အပိုင်း-77

ဂျီလန် ခေါင်းအနည်းငယ်ညိတ်ပြီးအေးစက်စက်မျက်နှာကို ဆက်ထိန်းထား၏။ ဓားကို သူ့ရင်ဘတ်ပေါ် ပိုက်ထားကာ သူ့ပုံစံကအနီးကယ်လာလို့ လွယ်မည့်ပုံမပေါ်ချေ။

ဒါပေမဲ့ ဂျီမျိုးရိုး အပြင်ပိုင်းအေးစက်ပြီး အတွင်းပိုင်းနူးညံ့သူဆိုတာ တန်ဒေါင်သိတာကြောင့် အ

နှောက်အယှက်မဖြစ်ချေ. ပြုံးပြပြီး ဂျီမျိုးရိုးအတွက်နောက်ထပ်လက်ဘက်ရည်ခွက်တခွက် သွားဖျော်ဖို့ ပြေးထွက်သွား၏။ ပြန်လာတော့ အရှင့်သားမေးသံ ကြားရတယ်။

"ဉီးလေး ဂျီ ကျန့်ရန်နန်းဆောင်က ဘာများကြားခဲ့လဲ?"

မင်းသမီး ၃ လင်းရှီ အမြဲတမ်းဆောင်းဂျင်းလန် ကိုပြသာနာရှာခဲ့တာကြောင့် ကျန့်ရန် နန်းဆောင်က တဖြေးဖြေး ဂျီလန် မျက်လုံးထဲက ပစ်မှတ်ဖြစ်လာခဲ့သည်။

တန်ဒေါင် ချက်ချင်း နားစွင့်ထားပြီး လေးနက်စွာကြည့်နေ၏။ ဒါပေမဲ့ ဂျီလန် ပြောတာကြားရတယ်။

"မင်းနဲ့ပတ်သက်ပြီးလုပ်စရာမရှိဘူး"

လင်းရှီ အရှင့်သားကို အချိန်တစ်ချို့ ပြသာနာလာမရှာနိုင်ဘူး။ အရှင့်သားကို ဘာမှမလုပ်နိုင်ဘူးဆိုတည်းက ဒီ ကိစ္စ ဘာမှမဖြစ်ဘူးလို့ ဆိုလိုတာပဲ။

ဆောင်းဂျင်းလန် မျက်ခုံးနိမ့်ကျသွားကာ ဂျီလန်ကို " မင်ယွဲ့ နန်းဆောင် ?"

ဂျီလန် အနည်းငယ်အံ့ဩသွား၏။ ဒါပေမဲ့ သူ့အံ့ဩသွားတဲ့အပြုအမူက အရမ်းသိသာလွန်း၏။ တစ်ဖက်က သူနဲ့မရင်းနှီးတဲ့သူဆိုရင် ထိုအပြုအမူ က လုံးဝသတိမိမထားမိအောင်ရှိသည်။

"ဟုတ်တယ်"

တန်ဒေါင် အံ့အားသင့်သွားပြီး "မင်းသမီး ၅? သူတို့ မင်းသမီး ၅ ကို တစ်ခုခုလုပ်တော့မှာလား?"

ဂျီလန် စိုက်ကြည့်ပြီး "မင်းသမီး ၅?"

တန်ဒေါင် စိတ်အားထက်သန်စွာ "မျိုးရိုးဂျီ ခင်ဗျားမသိသေးလို့ လွန်ခဲ့တဲ့၂လ ခင်ဗျား ထွက်သွားတော့ နောက်ထပ်မင်းသမီး တစ်ယောက် မင်းသားကို ဖန်စီ ဇာတ်လမ်းလာလုပ်တယ်"

ဂျီလန်"?"

ဆောင်းဂျင်းလန်"?"

သူတို့အပြုအမူကို သတိမထားမိပဲ တန်ဒေါင် စိတ်အားထက်သန်စွာရှင်းပြတယ်။ " အဲမင်းသမီး ၅ကမင်းသမီး ၃ နဲ့မတူဘူး။ သူက ကောင်းတဲ့လူတစ်ယောက်ပါ။ အခု သုံးတဲ့မီးသွေးက သူမ ပို့ပေးတာ။ ပြီးတော့ အချိုပွဲ တစ်ချို့နဲ့လက်လိမ်းခရင်န်ပေးသေးတယ်။ စကားမစပ် မျိုးရိုးဂျီ လက်လိမ်းခရင်ဘာလဲသိတယ်မလား? တကယ်တော့ ...ဒါက .."

ဆောင်းဂျင်းလန် ကျယ်လောင်စွာ ကြားဝင်ဖြတ်ပြောတယ်။

"တန်ဒေါင်"

တန်ဒေါင် ပါးစပ်ပိတ်သွား၏။

ဆောင်းဂျင်းလန် ခေါင်းလှည့်ကာ ဂျီလန်ကိုကြည့်လိုက်သည်။ညင်သာစွာ "ဉီးလေး ဂျီ သူတို့ ဘာလုပ်ကြမလို့လဲ?"

ဂျီလန် မျက်နှာပေါ် ဘာစိတ်ခံစားချက်မှမရှိ သူကြားထားသမျှ ပြန်ပြောပြတယ်။

ဆောင်းဂျင်းလန် အရမ်းမတုန့်ပြန်သော်လည်း တန်ဒေါင် ဒါကိုကြားတော့ ရူးကြောင်ထွက်သွား၏။ဂျီလန် ဆုံးအောင်ပြောပြီးချိန် တန်ဒေါင် မထိန်းနိုင်စွာ ကျိန်ဆဲတယ်။

.

" ဒါက မရက်စက်လွန်းဘူးလား?"

ဆောင်းဂျင်းလန် လေးနက်စွာ တွေးနေတာမြင်တော့ ဂျီလန် သူ့ကို အချိန်အတော် ကြာစိုက်ကြည့်ပြီး "မင်း သူ့ကို ကူညီမလို့လား?"

ဆောင်းဂျင်းလန် စကားမပြောပဲ မသိမသာ ပြုံးနေ၏။

ဂျီလန် ခေါင်းခါယမ်းပြီး "ဒါ မင်းပုံစံမဟုတ်ဘူး"

ဆောင်းဂျင်းလန် ယိုင်ကျလာပြီး မီးသွေးယူကာ မီးဖိုထဲပိုလောင်ကျွမ်းစေအောင် ထည့်လိုက်သည်။ ပြီးနောက် လက်နှစ်ဖက်ရှေ့ထုတ်ကာ မီးလှုံ့၏။ လက်ပေါ် ကခြောက်သွေ့နေသည့်အက်ကွဲကြောင်းများပျောက်ကင်းနေပြီ။ အဖြူရောင်ဇီးပန်းရနံ့ဖျော့ဖျော့လေးလိမ်းထားပြီးနောက် သူ့လက် နွေးထွေးအောင် မီးလှုံ့၏။

အပြုံးလေးနဲ့မော့ကြည့်ပြီး " ဉီးလေးဂျီ နွေးထွေးလား?"

ဂျီလန် ခေါင်းညိတ်တယ်။

ဆောင်းဂျင်းလန် တောက်ပစွာ ပြုံးပြီး "ကျွန်တော်လည်း အရမ်းနွေးထွေးတာ ခံစားရတယ်"