《Sour Candy》part 17 💔
Advertisement
*Unicode*
"ကင်မ်နီဝန်း!!! ခင်ဗျားတကယ်လူစိတ်မရှိတာပဲ"
ကလေးငယ်ရဲ့စိတ်ကိုလှည့်ဖျားသွားခဲ့တဲ့ အသံဖိုင်ကတကယ်ကို အတုဖြစ်နေခဲ့တာပဲ...တရားခံကထင်ထားသည့်အတိုင်း ကင်မ်ထယ်ယောင်းရဲ့မိခင်။
မိခင်တစ်ဦးဖြစ်ပါလျက် တခြားသောမိခင်ရင်ကျိုးရမဲ့ ဖြစ်ရက်ကိုတွေဝေတုန့်ဆိုင်းခြင်းမရှိ လုပ်ဆောင်ခဲ့တာ။ ရက်စက်လွန်းပါဘိ။
"ငါ့သားအတွက်ငါဘာမဆိုလုပ်မှာပဲ ငါ့သားပြည့်စံုဖို့ ဒေစီယာနဲ့လက်ထက်မှကိုဖြစ်မှာ!"
"အဲ့တာနဲ့ပဲ သေစေနိုင်မှန်းသိသိ သားငယ်ရဲ့အားနည်ချက်ကိုအခွင့်ကောင်းယူပြီးနှလုံးထုတ်ပေးခိုင်းခဲ့တယ်ပေါ့လေ "
"မင်းဘက်က ဒေစီယာကိုအရင်လုပ်ကြံခဲ့တာနော် ဝူလီရာ!"
သားဆိုသော အတ္တစိတ်နှင့်မိခင်နှစ်ဦး၏ စကားဝိုင်းဖြစ်သည်မို့ မင်ယွန်းဂီအသံတိတ်၍သာနေလိုက်မည်။ ထောင်ထောင်မောင်းမောင်းကင်မ်နီဝန်းနှင့် ယဥ်လျှင် ဂျွန့်မေမေလီရာက အမျိုးသမီးငယ်လေးသာသာမို့ ရှောင်ထွက်ပေးဖို့ရာမဝံ့။
"သားငယ်ကိုဝမ်းနည်းအောင်လုပ်နေတဲ့အရာမှန်သမျှ ဆူးငြောင့်ခလုတ်ရှင်းသလိုရှင်းပြစ်ရမှာ ကျွန်မတာဝန်ပဲ..."
"မင်း မင်း....."
" ကင်မ်ထယ်ယောင်းနဲ့ ဒေစီယာရဲ့တော်စပ်မှုကို အစ်မအသိဆံုးပါ! ဘာလို့များလက်ထက်ပွဲကို အတင်းလှုပ်ဆော်နေရတာလဲ...အစကနေအဆံုးကင်မ်ထယ်ယောင်းဟာ သားငယ်အတွက်ဆိုတဲ့အမှန်တရားကို လက်ခံသင့်နေပြီ"
မျက်ယွင်းသွားသော နီဝန်းရဲ့မျက်နှာအား လီရာအသဲနာစွာကြည့်မိသည်။
သည်အမျိုးသမီးဟာလေ ဂုဏ်ဓနတေအတွက် သွေးသားတော်စပ်နေသည့် မောင်နှမကိုလက်ထက်ဖို့ဖျားယောင်းသည်တဲ့ မည်မျှလောက်ယုတ်ညံ့လိုက်သည်လဲ။
လွန်ခဲ့တဲ့ ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုလောက်ကပေါ့ ဘယ်သူနဲ့ရခဲ့မှန်းမသိတဲ့ ကလေးကိုပိုက်ပြီး လီရာတို့လင်မယားထံ သူ့သမီးအားမွေးစားပေးရန်ခြေတလံုးဖက်ပြီးအကူအညီတောင်းခံခဲ့တဲ့ ကင်မ်နီဝန်း။
ကလေးမရသေးသောသူတို့အတွက် ဂုဏ်ဓနကလည်းချမ်းသာသည်ထဲပါသည်မို့ အခက်အခဲမရှိ၍ ဒေစီယာကိုသမီးရင်းသဖွယ်ပြုစုပျိုးထောင်ပေးခဲ့ကြသည်။ လအနည်းငယ်အကြာ သူဌေးကင်မ်နဲ့ လက်ထက်လိုက်ကြပြီဆိုတဲ့သတင်းထွက်လာသည်။ သားငယ်လေးမမွေးခင် 2 နှစ်အလို ကင်မ်ထယ်ယောင်းဆိုတဲ့ သားတစ်ယောက်မွေးပြီး နီဝန်းနဲ့အဆက်အသွယ်ပျက်သွားခဲ့တာ။ လွန်ခဲ့တဲ့ 2 နှစ်ကလောက်မှ မျက်စိရှေ့ပြန်ရောက်လာသည့် သားအမိနှစ်ယောက်ဟာ အကြံကြီးစွာဖြင့်.....။
အမေတူအဖေကွဲဖြစ်နေသည်ကြောင့် ကင်မ်ထယ်ယောင်းနဲ့သဘောတူပေးပါဆိုသော ဒေစီ၏စကားမှာ လက်မခံကြောင်း သဘောမတူကြောင်းအမျိုးမျိုးပြသည်။ ခေါင်းမာတဲ့သမီးအား နောက်ကွယ်မှမြောက်ပေးသည့်သူမှာ နီဝန်းတဲ့လေ။
"တောင်းဆိုနေတာပါ! အသံဖိုင်ကကင်မ်ထယ်ယောင်းအသံစစ်မဟုတ်ကြောင်းပဲ ပြောပြခိုင်းနေတာပါအစ်မနီဝန်း...ဒေစီအတွက်နှလုံးအလှူရှင်လည်းရှာပေးမှာမို့....."
"တော်တော်...ငါ့သားကိုမိန်းမတစ်ယောက်နဲ့ပဲ သဘောတူနိုင်တာ...ရှင်းရှင်းပြောရရင် မင်းရဲ့သားသေပေးရမယ်လီရာ! ထယ်ယောင်းစိတ်မယိုင်ခင် မင်းရဲ့သားကသေကိုသေပေးရမယ်"
"ကင်မ်နီဝန်း!!!"
