သေချာပေါက် လင်းဖေးလု အင်ပါယာကျောင်းကိုဝင်ဖို့အရည်အချင်းမပြည့်မှီဘူး။သို့ပေမဲ့ လင်းဂျင်းယွမ်က အထဲဝင်လို့မရပေမဲ့ အပြင်မှာလျှောက်ပြေး မဖြစ်နိုင်ရမှာလဲ? ပြောလာခဲ့သည်။ဒါ့အပြင် ဧကရာဇ် လင်းကလည်း မင်းသားလုပ်ဆောင်ချက်နဲ့ပတ်သက်ပြီး မကြာမကြာ လာရောက်တက်သည်။

အရင်မင်းဆက်များနဲ့မတူတာက အင်ပါယာကျောင်းက ကျောင်းသား စကားရည်လုပွဲလိုမဟုတ်ဘူး။ ငယ်သားမရှိဘူး ထို့အစား မင်းသား၊မင်းသမီးများနှင့်တော်ဝင် အထက်တန်းလွှာကလေးများကို သင်ကြားပြသသူသာရှိတယ်။

လင်းဖေးလု မှာအခု နောက်ခံနှစ်ခုရှိတယ်။ မင်းသား၁ နှင့် မင်းသား ၄ ။ သူမ ယူဆချက်အရ မင်းသမီး ၁ ကို လည်း ထည့်သွင်းစဉ်းစားလို့ရတယ်။ဒါဆိုရင် ၃ ခု။ သူတို့ ၃ ယောက်နောက်ခံနဲ့ ဆိုရင် ကျောင်းထဲကိုဝင်ဖို့လုံလောက်တာထက်ပိုနေပြီ။

ပင်မအဝင်ပေါက်ကိုဖြတ်လာပြီးနောက် ကျယ်ပြန်တဲ့နေရာတစ်ခုရှိသည်။ လူတိုင်းလျှောက်လာနေကြပြီး သူတို့နဲ့အတူ အစေခံတွေ ဒါမှမဟုတ်လက်ထောက်တွေကိုပါခေါ်လာတယ်။ များစွာသော အဆောက်အအုံများက ကြည့်ရတာအတော်လေးထည်ဝါသည်။ ပင်မခန်းမ ထိပ် "အင်ပါယာကျောင်းတော်" ဟူသည့် ကမ္ပပြားတစ်ခုရေးထိုးထားသည်။ အနားယူဖို့ အဆောက်အဉီးအသေးများစုဘေးပတ်လည်ရှိ၏။

ဒီနေရာက မောင်းမဆောင်လိုလေထုမျိုးမဟုတ်ပဲ အထက်တန်းကျောင်းအကယ်ဒမီလို လေထုမျိုးဖြစ်သည်။ပြောရရင် တိုင်းပြည်ရဲ့ ထိပ်ဆုံး နံပတ်၁ တက္ကသိုလ် လိုမျိုးပဲ နေရာထိုင်ခင်းအတော်လေးကောင်းမွန်တယ်လို့ လင်းဖေးလု တွေးမိတယ်။

လင်းဖေးလု ရောက်နေတာ တုန်လှုပ်ဖွယ်မရှိပေ။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ကျောင်းသားများလည်း သူတို့အစေခံ (သို့) လက်ထောက်များနှင့်အတူရောက်လာကြလို့ပဲဖြစ်သည်။ ဉပမာပြောရရင် အင်ပါယာမင်းသမီး ၃ လင်းရှီ ဆိုရင် အင်ပါယာကိုယ်လုပ်တော် ဂျင်းရဲ့ အစ်ကိုတော် ရဲ့သမီးဖြစ်တဲ့ မိန်းကလေး ငယ်လေး တစ်ယောက်နဲ့အတူ ခြံရံရောက်ရှိလာတယ်။စည်းကမ်းများအရ ဒီမိန်းကလေး ငယ်လေးက ကျောင်းတော် ကိုဝင်ရောက်ဖို့အရည်အချင်းမပြည့်မှီဘူး ဒါပေမဲ့လည်း လင်းရှီရဲ့လက်ထောက်ဖြစ်တာကြောင့် ဖြစ်နိုင်တာဖြစ်တယ်။

