လင်းဖေးလု ဝါးတောကြီးကိုလက်ညိုးထိုးပြပြီး"ဟိုဘက် နီးနေပြီ"

ချင်းရန်လက်ထဲကမုန့်ဘူးကို ယူပြီး "ဒီမှာစောင့်နေ"

ချင်းရန် နန်းတော် ကို သူ့လက်ဖဝါးလိုမျိုးသိသည်။ ဒီနေရာမှာ ဘယ်သူနေသလဲ သဘာဝကျစွာ သိ၏။

"မင်းသမီး အဲနေရာကို တစ်ယောက်တည်းဝင်သွားတာ အဆင်မပြေဘူး" မျက်နှာပေါ် စိုးရိမ်မှုအပြည့်နဲ့ " ဘာလို့ ကျွန်မကို ကိုယ်စား သွားမပို့ခိုင်းတာလဲ?"

လင်းဖေးလု အေးဆေးပြန်ကြည့်ပြီး "ဒီမှာ စောင့်နေပါ"

ချင်းရန် ထိုမိန်းကလေး မျက်လုံးများကို မြင်တော့ အံ့ဩသွား၏။ "ဟုတ်ကဲ့"

လင်းဖေးလု မုန့်ဘူးနဲ့အတူ လျိုဇု ဗီလာထဲ လျှောက်လာခဲ့သည်။

ရာသီဉတု ဒဏ်ခံထားရတဲ့ သစ်သားတံခါး အတွင်းဘက် မှ သော့ခတ်ထား၏။နှစ်ကြိမ်တွန်းပေမဲ့ မတုန်မလှုပ်ပင်။ လင်းလုဖေး လက်မြှောက်ကာ အကြိမ်အနည်းငယ်ခေါက်လိုက်သည်။ အချိန်အတော်ကြာ လူတစ်ယောက်ရောက်လာတယ်။ ဆောင်းဂျင်းလန်ရဲ့ အစေခံ တန်ဒေါင်။ သံသယမျက်လုံးများဖြင့် စကားပြောဖို့ တုန့်ဆိုင်းနေ၏။

လင်းဖေးလု ပြုံးပြီး "ငါ့ကို မေ့သွားပြီလား? နောက်ဆုံးအကြိမ် က ငါးပေးခဲ့တယ်"

" အင်ပါယာမင်းသမီး ၅ ကို နှုတ်ခွန်းဆက်သပါတယ်"

ခေါင်းငုံ့ထားပေမဲ့ တန်ဒေါင် အမူအရာ မကျေမနပ်ဖြစ်နေတာ လင်းဖေးလု သတိထားမိတယ်။ သူမ မှန်းမိသလောက် သူက တော်ဝင်မင်းသားရဲ့ အလှကိုမက်မောလို့ ကြွလာတဲ့ မင်းသမီးတစ်ပါးလို့ တန်ဒေါင် တွေးနေလိမ့်မယ်။

ဒါပေမဲ့ တန်ဒေါင် ဘယ်လောက်ပဲ ဝန်လေးနေပစေ မင်းသမီး ရဲ့ လမ်းကို ဘယ်တော့မှာ ရပ်ဝံ့မည်မဟုတ်။တန်ဒေါင် လင်းဖေးလုကိုလေးလေးစားစားဆက်ဆံပြီး အတွင်းထဲဝင်ဖို့ ဖိတ်ခေါ် တယ်။

"အရှင်က အခု စာဖတ်နေပါတယ်။ကျေးဇူးပြုပြီး ဒီမှာ စောင့်ပေးပါ"

မနက်ခင်းအစောကြီးရှိသေးပေမဲ့ စာလုပ်နေပြီ။ လုံ့လဝီရီယ ရှိတဲ့ ကောင်လေးပဲ။ သူမ ရဲ့ ညံ့ဖျင်းတဲ့ အစ်ကိုတော် ၄ သူ့ဆီက တစ်ခု နှစ်ခု သင်ယူသင့်တယ်။

လင်းဖေးလု ခေါင်းညိတ်ပြီး တုန့်ပြန်တယ်။

တန်ဒေါင် သူ မရောက်ရှိနေကြောင်း သတင်းပို့ဖို့အထဲဝင်သွားပြီး မကြာခင် ဆောင်းဂျင်းလန် ထွက်လာသည်။မနေ့ကလို အဖြူရောင်ခပ်ရိုးရိုး ဝတ်ဆင်ထား၏။ ချောမောတဲ့မျက်ခုံးများရှိပြီးမျက်နှာပေါ် သန့်ရှင်းလှပတဲ့အပြုံးကြောင့် သူမ စိတ်နူးညံ့သွား၏။

"အင်ပါယာမင်းသမီး ၅ ဘာကြောင့်လာလည်တာလဲ?" နွေးထွေးတဲ့အသံ ဖြင့်မေးလာသည်။

လင်းဖေးလု သူ့ဆီပြေးလာပြီး "လုလေး ရဲ့မယ်တော် မုန့်လုပ်ပေးတာ စားဖို့ယူလာပေးတာ"

သူမ မျက်နှာသေးသေးလေး အေးစက်နီရဲတက်ပေမဲ့ မျက်နှာပေါ် က အပြုံး ရိုးသား၏။ ဆောင်းဂျင်းလန် လှမ်းယူပြီး " အပြင်မှာအေးတယ်။ မင်းသမီး စိတ်မရှိရင် အိမ်ထဲစကားပြောလို့ရပါတယ်"

"ကောင်းတာပေါ့"

လင်းဖေးလု အထဲကိုဝင်လာခဲ့သည်။အိမ်ထဲရောက်သည်နှင့် အိမ်ထဲက ထင်းမီးခိုးငွေ့ကြောင့် မထိန်းနိုင်စွာနှာချေလိုက်သည်။

ဆောင်းဂျင်းလန် တောင်းပန်ပြီး တံခါးနှင့် ပြတင်းပေါက် ကို ဖွင့်လိုက်သည်. အခန်း အစွန်းနှစ်ဖက် လေဝင်လေထွက်ကောင်းတာကြောင့် အထဲရှိ မီးခိုးအများစု ပြန့် ကျဲသွားကာ သက်သာသွား၏။ နွေးထွေးမှုလည်းပျောက်သွားတာကြောင့် အတွင်းပိုင်းအနည်းငယ်အေး၏။ လင်းဖေးလု ဒီလိုထင်းမျိုး နဲ့မရင်းနှီးဘူး။ အရင်က မင်ယွဲ့ နန်းဆောင် အခြေအနေ ကိုသူမ မကြုံဖူးခဲ့. သူမ အဲအခြေအနေကိုလည်း ဆက်မတွေးတော့ပဲ မုန့်ဘူးကို ဖွင့်ပြီး အဆာမုန့်ပေးလိုက်သည်

"နွေးတုန်းပဲ စားကြည့်"

သာသာမှ။

ဒါလေး Paid မှာ ပြီးဖို့ ၉ ပိုင်းပဲလိုတော့တယ်နော်