"မင်းရဲ့သားနှလုံးနဲငါ့သမီးအသက်ရှင်ရမှာ!!!ပြီးရင် ဒေစီနဲ့တော်စပ်မှုကိုဖွင့်ပြောမယ်...အဓိကက ဂျွန်ဂျောင်ဂုမရှိတော့ရင်ရပြီ"
လှောင်ပြုံးတစ်ခုဖြစ်သူမဟာ အခန့်သားခြေချိတ်၍ထိုင်နေသည်။
စည်းစိမ်ကြောင့်မဟုတ် ယောက်ျားလေးဖြစ်သည့် ကောင်လေးတစ်ယောက်နဲ့သဘောမတူနိုင်ရံု။
အခြေအနေအားလံုးနည်းနည်းလေးတောင်အတိမ်းအစောင်းမခံနိုင်ဘူး။
သားယောက်ျားလေးမွေးထားလို့ ချွေးမပဲလိုချင်တယ်...သမီးကိုခုတံုးလုပ်ရလဲဖြစ်တယ်။
ယုတ်မာလွန်းပါဘိကော။ ဂျွန်ဟာ နင့်နင့်သဲသဲချစ်မိသွားရံုက အပြစ်ရှိတာတဲ့လား။ ထယ်ယောင်းနဲ့ဒေစီ့အတွက် သေပေးရမယ်ဆိုပဲ။
ဂျွန်အချစ်ကတစ်ဖက်သတ်ဆိုတာမှန်ပါတယ်။ မျှော်လင့်ချက်မရှိအဆံုးမဲ့ချစ်ပေးနေတာ...ပိုင်ဆိုင်ဖို့မဝံ့ရဲသလို ပိုင်ဆိုင်ဖို႔လည်းမကြိုးစားပါဘူး။ ထယ်ယောင်းဘက်ကချစ်ခွင့်ပန်ခဲ့ရင်တောင် ထယ်ယောင်းအတွက်ရှေးရှူပြီး နှလုံးသားကိုဥပေက္ခာပြုကာ ငြင်းမဲ့လူစားမျိုးမှန်း ယွန်းဂီကောင်းကောင်းကြီးသိတာပေါ့။
ကြီးကြီးမားမားအချစ်က ဝဋ်တစ်ခုဆိုရင်....ဂျွန်ရာ မင်းဝဋ်ကလည်းကြီးရန်ကော။
//////////////////////////////
ထယ်ယောင်းကြောင့် အင်္ကျီမကပ်သည့်ကိုယ်ငယ်လေးဟာ ကုတင်ထက်ပံုပံုလေးထိုင်လျက် ကျောပေးရပ်နေသည့် သူကိုသာတွေတွေလေးငေးကြည့်နေမိသည်။
သည်ကျောပြင်ကလေ ဖက်တွယ်ချင်စရာကောင်းသလောက် ပူလောင်မှုတေသိပ်ပေးတာ။ မဟုတ်မမှန်စွတ်စွဲခံရရင် သိပ်မုန်းတဲ့ငါကလေ မင်းရဲ့စွတ်စွဲချက်တေကို အထူးသလည်မရှင်းပြချင်တော့ဘူးသိရဲ့လား Darling။
မယုံကြည်မှတော့ ရှင်းပြနေလည်းငါရင်ကွဲရတာပဲ အဖက်တင်မယ်...ဟဟ...။
ဆောင်းဝင်လာလို့ထင်တယ် Darling...ငါ့ဒဏ်ရာတေ တစ်ဆစ်ဆစ်နဲ့ကိုက်ခဲနေလိုက်ပံုများ တစ်ချက်တစ်ချက်အောင့်အောင့်တက်နေတယ်။ ပါးထက်ကလားဆိုတော့...ဟင့်အင်း...ဝဲအံုက မင်းကိုချစ်တဲ့ရင်ဘတ်ထဲက မင်းကပဲရက်စက်တက်လွန်းလို့များ ငါ့နာကျင်ရတာလား မဟုတ်ဘူး မင်းကြောင့်မဟုတ်ဘူး တနင့်တပိုးချစ်နေတဲ့ငါ့အချစ်တေ ငါ့ကိုပြန်ပိနေတာ...အသက်ရှူဖို့ပင်ခက်ခဲတဲ့အထိ ပိသတ်နေတာ။
"Darling...တကယ်ပဲ ငါကမင်ယွန်းဂီနဲ့အတူနေခဲ့တယ်လို့ထင်တာလား"
ဖြေသံအစား နိမ့်ချည်မြှင့်ချည်ဖြစ်နေသော ကျောပြင်ကြီးနှင့် အသက်ရှူသံပြင်းပြင်းသာကြားနေရ၍ ဂျွန်ခုိးပြုံးမိသည်။
"မင်းထင်တဲ့မာကင်ရာဆိုတာတေကလေ မတည့်တဲ့ဆေးသောက်မိလို့ အလက်ဂျစ်ထတာလို့ပြောရင် ယုံမယ်မဟုတ်လား...မယံုလို့လဲမရဘူး Darling ငါပြောတာအမှန်တရားမို့"
"ငါမြင်လိုက်တယ် ကူး...."
"အွန်း...ပြော ဘာမြင်လိုက်တာလဲ"
"ငါသေချာမြင်လိုက်တာ...မင်းလည်တိုင်ကိုသူနမ်းလိုက်တယ် မင်းကိုငါ့လက်ထဲမထည့်လိုက်ခင် မင်းလည်တိုင်ကိုနမ်းလိုက်တယ်"
"အမြင်မှားတာ Darling...မြောင် အဲ ယွန်းဂီငါ့ကိုမနမ်းခဲ့ဘူး အလက်ဂျစ်အခြေအနေကိုကြည့်ပေးခဲ့ရံု!"
"ဘယ်လောက်ပေးလဲ!"
*အင့်*
ကုတင်ထက်ဆွဲလှဲကာအုပ်မိုးလာသည့်သူထံမှ ကြားရပြန်ပြီ တန်ဖိုးမဲ့သည့်စကား။
"ဘယ်လောက်ပေးထားလို့ ဒီလောက်ကာကွယ်ပေးနေရတာလဲကူး!"
လည်တိုင်နှင့်ရင်ညွှန့်တစ်လျှောက်နမ်းရှုိက်ရင်း ရှသသအသံလေးဆိုလာတော့ ခေါင်းမော့ကာ အနမ်းတို့ခံယူရင် အသံပင်ထွက်သည်အထိ ဂျွန်အော်ရယ္ပစ်လိုက်သည်။
Darling မျက်ဝန်းထဲငါက အဲ့လောက်ထိတန်ဖိုးမဲ့သွားလေပြီလား....။
"ဟဟ...Darling ရာ"
"မရယ်နဲ့ကူး သူပေးတာထက် ကိုယ်ပိုပေးမယ်...မင်းဆန္ဒလဲပြည့်ဝစေရမယ်!"
စော်ကားရက်လိုက်တာ ငါ့သိက္ခာတေ ငါ့တန်ဖိုးတေ.....မင်းပြုသမျှနု မင်းပြောသမျှခံ မင်းသွားရာစီးမြောပေးရံုမှအပ ငါနာကျင်ရတဲ့ခံစားချက်တေထုတ်မပြချင်တော့ဘူး။
စကားလံုးတေကဓားအသွင်ပြောင်းပြီး နှလုံးသားကိုထိုးစိုက်နေမှတော့ သွေးစက်တေအစားမျက်ရည်ကြွေရသည်။
"1 မီလီယံ!"
"10 မီလီယံပေးမယ်...ကိုယ်နဲ့ကလွဲရင် ဘယ်ကောင်နဲ့မှအတူမနေနဲ့!"