အင်ပါယာ မင်းသား ၄ ဘေးက မိန်းကလေးကိုတော့ လူတိုင်း မင်းသား ၄ ရဲ့ လက်ထောက်အသစ်လို့တွေးကြတယ်။သူတို့ အင်ပါယာမင်းသား ၄ လင်းဂျင်းယွမ် ကိုကြောက်တာကြောင့် သူတို့ နီးနီးကပ်ကပ်အကြာကြီးစိုက်မကြည့်ရဲချေ။ သူတို့အားလုံး နှုတ်ဆက်ပြီးနောက် တစ်ချက်ကြည့်ပြီး အလျင်စလို ထွက်သွားကြတယ်။

လင်းဖေးလု လူတိုင်းကိုမသိဘူး။ လင်းဂျင်းယွမ် သူမကိုဘေးခန်းမကိုခေါ် သွားပြီး ညွန်ကြားတယ်။

"ခန်းမ 3 ကလွဲပြီးဖေးလု ကြိုက်တဲ့ဘယ်နေရာမဆိုသွားနိုင်တယ်။ ပင်ပန်းလာရင် ဒီမှာ လာအနားယူ။ အစ်ကိုတော် သင်ခန်းစာ ပြီးတာနဲ့လာကြိုမယ်"

လင်းဖေးလု နာနာခံခံ ပြန်ဖြေတယ်။

သူမက နာခံတဲ့ကလေးဖြစ်တာကြောင့် လင်းဂျင်းယွမ် သူမကို စိတ်မပူဘူး။သို့ပေမဲ့ ကန်း-အန်းကို အမိန့်ပေးခဲ့တယ်။

"မင်းသမီး ၅ ကိုဂရုစိုက်ပေး"

ကန်း-အန်း အထပ်ထပ်အခါခါ ခေါင်းညိတ်တယ်။

လင်းဂျင်းယွမ် စာလေ့လာခန်းမဆီလျှောက်သွားပြီး နောက်ဆုံးမထွက်သွားခင် နောက်ပြန်လှည့်ကြည့်တယ်။ သိပ်မကြာခင် အကွာအဝေးတစ်ခုဆီက ခေါင်းလောင်းသံ ထွက်ပေါ် လာသည်။ အတန်းခေါင်းလောင်းအသံကြားတာကြောင့် လင်းဖေးလု ရွှင်မြူးသွား၏။

ကျောင်းတက်ခေါင်းလောင်းသံ ထွက်လာသည်နှင့် အပြင်မှာ ဘယ်သူမှမရှိတော့ပဲ တိတ်ကျသွား၏။ တံခါးနား မတ်တပ်ရပ်နေပြီး ခဏကြည့်နေမိသည်။ ရုတ်တရက် ကန်း-အန်း နာမည်ကို ခေါ် ပြီး " အတူလိုက်ခဲ့။ လမ်းလျှောက်ချင်တယ်"

အမှန်တိုင်းပြောရရင် ဒီနေရာက အရမ်းလည်းစိတ်ဝင်စားဖို့မကောင်းဘူး။အရမ်းကျယ်ပြန့်ပြီး တသီးတခြားဆန်တယ်။ဖြောင့်စင်းသော ထင်းရူးပင်အနည်းငယ်တော့ ရှိသည်။ သို့ပေမဲ့ သူမ ရင်းနှီးတဲ့ ခံစားချက်ကိုချစ်သည်။ မြေပြင်ပေါ် လမ်းလျောက်နေရင်း အန်မာ မာစတာ တက္ကသိုလ်က အဆောင်မှာ လမ်းလျှောက်ရသလိုခံစားရတယ်။ အရင်ကောလိပ်တက်တုန်းက ပျော်ရွှင်တဲ့မှတ်ဉာဏ်များကျန်ခဲ့သည်လေ။

