"ဟဲ့ နင်ဘာဖြစ်နေတာလဲ"

"အေးလေးတစ်နေ့လုံးငူငူငိုင်ငိုင်နဲ့ဘာဖြစ်နေတာလဲ မင်းခန့်အကြောင်းများစဉ်းစားနေသလား"

မြတ်နဲ့ပြည့်ပြည့်တို့တစ်ယောက်တစ်ခွန်းထင်ရာပြောနေကြသဖြင့်မဟာအတွေးတွေကိုရပ်လိုက်သည်။တကယ်တမ်းကျတော့ကိုယ့်ဘာသာတောင်ဘာအကြောင်းစဉ်းစားနေမှန်းသေချာမသိ။ရောက်တတ်ရာရာတွေးနေမိခြင်းရယ်ပါ။

ဒါကိုအမျိုးမျိုးထင်ကြေးပေးနေကြတာကသူတို့နှစ်ယောက်ရယ်လေ။

"နင်တို့ဟာလေ ပြောလိုက်ရင်တလွဲကြီးပဲ၊ဘာတွေမှန်းမသိဘူး"

"မသိဘူးလေဟယ်နင်ကပြတင်းပေါက်ဖက်ကြီးလှည့်ပြီးငေးနေတာကိုး"

"အဲ့တာဆိုဘာအကြောင်းစဉ်းစားနေသလဲမှန်မှန်ပြောစမ်း"

မဟာ့မျက်နှာကိုတည့်တည့်ကြည့်ကာမေးနေသောမြတ်ကြောင့်မဟာရယ်မိသည်။

"ငါ့ဘာသာတောင်ဘာအကြောင်းမှန်းမသိပါဘူးဆို"

"ဟဲ့ဒါနဲ့နင်မင်းခန့်ကြီးကိုအဖြေပြန်မပေးတော့ဘူးလား"

ပြည့်ပြည့်စကားကြောင့်မဟာတစ်ချက်ငိုင်သွားမိသည်။မင်းခန့်အကြောင်းစဉ်းစားမိတော့သူမဟာ့ကိုလိုက်လာတာသုံးနှစ်တောင်ရှိလာပြီပဲ။အရင်ကသူ့ကိုပြန်မကြိုက်တဲ့အကြောင်းက second year မှာအမှတ်ကောင်းမှ Honours တန်းဝင်နိုင်မယ်ဆိုတဲ့အတွေးကြောင့်ရည်းစားမထားခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။အခုကျတော့ရော။

အခုမဟာဖြစ်ချင်သလို first year honours ကျောင်းသူကြီးဖြစ်နေလေပြီ။အခုမင်းခန့်ကိုပြန်ကြိုက်လို့ရနေပြီ။မင်းခန့်ဆိုတာတခြားကောင်လေးတွေလိုဟော့ဟော့ရမ်းရမ်းလည်းမဟုတ် လိမ္မာရေးခြားရှိတဲ့သူ။စာတော်သလားဆိုတော့လည်း honours တန်းဝင်တာတောင် roll no 2နှင့်ဝင်တဲ့သူ။

မိဘအသိုင်းအဝိုင်းကြည့်ပြန်တော့လည်းငြင်းစရာမရှိ။

သူ့ကိုအဖြေပြန်ပေးဖို့အချိန်တန်ပြီမဟုတ်လား။သို့သော်မဟာ့စိတ်ထဲမှာတစ်စုံတစ်ယောက်ကိုမျှော်လင့်နေမိသည်။

သူကဘယ်သူလဲဆိုတာမဟာကိုယ်တိုင်လည်းမသိ။မဟာ့စိတ်ထဲတစ်ခုခုကိုထမ်းထားရသလိုလေးလံရလာရသည်။

မဟာကြောက်နေမိတာကမင်းခန်ကိုအဖြေပြန်ပေးရမှာကိုမဟုတ်ပါ။မင်းခန့်ကိုအဖြေပြန်ပေးပြီးလျှင်ခြားသွားမည့်စည်းတွေကိုပင်ဖြစ်သည်။

ထိုသူဟာဘယ်သူလဲဆိုတာကိုမဟာမသိချင်ပါ။သိရမှာကိုလည်းကြောက်မိသည်။လောကကြီးမှာကိုယ့်အပေါ်အလေးမထားတဲ့သူကိုစိတ်ပါနေမိခြင်းကဘယ်လောက်တောင်ပင်ပန်းတဲ့အရာလည်းဆိုတာမဟာကိုယ်တိုင်ပဲသိသည်။

