*Unicode*

တစ်ဘက်သတ်ချစ်ခြင်းသာပါဝင်တဲ့ ဆက်ဆံရေးတစ်ခုမှာ နောက်လူရောက်လာရင် ပထမလူဖြစ်တဲ့ကိုယ်တိုင်က အလိုလိုနေရင်း ဒုတိယနေရာရောက်သွားတက်ကြတာသဘာဝများလား။

ငါမင်းကိုအရင်ရှာတွေ့ခဲ့တာ။ ဒါမဲ့လေ နောက်မှရောက်လာတဲ့သူမက မင်းကိုပိုင်သွားတယ်တဲ့ ဘယ်နေရာကစပြီးမှားသွားရတာလဲ။ အေးစက်လွန်းတဲ့မင်းက သူမအပေါ်နူးညံ့နေလိုက်တာများ ငါ့ရင်တေကွဲမတက်။

စုတ်လဲစူး စားလဲရူးဒီဘဝမှာ မင်းကိုစွန့်လွှတ်လိုက်ချင်ပြီ...။ အရှုပ်အထွေးတချို့ဖြည်ပြီးတာနဲ့ ငါဟာမြူခိုးတေလိုပျောက်သွားပေးမယ် Darling။

"မြောင်! Darling ကလေ သူမအတွက်နှလုံးက ဂျွန့်စီကယူရမှာဆိုတာမမှတ်မိဘူးတဲ့! ထူးဆန်းမနေဘူးလား"

"......"

"မြောင္ဘယ်လိုထင်လဲ ဂျွန်ကတော့ ကင်မ်နီဝန်းကို သံသယရှိတယ်...ဂျွန့်နှလုံးကိုတောင်းဆိုနေတဲ့ ကင်မ်နီဝန်းဖုန်းထဲက အသံဖိုင်က Darling အသံမဟုတ်ဘူးလို့ထင်နေတယ်မြောင်..."

အပြာရောင်မီး၏အလင်းရောင်သာကြီးစိုးလျက်ရှိေနသည့် club ရှိ VIP room အတွင်း စကားပြောနေသည့် ဂျောင်ဂုနှင့် မြောင်ဆိုသော ဆိုဖာတွင်အိပ်နေသောလူတစ်ဦး။

မွန်းကြပ်မှုကြောင့် လာတိုင်ပင်သော်ငြား အဖက်ပင်မလုပ်တော့ ဝမ်းနည်းနေသည့်စိတ်ကပုိ၍ဝမ်းနည်းရပြန်သည်။

"စံုစမ်းထားလိုက်မယ္!"

အသံဩဩလေးရဲ့အဆံုး ငြိုးငယ်နေသောမျက်ဝန်းလေးကအရောင်တလက်လက်နှင့် ဝိုင်းစက်လာကာ မြောင်ဆိုသောအမျိုးသားသည်လဲအိပ်နေရာမှထထိုင်လာသည်။

သိတာပေါ့ မြောင်ကဂျွန့်ကိုဝမ်းမနည်းစေမှန်း။

"ငိုထားပြန်တာလားမင်း..."

အစ်ဖောင်းနေသောမျက်အိမ် ရဲတက်နေသောမျက်ခမ်းစပ်တို့က ငိုထားသည်မှန်းသိသာနေရက်သား ခေါင်းရမ်းကာ မငိုပါဘူးဟု ထိုကလေးကလိမ်ညာပြန်သည်။

"ဟင့်အင်း...မငိုပါဘူး"

"မျက်ရည်တော့ထွက်ထားတယ်ပေါ့လေ..."

"အွန်း...ဟီး"

အသက်မပါတဲ့ရယ်သံက ကြားရဆိုးတယ်မဟုတ်လား...။

"လာငိုလှည့် ဂျွန်"

လက်နှစ်ဘက်ဆန့်တန်းကာ ရင်ခွင်အားဖွင့်ချပေးတဲ့ သူကသာ ဂျွန်ယံုလို့ရတဲ့သူ။ ဂျွန်ပြိုလဲလို့ရတဲ့နေရာဟာ ထိုရင်ခွင်သာ။ တံု့ဆိုင်းမနေပဲ ပြေးဝင်ကာ ရှုိက်ကြီးတငင်ငိုကြွေးလိုက်တော့ မြောင်လက်တေဟာ ဂျွန့်ကျောကိုအသာပုတ်လာပေးသည်။

"ဘာ ဘာလို့ ဂျွန်ကပဲ ငိုကြွေးနေရတာလဲ...ဟင့်...မြောင်ပြောတော့ အချစ်ကချိုမြိန်တယ်ဆို...ဟင့်..."

"ကိုယ်ပြောတာ ချစ်သင့်တယ်လူကိုချစ်မှ..."

"သူတို့ကပျော်ရွင်နိုင်ကြပြီး ဂျွန်ကဘာလို့ မျက်ရည်တေကိုအဖော်ပြုပြီး အက်ကွဲနေတဲ့နှလုံးသားတစ်စံုနဲ့ရှင်သန်နေတာလဲ...ဂျွန် ဂျွန်လေ ဘာမှမမက်မောပါဘူး ခဏလောက်လေးပဲ 1 စက္ကန့်လေးဖြစ် ဖြစ်..စစ်မှန်ခြင်းနဲ့ဂရုစိုက်ခံချင်တာပါ..."

အထစ်ထစ်အငါ့ငါ့စကားစုတေက မုသားကင်းစင်လွန်းပါတယ်...အချစ်ကိုမတောင်းတပါဘူး ဂရုစိုက်မှုလေးပဲလိုချင်တပ်မက်မိတာပါ...ဂျွန်နဲ့မတန်လို့များ Darling ကလျစ်လျူရှုနေခဲ့တာလား။

"ကျွန်တော် လွန်သွားလား...မြောင်"

"ရော့..."

"ဟင်"

ဖက်ထားရာမှရုန်းထွက်လေတော့ မျက်စိရှေ့ရောက်လာသည့် ဝီစကီအပြင်းစားတစ်ခွက်ကို မြောင်ကထိုးပေးလာသည်။

"သောက်လိုက်!!"

"Darling မကြိုက်ဘူးမင်ယွန်းဂီ!"

