အပိုင်း-22

လင်းဂျင်းယွမ် စိုက်ကြည့်ပြီး မျက်မှောင်ကြုံ့စွာ " ဒီပန်းသီးက တခြားနေ့က ငါ ပေးတဲ့ဟာလား? အရမ်းကြာနေပြီ။ မင်းဘာလို့ ဆက်သိမ်းထားတာလဲ? "

လင်းဖေးလု အလျင်မလိုစွာ "ဖေးလေးတို့ စားပြီးတာ အတော်ကြာပြီ"

လင်းဂျင်းယွမ် သူ့ ညီတော် 6 ပန်းသီးကို သူ့ကယ်တင်ရှင်လို စိုက်ကြည့်နေတာ မြင်လိုက်တယ်။

အရင်ရက်က သူ့ညီမ 5 အကြောင်းကို နန်းတွင်းအစေခံနဲ့ ကုန်းကုန်းကတဆင့် စုံစမ်းခဲ့တယ်. သူတို့ မျက်နှာသာ ပေးမခံရတာ သိခဲ့တယ်။ အင်ပါယာနန်းတော်ထဲ တည်မရှိသလိုဖြစ်နေတဲ့ မင်းသမီးတစ်ပါး။ သို့ပေမဲ့ ဉယျာဉ် ထဲ ပန်းသီးများ ပြည့်နှက်နေပေမဲ့ ပန်းသီးကိုချွေတာရလောက်အောင် ဆင်းရဲနေမယ်လို့ မမျှော်လင့်ထားဘူး။

နူးညံ့တဲ့ ညီမတော် ၅ ကိုကြည့်ပြီး ဒီအခန်းကျဉ်းကိုကြည့်လိုက်တယ်။ရုတ်တရက် သူ့နှလုံးသားထဲ ကာကွယ်ပေးချင် စိတ် ဖြစ်တည်လာတယ်။

ပန်းသီး စားမဲ့အစား လင်းကျန့်ယွမ် ကို ပေးလိုက်တယ်။

"ရော့ ဒါကို စားပါ ညီတော် "

လင်းကျန့်ယွမ် မပျော်ဘူး ဒါပေမဲ့ သစ်သီးကိုယူပြီး မြိုချလိုက်တယ်။ လင်းဂျင်းယွမ် တံခါးက ထွက်သွားပြီး ကုန်းကုန်းကိုခေါ် လိုက်တယ်။ "ကန်း-အန်း လာဉီး"

ကန်း-အန်း အပြင်ဘက်ကနေ ထိတ်လန့်နေခဲ့သည်။ သူ့သခင်ခေါ် သံ ကြားတော့ အလျင်စလိုအထဲဝင်ချလာတယ်။ လင်းဂျင်းယွမ် မျက်နှာသေးသေးလေး အနည်းငယ်လေးနက်နေပြီး သူ့ကိုတီးတိုးအသံနိမ့်နိမ့်နဲ့ပြောလိုက်တယ်။ ဒါကိုကြားတော့ ကန်းအန်း ပြန်ဖြေဆိုတယ်။

"အခုပဲ လုပ်လိုက်ပါမယ်။ အရှင့် သား ကျွန်တော် နဲ့ လိုက်သင့်ပါတယ်"

လင်းဂျင်ယွမ် အထက်စီးဆန်စွာ မေးမော့ပြီး "မင်းဟာမင်းသွား။ ဒီမင်းသားက သူ့ညီမကို ငါးဖမ်းကန်ကို ခေါ် သွားမလို့!!"

သူ့သခင် အမိန့်ပေးလာတည်းက ကန်း-အန် ဆက်လုပ်ဖို့ကလွဲပြီး ရွေးချယ်စရာမရှိဘူး။ ကလေးနှစ်ယောက်အပြင်ထွက်ကစားမယ်ကြားတော့ ရှောင်လန် အတွက် လွယ်ကူမနေပေ. အစက ချင်းရန်ကိုပါလိုက်သွားစေဖို့ ဆိုပေမဲ့ လင်းဂျင်းယွမ်က သူ့အစေခံကိုတောင်မလိုက်ခိုင်းတာ ဘယ်လိုလုပ်ချင်းရန် လိုက်သွားလို့ရမလဲ? ထိုအချိန် မာနကြီးတဲ့အသံ သူ့အတွေးကိုဖြတ်တောက်လိုက်တယ်။

"ဘယ်သူမှ လိုက်ခွင့်မပြုဘူး!!"