ဟင့်အင်း။ဒီအတိုင်းလေးပဲရှိပါစေတော့ဟုသာထကြွလာသောခံစားချက်တွေကိုချိုးနှိမ်လိုက်ရပြန်သည်။

"မဟာ နင်မင်းခန့်နဲ့တွဲလိုက်ပါဟာ"

"အေးဟုတ်တယ် မင်းခန့်လည်းနင့်ကိုချစ်တာပဲ၊နင်လည်းချစ်လာမှာပါ ၊ငါအာမခံတယ်"

မဟာပြုံးလိုက်မိသည်။မြတ်ရဲ့စကားကြောင့် Carol ဇာတ်ကားထဲက Carol ပြောတဲ့စကားလေးကိုသွားသတိရမိသည်။ ကိုယ်တိုင်က straight ဟုခံယူထားသောကြောင့် Yuri ဇာတ်ကားတွေလည်းမကြည့်ခဲ့မိ။သို့သော် Carol ကားကိုတော့ ပျင်းသည်ရှိသည်နှင့်ကြိတ်မှိတ်ပြီးကြည့်ခဲ့ဖူးသည်။

Carol ဆိုတဲ့ Tachi အမျိုးသမီးတစ်ယောက်ကအသိုင်းအဝိုင်းရဲ့တွန်းအားကြောင့် ယောက်ျားတစ်ယောက်နှင့်အိမ်ထောင်ကျပြီးကလေးတစ်ယောက်ရခဲ့သော်လည်းတစ်နေ့မှာ သူ့ထက်အများကြီးငယ်တဲ့ Neko ကောင်မလေးကိုတွေ့ပြီးချစ်မိသွားခဲ့သည်။

နောက်ဆုံးသူ့ယောက်ျားကသူ့ကိုမထားသွားအောင် ကလေးအုပ်ထိန်းခွင့်နဲ့ပတ်သက်ပြီးရုံးမှာတရားရင်ဆိုင်ကြသည်။

Carol က သူ့ကလေးကိုအင်မတန်ချစ်သော်လည်းနောက်ဆုံးမှာတရားသူကြီးတွေကိုပြောလိုက်တာက"ကျွန်မကကလေးကိုထိန်းသိမ်းခွင့်နေရာယူပြီးကျွန်မယောက်ျားနဲ့ပြန်ပေါင်းခဲ့မယ်ဆိုရင်တောင် ကျွန်မကိုယ်ကျွန်မဘာဆိုတာမေ့လို့ရမှာမဟုတ်ဘူးတဲ့ "။

သူ့စကားလေးကမဟာနဲ့တစ်ချိန်မှာပတ်သက်ဆက်နွယ်လာလိမ့်မယ်လို့လုံးလုံးလျားလျားမထင်ထားမိခဲ့ချေ။

အခုမင်းခန့်ကိုအဖြေပေးဖို့စဉ်းစားတော့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်ဘာဆိုတဲ့အဖြေကဦးနှောက်ထဲမှာလာနှိပ်စက်သည်။

မဖြစ်ပါရစေနဲ့။မဟာမေတ္တာဟာ ယောက်ျားတစ်ယောက်နဲ့အိမ်ထောင်တစ်ခုကိုထူထောင်မဲ့သာမန်မိန်းမတစ်ယောက်သာဖြစ်လိုက်ချင်ပါသည်။

"မဟာ"

"မဟာ"

မဟာ့လက်မောင်းကိုလာပြီးလှုပ်နေသဖြင့်မဟာဆတ်ကနဲတုန်သွားမိသည်။အတွေးကမ္ဘာကအိပ်မက်တွေကိုပြန်ပြီး recall ပြန်လုပ်လိုက်သည်။

"ဟိုမှာ မင်းခန့်ကြီး ကျောင်းလာတယ်ဟ၊ပြောရင်းဆိုရင်းအသက်ရှည်အုံးမယ်"

မင်းခန့်ကပထမအချိန်မှာအတန်းမတက်သဖြင့်မင်းခန့်ကျောင်းမလာဖူးဟုသာမဟာတို့သိထားကြသည်။အခုတော့မဟာတို့မျက်စိရှေ့ရောက်လာနေသည်။

