*Unicode*

လူရယ်လို့ဖြစ်လာရင် တစ်နေ့သေရမယ်ဆိုတာ လောကကြီးကသတ်မှတ်ထားတဲ့

စည်းမျဉ်းတစ်ခုပေမို့ သေမဲ့အရေး ထူးပြီးဝမ်းမနည်းချင်တော့။

အဓိကသည် ဂျွန်မသေခင်ချိန်ထိ ဂျွန်ဟာဂျွန်ချစ်တဲ့ Darling အနားကပ်တွယ်ခွင့်ရသည်မို့ ပျော်တောင်ပျော်မိပါသည်။

သို့သော် Darling ပြောသလို သူ့ဟာသိပ်အတ္တကြီးပါတယ်။ မသေခင်လေး Darling စီက အလေးထားမှုကိုခံယူချင်ပါသေးသတဲ့။ ကြီးမားလွန်းတဲ့ချစ်ခြင်းကြောင့် မျက်ကန်းတစ်ယောက်လို အကုန်လိုက်လျောနေမိတဲ့ငါကလေ ရူးမိုက်စွာမျှော်လင့်ချက်တေထားမိပြန်ပြီ Darling ရယ်။ လာရိုက်ချိုးလှည့်ပါဦး မင်းမုန်းတဲ့ ဒီကအရှုံးသမားရဲ့မျှော်လင့်ချက်တစ်ချုိ့ကို။

နှေးကွေးနေသော ခြေလှမ်းတစ်ချို့ကသိပ်ပင်ပန်းနေကြောင်းပြသ၍နေသည်။ ဆေးရံုပြင်ထွက်လာသော အနက်ရောင်ပံုရိပ်ငယ်သည် မှောင်ရီသန်းနေသော ပတ်ဝန်းကျင်အား ကြည့်ပြီး ခပ်ထေ့ထေ့ရယ်မောပစ်လိုက်သည်။

"အမှောင်ရိပ်......အင်း.....ငါ့အနာဂတ်ကိုမျက်စိရှေ့တွေ့နေရသလိုပါပဲ မှောင်မှောင်မဲမဲ ရေရေရာရာမမြင်ရတဲ့ အနက်တေက ငါ့ fav! "

*Ti Ti *

နောက်ကျောဘက်စီက ကားမီးရောင်နဲ့အတူ ဟွန်းသံကျယ်ကျယ် နှစ်ချက်တိတိကြောင့် ကိုယ်ငယ်လေတုန်တက်သွားကာ လန့်သွားရသည်။

ဂျွန်ပြုံးလိုက်သည် တကယ်နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက်ကိုပြုံးမိသည်။ အနောက်ဘက်ကိုလှည့်မကြည့်ပဲ ဦးတည်ရာအရှေ့ဘက်စီကိုသာ တည့်တည့်မတ်မတ်လျှောက်သွားလိုက်သည်။

မကြာလိုက်ပါ ထပ်ကြားရပြန်သော ဟွန်းသံ

*Ti Ti Ti*

မှတ်မိတာပေါ့။ ဒီကားဟွန်းသံကို။ ထိုသူနဲ့ပတ်သတ်တဲ့အရာအသေးအမွှားကအစ မှတ်မိနေတဲ့ နှလုံးသားကတဒုန်ဒုန်ခုန်ကာ ထိုသူဖြစ်ကြောင်း အချက်ပြနေသည်လေ။ ဂျွန်ဂျောင်ဂုဟာ ထိုသူ့အပေါ်ဤမျှလောက်ရူးသွပ်နေမိတာလေ။

ဆွဲခံလိုက်ရသောလက်ကောက်ဝတ်နှင့် အလှည့်ခံလိုက်ရသည့် ခန္ဓာကိုယ်။

"ကူးငယ်.....ဘယ်တေသွားနေတာလဲ အဆင်ပြေရဲ့လား"

တစ်ကိုယ်လံုး လှည့်ပတ်စစ်နေသူကား ဂျွန့်ကိုတကယ်ပဲစိတ်ပူနေသည်လား။ ဟန်ဆောင်မေးသည်ဆိုရင်တောင် ဂျွန်ပျော်ပါရဲ့ သိပ်ပျော်ပါရဲ့။

"ကိုယ်မေးနေတယ်လေ နေ့လည်ကဘယ်ထွက်သွားတာလဲ"

တကယ်ပဲ မင်းကငါ့နောက်လိုက်မလာခဲ့ဘူးပဲ။

ကျင်တက်သွားပြန်ပြီ ဒဏ်ရာတချို့။

"ကူးငယ် မင်းဘာဖြစ်နေတာလဲ"

"ငါထွက်သွားတဲ့အချိန် Darling သာနောက်ကလိုက်ခဲ့ရင် ငါဘာဖြစ်လဲသိရမှာ"

အနည်းငယ်ပျက်ယွင်းသွားတဲ့ Darling မျက်နှာက ဂျွန့်ကိုလှောင်ပြောင်လိုက်သလိုပင်။ Darling ကလေ စိတ်ပူခြင်းမရှိတာတောင် စိုးရိမ်တဲ့မျက်ဝန်းတေနဲ့ ကြည့်တက်နေပါရောလား။ တကယ်ပဲ ဂျွန့်ရဲ့ Darling က ဥာဏ်သိပ်များတာပဲ။

မမဒေစီခွဲစိတ်ဖို့ကိစ္စ ဂျွန်ကချယ်လှယ်နေတယ်လို့သတ်မှတ်ပြီး မထူးဇာတ်ခင်းကာ သရုပ်ဆောင်နေသည်ပဲ။ အော်....ခက်သားပဲ Darling ရယ် မင်းဟာလေ ထင်ချင်ရာကိုထင်ပစ်လိုက်တော့တာပဲ။

"မင်းဘယ်ကပြန်လာတာလဲ Darling "

သိရက်နှင့်မေးလိုက်သည်။ မေးမိသည့်ကိုယ့်ကိုယ်ကိုပဲဖြတ်ရိုက်ချင်သား။ သိနေတဲ့အဖြေကြားလာတဲ့အခါ မထိန်းချုပ်နိုင်တဲ့စိတ်အစံုအရ မျက်ရည်ဝေ့လာရပြန်သည်။

"ဒေစီယာ စီက"

"အော်.....သူမ သက်သာရဲ့လား"

"မင်းနဲ့မဆိုင်ဘူးထင်တယ်"