သူမ ကံကောင်းမှုကြောင့် တက္ကသိုလ် အဆောင်က အခန်းဖော် အနည်းငယ်က ကောင်းတယ်လို့ စဉ်းစားလို့ရတယ်။ သူတို့နဲ့အတူ အရမ်းပျော်ရွှင်ခဲ့ပြီး ဘွဲ့ရပြီးသည့်နောက်အဆက်အသွယ်ရှိဆဲပင်။

လင်းဖေးလု ရုတ်တရက် အတွေးတင်မိတယ်။ အခု သူ့မိဘတွေ စရိုက်ကိုအကဲဖြတ်မိတယ်။ အခု သူမ သေသွားပြီဆိုတော့ သူမ နာရေးကို အကြီးအကျယ်ဆုံးလုပ်ကြမှာပဲ။

သူမရဲ့ သူငယ်ချင်းများစွာ သူမကြိုက်တဲ့ အဝါရောင်နှင်းဆီပန်းနဲ့လာကြလိမ့်မည်။ သူမ ရဲ့ တက္ကသိုလ်က အဆောင်နေ အခန်းဖော် များ အငိုသန်လေးများ ဖြစ်နေလိမ့်မည်။ ဒီတစ်ခေါက် သူတို့တွေ ဘယ်လောက်တောင်ခက်ခက်ခဲခဲ ငို လိမ့်မလဲ သိချင်မိသည်။

Zawgyi

ေသခ်ာေပါက္ လင္းေဖးလု အင္ပါယာေက်ာင္းကိုဝင္ဖို႔အရည္အခ်င္းမျပည့္မွီဘူး။သို႔ေပမဲ့ လင္းဂ်င္းယြမ္က အထဲဝင္လို႔မရေပမဲ့ အျပင္မွာေလွ်ာက္ေျပး မျဖစ္နိုင္ရမွာလဲ? ေျပာလာခဲ့သည္။ဒါ့အျပင္ ဧကရာဇ္ လင္းကလည္း မင္းသားလုပ္ေဆာင္ခ်က္နဲ႕ပတ္သက္ၿပီး မၾကာမၾကာ လာေရာက္တက္သည္။

အရင္မင္းဆက္မ်ားနဲ႕မတူတာက အင္ပါယာေက်ာင္းက ေက်ာင္းသား စကားရည္လုပြဲလိုမဟုတ္ဘူး။ ငယ္သားမရွိဘူး ထို႔အစား မင္းသား၊မင္းသမီးမ်ားႏွင့္ေတာ္ဝင္ အထက္တန္းလႊာကေလးမ်ားကို သင္ၾကားျပသသူသာရွိတယ္။

လင္းေဖးလု မွာအခု ေနာက္ခံႏွစ္ခုရွိတယ္။ မင္းသား၁ ႏွင့္ မင္းသား ၄ ။ သူမ ယူဆခ်က္အရ မင္းသမီး ၁ ကို လည္း ထည့္သြင္းစဥ္းစားလို႔ရတယ္။ဒါဆိုရင္ ၃ ခု။ သူတို႔ ၃ ေယာက္ေနာက္ခံနဲ႕ ဆိုရင္ ေက်ာင္းထဲကိုဝင္ဖို႔လုံေလာက္တာထက္ပိုေနၿပီ။

ပင္မအဝင္ေပါက္ကိုျဖတ္လာၿပီးေနာက္ က်ယ္ျပန္တဲ့ေနရာတစ္ခုရွိသည္။ လူတိုင္းေလွ်ာက္လာေနၾကၿပီး သူတို႔နဲ႕အတူ အေစခံေတြ ဒါမွမဟုတ္လက္ေထာက္ေတြကိုပါေခၚလာတယ္။ မ်ားစြာေသာ အေဆာက္အအုံမ်ားက ၾကည့္ရတာအေတာ္ေလးထည္ဝါသည္။ ပင္မခန္းမ ထိပ္ "အင္ပါယာေက်ာင္းေတာ္" ဟူသည့္ ကမၸျပားတစ္ခုေရးထိုးထားသည္။ အနားယူဖို႔ အေဆာက္အဉီးအေသးမ်ားစုေဘးပတ္လည္ရွိ၏။