မင်းခန့်ကမဟာတို့ဆီလာပြီးထိုင်ခုံမှာဝင်ထိုင်လိုက်သည်။

"နင်တို့ဘာတွေစုပြီးစကားများနေကြတာလဲ"

"မဟာကနင့်ကိုအဖြေပေးမလို့တဲ့😝"

"ဟင် တကယ်"

မျက်နှာလေးဝင်းပသွားသည်ကိုမဟာမြင်လိုက်ရသဖြင့်ရယ်လည်းရယ်ချင်မိသည်။သို့သော်ရယ်လည်းမရယ်ရက်ပါချေ။

မျှော်လင့်ချက်အပြည့်ဖြင့်မဟာ့ဆီလှမ်းကြည့်နေသောမင်းခန့်ကိုကြည့်ပြီးမဟာ့ရင်ထဲမှာစိတ်လှုပ်ရှားမှုတွေဖြစ်မလာပေ။

သူငယ်ချင်းဆိုတဲ့အသိကြောင့်ရယ်လားတော့မသိ။

သို့သော် မဟာ့ရင်ထဲမှာသာမန်မိန်းကလေးဆိုတဲ့အသိကြီးကခေါင်းထဲရောက်လာပြန်သည်။မင်းခန့်ကိုသာမဟာကြိုက်လိုက်ရင် အများရဲ့အမြင်မှာလည်း ကဲ့ရဲ့စရာဖြစ်မည်မဟုတ်တော့။မဖြစ်နိုင်တဲ့အရာကိုမသိစိတ်ကမျှော်လင့်နေမိတဲ့ခံစားမှုကြီးလည်းဆိတ်သုဉ်းသွားပေလိမ့်မည်။

ဟင့်အင်း။မဟာမေတ္တာဟာ ထိုအရာကိုဘယ်တော့မှဝန်ခံမှာမဟုတ်ဘူး။ထိုအရာကိုအဓိပ္ပါယ်ဖော်မှာလည်းမဟုတ်ဘူး။

"ဟုတ်တယ် မင်းခန့် ငါနင့်ကိုချစ်တယ်"

"ဟင်!!! နင်တကယ်ပြောနေတာလားမဟာ"

"အေး တကယ်ပြောနေတာပေါ့"

"ဝမ်းသာလိုက်တာဟာ ၊ငါ့မှာနင်ငါ့ကိုအဖြေပြန်မပေးတော့ဘူးတောင်ထင်နေတာ "

"အခုပေးပြီပဲ"

"အေးပါဟာ ငါရင်ခုန်လွန်းလို့ပါအိပ်မက်တော့မဟုတ်ပါဘူးနော်"

"အမလေးဟယ် မဟာကနင့်ကိုတကယ်ပါလို့ပြောနေတာကိုတကတည်း အေးနင့်ကိုမဟာကအဖြေပြန်ပေးတဲ့အနေနဲ့ငါတို့ကို Korea Town မှာလိုက်ကျွေး😊"

ပြည့်ပြည့်မကဆေးထိုးနေသည်မို့မဟာရယ်လိုက်မိသည်။

"ဟုတ်တယ်မင်းခန့် နင် ငါတို့စားချင်တာလိုက်ကျွေး"

"အေးပါဟာ ကျွေးမှာပေါ့၊ နင်တို့ကြိုက်တဲ့ဆိုင်မှာစားသိလား "

"တကယ်!!"

"အေး "

"အဲ့ဒါဆိုသွားကြရအောင်အခု😊😊"

"ငင့်အခုကြီးလား"

"အေး အခုပဲသွားမယ်"

"သွားမယ်ဟာ အဲ့ဒါဆိုလဲ"

မြတ်ကအစားအသောက်နဲ့ပတ်သက်လာရင်ဘယ်တော့မှအချိန်မဆွဲတတ်သူပီပီသွားဖို့ပြင်နေလေပြီ။အပျော်လုံးဆို့နေတဲ့မင်းခန့်ကလည်းဟိုနှစ်ယောက်ရဲ့စကားကိုအကုန်လိုက်နာနေမည်သာဖြစ်သည်။

မဟာတို့လေးယောက် အတန်းလစ်ပြီး Korea Town ကိုလာခဲ့ကြသည်။မင်းခန့်ခါးကိုပထမဆုံးအကြိမ်ဖက်ပြီးဆိုင်ကယ်စီးခြင်းရယ်ပါ။

