!unicode!

ပုတီးစေ့ဝိညာဥ်၏စကားများကအဓိပ္ပါယ်ရှိသည်။ ကျန်းရွေ့နောက်ဆုံးတွင်နားလည်သွားရသည်။ သူထိတ်လန့်သွားကာ ချက်ချင်းပြောမိသည်။

"ခင်ဗျားက....သူ့ကိုထိခိုက်အောင်လုပ်စေချင်နေတာလား။ အလုပ်ဖြစ်မှာမဟုတ်ဘူး။ သူကတစ်ဂိုဏ်းလုံးမှာကျွန်တော့်ကိုအများဆုံးကာကွယ်ပေးတဲ့တစ်ယောက်ဗျ!'

ပုတီးစေ့ဝိညာဥ်ကစိတ်ရှည်လက်ရှည်ပြောလာသည်။

"သူ့ကိုသတ်ခိုင်းနေတာမဟုတ်ဘူး။ လင်းယွဲ့ကိုဘဲကြည့်၊ ရှုလင်ကျားကသူ့ကိုမသတ်ဘဲ ဒီတိုင်းအနိုင်ရသွားရုံလေးတင်ကို သူကမင်းရဲ့ကံကောင်းမှုတွေကိုပြန်ယူသွားတယ်မလား။"

"မင်းကျန်းဝေ့ကိုတိုက်ခိုက်ပြီး မင်းရဲ့ရာထူးအဆင့်အတန်းကိုသက်သေပြလိုက်လို့ရှိရင် မင်းဘယ်လိုအကြောင်းပြချက်ဘဲသုံးသုံး မင်းလုပ်နိုင်မှာပါ။"

ကျန်းရွေ့အတွေးဖြင့်ခေါင်းငုံ့ကာ ဆုံးဖြတ်ချက်ချရန်အလွန်ခက်ခဲလျက်ရှိသည်။

အစတွင် ဟယ်ဇီကျိုးကသူ့ကိုတောင်ထွတ်ပေါ်ခေါ်လာခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့်သူကရှစ်စွင်းကိုကိုးကွယ်ကာခင်တွယ်သည်။ သူ့ရင်ထဲတွင်ဟယ်ဇီကျိုးကပင်ကိုယ်အားဖြင့်အရေးကြီးဆုံးဖြစ်သော်လည်း တစ်ဖက်လူအတွက်ရှုလင်ကျားကပိုအရေးကြီးနေသည်ကိုသူတွေ့ရှိလိုက်ရကတည်းက ကျန်းရွေ့ဟာလည်းသွေးအေးသွားခဲ့သည်။

လက်ရှိတွင် သူ၏အကြီးမားဆုံးလိုအင်ဆန္ဒမှာ ထင်ရှားပေါ်လွင်အောင်လုပ်ကာ ရှုလင်ကျားကသူ့လက်အောက်တွင်ရှုံးနိမ့်သွားမည်ကိုဟယ်ဇီကျိုးအားမြင်တွေ့စေချင်သည်။ ထိုမှသာ သူအမြတ်တနိုးတန်ဖိုးထားသင့်သည့်တပည့်ကမည်သူဖြစ်သင့်မှန်းနားလည်သွားနိုင်သည်။

ထို့အပြင် ကျန်းဝေ...သူ့အပေါ်ကျန်းရွေ့၏ခံစားချက်များမှာထိုမျှမနက်ရှိုင်းသည့်တိုင် အဆုံးတွင်သူဟာအစမှအဆုံးထိသူ့ကိုတက်ကြွစွာထောက်ပံ့နေခဲ့သည့်အကြီးအကဲဖြစ်ပေရာ လင်းယွဲ့နှင့်ကွာခြားလှသည်။

ထိုသို့လုပ်ဖို့ရာ သူဟာလူသားမဆန်ရာရောက်သွားလိမ့်မည်။

ပုတီးစေ့ဝိညာဥ်ကဆိုသည်။

"ဘာလဲ၊ မလုပ်နိုင်ဘူးလား။ လူတွေကမင်းကိုကောင်းကောင်းမွန်မွန်ဆက်ဆံတယ်ထင်နေတုန်းလား။ ငါမင်းကိုအမှန်တရားပြောပြမယ်၊ သူတို့တွေမင်းကိုအခုကောင်းကောင်းဆက်ဆံနေကြတဲ့အကြောင်းရင်းက မင်းရှုလင်ကျားဆီကခိုးထားတဲ့ကံကောင်းမှုကြောင့်ပဲ။ သူကဒီလောကကြီးထဲမှာကံကောင်းခြင်းသားတော်တစ်ပါးဖြစ်ပြီးတော့ သူများတွေကောင်းချီးပေးတာခံရနိုင်တယ်။ မင်းမှာဒီအရာတွေမရှိရင်ကော? ကျန်းဝေကမင်းကိုဒီလိုဆက်ဆံနေပါအုံးမလား။"

ဤစကားကကျန်းရွေ့၏နှလုံးသားကိုတည့်ထိမှန်သွားကာ သူ၏ထင်ယောင်ထင်မှားဖြစ်မှုများကိုချိုးဖျက်သွားလေသည်။