"ဟားဟား......အဲ့လိုလား မောင်တစ်ယောက်အနေနဲ့တောင် သိခွင့်မရှိဘူးလား"

"အွန်း မင်းလဲသိချင်မှာမှမဟုတ်တာ....မင်းသိထားရမှာက တစ်ပတ္ပြည့်ရင် နှလုံးအဆင်သင့်ဖြစ်ဖို့"

"အဲ့ကိစ္စအတွက် စိတ်ပူစရာမလိုတာမို့ ခဏခဏမပြောပါနဲ့လား Darling ....ဒီနားက တင်းကြပ်ကြပ်ဖြစ်လွန်းလို့"

ရင်ဘတ်တစ်နေရာကို လက်ညိုးထိုးကာ ဆိုနေသောစကားသံဟာ တိတ်ဆိတ်သောညမှာ ခပ်အက်အက်ဖြစ်နေ၍ ဆွေးမြည့်ဖွယ်ကောင်းလွန်းနေသည်။ ထယ်ယောင်းစိုက်ကြည့်နေမိတဲ့ မျက်ဝန်းက မှောင်ရိပ်ထဲ အရောင်တလက်လက်ထနေသည်မှာ စိတ်ထင်လို့များလေလား။

"ထားပါ အခုဘယ်သွားမလို့လဲ"

"အဲ့တာစဥ်းစားနေတာ Darling ရှိနေမဲ့တိုက်ခန်းကိုပြန်သွားပြီး နာကျင်ရင်ကောင်းမလား.....ပျော်စရာရှာဖို့ bar သွားရင်ကောင်းမလားဆိုပြီး.....အ့"

လက်ကောက်၀တ်ကို တင်းကြပ်စွာကိုင်တွယ်လာသည့် Darling ဟာအလိုမကျဟန်။ ဂျွန့်အား ဆွဲခေါ်ကာ ကားပေါ်ပစ်တင်လိုက်ပြီး Darling မူပိုင်ဩရှရှအသံဖြင့်စကားဆိုလာသည်။

"ငါကနာကျင်စေတယ်ဆိုရင်တောင် ငါကိုရွေးချယ်ခဲ့တာမင်းပဲမလို့ ဆက်ပြီးနာကျင်မှုကိုဆုတ်ကိုင်ထား"တဲ့လေ

အဲ့ဒီ နာကျင်မှုကိုပဲ ဒီကအရူးကမြတ်နိုးနေရတာပါ ဟုပြန်ကြွေးကြော်ချင်ပေမဲ့ နှုတ်ဆိတ်ကာ ငြိမ်သက်နေလိုက်မိသည်။ ဆုတ်ကိုင်ထားဖို့ အချိန်က 5 ရက်ပဲကျန်ရှိတော့တာ။ အခွင့်ရှိတုန်းစကားနိုင်လုမနေပဲ ဂျွန်ဂျောင်ဂုဟာ ကင်မ်ထယ်ယောင်းမျက်နှာကိုသာ ငေးရင်း လိုက်ပါလာခဲ့သည်။

တစ်ချက်တစ်ချက် ထယ်ယောင်းလှည့်အကြည့်နှင့်ဆံုလျှင် မျက်ဝန်းတစ်ဖက်မှိတ်ပြကာ ဖလစ်တက်ပြန်သေးသည်။ ပြန်ရသည်ကား သူသဘောကျလှသည့် မျက်ဝန်းမှ မျက်စောင်းစူးရဲရဲ။

"ဘာလို့အဲ့လောက်ကြည့်နေရတာလဲ!"

"ချစ်လို့လေ...."

စိုက်ကြည့်ခြင်းမပျက်ပဲ ခပ်တုတ်တုတ်ဖြေသံအေးအေးသည် လူပျိုကြီးထယ်ယောင်းအား ရှက်အောင်လုပ်နိုင်သည်တဲ့။

လှုပ်လှုပ်ရှားရှားဖြစ်သွားသည့် ဂျွန်သဘောကျရပါသော မျက်ဝန်းအိမ်စူးရှရှတေကို ဘေးမှကြည့်ရှူနေရတဲ့ ဂျွန်ဟာ ခပ်ဟဟရယ်သည်။

"ဂျောင်ဂုမင်းဟာလေ...."

"ရင်ခုန်သွားလို့လား....ဟဟ!"

"ရင်ခုန်စရာလား ကလေးကုလား"

မျက်ခံုးတို့တွန့်ချိုးကာ ကားကိုသာအာရုံစိုက်မောင်းနေသူကို ဂျွန်ဂျောင်ဂု တခဏငေးရင်း

"Darling ငါမင်းကိုသိပ်ချစ်ပေမဲ့ မင်းကတော့ ချစ်လို့မဖြစ်ဘူး....ငါ့ကိုမချစ်နဲ့"

Darling ဟာသူ့ကို တစ်ချက်ပြလှည့်ကြည့်လာပြီး ပံုမှန်အတိုင်း ကားဆက်မောင်းသည်။

"မချစ်ပါဘူး....ချစ်ဖို့စိတ်ကူးထဲလဲမရှိဘူး"

"သေချာလို့လား...အဟွန်း! ပြီးမှ ဂျွန်ဂျောင်ဂုရှီးရဲ့ချစ်စရာကောင်းမှုမှာပျော်ဝင်သွားလို့ Darling ကမင်းကိုသိပ်ချစ်တာ ဆိုပြီးလာမလုပ်နဲ့နော်...အဲ့ချိန်ငါကရှိနေမှာမဟုတ်တော့ဘူး"

ခပ်ဆွေးဆွေးသာမာန်ထက်ထူးဆန်းသော စကားလံုးများက ထယ်ယောင်းအား တစ်ခုခုလစ်ဟာသွားသောခံစားချက်ကို ထိထိမိမိပေးစွမ်းနေသည်။ အနက်ရှုိင်းဆံုးစိတ်တစ်နေရာက ယူကြုံးမရဝမ်းနည်းလာစေကာ အသက်ရှူနှုန်းပင် နှေးချည်မြန်ချည်ဖြစ်လာ၍ ချွေးစေးများထွက်လာရသည်။

"မင်း မင်းကဘယ်သွားမှာမို့လို့လဲ"

"အင်း.....တစ်နေရာရာပေါ့ ခံစားချက်တေမရှိတဲ့လွတ်လပ်စွာအထီးကျန်စေတဲ့နေရာပေါ့ ဟဟ......မင်းနေမကောင်းဘူးလား Darling "