မင်းခန့်ကတော့ပြုံးလို့ပျော်လို့။

>>>>>>>>>>>>>>>>>

မပတ်သက်မိအောင်နေတော့မည်ဟုဆုံးဖြတ်လိုက်ခြင်းရဲ့နောက်ကွယ်မှာသူတို့နှစ်ယောက်စလုံးနဲ့ပတ်သက်တဲ့အရိပ်အယောင်လေးနဲ့တောင်မဟာမထိတွေ့ချင်ပါ။မဟာ့ကိုအမြဲကလေးကစားစရာအရုပ်လေးတစ်ခုလိုသတ်မှတ်ကြတဲ့ထိုပတ်ဝန်းကျင်မှာမဟာနောင်ဘယ်တော့မှမရှင်သန်မိအောင်ကြိုးစားမည်ဟုဆုံးဖြတ်ထားမိသည်။

နေရပ်ဝန်းရှိနေလျှင်မဟာ့ကိုရှိသည်ဟုမမြင်သောရှိုင်းနှင့် ရှိုင်းရှိနေလျှင်အားလုံးကိုအလျှော့ပေးနေသောနေရပ်ဝန်း ။

သူတို့နှစ်ယောက်နဲ့မဟာဘာလို့များသွားပြီးပတ်သက်ခဲ့မိပါလိမ့်ဟုတွေးပြီးနောင်တရမိသည်။

သို့သော်အခုလိုရုတ်တရက်ကြီးထိပ်တိုက်တွေ့ပြန်တော့မဟာဘာလုပ်ရမည်နည်း။

မဟာတို့လေးယောက်ဆိုင်ထဲဝင်လာခဲ့တော့မဟာတို့ဘေးနားကဝိုင်းမှာထိုင်နေသောမမနေကိုတွေ့လိုက်ရသည်။မပတ်သက်တော့ဘူးဟုဆုံးဖြတ်ထားမိသော်လည်းမမနေရဲ့မျက်နှာလှလှလေးနဲ့အပြုံးချိုချိုလေးကိုတွေ့လိုက်ရပြန်တော့တင်းထားတဲ့မဟာ့စိတ်တွေကအရည်ပျော်ကျလာသည်။

မမနေရယ်ဆုလေးရယ် ရှိုင်းမကြိုက်သောအမျိုးသားရယ်သုံးယောက်တည်းထိုင်နေကြခြင်းရယ်ပါ။

မမနေကရှိုင်းကိုတွေ့တော့ပြုံးပြသည်။ဟင့်အင်းမပြုံးပြကြပါနဲ့။ရှင်တို့နှစ်ယောက်ကမဟာ့ရင်ကိုခွဲမဲ့သူတွေ။

"ကလေး တို့ကိုမနှုတ်ဆက်တော့ဘူးလား"

ဟင့်အင်းမခေါ်နဲ့။မထူးချင်ဘူး။ကိုယ့်ဘဝကိုယ်သာယာနေကြပါရက်နဲ့မဟာ့ကိုသူတို့အပျင်းပြေအရုပ်တစ်ခုလိုဆော့ကစားခဲ့ကြသောသူတွေ။

"မဟာနင်ကလည်းဟိုမှာနှုတ်ဆက်နေတယ်လေ ဘေးမှာဆုလေးရောပါတယ် "

မြတ်ကလက်မောင်းကိုတံတောင်နှင့်လာတွတ်သဖြင့်မဟာသတိဝင်လာမိသည်။တကယ်တမ်းကျတော့လည်းမဟာ့တစ်ယောက်ထဲသာဖြစ်နေခြင်းမဟုတ်လား။တွေးကြည့်ပြန်တော့လည်းမဟာ့စိတ်ကသာအဓိကမို့စိတ်ကိုဖြေပြီးမင်းခန့်ကိုထားကာမမနေသို့ဝိုင်းကိုလာခဲ့သည်။

"မမနေတို့ကမုန့်လာစားကြတာလား၊ဆုလေးရော"

"ဟုတ်တယ် မမ "

"ရှိုင်းရောမပါဘူးလား"

"သူမသိအောင်လာကြတာပါကွာ၊တို့ဒီမှာထိုင်ခဲ့တယ်ဆိုတဲ့အကြောင်းရှိုင်းကိုမပြောပါနဲ့နော်"