အမှန်ပင်၊ လက်ရှိထင်ယောင်ထင်မှားဖြစ်နေသည့်သူကားသူအစစ်မဟုတ်။ သူသည်အခြားသူများထံမှအရာရာတိုင်းကိုခိုးယူခဲ့ပြီး သူ့ကိုယ်ပေါ်တွင်ဖုံးကာပြီးသည့်နောက်တွင် ၎င်းကမျက်နှာဖုံးတစ်ခုဖြစ်လာ၏။

မည်သူကမျှသူအစစ်ကိုမချီးကျူးကြ။

ထို့ကြောင့် သူသာသူ့မျက်နှာဖုံးကိုလုံးဝမချွတ်ရဲ၊ အခြားသူများရှေ့တွင်သူ့ကိုယ်သူထုတ်မပြရဲပေ။ ရှုလင်ကျားထံမှရလာခဲ့သည့်ရောင်ဝါကိုဆုပ်ကိုင်ထားခြင်းကသာလျှင် သူ့မှာရှိသည့်အရာအားလုံးကိုထိန်းသိမ်းထားနိုင်သည်။

ကျန်းရွေ့ပင့်သက်ရှိုက်ကာပြောလိုက်သည်။

"ဒါဖြင့်လည်းအဲ့လိုလုပ်ကြတာပေါ့။ ကျွန်တော့်မှာအဆိပ်တစ်မျိုးရှိတယ်။ စုစုပေါင်းအနီတစ်ပြား၊ အစိမ်းတစ်ပြားရှိတယ်၊ အဲ့ဒါတွေကရေထဲထည့်လိုက်တာနဲ့အရည်ပျော်သွားလိမ့်မယ်။ အစိမ်းကိုစားလိုက်တာနဲ့ တစ်ကိုယ်လုံးအားနည်းလာပြီးတော့ အဆိပ်မြင့်တက်လာပြီးသေသွားလိမ့်မယ်။ ကျွန်တော်ကျန်းဝေကိုအနီတစ်ပြားအရင်ပေးထားလိုက်ရင် သူ့ကိုသတ်ဖို့ကြံရွယ်ထားတယ်လို့ဆိုလိုတာပဲ။ အနာဂတ်မှာရှုလင်ကျားကိုရှင်းပစ်နိုင်လို့ရှိရင်ကျွန်တော်အဲ့ဒါမလိုတော့ဘူး။ နောက်တစ်ခါအဆိပ်မိသွားလို့ရှိရင် အနီဆေးပြားထဲကအဆိပ်ကနှစ်အနည်းငယ်ကြာပြီးနောက်မှာသူ့ဘာသာသူပျောက်သွားလိမ့်မယ်။"

ပုတီးစေ့ဝိညာဥ်ကပြောလာသည်။

"အိုး၊ တကယ့်ကိုခေါင်းစားစရာပဲ၊ အရမ်းရှုပ်ထွေးလွန်းတယ်။ ခြုံပြောရရင် မင်းလုပ်ချင်တာဘာမဆိုလုပ်လို့ရတယ်။ ဒါပေမဲ့မြန်မြန်တော့လုပ်၊ မင်းရဲ့နောက်လာမဲ့ပြိုင်ပွဲကသိပ်မဝေးတော့ဘူး။"

ကျန်းရွေ့ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်သိပါတယ်။"

သူအချိန်ထပ်မဆွဲတော့ဘဲ ကျန်းဝေထံချက်ချင်းသွားလိုက်ပေမဲ့ တစ်ဖက်လူကဂိုဏ်းချုပ်အခန်းတွင်ရှိနေကြောင်းကိုသာကြားလိုက်ရသည်။ ဟုတ်တာပေါ့၊ လူနည်းလေ အဆိပ်မိဖို့လွယ်လေလေပင်။

ကျန်းရွေ့ဒါကိုကြားသော် သူစိုးရိမ်နေဆဲဖြစ်ကာ သူပြောမိသည်။

"အင်း၊ မင်းကျန်းအကြီးအကဲကိုတိတ်တိတ်လေးသွားပြောပေးပါလား၊ ငါ့...ငါ့မှာပြောစရာတစ်ခုခုရှိတယ်။ ငါသူ့အခန်းထဲမှာစောင့်​နေမှာမို့လို့ စောနိုင်သမျှခပ်စောစောလေးထွက်ခဲ့ပါလို့။"

ကောင်ငယ်လေးကဆိုသည်။

"ကျန်းရှစ်ရှု၊ ဒီတစ်ခေါက်သွားပြောပေးဖို့ကလွယ်မှာမဟုတ်ဘူးဗျ၊ ရှု..."

