အပိုင်း-13

ချင်းရန် အပ်ချုပ်တောင်းနဲ့ အတူရောက်လာပြီး အပြုံးလေးနဲ့"မင်းသမီးလေး အနီရောင်လေး နဲ့အရမ်းလှတယ်။ နှစ်ကူးပန်းချီတွေထဲက နတ်သမီးလေးလိုပဲ။ သခင်မ လက်ရာလည်း အရမ်းကောင်းတယ်။ ဒီလို ဘရိုကိတ်နဲ့သာဆိုရင် သခင်မ အရမ်းကြည့်ကောင်းမှာ"

ယုရူ သက်ပြင်းချပြီး "ဒီနှစ် အစနှစ်စ ပဲရတာ နှမြောစရာပဲ။ မင်းသမီးလေး နဲ့မင်းသားလေးအတွက်အဝတ်အစားချုပ်ပေးဖို့ပဲ လုံလောက်တယ်။ သခင်မ မှာ ဒီလောက်နှစ်တွေကြာပြီ အဝတ်အစားအသစ်မရှိသေးဘူး"

ရှောင်လန်းက အပ်ယူပြီး ဆက်ချုပ်နေတယ်။ မျက်နှာပေါ် ချစ်ခင်မြတ်နိုးစွာပြုံးနေပြီး "ငါက အပြင်မှမထွက်ပဲ ကိစ္စမရှိဘူး။ ဖေးလု က အမြဲတမ်းလျှောက်သွားနေတာ။ သူမ ဒီနှစ်အတွက် နွေးထွေးအောင် ကုတ်လေးချုပ်ပေးစို့ "

လင်းဖေးလု နားဝိုင်းရံ ကာ လူသုံးယောက် အပ်ချုပ်ဖို့ လုပ်ဆောင်ကြတယ်။ မင်းယွဲ့ နန်းဆောင်က သိပ်မကြီးဘူး။ ပြီးတော့ အပယ်ခံနယ်မြေနားတည်ရှိတယ်။ မင်းယွဲ့ နန်းဆောင် ဘေးပတ်ဝန်းကျင်က ဆေးနံရံတွေဆို ကွာကျနေပြီ။ ဟိုဟောင်းနေပြီး အများစုက သစ်နွယ်ပင်တွေ နဲ့ဖုံးနေပြီ။

မနေ့ ကလည်ပတ်ခဲ့တဲ့ ဆန်းကြယ် ပြီး ဇိမ်ခံပစ္စည်းတွေနဲ့ ပြည့်နေတဲ့ ကျန့်ရန် နန်းဆောင်နဲ့ ယှဉ်ရင် ဒီနေရာက အတော်လေး ကွာခြားတယ်။

အလျင်မလိုဘူး။ မကြာခင် သူမ အပိုင်ဖြစ်လာတော့မှာ။

လင်းဖေးလု အတွေးထဲ ပြောမိတယ်။

ပင်မနန်းဆောင်က လူက အရမ်းကြောက်လန့်နေပြီး မနက်ခင်း တံခါး မဖွင့်ဘူး။ မင်းယွဲ့ နန်းဆောင်က ကိစ္စ ပေါက်ကြားသွားတော့ သူမနေ့လည်ချိန်ဆေးသောက်နေချိန်။ နောက်တော့ မရင်းနှီးတဲ့ နေရာတွေ လေ့လာဖို့ အပြင်ထွက်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်။

အင်ပါယာမင်းသား နဲ့မင်းသမီးများကို အင်ပါယာနန်းဆောင်ထဲ ကန့်သတ်ထားတာ မျိုးမရှိဘူး။ အင်ပါယာကိုယ်လုပ်တော် များနဲ့ယှဉ်ရင် သူတို့က ပိုလွတ်လပ်တယ်။ ရှောင်လန်က လင်းဖေးလုကိုချုပ်ထားဖို့ မကြိုးစားဘူး။ သို့ပေမဲ့ အမြဲတမ်း ချင်းရန်ကို တော့ အနောက်ကလိုက်သွားဖို့ ထည့်ပေးတယ်။ နောက်ဆုံးတစ်ခေါက် လင်းဖေးလု ပျက်ကျသွားတဲ့စွန်ကို အလျင်စလို လိုက်မဖမ်းခဲ့ရင် သူမ ဘယ်တော့မှ ကန်ထဲ ပြုတ်ကျမည်မဟုတ်။