ဗိုက်သားအား တစ်ချက်နမ်းရှုိက်ကာ ဆိုပြန်သည်။ ရွဲ့ပြောလို့ပြောမှန်းမသိ Darling ရာ။ တကယ် တကယ်ငါ့ကိုယ်ကျင့်စရားကိုအသေးအမွှားလေးတောင်ယံုကြည်ပေးလိုက်လို့မရတာလား။
ငိုရလွန်းလို့မျက်ခမ်းစပ်တေလည်းစပ်လို့နေပြီ။
ကြေမွစရာအသဲလည်း ပျက်စီးယိုယင်းလို့နေပြီ။
ဖြေသံမလာတဲ့ ကူးကြောင့်ထယ်ယောင်းဗိုက်သားဖွေးဖွေးတို့နမ်းရှုိက်နေရာမှ နှုတ်ခမ်းရဲရဲထံအလည်ရောက်လို့လာပြန်သည်။
*ပြွတ်စ့်*
"20 မီလီယံ!?"
"..........."
"30 မီလီယံ?"
"........."
အသက်ရှင်ရသည့်အဓိက အစိတ်အပိုင်းနှလုံးသား ဈေးဖြတ်လိုက် ရက်မက်အတွက် ခန္ဓာကိုပါ ဈေးဖြတ်ပြန်ပြီ....။
Darling ကလေ နာကျင်မှုပေးတာခြင်းအတူတူတောင် စီးပွားရေးဆန်ချင်သေးတာ ဟားးဟားး။
နင့်သဲသဲ ဂျွန်အကြည့်တေကြား Darling ဟာမနေတက်၍ အကြည့်ချက်ချင်းလွဲသွားသည်။ မင်းမျက်ဝန်းတေမှာ အဓိပ္ပါယ်ဖော်ရခက်တဲ့ခံစားချက်တေရောယှက်နေတယ်...ဘာတေတွေးနေလဲ Darling။
"50!.."
Advertisement
"ဟင်"
"50 မီလီယံမှမပေးရင်ငါ့ ငါ့ကိုမထိ ထိနဲ့ Darling"
တုန်တုန်ရီရီ ထွက်လာတဲ့စကားမှာ ထယ်ယောင်းရဲ့ခနဲ့ရယ်သံတိုးလျစွာထွက်ပေါ်လျက်။
"ဟက်...50 လောက်ကအေးဆေးပါ"
စုတ်တစ်ခါ ကိုက်တစ်လှည့်နှုတ်ခမ်းပါးအား ခြယ်လှယ်လျက်ရှိသော အနမ်းများအမှီလိုက်ရတာအမော....။ခံတွင်းထဲလျှာဖျားတိုးဝင်ကာ မြွေနှစ်ကောင်ကဲ့သို့ရစ်ပတ်စုတ်ယူရင်း လက်တို့ကား ပန်းရောင်သမ်းနေသည့်အသီးလေးသို့ ဖိချေ၍ နေသည်ကြောင့် အသံတစ်ချို့ဖွင့်ဟမိလျက်။ အသက်ရှူပင်ကြပ်စေလောက်သည့် အနမ်းကြမ်းတေ တမင်များဖန်တီးနေလေသလား။
လည်တိုင်တို့ကူးပြောင်းသွားတော့မှ အသက်ဝဝရှူသွင်းရင်း အိပ်ရာခင်းစကိုသာတင်းကြပ်ကြပ်စုတ်ကုိင်ထားမိသည်။ ကြောက်မိသည်။ Darling နှင့်အတူနေသည့်အချိန်တိုင်း ညင်သာမှုဆိုတာ ဘာမှန်းမသိခဲ့တာမဟုတ်လေလား။ အသဲခိုက်မတက်နာကျင်ရသည့် စပ်နွယ်ခြင်းတေမှာ ဂျွန်ဟာမဖြစ်သေးသည့်အခြေအနေအား တွေးရင်းကြောက်ရွံ့နေမိသည်ဆိုတာ ဂနာမငြိမ်သောမျက်ဝန်းတေကသက်သေ။
"Ah!....Darling..."
စူးတက်သွားသောလည်တိုင်တနေရာ ကိုက်ခဲခံလိုက်ရပြီဖြစ်သည်။ အနဲငယ်စူနေသော Nipple အားငံုခဲကာ ကျန်တစ်ဖက်ကိုလက်ချောင်းများကြားကစားစေသည်။
ဒီခံစားချက် ဒီအခြေအနေတေကို ငါမုန်းလိုက်တာ Darling...မင်းဖြစ်နေလို့ မင်းဖြစ်နေလို့မငြင်းပယ်ရက်တာမသိလေရောလား။
"ဘာ ဘာလဲ Darling!"
Nipple အားငံုခဲစုတ်ယူရာမှ ရုတ်ချည်းရပ်တန့်ကာ ဂျွန့်ဆံနွယ်တို့ကိုသပ်တင်ပေးပြီး သဲ့သဲ့လေးနေသည့် Darling။
"ဖြုတ်ပေး...."
ဝတ်ထားသည့်ရှယ်အင်္ကျီပေါ် ဂျွန်လက်အားဆွဲတင်ရင်း ရက်မက်ခိုးပြည့်နေသည့်အသံ၊အကြည့် စသည်နှင့်အမိန့်ပေးသည်။ မို့မောက်မောက်ရင်အုပ်ထက် ဂျွန်လက်သွယ်သွယ်လေးနေရာယူထားပံုကလိုက်ဖက်သယောင်။
"အချိန်မဆွဲနဲ့ ကူး...."