သူတန့်သွားပေမဲ့စကားမပြောင်းလိုက်ပေ။

"ရှုရှစ်ပေါ်လည်းအထဲမှာရှိနေတယ်။"

ကျန်းရွေ့ပြောမိသည်။

"ရှုရှုစ်ရှုန်းလား၊ သူကဒီမှာဘာလုပ်နေတာလဲ။"

ကောင်ငယ်လေးကပြောလာသည်။

"ကျွန်တော်မသိဘူးဗျ၊ ကြည့်ရတာတော့ ဂိုဏ်းချုပ်ကသူ့ကိုအ​ခေါ်လွှတ်ပြီး နောက်ဆုံးပြိုင်ပွဲနီးကပ်လာတဲ့အကြောင်းပြောမလို့ထင်တာပဲ။"

ကျန်းရွေ့တန့်သွားရကာ ဆုံးဖြတ်ချက်မြန်မြန်ချ၍ သူ့လက်ထဲကလက်ဖက်ရည်ခွက်လင်ဗန်းကိုယူကာပြောလိုက်သည်။

"မင်းသွားလိုက်တော့၊ ငါအထဲဝင်ပြီးတစ်ချက်ကြည့်လိုက်မယ်။"

ကောင်ငယ်လေးကတုံ့ဆိုင်းသွားသော်လည်း သူ့ကိုပစ္စည်းများပေးလိုက်သည်။ ကျန်းရွေ့ကဟယ်ဇီကျိုး၏ခြံဝန်းထဲဝင်လာလိုက်သည်။ အရှေ့ဘက်အခန်းထဲတွင်ထိုင်နေကြသည့်လူသုံးဦးကိုမြင်လိုက်ရပြီး ၎င်းတို့မှာရှုလင်ကျား၊ ကျန်းဝေနှင့်ဟယ်ဇီကျိုးတို့ဖြစ်သည်။ အမြဲတစေမထူးခြားမခြားနားပုံပေါက်သည့်ဟယ်ဇီကျိုးမှတစ်ပါး၊ အခြားနှစ်ဦး၏မျက်နှာထားမှာ အငြင်းပွားထားကြသည့်အလားသိပ်ကြည့်မကောင်းပေ။

ကျန်းရွေ့ဝင်လာသည်ကိုမြင်လိုက်ရရာ ဟယ်ဇီကျိုးကပြောလာသည်။

"မင်းဘာလို့ဒီရောက်လာတာလဲ။"

ကျန်းရွေ့ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်အပြင်မှာချင်းကျန်ကိုတွေ့ပြီး သူ့ခြေဖမိုးကိုမတော်တဆတက်နင်းမိလိုက်တာမို့ ဒီတပည့်ကသူ့အစားလက်ဖက်ရည်ခွက်ယူလာပေးတာပါ။"

သူကမထိုင်ဘဲ ထိုသုံးဦးကိုလက်ဖက်ရည်ခွက်ချပေးကာ ပြန်ထွက်လာခဲ့သည်။

ဟယ်ဇီကျိုးကအထဲတွင်ရှိနေသည်မို့ ကျန်းရွေ့ခိုးနားမထောင်ရဲသော်လည်း သူတို့နှစ်ဦးကရှုလင်ကျားကိုခေါ်ကာဘာပြောမလဲဆိုသည်ကိုသူတကယ်သိချင်နေမိသည်။ အခန်းထဲရှိလှုပ်ရှားမှုကိုစူးစမ်းရန် စကြန်လမ်းအောက်တွင်အဆောင်စာရွက်ကပ်ထားခဲ့သည်။

၎င်းကနည်းနည်းဝေးပေမဲ့ ကြားတော့ကြားရသည်။ ကံကောင်းစွာဖြင့် ကျန်းရွေ့ရောက်လာသည့်အချိန်ကသိပ်မဆိုးပေ၊ သူတို့ထဲကမည်သူကမျှသူ့ကိုအာရုံစိုက်နိုင်သည့်စိတ်အခြေအနေရှိမနေသကဲ့သို့ သူ့အပြုအမူများကိုလည်းအရေးစိုက်မနေပေ။

ကျန်းဝေကားသိသိသာသာကိုစကားအရှည်ကြီးပြောထားရပုံပေါ်ကာ သူ့မျက်နှာကအနည်းငယ်နီမြန်းနေဆဲဖြစ်ပြီး သူကလက်ဖက်ရည်ခွက်ကိုယူကာသောက်လိုက်သည်။

သူကရှုလင်ကျားဘက်လှည့်ကာပြောပြန်သည်။

"ငါခုနကပြောတာကိုစဥ်းစား၊ ပြီးရင်မင်းရဲ့ပုန်ကန်တတ်တဲ့အကျင့်စရိုက်ကိုစဥ်းစားကြည့်၊ မင်းအပြစ်တင်ခံရသင့်တယ်မလား။ မင်းကြီးပျင်းလာတဲ့ဂိုဏ်းအကြောင်းဟာသလုပ်ပြောကြရင်ဘယ်နှယ့်လုပ်မလဲ။ အကြီးအကဲတွေကတော့စကားနည်းနည်းပြောပြီးတာနဲ့ဒေါသထွက်လာလိမ့်မယ်!"