လင်းဖေးလု နန်းဆောင်နေရာတွေ နဲ့မရင်းနှီးဘူး ။ ချင်းရန် လက် ကိုင်ရင်း လမ်းလျှောက်လာတော့ မောင်းမရဲ့အပြင်အဆင်တွေကိုလျင်မြန်စွာရှာတွေ့သွား၏။ သူမ မှတ်ဉာဏ်ကောင်းတယ်။ သူမ မြင်ဖူး ကြားဖူးပြီးသားဆို ဘယ်တော့မှ မမေ့ဘူး။အချိန်အတော်ကြာ လျှောက်လာတော့ ဒီနယ်မြေကို စိတ်ထဲမြေပုံဆွဲပြီးသွားပြီ။

ချင်းရန်က ဘာလုပ်နေသလဲနားမလည်ဘူး။ဒီနေ့ မင်းသမီး စကားတပြောပြော သက်ဝင်လှုပ်ရှားနေတာ ကြည့်ရင်း အရမ်းပျော်ရွှင်တယ်။ ကန်ပွဲကြည့်စင်ကို ဖြတ်လာတော့ အဝေးတနေရာကနေ လက်ညိုးထိုးပြီး"မင်းသမီး ပန်းသီးစားချင်လား? ဉယျာဉ် ကပန်းသီးရှိတယ်။ မင်းသမီးအတွက် ကျွန်မ သွားခူးပေးမယ်'

လင်းဖေးလု ခေါင်းညိတ်ပြီး သူတို့နှစ်ယောက်သား ဉယျာဉ် ဆီချီတက်လာတယ်။ သူတို့ ဉယျာဉ် အဝင်ကို ဖြတ်လာပြီး အထဲက ဆူညံသံကြားရတယ်။

အစေခံများနှင့် ကုန်းကုန်းများ ထိုအပင်ကိုဝိုင်းထားကြတယ်။ ထိတ်လန့်စွာ အော်ခေါ်တယ်။

"မင်းသား ၄ ကျေးဇူးပြုပြီး ဆင်းလာခဲ့ပါ!! အရှင် ပြုတ်ကျရင် နာကျင်လိမ့်မယ် !! အရှင် စားချင်ရင် ဒီငယ်သားတွေ ခူးပေးပါမယ်!! ကျေးဇူးပြုပြီး ဆင်းခဲ့ပါ!!"

လင်းဖေးလု ကြည့်လိုက်တော့ သစ်ပင်ပေါ် ကောင်လေးတစ်ယောက် ရပ်နေတာမြင်လိုက်တယ်. သစ်ကိုင်းများကြောင့် သူ့အသွင်အပြင်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်းမမြင်ရဘူး။ ဒီကောင်လေးက သစ်ကိုင်းတစ်ခုကနေတစ်ခုကို ခုန်လွှားနေတာ မြင်ရတော့ မျောက်လေးနဲ့တူတယ်။

ချင်းရန် အပြုအမူပြောင်းလဲသွားပြီး အသံခပ်နိမ့်နိမ့်နဲ့ "မင်းသမီး အခု ကျွန်မတို့ အိမ်ပြန်ရအောင်။တခြားရက်မှလာခူးစို့ "

အခု သူမရဲ့လက်ရှိအဆင့်အတန်းနဲ့ ခက်ခက်ခဲခဲ ဇာတ်ကောင်အသစ်ကိုတွေ့ရတာ။ ဘယ်လိုလုပ် လင်းဖေးလု ဒီအခွင့်အရေးကို လက်လွှတ်ခံမည်လဲ?

အပြစ်ကင်းစွာ "ငါ့အစ်ကိုက မင်းသား ၆ ။ မင်းသား ၄ လည်း ငါ့ အစ်ကိုပဲလား?"

ချင်းရန် တစ်ဖက်ခြမ်း သူ့အနောက်၌ ဆွဲထားပြီး "မင်းသား ၄က ကြင်ယာတော်ရွမ်ရဲ့ သား။ သခင်မရဲ့ သားမဟုတ်ပါဘူး။စိတ်အားထက်သန်ပြီး ရက်စက်တက်သူပါ။ သူ ကျွန်မတို့ မင်းသမီးလေးကို မြင်ရင် မင်းသမီးလေးကိုအနိုင်ကျင့်မှာစိုးမိတယ် "

Zawgyi

အပိုင္း-13

ခ်င္းရန္ အပ္ခ်ဳပ္ေတာင္းနဲ႕ အတူေရာက္လာၿပီး အၿပဳံးေလးနဲ႕"မင္းသမီးေလး အနီေရာင္ေလး နဲ႕အရမ္းလွတယ္။ ႏွစ္ကူးပန္းခ်ီေတြထဲက နတ္သမီးေလးလိုပဲ။ သခင္မ လက္ရာလည္း အရမ္းေကာင္းတယ္။ ဒီလို ဘရိုကိတ္နဲ႕သာဆိုရင္ သခင္မ အရမ္းၾကည့္ေကာင္းမွာ"