လွတ်ခနဲထွက်သွားတာ ဂျွန်ကိုယ်တိုင်သတိမထားမိ။

Darling နဲ့တွဲခါစတုန်းက ဂျွန့်သူငယ်ချင်းမွေးနေ့ပါတီသွားစဥ် Darling ပြောခဲ့တဲ့စကားက ဦးနှောက်ထဲတင်မဟုတ် နှလုံးသားထိပါစွဲသွားစေတာ။

*ကိုယ်နမ်းမဲ့ နှုတ်ခမ်းက အနံ့စူးစူးတေစွဲနေရင်မကြိုက်ဘူး* တဲ့လေ။ အဲ့ကနေစပြီးဂျွန်က အရက်၊စီးကရက်တေ ဝေးဝေးရှောင်ခဲ့တာ...Darling နှုတ်ခမ်းပါးကထွက်တဲ့စကားလံုးတိုင်းကို အမိန့်လိုအလေးထားပြီးလိုက်နာနေသလောက် Darling အတွက်ဂျွန်ကတော့မြူမှုန်သာသာရယ်။

"မင်းမကြိုက်တာတောင်သူလုပ်ရက်တာပဲ မင်းကဘာကိုတွေဝေနေတာလဲ ဂျွန်!"

ခပ်မာမာအပြောနဲ့အတူ ထပ်မံထိုးပေးလာသည့်ဝီစကီခွက်။ မင်ယွန်းဂီကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ ဂျွန်သဲ့သဲ့လေးပြုံးလိုက်မိသည်။

"သူကမချစ်ဘူးလေ...ကျွန်တော်ကချစ်တယ်မြောင်! ကျွန်တော်ကမ္ဘာကြီးက Darling...Darlingအတွက်တော့ကျွန်တော်ကမြူမှုန်အမွှားလေးလောက် အရေးမပါရင်တောင် ကျွန်တော်ကချစ်ရသူ...သူငြိုငြင်သွားမှမလိုလားဘူး"

"မင်းဟာလေ..."

ဂျွန်နှာတံလေးအားအသာညစ်ကာ ခြောက်လုနီပါးမျက်ရည်စတို့အားညင်သာစွာ သုတ်ပေးလာသည်။ ဂျွန့်ရဲ့မြောင်က ဂျွန့်ကိုမနိုင်လို့လက်မြောက်ထားပြီထင်ပါရဲ့။

"သိရပြီလား မြောင်..."

"မြောင်လို့ထက်ခေါ်ရင် ဒီနေရာမှလူသတ်မှုဖြစ်သွားနိုင်တယ်..."

"သတ်ပြီးရင် ဆေးရံုကိုဂျွန့်နှလုံးရအောင်ပို့ပေးလိုက်!"

"ဂျောင်ဂု မင်း မင်းကွာ!"

အားမလိုအားမရ မြောင်ပံုစံကလေ ငါးကြော်မစားရလို့ဒေါသထွက်နေပံုနဲ့ပင်ဆင်နေသည်ကြောင့် ဂျွန်ရယ်လိုက်မိသည်။ သေဖို့အသင့်မို့ သတ်လဲရတယ် မြောင်တော့ဂျွန့်ကိုမသတ်ပါနဲ့။ ဒီအရူးရဲ့ မြောင့်လက်သွေးအစွန်းမခံနိုင်ဘူး။

"ထားပါ...ဒေစီယာ လုပ်ကြံခံရတာဂျွန်! ထူးဆန်းတာစီးပွားရေးနယ်ပယ်ထဲကမဟုတ်ဘဲ...ကိုယ်တို့မထင်ထားတဲ့သူကလုပ်ဆောင်ခိုင်းစေခဲ့တာ...ကားဘရိတ်ဖြတ်ထားတာ ဝင်တိုက်မိတဲ့ကုန်ကားအဆံုး လုပ်ကြံမှုတေပဲဂျွန်"

ဘယ် ဘယ်သူကများအငြိုးထားလုပ်ခဲ့တာလဲ။ စိတ်ထားကောင်းသည့်သူမက ရန်ငြိုးရန်ဖက်သိပ်မရှိကြောင်း စံုစမ်းထားလို့သိပြီးသား။ ဂျွန်သတ်မှာ...ထိုလုပ်ကြံသူကြောင့် သူမထိခိုက်ပြီး Darling မျက်ရည်ကြွေရတာ။

"ဘယ်သူလဲ!...မြောင် သိနေတယ်မဟုတ်လား"

"......"

"မြောင် ပြောပြ!"

"မဖြစ်ဘူး မင်းကိုအသိပေးထားလိုက်လို့မဖြစ်ဘူး...ဂျွန် မင်းပြန်တော့"

ဖံုးကွယ်ထားချင်ဟန်ရှိသော မြောင့်ပံုစံက သိလိုစိတ်ကိုပို၍ပြင်းထန်စေသည်။ ဘယ်သူဖြစ်နေလို့ဖုန်းကွယ်ချင်ရတာလဲ။ ဂျွန့်စိတ်တေအစိုးမရလိုက်တာ...။

"ဟင့်အင်း မပြန်ဘူး..."

"ကျစ် ထယ်ယောင်းစောင့်နေလိမ့်မယ် ပြန်!"

"ထယ်ယောင်း...ဟားးဟားး မြောင်ဗျာ ရင်နာရတဲ့ဟာသတေမပြောစမ်းနဲ့...မြို့ပျက်ပြီးလူတေသေကျေနေကြမယ်ဆိုရင်တောင် ဂျွန့်ကိုမေ့ပြီး Darling ကသူမလက်ကိုဆွဲပြေးမဲ့လူစား"

"အဲ့လောက်တောင်လား"

"အွန်းပေါ့...ကမ္ဘာကြီးသာပျက်ချင်ပျက်စီးသွားလိမ့်မယ် ကင်မ်ထယ်ယောင်းက ဂျွန်ဂျောင်ဂုစောင့်မယ်ဆိုတာဖြစ်မလာနိုင်ဘူး...။"

စို့တက်လာပြန်သောဝမ်းနည်းမှုကြောင့် အရှေ့ကခွက်ကိုယူသောက်ပစ်လိုက်မိသည်။ လည်ချောင်းတစ်လျှောက်ပူဆင်းသွားသောအရသာ...အင်း...ဝီစကီတေသောက်လိုက်မိတာပဲ။

တရိပ်ရိပ်ထိုးကိုက်လာသောခေါင်းနှင့် နှစ်ထပ်ဖြစ်နေသောမြင်ကွင်း ဂျွန်သာအမြင်မမှားရင် မြောင်ဟာခပ်ထေးထေးအပြုံးနဲ့ ဂျွန်ကိုကြည့်နေတာပဲ။

"မင်းတော်တယ်...သောက်လိုက်နိုင်ပြီ "

