အပိုင်း-89

အားအင်မရှိတဲ့ ကျက်သရေရှိအမျိုးသမီးရှောင်လန်က နှစ်သက်ခြင်းမခံရတာနှစ်များစွာကြာပြီ။ ကလေးနှစ်ယောက်လည်းရှိသေးတယ်။အားနည်းလွန်းတာကြောင့် မင်ယွဲ့ နန်းဆောင် အလွယ်တကူလွတ်သွားခဲ့တာ အံ့ဩဖွယ်မရှိ။

အခုလက်ရှိ ရှောင်လန် အခြေအနေက သူတို့ကျောက်စရစ်ခဲပစ်ပြီး လာသတင်းပေးတဲ့လူက ရုံးတော် ကိုတင်ပြလိုက်ရင်ဆိုတဲ့ စိတ်နဲ့ ဖြစ်နေ၏။ အမွှေးတိုင်များ မီးရိူ့ပြီးဆုတောင်းနေစဉ်တလျှောက် ဒီစိတ်ကြီးစိုးနေ၏။ "အရှင်ဘုရား" ဆိုသည့် စကားနှစ်ကြိမ်ပြောပြီး ရနံ့အမွှေးတိုင်ကိုထွန်းလိုက်၏။

တဖက်ခြမ်းရပ်နေသည့် လင်းဖေးလု သူ့အမေ လက်ကို ညင်သာစွာယူကာ ပုတ်ပေးတယ်။ ချောမွေ့သည့်လေသံဖြင့် "မယ်တော် ဘာမှမဖြစ်တော့ဘူး။အခုအရာအားလုံး ပြီးသွားပြီ"

ရှောင်လန် မျက်မှောင်ကြုံ့သွားပြီး နူးညံ့စွာ " အမေ ဒီခံစားချက်ကိုရပ်တန့်လို့ မရဘူး။ဘယ်သူ အမေတို့ကို ကူညီတာလဲ? သူတို့ အမေတို့ကိုထိခိုက်စေမှာလား? ဒါမှမဟုတ် ဒါက ကြင်နာမှု ပေးတာပဲလား? ဘာလို့ အဲလိုလုပ်ပေးတာလဲ?"

လင်းဖေးလု ဂရုမစိုက်စွာ " ဘယ်သူပဲဖြစ်ဖြစ်အရေးမကြီးဘူး။ သူကောင်းတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ပဲရှိရှိ (ဒါမှမဟုတ်) ဆိုးတဲ့ရည်ရွယ်ချက်ပဲရှိရှိ သူ့မှာ သမီးတို့လုပ်တာပါဆိုပြီး သက်သေမရှိဘူး။ အမေ စိုးရိမ်ဖို့မလိုဘူး"

အမှန်တိုင်းပြောရရင် ဘယ်သူလဲဆိုတာ ခန့်မှန်းမိပြီးသား။ သေချာပေါက် တခြားဖက်က မရက်စက်တက်တာသေချာတယ်။

အင်ပါယာနန်းဆောင် မှာ သူမနဲ့ ကောင်းမွန်တဲ့ဆက်ဆံရေးရှိသူအနည်းငယ်ပဲရှိတယ်။ ထပ်ပေါင်းပြောရရင် တဖက်လူက ညနက်အလယ်တဖက်နံရံ ကနေ လာတယ်ဆိုတည်းက သိုင်းတက်ရမယ်။ ဆောင်းဂျင်းလန် လက်ဖဝါးက ရှီရှင်းဂျန် ရဲ့ စစ်တပ်မှာငယ်ငယ်တည်းက အတိုက်အခိုက်သင်ကြားတဲ့လက်ထက်ပိုထူနေတာ ပြန်တွေးမိတယ်။

သူများတိုင်းပြည်မှာ ရှင်သန်ဖို့ ဘယ်သူမှမသိအောင် အသက်ကယ် စကေးအချို့ရှိရမယ်။

ဒီလိုပြသာနာကြီးကို ကူညီပေးလိုက်မယ်လို့ မမျှော်လင့်ထားဘူး။

အရင်က သူ့ကိုမီးသွေးပေးခဲ့လို့လား?