ရှုလင်ကျားကဘာမှမဆိုဘဲ လက်ဖက်ရည်ခွက်ကိုယူကာခေါင်းငုံ့၍ရေသောက်လိုက်ပြီး ထိုအပြုအမူကိုအသုံးချကာမျက်လုံးလှိမ့်လိုက်မိသည်။

ကျန်းဝေကမမြင်ပေ၊ ထို့ကြောင့်သူဟာလက်ဖက်ရည်ခွက်ကိုစားပွဲပေါ်လေးလံစွာချကာ လေသံကိုပျော့ပြောင်းလိုက်သည်။

"မင်းကဒီအသက်အရွယ်မှာသိပ်ကိုမောက်မာနေတယ်။ မင်းမှာမကျေနပ်ချက်ကြီးကြီးမားမားမရှိပါဘဲနဲ့ မင်းဘာလို့ဒီလိုလုပ်ချင်ရတာလဲ။ ဂိုဏ်းမရှိတဲ့အခြေအနေမှာနေနေတာလား။"

ရှုလင်ကျားအနည်းငယ်အံ့သြသွားရကာ ထို့နောက်သူနောက်ဆုံးတွင်တုံ့ပြန်လိုက်နိုင်ပြီးပြောမိသည်။

"ကျွန်တော်နားလည်တာမမှားပါဘူး။ ခင်ဗျားဘာကိုပြောချင်တာလဲ။ ကျန်းအကြီးအကဲ၊ ကျွန်တော်ကိုဂိုဏ်းမှာနေဖို့မျှော်လင့်နေသေးတာလား။ ခင်ဗျားကျွန်တော့်ကိုအမြဲသဘောမကျဖြစ်နေတယ်ထင်နေတာ။"

ကျန်းဝေ၏မျက်နှာမှာအနည်းငယ်ရှက်ရွံနေပြီး သူကဒေါသထွက်နေပုံပေါ်ပေမဲ့ တန့်သွားကာသူ့ဒေါသကိုပြန်ထိန်းလိုက်သည်။

သူကဆိုသည်။

"မင်းကတော့တော်တော်ပဲ။ ငါကလင်ရှောင်းဂိုဏ်းအတွက်ပြောနေတာ။ မင်းကလင်​ရှောင်းဂိုဏ်းကဂရုတစိုက်ကျင့်ကြံပေးခဲ့တဲ့တပည့်ဂိုဏ်းသားတစ်ယောက်၊ ဆိုတော့မင်းဂိုဏ်းကိုပြန်လာသင့်တယ်။ ကွေ့ရီဂိုဏ်းကိုကြည့်၊ ပြီးတော့ရှင်းဇုန်ကိုလည်းကြည့်အုံး၊ ငါတို့တွေထပ်ပြီးတော့သွေးကွဲနေလို့မဖြစ်တော့ဘူး။"

သူကတွန့်ဆုတ်စွာပြောလာသည်။

"မင်းရဲ့အကျင့်စရိုက်နဲ့ပတ်သတ်ပြီးငါတကယ်စိတ်ပူမိတယ်၊ ဒါပေမဲ့မင်းရဲ့ရှစ်စွင်းကမင်းကိုထပ်တလဲလဲကာကွယ်ပေးနေခဲ့တာ။ ငါဘာပြောနိုင်မှာတဲ့လဲ။ မင်းရဲ့အမှားတွေကိုဝန်ခံသရွေ့ မင်းကိုခွင့်လွှတ်ပေးမယ်။"

ရှုလင်ကျားကဘာမှမပြောပေမဲ့ ကျန်းရွေ့မှာအခန်းထဲတွင်ဒီစကားကိုမှော်မှတဆင့်ဝိုးတိုးဝါးတားကြားလိုက်ရပေရာ သူ့တစ်ကိုယ်လုံးထိတ်လန့်သွားခဲ့သည်။

ကျန်းဝေ၏စကားများဟာ"အတိတ်ကိုအတိတ်မှာထားခဲ့"ဟူသည့်သဘောဆောင်နေပြီး သူကမသိမသာပြောလာပေမဲ့ ၎င်းမှာထိုနေ့ကကျန်းရွေ့ကိုဂိုဏ်းချုပ်ရာထူးအကြောင်းပြောလာတုန်းကလေသံနှင့်တူညီလုနီးပါးပင်။

"ထားလိုက်တော့။"ဒါကဘာကိုပြောချင်တာလဲ။ အရာအားလုံးကိုဘာမှမဖြစ်ခဲ့တဲ့အတိုင်းထားခိုင်းတာလား။

ယခုလင်ရှောင်းဂိုဏ်း၏မျက်လုံးထဲတွင် ရှုလင်ကျား၏အရည်အချင်းများမှာတဖြည်းဖြည်းချင်းပြန်ကောင်းလာပြီဖြစ်သည်။ သူကားလွန်ခဲ့သောနှစ်နှစ်က"မစွမ်းဆောင်နိုင်​သောသူတစ်ယောက်"မဟုတ်တော့သည်မို့ သူသာလင်ရှောင်းဂိုဏ်းကိုပြန်လာချင်စိတ်ရှိရင် ဆက်ဆံမှုမှာအရင်အတိုင်းပြန်ဖြစ်လာလိမ့်မည်။

အရင်ကထက်တောင်ပိုကောင်းသွားနိုင်သည်။

ပြီးရင်မင်ကျန့်တောင်ထွတ်ကို ရှုလင်ကျားကတာဝန်ပြန်ယူမှာလား။ သူဟာသူနေခဲ့ဖူးသည့်ခြံဝန်းထဲတွင်နေနေခဲ့ရသည်။