"မြောင်...အ့...ခေါင်းကိုက် ကိုက်လွန်းနေတယ် "

သောက်နိုင်တဲ့ထဲပါသော ဂျွန်ကတစ်ခွက်တည်းနဲ့အခုလိုအခြေအနေမရောက်နိုင်မှန်း ကိုယ့်ကိုယ်ကိုသိတယ္။ ဝီစကီကြောင့်ဖြစ်လာသော ဝေဒနာမဟုတ်ကြောင်းလည်းအတပ်သိသည်။

တင်းမခံနိုင်တော့သော စိတ်အစံုလွတ်ထွက်ဖို႔ခွင့်ပြုလိုက်သည်နှင့် အမှောင်ကျသွားသောမြင်ကွင်း။ ပြိုပျက်သွားသော ကိုယ်ခန္ဓာ။

မြောင်ဘာဆေးထည့်ထားလည်း မသိပေမဲ့ ကျွန်တော် မြောင့်ကိုယံုမယ်နော်။

ငြိမ်သက်သွားပြီဖြစ်သောခန္ဓာသည် အသိနှင့်သတိကင်းကွာသွားပြီဖြစ်၍ ယွန်းဂီအသာပွေ့ခေါ်လိုက်ကာ club မှထွက်လာလိုက်သည်။

"သွားမယ် မင်းကိုအဝေးကိုခေါ်ထုတ်သွားမယ္...အမြဲပြုံးပျော်နေတဲ့ ဂျောင်ဂုကီးကိုပြန်ခေါ်မယ္...အလဲလဲအပြိုပြိုနဲ့ ဂျွန်! မင်းကိုငါမသိဘူး"

မင်ယွန်းဂီဆိုတာ မင်ဟိုဂီရဲ့ အကျင့်စရိုက်ကွဲပြားလွန်းသောညီ။ ဂျောင်ဂုကီးငယ်ငယ်ထဲက အရိပ်တကြည့်ကြည့်ဂရုစိုက်ပေးကြခဲ့တဲ့ညီအစ်ကိုက ဂျွန် အခုလိုမွန်းကြပ်နေတဲ့ပံုစံကို မလိုလားကြတာအမှန်။

စပိန်သွားတဲ့ 5 နှစ်အတွင်း ကိုရီးယားမှ သတင်းတေမျက်ခြေမပျက်လူလွတ်စောင့်ကြည့်နေခဲ့တာ။ သူရဲ့ကလေးက ကင်မ်ထယ်ယောင်းဆိုတဲ့အမျိုးသားနဲ့တွဲနေသည့်အကြောင်း ကင်မ်ထယ်ယောင်းအပေါ်သိပ်ရူးသွပ်နေတဲ့အကြောင်း ခန္ဓာပါပေးအပ်ထားတဲ့အကြောင်း ပြီးတော့ သိပ်ချစ်နေတယ်ဆိုပဲ။ ပေးဆပ်လွန်းတဲ့အရာတေက ဂျွန်ဘက်ကတစ်ဖက်သတ်တဲ့လေ။

လျစ်လျူရှုနိုင်လွန်းတဲ့ ထယ်ယောင်းကိုပြေးသတ်ချင်တာမှ လက်ကိုယားနေရော ဟိုဂီတားနေလို့။ ဂျွန်ငယ် ငိုလိမ့်မယ္တဲ့။ မေးလိုက်ချင်ပါရဲ့ အခုရော ဂျွန်ငယ် ပျော်နေနိုင်ရဲ့လား ။

နွံ့ အချစ်ဆိုတဲ့နွံ့မှာ ဖြူစင်တဲ့ဂျွန္ကရုန်းမထွက်နိုင်အောင် ပြိုလဲနေတာ...မဟုတ်ဘူး အဲ့နွံ့ကိုမှရူးသွပ်နေတာ အသက်တောင်းတဲ့အထိဖြစ်လာမှတော့ ဆွဲထုတ်ရံုပေါ့။ မင်းရဲ့မြောင်ကို ခွင့်လွတ်လို့မတောင်းဆိုနိုင်ဘူး ကိုယ့်အစ်ကိုစကားထက် ကင်မ်ထယ်ယောင်းစကားကို အမိန့်သဖွယ်နားထောင်လွန်းတဲ့မင်းကိုလည်း မသနားချင်ဘူးဂျွန်။

အိပ်၍ပါလာသော ဂျွန်မျက်နှာထက်ဆံနွယ်တချို့ကွယ်နေသဖြင့် တစ်ချက်သပ်တင်ပေးလိုက်ပြီး...

"ဆံပင်အရှည်နဲ့လှကလှချင်သေးတာ..."

တစ်ချက်ရယ်ပြီး ကားအနက်လေးရဲ့ဦးတည်ရာသည် လက်ရှိတည်းနေတဲ့ Hotel စီ။ မနက်ဖြန်စပိန်သွားပြန်မယ် ဂျွန့္ကိုပါခေါ်သွားမယ္။

မင်ယွန်းဂီဟာလေ ပြန်ရောက်နေကြောင်း ဟိုဂီကိုတောင်အသိမပေးပဲ ဂျွန်စံုစမ်းခိုင်းသမျှလိုက်နာခံနေရသည်နှင့် မအားလပ်။

တိတ်တဆိတ်လာပြီး တိတ်တဆိတ်ပြန်တာအကောင်းဆံုး။

/////////////////////////

လျစ်လျူရှုထားသော ဖုန်းမှတစ်တောင်တောင်ဝင်နေသော massage များက နားပင်ညီးလောက်သည်အထိ။ ဆေးပိုက်များနှင့် စက်အကူအညီဖြင့်အသက်ရှူနေသောသူမကိုသာ ပထမဦးစားပေးမို့ အထူးတလည်သွားမဖတ်ဖြစ်။

အချိန်ကိုတစ်ချက်ကြည့်လိုက်တော့ 8:11 PM !

