အပိုင်း-15

လင်းဖေလု မျက်လုံးတောက်ပ သွားပြီး လှပတဲ့မျက်နှာပေါ် ချိုမြိန်တဲ့အပြုံးထွက်ပေါ်လာ၏။ ဝါးခြင်းတောင်းကို ယူလိုက်တော့ အရမ်းလေးလံလွန်းတာကြောင့် သူမခန္ဓာကိုယ် ယိုင်ကျသွား၏။

လင်းဂျင်းယွမ် လျင်မြန်စွာ သတိထားမိပြီး သူမကိုကူညီဖို့လျင်မြန်စွာ လက်ဆန့်ထုတ်တယ်။ ထို့နောက် မပျော်မရွှင်နဲ့ "မင်း အစေခံကို သယ်ခိုင်းလိုက်"

ချင်းယွမ် မင်းသား ၄ ဒေါသထွက်မှာ စိုးတာကြောင့် ဒူးဆက်ထောက်နေ၏။ ဘယ်လိုအဆုံးသတ်မည် လဲ လုံးဝ မသိပေ။ ချက်ချင်းမတ်တပ်ရပ်ပြီး ဝါးခြင်းတောင်း ကိုယူကာ တစ်ဖက်သို့ ပြန်ဆုတ်သွား၏။

လင်းဖေးလု လက်နှစ်ဖက်အတူတကွယှက်ထားကာ မော့ကြည့်ပြီး လင်းဂျင်းယွမ်ကိုချိုမြိန်စွာ ပြုံးပြ၏။ ဆောင်းတွင်းနေရောင် နီနီရဲရဲ ပန်းသီးပင်အောက် နေရောင် မျက်နှာပေါ် ဖျာကျနေ၏။ ပေါက်စီပါးနှစ်ဖက် ပေါ် လွင်အောင် ပြုံးပြီး နွေးထွေးချိုမြိန်စွာ " ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အစ်ကိုတော် "

သူမအပြုံးကိုကြည့်ပြီး လင်းဂျင်းယွမ် အနည်းငယ်ရှက်ကိုးရှက်ကန်းဖြစ်သွား၏။

အစ်မတော် ၁ ရဲ့ အထက်စီးဆန် မောက်မာမှု နဲ့ အစ်မတော်၃ရဲ့ ရိုင်းစိုင်းမှုတွေ ကို သူနေသားကျနေပြီ။ဒါ့အပြင် သူ့အမေ ကြင်ယာတော် ရွမ် နဲ့ မင်းသမီး ၁ရဲ့ အမေ ကြင်ယာတော် ဟိုင် တို့ အဆင်မပြေကြဘူး။ တကယ်ကြီး သူ့အစ်မတွေကို မကြိုက်ဘူး။ဒါ့ကြောင့်အစ်မနဲ့၁ အစ်မ ၃ ကို ဒီအတိုင်းထားလိုက်တာပဲ။

သို့ပေမဲ့ မင်းသမီး ၅ ကတော့ သူမြင်ဖူးတာနဲ့မတူဘူးလုံးဝ ကွာခြားတယ်။ နူးညံ့တယ် နှစ်လိုဖွယ်ရှိတယ်။ လှပပြီး ပြုံးလိုက်တိုင်းချစ်ဖို့ကောင်းတယ်။ ပန်းသီးစားချင်တယ် ပြောတုန်းက ထိုကဲ့သို့ပြောဖို့ ကြောက်နေသေးတာ။ အရမ်းချစ်ဖို့ ကောင်းတဲ့အရာလေးက ကာကွယ်ပေးချင်လိုစိတ်ထကြွစေပြီး နုနယ်ရဲရင့်တဲ့ စိတ်ကိုနိုးထစေတယ်။

လင်းဖေးလု တစ်ခုခုကို အမှတ်ရသွား၏။ သူမ အရင်က ကောက်ထားတဲ့ ပန်းသီးပန်းကိုယူပြီး သူ့ဆီကို အလေးအနက်ထားတဲ့ ပုံစံလေး နဲ့ ပေးလိုက်၏။

"အမေက တစ်ခုခုယူပြီးရင် ကောင်းတာ တစ်ခုခုပြန်ပေးရတယ်တဲ့ အစ်ကိုတော် က ဖေးလေးကို ပန်းသီးပေးတယ်ဆိုတော့ အစ်ကိုတော် ကို နှစ်ထပ်ပါတဲ့ ပန်းသီးပန်းပွင့်ပွင့်ချပ်ပေးမယ်။ ပွင့်ဖတ် နှစ်ထပ်ပါတဲ့ ပန်းပွင့်ချပ် က ကံကောင်းခြင်းယူဆောင်တယ်။ရှာတွေ့ဖို့အရမ်း ရှားပါးတာ"

