အပိုင်း-100

လင်းနန်းဇီ အရင်ကခေါက်က လင်းဖေးလုကို အဝတ်အစားများသာမက သစ်ခွပန်းအိုးအနည်းငယ်လဲပို့ထားတယ်။ လင်းဖေးလု ထိုသစ်ခွပန်းပွင့်ချပ်လေးများ ခူးကာခြောက်သွေ့အောင်ထားလိုက်သည်။ထို့နောက် ရှောင်လန်ကို အရမ်းနူးညံတဲ့အမွှေးနံ့သာအိတ်လုပ်ခိုင်းတယ်။

နှင်းကျချိန်ရပ်သွားတော့ အင်ပါယာကျောင်းက အတန်းများပြန်ဖွင့်သည်။

လင်းဂျင်းယွမ် အတွက်နေ့တိုင်း အနာကျင်ဆုံးမှာအိပ်ရာစောစောထရတာဖြစ်သည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာ သူ့ရဲ့ညီမတော်သေးသေးလေး လုလေးက မနက်တိုင်း ချန်မင်း နန်းဆောင် ကိုလာပြီးနိုးပေးသည်။ သူမ သူ့ကို နူးညံ့ ချိုမြိန်တဲ့အသံလေးနဲ့ "အစ်ကိုတော် ဂျင်းယွမ် "လို့ခေါ် တာကြားရတယ်။ ဒါကလင်းဂျင်းယွမ် ကိုနောက်ထပ် အသက် ၅၀၀ လောက်ရှည်စေတယ်လို့ခံစားရ စေတယ်။!!

လင်းဖေးလု ဂရုစိုက်မှုအောက် လင်းဂျင်းယွမ် ကျောင်းမနောက်ကျသည့် စံချိန်အသစ်ရရှိသွား၏။ ထိုအရာကို ဆရာများအလွန်သဘောကျတာကြောင့် အလွန်လက်ရာမြောက်သည့် စုတ်တံ ဆုချီးမြှင့်ခဲ့တယ်။

လင်းဂျင်းယွမ် ဆုချီးမြှင့်တာမကြိုက်သော်လည်း သူချီးကျုးခံရကြောင်း သူ့လုလေးကိုသိစေချင်သည်။

လေ့ကျင့်ရေးခန်းမထဲကနေ စိတ်လှုပ်ရှားစွာပြေးထွက်လာတော့ နှင်းများဖုံးနေသည့် သစ်ပင်အောက် ရပ်နေသည့် လုလေးနဲ့ ပြုံးနေတဲ့ အိမ်ရှေ့စံ အင်ပါယာအစ်ကိုတော် ၃ ကိုမြင်လိုက်သည်။

နှင်းထုကြီး သစ်ပင်ပေါ်ကနေ လင်းဖေးလု ခေါင်းတည့်တည့် ကျဆင်းလာသည်။ လင်းချင်း ဒါကိုမြင်တော့ လက်မြှောက်ကာ နှင်းကိုပိတ်ဆို့လိုက်သည်။ ထိုကလေးမ ချိုမြိန်စွာ ပြန်ပြုံးပြလာသည်။

လင်းဂျင်းယွမ် "..."

သူ နှင်းကျသံကိုနားထောင်ကြည့်သည်။

ဒီအသံက သူ့နှလုံးသားကြေကွဲစွာထွက်ပေါ် သည့်အသံနဲ့ အတိအကျတူနေ၏။

လင်းဂျင်းယွမ် လေးလံတဲ့ခြေလှမ်းများနှင့် စကားတပြောပြောနဲ့ ပြုံးရီနေသည့် အစ်ကို တော် ၃ နဲ့ညီမတော် ၅ ဆီ ရောက်လာသည်။

သူတို့နားရောက်တော့ လင်းဖေးလု လင်းချင်းကို နူးညံ့တဲ့လက်ရာမြောက်သည့် အမွှေးနံ့သာအိတ်လေးပေးလိုက်တာ မြင်လိုက်သည်။ ပြုံးလိုက်တိုင်း မျက်ဝန်းတွေက လခြမ်းကွေးတက်သွားသည်နှင့်တူပြီး ပေါက်စီနှစ်ဖက်ကလည်းချိုမြိန်စွာ မောက်တက်နေ၏။

"အရှင်မင်းသား။ ဒါ ဒီညီမတော် ၅ ပေးတဲ့လက်ဆောင်ပါ"

လင်းချင်း ပြုံးပြီး " မလိုဘူးလို့ ပြောခဲ့တယ်မလား?"

ထိုသို့ပြောပေမဲ့လည်း ထိုအိတ်လေးကိုယူဆဲပင်။ ရှောင်လန် လက်ရာက အင်ပါယာပန်းထိုးရုံက ပညာရှင်တွေထက်ပိုကောင်းသည်။ဒါ့အပြင် ဒီအိတ်လေးရဲ့လက်ရာက ထိုးဖို့ ခက်ခဲရူပ်ထွေးသည်။လင်းဖေးလု အိမ်ရှေ့စံ ပိုအာရုံစိုက်မှုရအောင် ရှောင်လန်ကို အကောင်းဆုံးပိုးထည်သုံးပီး မက်နိုလီယားပန်းပွင့်ကိုပါ ထိုးပေးဖို့ပြောခဲ့သည်။

လင်းချင်း ထိုအိတ်လေးကို ယူပြီး နှာခေါင်းကပ်ကာ ရူကြည့်သည်။ မျှော်လင့်ထားသည့် အတိုင်း သစ်ခွရနံ့လေးနဲ့တခြားရနံ့တို့ရောထွေးပါဝင်နေသည့် ပေါ့ပေါ့ပါးပါးရနံ့လေး။ သူက တခြားရနံ့တွေ မခွဲခြားနိုင်ပေမဲ့ ဒီရနံ့လေးကြိုက်သည်။

ပြုံးရင်း "ဘာလို့ ဒါကိုပေးတာလဲ?"

လင်းဖေးလု လက်နောက်ပစ်ပြီးခေါင်းမော့ကြည့်သည်။ မျက်လုံးထဲ ကြည်လင်သန့်စင်မှုအပြည့်ဖြင့် "" ကျုယွမ် ရဲ့ "ငိုကြွေးခြင်း" ထဲမှာ ပြောထားတာက [ကြှနျုပျသညျ ဆယ်လီနာ နတ်သမီးလေးလို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ပန်းကုံးပြုလုပ်ဖို့ ဆောင်းဉီးသစ်ခွပန်းများကို အလှဆင်ထားသည်။ ]_ အရှင့်သားရဲ့ အပြုအမူက စံပြဖြစ်တယ်.သစ်ခွကဲ့သို့ လိမ္မာပါးနပ်ပြီးကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ အကျင့်သီလပြည့်စုံတယ်။ ဒါ့ကြောင့် ဆောင်းဉီးသစ်ခွက အရှင့်သားနဲ့လိုက်ဖက်တယ်"

လင်းဂျင်းယွမ် "?"

ဆယ်လီနာ နတ်သမီး? ဒါတွေက ဘာတွေလဲ? ဘာတွေ ပြောနေတာလဲ?