ယု႐ူ သက္ျပင္းခ်ၿပီး "ဒီႏွစ္ အစႏွစ္စ ပဲရတာ ႏွေျမာစရာပဲ။ မင္းသမီးေလး နဲ႕မင္းသားေလးအတြက္အဝတ္အစားခ်ဳပ္ေပးဖို႔ပဲ လုံေလာက္တယ္။ သခင္မ မွာ ဒီေလာက္ႏွစ္ေတြၾကာၿပီ အဝတ္အစားအသစ္မရွိေသးဘူး"

ေရွာင္လန္းက အပ္ယူၿပီး ဆက္ခ်ဳပ္ေနတယ္။ မ်က္ႏွာေပၚ ခ်စ္ခင္ျမတ္နိုးစြာၿပဳံးေနၿပီး "ငါက အျပင္မွမထြက္ပဲ ကိစၥမရွိဘူး။ ေဖးလု က အၿမဲတမ္းေလွ်ာက္သြားေနတာ။ သူမ ဒီႏွစ္အတြက္ ႏြေးေထြးေအာင္ ကုတ္ေလးခ်ဳပ္ေပးစို႔ "

လင္းေဖးလု နားဝိုင္းရံ ကာ လူသုံးေယာက္ အပ္ခ်ဳပ္ဖို႔ လုပ္ေဆာင္ၾကတယ္။ မင္းယြဲ႕ နန္းေဆာင္က သိပ္မႀကီးဘူး။ ၿပီးေတာ့ အပယ္ခံနယ္ေျမနားတည္ရွိတယ္။ မင္းယြဲ႕ နန္းေဆာင္ ေဘးပတ္ဝန္းက်င္က ေဆးနံရံေတြဆို ကြာက်ေနၿပီ။ ဟိုေဟာင္းေနၿပီး အမ်ားစုက သစ္ႏြယ္ပင္ေတြ နဲ႕ဖုံးေနၿပီ။

မေန႕ ကလည္ပတ္ခဲ့တဲ့ ဆန္းၾကယ္ ၿပီး ဇိမ္ခံပစၥည္းေတြနဲ႕ ျပည့္ေနတဲ့ က်န႔္ရန္ နန္းေဆာင္နဲ႕ ယွဥ္ရင္ ဒီေနရာက အေတာ္ေလး ကြာျခားတယ္။

အလ်င္မလိုဘူး။ မၾကာခင္ သူမ အပိုင္ျဖစ္လာေတာ့မွာ။

လင္းေဖးလု အေတြးထဲ ေျပာမိတယ္။

ပင္မနန္းေဆာင္က လူက အရမ္းေၾကာက္လန႔္ေနၿပီး မနက္ခင္း တံခါး မဖြင့္ဘူး။ မင္းယြဲ႕ နန္းေဆာင္က ကိစၥ ေပါက္ၾကားသြားေတာ့ သူမေန႕လည္ခ်ိန္ေဆးေသာက္ေနခ်ိန္။ ေနာက္ေတာ့ မရင္းႏွီးတဲ့ ေနရာေတြ ေလ့လာဖို႔ အျပင္ထြက္ဖို႔ ဆုံးျဖတ္လိုက္တယ္။

အင္ပါယာမင္းသား နဲ႕မင္းသမီးမ်ားကို အင္ပါယာနန္းေဆာင္ထဲ ကန႔္သတ္ထားတာ မ်ိဳးမရွိဘူး။ အင္ပါယာကိုယ္လုပ္ေတာ္ မ်ားနဲ႕ယွဥ္ရင္ သူတို႔က ပိုလြတ္လပ္တယ္။ ေရွာင္လန္က လင္းေဖးလုကိုခ်ဳပ္ထားဖို႔ မႀကိဳးစားဘူး။ သို႔ေပမဲ့ အၿမဲတမ္း ခ်င္းရန္ကို ေတာ့ အေနာက္ကလိုက္သြားဖို႔ ထည့္ေပးတယ္။ ေနာက္ဆုံးတစ္ေခါက္ လင္းေဖးလု ပ်က္က်သြားတဲ့စြန္ကို အလ်င္စလို လိုက္မဖမ္းခဲ့ရင္ သူမ ဘယ္ေတာ့မွ ကန္ထဲ ျပဳတ္က်မည္မဟုတ္။