လင်းဖေးလု သက်ပြင်းချမိတယ်။သူက ကုသိုလ်ကောင်းမှုလုပ်စရာမလိုပဲ ချောမောနေရုံသာမက ကြင်နာတက်သေးတယ်။

တစ်ဖက်လူက မသိစေချင်မှတော့ သူမလည်း သူတို့ဆိုတာ မသိသလို ဟန်ဆောင်နေမှာဖြစ်တယ်။

ချောမောပြီးကြင်နာတက်တဲ့ကောင်ငယ်လေး နှစ်ကုန် ညစာစားပွဲကို တက်ဖို့အရည်အချင်းမပြည့်မီတာကြောင့် သူက အဲ့က မျက်မြင်သက်သေမဟုတ်ခဲ့ဘူး။ ဧကရာဇ်နန်းတော် ရှိ အရာရှိများ နှုတ်ပိတ်မိန့်ထုတ်ခဲ့ပေမဲ့ ကမ္ဘာအကောင်းဆုံး အတင်းအဖျင်းကင်းထောက် ဓားသမား ဂျီလန်က ထိုညက အဖြစ်အပျက်များ ဖြစ်ပွားတော့ ထိုနေရာ၌ရှိနေခဲ့တယ်။ဒါ့ကြောင့် ဆောင်းဂျင်းလန် အသေးစိတ်သိခဲ့တယ်။

ဂျင်းလန် အဲနေ့ည ကကိစ္စကို ပြောနေတာ နားထောင်ရင်း တန်ဒေါင် တောင့်ခဲနေ၏။

"အဲကလေးမ စီစဉ်ခဲ့တာလား?"

ထိတ်လန့်ခြင်းဖြတ်ပြေးသွားကာ အရှင့်မင်းသားကိုကြည့်ပြီး တုန့်ဆိုင်းစွာ မေးတယ်။ "အရှင့်သား ဒီအကြံအစည်ကို ကူညီခဲ့တာလား?"

ဆောင်းဂျင်းလန် ပျင်းရိစွာ ကုလားထိုင်ပေါ် နောက်ပြန်မှီပြီး စာအုပ်လှန်ရင်း "ငါက အင်ပါယာကိုယ်လုပ်တော် ဂျင်းရဲ့အကြံအစည်ကိုပဲ အသိပေးလိုက်တာ"

မူလက မင်းသမီး ၅ ထိုပွဲတော် ကိုတက်ရောက်တာ ရှောင်လိမ့်မယ်လို့တွေးခဲ့တယ်။အားလုံးခြုံပြောရရင် သူမ ကလေးမလေးဖြစ်တယ်။သူမအသက်အရွယ်အရ လင်းရှီ နဲ့ကျအဆင်ပြေပေမဲ့ အင်ပါယာကိုယ်လုပ်တော်ဂျင်း ကိစ္စ ကျမတက်နိုင်သေးဘူး။ ဒီတခေါက် အင်ပါယာကိုယ်လုပ်တော် ဂျင်း ကြံစည်မှုမှာဘေးထွက်ရပ်လိမ့်မယ် အနာဂတ်မှာ လက်တုံ့ပြန်ဖို့ နည်းလမ်းရှာလိမ့်မယ် လို့ထင်ခဲ့သည်။

မင်းသမီး ၅က ဒီကနေ လုံလုံလောက်လောက် အခွင့်အရေးယူလိုက်ပြီး တဖက်သားကိုလုံးလုံးချေမှုန်းနိုင်စွမ်းရှိတယ်။

သူ ထိုကလေးမလေးကိုလျော့တွက်မိခဲ့သည်ပဲ။

မင်းသမီး ၅ အကြောင်း သူ့အရှင်မင်းသားညွန်းဆိုနေပေမဲ့ တန်ဒေါင် နားမလည်နိုင်သေး။ ရိုးရှင်းစွာ သက်ပြင်းချပြီး "ကျက်သရေရှိ အမျိုးသမီးရှောင်လန် ဒီလို ကြံစည်တက်တဲ့နေရာမှာဆရာတစ်ဆူဆိုတာ လုံးဝမမျှော်လင့်ထားဘူး။ ကြီးမြတ်တဲ့လင်းအင်ပါယာရဲ့မောင်းမဆောင်က မိန်းမတွေ တကယ်ထိတ်လန့်ဖို့ကောင်းလိုက်တာ"

ဆောင်းဂျင်းလန်ရီတယ်။ အမှန်တိုင်းပြောပြဖို့ ရည်ရွယ်ချက်မရှိချေ။ သက်တောင့်သက်သာဖြစ်အောင်အနေအထားပြောင်းထိုင်ပြီးနောက် လက်ချောင်းများနှင့် စာမျက်နှာတစ်ခုထပ် လှန်လိုက်၏။