ပေးဖို့ တွန့်ဆုတ်နေပေမဲ့ အချိန်ခဏ ထိုပွင့်ချပ်နှစ်ထပ်ပါ ပန်းပွင့်လေးကို ကြည့်ရင်း လင်းဂျင်းယွမ် လက်ထဲသို့ တုန့်ဆိုင်းစွာ ထည့်ပေးလိုက်တယ်။

ပန်းပွင့်လေး သူ့အင်္ကျီလက်ထဲမှာအချိန်ကြာရှိနေပြီ။ ပွင့်ချပ်က သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကြောင့် နွေးနေ၏။ လင်းဂျင်းယွမ် လက်ဖဝါး ပေါ် က ထိုပွင့်ချပ်နှစ်ထပ်ပါ ပန်းလေး နွေးထွေး နူးညံ့တာ ခံစားမိတယ်။

လင်းဂျင်းယွမ် နား ရဲတက်သွား၏။

ဒီသေးသေးလေး ချစ်စရာလေး!!! ရှားပါးတဲ့ ကံကောင်းစေတဲ့ ပန်းလေးကို တကယ်ကြီး ငါ့ ကို ပေးတယ်။ သူမ အရမ်းတုန့်ဆိုင်းနေတာ သိသာတယ် ဒါပေမဲ့ သူမ ပေးလိုက်တော့ တုန့်ဆိုင်းခြင်းမရှိတော့ဘူး!!

သူမ ပန်းပွင့်လေး ပေးပြီးနောက် လင်းဖေးလု လက်ဝေ့ယမ်းပြကာ ချိုမြိန်စွာ နှုတ်ဆက်တယ်။ "နှုတ်ဆက်ပါတယ် အစ်ကိုတော် "

ချင်းရန်အတူ ထွက်သွားတယ်။ ဉယျာဉ် ဝင်ပေါက် နားရောက်တော့ ပြန်လှည့်ကြည့်ပြီး လင်းဂျင်းယွမ်ကို ပြုံးပြတယ်။

ဉယျာဉ်ထဲ အနီရောင်ပန်းသီး သစ်ပင်အပြည့်ရှိနေပြီး လင်းဖေးလု အပြုံးက နှစ်ဖိုလွယ်ကောင်းတယ်။ ရှက်နေတာ ၃၀% နဲ့ ချစ်ဖို့ကောင်းတာ 70% ပါဝင်နေ၏။ သူမ အပြုံးကို ကြည့်ရင်းလင်းဂျင်းယွမ် နှလုံးသား အရည်ပျော်ကျသွားတာ နားရွက်ချိတ်မတက်ပြုံးနေ၏။

အဝေး ရောက်တော့ ချင်းရန် ချွေးအေးများနှင့် နောက်ဆုံးစိတ်သက်သာရာရစွာအသက်ရူထုတ်မိတယ်။ လက်ထဲက ပန်းသီးကို ကြည့်ရင်း သူ့မင်းသမီးလေး ဘာမှမဖြစ်ဘူး။ မတက်နိုင်ပဲမေးတယ်။ " မင်းသမီးလေး နှစ်ထပ်ပါ ပွင့်ချပ်လေးတွေက တကယ်ပဲ ကံကောင်းခြင်းယူဆောင်လာသလား? အရင်က ကျွန်မဘာလို့ မကြားဖူးတာလဲ?"

လင်းဖေးလု ပြန်မဖြေပဲ ပြုံးတယ်။

ငါလည်း မကြားဖူးဘူးလေ။

ခြင်းထဲ နီရဲပြီး ကြီးမားတဲ့ ပန်းသီးတွေက တကယ်လေးလံတယ်။ အရင်က သူတို့ အဲလောက် ပန်းသီးတွေ မရဖူးဘူး။ သူတို့ ရံဖန်ရံခါ မှ တစ်လုံး နှစ်လုံးပဲ ရတယ်။ အင်ပါယာနန်းဆောင်ထဲမှာ စကာားနဲ့ထုတျပွောဖို့မဖွဈတဲ့ စည်းကမ်းများစွာရှိတယ်။ ရှောင်လန် က သူ့အခြေအနေ ကို အရမ်းဂရုမစိုက်တယ်။ လှောင်ပြောင်ပြောဆိုခံရတဲ့ အကြောင်းပြချက် လျင်မြန်စွာပြောင်းလဲနိုင်လို့ ဉ ယျာဉ်ထဲက ပန်းသီးခူးဖို့အတွက်နဲ့ မင်းယွဲ့ နန်းဆောင်အပြင် ဘက်ကို ဘယ်တော့ မှမထွက်ဘူး။