ထိုလူများသည်အပြောကောင်းပေမဲ့ တကယ်တမ်းတွင်သူတို့ကရှုလင်ကျား၏စွမ်းဆောင်ရည်အကြောင်းတွေးနေဆဲဖြစ်သည်ပင်။

ယင်းချန်၏အဆင့်မှာအမြဲတစေအလွန်တည်ငြိမ်သည်။ ဒီတစ်ကြိမ်တွင် သူဟာတိုက်ပွဲပေါင်းများစွာကိုအနိုင်ရခဲ့ကာ ပြိုင်ဘက်မရှိသေးပေ။ အစကတော့ သူ့မှာအနိုင်ရနိုင်သည့်အခွင့်ကောင်းရှိသော်လည်း ကံမကောင်းစွာဖြင့် အခြားတိုင်းပြည်များဒုက္ခရောက်နေသည်ဟူသောသတင်းကလွန်ခဲ့သောရက်အနည်းငယ်တုန်းကရောက်လာခဲ့သည်။

ယင်းချန်ကားသေမျိုးလောက၏လူတစ်ယောက်မဟုတ်တော့သော်လည်း အဆုံးတွင်သူဟာတော်ဝင်မိသားစုတွင်မွေးဖွားခဲ့ပြီး လက်ရှိဘုရင်ဧကရာဇ်မှာလည်း သူအစ်ကိုအရင်း၏မျိုးဆက်ဖြစ်နေပေသည်။

ကျန်းဝေနှင့်အခြားသူများအတွက် ဒီဓားစမ်းသပ်ရေးညီလာခံ၏အနိုင်ရသူကို လင်ရှောင်းမှဖြစ်အောင်လုပ်ချင်သည်မို့ ဒီတစ်ကြိမ်မှာရှုလင်ကျားကိုအနိုင်ယူထားရလိမ့်မည်ပင်။

ရှုလင်ကျားသာဒီတစ်ခေါက်တကယ်အနိုင်ရသွားလို့ရှိရင် သူ့ထံရောင်ဝါပြန်ပါသွားမည်ကိုမပြောနှင့်၊ သူ့မှာရပ်စရာနေရာပင်ရှိလိမ့်မည်မဟုတ်။

ကျန်းရွေ့၏နှလုံးသားမှာအရိုင်းဆန်စွာခုန်ပေါက်လျက်ရှိပြီး သူပြေးထွက်သွားကာ ရှုလင်ကျားကိုလက်မခံဖို့ပါးစပ်ကိုကွယ်ကာပြောလိုက်ချင်ပေမဲ့ သူဆက်နားထောင်နေလိုက်သည်။

ရှုလင်ကျားကရိုးစင်းစွာဆိုသည်။

"ကျွန်တော်မမှားဘူး။"

သူ့စကားလုံးလေးလုံးကကျန်းဝေကိုစိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြစ်သွားစေသည်။

"မင်း---"

ရှုလင်ကျားကွေ့ဝိုက်မနေဘဲ ဗြောင်ကျကျပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်မှန်တယ်၊ ကျွန်တော်တားမြစ်နယ်မြေထဲကိုဖောက်မဝင်ခဲ့ဘူး။ ကျွန်တော်ဂိုဏ်းကထွက်သွားတာက ခင်ဗျားတို့တွေမျှမျှတတမလုပ်လို့ပဲ။ ခင်ဗျားအပြစ်တွေကိုဝန်မခံချင်မှတော့ ကျွန်တော့်ကိုမလိမ္မာဘူးလို့လာမပြောနဲ့။ လောကကြီးထဲမှာတရားမျှတမှုရှိတယ်၊ ဒီစကားလုံးနှစ်လုံးကဖိနှိပ်လို့ရနိုင်တဲ့အရာမဟုတ်ဘူး။"

သူပြောပြီးသော် မတ်တပ်ထရပ်ကာအေးစက်စက်ပြောလိုက်သည်။

"အစတုန်းကတော့ ကျွန်တော်ကလုံးဝအသုံးမဝင်တော့ ကျွန်တော်ဂိုဏ်းကထွက်လာတဲ့အချိန်မှာဘယ်သူမှမတားခဲ့ကြဘူး။ ပြီးတော့ကျွန်တော်ကခိုးထွက်လာခဲ့တာမဟုတ်ဘူး။ ကျွန်တော်ဂိုဏ်းကထွက်လာပြီးမှတော့ ပြန်လာဖို့မဖြစ်နိုင်ဘူး။ ကျွန်တော့်ကိုနှောင့်ယှက်နေမဲ့အစား ထူးချွန်တဲ့တပည့်ဂိုဏ်းသားတချို့ကိုလေကျင့်ပေးလိုက်တာပိုကောင်းမယ်!"