လင္းေဖးလု နန္းေဆာင္ေနရာေတြ နဲ႕မရင္းႏွီးဘူး ။ ခ်င္းရန္ လက္ ကိုင္ရင္း လမ္းေလွ်ာက္လာေတာ့ ေမာင္းမရဲ႕အျပင္အဆင္ေတြကိုလ်င္ျမန္စြာရွာေတြ႕သြား၏။ သူမ မွတ္ဉာဏ္ေကာင္းတယ္။ သူမ ျမင္ဖူး ၾကားဖူးၿပီးသားဆို ဘယ္ေတာ့မွ မေမ့ဘူး။အခ်ိန္အေတာ္ၾကာ ေလွ်ာက္လာေတာ့ ဒီနယ္ေျမကို စိတ္ထဲေျမပုံဆြဲၿပီးသြားၿပီ။

ခ်င္းရန္က ဘာလုပ္ေနသလဲနားမလည္ဘူး။ဒီေန႕ မင္းသမီး စကားတေျပာေျပာ သက္ဝင္လႈပ္ရွားေနတာ ၾကည့္ရင္း အရမ္းေပ်ာ္႐ႊင္တယ္။ ကန္ပြဲၾကည့္စင္ကို ျဖတ္လာေတာ့ အေဝးတေနရာကေန လက္ညိုးထိုးၿပီး"မင္းသမီး ပန္းသီးစားခ်င္လား? ဉယ်ာဥ္ ကပန္းသီးရွိတယ္။ မင္းသမီးအတြက္ ကြၽန္မ သြားခူးေပးမယ္'

လင္းေဖးလု ေခါင္းညိတ္ၿပီး သူတို႔ႏွစ္ေယာက္သား ဉယ်ာဥ္ ဆီခ်ီတက္လာတယ္။ သူတို႔ ဉယ်ာဥ္ အဝင္ကို ျဖတ္လာၿပီး အထဲက ဆူညံသံၾကားရတယ္။

အေစခံမ်ားႏွင့္ ကုန္းကုန္းမ်ား ထိုအပင္ကိုဝိုင္းထားၾကတယ္။ ထိတ္လန႔္စြာ ေအာ္ေခၚတယ္။

"မင္းသား ၄ ေက်းဇူးျပဳၿပီး ဆင္းလာခဲ့ပါ!! အရွင္ ျပဳတ္က်ရင္ နာက်င္လိမ့္မယ္ !! အရွင္ စားခ်င္ရင္ ဒီငယ္သားေတြ ခူးေပးပါမယ္!! ေက်းဇူးျပဳၿပီး ဆင္းခဲ့ပါ!!"

လင္းေဖးလု ၾကည့္လိုက္ေတာ့ သစ္ပင္ေပၚ ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္ ရပ္ေနတာျမင္လိုက္တယ္. သစ္ကိုင္းမ်ားေၾကာင့္ သူ႕အသြင္အျပင္ကို ရွင္းရွင္းလင္းလင္းမျမင္ရဘူး။ ဒီေကာင္ေလးက သစ္ကိုင္းတစ္ခုကေနတစ္ခုကို ခုန္လႊားေနတာ ျမင္ရေတာ့ ေမ်ာက္ေလးနဲ႕တူတယ္။

ခ်င္းရန္ အျပဳအမူေျပာင္းလဲသြားၿပီး အသံခပ္နိမ့္နိမ့္နဲ႕ "မင္းသမီး အခု ကြၽန္မတို႔ အိမ္ျပန္ရေအာင္။တျခားရက္မွလာခူးစို႔ "

အခု သူမရဲ႕လက္ရွိအဆင့္အတန္းနဲ႕ ခက္ခက္ခဲခဲ ဇာတ္ေကာင္အသစ္ကိုေတြ႕ရတာ။ ဘယ္လိုလုပ္ လင္းေဖးလု ဒီအခြင့္အေရးကို လက္လႊတ္ခံမည္လဲ?

အျပစ္ကင္းစြာ "ငါ့အစ္ကိုက မင္းသား ၆ ။ မင္းသား ၄ လည္း ငါ့ အစ္ကိုပဲလား?"

ခ်င္းရန္ တစ္ဖက္ျခမ္း သူ႕အေနာက္၌ ဆြဲထားၿပီး "မင္းသား ၄က ၾကင္ယာေတာ္႐ြမ္ရဲ႕ သား။ သခင္မရဲ႕ သားမဟုတ္ပါဘူး။စိတ္အားထက္သန္ၿပီး ရက္စက္တက္သူပါ။ သူ ကြၽန္မတို႔ မင္းသမီးေလးကို ျမင္ရင္ မင္းသမီးေလးကိုအနိုင္က်င့္မွာစိုးမိတယ္ "