ကားစီယာတိုင်ပေါ်မှ လက်သန်ရှည်ရှည်များက တုန်ရီနေတာတွေ့သဖြင့် ဂျွန်သိပ်စိတ်ပူသွားရသည်။ ကိုယ့်ကိုယ်တိုင်သာ တံုးတိုက်တိုက် ကျားကိုက်ကိုက်ဖြစ်ချင်ရာဖြစ် ကျန်းမာရေးဂရုမစိုက်သာ Darling ကတော့မရဘူး။

မြတ်နိုးရတဲ့သက်ရှိလေးမို့ မျက်နှာလေးညိုးရင်ကို ဂျွန့်မှာ ကမ္ဘာပျက်မတက်ဖြစ်နေရတာ။ ထိခိုက်မှုလေးတွေ့ရင် ဒီလူဟာရူးမတက်ပူလောင်လွန်းတာ Darling မှမသိလေပဲ။

ငါ့ကိုဂရုမစိုက်ပေးရင်တောင် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုတော့ ဂရုစိုက်ရမယ်လေ Darling။

"ကိုယ်ဘာမှမဖြစ်ဘူးကူးငယ်!"

"လိမ်တာ!......ချွေးတေထွက်ပြီး လက်တေတုန်နေတာကို.....မင်းဖယ် ငါကားမောင်းမယ် Darling"

"ကိုယ်အဆင်ပြေတယ်"

ဂျောင်ဂု၏ စကားသံတေဟာ အဖျားခတ်တုန်ရီလာကာ မျက်ဝန်းထက်မျက်ရည်တို့ပြည့်လျှံလာပြီဖြစ်သည်ကြောင့် ထယ်ယောင်းကားကိုလမ်းတစ်နေရာထိုးရပ်လိုက်ပြီး အဆင်ပြေကြောင်းပြောသော်လည်း ဂျောင်ဂုဟာ သူ့နဖူးထက်ကချွေးစတချို့ကိုသုတ်ပေးရင်း ခေါင်းတခါခါဖြင့်။

"ဒါမဲ့......ဒါမဲ့ အင့်!"

တင်းကြပ်ကြပ်ဖက်ခံလိုက်ရသောကိုယ်ငယ်လေးဟာ ရင်ခွင်ကျယ်ထဲအလဲလဲအပြိုပြို။

"မင်းဘာမှဖြစ်လို့မရဘူး Darling.....ငါ ငါဘဝမှာတန်ဖိုးအထားရဆံုးက မင်းပဲဆိုတာသိတယ်မဟုတ်လား"

တိုးလျလျလေးဆိုတာမှ တကယ်တိုးတိုးလေး။

ကင်မ်ထယ်ယောင်းဆိုသည်နှင့် Sensitive ဖြစ်လွန်းတာ ဂျွန်ဂျောင်ဂုရဲ့အကြီးမားဆံုးသောအားနည်းချက်။ ဘယ်လောက်ပဲ ဂျွန်ဂျောင်ဂုဟာသန်မာပြီပြောပြော ကင်မ်ထယ်ယောင်းဘက်က နူးညံ့လာပြရင် အမှတ်မရှိတဲ့ ကူးငယ်ပြန်ဖြစ်သွားဆဲ။

အချစ်ကြီးတော့လည်း သိပ်သည်းမိတာ အပိုလုပ်တယ်လုိ့တော့မဆိုစေချင်ဘူး။

"အွန်း....သိတယ် အခုကဘာလို့ငိုရတာတုန်း"

စိုလာသောရင်ဘတ်တစ်နေရာကြောင့် ရင်ခွင်မှ ကူးငယ်မျက်ရည်တေသာဖြစ်ကြောင်း ပြေးကြည့်စရာမလုိအောင်သိပါတယ်။

မျက်ရည်ဥခိုတွဲနေသောမျက်ဝန်းကြီးဖြင့်မော့ကြည့်လာကာ အတန်ငယ်မဲ့နေသောနှုတ်ခမ်းမှဖွင့်ဟာလာသည်ကား

"မသိဘူးလေ....မင်းကိုစိုးရိမ်လို့သူဟာသူမျက်ရည်ထွက်လာကို ဟင့်"

"ဟဟ....!"

"Darling မင်းမလှောင်ပါနဲ့.....ရွတ်"

"ရော.....မလှောင်ရပါဘူး မင်းဟာလေ ကလေးလေးကြလို့တကယ်ပဲ....တိတ်တော့ ကိုယ်ဘာမှမဖြစ်ဘူး အခုပြန်ကြမယ်နော်"

ထယ်ယောင်းလက်နှစ်ဖက်ကြားမြုပ်နေသော မျက်နှာပြည့်ပြည့်ဖောင်းဖောင်းလေးမှာ ငိုထားသည်ကြောင့်ခပ်ရဲရဲ။ ခေါင်းလေးတဆတ်ဆတ်ငြိမ့်ကာ လက်ခံကြောင်းပြသနေပံုက တကယ်အသဲယားစရာကောင်းတာမို့ ထယ်ယောင်းငေးခနဲ။

"အင်း အင်း...ပြန်မယ္ Darling အနားယူဖို႔လိုတယ္"

"ခဏ......လက်က ဘာဖြစ်တာလဲကူးငယ်"

"ဟင်.."

ထိုင်ခံုခါးပတ် ပတ်ဖို့လုပ်နေတဲ့ ဂျောင်ဂုခဗျာ ထယ်ယောင်းစကားကြောင့် လှုပ်ရှားမှုတို့ရပ်တန့်သွားရသည်။ ငြိမ်သက်သွားသော လက်ကောက်ဝတ်ကို ဆွဲယူကာ ဖံုးနေသောအင်္ကျီစအား အပေါ်သို့ ပင့်တင်လိုက်လေတော့ သူ့ပေးထားသော ဒဏ်ရာတချို့နှင့် သွေးစအချို့ခြောက်ကပ်နေသော အပေါက်သေးသေးလေး။

"ဟို...ဘာ ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး"

"ကိုယ်လိမ်တာ မကြိုက်ဘူးဆိုတာသိတယ်မဟုတ်လား"

"တောင်းပန်ပါတယ် Darling.....မင်းစိတ်ရှုပ်မှာစိုးလို့မပြောတာ"

မျက်နှာထားတို့ တည်တင်းကာ ချက်ချင်းခက်ထန်လာသော Darling ဟာစိတ်ဆိုးသွားသည်များလား။

"မပြောသေးဘူးလား....မင်းဘာဖြစ်လဲဆိုတာငါသိခွင့်ရှိတယ်မဟုတ်လား လတ်တလောမင်းရဲ့အုပ်ထိန်းသူအနေနဲ့...!!"