အသံရှည်အဆွဲမှာ တုန်တုန်ရီရီဖြင့်ကြယ်သီးတစ်လံုးခြင်းဖြုတ်ရင်း တစ္ပြုတ်သွားတိုင်းပေါ်ဘာသည့် အညိုရောင်ရင်ဘတ်ကြီးကြောင့် မျက်ဝန်းတို့စံုမှိတ္ချပစ်လိုက်ရသည်။
"မင်းလူလောက်မဖြူလို့ မကြည့်ချင်တာလား"
မေးဖျားအားဆွဲမေ့ရင်း ထင်ရာပြောပြန်ပြီ။
"အဲ့ အဲ့လို မဟုတ်ပါဘူး"
စိတ်မရှည်သည့်သူဟာ ကြယ်သီးနှစ်လံုးလောက်ကျန်သည့်အင်္ကျီအား ဆွဲဖြဲပစ်ကာ ခန္ဓာကိုယ်နှစ်ခု အဝတ်လစ်လပ်စေသည်။
ဖြူဖွေးဖွေးခန္ဓာနှင့် ညိုတောင့်တောင့်ကိုယ်ခန္ဓာ စပ်နွယ်ခြင်းအမှုမှာ တစ်ယောက်သော၏ ကြောက်ရွံ့မှုတို့ဟာ လှုိင်းတက်၍လာသည်။
သည်းခံ ဂျွန်ဂျောင်ဂု...နောက်ဆုံး နောက်ဆံုးအနေနဲ့ မင်းချစ်တဲ့ Darling အတွက်ပေးဆပ်ရမှာ။
ဒီချိန်မှာငါ့ခန္ဓာထံမိန်းမောလာမဲ့ မင်းကငါ့အပိုင်။
ပေါင်တံဖွေးဖွေးတို့အား ပုခံုးထက်ထမ်းတင်ရင်း အရာပေါ်အောင်စုတ်ယူလိုက်သည်နှင့် ဂျွန့်မှာကြက်သီးမွှေးလေးများဖျင်းခနဲထလာရသည်။
"ညင်သာမယ် မဟုတ်လား Darling...ငါမင်းကို ကြောက်နေမိတယ္"
အစပျိုးခြင်းမရှိ အကူအညီပစ္စည်းသံုးခြင်းမရှိတဲ့တရိပ်ရိပ်တိုးဝင်လာသောနာကျင်မှု လက်ထဲမှအိပ်ရာခင်းစသည်လည်းကြေမွလျက်။ ကိုက်ထားရသည့်အောက်နှုတ်ခမ်းသွေးစအနည်းငယ် ထွက်လာသည်ထင်။ ပံုမှန်အရှိန်လေးတွင် အနမ်းဖြင့်ချော့မြူ၍လာသည့် Darling...လက်ချောင်းများက ဂျွန်လက်ထံရောယှက်လာသည်။
"Ahh....Humm...Darling!Ahh! "
ချွေးစတေဖြင့်လှုပ်ရှားနေသည့် Darling ကျောပြင်အားဖက်တွယ်ရင်း အရှက်မဲ့စွာအော်ညည်းမိသည့်ငါ့ကိုအထင်သေးသွားဦးမည်ထင်ပါရဲ့။ မကြမ်းတမ်းသော်ငြား မညင်သာသည့် ဆက်ဆံခြင်းမှာ ဂျွန်စိတ်တေလေလွင့်လျက်။
ဒီခန္ဓာမှာ စိတ်ကြိုက် မိန်းမောပစ်လိုက်ပါ Darling။ မင်းအနားအရှက်မရှိစွာတွယ်ကပ်နေတဲ့ ငါ့မျက်နှာကိုသေချာမှတ်ထားပေးပါ...ဒီအထိအတွေ့ကို မင်းသဘောကျမှန်းသိတယ် မင်းစိတ်အတိုင်းအလိုကျအောင် ငါမစွမ်းဆောင်နိုင်ခဲ့ရင် ခွင့်လွတ်မယ်မဟုတ်လား။
ချစ်တယ္နော်...မင်းကိုငါ့ထက်ပိုချစ်ပေးနိုင်တဲ့သူတွေ့ရင် ငါ့အပေါ်ဆက်ဆံသလို မဆက်ဆံပစ်လိုက်နဲ့ Darling...။ မင်းကိုငါပဲသည်းခံနိုင်တာ...မဆိုးတော့နဲ့။
ထယ်ယောင်းမျက်နှာအား လက်ဖြင့်အသာအုပ်ကိုင်ရင်း မျက်ရည်ကြားက ဂျောင်ဂုပြုံးနေမိသည်။ သည်အမျိုးသားကလေ ချွေးသံတရွဲရွဲဖြစ်နေတာတောင်ချောမောတုန်း။
သိပ်ချစ်ပေမဲ့ ပြန်မလာနိုင်တော့တဲ့နေရာတစ်ခုစီငါသွားရင် မင်းကျိန်းသေနောင်တရနေခဲ့မှာ။
ဘယ်သူကမှ မင်းကိုငါ့လောက်မချစ်ပေးတက်ဘူး Darling.....။
Thanks for the vote;
Love you all❤
**************
*Zawgyi*
"ကင္မ္နီဝန္း!!! ခင္ဗ်ားတကယ္လူစိတ္မရွိတာပဲ"
ကေလးငယ္ရဲ႕စိတ္ကိုလွည့္ဖ်ားသြားခဲ့တဲ့ အသံဖိုင္ကတကယ္ကို အတုျဖစ္ေနခဲ့တာပဲ...တရားခံကထင္ထားသည့္အတိုင္း ကင္မ္ထယ္ေယာင္းရဲ႕မိခင္။
မိခင္တစ္ဦးျဖစ္ပါလ်က္ တျခားေသာမိခင္ရင္က်ိဳးရမဲ့ ျဖစ္ရက္ကိုေတြေဝတုန့္ဆိုင္းျခင္းမရွိ လုပ္ေဆာင္ခဲ့တာ။ ရက္စက္လြန္းပါဘိ။
"ငါ့သားအတြက္ငါဘာမဆိုလုပ္မွာပဲ ငါ့သားပြည့်စံုဖို့ ေဒစီယာနဲ႕လက္ထက္မွကိုျဖစ္မွာ!"
"အဲ့တာနဲ႕ပဲ ေသေစနိုင္မွန္းသိသိ သားငယ္ရဲ႕အားနည္ခ်က္ကိုအခြင့္ေကာင္းယူၿပီးႏွလုံးထုတ္ေပးခိုင္းခဲ့တယ္ေပါ့ေလ "
"မင္းဘက္က ေဒစီယာကိုအရင္လုပ္ႀကံခဲ့တာေနာ္ ဝူလီရာ!"
သားဆိုေသာ အတၱစိတ္ႏွင့္မိခင္ႏွစ္ဦး၏ စကားဝိုင္းျဖစ္သည္မို႔ မင္ယြန္းဂီအသံတိတ္၍သာေနလိုက္မည္။ ေထာင္ေထာင္ေမာင္းေမာင္းကင္မ္နီဝန္းႏွင့္ ယဥ္လွ်င္ ဂြၽန့္ေမေမလီရာက အမ်ိဳးသမီးငယ္ေလးသာသာမို႔ ေရွာင္ထြက္ေပးဖို႔ရာမဝံ့။
"သားငယ္ကိုဝမ္းနည္းေအာင္လုပ္ေနတဲ့အရာမွန္သမွ် ဆူးေျငာင့္ခလုတ္ရွင္းသလိုရွင္းျပစ္ရမွာ ကြၽန္မတာဝန္ပဲ..."
"မင္း မင္း....."
