အပိုင်း-12

အရေးအကြီးဆုံး အခုလုပ်ရမှာက အဓိက မိန်းပစ်မှတ်ကိုမဖမ်းခင် ဇာတ်ကောင်သေးသေးလေးတွေကိုအရင်ဖယ်ရှားရတယ်။

ဇာတ်ကောင်သေးသေး : ကိုယ်လုပ်တော် ရူ။

ကိုယ်လုပ်တ်ောက ရှောင်လန့် ဇာတ်ကောင်ကိုနားလည်တာကြောင့် ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းကိုအနိုင်ကျင့်ရဲတာ။ ရှောင်လန် ပြန်တိုက်ခိုက်တာမျိုး လုံးဝစိတ်ပူနေဖို့ မလိုဘူး။ ကိုယ်လုပ်တော် ရူ နှစ်သက်မခံရပေမဲ့လည်း အင်ပါယာနန်းဆောင် ညီလာခံကတောင် ချစ်မြတ်နိုးတာ ခံရတဲ့ အထက်တန်းလွှာ ကြင်ယာတော် ရွမ် ရဲ့ လက်အောက်ငယ်သား။

မင်းသမီး ၅ သတိလစ်သွားပြီးနောက်ကိုယ်လုပ်တော် ရူ အတွက် အနည်းငယ်မလွယ်ကူဘူး။ညဘက်အိပ်မပျော်ဘူး။

အစေခံက စိတ်သက်သာအောင် "အရှင်မင်းကြီး ဒီကိစ္စကို သတိရမှာမဟုတ်ပါဘူး။သေချာပေါက် ဒီကိစ္စ ကိုအဲမိန်းမ သွားတိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး စိုးရိမ်မနေနဲ့.။ အရှင်မင်းကြီး သိရင်တောင် ရူးနေတဲ့ သူ့သားကို သတိရသွားပြီး ချက်ချင်းဒေါသထွက်လိမ့်မယ်။"

ကိုယ်လုပ်တော် ရူ တွေးမိပြီး သဘောတူတယ်။ အဲလိုပဲ ဖြစ်လာလိမ့်မယ်!!

ဘာများစိုးရိမ်စရာရှိလို့လဲ? မကောင်းဆိုးဝါး ကူညီဖယ်ရှားပေးခဲ့တာ။ ဒါ့အပြင် အခုမှ တစ်ခုခုလုပ်ရင်နောက်ကျသွားမှာစိုးလို့ ဒီမိန်းကလေး ခန္ဓာကိုယ်ထဲ ထွက်သွားအောင် လုပ်ခွင့်ပြုခဲ့တာ။

ဒါကို ရှာတွေ့သွားပြီး စိုးရိမ်စိတ်လျော့ကာ အိပ်ရာဝင်ခဲ့တယ်။ဒါပေမဲ့ နောက်တနေ့ အိပ်ရာနိုးတော့ ဘေးနန်းဆောင်ကို အခြေအနေ တစ်ချက်စစ်ဆေးဖို့ ‌ဟောင်ရူကို အမိန့်ပေးလိုက်တယ်။ မမျှော်လင့်ထားသည်က ‌ဟောင်ရူ ပင်မနန်းဆောင် ကထွက်သွားတော့ ခြံဝန်းထဲ လင်းဖေးလု ခြံဝန်းထဲ မတ်တပ်ရပ်နေတာ အံ့ဩစွာမြင်လိုက်ရတယ်။

ပင်မ နန်းဆောင် နဲ့ ဘေးနန်း‌ဆောင်က တစ်ခုနဲ့ တစ်ခုတံခါးမျက်နှာချင်းဆိုင်။ ပင်မနန်းဆောင် နားမှာ သလဲသီးပင်ရှိသည်။ ဆောင်းတွင်း သစ်ရွက်များ ကြွေများနဲ့ အကိုင်းအခက်များ မြင်ရတယ်။ မနက်ခင်း အခိုး‌အငွေ့ မပျောက်ကွယ်သေးဘူး။ ဒါပေမဲ့ လင်ဖေးလု အနီရောင် ဝတ်စုံလေး ဝတ်ထားကာ တစ်ယောက်တည်းရပ်နေပြီ မျက်နှာသေးသေးလေးပေါ် ဘာစိတ်ခံစားချက်မှမရှိချေ။ တိတ်တဆိတ် သလဲသီး ပင်ကို တိတ်တဆိတ် စိုက်ကြည့်နေ၏။