သို့ပေမဲ့ ဒီနေ့ မင်းသား ၄ က ပန်းသီး ၁၂ လုံးကျော်လောက် ပေးလိုက်တယ်။ သူတို့ ဗိုက်အပြည့်စားရုံသာမက သူတို့ အခြောက်ခံပြီးသိမ်းထားလို့ရတယ်။ ဒီနေ့ စားမကုန်ရင် နောက်နေ့ကျရင် ပန်းသီးကိတ်လုပ်စားလို့ရတယ်။ဒါ နဲ့ဆိုရင် မင်းသမီးလေးနဲ့ မင်းသား၆ တို့ မုန့်သရေစားဖို့ သေချာပေါက်လောက်ငှတယ်။

ဒီနေ့ သူ့မင်းသမီးလေး ဘာမှမမှားမလုပ်ဘူးလို့ တွေးမိတယ်။ ထို့အစား သူ့ မင်းသမီးငယ်လေးက အရမ်းချစ်ဖို့ကောင်းတယ်။ သာမန်ဘယ်လူမဆို သူမ ကိုချစ်ကြမှာပဲ!!

Zawgyi

အပိုင္း-15

လင္းေဖလု မ်က္လုံးေတာက္ပ သြားၿပီး လွပတဲ့မ်က္ႏွာေပၚ ခ်ိဳၿမိန္တဲ့အၿပဳံးထြက္ေပၚလာ၏။ ဝါးျခင္းေတာင္းကို ယူလိုက္ေတာ့ အရမ္းေလးလံလြန္းတာေၾကာင့္ သူမခႏၶာကိုယ္ ယိုင္က်သြား၏။

လင္းဂ်င္းယြမ္ လ်င္ျမန္စြာ သတိထားမိၿပီး သူမကိုကူညီဖို႔လ်င္ျမန္စြာ လက္ဆန႔္ထုတ္တယ္။ ထို႔ေနာက္ မေပ်ာ္မ႐ႊင္နဲ႕ "မင္း အေစခံကို သယ္ခိုင္းလိုက္"

ခ်င္းယြမ္ မင္းသား ၄ ေဒါသထြက္မွာ စိုးတာေၾကာင့္ ဒူးဆက္ေထာက္ေန၏။ ဘယ္လိုအဆုံးသတ္မည္ လဲ လုံးဝ မသိေပ။ ခ်က္ခ်င္းမတ္တပ္ရပ္ၿပီး ဝါးျခင္းေတာင္း ကိုယူကာ တစ္ဖက္သို႔ ျပန္ဆုတ္သြား၏။

လင္းေဖးလု လက္ႏွစ္ဖက္အတူတကြယွက္ထားကာ ေမာ့ၾကည့္ၿပီး လင္းဂ်င္းယြမ္ကိုခ်ိဳၿမိန္စြာ ၿပဳံးျပ၏။ ေဆာင္းတြင္းေနေရာင္ နီနီရဲရဲ ပန္းသီးပင္ေအာက္ ေနေရာင္ မ်က္ႏွာေပၚ ဖ်ာက်ေန၏။ ေပါက္စီပါးႏွစ္ဖက္ ေပၚ လြင္ေအာင္ ၿပဳံးၿပီး ႏြေးေထြးခ်ိဳၿမိန္စြာ " ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ အစ္ကိုေတာ္ "

သူမအၿပဳံးကိုၾကည့္ၿပီး လင္းဂ်င္းယြမ္ အနည္းငယ္ရွက္ကိုးရွက္ကန္းျဖစ္သြား၏။

အစ္မေတာ္ ၁ ရဲ႕ အထက္စီးဆန္ ေမာက္မာမႈ နဲ႕ အစ္မေတာ္၃ရဲ႕ ရိုင္းစိုင္းမႈေတြ ကို သူေနသားက်ေနၿပီ။ဒါ့အျပင္ သူ႕အေမ ၾကင္ယာေတာ္ ႐ြမ္ နဲ႕ မင္းသမီး ၁ရဲ႕ အေမ ၾကင္ယာေတာ္ ဟိုင္ တို႔ အဆင္မေျပၾကဘူး။ တကယ္ႀကီး သူ႕အစ္မေတြကို မႀကိဳက္ဘူး။ဒါ့ေၾကာင့္အစ္မနဲ႕၁ အစ္မ ၃ ကို ဒီအတိုင္းထားလိုက္တာပဲ။

