《ဗီလိန်မက သစ်ရွက်လေးတရွက်လှန်ကြည့်ချင်တယ်။》Ch-17
Advertisement
ကိုယ်လုပ်တော် ရူ ခြေထောက် ပျော့ခွေသွား၏။ သူ့နောက်မှာ ဘာမှမရှိပေမဲ့လည်း အနောက် ကိုလှည့်မကြည့်ရဲဘူး။ ဟောင်ရူ အကူအညီနဲ့ ပင်မနန်းဆောင် ကို ပြန်ခဲ့ကြတယ်။ အိပ်ရာထဲ ချက်ချင်းဝင်ခဲ့တယ်။
ဟောင်ရူ သွားတင်းတင်းကြိတ်ပြီး တုန်ယင်စွာ "သခင်မ အဲကလေးမ သာမန်မဟုတ်ဘူး။ သူ့ကို စိတ်ထဲမထားနဲ့"
ကိုယ်လုပ်တော် ရူ မျက်နှာ ဖျော့တော့နေ၏။ အထဲကို ရောက်လာပြီးတောင် မှ နောက်ကျော အေးစက်နေတာ ခံစားမိတယ်။ သူ့လည်ပင်းကို တစ်ခုခုညှစ်နေသလိုခံစားရတယ်. ချက်ချင်း ရင်ဖိုလာပြီး ချွေးအေးထွက်လာတယ်။
အဲအရာက ဒီအတိုင်းပဲ နေမှာမဟုတ်ဘူးလို့ ခံစားရတယ်။မနက်ဖြန် အင်ပါယာ ကိုယ်လုပ်တော်ဂျင်း နန်းဆောင် က စီနီယာ ဘုန်းကြီးကို ပင့်ဖိတ်မေးမြန်းရမယ်။!!
ညဘက်ရောက်တော့ လေထုတဖြည်းဖြည်း စတင်ပြောင်းလဲလာတယ်။ ကောင်းကင်မိုးကြိုးခြိမ်းသံနဲ့အတူ မိုးပြင်းထန်စွာရွာတယ်။ အပြင်ဘက် လျှပ်စီး နဲ့မိုးခြိမ်းသံတို့ ကြောင့် ကိုယ်လုပ်တော် ရူ သက်တောင့်သက်သာမဖြစ်ချေ။
ကိုယ်လုပ် တော် ရူ အရမ်းကြောက်လန့်ပြီး အခုအိပ်ပျော်ဖို့ ခက်ခဲတယ်။ ဒီမိုးခြိမ်းသံ များနှင့်လျှပ်စီးတွေကြောင့် လုံးဝ နိုးလာတယ်။
ဘယ်လောက်ကြာကြာအိပ်ရာထဲ ဒီအတိုင်းရှိနေသလဲမသိ ရုတ်တရက် အပြင်ဘက်မိုးသံများနှင့်အတူ တံခါးကို တစ်စုံတစ်ယောက် ခေါက်သံ ကြားရတယ်။မနှေးမမြန်လွန်းတဲ့ တံခါးခေါက်သံ မိုးရွာညထဲ ထွက်ပေါ် လာတယ်။
အစက အကြားမှားတာလို့တွေးမိတယ်။ ခဏကြာတော့ ဟောင်ရူ မီးအိမ်နဲ့အတူ ဝင်လာပြီး "သခင်မ ကျွန်မတို့ ပင်မနန်းဆောင် တံခါးကို တစ်ယောက်ယောက် ခေါက်နေပုံရတယ်"
အရမ်းနောက်ကျနေပြီလေ။ မိုးလည်း သည်းသည်းမဲမဲရွာနေတာ တစ်ခုခု အရေးပေါ် ဖြစ်နေတာ ဖြစ်နိုင်လား?
အရင်က ဒီလိုအခြေအနေ မျိုးမကြုံဖူးဘူး။ ကိုယ်လုပ်တော် ရူ နှောင့်နှေးဖို့မရဲပဲ ချက်ချင်းတံခါးဖွင့်ဖို့ ဟောင်ရူကိုအမိန့်ပေးလိုက်တယ်။ နောက်အစေခံ လုဇု က ကိုယ်လုပ်တော် ရူ ကို အဝတ်အစားလဲပေးဖို့ ကူညီတယ်။ ကိုယ်လုပ်တော် ရူ အဝတ်အစားလဲနေရင်း ရုတ်တရက် အပြင်ဘက်က အော်သံ ကြားလိုက်ရတယ်။ မမျှော်လင့်ထားစွာ ဟောင်ရူအသံ။
ကိုယ်လုပ်တော် ရူ လက်ချောင်းများ တင်းကျပ်သွားပြီး လုဇု ကို "တစ်ချက်သွားကြည့်!!"