ဟယ်ဇီကျိုးကအစမှအဆုံးထိဘာမှမပြောပေ၊ သူဘာတွေးနေမှန်းမသိရ။

ရှုလင်ကျားပြောပြီးသွားသော် ကျန်းဝေမှာခေါင်းမူးသွားလောက်ပြီး အခန်းတစ်ခန်းလုံးတွင်အသက်ရှုသံကိုသာကြားနေရကာ မည်သူမျှပြန်မဖြေကြပေ။

ရှုလင်ကျားသူတို့နှစ်ဦးကိုဂါဝရပြုကာပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်သွားပြီ။"

ဒါကိုကြားလိုက်ရသော်ကျန်းရွေ့စိတ်သက်သာရာရသွားပေမဲ့ သူ့စိတ်အခြေအနေမှာအတော်လေးရှုပ်ထွေးနေပေသည်။

ရှုလင်ကျားကသူ့အတွက်အရေးကြီးသောအရာများကိုဂရုမစိုက်ဘဲထပ်ခါထပ်ခါတွန်းထုတ်နေလေသည်။ ကျန်းရွေ့မှာတစ်ခါတလေနားလည်ရခက်နေမိသည်၊ အကြောင်းမှာသူအကျိုးအမြတ်နည်းနည်းမျှရမည်မဟုတ်သောကြောင့်ပင်။

သိသိသာသာကို ၎င်းမှာခေါင်းငုံ့လိုက်ရုံနှင့်လိုချင်တာဘာမဆိုရနိုင်သောကိစ္စဖြစ်ပေမဲ့ ရှုလင်ကျားကအသေးအမွှားအရာများကိုအရေးစိုက်နေပုံမှာ တကယ့်ကိုသူတော်ကောင်း​ယောင်ဆောင်လွန်းလှသည်။

ဒါပေမဲ့ဒါကသူ့အတွက်အရမ်းကိုအကျိုးရှိသည်။

ထိုစဥ် ဟယ်ဇီကျိုးကမတ်တပ်ထရပ်ကာဆိုသည်။

"လင်ကျား၊ ခဏနေပါအုံး၊ ရှစ်စွင်းမင်းနဲ့စကားမပြောရတာတော်တော်ကြာပြီ။"

ကျန်းဝေကအပြစ်တင်ကာဆွဲဆောင်သော်လည်း ရှုလင်ကျားကမျက်နှာသာလုံးဝမပေးခဲ့ပေ။ သို့သော် ဒီတစ်ခေါက်ဟယ်ဇီကျိုး၏စကားများကသူ့ကိုရပ်တန့်သွားစေကာ သူအရှေ့ကိုဆက်မသွားနိုင်တော့ပေ။

ဆရာနှင့်တပည့်ကြားတွင် စကားကောင်းကောင်းပြောခဲ့သည်မှာတကယ့်ကိုကြာ​ညောင်းခဲ့လေပြီ။

သူဒီနေ့ထွက်သွားလိုက်လို့ရှိရင် အနာဂတ်မှာသူကခြေဦးတည့်ရာသွားတော့မည်ဖြစ်ရာ သူ့တွင်အခွင့်အရေးမည်မျှရှိလာမည်မှန်းမသိပေ။

ဟယ်ဇီကျိုးပေါ်ကကပ်ဘေးအကြောင်း ကျန်းဖေးထုန်ပြောသည်ကိုရှုလင်ကျားသတိရသွားသည်။

ဟယ်ဇီကျိုးကနှုတ်ခမ်းတင်းတင်းစေ့လျက်မလှုပ်မရှားရပ်နေသည့်ရှုလင်ကျားထံလျှောက်လာသည်။

သူတံခါးနားရောက်ခါနီးတွင် ဟယ်ဇီကျိုးကအပြင်ကိုမျက်လုံးဝေ့ကြည့်လိုက်ရာ ကျန်းရွေ့မှာမမြင်နိုင်သောဖိအားကိုချက်ချင်းခံစားမိကာတောင့်ခဲသွားရပြီး သူ့အဆောင်ကိုခပ်မြန်မြန်ဖျက်ပစ်ကာ သူ့မန္တာန်ကိုအစိမ်းရောင်အငွေ့အဖြစ်ပြောင်းလဲစေလိုက်သည်။

ကံကောင်းစွာဖြင့် ထိုအချိန်တွင်ကျန်းဝေကဘေးမှဒေါသတကြီးပြောလာသည်။

"ကောင်းပြီ၊ မင်းတို့ဆရာတပည့်နှစ်ယောက်အတိတ်နေ့ရက်တွေအကြောင်းပြန်ပြောနေလိုက်ကြ၊ ငါတော့သွားပြီ!"

သူပြောကာထရပ်လိုက်ပေမဲ့ ရုတ်တရက်အားနည်းကာသူ့ခန္ဓာကိုယ်ယိမ်းထိုးသွားပြီး ကြမ်းပြင်ပေါ်လဲကျလုနီးပါးဖြစ်သွားသည်။

ရှုလင်ကျားတောင့်ခဲသွားပေမဲ့ လူအိုကြီးကိုဤမျှဒေါသထွက်အောင်လုပ်မိသွားမည်ဟုမထင်ထားပေရာ သူ့ကိုကူညီရန်မသိလိုက်မသိဘာသာလက်ဆန့်ပေးမိသည်။

ဟယ်ဇီကျိုးကသူ့ထက်လျှင်သည်၊ သူကအနောက်လှည့်ကာကျန်းဝေဘေးတွင်ပေါ်လာသည်။ သူကသူ့ကိုကူတွဲကာပြောလိုက်သည်။

