အပိုင်း-26

ငါးပေးပြီးလင်းဖေးလု နန်းဆောင် ကိုပြန်လာခဲ့သည်။ တံခါးနားရောက်တော့ ရှောင်လန် စောင့်နေတာ မြင်ရတယ်။ ရှောင်လန် သူ့သမီးပြန်လာတာမြင်တော့ သူ့သမီးဆီလျှောက်လာပြီး စိုးရိမ်စွာ " နောက်ဆုံးတော့ လုအာ ပြန်လာပြီ"

လင်းဖေးလု တစ်ခုခုမဟုတ်တာသတိထားမိတယ်။ ကုန်းကုန်း ငါးသယ်လာပြီးထွက်သွားတော့ "အမေ ဘာဖြစ်လို့လဲ?"

ရှောင်လန် မျက်နှာပေါ် စိုးရိမ်မှုများစွာ နဲ့ "နေ့လည်က လုအာ ထွက်သွားတော့ မင်းသား ၄ ရဲ့ အစေခံတွေ အိမ်တော် ထဲ ပစ္စည်းတွေလာပို့တယ်"

လင်းဖေးလု သေတ္တာများကိုမြင်လိုက်တယ်။ အစားအသောက်၊အဝတ်အစား၊ လက်ဝတ်ရတနာ များနှင့် သူမ မမြင်ဖူးတဲ့ပစ္စည်းတွေအထိပါဝင်တယ်။ လက်ဆောင်များ သူတို့နန်းဆောင် ထဲအပြည့်နေရာယူရှိနေ၏။

လင်းဂျင်းယွမ် ကြွက်စုတ်လေး တကယ်ကို စဉ်းစားတက်တယ်!

လင်းဖေးလု ဒီလက်ဆောင်တွေကိုကြိုက်တယ်ဒါ့ကြောင့် ပျော်ရွှင်စွာလက်ခံတယ်။သို့ပေမဲ့ တစ်ဖက်က ရှောင်လန် စိုးရိမ်နေပြီး"ကြင်ယာတော် ရွမ် ဒါကို သိမှာ စိတ်ပူတယ်"

လင်းဖေးလု ရှောင်လန် အမြဲတမ်းစိတ်ပူနေတက်တာကို ကျင့်သားရနေပြီ။ တုန့်ပြန်မနေပဲ ပျော်ရွှင်စွာလက်ဆောင်များကိုဖွင့်ကြည့်တယ်။ဒီနေ့ လင်းဖေးလု ငါးအများကြီးဖမ်းမိပြီး ညနေစာ စားလိုက်တာတောင် ကျန်သေးတယ်။ ယုရူ ကျန်တဲ့ငါးများကိုရေတွင်းထဲသိမ်းထားပြီး သူမကတော့ လင်းကျန့်ယွမ် နဲ့ပျော်ရွှင်စွာကစားတယ်။

မင်ယွဲ့ နန်းဆောင် နဲ့ယှဉ်ရင် ချန်းမင်းနန်းဆောင် လေထု တင်းမာလျက်ရှိသည်။

ထိုအချိန် လင်းဂျင်းယွမ် ရောက်တော့ ဧကရာဇ် အထဲမှာရောက်နှင့်နေပြီ။ ကြင်ယာတော် ရွမ် နဲ့အတူလက်ဘက်ရည်သောက်နေပြီး ချွေးသံ တရဲရဲနဲ့ပြေးလာတဲ့ လင်းဂျင်းယွမ် ကိုမြင်လိုက်တော့ ဧကရာဇ် မျက်နှာမှောင်မဲသွားကာ စိတ်ပျက်သွား၏။ကိုယ်လုပ်တော် ရွမ် ကျက်သရေမရှိတဲ့အပြုအမူကိုမြင်တော့ ဒေါသထွက်သွား၏။ ပိုဒေါသထွက်စေတာက နေ့လည်ခင်းက သူ့အစေခံတင်ပြတဲ့ကိစ္စဖြစ်တယ်။ မင်ယွဲ့ နန်းဆောင် ကို အကြောင်းအရင်းရေရောရာရာမသိပဲ ပစ္စည်းများစု ပို့လိုက်တယ်လို့ပြောတယ်။

လင်းဂျင်းရွမ် ဒူးထောက်ပြီး တောင်းပန်တယ်။

ဧကရာဇ် အေးစက်စက်နဲ့ "မင်း အပြင်ထွက်ဆော့ ပြန်ပြီလား?"