" ကင္မ္ထယ္ေယာင္းနဲ႕ ေဒစီယာရဲ႕ေတာ္စပ္မႈကို အစ်မအသိဆံုးပါ! ဘာလို႔မ်ားလက္ထက္ပြဲကို အတင္းလႈပ္ေဆာ္ေနရတာလဲ...အစကနေအဆံုးကင်မ်ထယ်ယောင်းဟာ သားငယ္အတြက္ဆိုတဲ့အမွန္တရားကို လက္ခံသင့္ေနၿပီ"
မ်က္ယြင္းသြားေသာ နီဝန္းရဲ႕မ်က္ႏွာအား လီရာအသဲနာစြာၾကည့္မိသည္။
သည္အမ်ိဳးသမီးဟာေလ ဂုဏ္ဓနေတအတြက္ ေသြးသားေတာ္စပ္ေနသည့္ ေမာင္ႏွမကိုလက္ထက္ဖို႔ဖ်ားေယာင္းသည္တဲ့ မည္မွ်ေလာက္ယုတ္ညံ့လိုက္သည္လဲ။
လြန္ခဲ့တဲ့ ဆယ္စုႏွစ္တစ္ခုေလာက္ကေပါ့ ဘယ္သူနဲ႕ရခဲ့မွန္းမသိတဲ့ ကေလးကိုပိုက္ၿပီး လီရာတို႔လင္မယားထံ သူ့သမီးအားမွေးစားပေးရန်ခြေတလံုးဖက်ပြီးအကူအညီတောင်းခံခဲ့တဲ့ ကင္မ္နီဝန္း။
ကေလးမရေသးေသာသူတို႔အတြက္ ဂုဏ္ဓနကလည္းခ်မ္းသာသည္ထဲပါသည္မို႔ အခက္အခဲမရွိ၍ ေဒစီယာကိုသမီးရင္းသဖြယ္ျပဳစုပ်ိဳးေထာင္ေပးခဲ့ၾကသည္။ လအနည္းငယ္အၾကာ သူေဌးကင္မ္နဲ႕ လက္ထက္လိုက္ၾကၿပီဆိုတဲ့သတင္းထြက္လာသည္။ သားငယ္ေလးမေမြးခင္ 2 ႏွစ္အလို ကင္မ္ထယ္ေယာင္းဆိုတဲ့ သားတစ္ေယာက္ေမြးၿပီး နီဝန္းနဲ႕အဆက္အသြယ္ပ်က္သြားခဲ့တာ။ လြန္ခဲ့တဲ့ 2 ႏွစ္ကေလာက္မွ မ်က္စိေရွ႕ျပန္ေရာက္လာသည့္ သားအမိႏွစ္ေယာက္ဟာ အႀကံႀကီးစြာျဖင့္.....။
အေမတူအေဖကြဲျဖစ္ေနသည္ေၾကာင့္ ကင္မ္ထယ္ေယာင္းနဲ႕သေဘာတူေပးပါဆိုေသာ ေဒစီ၏စကားမွာ လက္မခံေၾကာင္း သေဘာမတူေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးျပသည္။ ေခါင္းမာတဲ့သမီးအား ေနာက္ကြယ္မွေျမာက္ေပးသည့္သူမွာ နီဝန္းတဲ့ေလ။
"ေတာင္းဆိုေနတာပါ! အသံဖိုင္ကကင္မ္ထယ္ေယာင္းအသံစစ္မဟုတ္ေၾကာင္းပဲ ေျပာျပခိုင္းေနတာပါအစ္မနီဝန္း...ေဒစီအတြက္ႏွလုံးအလႉရွင္လည္းရွာေပးမွာမို႔....."
"ေတာ္ေတာ္...ငါ့သားကိုမိန္းမတစ္ေယာက္နဲ႕ပဲ သေဘာတူနိုင္တာ...ရွင္းရွင္းေျပာရရင္ မင္းရဲ႕သားေသေပးရမယ္လီရာ! ထယ္ေယာင္းစိတ္မယိုင္ခင္ မင္းရဲ႕သားကေသကိုေသေပးရမယ္"
"ကင္မ္နီဝန္း!!!"
"မင္းရဲ႕သားႏွလုံးနဲငါ့သမီးအသက္ရွင္ရမွာ!!!ၿပီးရင္ ေဒစီနဲ႕ေတာ္စပ္မႈကိုဖြင့္ေျပာမယ္...အဓိကက ဂြၽန္ေဂ်ာင္ဂုမရွိေတာ့ရင္ရၿပီ"
ေလွာင္ၿပဳံးတစ္ခုျဖစ္သူမဟာ အခန့္သားေျခခ်ိတ္၍ထိုင္ေနသည္။
စည္းစိမ္ေၾကာင့္မဟုတ္ ေယာက္်ားေလးျဖစ္သည့္ ကောင်လေးတစ်ယောက်နဲ့သဘောမတူနိုင်ရံု။
အခြေအနေအားလံုးနည်းနည်းလေးတောင်အတိမ်းအစောင်းမခံနိုင်ဘူး။
သားေယာက္်ားေလးေမြးထားလို႔ ေခြၽးမပဲလိုခ်င္တယ္...သမီးကိုခုတံုးလုပ်ရလဲဖြစ်တယ်။
ယုတ္မာလြန္းပါဘိေကာ။ ဂြၽန္ဟာ နင့်နင့်သဲသဲချစ်မိသွားရံုက အျပစ္ရွိတာတဲ့လား။ ထယ္ေယာင္းနဲ႕ေဒစီ့အတြက္ ေသေပးရမယ္ဆိုပဲ။
Advertisement
ဂြၽန္အခ်စ္ကတစ္ဖက္သတ္ဆိုတာမွန္ပါတယ္။ မျှော်လင့်ချက်မရှိအဆံုးမဲ့ချစ်ပေးနေတာ...ပိုင္ဆိုင္ဖို႔မဝံ့ရဲသလို ပိုင်ဆိုင်ဖို႔လည်းမကြိုးစားပါဘူး။ ထယ္ေယာင္းဘက္ကခ်စ္ခြင့္ပန္ခဲ့ရင္ေတာင္ ထယ္ေယာင္းအတြက္ေရွးရႉၿပီး ႏွလုံးသားကိုဥေပကၡာျပဳကာ ျငင္းမဲ့လူစားမ်ိဳးမွန္း ယြန္းဂီေကာင္းေကာင္းႀကီးသိတာေပါ့။
ႀကီးႀကီးမားမားအခ်စ္က ဝဋ္တစ္ခုဆိုရင္....ဂြၽန္ရာ မင္းဝဋ္ကလည္းႀကီးရန္ေကာ။
//////////////////////////////
ထယ္ေယာင္းေၾကာင့္ အကၤ်ီမကပ္သည့္ကိုယ္ငယ္ေလးဟာ ကုတင်ထက်ပံုပံုလေးထိုင်လျက် ေက်ာေပးရပ္ေနသည့္ သူကိုသာေတြေတြေလးေငးၾကည့္ေနမိသည္။
သည္ေက်ာျပင္ကေလ ဖက္တြယ္ခ်င္စရာေကာင္းသေလာက္ ပူေလာင္မႈေတသိပ္ေပးတာ။ မဟုတ္မမွန္စြတ္စြဲခံရရင္ သိပ္မုန္းတဲ့ငါကေလ မင္းရဲ႕စြတ္စြဲခ်က္ေတကို အထူးသလည္မရွင္းျပခ်င္ေတာ့ဘူးသိရဲ႕လား Darling။
မယုံၾကည္မွေတာ့ ရွင္းျပေနလည္းငါရင္ကြဲရတာပဲ အဖက္တင္မယ္...ဟဟ...။
ေဆာင္းဝင္လာလို႔ထင္တယ္ Darling...ငါ့ဒဏ္ရာေတ တစ်ဆစ်ဆစ်နဲ့ကိုက်ခဲနေလိုက်ပံုများ တစ္ခ်က္တစ္ခ်က္ေအာင့္ေအာင့္တက္ေနတယ္။ ပါးထက္ကလားဆိုေတာ့...ဟင့္အင္း...ဝဲအံုက မင္းကိုခ်စ္တဲ့ရင္ဘတ္ထဲက မင္းကပဲရက္စက္တက္လြန္းလို႔မ်ား ငါ့နာက်င္ရတာလား မဟုတ္ဘူး မင္းေၾကာင့္မဟုတ္ဘူး တနင့္တပိုးခ်စ္ေနတဲ့ငါ့အခ်စ္ေတ ငါ့ကိုျပန္ပိေနတာ...အသက္ရႉဖို႔ပင္ခက္ခဲတဲ့အထိ ပိသတ္ေနတာ။
"Darling...တကယ္ပဲ ငါကမင္ယြန္းဂီနဲ႕အတူေနခဲ့တယ္လို႔ထင္တာလား"
ေျဖသံအစား နိမ့္ခ်ည္ျမႇင့္ခ်ည္ျဖစ္ေနေသာ ေက်ာျပင္ႀကီးႏွင့္ အသက္ရႉသံျပင္းျပင္းသာၾကားေနရ၍ ဂျွန်ခုိးပြုံးမိသည်။
"မင္းထင္တဲ့မာကင္ရာဆိုတာေတကေလ မတည့္တဲ့ေဆးေသာက္မိလို႔ အလက္ဂ်စ္ထတာလို႔ေျပာရင္ ယုံမယ္မဟုတ္လား...မယံုလို့လဲမရဘူး Darling ငါေျပာတာအမွန္တရားမို႔"
"ငါျမင္လိုက္တယ္ ကူး...."