ရှောင်လန် တစ်ခုခုပြောချင်ပေမဲ့ လင်းဖေးလုက ကြားဝင်ဖြတ်ပြောတယ်။ "အမေ အစ်ကိုမင်းသား ၄ နဲ့ သွားမှာပါ။ အားလုံး အဆင်ပြေပါတယ်"

ရှောင်လန် သူတို့ထွက်သွားတာကို စိတ်ပူတဲ့မျက်နှာနဲ့စောင့်ကြည့်နေခဲ့တယ်။

ချင်းရန်က စကားလုံးများနှင့်နှစ်သိမ့်ပေးတယ်။ "ဘယ်သူမှလိုက်ခွင့်မပေးပေမဲ့ လူတိုင်း မင်းသား ၄ ကို သိကြတယ်။ သူက မင်းသမီးအပေါ် ကြင်နာတယ်။ ဘယ်သူမှ သူမအပေါ် အနိုင်ကျင့်ခွင့် ပြုမှာမဟုတ်ဘူး"

အရွယ်ရောက်သူ အတွေးများနှင့်ဆန့်ကျင်ဘက် လင်းဖေးလု အတွေးထဲ အရမ်းရိုးရှင်းတယ်။

မေးခွန်းအသစ်များ သော့ဖွင့်ဖို့ ဇာတ်ကောင်နောက်ကိုလိုက်ရမယ်။

လင်းဂျင်းယွမ်က အင်ပါယာအထက်တန်းလွှာထဲ အဆင့်မြင့်တယ်။ သူ့ဘေးမှာနေရင် တခြားဇာတ်ကောင်အသစ်နဲ့ ကြုံလောက်တယ်။ သူမရဲ့ စိတ်ထုတ်မှုကြောင့် လင်းဂျင်းယွမ် သူမကို နှစ်သက်မှု ၇၀% လောက်အလွယ်တကူရောက်နေပြီ။အခု နောက်ပစ်မှတ်အသစ်ရွေ့သင့်တဲ့အချိန်ပဲ။

သနားစရာ မင်းသား ၄ ကတော့ သူ့ညီမလေး နတ်သမီးလေး မျက်လုံးထဲမှာ NPC ဆိုတဲ့ ဇာတ်ကောင်ထက်မပိုတာ မသိရှာဘူး။သူ့ညီမလေးကို သူနဲ့အတူခေါ် လာရတာ သူပျော်တယ်။ လမ်းတစ်လျှောက် အစေခံများနှင့် အစောင့်များ လေးစားစွာ အရိုအသေပေးပြီး လင်းဖေးလုကိုမသိမသာ ကြည့်ကြတယ်။

ဒါ မျက်နှာသာပေးမခံရတဲ့ ငါးယောက်မြောက်မင်းသမီးလေးမလား? ဘယ်အချိန်တုန်းကမင်းသား ၄ နဲ့ ဆက်ဆံရေးကောင်း သွားတာလဲ?

အင်ပါယာနန်းဆောင်ထဲ ရှင်သန်နိုင်ဖို့ ဖြစ်နေတဲ့အခြေအနေ ပေါ် လိုက်ပြီး သဲလွန်စကောက် သင်ယူရမယ်။ ဒီနှစ်ယောက် တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက်ကော်နဲ့ ကပ်ထားသလိုရင်းနှီးလွန်းတယ်။ မခွဲခြားတက်သေးတဲ့ မင်းသမီး ၅ က မင်းသား ၄ ရဲ့ ပေါင်လုံးကို ဖတ်ထားပုံရတယ်။ အနာဂတ်မှာ အရင်ကလို ဘယ်သူမှ သူ့ကိုအောက်ငုံ့ ကြည့်ဖို့ တက်နိုင်လောက်မှာမဟုတ်ဘူး.