လင်းဂျင်းယွမ် ရိုးသားစွာ " ငါးသွားဖမ်းတာပါ"

ဧကရာဇ် နှာခေါင်းရူံ့တယ်။"မင်း စာလေ့လာချိန်တိုင်းလစ်လျုရူတယ်။ မင်းရဲ့ ဝါသနာတွေကို အရူးလိုစိတ်ဝင်တစားလုပ်နေတာပဲ ကိုယ်တော် မြင်တယ်!!"

ကြင်ယာတော် ရွမ် လည်း "အရှင် ကျေးဇူးပြုပြီး စိတ်ထိန်းပါဉီး။ဂျင်းယွမ်က ငယ်သေးတယ်။ ပျော်စရာနည်းနည်းရှာချင်တာပါ။ သူကိုစောင့်ပေး..."

ဧကရာဇ် စိတ်ပျက်သွားပြီး ကြားဝင်ဖြတ်ပြောတယ်" မင်း ဘယ်လိုတွေးနေသလဲ!! အသက် ၈ နှစ်က မငယ်တော့ဘူး။ ကိုယ်တော် ငယ်ငယ်က ဆို သူ့အသက်အရွယ်နဲ့ အခွန်ဉပဒေတွေ သိနေပြီ!!"

"အရှင်က နည်းဗျုဟာ နဲ့ နိုင်ငံရေး ကိစ္စ နှံ့စပ်သူပါ။ ဂျင်းယွမ်က အရှင်နဲ့ ဘယ်လိုလုပ်ယှဉ်နိုင်ပါ့မလဲ?"

ဧကရာဇ် ဒေါသဖိနှိပ်ထားရင်း နောက်ထပ်လက်ဘက်ရည်တစ်ငုံ သောက်ကာ သူ့မျက်လုံး လင်းဂျင်းယွမ် ရင်ဘတ်ပေါ် ကို အကြည့်ရောက်သွား၏။ မျက်မှောင်ကြုံ့ကာ "မင်း ရင်ဘတ်ပေါ် က ဘာသယ်ထားတာလဲ?"

အရင်က ဒီကြွတ်စုတ်လေး သူ့ရင်ဘတ်ထဲ ငှက်အသေတွေ ထည့်ထားပြီး အင်ပါယာ ဆရာထိန့်လန်အောင်လုပ်ခဲ့တယ်။ ဧကရာဇ် လင်း အရင် သူ့အပြုအမူများကို တွေးကြည့်ရင်း မတက်နိုင်ပဲ ဒီတခေါက်စနောက်ဖို့ ငါးအသေ ထည့်ထားလေမလား သံသယဝင်လာတယ်။

ကြင်ယာတော် ရွမ် တချိန်ထဲ ဒေါသလည်းထွက် ထိတ်လန့်သွား၏. သို့ပေမဲ့ ဒီတစ်ခေါက် ဘာမှမတက်နိုင်ဘူး. သူ့သား လက်မြောက်ပြီး ရင်ဘတ်ထဲက "ကွန်ဖြူးရှပ်သရုပ်ခွဲများ" စာအုပ်ထုတ်လိုက်တာစောင့်ကြည့်နေ၏။

ဘာ????

ကွန်ဖြူးရှပ်ရဲ့ သရုပ်ခွဲများ??? !!

စာအုပ်ဖတ်တိုင်းခေါင်းကိုက်မူးဝေတက်တဲ့ သူ့သားမှာ ဟုတ်ပါလေစ????

Zawgyi

အပိုင္း-26

ငါးေပးၿပီးလင္းေဖးလု နန္းေဆာင္ ကိုျပန္လာခဲ့သည္။ တံခါးနားေရာက္ေတာ့ ေရွာင္လန္ ေစာင့္ေနတာ ျမင္ရတယ္။ ေရွာင္လန္ သူ႕သမီးျပန္လာတာျမင္ေတာ့ သူ႕သမီးဆီေလွ်ာက္လာၿပီး စိုးရိမ္စြာ " ေနာက္ဆုံးေတာ့ လုအာ ျပန္လာၿပီ"

လင္းေဖးလု တစ္ခုခုမဟုတ္တာသတိထားမိတယ္။ ကုန္းကုန္း ငါးသယ္လာၿပီးထြက္သြားေတာ့ "အေမ ဘာျဖစ္လို႔လဲ?"

