အပိုင်း-95

လင်းဖေးလု ဒီလူငယ်လေး အတွက် နည်းနည်းစိတ်ပူသည်။

မြင်းက သူတို့နား သိပ်မနီးကပ်သော်လည်း ဂုဏ်ယူစွာခေါင်းမော့ထား၏။ သခင်လေး ရှီရှင်းဂျ န်နှောက်ယှက်လာတာကြောင့် မြင်းက သူ့မျက်နှာရှေ့တည့်တည့် နှာခေါင်းရူံ့တယ်။

သို့ပေမဲ့ ဒါကိုစိတ်အနှောက်အယှက်မဖြစ်ဘူး။လင်းဖေးလု ဆီလှည့်ကြည့်ပြီး အပြုံးလေးနဲ့ "ဒီလိုခက်ထန်တဲ့ မြင်း ယဉ်ပါးဖို့လိုတယ်. ကြီးလာရင် ငါ မင်းကိုမပေးခင် လေ့ကျင့်ပေးမယ်။ ငါ ယဉ်ပါးအောင်လေ့ကျင့်ပေးပြီး မင်းကို တစ်ခါတည်းပေးလိုက်ရင်ကော?"

လင်းဖေးလု တုန့်ပြန်တယ်။ "ကောင်းပြီ"

ရှီရှင်းဂျန် စပ်ဖြဲဖြဲနဲ့ ထပ်ပြောတယ်။ "ဒါဆိုမင်းငါ့ ကိုအရင်ဆုံးအစ်ကိုရှင်းဂျန်လို့ခေါ် ရမယ်။ ဒါဆို ချက်ချင်းမင်းကိုလက်ဆောင်ပေးရင် ပေးမှာ"

ထိုပဲစေ့လေး ဒေါသတကြီးအော်ပြောတယ်။"ရှီရှင်းဂျန်!!အရှက်မရှိဘူး..!"

ရှီရှင်းဂျန်းအနောက်ပြန်ဆုတ်ပြီးပျော်ရွှင်စွာ "မင်းဘာလို့ ငါ့ ကိုဆူရတာလဲ? ပဲစေ့လေး ကိုယ့်ထက်အကြီးကိုလေးစားရကောင်းမှန်းမသိဘူး"

လင်းဖေးလု မျက်မှောင်ကြုံ့ပြီးကြည့်လိုက်တယ်။

နှင်းများနှင့်အတူလေအေးတိုက်လျက်ရှိသည်။ တိမ်များက နေရောင်ကိုကွယ်ထားတာကြောင့် နေ့အလင်းရောင်မမြင်ရချေ။ ရှီရှင်းဂျန် နှင်းတောထဲ သွားလာရ ခက်ခဲမှာစိတ်ပူနေ၏။ဒါ့ကြောင့် အကြာကြီးမနေပဲ သူတို့အတူပြန်ထွက်လာခဲ့သည်။

အဲနေ့ပြီးနောက်တနေ့ နှင်းထူထဲစွာကျဆင်း၏။အခုနှင်းများက လူတစ်ယောက် အရပ်တစ်ဝက်လောက်ရှိပြီး အင်ပါယာနန်းဆောင်ထဲ နေရာတိုင်း နှင်းကျသံကိုရှင်းရှင်းလင်းလင်းကြားရ၏.

လင်းဖေးလု ကြင်ယာတော် ရွမ်ကိုနှုတ်ဆက်ဖို့ ရှောင်လန်နဲ့အတူ လိုက်ပါလာတော့ ဆုတောင်းသံအချို့ကြားရတယ်။ ဆီးနှင်းများဆက်လက်ကျဆင်းနေပြီး ဘေးအန္တရယ်အထိဖြစ်လာပါက ပြည်သူများအတွက်ကပ်ဘေးလိုဖြစ်လာလိမ့်မယ်။ ဧကရာဇ် လင်းထိုကိစ္စများကိုဉီးစားပေး ကာ ဝန်ကြီးများနှင့်အတူအဖြေရှာခဲ့တယ်။ ဒါ့ကြောင့် အင်ပါယာမောင်းမဆောင်ထဲမဝင်တာအတော်ကြာပြီ။

သေချာပေါက် ဧကရာဇ် ရဲ့ ကိုယ်လုပ်တော် များ သာမန်ပြည်သူများရဲ့အသက်ရှင်နေထိုင်ရေးကို ဂရုမစိုက်ကြချေ။ သူတို့က အရှင် အင်ပါယာမောင်းမဆောင်ထဲလာလည်ပတ်ဖို့နဲ့ မကြာခဏ သူတို့နာမည်ပြားရွေးချယ်ခံရဖို့ပဲ မျှော်လင့်နေကြတာဖြစ်တယ်.

ကြင်ယာတော် ရွမ် ရုတ်တရက်ပြောနေရင်း ရှောင်လန်ကိုအကြောင်းအရာ ပြောင်းပြောလာတယ်။ရှောင်လန် ခေါင်းငုံ့ထားရင်း ပန်းပွင့်ချုပ်ထိုးလုပ်နေပြီး ရုတ်တရက် ကြင်ယာတော် ရွမ် ပြုံးပြီးမေးတယ်။ "ကျက်သရေရှိအမျိုးသမီး လန် ဒီနှစ် တွေမှာ မင်း အရှင်မင်းကြီးကိုမတွေ့တာကြာပြီ မလား?"

ရှောင်လန် ရဲ့ လက်ချောင်းများအပ်ချုပ်နေရင်းအနည်းငယ်တုန်တက်သွား၏။တီးတိုးပြန်ဖြေတယ်။ "ကြင်ယာတော် ရွမ် ပြောတာမှန်တယ်. လေး နှစ် ကျော် ငါးနှစ်ထဲ ရှိပြီ"

ကြင်ယာတော် ရွမ် တစ်ဖက်၌မုန့်စားနေသည့် လင်းဖေးလုကိုကြည့်ပြီး သက်ပြင်းချကာ "ဆိုတော့ လုလေး သူ့ဖခင်ကိုမတွေ့တာအတော် ကြာပြီပေါ့.."