ကူးငယ်ပို့တာပဲနေမှာပေါ့...ကျစ်...စိတ်ပျက်စရာကောင်းလောက်အောင်ဘာလို့ဆက်တိုက်ပို့နေရတာလဲ။

"ကင်မ်...စာဝင် ဝင်နေတယ်မဟုတ်လား"

"မင်းလောက်အရေးမကြီးပါဘူး...စကားအများကြီးမပြောပဲ အိပ်ဖို႔လုပ်တော့"

စောင်ရင်ဘတ်ထိဆွဲခြုံပေးရင်း နဖူးထက်အနမ်းခြွေကာ အကြည့်ခြင်းစံုတော့ ဒေစီယာဟာရှက်သွားသည်ထင်။

"ကိုယ်ပြန်တော့မယ်"

"အင်း...အငယ်လေးလီထယ်ကို ဂရုစိုက်ပေးကင်မ်"

ထယ်ယောင်းပြုံးရင်ခေါင်းအသာငြိမ့်ကာ ထွက်သွားမည်အပြု သူ့လက်အားကိုင်ထားသောဒေစီယာဟာ ဖြုတ်မပေးတာကြောင့်

"လွတ်တော့လေဒေစီ"

"ကင်မ်လက်ကို ဆွဲထားရတာ မသက်သာလိုက်တာ...ကျန်းမာရေးမကောင်းတဲ့ ဒေစီထက် ကင်မ်ဟာ လီထယ်လေးနဲ့ပိုလိုက်ဖက်တယ်"

ပကတိငြိမ်သက်နေသောမျက်ဝန်းတေက လက်ခနဲလှုပ်ရှားသွားတာ ဒေစီမြင်လိုက်ပါသည်။ ခံစားချက်ရှုပ်ထွေးနေသော ကင်မ် ဟာနှလုံးသားနဲ့ဦးနှောက် ရွေးစရာလမ်းပျောက်နေသယောင်။

"သေချာစဥ်းစား...ကင်မ် နှလုံးရှိရာကိုဦးတည်လိုက်ပါ...ငါကသေရမဲ့လူ ကင်မ်နဲ့မထိုက်တန်ဘူး"

"ရအောင်ကုပေးမယ္လို့ပြောထားတယ်လေ!!"

"ဟုတ်ပါပြီ...ဒေစီယာနဲ့ ဂျွန်ဂျောင်ဂုမှာ ဘယ်သူ့ကို ရွေးမလဲကင်မ်"

ဒေစီအမေးမှာမျက်ခံုးတွန့်ချိုးရင်း အလိုမကျစွာ ကင်မ်ကဆိုလာသည်။

"ကျိန်းသေပေါက်မင်းပေါ့! ကိုယ့်အမေကမင်းကိုပဲရွေးဖို့သင်ထားတယ်"

နာကျင်အောင်လုပ်တဲ့နေရာမှာ ကင်မ်ကဆရာတစ်ဆူ။ ပြောချင်တာပြောပြီးထွက်သွားတဲ့ကျောပြင်ကျယ်ကျယ်။

တကယ်အသဲနှလုံးမရှိတဲ့လူပဲကင်မ်။

လူနာအခန်းပြင်သို့ရောက်သည်နှင့် ဖုန်းထုတ်လိုက်သည်အခါ massage ပို့ထားသူသည် ထင်သလိုကူးငယ်မဟုတ်ဘဲ Company ကဝန်ထမ်းတစ်ယောက်ဖြစ်နေတာမို့ တစ်ခုခုကိုအလိုမကျလာတာအမှန်။ ကူးငယ်ထင်လို့ သူ့မှာကပြာကယာထွက်လာပြီး ဖုန်းကောက်ထုတ်ကြည့်တာမဟုတ်လား...ကျစ်!

ချက်ချင်းပြန်ပိတ်ဖို့လုပ်လိုက်ပေမဲ့ စာမဟုတ်ပဲ ဓာတ်ပုံတေပို့ထားတာကြောင့်ဝင်ကြည့်ရန် ဆံုးဖြတ်လိုက်သည်။

"ဒါ...ဒါကူး ကူးငယ်မဟုတ်လား!!တောက်စ့်!!!"

ဒေါသပြင်းသောအသံနှင့် တောက်ခံသံပြင်းပြင်း၏တရားခံမှာ လူတစ်ယောက်၏လက်ပေါ် မေ့မျောလျက်ပါသွားသော အနက်ရောင်လေးကူးငယ်ကြောင့်။ ပို၍ဆိုးသည်က Hotel ထဲခေါ်သြားသည်ကြောင့်ပင်။

"မဟုတ်ဘူးမလား....မင်းမဟုတ်ဘူး "

အကြောင်းပြချက်မဲ့စြာတုန်ရီနေသောလက်က အလိုအလျောက်ဖုန်းနံပါတ်တစ်ခုကိုခေါ်ဆိုပြီးသား။

*တူ...တူ...တူ...*

"ကိုင်ပါ!!...မင်းကအိမ်မှာကိုယ့်ကိုစောင့်နေတယ်လို့ဖြေစမ်း"

ကိုင်သူမဲ့ဖုန်းဟာ ကြားချင်သည့်အသံချိုချိုလေးလဲထွက်မလာသလို ဖြေရှင်းသံလဲမထွက်ပေါ်လာ။

မရဘူး...မဖြစ်ရဘူး လာခေါ်မှာ...ကိုယ်နဲ့ကလွဲရင် မအိပ္ရဘူး ဂျွန်ဂျောင်ဂု!!။ တောင်းပန်ပါတယ်ကွာ မင်းနဲ့အတူ ပြန်လိုက်ရမှာ......

အခုချိန္မှာ ဂျွန်ဂျောင်ဂုဆိုတဲ့လူသားကို မျက်စိရှေ့တွေ့ချင်တာလွဲရင် ကျန်တာဘာမှမသိတော့သည်အထိ နင့်နင့်သည်းသည်းရယ္။

မြို့စွန်ဘက်က Hotel မို့ စိုးရိမ်စိတ်ဟာအစိုးမရ။ မေ့မျောဟန်ရှိနေသည့် ကူးငယ်ကြောင့် ငယ်ထိပ်မြေွပေါက်သည်ထက်ဆိုးတဲ့ခံစားချက်။ ပူလောင်တာ ပူလောင်တာမှအရမ်း.....။

စိတ်ခံစားချက် နှလုံးတောင်းတရာသာလိုက်မယ်ဆိုရင်အခုချိန်မှီပါသေးတယ်လေ.....။

ဒီဘက်မှနှင်းကျပြီဆိုတော့ အေးလိုက်တာမှလွန်ပါရော လက်တေထံုထိုင်းနေတယ်ಥ_ಥ

Thanks for your vote 🌟

Love you all❤

**********

*Zawgyi*

တစ္ဘက္သတ္ခ်စ္ျခင္းသာပါဝင္တဲ့ ဆက္ဆံေရးတစ္ခုမွာ ေနာက္လူေရာက္လာရင္ ပထမလူျဖစ္တဲ့ကိုယ္တိုင္က အလိုလိုေနရင္း ဒုတိယေနရာေရာက္သြားတက္ၾကတာသဘာဝမ်ားလား။