ေရွာင္လန္ မ်က္ႏွာေပၚ စိုးရိမ္မႈမ်ားစြာ နဲ႕ "ေန႕လည္က လုအာ ထြက္သြားေတာ့ မင္းသား ၄ ရဲ႕ အေစခံေတြ အိမ္ေတာ္ ထဲ ပစၥည္းေတြလာပို႔တယ္"

လင္းေဖးလု ေသတၱာမ်ားကိုျမင္လိုက္တယ္။ အစားအေသာက္၊အဝတ္အစား၊ လက္ဝတ္ရတနာ မ်ားႏွင့္ သူမ မျမင္ဖူးတဲ့ပစၥည္းေတြအထိပါဝင္တယ္။ လက္ေဆာင္မ်ား သူတို႔နန္းေဆာင္ ထဲအျပည့္ေနရာယူရွိေန၏။

လင္းဂ်င္းယြမ္ ႂကြက္စုတ္ေလး တကယ္ကို စဥ္းစားတက္တယ္!

လင္းေဖးလု ဒီလက္ေဆာင္ေတြကိုႀကိဳက္တယ္ဒါ့ေၾကာင့္ ေပ်ာ္႐ႊင္စြာလက္ခံတယ္။သို႔ေပမဲ့ တစ္ဖက္က ေရွာင္လန္ စိုးရိမ္ေနၿပီး"ၾကင္ယာေတာ္ ႐ြမ္ ဒါကို သိမွာ စိတ္ပူတယ္"

လင္းေဖးလု ေရွာင္လန္ အၿမဲတမ္းစိတ္ပူေနတက္တာကို က်င့္သားရေနၿပီ။ တုန႔္ျပန္မေနပဲ ေပ်ာ္႐ႊင္စြာလက္ေဆာင္မ်ားကိုဖြင့္ၾကည့္တယ္။ဒီေန႕ လင္းေဖးလု ငါးအမ်ားႀကီးဖမ္းမိၿပီး ညေနစာ စားလိုက္တာေတာင္ က်န္ေသးတယ္။ ယု႐ူ က်န္တဲ့ငါးမ်ားကိုေရတြင္းထဲသိမ္းထားၿပီး သူမကေတာ့ လင္းက်န႔္ယြမ္ နဲ႕ေပ်ာ္႐ႊင္စြာကစားတယ္။

မင္ယြဲ႕ နန္းေဆာင္ နဲ႕ယွဥ္ရင္ ခ်န္းမင္းနန္းေဆာင္ ေလထု တင္းမာလ်က္ရွိသည္။

ထိုအခ်ိန္ လင္းဂ်င္းယြမ္ ေရာက္ေတာ့ ဧကရာဇ္ အထဲမွာေရာက္ႏွင့္ေနၿပီ။ ၾကင္ယာေတာ္ ႐ြမ္ နဲ႕အတူလက္ဘက္ရည္ေသာက္ေနၿပီး ေခြၽးသံ တရဲရဲနဲ႕ေျပးလာတဲ့ လင္းဂ်င္းယြမ္ ကိုျမင္လိုက္ေတာ့ ဧကရာဇ္ မ်က္ႏွာေမွာင္မဲသြားကာ စိတ္ပ်က္သြား၏။ကိုယ္လုပ္ေတာ္ ႐ြမ္ က်က္သေရမရွိတဲ့အျပဳအမူကိုျမင္ေတာ့ ေဒါသထြက္သြား၏။ ပိုေဒါသထြက္ေစတာက ေန႕လည္ခင္းက သူ႕အေစခံတင္ျပတဲ့ကိစၥျဖစ္တယ္။ မင္ယြဲ႕ နန္းေဆာင္ ကို အေၾကာင္းအရင္းေရေရာရာရာမသိပဲ ပစၥည္းမ်ားစု ပို႔လိုက္တယ္လို႔ေျပာတယ္။

လင္းဂ်င္း႐ြမ္ ဒူးေထာက္ၿပီး ေတာင္းပန္တယ္။

ဧကရာဇ္ ေအးစက္စက္နဲ႕ "မင္း အျပင္ထြက္ေဆာ့ ျပန္ၿပီလား?"

