အပိုင်း-131

ရှီရှင်းဂျန် "Hahaha!"

လင်းဂျင်းယွမ် "အား..!! ငါ မင်းကိုသတ်မယ်!!"

သူတို့နှစ်ယောက် လျင်မြန်စွာလိုက်ဖမ်းတမ်းဆော့နေသလိုပင်။ခဏကြာတော့ မြင်းစီးသံ ကြားရတယ်။ သူတို့နောက်လှည့်ကြည့်တော့ အိမ်ရှေ့စံမင်းသား သူတို့အနောက် လိုက်လာတယ်။

လင်းချင်း ရဲ့ ခပ်တင်းတင်းစကားကိုကြားတော့ လင်းဂျင်းယွမ် မျက်လုံးတောက်ပသွား၏။ "ရှင်းဂျန်! လျှောက်မလုပ်နဲ့! မင်းသမီး ၅ ငယ်သေးတယ်။ ချထားလိုက်!"

ရှီရှင်းဂျန် အိမ်ရှေ့စံ ကိုးရိုးယားကားဖြစ်တာမျိုးမလိုချင်တာကြောင့် ဆူပုတ်ပုတ်နဲ့မြင်းဇာတ်ကြိုးဆွဲပြီး မြင်းကိုရပ်တန့်လိုက်သည်။

လင်းဖေးလု လေအေးတစ်ချက်နဲ့အတူ စိတ်ပြန်လည်လာတယ်။မျက်နှာအေးခဲ လျက်ရှိတယ်။

ရထားလုံးမကောင်းဘူးလို့ ဆက်ပြီးအတွန့်မတက်ချင်တော့ ရထားလုံးက တကယ်ကိုအဆင်ပြေတယ်။

ရှီရှင်းဂျန် လင်းဖေးလု ကိုကူညီပြီးချပေးသည်။ လင်းချင်းနဲ့လင်းဂျန်ယွမ် တို့ချက်ချင်း ဝိုင်းလိုက်ကြပြီး လင်းဖေးလု ကို ခေါ် သွားကြသည်။ သူ့တို့မျက်နှာပေါ် လုလေး အေးခဲနေမှာစိုးတဲ့စိတ် အတိုင်းသားပေါ် လွင်နေပြီး ကျန်သည့် ကိစ္စများ ပြသာနာကြီးမဟုတ်ချေ။

ညီအစ်ကိုနှစ်ယောက် လုလေးအပေါ် ဆိုအမြှီးတယမ်းယမ်းဖြစ်နေကြတာ ရှီရှင်းဂျန်စောင့်ကြည့်နေရင်း ဖြေးညှင်းစွာ " သူမ မြင်းစီးရအောင် ခေါ် သွားခဲ့တာပါ။မင်းသား နှစ်ပါးက ဒါလေးတောင် သည်းမခံနိုင်ဘူး။ ငါ သူမကိုလက်ထပ်ခဲ့ ရင် မင်းတို့ ငါ့ ကိုများလာသတ်ကြမှာလား? "

လင်းဖေးလု "?"

လင်းချင်း "?"

လင်းဂျင်းယွမ် ဒေါတကြီး " မင်း ဘယ်သူ့ကိုလက်ထပ်ချင်တယ်??? ငါ မင်းကိုလည်ပင်းညှစ်ပစ်မယ်.မင်းသောက်ရှက်မရှိဘူး!!!"

ရှီရှင်းဂျန်း လင်းဂျင်းယွမ် ကိုမျက်လုံးလှိမ့်ပြလိုက်တော့တယ်။

လင်းဂျင်းယွမ် ကို သည်းမခံနိုင်တော့ဘူး ဒါပေမဲ့ သူ့အဒေါ် က ဒီကိုမလာခင် မင်းသားများကို ပြသာနာမလုပ်ဖို့ သူ့ကို သတိပေးထားတဘ်။မဟုတ်ရင် ဒီခရီးလိုက်ခွင့်မပြုဘူးလို့ ပြောခဲ့သေးတယ်။

ရှီရှင်းဂျန် ဒါကိုသည်းခံရမယ်။ မျက်လုံးလှိမ့်ပြီးကျယ်လောင်စွာ "ငါ နောက်တာလေ! ငါ့ခြေထောက်ထက်တောင်မရှည်တဲ့ ပဲစေ့လေးကို ဘယ်သူက လက်ထပ်ချင်မှာလဲ?"