လင်းဖေးလု တချိန်လုံးတိတ်နေပြီး လင်းဂျင်းယွမ် နောက်ကလိုက်လာတယ်။ ဒီလူများ ဘာတွေးနေသလဲ အကြည့်တစ်ချက်ထဲနဲ့ပြောနိုင်တယ်။သို့ပေမဲ့ သူတို့က သူမကိုမနှောက်ယှက်ဘူး။ အဲတော့ သူလည်း နူးညံ့နာခံစွာ ရှက်ရွံ့စွာ သရုပ်ဆောင်ဖို့ပဲလိုတယ်။

ငါးဖမ်းကန်က အရမ်းဝေးတယ်။ မောင်းမဆောင်တစ်ဝက်လောက်ကိုသွားရတယ်။ သူတို့အနောက်ဘက်ကိုလျှောက်လာတော့ ပတ်ဝန်းကျင်ပိုအေးလာတယ်။ မြင်ကွင်းက တဖြေးမြေး မြင်ဖူးလေ့မရှိတဲ့နေရာ။ နန်းတော်ထဲ ဝါးသစ်တောလေးကိုဖြတ်လာတော့ နူးညံ့တဲ့အသံ သိပ်မဝေးတဲ့နေရာကထွက်လာတယ်။

သူတို့ နီးလာတော့ မိန်းကလေး ဆန်တဲ့အသံကြားရတယ်။ "ဆောင်းဂျင်းလန် ငါပိုတော်လာရင် နင့်ဆီကို လာခဲ့မယ်။ ငါ နဲ့အတူ ကန်ထဲလှေလှော်ဖို့ ငါ ဖိတ်ခဲ့တယ် ဒါပေမဲ့ဘယ်လိုတန်ဖိုးထားရမလဲ နင်လုံးဝမသိတက်ဘူး!!"

Zawgyi

အပိုင္း-22

လင္းဂ်င္းယြမ္ စိုက္ၾကည့္ၿပီး မ်က္ေမွာင္ႀကဳံ႕စြာ " ဒီပန္းသီးက တျခားေန႕က ငါ ေပးတဲ့ဟာလား? အရမ္းၾကာေနၿပီ။ မင္းဘာလို႔ ဆက္သိမ္းထားတာလဲ? "

လင္းေဖးလု အလ်င္မလိုစြာ "ေဖးေလးတို႔ စားၿပီးတာ အေတာ္ၾကာၿပီ"

လင္းဂ်င္းယြမ္ သူ႕ ညီေတာ္ 6 ပန္းသီးကို သူ႕ကယ္တင္ရွင္လို စိုက္ၾကည့္ေနတာ ျမင္လိုက္တယ္။

အရင္ရက္က သူ႕ညီမ 5 အေၾကာင္းကို နန္းတြင္းအေစခံနဲ႕ ကုန္းကုန္းကတဆင့္ စုံစမ္းခဲ့တယ္. သူတို႔ မ်က္ႏွာသာ ေပးမခံရတာ သိခဲ့တယ္။ အင္ပါယာနန္းေတာ္ထဲ တည္မရွိသလိုျဖစ္ေနတဲ့ မင္းသမီးတစ္ပါး။ သို႔ေပမဲ့ ဉယ်ာဥ္ ထဲ ပန္းသီးမ်ား ျပည့္ႏွက္ေနေပမဲ့ ပန္းသီးကိုေခြၽတာရေလာက္ေအာင္ ဆင္းရဲေနမယ္လို႔ မေမွ်ာ္လင့္ထားဘူး။

ႏူးညံ့တဲ့ ညီမေတာ္ ၅ ကိုၾကည့္ၿပီး ဒီအခန္းက်ဥ္းကိုၾကည့္လိုက္တယ္။႐ုတ္တရက္ သူ႕ႏွလုံးသားထဲ ကာကြယ္ေပးခ်င္ စိတ္ ျဖစ္တည္လာတယ္။

ပန္းသီး စားမဲ့အစား လင္းက်န႔္ယြမ္ ကို ေပးလိုက္တယ္။

"ေရာ့ ဒါကို စားပါ ညီေတာ္ "

လင္းက်န႔္ယြမ္ မေပ်ာ္ဘူး ဒါေပမဲ့ သစ္သီးကိုယူၿပီး ၿမိဳခ်လိဳက္တယ္။ လင္းဂ်င္းယြမ္ တံခါးက ထြက္သြားၿပီး ကုန္းကုန္းကိုေခၚ လိုက္တယ္။ "ကန္း-အန္း လာဉီး"