ငါမင္းကိုအရင္ရွာေတြ႕ခဲ့တာ။ ဒါမဲ့ေလ ေနာက္မွေရာက္လာတဲ့သူမက မင္းကိုပိုင္သြားတယ္တဲ့ ဘယ္ေနရာကစၿပီးမွားသြားရတာလဲ။ ေအးစက္လြန္းတဲ့မင္းက သူမအေပၚႏူးညံ့ေနလိုက္တာမ်ား ငါ့ရင္ေတကြဲမတက္။

စုတ္လဲစူး စားလဲ႐ူးဒီဘဝမွာ မင္းကိုစြန့္လႊတ္လိုက္ခ်င္ၿပီ...။ အရႈပ္အေထြးတခ်ိဳ႕ျဖည္ၿပီးတာနဲ႕ ငါဟာျမဴခိုးေတလိုေပ်ာက္သြားေပးမယ္ Darling။

"ေျမာင္! Darling ကေလ သူမအတြက္ႏွလုံးက ဂြၽန့္စီကယူရမွာဆိုတာမမွတ္မိဘူးတဲ့! ထူးဆန္းမေနဘူးလား"

"......"

"မြောင္ဘယ်လိုထင်လဲ ဂြၽန္ကေတာ့ ကင္မ္နီဝန္းကို သံသယရွိတယ္...ဂြၽန့္ႏွလုံးကိုေတာင္းဆိုေနတဲ့ ကင္မ္နီဝန္းဖုန္းထဲက အသံဖိုင္က Darling အသံမဟုတ္ဘူးလို႔ထင္ေနတယ္ေျမာင္..."

အပြာရောင်မီး၏အလင်းရောင်သာကြီးစိုးလျက်ရှိေနသည့် club ရွိ VIP room အတြင္း စကားေျပာေနသည့္ ေဂ်ာင္ဂုႏွင့္ ေျမာင္ဆိုေသာ ဆိုဖာတြင္အိပ္ေနေသာလူတစ္ဦး။

မြန္းၾကပ္မႈေၾကာင့္ လာတိုင္ပင္ေသာ္ျငား အဖက္ပင္မလုပ္ေတာ့ ဝမ်းနည်းနေသည့်စိတ်ကပုိ၍ဝမ်းနည်းရပြန်သည်။

"စံုစမ်းထားလိုက်မယ္!"

အသံဩဩလေးရဲ့အဆံုး ၿငိဳးငယ္ေနေသာမ်က္ဝန္းေလးကအေရာင္တလက္လက္ႏွင့္ ဝိုင္းစက္လာကာ ေျမာင္ဆိုေသာအမ်ိဳးသားသည္လဲအိပ္ေနရာမွထထိုင္လာသည္။

သိတာေပါ့ ေျမာင္ကဂြၽန့္ကိုဝမ္းမနည္းေစမွန္း။

"ငိုထားျပန္တာလားမင္း..."

အစ္ေဖာင္းေနေသာမ်က္အိမ္ ရဲတက္ေနေသာမ်က္ခမ္းစပ္တို႔က ငိုထားသည္မွန္းသိသာေနရက္သား ေခါင္းရမ္းကာ မငိုပါဘူးဟု ထိုကေလးကလိမ္ညာျပန္သည္။

"ဟင့္အင္း...မငိုပါဘူး"

"မ်က္ရည္ေတာ့ထြက္ထားတယ္ေပါ့ေလ..."

"အြန္း...ဟီး"

အသက္မပါတဲ့ရယ္သံက ၾကားရဆိုးတယ္မဟုတ္လား...။

"လာငိုလွည့္ ဂြၽန္"

လက္ႏွစ္ဘက္ဆန့္တန္းကာ ရင္ခြင္အားဖြင့္ခ်ေပးတဲ့ သူကသာ ဂျွန်ယံုလို့ရတဲ့သူ။ ဂြၽန္ၿပိဳလဲလို႔ရတဲ့ေနရာဟာ ထိုရင္ခြင္သာ။ တံု့ဆိုင်းမနေပဲ ေျပးဝင္ကာ ရှုိက်ကြီးတငင်ငိုကြွေးလိုက်တော့ ေျမာင္လက္ေတဟာ ဂြၽန့္ေက်ာကိုအသာပုတ္လာေပးသည္။

"ဘာ ဘာလို႔ ဂြၽန္ကပဲ ငိုေႂကြးေနရတာလဲ...ဟင့္...ေျမာင္ေျပာေတာ့ အခ်စ္ကခ်ိဳၿမိန္တယ္ဆို...ဟင့္..."

"ကိုယ္ေျပာတာ ခ်စ္သင့္တယ္လူကိုခ်စ္မွ..."

"သူတို႔ကေပ်ာ္႐ြင္နိုင္ၾကၿပီး ဂြၽန္ကဘာလို႔ မ်က္ရည္ေတကိုအေဖာ္ျပဳၿပီး အက်ကွဲနေတဲ့နှလုံးသားတစ်စံုနဲ့ရှင်သန်နေတာလဲ...ဂြၽန္ ဂြၽန္ေလ ဘာမွမမက္ေမာပါဘူး ခဏေလာက္ေလးပဲ 1 စကၠန့္ေလးျဖစ္ ျဖစ္..စစ္မွန္ျခင္းနဲ႕ဂ႐ုစိုက္ခံခ်င္တာပါ..."

အထစ္ထစ္အငါ့ငါ့စကားစုေတက မုသားကင္းစင္လြန္းပါတယ္...အခ်စ္ကိုမေတာင္းတပါဘူး ဂ႐ုစိုက္မႈေလးပဲလိုခ်င္တပ္မက္မိတာပါ...ဂြၽန္နဲ႕မတန္လို႔မ်ား Darling ကလ်စ္လ်ဴရႈေနခဲ့တာလား။

"ကြၽန္ေတာ္ လြန္သြားလား...ေျမာင္"

"ေရာ့..."

"ဟင္"

ဖက္ထားရာမွ႐ုန္းထြက္ေလေတာ့ မ်က္စိေရွ႕ေရာက္လာသည့္ ဝီစကီအျပင္းစားတစ္ခြက္ကို ေျမာင္ကထိုးေပးလာသည္။

"ေသာက္လိုက္!!"

"Darling မႀကိဳက္ဘူးမင္ယြန္းဂီ!"