ဘာမှမရှိတဲ့ ခြံဝန်းထဲ မနက်စောစော တိတ်တဆိတ် လင်းဖေးလု မတ်တပ်ရပ်နေတာ မြင်တော့ ကိုယ်လုပ်တော် ရူ အံ့ဩသွား၏။ပထမဆုံး ‌‌‌ဟောင်ရူ ရုတ်တရက် လင်းဖေးလု အသွင်အပြင်ကိုမြင်တော့ ဒေါသအစားထိုးဝင်ရောက်လာတယ်။ အသံ ခပ်မြင့်မြင့်နဲ့သဘောမကျစွာ "မင်းသမီး ၅ ဘာလို့ ဒီမှာရပ်နေတာလဲ?"

ထိုကလေးမ မကြားသလို ဘာကိုမှအာရုံမစိုက်ပဲ ထိုသစ်ပင်ကိုစိုက်ကြည့်နေ၏။

ဟောင်ရူ ကြည့် ထိုသစ်ပင်ကိုလိုက်ကြည့်တယ်။ သစ်ပင်မှာ သစ်ရွက်တွေမရှိတော့ဘူး။ ဘာကို စိတ်ဝင်တစားကြည့်နေတာလဲ? မတက်နိုင်ပဲ ဆက်လက်မေးခွန်းထုတ်တယ်။ "မင်းသမီး 5 ဘာ‌ကြည့်တာလဲ?"

လင်းဖေးလု အကြည့်ကနေ တဖြေးဖြေး ရုတ်၏။

ဟောင်ရူကို ကြည့်လိုက်သည်။ နှုတ်ခမ်းထောင့် ‌အနည်းငယ်ကွေ့တက်သွားပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာ၏။ ညင်သာနူးညံ့တဲ့အသံ ကနေ စကားလုံးတစ်ချို့ ထွက်လာ၏။

"အပေါ် မှာ တစ်ခုခုရှိနေတယ်"

လင်းလုဖေးရဲ့ ကြောက်ဖို့ကောင်းတဲ့အပြုံးနဲ့ စကားကြောင့် ဟောင်ရူ ရင်ဘတ်တစ်ခုလုံးတုန်ယင်သွား၏။ ကြောက်တယ်...

အလျင်စလို သလဲသီးပင်ကိုကြည့်နေသည့်အကြည့်ပြန်ရုတ်ပြီး ချက်ချင်း ပင်မနန်းဆောင်ကို ပြန်ပြေးကာ တံခါးပြန်ပိတ်၏။

လင်းဖေးလု ခြောက်ကပ်ကပ်စိတ်ကိုဘေးဖယ်ထုတ်ပြီးမနက်ခင်းအခိုးအငွေ့ အချိန် ဘေးနန်းဆောင်ထဲ ဘာမှမဖြစ်သလို ပြန်ဝင်သွား၏။

ဘေးနန်းဆောင်ထဲ ယုရူ ရှောင်လန်ကို သွားအကြောင်းကြားတယ်။

"မင်းသမီးငယ်လေး နေထွက်ချိန် ကြည့်ချင်တယ်ဆိုလို့ ခြံဝန်းထဲ​နေထွက်ချိန်ကိုစောင့်ဆိုင်းနေပါတယ်"

လင်းဖေးလု ပြန်ဝင်လာတာမြင်တော့ ပြုံးပြီးမေးတယ်။ " ဒီနေ့ နေထွက်တာသွားကြည့်တာလား? မင်းသမီးလေး?"

လင်းဖေးလု ပြုံးပြီး ပြန်ဖြေတယ်။" ဟုတ်တယ်။ အံ့ဩဖို့ကောင်းတယ်"

။

Zawgyi

အပိုင္း-12

အေရးအႀကီးဆုံး အခုလုပ္ရမွာက အဓိက မိန္းပစ္မွတ္ကိုမဖမ္းခင္ ဇာတ္ေကာင္ေသးေသးေလးေတြကိုအရင္ဖယ္ရွားရတယ္။

