အပိုင်း-94

လင်းချင်း အစအနောက်တစ်ဝက်နဲ့ "မင်းကတော့ ကျိုးကြောင်းမသင့်ဘူး။ ညီမတော် ၅က ငယ်သေးတယ်။ မင်းက ခေါင်းမာပြီး ရမ်းကားတာကို မင်းက ငါ့ ညီမတော် ကို မင်းအပြုအမူသင်ပေးဖို့ ဖမ်းခေါ် လာတယ်။ အခု သူမ အအေးမိနေပြီ။မင်း သူမကိုအခု နန်းဆောင် ပြန်ပို့သင့်တယ်။ "

"မဖြစ်နိုင်တာ။ သူမကိုဒီရောက်ဖို့ ခေါ် လာရတာ။ကျွန်တော်တို့ အခု နည်းနည်းတစ်ပွဲလောက် နွဲလိုက်ရင်ကော ဘယ်လိုလဲ?"

လင်းဖေးလု"..."

ဒီကောင် အနာဂတ်မှာ သေမလား ဆိုတာ ဘယ်သူသိမလဲ။

လင်းချင်းစကားမပြောဘူး ထို့အစား သူ့မျက်လုံး အနည်းငယ် ပြင်းထန်လာတယ်။လင်းဖေးလု ထိုအခြေအနေမျိုးမှာ မတ်တပ်ရပ်မနေနိုင်တော့ပဲ ရှီရှင်းဂျန် အင်္ကျီလက်ကိုကလေးဆန်စွာဆွဲပြီး "မြင်း ဘယ်မှာလဲ?"

ရှီရှင်းဂျန် အမဲလိုက်ကွင်းကိုလာလည်ရတဲ့ အဓိကရည်ရွယ်ချက်ကိုသတိရသွားတယ်။နောက်ဆုံး လင်းချင်း ဒေါသကနေ လွတ်သွားပြီး ပြုံးကာ " ထားလိုက်တော့။ ဖေးလုလေးကို မြင်းလိုက်ပြလိုက်ဉီးမယ်။ နောက်မှ ပြိုင်ကျတာပေါ့။ အရှင့်မင်းသား"

လင်းချင်းလူကြီးလူကောင်းဆန်စွာ တုန့်ပြန်တယ်။ "ငါမျှော် နေပါ့မယ်"

လင်းဖေးလု လင်းချင်းကို ဂါဝရပြုပြီး "ညီမတော် ၅ အရှင့်သားကိုနှုတ်ဆက်ပါတယ်"

လင်းချင်း ရီမောကာ ကူညီဖို့လက်မြှောက်လိုက်တယ်။ "ညီမတော် ၅ အခုလို ဂါဝရပြုဖို့မလိုဘူး။လည်ပတ်ပြီးတာနဲ့ နန်းဆောင် ပြန်သင့်တယ်"

ထို့နောက် တစ်ခုခုတွေးမိပြီး အရည်အသွေးမြင့်ကျောက်စိမ်းဆွဲသီးချွတ်ကာ သူမကိုပေးပြီးပြောလိုက်တယ်။ "ဒီကျောက်စိမ်းဆွဲသီးက လုံခြုံပြီးကျန်းမာရေးကောင်းစေဖို့ ဘုန်းကြီးကောင်းချီးပေးထားတာ။ ငါတို့တွေ့ဆုံမှု အတွက် အခုဒါပဲ ရှိတော့

ညီမတော် ၅ ကို ဒါပဲပေးနိုင်တယ်"

လင်းဖေးလု နှုတ်ခမ်းဖိကိုက်ထား၏။ သူ ကျောက်စိမ်းဆွဲသီးကိုပြန်ကြည့်ပြီးလင်းချင်းကိုပြန်ကြည့်တယ်။ သူ့လက်နဲ့ကျောက်စိမ်းဆွဲသီးလက်ခံပြီးနောက် ညင်သာစွာ "လုလေးက အရမ်းတန်ဖိုးရှိတဲ့လူမဟုတ်ပါဘူး။ ညီမတော် ၅ နောက်တခါကျရင် လက်ဆောင်သေချာပေါက် ပြန်ပေးပါ့မယ်"

လင်းချင်း ပြုံးပြီး "မလိုဘူး။မင်းရည်ရွယ်ချက်ကောင်းမွန်ရင်ရပြီ။ "

ထိုကဲ့သို့ဖြစ်လာတော့ လင်းချင်း ဆက်ပြီးမလေ့ကျင့်တော့ ။ နန်းတွင်းအစောင့် ကို သူ့မြင်းပြန်ယူသွားဖို့ပြောပြီး ကလေးနှစ်ယောက်ကိုထားကာ ထွက်လာခဲ့တယ်။

လင်းဖေးလု လက်ထဲက ကျောက်စိမ်းဆွဲသီးကိုခဏကြည့်နေ၏။ ကျောက်စိမ်းမှ အမွှေးတိုင်ရနံအနည်းငယ် ရ၏။ အိမ်ရှေ့စံ ပေးတဲ့လက်ဆောင်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါးမဟုတ် ။ ဒါ့အပြင် ကျောက်စိမ်းက မွေးကြိုင်ပြီးအလွယ်တကူချိုးလို့ရသည်။ ကျောက်စိမ်းကို ရင်ဘတ်ထဲထည့်ကာ ရင်ဘတ်ကိုပုတ်လိုက်၏။ ရှီရှင်းဂျန်ကိုခေါင်းမော့ကြည့်ပြီးပြောလိုက်တယ်။

"အိမ်ရှေ့စံ တကယ်ကောင်းတယ်။

ရှီရှင်းဂျန်လည်း သူမကိုဉီးဆောင်ခေါ် သွားပြီး သဘောတူတယ်။ "ငါလည်း သူအရမ်းကောင်းတယ်လို့ထင်တာပါပဲ။ "

လင်းဖေးလု "..."

ဟုတ်တယ်.သေချာပေါက်ပဲ။

ဒီနေ့ ဒင်း လူတစ်ယောက်ကို နှစ်ကြိမ် (သို့) သုံးကြိမ်လောက်စော်ကားလိုက်တာ။ တနေ့ ဒင်းသူတို့လက်နဲ့ သေတဲ့နေ့ကျရင် ဘာလို့ သေမှန်းတောင် သိမှာမဟုတ်ဘူး။

လင်းဖေးလု ရှီရှင်းဂျန်က လင်းရှီလိုမျိုး ရူးကြောင်ကြောင်လူလို့ ခံစားရတယ်။ လင်းဂျင်းယွမ်က တခြားလူရဲ့စိတ်ခံစားချက်ကိုဖတ်တဲ့နေရာမှာတော်တယ်။ ရှီရှင်းဂျန်က အနာဂတ် ကျန့်ဘိုင်မြို့စားရာထူးနဲ့ အင်ပါယာစစ်တပ်ရဲ့ စစ်သူကြီးရာထူးကိုဆက်ခံမဲ့လူ လင်းချင်း အနာဂတ်မှာ နန်းတက်ခဲ့လို့ ရှီရှင်းဂျန် အခုလိုမျိုးဆက်ပြုမူနေရင် သူ့ နေ့ရက်ရောက်လာဖို့ရေတွက်နေရလိမ့်မယ်။