"အွန်း.....Darling ကငါ့အကြောင်းကို စိတ်ဝင်စားတက်သူမှမဟုတ်တာ အဲ့တော့မပြောပြသင့်ဘူးထင်လို့"

"ကျစ်....မင်း မင်းကွာ"

ဟုတ်သည်လေ။ ဂျွန်ပြောတာအမှန်တေပဲမဟုတ်လား။ အမြဲဂျွန်ဘက်ကခံစားချက်ကို တစ်ခါလေးတောင် အလေးမထားပဲ ပစ်ပယ်တက်သည့် Darling ကို ဂျွန်ဘာဖြစ်လာတယ္ ဘာဖြစ်နေတယ် ဘာဖြစ်ချင်တယ် စသည်ဖြင့် ပြောပြစရာအကြောင်းအရင်းမှမရှိလေပဲ။

အကြောင်းအရင်းရှိလာရင်တောင် မပြောပြချင်တော့သည်အထိ ဂျွန်သိပ်ပင်ပန်းနေပြီ။ ခံစားရရင်တောင် သိုသိုသိပ်သိပ်ပေါ့။ ပေါ်ပေါ်ထင်ထင်နာကျင်ပြနေရင် ဒီကောင်ပျော့ညံ့လိုက်တာ စိတ်ပျက်စရာဆိုပြီး သွေးထွက်နေတဲ့နှလုံးသားကို ဓားလေးနဲ့မွှန်းဖို့စောင့်နေတဲ့ Darling စကားလုံးတေကအသင့်စောင့်ကြိုနေဆဲ။

ချစ်လွန်းလို့ မခံစားနိုင်တော့လို့ မင်းနဲ့ပတ်သတ်ရင် အသေးအမွှားကအစနာကျင်ရရင်တောင် မထုတ်ပြမိအောင် ငါမြိုသိပ်ထားတယ် Darling။

ငါ့အဖြစ်ကလေ နာကျင်တာ မခံစားနိုင်လို့ သနားညှာတာပါဆိုပြီး ထုတ်ပြမိကာမှ ပိုနာကျင်နေရတော့ ဟိုစကားပံုကိုတောင်သွားသတိရသွားတယ်။

*ကျားကြောက်လို့ ရှင်ကြီးကိုး

ရှင်ကြီး ကျားထက်ဆိုး* ဆိုသလိုပေါ့ ဟဟ။

လမ်းမီးတိုင်မှအလင်းရောင်သဲ့သ့ဲရရှိသော လမ်းမထက် ကားအနက်ရောင်တစ်စီးဟာပံုမှန်အရှိန်ဖြင့်မောင်းနှင်လျက် လိုရာခရီးသာဦးတည်သွားနေသည်။

ဂျွန့်ဘက်က စကားမဆိုသလို Darling ဘက်ကလဲ တိတ်ဆိတ်၍နေသည် အေးစက်စက်လေထုသာကြီးစိုးနေသော ကားတွင်းပိုင်းကို သူတို့ဆက်ဆံရေးနှင့် ခိုင်းနှိုင်းပြရအောင်လည်း ဂျွန်နှင့် Darling ရဲ့ဆက်ဆံရေးကအေးစက်နေတာမျိုးမဟုတ်တော့ ခက်သား။

တိုက်ခန်းပြန်ရောက်တော့လည်း ရေချိုးခန်းတန်းဝင်သွားသူကြောင့် စိတ်ဆိုးနေသည်ဟု တစ်ထစ်ချတွေးမိလိုက်သည်။ နွမ်းလျနေသောခန္ဓာက Darling ကိုမချော့ပဲ အနားယူသင့်ပြီဖြစ်ကြောင်း တွန်းအားပေးနေသယောင်။

"စိတ်ဆိုးလည်းဆိုးပါ Darling.....ငါအသက်ရှိတုန်းမင်းစိတ်ဆိုးလို့ရတာ.....အင်း.....ချစ်တယ် ခဏခဏပြောနေပေမဲ့လဲ တစ်ခါဆိုတိုင်း တစ်ခါအချစ်ပိုတာမသတ်မှတ်ပေးရင်တောင် ဒိတိုင်းလေးသိထားပေး.....ကောင်းသောညပါ Darling"

မိနစ်ပိုင်းအတွင်း အိပ်ပျော်သွားသော ကောင်လေးအိမ်မက်လှပစေဖို့ တစ်ယောက်သောသူက နဖူးပြေပြေလေးထက် တိတ်တိတ်လေးအနမ်းခြွေပေးခဲ့တာ စားပွဲပေါ်ကမီးအိမ်လေးကမျက်မြင်သက်သေဖြစ်လိမ့်မည်။

"အလှပဆံုး အိမ်မက်တေမက်ပြီး ကောင်းကောင်းနိုးထလာပေးပါ....အခုလို ဟန်ဆောင်ရယ်မောခြင်းတေမဟုတ်ပဲ အရင်လို အပြုံးစစ်တေနဲ့ရယ်မောပေးပါ။ မင်းကိုနားမလည်ပေးမိတဲ့အတွက်တောင်းပန်ပါတယ် ကူးငယ်"

မချစ်ပေမဲ့ မင်းကိုရင်ခွင်ထဲထည့်ထားရတာသဘောကျတယ်။ တစ်ကြိမ်တစ်ခါလောက်မွန်းကြပ်စရာတေမေ့ပြီး မင်းပျော်ရွှင်ဖို႔ စွမ်းဆောင်ပေးချင်တယ် အမြန်ဆံုးအကောင်းထည်ဖော်ပါ့မယ်။

မတည်နိုင်တဲ့ကတိတေမပေးချင်တာမို့ အများကြီးတော့မမျှော်လင့်ပါနဲ့ကွာ။ ကိုယ်ပြောဖူးသလို ရည်ရွယ်ပြီး မလုပ်ခဲ့ပေမဲ့ ကင်မ်ထယ်ယောင်းဆိုတဲ့ ကိုယ်ကမင်းကို နာကျင်စရာတေပဲပေးမိတက်တာ ကံကြမ္မာစီမံရာသာဖြစ်နေသည်ထင်ပါရဲ့။ ထပ်ပြီးတောင်းပန်ပါတယ် ကူး။