ကန္း-အန္း အျပင္ဘက္ကေန ထိတ္လန႔္ေနခဲ့သည္။ သူ႕သခင္ေခၚ သံ ၾကားေတာ့ အလ်င္စလိုအထဲဝင္ခ်လာတယ္။ လင္းဂ်င္းယြမ္ မ်က္ႏွာေသးေသးေလး အနည္းငယ္ေလးနက္ေနၿပီး သူ႕ကိုတီးတိုးအသံနိမ့္နိမ့္နဲ႕ေျပာလိုက္တယ္။ ဒါကိုၾကားေတာ့ ကန္းအန္း ျပန္ေျဖဆိုတယ္။

"အခုပဲ လုပ္လိုက္ပါမယ္။ အရွင့္ သား ကြၽန္ေတာ္ နဲ႕ လိုက္သင့္ပါတယ္"

လင္းဂ်င္ယြမ္ အထက္စီးဆန္စြာ ေမးေမာ့ၿပီး "မင္းဟာမင္းသြား။ ဒီမင္းသားက သူ႕ညီမကို ငါးဖမ္းကန္ကို ေခၚ သြားမလို႔!!"

သူ႕သခင္ အမိန႔္ေပးလာတည္းက ကန္း-အန္ ဆက္လုပ္ဖို႔ကလြဲၿပီး ေ႐ြးခ်ယ္စရာမရွိဘူး။ ကေလးႏွစ္ေယာက္အျပင္ထြက္ကစားမယ္ၾကားေတာ့ ေရွာင္လန္ အတြက္ လြယ္ကူမေနေပ. အစက ခ်င္းရန္ကိုပါလိုက္သြားေစဖို႔ ဆိုေပမဲ့ လင္းဂ်င္းယြမ္က သူ႕အေစခံကိုေတာင္မလိုက္ခိုင္းတာ ဘယ္လိုလုပ္ခ်င္းရန္ လိုက္သြားလို႔ရမလဲ? ထိုအခ်ိန္ မာနႀကီးတဲ့အသံ သူ႕အေတြးကိုျဖတ္ေတာက္လိုက္တယ္။

"ဘယ္သူမွ လိုက္ခြင့္မျပဳဘူး!!"

ေရွာင္လန္ တစ္ခုခုေျပာခ်င္ေပမဲ့ လင္းေဖးလုက ၾကားဝင္ျဖတ္ေျပာတယ္။ "အေမ အစ္ကိုမင္းသား ၄ နဲ႕ သြားမွာပါ။ အားလုံး အဆင္ေျပပါတယ္"

ေရွာင္လန္ သူတို႔ထြက္သြားတာကို စိတ္ပူတဲ့မ်က္ႏွာနဲ႕ေစာင့္ၾကည့္ေနခဲ့တယ္။

ခ်င္းရန္က စကားလုံးမ်ားႏွင့္ႏွစ္သိမ့္ေပးတယ္။ "ဘယ္သူမွလိုက္ခြင့္မေပးေပမဲ့ လူတိုင္း မင္းသား ၄ ကို သိၾကတယ္။ သူက မင္းသမီးအေပၚ ၾကင္နာတယ္။ ဘယ္သူမွ သူမအေပၚ အနိုင္က်င့္ခြင့္ ျပဳမွာမဟုတ္ဘူး"

အ႐ြယ္ေရာက္သူ အေတြးမ်ားႏွင့္ဆန႔္က်င္ဘက္ လင္းေဖးလု အေတြးထဲ အရမ္းရိုးရွင္းတယ္။

ေမးခြန္းအသစ္မ်ား ေသာ့ဖြင့္ဖို႔ ဇာတ္ေကာင္ေနာက္ကိုလိုက္ရမယ္။

လင္းဂ်င္းယြမ္က အင္ပါယာအထက္တန္းလႊာထဲ အဆင့္ျမင့္တယ္။ သူ႕ေဘးမွာေနရင္ တျခားဇာတ္ေကာင္အသစ္နဲ႕ ႀကဳံေလာက္တယ္။ သူမရဲ႕ စိတ္ထုတ္မႈေၾကာင့္ လင္းဂ်င္းယြမ္ သူမကို ႏွစ္သက္မႈ ၇၀% ေလာက္အလြယ္တကူေရာက္ေနၿပီ။အခု ေနာက္ပစ္မွတ္အသစ္ေ႐ြ႕သင့္တဲ့အခ်ိန္ပဲ။