လုဇု လည်းပြေးထွက်သွားပြီး ခဏကြာတော့ အော် သံထွက်လာတယ်။
ညဘက်စောင့်ကြပ်ပေးတဲ့ နန်းဆောင် ကုန်းကုန်း နိုးလာတယ်။ ကိုယ်လုပ်တော် ရူ မျက်နှာဖျော့တော့နေပြီး ကြောက်လန့်နေတာ ထိန်းချုပ်ဖို့ ကြိုးစားတယ်။ ထိုကုန်းကုန်းကို "အပြင်သွားကြည့်ဖို့ ငါ နဲ့အတူ လိုက်ခဲ့"
သူတို့နှစ်ယောက် ပင်မနန်းဆောင် ဝင်ပေါက် ဆီ အပြေးအလွှားရောက်ရှိလာတယ်။
ဟောင်ရူ မေ့လဲနေပြီး မြေပြင်ပေါ် လဲနေတယ်။ လုဇု ဟောင်ရူ ဘေးမှာရှိနေပြီးမျက်နှာပေါ် ကြောက်လန့်ခြင်းအပြည့်ရှိနေတယ်။ ကိုယ်လုပ်တော် ရူ ကို ကြည့်ပြီး ဘေးမှာ ကုန်းကုန်းရှိနေတာ အာရုံမရတော့ပဲ တုန်ယင်စွာ "သခင်မ...အပြင်ကို ကြည့်..ကြည့်..."
ကိုယ်လုပ်တော် ရူ ကြည့်လိုက်တယ်.
ကောင်းကင်ပေါ် က မိုးကြိုးများရဲ့ အလင်းရောင်အောက် သလဲသီးပင်ကြီး ထင်ယောင်ထင်မှားရှိနေ၏။ အကိုင်းအခက်များပေါ် ကြိုးတချောင်းတွဲလောင်းကျနေပြီး မမြင်ရတဲ့ အလေးချိန်ကြောင့် အရှေ့မှအနောက်သို့ လှုပ်ခါယမ်းနေ၏။
ကိုယ်လုပ်တော် ရူ နှလုံးရပ်မတက်ဖြစ်သွားကာ အဆုတ်ကွဲမတက်အော်ဟစ်တယ်။
"တံခါးပိတ်!! တံခါးပိတ်စမ်း!!!'"
ပင်မ နန်းဆောင် တံခါးပိတ်ကျသွားပြီး သရဲငိုသံလို လေတိုးသံ မြည်ဟီးလာ၏။
အချိန်အတော်ကြာတော့ ဘေးနန်းဆောင် တံခါးတိတ်တဆိတ် ဖွင့်လာ၏။ သည်းထန်စွာရွာတဲ့မိုးအောက် ခွေးခြေ (ထိုင်ခုံပုပုလေး) နဲ့အတူ သလဲသီးပင်အောက် သွား၏။ ခွေးခြေ ပေါ် တက်ပြီး ကြိုးကိုယူကာ ဘာမှမဖြစ်သလို ဘေးနန်းဆောင် ထဲ ပြန်ဝင်သွား၏။ မိုးကတော့ အဆက်မပြတ်ရွာဆဲပင်။
ချင်းရန် နဲ့ ယုရူ တို့ ရှောင်လန်ကို ညီအစ်မလို သဘောထားတယ် ။နှစ်တွေအကြာကြီး တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် မှီခိုလာတာ။ ရှောင်လန်က သူတို့ကိုအစေခံလိုမဆက်ခံဘူး။ သူတို့ကို ညဘက်တခြားနန်းဆောင်အစေခံများလို မစောင့်ကြပ်ခိုင်းဘူး။ လင်းဖေးလု အခန်းထဲ အိပ်ပျော်နေချိန် မိုးရွာသံကြောင့် သူမ လှုပ်ရှားလိုက်တာ။ အခန်းထဲ ပြန်လာတော့ အဝတ်အစားလဲပြီးဘာမှမဖြစ်သလို အိပ်ရာဝင်တယ်။
နောက်တနေ့ ပင်မနန်းဆောင် မြည်ဟီးလျက်ရှိတယ်။
Advertisement
- In Serial14 Chapters
Hanging on Bones
huh?... So no reincarnation for me?...****Warning! Mature Content!****I extend my arm out as far as it goes and stab myself with all my might. The blade securely lodges between my ribs. One problem solved. Finally having my hand free I immediately bend down and scoop up flickering glass candle holder. In one swift motion I straighten out, turn and throw it at the closest of my pursuers. To my surprise it's a perfect square hit and the leading veteran crashes into the headstone he was just about to jump over. It was waaay too close for my comfort. If not for this success, shortly after I would be the one lying on the ground…----------------------My first attempt at writing a book - the way i like them.