"အင့်....Dar....ling"

အိပ်ရင်းယောင်၍ရင်ခွင်ထဲတိုးဝင်လာသည့် ခေါင်းလံုးလံုးလေးကြောင့် ပြုံးမိသွားကာ ဆံနွယ်တို့အားနမ်းရှုံ့လိုက်ပြီး တင်းကြပ်ကြပ်ဖက်ကာ ကိုယ်တိုင်လည်း အိမ်မက်ကမ္ဘာသို့......။

////////////////////////

ငါကတိမတည်နိုင်တာခွင့်လွှတ်ပါ ဂျောင်ဂု။

မင်းအစ်မအတွက် ဖြူစင်လွန်းတဲ့မင်းရဲ့နှလုံးကိုယူပြီး ခွဲစိတ်ပေးဖို့ ဆရာဝန်တစ်ယောက်အနေနဲ့မလုပ်နိုင်တာမို့ ဒီလိုလုပ်ရတာမင်းနားလည်မှာပါ။

"ဟယ်လို ဟိုဂီရား......"

"အီဆောင်း...."

"အင်းငါ...အခုငါ့စီလာခဲ့ပေးပါလား"

"ဘာလဲ လွမ်းလို့လား....."

"နောက်ရမဲ့အချိန်မဟုတ်ဘူးဟိုဂီ....တိုင်ပင်ရမဲ့ကိစ္စရှိလို့ခေါ်နေတာ"

"အဲ့မယ်ထူးထူးဆန်းဆန်း "

"မင်းရဲ့ကလေး ဂျွန်ဂျောင်ဂုရဲ့အသက်ပိုင်းဆိုင်ရာနဲ့ သက်ဆိုင်နေတာမို့ ပြောင်ချော်ချော်လုပ်နေရင် မင်းလစ်လိုက်တော့ မလာခဲ့နဲ့!"

"ဘာ!.....ဂျွန်ငယ် ဂျွန်ငယ့်ကိစ္စဟုတ်လား အီဆောင်း...အီဆောင်း! အီဆောင်း....ဒီကောင်ကွာ ကျစ်!"

ဖုန်းချသွားတဲ့ အီဆောင်းကစိတ်ကြီးလွန်းတာမို့ ခေါင်းသာခါနိုင်သည်။ ဂျွန်ငယ့်အသက်ပိုင်းဆိုင်ရာဆိုတဲ့ စကားက အီဆောင်းရှိရာဆေးရုံကို လေအလျင်ကဲ့သို့ ရောက်နိုင်အောင်ထိစွမ်းဆောင်နိုင်ပါသတဲ့။

ထယ်ယောင်းကို ဂျောင်ဂုအထိခိုက်မခံသလို။

ဂျောင်ဂုကို ဟိုဂီကလည်းအထိခိုက်ခံမည်မဟုတ်တာအမှန်ပေ။

ပိုင်ဆိုင်ဖို့ ကြိုးစားဆဲကာလမှာ ပျော်ပါစေဆိုပြီးအရိပ်လိုလိုက်မကြည့်မိတာ ဟိုဂီမှားသွားသည်ထင်ပါရဲ့။ ဂျွန်ငယ်ခံစားနာကျင်ရတာတေ သူ မသိလိုက်ရဘူး ဂျွန်ငယ့်ပင်ပန်းမှုတေ သူမမြင်ခဲ့ရဘူး။

တကယ်ကိုယ်ပေါ့ဆခဲ့မိပြီ ဂျွန်ငယ်။

.

.

.

.

.

.

နောက်ထပ် ဂျီမင်ကို အီဆောင်းထပ်ခေါ်လိုက်မိသည်။

ဂျောင်ဂုရှာပေးမဲ့နှလံုးကိုမယူပဲ တခြားတစ်ဖက်ကနေ နှလုံးရဖို့ရှာနေခဲ့သောဂျီမင်ဟာ ဂျောင်ဂုအပေါ် ရက်စက်မည့်လူတစ်ယောက်မဟုတ်ကြောင်း ယူဆထားသည်မို့ပင်။

နှလုံးကိုဂျောင်ဂုကိုယ်တွင်းကထုတ်ပေးမည့်အကြောင်းသာ သိရင် ကမ္ဘာပျက်မည့်သူကား မင်ဟိုဂီပြီးရင် ပတ်ဂျီမင်ဆိုတာ အီဆောင်းကောင်းကောင်းကြီးသိသည်လေ။

ဂျောင်ဂုကီးသာ မြင်အောင်ကြည့်တက်ရင် သူ့ကိုချစ်တဲ့သူတေဘေးမှာဝိုင်းနေတာ သူဟာအချစ်ခံလေးမှန်းသူသိရမှာ။ အခုတော့ မျက်ကန်းတစ်ယောက်ပမာ ကင်မ်ထယ်ယောင်းတစ်ယောက်ကိုသာ မျက်နှာမူထားလေတော့ နာကျင်ရမှာပေါ့။

.

.

.

ရှုပ်ထွေးလွန်းတဲ့ သံယောဇဥ်ကြိုး မေတ္တာကြိုးတို့ကြားရစ်နှောင်မိကြတဲ့ နှလုံးသားအချို့ဟာ ဓားစာခံအနေဖြင့် သေဆုံးကြဦးမည်မှာ ကံကြမ္မာရေးဆွဲထားသော အနာဂတ်ပေလွှာ၌ထင်း၍နေသည်။

အဟမ်း ဇာတ်လမ်းကတစ်ဝက်တောင်မရောက်သေးဘူးလေနော် SE လား HE လား မခွဲထားကြပါနဲ့ဦးလား ဖြည်းဖြည်းချင်းသွားကြတာပေါ့။

Ending ကအဝေးကြီးလိုသေးတာကို(◍•ᴗ•◍)

Thanks for your fackback ❤

************

*Zawgyi*

လူရယ္လို႔ျဖစ္လာရင္ တစ္ေန႕ေသရမယ္ဆိုတာ ေလာကႀကီးကသတ္မွတ္ထားတဲ့

စည္းမ်ဥ္းတစ္ခုေပမို႔ ေသမဲ့အေရး ထူးၿပီးဝမ္းမနည္းခ်င္ေတာ့။

အဓိကသည္ ဂြၽန္မေသခင္ခ်ိန္ထိ ဂြၽန္ဟာဂြၽန္ခ်စ္တဲ့ Darling အနားကပ္တြယ္ခြင့္ရသည္မို႔ ေပ်ာ္ေတာင္ေပ်ာ္မိပါသည္။