လြတ္ခနဲထြက္သြားတာ ဂြၽန္ကိုယ္တိုင္သတိမထားမိ။

Darling နဲ႕တြဲခါစတုန္းက ဂြၽန့္သူငယ္ခ်င္းေမြးေန႕ပါတီသြားစဥ္ Darling ေျပာခဲ့တဲ့စကားက ဦးႏွောက္ထဲတင္မဟုတ္ ႏွလုံးသားထိပါစြဲသြားေစတာ။

*ကိုယ္နမ္းမဲ့ ႏႈတ္ခမ္းက အနံ႕စူးစူးေတစြဲေနရင္မႀကိဳက္ဘူး* တဲ့ေလ။ အဲ့ကေနစၿပီးဂြၽန္က အရက္၊စီးကရက္ေတ ေဝးေဝးေရွာင္ခဲ့တာ...Darling နှုတ်ခမ်းပါးကထွက်တဲ့စကားလံုးတိုင်းကို အမိန႔္လိုအေလးထားၿပီးလိုက္နာေနသေလာက္ Darling အတြက္ဂြၽန္ကေတာ့ျမဴမႈန္သာသာရယ္။

"မင္းမႀကိဳက္တာေတာင္သူလုပ္ရက္တာပဲ မင္းကဘာကိုေတြေဝေနတာလဲ ဂြၽန္!"

ခပ္မာမာအေျပာနဲ႕အတူ ထပ္မံထိုးေပးလာသည့္ဝီစကီခြက္။ မင္ယြန္းဂီကို တစ္ခ်က္ၾကည့္ကာ ဂြၽန္သဲ့သဲ့ေလးၿပဳံးလိုက္မိသည္။

"သူကမခ်စ္ဘူးေလ...ကြၽန္ေတာ္ကခ်စ္တယ္ေျမာင္! ကြၽန္ေတာ္ကမၻာႀကီးက Darling...Darlingအတြက္ေတာ့ကြၽန္ေတာ္ကျမဴမႈန္အမႊားေလးေလာက္ အေရးမပါရင္ေတာင္ ကြၽန္ေတာ္ကခ်စ္ရသူ...သူၿငိဳျငင္သြားမွမလိုလားဘူး"

"မင္းဟာေလ..."

ဂြၽန္ႏွာတံေလးအားအသာညစ္ကာ ေျခာက္လုနီပါးမ်က္ရည္စတို႔အားညင္သာစြာ သုတ္ေပးလာသည္။ ဂြၽန့္ရဲ႕ေျမာင္က ဂြၽန့္ကိုမနိုင္လို႔လက္ေျမာက္ထားၿပီထင္ပါရဲ႕။

"သိရၿပီလား ေျမာင္..."

"ေျမာင္လို႔ထက္ေခၚရင္ ဒီေနရာမွလူသတ္မႈျဖစ္သြားနိုင္တယ္..."

"သတ္ၿပီးရင္ ဆေးရံုကိုဂျွန့်နှလုံးရအောင်ပို့ပေးလိုက်!"

"ေဂ်ာင္ဂု မင္း မင္းကြာ!"

အားမလိုအားမရ မြောင်ပံုစံကလေ ငါးကြော်မစားရလို့ဒေါသထွက်နေပံုနဲ့ပင်ဆင်နေသည်ကြောင့် ဂြၽန္ရယ္လိုက္မိသည္။ ေသဖို႔အသင့္မို႔ သတ္လဲရတယ္ ေျမာင္ေတာ့ဂြၽန့္ကိုမသတ္ပါနဲ႕။ ဒီအ႐ူးရဲ႕ ေျမာင့္လက္ေသြးအစြန္းမခံနိုင္ဘူး။

"ထားပါ...ေဒစီယာ လုပ္ႀကံခံရတာဂြၽန္! ထူးဆန္းတာစီးပြားေရးနယ္ပယ္ထဲကမဟုတ္ဘဲ...ကိုယ္တို႔မထင္ထားတဲ့သူကလုပ္ေဆာင္ခိုင္းေစခဲ့တာ...ကားဘရိတ္ျဖတ္ထားတာ ဝင်တိုက်မိတဲ့ကုန်ကားအဆံုး လုပ္ႀကံမႈေတပဲဂြၽန္"

ဘယ္ ဘယ္သူကမ်ားအၿငိဳးထားလုပ္ခဲ့တာလဲ။ စိတ္ထားေကာင္းသည့္သူမက ရန္ၿငိဳးရန္ဖက္သိပ္မရွိေၾကာင္း စံုစမ်းထားလို့သိပြီးသား။ ဂြၽန္သတ္မွာ...ထိုလုပ္ႀကံသူေၾကာင့္ သူမထိခိုက္ၿပီး Darling မ်က္ရည္ေႂကြရတာ။

"ဘယ္သူလဲ!...ေျမာင္ သိေနတယ္မဟုတ္လား"

"......"

"ေျမာင္ ေျပာျပ!"

"မျဖစ္ဘူး မင္းကိုအသိေပးထားလိုက္လို႔မျဖစ္ဘူး...ဂြၽန္ မင္းျပန္ေတာ့"

ဖံုးကွယ်ထားချင်ဟန်ရှိသော မြောင့်ပံုစံက သိလိုစိတ္ကိုပို၍ျပင္းထန္ေစသည္။ ဘယ္သူျဖစ္ေနလို႔ဖုန္းကြယ္ခ်င္ရတာလဲ။ ဂြၽန့္စိတ္ေတအစိုးမရလိုက္တာ...။

"ဟင့္အင္း မျပန္ဘူး..."

"က်စ္ ထယ္ေယာင္းေစာင့္ေနလိမ့္မယ္ ျပန္!"