ဇာတ္ေကာင္ေသးေသး : ကိုယ္လုပ္ေတာ္ ႐ူ။

ကိုယ်လုပ်တ်ောက ေရွာင္လန့္ ဇာတ္ေကာင္ကိုနားလည္တာေၾကာင့္ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္းကိုအနိုင္က်င့္ရဲတာ။ ေရွာင္လန္ ျပန္တိုက္ခိုက္တာမ်ိဳး လုံးဝစိတ္ပူေနဖို႔ မလိုဘူး။ ကိုယ္လုပ္ေတာ္ ႐ူ ႏွစ္သက္မခံရေပမဲ့လည္း အင္ပါယာနန္းေဆာင္ ညီလာခံကေတာင္ ခ်စ္ျမတ္နိုးတာ ခံရတဲ့ အထက္တန္းလႊာ ၾကင္ယာေတာ္ ႐ြမ္ ရဲ႕ လက္ေအာက္ငယ္သား။

မင္းသမီး ၅ သတိလစ္သြားၿပီးေနာက္ကိုယ္လုပ္ေတာ္ ႐ူ အတြက္ အနည္းငယ္မလြယ္ကူဘူး။ညဘက္အိပ္မေပ်ာ္ဘူး။

အေစခံက စိတ္သက္သာေအာင္ "အရွင္မင္းႀကီး ဒီကိစၥကို သတိရမွာမဟုတ္ပါဘူး။ေသခ်ာေပါက္ ဒီကိစၥ ကိုအဲမိန္းမ သြားတိုင္မွာ မဟုတ္ဘူး စိုးရိမ္မေနနဲ႕.။ အရွင္မင္းႀကီး သိရင္ေတာင္ ႐ူးေနတဲ့ သူ႕သားကို သတိရသြားၿပီး ခ်က္ခ်င္းေဒါသထြက္လိမ့္မယ္။"

ကိုယ္လုပ္ေတာ္ ႐ူ ေတြးမိၿပီး သေဘာတူတယ္။ အဲလိုပဲ ျဖစ္လာလိမ့္မယ္!!

ဘာမ်ားစိုးရိမ္စရာရွိလို႔လဲ? မေကာင္းဆိုးဝါး ကူညီဖယ္ရွားေပးခဲ့တာ။ ဒါ့အျပင္ အခုမွ တစ္ခုခုလုပ္ရင္ေနာက္က်သြားမွာစိုးလို႔ ဒီမိန္းကေလး ခႏၶာကိုယ္ထဲ ထြက္သြားေအာင္ လုပ္ခြင့္ျပဳခဲ့တာ။

ဒါကို ရွာေတြ႕သြားၿပီး စိုးရိမ္စိတ္ေလ်ာ့ကာ အိပ္ရာဝင္ခဲ့တယ္။ဒါေပမဲ့ ေနာက္တေန႕ အိပ္ရာနိုးေတာ့ ေဘးနန္းေဆာင္ကို အေျခအေန တစ္ခ်က္စစ္ေဆးဖို႔ ေဟာင္႐ူကို အမိန႔္ေပးလိုက္တယ္။ မေမွ်ာ္လင့္ထားသည္က ေဟာင္႐ူ ပင္မနန္းေဆာင္ ကထြက္သြားေတာ့ ၿခံဝန္းထဲ လင္းေဖးလု ၿခံဝန္းထဲ မတ္တပ္ရပ္ေနတာ အံ့ဩစြာျမင္လိုက္ရတယ္။

ပင္မ နန္းေဆာင္ နဲ႕ ေဘးနန္းေဆာင္က တစ္ခုနဲ႕ တစ္ခုတံခါးမ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္။ ပင္မနန္းေဆာင္ နားမွာ သလဲသီးပင္ရွိသည္။ ေဆာင္းတြင္း သစ္႐ြက္မ်ား ေႂကြမ်ားနဲ႕ အကိုင္းအခက္မ်ား ျမင္ရတယ္။ မနက္ခင္း အခိုးအေငြ႕ မေပ်ာက္ကြယ္ေသးဘူး။ ဒါေပမဲ့ လင္ေဖးလု အနီေရာင္ ဝတ္စုံေလး ဝတ္ထားကာ တစ္ေယာက္တည္းရပ္ေနၿပီ မ်က္ႏွာေသးေသးေလးေပၚ ဘာစိတ္ခံစားခ်က္မွမရွိေခ်။ တိတ္တဆိတ္ သလဲသီး ပင္ကို တိတ္တဆိတ္ စိုက္ၾကည့္ေန၏။