သို႔ေသာ္ Darling ေျပာသလို သူ႕ဟာသိပ္အတၱႀကီးပါတယ္။ မေသခင္ေလး Darling စီက အေလးထားမႈကိုခံယူခ်င္ပါေသးသတဲ့။ ႀကီးမားလြန္းတဲ့ခ်စ္ျခင္းေၾကာင့္ မ်က္ကန္းတစ္ေယာက္လို အကုန္လိုက္ေလ်ာေနမိတဲ့ငါကေလ ႐ူးမိုက္စြာေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတထားမိျပန္ၿပီ Darling ရယ္။ လာရိုက္ခ်ိဳးလွည့္ပါဦး မင္းမုန္းတဲ့ ဒီကအရှုံးသမားရဲ့မျှော်လင့်ချက်တစ်ချုိ့ကို။

ႏွေးေကြးေနေသာ ေျခလွမ္းတစ္ခ်ိဳ႕ကသိပ္ပင္ပန္းေနေၾကာင္းျပသ၍ေနသည္။ ဆေးရံုပြင်ထွက်လာသော အနက်ရောင်ပံုရိပ်ငယ်သည် ေမွာင္ရီသန္းေနေသာ ပတ္ဝန္းက်င္အား ၾကည့္ၿပီး ခပ္ေထ့ေထ့ရယ္ေမာပစ္လိုက္သည္။

"အေမွာင္ရိပ္......အင္း.....ငါ့အနာဂတ္ကိုမ်က္စိေရွ႕ေတြ႕ေနရသလိုပါပဲ ေမွာင္ေမွာင္မဲမဲ ေရေရရာရာမျမင္ရတဲ့ အနက္ေတက ငါ့ fav! "

*Ti Ti *

ေနာက္ေက်ာဘက္စီက ကားမီးေရာင္နဲ႕အတူ ဟြန္းသံက်ယ္က်ယ္ ႏွစ္ခ်က္တိတိေၾကာင့္ ကိုယ္ငယ္ေလတုန္တက္သြားကာ လန့္သြားရသည္။

ဂြၽန္ၿပဳံးလိုက္သည္ တကယ္ႏွစ္ႏွစ္ၿခိဳက္ၿခိဳက္ကိုၿပဳံးမိသည္။ အေနာက္ဘက္ကိုလွည့္မၾကည့္ပဲ ဦးတည္ရာအေရွ႕ဘက္စီကိုသာ တည့္တည့္မတ္မတ္ေလွ်ာက္သြားလိုက္သည္။

မၾကာလိုက္ပါ ထပ္ၾကားရျပန္ေသာ ဟြန္းသံ

*Ti Ti Ti*

မွတ္မိတာေပါ့။ ဒီကားဟြန္းသံကို။ ထိုသူနဲ႕ပတ္သတ္တဲ့အရာအေသးအမႊားကအစ မွတ္မိေနတဲ့ ႏွလုံးသားကတဒုန္ဒုန္ခုန္ကာ ထိုသူျဖစ္ေၾကာင္း အခ်က္ျပေနသည္ေလ။ ဂြၽန္ေဂ်ာင္ဂုဟာ ထိုသူ႕အေပၚဤမွ်ေလာက္႐ူးသြပ္ေနမိတာေလ။

ဆြဲခံလိုက္ရေသာလက္ေကာက္ဝတ္ႏွင့္ အလွည့္ခံလိုက္ရသည့္ ခႏၶာကိုယ္။

"ကူးငယ္.....ဘယ္ေတသြားေနတာလဲ အဆင္ေျပရဲ႕လား"

တစ်ကိုယ်လံုး လွည့္ပတ္စစ္ေနသူကား ဂြၽန့္ကိုတကယ္ပဲစိတ္ပူေနသည္လား။ ဟန္ေဆာင္ေမးသည္ဆိုရင္ေတာင္ ဂြၽန္ေပ်ာ္ပါရဲ႕ သိပ္ေပ်ာ္ပါရဲ႕။

"ကိုယ္ေမးေနတယ္ေလ ေန႕လည္ကဘယ္ထြက္သြားတာလဲ"

တကယ္ပဲ မင္းကငါ့ေနာက္လိုက္မလာခဲ့ဘူးပဲ။

က်င္တက္သြားျပန္ၿပီ ဒဏ္ရာတခ်ိဳ႕။

"ကူးငယ္ မင္းဘာျဖစ္ေနတာလဲ"

"ငါထြက္သြားတဲ့အခ်ိန္ Darling သာေနာက္ကလိုက္ခဲ့ရင္ ငါဘာျဖစ္လဲသိရမွာ"

အနည္းငယ္ပ်က္ယြင္းသြားတဲ့ Darling မ်က္ႏွာက ဂြၽန့္ကိုေလွာင္ေျပာင္လိုက္သလိုပင္။ Darling ကေလ စိတ္ပူျခင္းမရွိတာေတာင္ စိုးရိမ္တဲ့မ်က္ဝန္းေတနဲ႕ ၾကည့္တက္ေနပါေရာလား။ တကယ္ပဲ ဂြၽန့္ရဲ႕ Darling က ဥာဏ္သိပ္မ်ားတာပဲ။

မမေဒစီခြဲစိတ္ဖို႔ကိစၥ ဂြၽန္ကခ်ယ္လွယ္ေနတယ္လို႔သတ္မွတ္ၿပီး မထူးဇာတ္ခင္းကာ သ႐ုပ္ေဆာင္ေနသည္ပဲ။ ေအာ္....ခက္သားပဲ Darling ရယ္ မင္းဟာေလ ထင္ခ်င္ရာကိုထင္ပစ္လိုက္ေတာ့တာပဲ။

"မင္းဘယ္ကျပန္လာတာလဲ Darling "

သိရက္ႏွင့္ေမးလိုက္သည္။ ေမးမိသည့္ကိုယ့္ကိုယ္ကိုပဲျဖတ္ရိုက္ခ်င္သား။ သိေနတဲ့အေျဖၾကားလာတဲ့အခါ မထိန်းချုပ်နိုင်တဲ့စိတ်အစံုအရ မ်က္ရည္ေဝ့လာရျပန္သည္။

"ေဒစီယာ စီက"

"ေအာ္.....သူမ သက္သာရဲ႕လား"