"ထယ္ေယာင္း...ဟားးဟားး ေျမာင္ဗ်ာ ရင္နာရတဲ့ဟာသေတမေျပာစမ္းနဲ႕...ၿမိဳ႕ပ်က္ၿပီးလူေတေသေက်ေနၾကမယ္ဆိုရင္ေတာင္ ဂြၽန့္ကိုေမ့ၿပီး Darling ကသူမလက္ကိုဆြဲေျပးမဲ့လူစား"

"အဲ့ေလာက္ေတာင္လား"

"အြန္းေပါ့...ကမၻာႀကီးသာပ်က္ခ်င္ပ်က္စီးသြားလိမ့္မယ္ ကင္မ္ထယ္ေယာင္းက ဂြၽန္ေဂ်ာင္ဂုေစာင့္မယ္ဆိုတာျဖစ္မလာနိုင္ဘူး...။"

စို႔တက္လာျပန္ေသာဝမ္းနည္းမႈေၾကာင့္ အေရွ႕ကခြက္ကိုယူေသာက္ပစ္လိုက္မိသည္။ လည္ေခ်ာင္းတစ္ေလွ်ာက္ပူဆင္းသြားေသာအရသာ...အင္း...ဝီစကီေတေသာက္လိုက္မိတာပဲ။

တရိပ္ရိပ္ထိုးကိုက္လာေသာေခါင္းႏွင့္ ႏွစ္ထပ္ျဖစ္ေနေသာျမင္ကြင္း ဂြၽန္သာအျမင္မမွားရင္ ေျမာင္ဟာခပ္ေထးေထးအၿပဳံးနဲ႕ ဂြၽန္ကိုၾကည့္ေနတာပဲ။

"မင္းေတာ္တယ္...ေသာက္လိုက္နိုင္ၿပီ "

"ေျမာင္...အ့...ေခါင္းကိုက္ ကိုက္လြန္းေနတယ္ "

ေသာက္နိုင္တဲ့ထဲပါေသာ ဂြၽန္ကတစ္ခြက္တည္းနဲ႕အခုလိုအေျခအေနမေရာက္နိုင္မွန္း ကိုယ့်ကိုယ်ကိုသိတယ္။ ဝီစကီေၾကာင့္ျဖစ္လာေသာ ေဝဒနာမဟုတ္ေၾကာင္းလည္းအတပ္သိသည္။

တင္းမခံနိုင္ေတာ့ေသာ စိတ်အစံုလွတ်ထွက်ဖို႔ခွင့်ပြုလိုက်သည်နှင့် အေမွာင္က်သြားေသာျမင္ကြင္း။ ၿပိဳပ်က္သြားေသာ ကိုယ္ခႏၶာ။

ေျမာင္ဘာေဆးထည့္ထားလည္း မသိေပမဲ့ ကြၽန္ေတာ္ မြောင့်ကိုယံုမယ်နော်။

ၿငိမ္သက္သြားၿပီျဖစ္ေသာခႏၶာသည္ အသိႏွင့္သတိကင္းကြာသြားၿပီျဖစ္၍ ယြန္းဂီအသာေပြ႕ေခၚလိုက္ကာ club မွထြက္လာလိုက္သည္။

"သြားမယ္ မင်းကိုအဝေးကိုခေါ်ထုတ်သွားမယ္...အၿမဲၿပဳံးေပ်ာ္ေနတဲ့ ဂျောင်ဂုကီးကိုပြန်ခေါ်မယ္...အလဲလဲအၿပိဳၿပိဳနဲ႕ ဂြၽန္! မင္းကိုငါမသိဘူး"

မင္ယြန္းဂီဆိုတာ မင္ဟိုဂီရဲ႕ အက်င့္စရိုက္ကြဲျပားလြန္းေသာညီ။ ေဂ်ာင္ဂုကီးငယ္ငယ္ထဲက အရိပ္တၾကည့္ၾကည့္ဂ႐ုစိုက္ေပးၾကခဲ့တဲ့ညီအစ္ကိုက ဂြၽန္ အခုလိုမွန်းကြပ်နေတဲ့ပံုစံကို မလိုလားၾကတာအမွန္။

စပိန္သြားတဲ့ 5 ႏွစ္အတြင္း ကိုရီးယားမွ သတင္းေတမ်က္ေျခမပ်က္လူလြတ္ေစာင့္ၾကည့္ေနခဲ့တာ။ သူရဲ႕ကေလးက ကင္မ္ထယ္ေယာင္းဆိုတဲ့အမ်ိဳးသားနဲ႕တြဲေနသည့္အေၾကာင္း ကင္မ္ထယ္ေယာင္းအေပၚသိပ္႐ူးသြပ္ေနတဲ့အေၾကာင္း ခႏၶာပါေပးအပ္ထားတဲ့အေၾကာင္း ၿပီးေတာ့ သိပ္ခ်စ္ေနတယ္ဆိုပဲ။ ေပးဆပ္လြန္းတဲ့အရာေတက ဂြၽန္ဘက္ကတစ္ဖက္သတ္တဲ့ေလ။

လ်စ္လ်ဴရႈနိုင္လြန္းတဲ့ ထယ္ေယာင္းကိုေျပးသတ္ခ်င္တာမွ လက္ကိုယားေနေရာ ဟိုဂီတားေနလို႔။ ဂြၽန္ငယ္ ငိုလိမ့်မယ္တဲ့။ ေမးလိုက္ခ်င္ပါရဲ႕ အခုေရာ ဂြၽန္ငယ္ ေပ်ာ္ေနနိုင္ရဲ႕လား ။

ႏြံ႕ အခ်စ္ဆိုတဲ့ႏြံ႕မွာ ျဖဴစင္တဲ့ဂြၽႏၠ႐ုန္းမထြက္နိုင္ေအာင္ ၿပိဳလဲေနတာ...မဟုတ္ဘူး အဲ့ႏြံ႕ကိုမွ႐ူးသြပ္ေနတာ အသက္ေတာင္းတဲ့အထိျဖစ္လာမွေတာ့ ဆွဲထုတ်ရံုပေါ့။ မင္းရဲ႕ေျမာင္ကို ခြင့္လြတ္လို႔မေတာင္းဆိုနိုင္ဘူး ကိုယ့္အစ္ကိုစကားထက္ ကင္မ္ထယ္ေယာင္းစကားကို အမိန႔္သဖြယ္နားေထာင္လြန္းတဲ့မင္းကိုလည္း မသနားခ်င္ဘူးဂြၽန္။

အိပ္၍ပါလာေသာ ဂြၽန္မ်က္ႏွာထက္ဆံႏြယ္တခ်ိဳ႕ကြယ္ေနသျဖင့္ တစ္ခ်က္သပ္တင္ေပးလိုက္ၿပီး...

"ဆံပင္အရွည္နဲ႕လွကလွခ်င္ေသးတာ..."