လင်းဖေးလု "?"

အရမ်းကောင်းတယ်။နင့် ငါ့ ကို၂ ကြိမ်တောင်စော်ကားတယ်။

လင်းချင်း လင်းဂျင်းယွမ် နဲ့ရှီရှင်းဂျန် ရန်ဖြစ်မှာစိုးသည့်အတွက် ခွဲထုတ်လိုက်တယ်။ အပြင်ခရီးထွက်ချိန် တော်ဝင်ယာဉ် တန်းအနှောက်အယှက်မဖြစ်စေဖို့ပြောပြီး လင်းဖေးလု ကို သူ့မြင်းပေါ် တင်လိုက်သည်။

လင်းချင်း မြင်းစီးတာ အရမ်းချောမွေ့သည်။လင်းဖေးလု စီးနေရင်း နာကျင်တာမျိုးမခံစားရချေ။

မြင်းတဖြေးဖြေး လမ်းကြောင်းအတိုင်းမောင်းနှင်လာသည်။လင်းချင်း အလျင်မလိုတာကြောင့် လင်းဖေးလု တောအုပ်မြင်ကွင်းကိုပျော်ရွှင်စွာ ရူစားတယ်

ဆောင်းရာသီရူခင်း ဗလာသပ်သပ်ဖြစ်ပေမဲ့ ကောင်းကင်ကြည်လင်နေသည်။ ရထားလုံးမှာထက်စာရင် ကျယ်ပြန်သည့်နေရာက လွတ် လပ်မှုကိုပေးစွမ်းသည်။

သူမ ရဲ့ အနောက်က လင်းချင်းရဲ့ ချောမွေ့ သည့်စကားပြောသံ ကြားရတယ်။ "ရှင်းဂျန် ကအမြဲတမ်းခေါင်းမာတယ်။ ညီမတော် ၅ စိတ်ထဲမထည့်နဲ့ "

လင်းဖေးလု နာနာခံခံခေါင်းညိတ်ပြီး ခဏတွေးတောပြီးထပ်မေးတယ်။ "အစ်ကိုတော် အိမ်ရှေ့စံ နွေဉီးနန်းဆောင် မှာပျော်ဖို့ကောင်းတဲ့အရာရှိလား?"

လင်းချင်း ပြုံးပြီး""အဲနေရာရဲ့ တောင်ပေါ် မြင်ကွင်းက အရမ်းထူးခြားတယ်. မင်းရောက်ရင် သိလိမ့်မယ်"

သူတို့ အသံခပ်နိမ့်နိမ့်နဲ့စကားဆက်ပြောတယ်။ရထားလုံး ယာဉ်တန်းလိုက်ကာ နူးညံ့စွာရုတ်တရက် ဖွင့်လာပြီး ချိုသာတဲ့အသံ အထဲက ထွက်လာတယ်. "အရှင်မင်းသား"

လင်းဖေးလု ကြည့်လိုက်တော့ ထိုလိုက်ကာကိုအစေခံ တစ်ယောက် ဖွင့်လိုက်တာမြင်လိုက်သည်။ ပြတင်းပေါက်၌ သန့်စင်ပြီး လှပတဲ့ အမျိုးသမီး သူတို့ ကိုပြုံးရင်းကြည့်နေသည်။

လင်းဖေးလု ထိုသူဘယ်သူလဲ မသိပေမဲ့ လင်းချင်း ချက်ချင်းပြောလိုက်တာက "ကြင်ယာတော် မိန်"