သနားစရာ မင္းသား ၄ ကေတာ့ သူ႕ညီမေလး နတ္သမီးေလး မ်က္လုံးထဲမွာ NPC ဆိုတဲ့ ဇာတ္ေကာင္ထက္မပိုတာ မသိရွာဘူး။သူ႕ညီမေလးကို သူနဲ႕အတူေခၚ လာရတာ သူေပ်ာ္တယ္။ လမ္းတစ္ေလွ်ာက္ အေစခံမ်ားႏွင့္ အေစာင့္မ်ား ေလးစားစြာ အရိုအေသေပးၿပီး လင္းေဖးလုကိုမသိမသာ ၾကည့္ၾကတယ္။

ဒါ မ်က္ႏွာသာေပးမခံရတဲ့ ငါးေယာက္ေျမာက္မင္းသမီးေလးမလား? ဘယ္အခ်ိန္တုန္းကမင္းသား ၄ နဲ႕ ဆက္ဆံေရးေကာင္း သြားတာလဲ?

အင္ပါယာနန္းေဆာင္ထဲ ရွင္သန္နိုင္ဖို႔ ျဖစ္ေနတဲ့အေျခအေန ေပၚ လိုက္ၿပီး သဲလြန္စေကာက္ သင္ယူရမယ္။ ဒီႏွစ္ေယာက္ တစ္ေယာက္နဲ႕တစ္ေယာက္ေကာ္နဲ႕ ကပ္ထားသလိုရင္းႏွီးလြန္းတယ္။ မခြဲျခားတက္ေသးတဲ့ မင္းသမီး ၅ က မင္းသား ၄ ရဲ႕ ေပါင္လုံးကို ဖတ္ထားပုံရတယ္။ အနာဂတ္မွာ အရင္ကလို ဘယ္သူမွ သူ႕ကိုေအာက္ငုံ႕ ၾကည့္ဖို႔ တက္နိုင္ေလာက္မွာမဟုတ္ဘူး.

လင္းေဖးလု တခ်ိန္လုံးတိတ္ေနၿပီး လင္းဂ်င္းယြမ္ ေနာက္ကလိုက္လာတယ္။ ဒီလူမ်ား ဘာေတြးေနသလဲ အၾကည့္တစ္ခ်က္ထဲနဲ႕ေျပာနိုင္တယ္။သို႔ေပမဲ့ သူတို႔က သူမကိုမႏွောက္ယွက္ဘူး။ အဲေတာ့ သူလည္း ႏူးညံ့နာခံစြာ ရွက္႐ြံ႕စြာ သ႐ုပ္ေဆာင္ဖို႔ပဲလိုတယ္။

ငါးဖမ္းကန္က အရမ္းေဝးတယ္။ ေမာင္းမေဆာင္တစ္ဝက္ေလာက္ကိုသြားရတယ္။ သူတို႔အေနာက္ဘက္ကိုေလွ်ာက္လာေတာ့ ပတ္ဝန္းက်င္ပိုေအးလာတယ္။ ျမင္ကြင္းက တေျဖးေျမး ျမင္ဖူးေလ့မရွိတဲ့ေနရာ။ နန္းေတာ္ထဲ ဝါးသစ္ေတာေလးကိုျဖတ္လာေတာ့ ႏူးညံ့တဲ့အသံ သိပ္မေဝးတဲ့ေနရာကထြက္လာတယ္။

သူတို႔ နီးလာေတာ့ မိန္းကေလး ဆန္တဲ့အသံၾကားရတယ္။ "ေဆာင္းဂ်င္းလန္ ငါပိုေတာ္လာရင္ နင့္ဆီကို လာခဲ့မယ္။ ငါ နဲ႕အတူ ကန္ထဲေလွေလွာ္ဖို႔ ငါ ဖိတ္ခဲ့တယ္ ဒါေပမဲ့ဘယ္လိုတန္ဖိုးထားရမလဲ နင္လုံးဝမသိတက္ဘူး!!"