"မင္းနဲ႕မဆိုင္ဘူးထင္တယ္"

"ဟားဟား......အဲ့လိုလား ေမာင္တစ္ေယာက္အေနနဲ႕ေတာင္ သိခြင့္မရွိဘူးလား"

"အြန္း မင္းလဲသိခ်င္မွာမွမဟုတ္တာ....မင္းသိထားရမွာက တစ္ပၾတၸည့္ရင္ ႏွလုံးအဆင္သင့္ျဖစ္ဖို႔"

"အဲ့ကိစၥအတြက္ စိတ္ပူစရာမလိုတာမို႔ ခဏခဏမေျပာပါနဲ႕လား Darling ....ဒီနားက တင္းၾကပ္ၾကပ္ျဖစ္လြန္းလို႔"

ရင္ဘတ္တစ္ေနရာကို လက္ညိုးထိုးကာ ဆိုေနေသာစကားသံဟာ တိတ္ဆိတ္ေသာညမွာ ခပ္အက္အက္ျဖစ္ေန၍ ေဆြးျမည့္ဖြယ္ေကာင္းလြန္းေနသည္။ ထယ္ေယာင္းစိုက္ၾကည့္ေနမိတဲ့ မ်က္ဝန္းက ေမွာင္ရိပ္ထဲ အေရာင္တလက္လက္ထေနသည္မွာ စိတ္ထင္လို႔မ်ားေလလား။

"ထားပါ အခုဘယ္သြားမလို႔လဲ"

"အဲ့တာစဥ္းစားေနတာ Darling ရွိေနမဲ့တိုက္ခန္းကိုျပန္သြားၿပီး နာက်င္ရင္ေကာင္းမလား.....ေပ်ာ္စရာရွာဖို႔ bar သြားရင္ေကာင္းမလားဆိုၿပီး.....အ့"

လက္ေကာက္၀တ္ကို တင္းၾကပ္စြာကိုင္တြယ္လာသည့္ Darling ဟာအလိုမက်ဟန္။ ဂြၽန့္အား ဆြဲေခၚကာ ကားေပၚပစ္တင္လိုက္ၿပီး Darling မူပိုင္ဩရွရွအသံျဖင့္စကားဆိုလာသည္။

"ငါကနာက်င္ေစတယ္ဆိုရင္ေတာင္ ငါကိုေ႐ြးခ်ယ္ခဲ့တာမင္းပဲမလို႔ ဆက္ၿပီးနာက်င္မႈကိုဆုတ္ကိုင္ထား"တဲ့ေလ

အဲ့ဒီ နာက်င္မႈကိုပဲ ဒီကအ႐ူးကျမတ္နိုးေနရတာပါ ဟုျပန္ေႂကြးေၾကာ္ခ်င္ေပမဲ့ ႏႈတ္ဆိတ္ကာ ၿငိမ္သက္ေနလိုက္မိသည္။ ဆုတ္ကိုင္ထားဖို႔ အခ်ိန္က 5 ရက္ပဲက်န္ရွိေတာ့တာ။ အခြင့္ရွိတုန္းစကားနိုင္လုမေနပဲ ဂြၽန္ေဂ်ာင္ဂုဟာ ကင္မ္ထယ္ေယာင္းမ်က္ႏွာကိုသာ ေငးရင္း လိုက္ပါလာခဲ့သည္။

တစ္ခ်က္တစ္ခ်က္ ထယ်ယောင်းလှည့်အကြည့်နှင့်ဆံုလျှင် မ်က္ဝန္းတစ္ဖက္မွိတ္ျပကာ ဖလစ္တက္ျပန္ေသးသည္။ ျပန္ရသည္ကား သူသေဘာက်လွသည့္ မ်က္ဝန္းမွ မ်က္ေစာင္းစူးရဲရဲ။

"ဘာလို႔အဲ့ေလာက္ၾကည့္ေနရတာလဲ!"

"ခ်စ္လို႔ေလ...."

စိုက္ၾကည့္ျခင္းမပ်က္ပဲ ခပ္တုတ္တုတ္ေျဖသံေအးေအးသည္ လူပ်ိဳႀကီးထယ္ေယာင္းအား ရွက္ေအာင္လုပ္နိုင္သည္တဲ့။

လႈပ္လႈပ္ရွားရွားျဖစ္သြားသည့္ ဂြၽန္သေဘာက်ရပါေသာ မ်က္ဝန္းအိမ္စူးရွရွေတကို ေဘးမွၾကည့္ရႉေနရတဲ့ ဂြၽန္ဟာ ခပ္ဟဟရယ္သည္။

"ေဂ်ာင္ဂုမင္းဟာေလ...."

"ရင္ခုန္သြားလို႔လား....ဟဟ!"

"ရင္ခုန္စရာလား ကေလးကုလား"

မျက်ခံုးတို့တွန့်ချိုးကာ ကားကိုသာအာ႐ုံစိုက္ေမာင္းေနသူကို ဂြၽန္ေဂ်ာင္ဂု တခဏေငးရင္း

"Darling ငါမင္းကိုသိပ္ခ်စ္ေပမဲ့ မင္းကေတာ့ ခ်စ္လို႔မျဖစ္ဘူး....ငါ့ကိုမခ်စ္နဲ႕"

Darling ဟာသူ႕ကို တစ္ခ်က္ျပလွည့္ၾကည့္လာၿပီး ပံုမှန်အတိုင်း ကားဆက္ေမာင္းသည္။

"မခ်စ္ပါဘူး....ခ်စ္ဖို႔စိတ္ကူးထဲလဲမရွိဘူး"

"ေသခ်ာလို႔လား...အဟြန္း! ၿပီးမွ ဂြၽန္ေဂ်ာင္ဂုရွီးရဲ႕ခ်စ္စရာေကာင္းမႈမွာေပ်ာ္ဝင္သြားလို႔ Darling ကမင္းကိုသိပ္ခ်စ္တာ ဆိုၿပီးလာမလုပ္နဲ႕ေနာ္...အဲ့ခ်ိန္ငါကရွိေနမွာမဟုတ္ေတာ့ဘူး"