8 156 - In Serial9 Chapters
Web of Worlds: Empire. GUARD. Book 1. litRPG series
The God of Light fell. The Demon Lord rules the world. Sentient beings were forbidden to develop technology, and people were never able to shift from the steam engine era to the age of electricity and the internal combustion engine.But as long as you are the Light host, you may hope for the best. Even if your house is burned to the ground, even if you lose your family, even if your overlord sends you to your death. The Black Guard never gives up and continues on his way.Every word here is true.And every word here is a lie.Where is the truth? You can't guess...Choose what you want..
8 176 - In Serial11 Chapters
2nd Chance
It's my first time writing a story so you might spot a lot of amateur mistakes but feel free to criticize my writing as much as you like. Anyways, to give you a quick idea of what the story is all about, the original title of this novel was supposed to be "The Yankee in Another World" but when I thought about writing that in the cover I immediately thought 'HELL NAW' and went with a different one and I feel like the new title captures the essence of this story more. because although it's categorized as an Isekai, the story is more focused on redemption rather than the Isekai fantasy. Hopefully, I'll be able to update this synopsis once I thought of one.
8 161 - In Serial8 Chapters
Ranger Of Albion
In Which the Story of Edward Deiramund is Narrated; including the Impact of the Civil War, his Early Unorthodox Life, the Rise to Prominence, the Challenges Faced, the Decisions Made, and How it All Came Together to Shape his Nature. ***** Author's note: The summary is not up to the mark, so I ask you to please read the first few chapters to get a better idea. For those looking for even general description - it's a slow paced fantasy life that gradually ramps up - just like real life.
8 111 - In Serial19 Chapters
Arbiter of Power (Canceled and currently redone as 'Re:' version.)
What is there in the vastness of infinity that makes even Gods tremble in fear, Immortals shudder in torment and all under creation itself shriek in terror? It is simple, loneliness.Follow the wayward and apostate half of the one true God, experience his loss and grief as his world, his undying love, is torn from him. As he falls into the desolate precipice of solitude and gets his deserved solace as another chance opens up for him. His story will continue in the world of Asthea. A world unlike his own, with so much new to see, feel and love. But can he still rejig his closed off heart? Can he still see humans in the same light as before? Only time will tell.-----------------'But then came the call, another world, another destiny. 'Maybe I can... live on?', Hirahn thought, scowled at the blue world from above and sneered at the people that left his soulmate to die. 'Let's see how long you will survive without us... without me... without HER!', atrabilious Hirahn dived straight into the light, a tear flowed from his cheek and left a blue trail behind.'-----------------(HEYHO! First fiction here! I changed the synopsis since it caused major plotholes and was overall waaaaaaaaaaay to long.)
8 203 - In Serial31 Chapters
Bound by Fate
A young orphan who defied his fate and fought his way to success and love, dies at the threshold of his happily everafter. Only to be offered a new life in a new world. He starts with everything he lacked in his past life but must still fight to keep it all. In a world where power is everything, where gods are real and scheming, devils and demons abound, where magic is just another branch of science and talking animals a pain to deal with, he is bound by his fate to defy fate. ---- Author's Note ---- Its the first time I am letting a story escape my head. I aim to intially release one chapter a week as I build my confidence and the story. When I get to a point where I am able to churn out a chapter regularly on the same day and time per week, then I will aim to eventually get to 2 chapters a week and then to 1 every other day. I hope I can learn to tell my stories well and put something up that's enjoyable.
8 213
Prev Chap
Next Chap
Chap List
Boy
Girl
