အပိုင်း-123

ဆောင်းဂျင်းလန် မျက်လုံးအနည်းငယ်နိမ့်ချပြီး နွေးထွေးစွာ "မင်းသမီးပို့တာလုံလောက်ပါတယ်. ကျွန်တော် ဘာမှပြတ်လတ်မနေပါဘူး"

ဘယ်လိုတောင် ထက်မြက်ပြီး ကျေနပ်ဖို့ကောင်းလိုက်တဲ့ကောင်လေးလဲ။

ဆောင်းဂျင်းလန် "?"

ဒီကလေးမရဲ့မျက်ဝန်းထဲ မိခင်မေတ္တာနဲ့တူသည့် ကြင်နာမှုမျိုးကို သူမြင်လိုက်တာလား?

ကံကောင်းစွာ လင်းကျန့်ယွမ် အနောက် အော် ပြောပြီးလေထုကိုကြားဖြတ်ဝင်လာတယ်။ ဘေစင်ကိုပိုက်ပြီး လက်ခုပ်တီးကာပျော်ရွှင်စွာ "ညီမလေး အရမ်းရူးတယ်။!! ငါ့ ညီမလေး လဲ ပြုတ်ကျသွားပြီ!"

လင်းဖေးလု လျှာလိပ်မတက် ရီတယ်။

ဆောင်းဂျင်းလန် လင်းကျန့်ယွမ် ကိုကြည့်နေတော့ သူမ အပြုံးလေးနဲ့ မိတ်ဆက်ပေးလိုက်တယ်။ "အရှင့်သား ဒါ လုလေး အစ်ကိုကြီး။ သူ့နာမည်က လင်းကျန့်ယွမ်"

လင်းဖေးလု သူ့အစ်ကိုဘက်လှည့်ပြီး "အစ်ကိုကြီး ။ဒါ ၇ ယောက်မြောက် အရှင့်သား"

လင်းကျန့်ယွမ် မျက်တောင်တခတ်ခတ်နဲ့ဆောင်းဂျင်းလန် ကိုကြည့်ကာ ရုတ်တရက်ပျော်ရွှင်စွာ " ညီတော််လေး!!"

ဆောင်းဂျင်းလန် မျက်ခုံးမြှင့်တက်သွားကာပြုံးနေ၏။ လင်းဖေးလု အမှန်ပြင်ပေးတယ်။ "ညီတော်လေး မဟုတ်ဘူး။ ဒါက ၇ ယောက်မြောက် တော်ဝင်မင်းသား"

လင်းကျန့်ယွမ် သူ့ကိုယ်သူ လက်ညိုးထိုးပြီး " ၆" ။ ထို့နောက် ဆောင်းဂျင်းလန်ကိုလက်ညိုးထိုးပြီး "၇"

ပျော်ရွှင်စွာလက်ခုပ်တီးပြီး "ညီတော် ၇ !!"

ဆောင်းဂျင်းလန် ရယ်ကာ လင်းဖေးလု ကို "မင်းအစ်ကိုကြီးက အရမ်းချစ်ဖို့ကောင်းတယ်"

လင်းဖေးလုလည်းခေါင်းညိတ်ပြလိုက်တယ်။ ပြုံးပြီး " ဒါဆို အရှင့်သားက လုလေး အစ်ကိုကြီးချစ်ဖို့ကောင်းတယ်ထင်လား? ဒါမှမဟုတ် လုလေးက ချစ်ဖို့ကောင်းတယ် ထင်လား?"

မမျှော်လင့်စွာ ဆောင်းဂျင်းလန် တည်ငြိမ်စွာ "မင်းသမီး ၅ က ချစ်ဖို့အကောင်းဆုံး"

ဆောင်းဂျင်းလန် ရှက်ကိုးရှက်ကန်းဖြစ်ဖို့ ရည်ရွယ်ထားပေမဲ့ သူမ ရူံးသလိုခံစားရတယ်။

လင်းကျန့်ယွမ် သူမ အင်္ကျီ စကို ဆွဲပြီး စိတ်လှုပ်ရှားစွာ "နှင်းလျောစီးမယ်..စီးမယ်!!"