"မမနေကလည်းပြောစရာလား"

ဘေးနားကအမျိုးသားကိုရည်ညွန်းမှန်းမဟာသိပါသည်။ထိုအမျိုးသားနဲ့မမနေတို့ကဘာလို့ခိုးတွေ့ကြသလဲမဟာစဉ်းစားမရ။

"အန်ကယ် ဒါကမဟာမေတ္တာတဲ့ ၊ ရှိုင်းနဲ့လည်းသိတယ် ဆုလေးနဲ့လည်းသိတယ် နေတို့ညီမလေးတစ်ယောက်လိုပဲ"

"သြော်___တွေ့ရတာဝမ်းသာပါတယ်သမီးရယ်"

"ဟုတ်ကဲ့ပါအန်ကယ်"

လက်လှမ်းလာသဖြင့်မဟာလည်းလက်ဆွဲနှုတ်ဆက်လိုက်သည်။အန်ကယ်လို့ခေါ်ရပေမဲ့အန်ကယ်ခေါ်ရမဲ့အရွယ်ပင်မဟုတ်။အတော်နုပျိုသောလူပင်ဖြစ်သည်။ချောသည်ဆိုတာထက်ခန့်ညားသောရုပ်သွင်ရှိသည်။

ထိုလူနဲ့ဘာပတ်သက်မှုများရှိကြသလဲဟုတွေးမိသေးသည်။

"ကလေးကမုန့်လာစားတာလား"

"ဟုတ်မမနေ"

"ကလေး ဒီနေ့အားရင် တို့နဲ့ကစားကွင်းလိုက်ခဲ့လေ ၊ဆုလေးကိုလိုက်ပို့မလို့ ကလေးအားရင်လဲလိုက်ခဲ့လို့ရတယ်"

"ဟင်"

ရုတ်တရက်ရင်ထဲမှာဘယ်လိုဖြစ်သွားမှန်းမသိ။first date ဆိုတာလဲမေ့သွားသည်။မင်းခန့်လည်းမေ့သွားသည်။ပြည့်ပြည့်နဲ့မြတ်ကိုလည်းမေ့သွားသည်။ခေါင်းထဲတွေးမိတာကမမနေအနားတစ်နေကုန်နေရမယ်ဆိုတာလေး။

"မလိုက်ချင်ဘူးလား"

"ဟင့်အင်း လိုက်ချင်တယ် "

"ကလေးသူငယ်ချင်းတွေရောခေါ်ခဲ့လို့ရတယ်လေ"

"ရတယ် မမနေ သူတို့ကလိုက်မှာမဟုတ်ဘူး😀 "

"အင်း အဲ့ဒါဆိုစားပြီးရင်သွားကြတာပေါ့"

"ဟုတ်မမနေ ဒါနဲ့မမနေတို့ကပြီးပြီလား "

"တို့ကပြီးပြီ သွားကြတော့မလို့ ကလေးလာတာနဲ့တွေ့တာ ရပါတယ်ကလေးတို့မုန့်စားပြီးတဲ့အထိစောင့်ပါ့မယ်"

"ဟာ မဟုတ်တာ မဟာကမဆာဘူးမမနေရဲ့"

"တကယ်ရောဟုတ်ရဲ့လား"

"ဟုတ်တယ်မမနေရဲ့ အဲ့ဒါဆိုမဟာသွားပြောလိုက်အုံးမယ်"

"အင်း"

မဟာမင်းခန့်တို့ဆီလာပြီးဝမ်းသာအားရနှင့်မစားတော့ဘူးဆိုတဲ့အကြောင်းပြောလိုက်သည်။မမနေနဲ့ကစားကွင်းလိုက်သွားမယ်ဆိုတဲ့အကြောင်းပါထည့်ပြောလိုက်သေးသည်။

မဟာတစ်ယောက်ထဲပြောပြီးမဟာတစ်ယောက်ထဲပျာယာခတ်ကာစိတ်တွေလှုပ်ရှားနေသည်။

ပြန်ပြောမဲ့စကားတို့ကိုလည်းမစောင့်။အင်မတန်လှပသည့်အမျိုးသမီးနောက်ကောက်ကောက်ပါအောင်လိုက်သွားသောမဟာ့ကိုဝိုင်းကြည့်နေမိကြသည်။

>>>>>>>