သို႔ေပမဲ့ မင္းသမီး ၅ ကေတာ့ သူျမင္ဖူးတာနဲ႕မတူဘူးလုံးဝ ကြာျခားတယ္။ ႏူးညံ့တယ္ ႏွစ္လိုဖြယ္ရွိတယ္။ လွပၿပီး ၿပဳံးလိုက္တိုင္းခ်စ္ဖို႔ေကာင္းတယ္။ ပန္းသီးစားခ်င္တယ္ ေျပာတုန္းက ထိုကဲ့သို႔ေျပာဖို႔ ေၾကာက္ေနေသးတာ။ အရမ္းခ်စ္ဖို႔ ေကာင္းတဲ့အရာေလးက ကာကြယ္ေပးခ်င္လိုစိတ္ထႂကြေစၿပီး ႏုနယ္ရဲရင့္တဲ့ စိတ္ကိုနိုးထေစတယ္။

လင္းေဖးလု တစ္ခုခုကို အမွတ္ရသြား၏။ သူမ အရင္က ေကာက္ထားတဲ့ ပန္းသီးပန္းကိုယူၿပီး သူ႕ဆီကို အေလးအနက္ထားတဲ့ ပုံစံေလး နဲ႕ ေပးလိုက္၏။

"အေမက တစ္ခုခုယူၿပီးရင္ ေကာင္းတာ တစ္ခုခုျပန္ေပးရတယ္တဲ့ အစ္ကိုေတာ္ က ေဖးေလးကို ပန္းသီးေပးတယ္ဆိုေတာ့ အစ္ကိုေတာ္ ကို ႏွစ္ထပ္ပါတဲ့ ပန္းသီးပန္းပြင့္ပြင့္ခ်ပ္ေပးမယ္။ ပြင့္ဖတ္ ႏွစ္ထပ္ပါတဲ့ ပန္းပြင့္ခ်ပ္ က ကံေကာင္းျခင္းယူေဆာင္တယ္။ရွာေတြ႕ဖို႔အရမ္း ရွားပါးတာ"

ေပးဖို႔ တြန႔္ဆုတ္ေနေပမဲ့ အခ်ိန္ခဏ ထိုပြင့္ခ်ပ္ႏွစ္ထပ္ပါ ပန္းပြင့္ေလးကို ၾကည့္ရင္း လင္းဂ်င္းယြမ္ လက္ထဲသို႔ တုန႔္ဆိုင္းစြာ ထည့္ေပးလိုက္တယ္။

ပန္းပြင့္ေလး သူ႕အကၤ်ီလက္ထဲမွာအခ်ိန္ၾကာရွိေနၿပီ။ ပြင့္ခ်ပ္က သူ႕ခႏၶာကိုယ္ေၾကာင့္ ႏြေးေန၏။ လင္းဂ်င္းယြမ္ လက္ဖဝါး ေပၚ က ထိုပြင့္ခ်ပ္ႏွစ္ထပ္ပါ ပန္းေလး ႏြေးေထြး ႏူးညံ့တာ ခံစားမိတယ္။

လင္းဂ်င္းယြမ္ နား ရဲတက္သြား၏။

ဒီေသးေသးေလး ခ်စ္စရာေလး!!! ရွားပါးတဲ့ ကံေကာင္းေစတဲ့ ပန္းေလးကို တကယ္ႀကီး ငါ့ ကို ေပးတယ္။ သူမ အရမ္းတုန႔္ဆိုင္းေနတာ သိသာတယ္ ဒါေပမဲ့ သူမ ေပးလိုက္ေတာ့ တုန႔္ဆိုင္းျခင္းမရွိေတာ့ဘူး!!