ဆောင်းဂျင်းလန် အပြုံးလေးနဲ့ မတ်တပ်ထရပ်ပြီးနွေးထွေးစွာ "သွားကစား။ ထပ်မပြုတ်ကျဖို့ ဂရုစိုက်ပါ မင်းသမီး ၅"

လင်းဖေးလု ကောင်းကင်တမန်တော် မျက်နှာကို နီးကပ်စွာကြည့်ပြီးလက်ပြနှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

နေ့လည် မတိုင်ခင် ထိ ဆော့ကစားကြ ပြီး ချင်းရန် နေ့လည်စာ လာစားဖို့ လာခေါ်တယ် ။ နောက်တနေ့ မနက်ခင်းစောစော လင်းဖေးလု အိပ်ပျော် နေဆဲ လင်းကျန့်ယွမ် ထပ်လာနိုးပြီး သူ့နာမည်ရေးထားသည့် စာရွက်ကိုင်ထားသည်။

လင်းဖေးလု ခေါင်းငုံ့ ကြည့်ပြီး "အစ်ကိုကြီး!! ဒီသဘောတူထားတာ ပြီးပြီ။!! အစ်ကိုကြီးနာမည်ရေးလဲ အသုံးမဝင်ဘူး။ နောက်ထပ်စာလုံးအသစ် သင်ယူရမယ်။!!"

"ငါ ဂရု မစိုက်ဘူး။နှင်းလျောစီးမယ်.!! နှင်းလျောစီးမယ်!!"

လင်းဖေးလု : ငါ ရုတ်တရက် နားလည်လိုက်တာက ကလေးတစ်ယောက်ပျိုးထောင်ရတာ ခက်ခဲလိုက်တာနော်။

နှစ်သစ်အစ အရာအားလုံးသစ်လွင်လန်းဆက်နေသည်။ ဝန်ကြီး ၆ ယောက် အရင်နှစ်က လုပ်ဆောင်ချက်များတင်ပြကြသည်။ဧကရာဇ် လည်း ရက်အနည်းငယ် လောက် အလုပ်ထပ်ရူပ်နေသည်။ အားလုံးခြုံပြောရရင် ဧကရာဇ် နိုင်ငံရေးကိစ္စ၌ အလွန်သတိရှိသူဖြစ်ပြီး အမွေချန်ထားချင်သူဖြစ်သည်။ ဧကရာဇ် ဖြစ်ရင်တောင် မှ သူ့ကိုယ်သူ သိပ်တင်းကျပ်ထားသည်။

နှစ်ကူးည မင်ယွဲ့ နန်းဆောင် ကမင်းသမီး ၅ နဲ့ဆုံပြီးတည်းက သူမနဲ့ထပ်တွေ့ဖို့အခွင့်အရေးလုံးဝမရှိသေး။

အားလုံးခြုံပြောရရင် ရှောင်လန် နဲ့ လင်းကျန့်ယွမ် သူ့နှလုံးသားထဲ ရှိသေးပြီး မင်ယွဲ့ ကို သွားလည်ဖို့ တွေးတိုင်း သူတို့မျက်နှာကိုပြေးမြင်ပြီး စိတ်ပြောင်းပြောင်းသွားခဲ့သည်။ အရမ်းအလုပ်ရူပ်နေပြီး ပေါက်စီလေးကို ဆင့်ခေါ် ဖို့ လည်း အကြံကောင်းမဟုတ်။ အဲနေ့ညက ပေါက်စီလေး သူ့အကြောင်းသိသွားတော့ မသက်မသာဖြစ်သွားခဲ့သည်။ သူဆင့်ခေါ် လိုက်ရင် ထိတ်လန့်ပြီး ငိုသွားလောက်သည်။

ဒီနေ့ အိမ်ရှေ့စံမင်းသား ရန်ရှင်းနန်းဆောင် က သူ့ကိုလာ နှုတ်ဆက်ဂါဝရပြုသည်။ ဧကရာဇ် လင်း သာမန်အတိုင်း လေ့လာသင်ယူမှုနဲ့ပတ်သက်သည့်မေးခွန်းအနည်းငယ်မေးပြီး ရုတ်တရက် ခါးပေါ် က နူးညံ့တဲ့ အမွှေးအိတ်လေးကို သတိထားမိသွားသည်။

ဒါလေးကို ညီမတော် ၅ ပေးတာလို့ အိမ်ရှေ့စံ တစ်ခေါက်ပြောဖူးတာ မှတ်မိလိုက်သည်။

ဧကရာဇ် မသိမသာမေးတယ်။ "ဘာကြောင့် အဲဒီအမွှေးအိတ်ပဲအမြဲတမ်း ဝတ်ထားရတာလဲ?"

ရုတ်တရက် အိမ်စာစစ်နေရင်း ပြောင်းလဲသွားသည့် အမွှေးနံ့သာအိတ်လေး အကြောင်းဆီ ရောက်သွားတော့ နားမလည်နိုင်အောင်ဖြစ်သွားပြီးလေးစားတဲ့အသံနဲ့ "ဒီပန်းထိုးထားသည့် အိတ်လေးနဲ့ ရနံ့လေး ကိုအလွန်ကြိုက်နှစ်သက်လို့နေ့တိုင်းဝတ်ထားတာပါ"