"အြန္း...ေျပာ ဘာျမင္လိုက္တာလဲ"
"ငါေသခ်ာျမင္လိုက္တာ...မင္းလည္တိုင္ကိုသူနမ္းလိုက္တယ္ မင္းကိုငါ့လက္ထဲမထည့္လိုက္ခင္ မင္းလည္တိုင္ကိုနမ္းလိုက္တယ္"
"အျမင္မွားတာ Darling...ေျမာင္ အဲ ယြန္းဂီငါ့ကိုမနမ္းခဲ့ဘူး အလက်ဂျစ်အခြေအနေကိုကြည့်ပေးခဲ့ရံု!"
"ဘယ္ေလာက္ေပးလဲ!"
*အင့္*
ကုတင္ထက္ဆြဲလွဲကာအုပ္မိုးလာသည့္သူထံမွ ၾကားရျပန္ၿပီ တန္ဖိုးမဲ့သည့္စကား။
"ဘယ္ေလာက္ေပးထားလို႔ ဒီေလာက္ကာကြယ္ေပးေနရတာလဲကူး!"
လည်တိုင်နှင့်ရင်ညွှန့်တစ်လျှောက်နမ်းရှုိက်ရင်း ရွသသအသံေလးဆိုလာေတာ့ ေခါင္းေမာ့ကာ အနမ္းတို႔ခံယူရင္ အသံပင္ထြက္သည္အထိ ဂြၽန္ေအာ္ရယၸစ္လိုက္သည္။
Darling မ်က္ဝန္းထဲငါက အဲ့ေလာက္ထိတန္ဖိုးမဲ့သြားေလၿပီလား....။
"ဟဟ...Darling ရာ"
"မရယ္နဲ႕ကူး သူေပးတာထက္ ကိုယ္ပိုေပးမယ္...မင္းဆႏၵလဲျပည့္ဝေစရမယ္!"
ေစာ္ကားရက္လိုက္တာ ငါ့သိကၡာေတ ငါ့တန္ဖိုးေတ.....မင္းျပဳသမွ်ႏု မင္းေျပာသမွ်ခံ မင်းသွားရာစီးမြောပေးရံုမှအပ ငါနာက်င္ရတဲ့ခံစားခ်က္ေတထုတ္မျပခ်င္ေတာ့ဘူး။
စကားလံုးတေကဓားအသွင်ပြောင်းပြီး ႏွလုံးသားကိုထိုးစိုက္ေနမွေတာ့ ေသြးစက္ေတအစားမ်က္ရည္ေႂကြရသည္။
"1 မီလီယံ!"
"10 မီလီယံေပးမယ္...ကိုယ္နဲ႕ကလြဲရင္ ဘယ္ေကာင္နဲ႕မွအတူမေနနဲ႕!"
ဗိုက္သားအား တစ်ချက်နမ်းရှုိက်ကာ ဆိုျပန္သည္။ ႐ြဲ႕ေျပာလို႔ေျပာမွန္းမသိ Darling ရာ။ တကယ္ တကယ်ငါ့ကိုယ်ကျင့်စရားကိုအသေးအမွှားလေးတောင်ယံုကြည်ပေးလိုက်လို့မရတာလား။
ငိုရလြန္းလို႔မ်က္ခမ္းစပ္ေတလည္းစပ္လို႔ေနၿပီ။
ေၾကမြစရာအသဲလည္း ပ်က္စီးယိုယင္းလို႔ေနၿပီ။
ေျဖသံမလာတဲ့ ကူးကြောင့်ထယ်ယောင်းဗိုက်သားဖွေးဖွေးတို့နမ်းရှုိက်နေရာမှ ႏႈတ္ခမ္းရဲရဲထံအလည္ေရာက္လို႔လာျပန္သည္။
*ႁပြတ္စ့္*
"20 မီလီယံ!?"
"..........."
"30 မီလီယံ?"
"........."
အသက္ရွင္ရသည့္အဓိက အစိတ္အပိုင္းႏွလုံးသား ေဈးျဖတ္လိုက္ ရက္မက္အတြက္ ခႏၶာကိုပါ ေဈးျဖတ္ျပန္ၿပီ....။
Darling ကေလ နာက်င္မႈေပးတာျခင္းအတူတူေတာင္ စီးပြားေရးဆန္ခ်င္ေသးတာ ဟားးဟားး။
နင့္သဲသဲ ဂြၽန္အၾကည့္ေတၾကား Darling ဟာမေနတက္၍ အၾကည့္ခ်က္ခ်င္းလြဲသြားသည္။ မင္းမ်က္ဝန္းေတမွာ အဓိပ္ပါယ်ဖော်ရခက်တဲ့ခံစားချက်တေရောယှက်နေတယ်...ဘာေတေတြးေနလဲ Darling။
"50!.."