သူမ ပန္းပြင့္ေလး ေပးၿပီးေနာက္ လင္းေဖးလု လက္ေဝ့ယမ္းျပကာ ခ်ိဳၿမိန္စြာ ႏႈတ္ဆက္တယ္။ "ႏႈတ္ဆက္ပါတယ္ အစ္ကိုေတာ္ "

ခ်င္းရန္အတူ ထြက္သြားတယ္။ ဉယ်ာဥ္ ဝင္ေပါက္ နားေရာက္ေတာ့ ျပန္လွည့္ၾကည့္ၿပီး လင္းဂ်င္းယြမ္ကို ၿပဳံးျပတယ္။

ဉယ်ာဥ္ထဲ အနီေရာင္ပန္းသီး သစ္ပင္အျပည့္ရွိေနၿပီး လင္းေဖးလု အၿပဳံးက ႏွစ္ဖိုလြယ္ေကာင္းတယ္။ ရွက္ေနတာ ၃၀% နဲ႕ ခ်စ္ဖို႔ေကာင္းတာ 70% ပါဝင္ေန၏။ သူမ အၿပဳံးကို ၾကည့္ရင္းလင္းဂ်င္းယြမ္ ႏွလုံးသား အရည္ေပ်ာ္က်သြားတာ နား႐ြက္ခ်ိတ္မတက္ၿပဳံးေန၏။

အေဝး ေရာက္ေတာ့ ခ်င္းရန္ ေခြၽးေအးမ်ားႏွင့္ ေနာက္ဆုံးစိတ္သက္သာရာရစြာအသက္႐ူထုတ္မိတယ္။ လက္ထဲက ပန္းသီးကို ၾကည့္ရင္း သူ႕မင္းသမီးေလး ဘာမွမျဖစ္ဘူး။ မတက္နိုင္ပဲေမးတယ္။ " မင္းသမီးေလး ႏွစ္ထပ္ပါ ပြင့္ခ်ပ္ေလးေတြက တကယ္ပဲ ကံေကာင္းျခင္းယူေဆာင္လာသလား? အရင္က ကြၽန္မဘာလို႔ မၾကားဖူးတာလဲ?"

လင္းေဖးလု ျပန္မေျဖပဲ ၿပဳံးတယ္။

ငါလည္း မၾကားဖူးဘူးေလ။

ျခင္းထဲ နီရဲၿပီး ႀကီးမားတဲ့ ပန္းသီးေတြက တကယ္ေလးလံတယ္။ အရင္က သူတို႔ အဲေလာက္ ပန္းသီးေတြ မရဖူးဘူး။ သူတို႔ ရံဖန္ရံခါ မွ တစ္လုံး ႏွစ္လုံးပဲ ရတယ္။ အင္ပါယာနန္းေဆာင္ထဲမွာ စကာားနဲ့ထုတျပွောဖို့မဖွဈတဲ့ စည္းကမ္းမ်ားစြာရွိတယ္။ ေရွာင္လန္ က သူ႕အေျခအေန ကို အရမ္းဂ႐ုမစိုက္တယ္။ ေလွာင္ေျပာင္ေျပာဆိုခံရတဲ့ အေၾကာင္းျပခ်က္ လ်င္ျမန္စြာေျပာင္းလဲနိုင္လို႔ ဉ ယ်ာဥ္ထဲက ပန္းသီးခူးဖို႔အတြက္နဲ႕ မင္းယြဲ႕ နန္းေဆာင္အျပင္ ဘက္ကို ဘယ္ေတာ့ မွမထြက္ဘူး။

သို႔ေပမဲ့ ဒီေန႕ မင္းသား ၄ က ပန္းသီး ၁၂ လုံးေက်ာ္ေလာက္ ေပးလိုက္တယ္။ သူတို႔ ဗိုက္အျပည့္စား႐ုံသာမက သူတို႔ အေျခာက္ခံၿပီးသိမ္းထားလို႔ရတယ္။ ဒီေန႕ စားမကုန္ရင္ ေနာက္ေန႕က်ရင္ ပန္းသီးကိတ္လုပ္စားလို႔ရတယ္။ဒါ နဲ႕ဆိုရင္ မင္းသမီးေလးနဲ႕ မင္းသား၆ တို႔ မုန႔္သေရစားဖို႔ ေသခ်ာေပါက္ေလာက္ငွတယ္။

ဒီေန႕ သူ႕မင္းသမီးေလး ဘာမွမမွားမလုပ္ဘူးလို႔ ေတြးမိတယ္။ ထို႔အစား သူ႕ မင္းသမီးငယ္ေလးက အရမ္းခ်စ္ဖို႔ေကာင္းတယ္။ သာမန္ဘယ္လူမဆို သူမ ကိုခ်စ္ၾကမွာပဲ!!