ဘာမွမရွိတဲ့ ၿခံဝန္းထဲ မနက္ေစာေစာ တိတ္တဆိတ္ လင္းေဖးလု မတ္တပ္ရပ္ေနတာ ျမင္ေတာ့ ကိုယ္လုပ္ေတာ္ ႐ူ အံ့ဩသြား၏။ပထမဆုံး ေဟာင္႐ူ ႐ုတ္တရက္ လင္းေဖးလု အသြင္အျပင္ကိုျမင္ေတာ့ ေဒါသအစားထိုးဝင္ေရာက္လာတယ္။ အသံ ခပ္ျမင့္ျမင့္နဲ႕သေဘာမက်စြာ "မင္းသမီး ၅ ဘာလို႔ ဒီမွာရပ္ေနတာလဲ?"

ထိုကေလးမ မၾကားသလို ဘာကိုမွအာ႐ုံမစိုက္ပဲ ထိုသစ္ပင္ကိုစိုက္ၾကည့္ေန၏။

ေဟာင္႐ူ ၾကည့္ ထိုသစ္ပင္ကိုလိုက္ၾကည့္တယ္။ သစ္ပင္မွာ သစ္႐ြက္ေတြမရွိေတာ့ဘူး။ ဘာကို စိတ္ဝင္တစားၾကည့္ေနတာလဲ? မတက္နိုင္ပဲ ဆက္လက္ေမးခြန္းထုတ္တယ္။ "မင္းသမီး 5 ဘာၾကည့္တာလဲ?"

လင္းေဖးလု အၾကည့္ကေန တေျဖးေျဖး ႐ုတ္၏။

ေဟာင္႐ူကို ၾကည့္လိုက္သည္။ ႏႈတ္ခမ္းေထာင့္ အနည္းငယ္ေကြ႕တက္သြားၿပီး ေၾကာက္မက္ဖြယ္အၿပဳံးတစ္ခု ေပၚလာ၏။ ညင္သာႏူးညံ့တဲ့အသံ ကေန စကားလုံးတစ္ခ်ိဳ႕ ထြက္လာ၏။

"အေပၚ မွာ တစ္ခုခုရွိေနတယ္"

လင္းလုေဖးရဲ႕ ေၾကာက္ဖို႔ေကာင္းတဲ့အၿပဳံးနဲ႕ စကားေၾကာင့္ ေဟာင္႐ူ ရင္ဘတ္တစ္ခုလုံးတုန္ယင္သြား၏။ ေၾကာက္တယ္...

အလ်င္စလို သလဲသီးပင္ကိုၾကည့္ေနသည့္အၾကည့္ျပန္႐ုတ္ၿပီး ခ်က္ခ်င္း ပင္မနန္းေဆာင္ကို ျပန္ေျပးကာ တံခါးျပန္ပိတ္၏။

လင္းေဖးလု ေျခာက္ကပ္ကပ္စိတ္ကိုေဘးဖယ္ထုတ္ၿပီးမနက္ခင္းအခိုးအေငြ႕ အခ်ိန္ ေဘးနန္းေဆာင္ထဲ ဘာမွမျဖစ္သလို ျပန္ဝင္သြား၏။

ေဘးနန္းေဆာင္ထဲ ယု႐ူ ေရွာင္လန္ကို သြားအေၾကာင္းၾကားတယ္။

"မင္းသမီးငယ္ေလး ေနထြက္ခ်ိန္ ၾကည့္ခ်င္တယ္ဆိုလို႔ ၿခံဝန္းထဲေနထြက္ခ်ိန္ကိုေစာင့္ဆိုင္းေနပါတယ္"

လင္းေဖးလု ျပန္ဝင္လာတာျမင္ေတာ့ ၿပဳံးၿပီးေမးတယ္။ " ဒီေန႕ ေနထြက္တာသြားၾကည့္တာလား? မင္းသမီးေလး?"

လင္းေဖးလု ၿပဳံးၿပီး ျပန္ေျဖတယ္။" ဟုတ္တယ္။ အံ့ဩဖို႔ေကာင္းတယ္"

သာသာမွ

ဒါေလး Paid ရွိပါတယ္ေနာ္။အပိုင္းတို 60ေက်ာ္ ေရာက္ေနၿပီဗ်။