"ဟင္"
"50 မီလီယံမွမေပးရင္ငါ့ ငါ့ကိုမထိ ထိနဲ႕ Darling"
တုန္တုန္ရီရီ ထြက္လာတဲ့စကားမွာ ထယ္ေယာင္းရဲ႕ခနဲ႕ရယ္သံတိုးလ်စြာထြက္ေပၚလ်က္။
"ဟက္...50 ေလာက္ကေအးေဆးပါ"
စုတ္တစ္ခါ ကိုက္တစ္လွည့္ႏႈတ္ခမ္းပါးအား ျခယ္လွယ္လ်က္ရွိေသာ အနမ္းမ်ားအမွီလိုက္ရတာအေမာ....။ခံတြင္းထဲလွ်ာဖ်ားတိုးဝင္ကာ ေႁမြႏွစ္ေကာင္ကဲ့သို႔ရစ္ပတ္စုတ္ယူရင္း လက္တို႔ကား ပန္းေရာင္သမ္းေနသည့္အသီးေလးသို႔ ဖိေခ်၍ ေနသည္ေၾကာင့္ အသံတစ္ခ်ိဳ႕ဖြင့္ဟမိလ်က္။ အသက္ရႉပင္ၾကပ္ေစေလာက္သည့္ အနမ္းၾကမ္းေတ တမင္မ်ားဖန္တီးေနေလသလား။
လည္တိုင္တို႔ကူးေျပာင္းသြားေတာ့မွ အသက္ဝဝရႉသြင္းရင္း အိပ်ရာခင်းစကိုသာတင်းကြပ်ကြပ်စုတ်ကုိင်ထားမိသည်။ ေၾကာက္မိသည္။ Darling ႏွင့္အတူေနသည့္အခ်ိန္တိုင္း ညင္သာမႈဆိုတာ ဘာမွန္းမသိခဲ့တာမဟုတ္ေလလား။ အသဲခိုက္မတက္နာက်င္ရသည့္ စပ္ႏြယ္ျခင္းေတမွာ ဂြၽန္ဟာမျဖစ္ေသးသည့္အေျခအေနအား ေတြးရင္းေၾကာက္႐ြံ႕ေနမိသည္ဆိုတာ ဂနာမၿငိမ္ေသာမ်က္ဝန္းေတကသက္ေသ။
"Ah!....Darling..."
စူးတက္သြားေသာလည္တိုင္တေနရာ ကိုက္ခဲခံလိုက္ရၿပီျဖစ္သည္။ အနဲငယ္စူေနေသာ Nipple အားငံုခဲကာ က်န္တစ္ဖက္ကိုလက္ေခ်ာင္းမ်ားၾကားကစားေစသည္။
ဒီခံစားခ်က္ ဒီအေျခအေနေတကို ငါမုန္းလိုက္တာ Darling...မင္းျဖစ္ေနလို႔ မင္းျဖစ္ေနလို႔မျငင္းပယ္ရက္တာမသိေလေရာလား။
"ဘာ ဘာလဲ Darling!"
Nipple အားငံုခဲစုတ်ယူရာမှ ႐ုတ္ခ်ည္းရပ္တန့္ကာ ဂြၽန့္ဆံႏြယ္တို႔ကိုသပ္တင္ေပးၿပီး သဲ့သဲ့ေလးေနသည့္ Darling။
"ျဖဳတ္ေပး...."
ဝတ္ထားသည့္ရွယ္အကၤ်ီေပၚ ဂြၽန္လက္အားဆြဲတင္ရင္း ရက္မက္ခိုးျပည့္ေနသည့္အသံ၊အၾကည့္ စသည္ႏွင့္အမိန့္ေပးသည္။ မို႔ေမာက္ေမာက္ရင္အုပ္ထက္ ဂျွန်လက်သွယ်သွယ်လေးနေရာယူထားပံုကလိုက်ဖက်သယောင်။
"အခ်ိန္မဆြဲနဲ႕ ကူး...."
အသံရွည္အဆြဲမွာ တုန်တုန်ရီရီဖြင့်ကြယ်သီးတစ်လံုးခြင်းဖြုတ်ရင်း တျစၸုတ္သြားတိုင္းေပၚဘာသည့္ အညိုေရာင္ရင္ဘတ္ႀကီးေၾကာင့္ မျက်ဝန်းတို့စံုမှိတ္ချပစ်လိုက်ရသည်။
"မင္းလူေလာက္မျဖဴလို႔ မၾကည့္ခ်င္တာလား"
ေမးဖ်ားအားဆြဲေမ့ရင္း ထင္ရာေျပာျပန္ၿပီ။
"အဲ့ အဲ့လို မဟုတ္ပါဘူး"
စိတ္မရွည္သည့္သူဟာ ကြယ်သီးနှစ်လံုးလောက်ကျန်သည့်အင်္ကျီအား ဆြဲၿဖဲပစ္ကာ ခႏၶာကိုယ္ႏွစ္ခု အဝတ္လစ္လပ္ေစသည္။
ျဖဴေဖြးေဖြးခႏၶာႏွင့္ ညိုေတာင့္ေတာင့္ကိုယ္ခႏၶာ စပ္ႏြယ္ျခင္းအမႈမွာ တစ္ေယာက္ေသာ၏ ေၾကာက္႐ြံ႕မႈတို႔ဟာ လှုိင်းတက်၍လာသည်။
သည္းခံ ဂြၽန္ေဂ်ာင္ဂု...ေနာက္ဆုံး နောက်ဆံုးအနေနဲ့ မင္းခ်စ္တဲ့ Darling အတြက္ေပးဆပ္ရမွာ။
ဒီခ်ိန္မွာငါ့ခႏၶာထံမိန္းေမာလာမဲ့ မင္းကငါ့အပိုင္။
ေပါင္တံေဖြးေဖြးတို႔အား ပုခံုးထက်ထမ်းတင်ရင်း အရာေပၚေအာင္စုတ္ယူလိုက္သည္ႏွင့္ ဂြၽန့္မွာၾကက္သီးေမႊးေလးမ်ားဖ်င္းခနဲထလာရသည္။
"ညင္သာမယ္ မဟုတ္လား Darling...ငါမင္းကို ကြောက်နေမိတယ္"
အစပ်ိဳးျခင္းမရွိ အကူအညီပစ္စည်းသံုးခြင်းမရှိတဲ့တရိပ်ရိပ်တိုးဝင်လာသောနာကျင်မှု လက္ထဲမွအိပ္ရာခင္းစသည္လည္းေၾကမြလ်က္။ ကိုက္ထားရသည့္ေအာက္ႏႈတ္ခမ္းေသြးစအနည္းငယ္ ထြက္လာသည္ထင္။ ပံုမှန်အရှိန်လေးတွင် အနမ္းျဖင့္ေခ်ာ့ျမဴ၍လာသည့္ Darling...လက္ေခ်ာင္းမ်ားက ဂြၽန္လက္ထံေရာယွက္လာသည္။
"Ahh....Humm...Darling!Ahh! "
ေခြၽးစေတျဖင့္လႈပ္ရွားေနသည့္ Darling ေက်ာျပင္အားဖက္တြယ္ရင္း အရွက္မဲ့စြာေအာ္ညည္းမိသည့္ငါ့ကိုအထင္ေသးသြားဦးမည္ထင္ပါရဲ႕။ မၾကမ္းတမ္းေသာ္ျငား မညင္သာသည့္ ဆက္ဆံျခင္းမွာ ဂြၽန္စိတ္ေတေလလြင့္လ်က္။
ဒီခႏၶာမွာ စိတ္ႀကိဳက္ မိန္းေမာပစ္လိုက္ပါ Darling။ မင္းအနားအရွက္မရွိစြာတြယ္ကပ္ေနတဲ့ ငါ့မ်က္ႏွာကိုေသခ်ာမွတ္ထားေပးပါ...ဒီအထိအေတြ႕ကို မင္းသေဘာက်မွန္းသိတယ္ မင္းစိတ္အတိုင္းအလိုက်ေအာင္ ငါမစြမ္းေဆာင္နိုင္ခဲ့ရင္ ခြင့္လြတ္မယ္မဟုတ္လား။
ခ်စ္တေယၷာ္...မင္းကိုငါ့ထက္ပိုခ်စ္ေပးနိုင္တဲ့သူေတြ႕ရင္ ငါ့အေပၚဆက္ဆံသလို မဆက္ဆံပစ္လိုက္နဲ႕ Darling...။ မင္းကိုငါပဲသည္းခံနိုင္တာ...မဆိုးေတာ့နဲ႕။
ထယ္ေယာင္းမ်က္ႏွာအား လက္ျဖင့္အသာအုပ္ကိုင္ရင္း မ်က္ရည္ၾကားက ေဂ်ာင္ဂုၿပဳံးေနမိသည္။ သည္အမ်ိဳးသားကေလ ေခြၽးသံတ႐ြဲ႐ြဲျဖစ္ေနတာေတာင္ေခ်ာေမာတုန္း။
သိပ္ခ်စ္ေပမဲ့ ျပန္မလာနိုင္ေတာ့တဲ့ေနရာတစ္ခုစီငါသြားရင္ မင္းက်ိန္းေသေနာင္တရေနခဲ့မွာ။
ဘယ္သူကမွ မင္းကိုငါ့ေလာက္မခ်စ္ေပးတက္ဘူး Darling.....။
Thanks for the vote;
Love you all❤
Advertisement
- In Serial12 Chapters
The Core, The Recordings of Raan - Fantasy LitRPG Story
The blue screens all around blink like crazy with red letters saying how I'm dead. I rage and wave my hands, but punch nothing but air. Then I remember what I was told, breathe in deeply, trying to steady my mind, smooth my anger, letting the blue vertigo take me with it, letting myself go...Hard-time convicts from a space orbital penitentiary are sent to a hostile planet where odds of survival are minimal. To make things even worse, their memories seemed to be wiped clean. But their killers' instincts are not, and they soon kick in.For a space wars old-timer Raan, it's all different. He remembers everything. And that's a problem. As others fight for survival, he remembers how most of them, himself included, should not even deserve to have a second chance.In a strange new world, as he fights his own demons, he is faced with new ones whose names he does not even know. But giving up is not inside his DNA and fight on he must. For to stop is to die, and to die means he failed, failed himself and all those who still desperately need him.***The Author's Note:This is another in the Core series, the first one being The Wardens of Destiny while there is also a side story The Memoires of Eisen that's exclusive on Patreon for those who would like to support me.The Recordings of Raan occurs after the events in The Wardens of Destiny, and it's a separate thread from the main story. Among other things, I separated it into a new book as it has elements of progressive LitRPG and a fantasy-world setting.Since I'll keep on writing The Wardens of Destiny, this will be one of my side-projects. Eventually in the future, I plan to integrate some of the protagonists in this story with the main storyline.