"ကျန်းအကြီးအကဲ၊ ခင်ဗျားကအိုနေပြီ၊ ဒီတော့ဒေါသသိပ်ကြီးမနေနဲ့တော့။ ခင်ဗျားပင်ပန်းနေပြီဆိုတော့ ခင်ဗျားပြန်သွားနားဖို့ကျုပ်သူ့ကိုကူညီခိုင်းလိုက်မယ်။"

ဤသည်ကိုအခွင့်ကောင်းယူ၍ ကျန်းရွေ့၏မန္တာန်ပေါ်ရှိအစိမ်းရောင်အငွေ့မှာလည်းရှင်းလင်းစွာပျောက်ပြယ်သွားပေရာ ဟယ်ဇီကျိုးမှာမသိလိုက်ပေ။ သဘာဝကျကျပင် ကျန်းရွေ့ဟာလည်းသူတို့နှစ်ဦးကြားရှိနောက်စကားဝိုင်းကိုကြားနိုင်ခြင်းမရှိလေတော့။

သို့သော်မလိုအပ်တော့ပေ။

ရှုလင်ကျား၏နှာခေါင်းနှင့်မျက်ဝန်းတစ်စုံကိုစိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်အောင်လုပ်လေ့ရှိသည့်လူတစ်ယောက်ဖြစ်သည့်ကျန်းဝေပင် သူ့ကိုဂိုဏ်းထံပြန်လာစေချင်နေသည်။ ရှုလင်ကျားကိုအမြဲချစ်မြတ်နိုးသည့်ဟယ်ဇီကျိုးမှာလည်းထိုသဘောထားရှိမည်မှာအဟုတ်ပင်။

အခြားတစ်ဖက်၌ ကျန်းရွေ့ကိုယ်၌ဟာထိုလူတို့၏မျက်လုံးထဲတွင်ဘယ်တုန်းကမျှအရေးပါသည့်အရာမဟုတ်ခဲ့ပေ။

ပုတီးစေ့ဝိညာဥ်ကအားရစွာဆိုသည်။

"ကြည့်၊ ငါဘာပြောခဲ့လဲ။ အခုမင်းကိုကျန်းဝေတန်ဖိုးထားတာမို့လို့ မင်းမလုပ်နိုင်ဖြစ်နေတုန်းပဲလား။"

ကျန်းရွေ့ငြိမ်သက်သွားကာ အေးတိအေးစက်ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်သူ့ကိုမသတ်နိုင်တာမဟုတ်ဘူး။ ကျွန်တော့်အသိတရားပျက်စီးသွားမှာစိုးရိမ်နေရုံတင်။ အခုတော့ကျွန်တော်တကယ်အတွေးလွန်သွားတဲ့ပုံပဲ။ ပြီးတော့ ကျွန်တော်ခင်ဗျားပြောသမျှလုပ်ခဲ့တယ်မလား။"

သူဓားကိုကောက်ကာ ခြံဝန်းထံလျှောက်သွားလိုက်သည်။

"ပြင်းထန်တဲ့တိုက်ပွဲတွေလာဖို့ရှိနေသေးတော့ကျွန်တော်ကောင်းကောင်းလေ့ကျင့်ရမယ်။ အခုအဆိပ်ခတ်ပြီးသွားပြီဆိုတော့ ခင်ဗျားကျွန်တော့်ကိုခင်ဗျားခွန်အားနဲ့ကူညီပေးဖို့အကောင်းဆုံးလုပ်သင့်တယ်။"

ပုတီးစေ့ဝိညာဥ်ကရယ်မောကာပြောလာသည်။

"မင်းမှာဒီနှလုံးသားရှိနေသရွေ့ မင်းမလုပ်နိုင်တာဘာရှိသေးလို့လဲ။"

အခန်းထဲတွင်ဆရာနှင့်တပည့်နှစ်​ယောက်သာကျန်တော့သည်။ ဟယ်ဇီကျိုးကရှုလင်ကျားထံလျှောက်လာကာဆိုသည်။

"မင်းအဲ့လိုပြန်ပြောလိုက်တာကကျန်းအကြီးအကဲကိုဒေါသထွက်သွားစေတယ်ဆိုတာမင်းသိတယ်မလား။"

ရှုလင်ကျားပြောလိုက်သည်။

"ရှစ်စွင်း၊ ကျွန်တော့်ကိုဘာလို့နေခိုင်းတာဘဲ။"

ဟယ်ဇီကျိုးကလက်မြှောက်လိုက်ရာ ရှုလင်ကျားမသိလိုက်မသိဘာသာဖြင့်ခေါင်းအသာစောင်းလိုက်မိပေမဲ့ မရှောင်လိုက်ပေ။ သို့သော်ဟယ်ဇီကျိုးကသူ့ကိုရိုက်ချင်တာမဟုတ်ဘဲ လက်လှမ်းကာသူ့ခေါင်းကိုထိလာသည်။

သူကသက်ပြင်းအသာချသည်။

"မင်းကမင်းရဲ့ရှစ်စွင်းနဲ့အရပ်တောင်တူနေပြီပဲ။ မင်းတောင်ထွတ်ပေါ်ပထမဆုံးတက်လာတုန်းက မင်းကမြေခွေးသေးသေးလေးဘဲရှိသေးတာ။"

