ကေလးသူငယ္ခ်င္းေတြေရာေခၚခဲ့လို႔ရတယ္ေလ"

"ရတယ္ မမေန သူတို႔ကလိုက္မွာမဟုတ္ဘူး😀 "

"အင္း အဲ့ဒါဆိုစားၿပီးရင္သြားၾကတာေပါ့"

"ဟုတ္မမေန ဒါနဲ႔မမေနတို႔ကၿပီးၿပီလား "

"တို႔ကၿပီးၿပီ သြားၾကေတာ့မလို႔ ကေလးလာတာနဲ႔ေတြ႕တာ ရပါတယ္ကေလးတို႔မုန္႔စားၿပီးတဲ့အထိေစာင့္ပါ့မယ္"

"ဟာ မဟုတ္တာ မဟာကမဆာဘူးမမေနရဲ႕"

"တကယ္ေရာဟုတ္ရဲ႕လား"

"ဟုတ္တယ္မမေနရဲ႕ အဲ့ဒါဆိုမဟာသြားေျပာလိုက္အုံးမယ္"

"အင္း"

မဟာမင္းခန္႔တို႔ဆီလာၿပီးဝမ္းသာအားရႏွင့္မစားေတာ့ဘူးဆိုတဲ့အေၾကာင္းေျပာလိုက္သည္။မမေနနဲ႔ကစားကြင္းလိုက္သြားမယ္ဆိုတဲ့အေၾကာင္းပါထည့္ေျပာလိုက္ေသးသည္။

မဟာတစ္ေယာက္ထဲေျပာၿပီးမဟာတစ္ေယာက္ထဲပ်ာယာခတ္ကာစိတ္ေတြလႈပ္ရွားေနသည္။

ျပန္ေျပာမဲ့စကားတို႔ကိုလည္းမေစာင့္။အင္မတန္လွပသည့္အမ်ိဳးသမီးေနာက္ေကာက္ေကာက္ပါေအာင္လိုက္သြားေသာမဟာ့ကိုဝိုင္းၾကည့္ေနမိၾကသည္။

>>>>>>>