8 77 - In Serial83 Chapters
Last Man
Nikodemus is the Last Man on a planet that resembles earth. He spends his days being hauled from female tribe-to-female tribe, as they fight over him in an effort to preserve the human race. All female tribes worth their salt have at least one mutant at beck-and-call, who are the smartest creatures on the planet and are used to program robots who assist in capturing the Last Man. The tribes aren't the only thing to fear in the desert; there are also viscous scorpion creatures lurking out on the sands. Perhaps the only thing more deadly then then the demons living in the Wasteland, are the demons living inside Nikodemus. Can he fight them off and see the worth in humanity after experiencing the worst of it for all forty-five years of his life?
8 111 - In Serial19 Chapters
"Elves of the Northern Vale" A Tundrawolf Story
As happened many times in the past the Fell Ice once again charged down from the north and attacked the world in its effort to turn it into a frozen ball of ice. Only the White Magic and it's ally the Sun could stand against such a vast enemy.From their home in the Valley of the Sun the great tribe of Elves could only watch as the monumental fight unfolded. As the battle intensified and the valley became threatened the tribe separated back into their four original tribes and each made their way back to their ancestral homes. Within their Vales, behind thick stone walls and under powerful domes of magic, they were protected from the onslaught upon the earth. The Elves watched for thousands upon thousands of turns as the war raged overhead. The Fell Ice against the Sun and the White Magic were locked in a struggle lasting for an age, with neither side claiming victory as the earth was ravaged.In time the Fell Ice retreated, as it had so many times in the past. Beaten, yet not defeated, only biding it's time for the next attack. It returned to its frozen Kingdom at the Top of the World, thus ending this last Age of Ice. This time, as the earth warmed around them, the Elves remained secluded from the world in their hidden Vales. They observed from afar life returning to the lands and took stock of man becoming the dominant ones as their numbers grew and spread.As the Elves watched they felt safe and secure in their Vale strongholds. They had no idea of the danger that was about to befall them.This is a stand-alone sequel to my story "Druids Bane".
8 102 - In Serial9 Chapters
A Warm Bed & A Hot Shower
"People think being transported into another world is fun. But it's fucking not." "You think it's all saving the world, mythical treasures, and getting laid?" He yelled, "Life'll bash you on the head and stick it's dick up your ass!!!" "You see that horse over there?!" He pointed at the horse, "You might think it's harmless, but what if it's actually a monster pretending to be a horse?!? What if that tree over there is a trap?! What are you gonna do if the water you're standing in right now isn't water?!" "So shut the fuck up and eat that fucking food!" Word Length = 2000-2500 / Chapter (Sometimes it'll be higher) Please leave a review if you enjoyed it (or not), so that I may grow and be prosperous!
8 101 - In Serial13 Chapters
Bastard's Wrath
The Wyvern reared its humongous head, serpent neck coiling back, onyx scales of opulence shimmering in the dimness of the cloud smothered sky. It spoke, eye's ashen, like the surface of a star, "What is it you desire, boy?" The word's rolled from it's pointed maw, tongue flicking, it's deep and ferocious voice sending the ground below rumbling. Damien looked up, hair sodden with rain, his face battered beyond recognition, his lips curled into a snarl. He had gone past the point of being frightened; he was tired of his weakness. He spoke, voice wavering, mist floating from his mouth in the coldness: "I want them dead. I want everyone who stabbed me in the back; dead." The Wyvern smiled, rows of teeth exposed, "Then sacrifice it. Sacrifice your humanity." - The story of a bastard within a crippled family,who beyond all odds becomes known as the Greatest Swordsman to live: the one that, even the Gods, would someday fear.
8 78 - In Serial22 Chapters
BLUE | ᴛᴀᴇᴊɪɴ ✔
Where Kim Taehyung sits by the sea, devoid of reasons to be happy or enjoy life until he meets a stranger who is happy without reason, follows his heart's call and lives every moment of life.Inspired by Blue Side and Blue and Grey. ( Maybe it is related to the song, maybe not)
8 157