ဒီေနရာက ေမာင္းမေဆာင္လိုေလထုမ်ိဳးမဟုတ္ပဲ အထက္တန္းေက်ာင္းအကယ္ဒမီလို ေလထုမ်ိဳးျဖစ္သည္။ေျပာရရင္ တိုင္းျပည္ရဲ႕ ထိပ္ဆုံး နံပတ္၁ တကၠသိုလ္ လိုမ်ိဳးပဲ ေနရာထိုင္ခင္းအေတာ္ေလးေကာင္းမြန္တယ္လို႔ လင္းေဖးလု ေတြးမိတယ္။

လင္းေဖးလု ေရာက္ေနတာ တုန္လႈပ္ဖြယ္မရွိေပ။ ဘာလို႔လဲဆိုေတာ့ ေက်ာင္းသားမ်ားလည္း သူတို႔အေစခံ (သို႔) လက္ေထာက္မ်ားႏွင့္အတူေရာက္လာၾကလို႔ပဲျဖစ္သည္။ ဉပမာေျပာရရင္ အင္ပါယာမင္းသမီး ၃ လင္းရွီ ဆိုရင္ အင္ပါယာကိုယ္လုပ္ေတာ္ ဂ်င္းရဲ႕ အစ္ကိုေတာ္ ရဲ႕သမီးျဖစ္တဲ့ မိန္းကေလး ငယ္ေလး တစ္ေယာက္နဲ႕အတူ ၿခံရံေရာက္ရွိလာတယ္။စည္းကမ္းမ်ားအရ ဒီမိန္းကေလး ငယ္ေလးက ေက်ာင္းေတာ္ ကိုဝင္ေရာက္ဖို႔အရည္အခ်င္းမျပည့္မွီဘူး ဒါေပမဲ့လည္း လင္းရွီရဲ႕လက္ေထာက္ျဖစ္တာေၾကာင့္ ျဖစ္နိုင္တာျဖစ္တယ္။

အင္ပါယာ မင္းသား ၄ ေဘးက မိန္းကေလးကိုေတာ့ လူတိုင္း မင္းသား ၄ ရဲ႕ လက္ေထာက္အသစ္လို႔ေတြးၾကတယ္။သူတို႔ အင္ပါယာမင္းသား ၄ လင္းဂ်င္းယြမ္ ကိုေၾကာက္တာေၾကာင့္ သူတို႔ နီးနီးကပ္ကပ္အၾကာႀကီးစိုက္မၾကည့္ရဲေခ်။ သူတို႔အားလုံး ႏႈတ္ဆက္ၿပီးေနာက္ တစ္ခ်က္ၾကည့္ၿပီး အလ်င္စလို ထြက္သြားၾကတယ္။

လင္းေဖးလု လူတိုင္းကိုမသိဘူး။ လင္းဂ်င္းယြမ္ သူမကိုေဘးခန္းမကိုေခၚ သြားၿပီး ၫြန္ၾကားတယ္။

"ခန္းမ 3 ကလြဲၿပီးေဖးလု ႀကိဳက္တဲ့ဘယ္ေနရာမဆိုသြားနိုင္တယ္။ ပင္ပန္းလာရင္ ဒီမွာ လာအနားယူ။ အစ္ကိုေတာ္ သင္ခန္းစာ ၿပီးတာနဲ႕လာႀကိဳမယ္"

လင္းေဖးလု နာနာခံခံ ျပန္ေျဖတယ္။

သူမက နာခံတဲ့ကေလးျဖစ္တာေၾကာင့္ လင္းဂ်င္းယြမ္ သူမကို စိတ္မပူဘူး။သို႔ေပမဲ့ ကန္း-အန္းကို အမိန႔္ေပးခဲ့တယ္။