ခပ္ေဆြးေဆြးသာမာန္ထက္ထူးဆန္းေသာ စကားလံုးများက ထယ္ေယာင္းအား တစ္ခုခုလစ္ဟာသြားေသာခံစားခ်က္ကို ထိထိမိမိေပးစြမ္းေနသည္။ အနက်ရှုိင်းဆံုးစိတ်တစ်နေရာက ယူႀကဳံးမရဝမ္းနည္းလာေစကာ အသက္ရႉႏႈန္းပင္ ႏွေးခ်ည္ျမန္ခ်ည္ျဖစ္လာ၍ ေခြၽးေစးမ်ားထြက္လာရသည္။

"မင္း မင္းကဘယ္သြားမွာမို႔လို႔လဲ"

"အင္း.....တစ္ေနရာရာေပါ့ ခံစားခ်က္ေတမရွိတဲ့လြတ္လပ္စြာအထီးက်န္ေစတဲ့ေနရာေပါ့ ဟဟ......မင္းေနမေကာင္းဘူးလား Darling "

ကားစီယာတိုင္ေပၚမွ လက္သန္ရွည္ရွည္မ်ားက တုန္ရီေနတာေတြ႕သျဖင့္ ဂြၽန္သိပ္စိတ္ပူသြားရသည္။ ကိုယ့္ကိုယ္တိုင္သာ တံုးတိုက်တိုက် က်ားကိုက္ကိုက္ျဖစ္ခ်င္ရာျဖစ္ က်န္းမာေရးဂ႐ုမစိုက္သာ Darling ကေတာ့မရဘူး။

ျမတ္နိုးရတဲ့သက္ရွိေလးမို႔ မ်က္ႏွာေလးညိုးရင္ကို ဂြၽန့္မွာ ကမၻာပ်က္မတက္ျဖစ္ေနရတာ။ ထိခိုက္မႈေလးေတြ႕ရင္ ဒီလူဟာ႐ူးမတက္ပူေလာင္လြန္းတာ Darling မွမသိေလပဲ။

ငါ့ကိုဂ႐ုမစိုက္ေပးရင္ေတာင္ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုေတာ့ ဂ႐ုစိုက္ရမယ္ေလ Darling။

"ကိုယ္ဘာမွမျဖစ္ဘူးကူးငယ္!"

"လိမ္တာ!......ေခြၽးေတထြက္ၿပီး လက္ေတတုန္ေနတာကို.....မင္းဖယ္ ငါကားေမာင္းမယ္ Darling"

"ကိုယ္အဆင္ေျပတယ္"

ေဂ်ာင္ဂု၏ စကားသံေတဟာ အဖ်ားခတ္တုန္ရီလာကာ မ်က္ဝန္းထက္မ်က္ရည္တို႔ျပည့္လွ်ံလာၿပီျဖစ္သည္ေၾကာင့္ ထယ္ေယာင္းကားကိုလမ္းတစ္ေနရာထိုးရပ္လိုက္ၿပီး အဆင္ေျပေၾကာင္းေျပာေသာ္လည္း ေဂ်ာင္ဂုဟာ သူ႕နဖူးထက္ကေခြၽးစတခ်ိဳ႕ကိုသုတ္ေပးရင္း ေခါင္းတခါခါျဖင့္။

"ဒါမဲ့......ဒါမဲ့ အင့္!"

တင္းၾကပ္ၾကပ္ဖက္ခံလိုက္ရေသာကိုယ္ငယ္ေလးဟာ ရင္ခြင္က်ယ္ထဲအလဲလဲအၿပိဳၿပိဳ။

"မင္းဘာမွျဖစ္လို႔မရဘူး Darling.....ငါ ငါဘဝမှာတန်ဖိုးအထားရဆံုးက မင္းပဲဆိုတာသိတယ္မဟုတ္လား"

တိုးလ်လ်ေလးဆိုတာမွ တကယ္တိုးတိုးေလး။

ကင္မ္ထယ္ေယာင္းဆိုသည္ႏွင့္ Sensitive ျဖစ္လြန္းတာ ဂျွန်ဂျောင်ဂုရဲ့အကြီးမားဆံုးသောအားနည်းချက်။ ဘယ္ေလာက္ပဲ ဂြၽန္ေဂ်ာင္ဂုဟာသန္မာၿပီေျပာေျပာ ကင္မ္ထယ္ေယာင္းဘက္က ႏူးညံ့လာျပရင္ အမွတ္မရွိတဲ့ ကူးငယ္ျပန္ျဖစ္သြားဆဲ။

အခ်စ္ႀကီးေတာ့လည္း သိပ္သည္းမိတာ အပိုလုပ်တယ်လုိ့တော့မဆိုစေချင်ဘူး။

"အြန္း....သိတယ္ အခုကဘာလို႔ငိုရတာတုန္း"

စိုလာေသာရင္ဘတ္တစ္ေနရာေၾကာင့္ ရင္ခြင္မွ ကူးငယ္မ်က္ရည္ေတသာျဖစ္ေၾကာင္း ပြေးကြည့်စရာမလုိအောင်သိပါတယ်။

မ်က္ရည္ဥခိုတြဲေနေသာမ်က္ဝန္းႀကီးျဖင့္ေမာ့ၾကည့္လာကာ အတန္ငယ္မဲ့ေနေသာႏႈတ္ခမ္းမွဖြင့္ဟာလာသည္ကား

"မသိဘူးေလ....မင္းကိုစိုးရိမ္လို႔သူဟာသူမ်က္ရည္ထြက္လာကို ဟင့္"

"ဟဟ....!"

"Darling မင္းမေလွာင္ပါနဲ႕.....႐ြတ္"

"ေရာ.....မေလွာင္ရပါဘူး မင္းဟာေလ ကေလးေလးၾကလို႔တကယ္ပဲ....တိတ္ေတာ့ ကိုယ္ဘာမွမျဖစ္ဘူး အခုျပန္ၾကမယ္ေနာ္"

ထယ္ေယာင္းလက္ႏွစ္ဖက္ၾကားျမဳပ္ေနေသာ မ်က္ႏွာျပည့္ျပည့္ေဖာင္းေဖာင္းေလးမွာ ငိုထားသည္ေၾကာင့္ခပ္ရဲရဲ။ ေခါင္းေလးတဆတ္ဆတ္ၿငိမ့္ကာ လက်ခံကြောင်းပြသနေပံုက တကယ္အသဲယားစရာေကာင္းတာမို႔ ထယ္ေယာင္းေငးခနဲ။

"အင္း အင္း...ပြန်မယ္ Darling အနားယူဖို႔လိုတယ္"

"ခဏ......လက္က ဘာျဖစ္တာလဲကူးငယ္"

"ဟင္.."