တစ္ခ်က္ရယ္ၿပီး ကားအနက္ေလးရဲ႕ဦးတည္ရာသည္ လက္ရွိတည္းေနတဲ့ Hotel စီ။ မနက္ျဖန္စပိန္သြားျပန္မယ္ ဂျွန့္ကိုပါခေါ်သွားမယ္။

မင္ယြန္းဂီဟာေလ ျပန္ေရာက္ေနေၾကာင္း ဟိုဂီကိုေတာင္အသိမေပးပဲ ဂျွန်စံုစမ်းခိုင်းသမျှလိုက်နာခံနေရသည်နှင့် မအားလပ္။

တိတ္တဆိတ္လာၿပီး တိတ်တဆိတ်ပြန်တာအကောင်းဆံုး။

/////////////////////////

လ်စ္လ်ဴရႈထားေသာ ဖုန္းမွတစ္ေတာင္ေတာင္ဝင္ေနေသာ massage မ်ားက နားပင္ညီးေလာက္သည္အထိ။ ေဆးပိုက္မ်ားႏွင့္ စက္အကူအညီျဖင့္အသက္ရႉေနေသာသူမကိုသာ ပထမဦးစားေပးမို႔ အထူးတလည္သြားမဖတ္ျဖစ္။

အခ်ိန္ကိုတစ္ခ်က္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ 8:11 PM !

ကူးငယ္ပို႔တာပဲေနမွာေပါ့...က်စ္...စိတ္ပ်က္စရာေကာင္းေလာက္ေအာင္ဘာလို႔ဆက္တိုက္ပို႔ေနရတာလဲ။

"ကင္မ္...စာဝင္ ဝင္ေနတယ္မဟုတ္လား"

"မင္းေလာက္အေရးမႀကီးပါဘူး...စကားအမ်ားႀကီးမေျပာပဲ အိပ်ဖို႔လုပ်တော့"

ေစာင္ရင္ဘတ္ထိဆြဲၿခဳံေပးရင္း နဖူးထက္အနမ္းေႁခြကာ အကြည့်ခြင်းစံုတော့ ေဒစီယာဟာရွက္သြားသည္ထင္။

"ကိုယ္ျပန္ေတာ့မယ္"

"အင္း...အငယ္ေလးလီထယ္ကို ဂ႐ုစိုက္ေပးကင္မ္"

ထယ္ေယာင္းၿပဳံးရင္ေခါင္းအသာၿငိမ့္ကာ ထြက္သြားမည္အျပဳ သူ႕လက္အားကိုင္ထားေသာေဒစီယာဟာ ျဖဳတ္မေပးတာေၾကာင့္

"လြတ္ေတာ့ေလေဒစီ"

"ကင္မ္လက္ကို ဆြဲထားရတာ မသက္သာလိုက္တာ...က်န္းမာေရးမေကာင္းတဲ့ ေဒစီထက္ ကင္မ္ဟာ လီထယ္ေလးနဲ႕ပိုလိုက္ဖက္တယ္"

ပကတိၿငိမ္သက္ေနေသာမ်က္ဝန္းေတက လက္ခနဲလႈပ္ရွားသြားတာ ေဒစီျမင္လိုက္ပါသည္။ ခံစားခ်က္ရႈပ္ေထြးေနေသာ ကင္မ္ ဟာႏွလုံးသားနဲ႕ဦးႏွောက္ ေ႐ြးစရာလမ္းေပ်ာက္ေနသေယာင္။

"ေသခ်ာစဥ္းစား...ကင္မ္ ႏွလုံးရွိရာကိုဦးတည္လိုက္ပါ...ငါကေသရမဲ့လူ ကင္မ္နဲ႕မထိုက္တန္ဘူး"

"ရေအာင္ကုေပးမယႅို႔ေျပာထားတယ္ေလ!!"

"ဟုတ္ပါၿပီ...ေဒစီယာနဲ႕ ဂြၽန္ေဂ်ာင္ဂုမွာ ဘယ္သူ႕ကို ေ႐ြးမလဲကင္မ္"

ဒေစီအမေးမှာမျက်ခံုးတွန့်ချိုးရင်း အလိုမက်စြာ ကင္မ္ကဆိုလာသည္။

"က်ိန္းေသေပါက္မင္းေပါ့! ကိုယ့္အေမကမင္းကိုပဲေ႐ြးဖို႔သင္ထားတယ္"

နာက်င္ေအာင္လုပ္တဲ့ေနရာမွာ ကင္မ္ကဆရာတစ္ဆူ။ ေျပာခ်င္တာေျပာၿပီးထြက္သြားတဲ့ေက်ာျပင္က်ယ္က်ယ္။

တကယ္အသဲႏွလုံးမရွိတဲ့လူပဲကင္မ္။

လူနာအခန္းျပင္သို႔ေရာက္သည္ႏွင့္ ဖုန္းထုတ္လိုက္သည္အခါ massage ပို႔ထားသူသည္ ထင္သလိုကူးငယ္မဟုတ္ဘဲ Company ကဝန္ထမ္းတစ္ေယာက္ျဖစ္ေနတာမို႔ တစ္ခုခုကိုအလိုမက်လာတာအမွန္။ ကူးငယ္ထင္လို႔ သူ႕မွာကျပာကယာထြက္လာၿပီး ဖုန္းေကာက္ထုတ္ၾကည့္တာမဟုတ္လား...က်စ္!

ခ်က္ခ်င္းျပန္ပိတ္ဖို႔လုပ္လိုက္ေပမဲ့ စာမဟုတ္ပဲ ဓာတ္ပုံေတပို႔ထားတာေၾကာင့္ဝင္ၾကည့္ရန္ ဆံုးဖြတ်လိုက်သည်။

"ဒါ...ဒါကူး ကူးငယ္မဟုတ္လား!!ေတာက္စ့္!!!"

ေဒါသျပင္းေသာအသံႏွင့္ ေတာက္ခံသံျပင္းျပင္း၏တရားခံမွာ လူတစ္ေယာက္၏လက္ေပၚ ေမ့ေမ်ာလ်က္ပါသြားေသာ အနက္ေရာင္ေလးကူးငယ္ေၾကာင့္။ ပို၍ဆိုးသည္က Hotel ထဲေခၚၾသားသည္ေၾကာင့္ပင္။

"မဟုတ္ဘူးမလား....မင္းမဟုတ္ဘူး "

အေၾကာင္းျပခ်က္မဲ့ျစာတုန္ရီေနေသာလက္က အလိုအေလ်ာက္ဖုန္းနံပါတ္တစ္ခုကိုေခၚဆိုၿပီးသား။

*တူ...တူ...တူ...*

"ကိုင္ပါ!!...မင္းကအိမ္မွာကိုယ့္ကိုေစာင့္ေနတယ္လို႔ေျဖစမ္း"

ကိုင္သူမဲ့ဖုန္းဟာ ၾကားခ်င္သည့္အသံခ်ိဳခ်ိဳေလးလဲထြက္မလာသလို ေျဖရွင္းသံလဲမထြက္ေပၚလာ။