"မင္းသမီး ၅ ကိုဂ႐ုစိုက္ေပး"

ကန္း-အန္း အထပ္ထပ္အခါခါ ေခါင္းညိတ္တယ္။

လင္းဂ်င္းယြမ္ စာေလ့လာခန္းမဆီေလွ်ာက္သြားၿပီး ေနာက္ဆုံးမထြက္သြားခင္ ေနာက္ျပန္လွည့္ၾကည့္တယ္။ သိပ္မၾကာခင္ အကြာအေဝးတစ္ခုဆီက ေခါင္းေလာင္းသံ ထြက္ေပၚ လာသည္။ အတန္းေခါင္းေလာင္းအသံၾကားတာေၾကာင့္ လင္းေဖးလု ႐ႊင္ျမဴးသြား၏။

ေက်ာင္းတက္ေခါင္းေလာင္းသံ ထြက္လာသည္ႏွင့္ အျပင္မွာ ဘယ္သူမွမရွိေတာ့ပဲ တိတ္က်သြား၏။ တံခါးနား မတ္တပ္ရပ္ေနၿပီး ခဏၾကည့္ေနမိသည္။ ႐ုတ္တရက္ ကန္း-အန္း နာမည္ကို ေခၚ ၿပီး " အတူလိုက္ခဲ့။ လမ္းေလွ်ာက္ခ်င္တယ္"

အမွန္တိုင္းေျပာရရင္ ဒီေနရာက အရမ္းလည္းစိတ္ဝင္စားဖို႔မေကာင္းဘူး။အရမ္းက်ယ္ျပန႔္ၿပီး တသီးတျခားဆန္တယ္။ေျဖာင့္စင္းေသာ ထင္း႐ူးပင္အနည္းငယ္ေတာ့ ရွိသည္။ သို႔ေပမဲ့ သူမ ရင္းႏွီးတဲ့ ခံစားခ်က္ကိုခ်စ္သည္။ ေျမျပင္ေပၚ လမ္းေလ်ာက္ေနရင္း အန္မာ မာစတာ တကၠသိုလ္က အေဆာင္မွာ လမ္းေလွ်ာက္ရသလိုခံစားရတယ္။ အရင္ေကာလိပ္တက္တုန္းက ေပ်ာ္႐ႊင္တဲ့မွတ္ဉာဏ္မ်ားက်န္ခဲ့သည္ေလ။

သူမ ကံေကာင္းမႈေၾကာင့္ တကၠသိုလ္ အေဆာင္က အခန္းေဖာ္ အနည္းငယ္က ေကာင္းတယ္လို႔ စဥ္းစားလို႔ရတယ္။ သူတို႔နဲ႕အတူ အရမ္းေပ်ာ္႐ႊင္ခဲ့ၿပီး ဘြဲ႕ရၿပီးသည့္ေနာက္အဆက္အသြယ္ရွိဆဲပင္။

လင္းေဖးလု ႐ုတ္တရက္ အေတြးတင္မိတယ္။ အခု သူ႕မိဘေတြ စရိုက္ကိုအကဲျဖတ္မိတယ္။ အခု သူမ ေသသြားၿပီဆိုေတာ့ သူမ နာေရးကို အႀကီးအက်ယ္ဆုံးလုပ္ၾကမွာပဲ။

သူမရဲ႕ သူငယ္ခ်င္းမ်ားစြာ သူမႀကိဳက္တဲ့ အဝါေရာင္ႏွင္းဆီပန္းနဲ႕လာၾကလိမ့္မည္။ သူမ ရဲ႕ တကၠသိုလ္က အေဆာင္ေန အခန္းေဖာ္ မ်ား အငိုသန္ေလးမ်ား ျဖစ္ေနလိမ့္မည္။ ဒီတစ္ေခါက္ သူတို႔ေတြ ဘယ္ေလာက္ေတာင္ခက္ခက္ခဲခဲ ငို လိမ့္မလဲ သိခ်င္မိသည္။