လင္းဂ်င္းယြမ္ ရိုးသားစြာ " ငါးသြားဖမ္းတာပါ"

ဧကရာဇ္ ႏွာေခါင္း႐ူံ႕တယ္။"မင္း စာေလ့လာခ်ိန္တိုင္းလစ္လ်ဳ႐ူတယ္။ မင္းရဲ႕ ဝါသနာေတြကို အ႐ူးလိုစိတ္ဝင္တစားလုပ္ေနတာပဲ ကိုယ္ေတာ္ ျမင္တယ္!!"

ၾကင္ယာေတာ္ ႐ြမ္ လည္း "အရွင္ ေက်းဇူးျပဳၿပီး စိတ္ထိန္းပါဉီး။ဂ်င္းယြမ္က ငယ္ေသးတယ္။ ေပ်ာ္စရာနည္းနည္းရွာခ်င္တာပါ။ သူကိုေစာင့္ေပး..."

ဧကရာဇ္ စိတ္ပ်က္သြားၿပီး ၾကားဝင္ျဖတ္ေျပာတယ္" မင္း ဘယ္လိုေတြးေနသလဲ!! အသက္ ၈ ႏွစ္က မငယ္ေတာ့ဘူး။ ကိုယ္ေတာ္ ငယ္ငယ္က ဆို သူ႕အသက္အ႐ြယ္နဲ႕ အခြန္ဉပေဒေတြ သိေနၿပီ!!"

"အရွင္က နည္းဗ်ဳဟာ နဲ႕ နိုင္ငံေရး ကိစၥ ႏွံ႕စပ္သူပါ။ ဂ်င္းယြမ္က အရွင္နဲ႕ ဘယ္လိုလုပ္ယွဥ္နိုင္ပါ့မလဲ?"

ဧကရာဇ္ ေဒါသဖိႏွိပ္ထားရင္း ေနာက္ထပ္လက္ဘက္ရည္တစ္ငုံ ေသာက္ကာ သူ႕မ်က္လုံး လင္းဂ်င္းယြမ္ ရင္ဘတ္ေပၚ ကို အၾကည့္ေရာက္သြား၏။ မ်က္ေမွာင္ႀကဳံ႕ကာ "မင္း ရင္ဘတ္ေပၚ က ဘာသယ္ထားတာလဲ?"

အရင္က ဒီႂကြတ္စုတ္ေလး သူ႕ရင္ဘတ္ထဲ ငွက္အေသေတြ ထည့္ထားၿပီး အင္ပါယာ ဆရာထိန႔္လန္ေအာင္လုပ္ခဲ့တယ္။ ဧကရာဇ္ လင္း အရင္ သူ႕အျပဳအမူမ်ားကို ေတြးၾကည့္ရင္း မတက္နိုင္ပဲ ဒီတေခါက္စေနာက္ဖို႔ ငါးအေသ ထည့္ထားေလမလား သံသယဝင္လာတယ္။

ၾကင္ယာေတာ္ ႐ြမ္ တခ်ိန္ထဲ ေဒါသလည္းထြက္ ထိတ္လန႔္သြား၏. သို႔ေပမဲ့ ဒီတစ္ေခါက္ ဘာမွမတက္နိုင္ဘူး. သူ႕သား လက္ေျမာက္ၿပီး ရင္ဘတ္ထဲက "ကြန္ျဖဴးရွပ္သ႐ုပ္ခြဲမ်ား" စာအုပ္ထုတ္လိုက္တာေစာင့္ၾကည့္ေန၏။

ဘာ????

ကြန္ျဖဴးရွပ္ရဲ႕ သ႐ုပ္ခြဲမ်ား??? !!

စာအုပ္ဖတ္တိုင္းေခါင္းကိုက္မူးေဝတက္တဲ့ သူ႕သားမွာ ဟုတ္ပါေလစ????