ရှုလင်ကျားသည်မတိုင်ခင်ကအကြင်နာတရားကင်းမဲ့သည့်စိတ်သဘောထားကိုထိန်းသိမ်းချင်ကာ စိတ်ဆုံးဖြတ်ပြီးသွားပြီဖြစ်သည်။ သူပြောမည့်နောက်စကားမှာ"ဘာမှပြောစရာမရှိရင်ကျွန်တော်သွားတော့မယ်။"ဖြစ်သည်။ သို့သော်ဟယ်ဇီကျိုး၏စကားများကိုကြားလိုက်ရသော် ထိုစကားများကသူ့နှုတ်ခမ်းထက်ရောက်လာပေမဲ့ သူပြောထွက်ဖို့ရာခဲယဥ်းနေပေသည်။

ဟယ်ဇီကျိုးကဆိုသည်။

"မင်းတောင်ပေါ်ကဆင်းသွားကတည်းက ရှစ်စွင်းအများကြီးတွေးပြီးသွားပြီ။ မင်းလွန်ခဲ့တဲ့နှစ်နှစ်တုန်းကဒဏ်ရာရပြီးတော့ နောက်ဆုတ်နေခဲ့ရတယ်။ မင်းကိုလျစ်လျူရှုထားပြီး ကျန်းရွေ့ကိုတောင်ပေါ်ခေါ်လာမိတဲ့သူကရှစ်စွင်းပါ၊ ရှစ်စွင်းမင်းကိုလုံလုံလောက်လောက်ဂရုမစိုက်ခဲ့မိဘူး။"

"မင်းထွက်သွားပြီးနောက်ပိုင်းမှာ ငါစဥ်းစားနေမိတယ်၊ မင်းပြန်လာလို့ရှိရင် ငါမင်းကိုတစ်ခုပြောချင်တယ်။ သူ့ကိုဂရုမစိုက်ဖို့မင်းကိုပြောရမလား၊ ရှစ်စွင်းကမင်းကိုမမေ့ပါဘူးလို့ပြောသင့်လားမသိဘူး။"

"ဒါပေမဲ့ မင်း၊ ဒီကလေး အပြင်ထွက်သွားပြီးမကြာခင်မှာဘဲ ပြန်လာဖို့တကယ်ကြီးငြင်းနေတယ်လေ..."

ဟယ်ဇီကျိုးကပြတင်းပေါက်ထံလျှောက်သွားကာတွန်းဖွင့်၍ အပြင်ကိုကြည့်ကာပြောလာသည်။

"ဒါကြောင့်မို့ ငါမင်းရဲ့ကလေးဘဝအကြောင်းအမြဲတွေးနေခဲ့မိတာ။ အဲ့ဒီ့အချိန်တုန်းက မင်းလူသားအသွင်ဘယ်လိုပြောင်းရမလဲမသိဘူး၊ မင်းရဲ့အမွှေးကိုသူများတွေထိပြီး မင်းကချစ်စရာကောင်းတယ်လို့အပြောမခံချင်တော့ ငါ့ခြံဝန်းထဲတွင်နေ့တိုင်းနေနေခဲ့တာမို့ ဘယ်သူမှဝင်မလာရဲကြဘူးလေ။ ရှစ်စွင်းပြန်လာတိုင်း မင်းကဇလပ်ပန်းပင်ဘေးကကျောက်ခြေနင်းတုံးပေါ်မှာထိုင်ပြီး ရှစ်စွင်းကိုစောင့်နေခဲ့တာ။"

ရှုလင်ကျားလည်းဒါကိုမှတ်မိသည်၊ သူဟာတစ်နေရာတည်းတွင်နေရသည်ကိုပျင်းရိလေ့ရှိသောကြောင့်ပင်။ သို့သော်ဟယ်ဇီကျိုးပြန်လာတိုင်း သူကသူ့ကိုစိတ်ဝင်စားစရာကောင်းသည့်နေရာများထံခေါ်သွားလိမ့်မည်၊ သူ့ကိုအပျင်းပြေအောင်မန္တာန်သေးသေးလေးများလုပ်ပြလိမ့်မည်ဖြစ်ရာ ရှုလင်ကျားအားမျှော်လင့်စောင့်စားစေခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့်ဟယ်ဇီကျိုးအပြင်ထွက်သွားတိုင်း သူကအချိန်ကိုရေတွက်ကာ တံခါးဆီသို့သွားရာကျောက်တုံးများပေါ်တွင်စောင့်နေလိမ့်မည်ဖြစ်ပြီး ဟယ်ဇီကျိုးကဖက်လာလိမ့်မည်ပင်။ မြေခွေးလေးတစ်ကောင်အတွက် ၎င်းဟာလည်းနေ့တစ်နေ့၏အပျော်ရွှင်ဆုံးအချိန်ဖြစ်ခဲ့သည်။

ထိုခံစားချက်များမှာတစ်နေ့ပြီးတစ်နေ့စုစည်းလာကာ တစ်နေ့ပြီးတစ်နေ့ပိုမိုများပြားလာခဲ့သည်။

ရှုလင်ကျားပင့်သက်ရှိုက်ကာပြောမိသည်။

"ရှစ်စွင်း၊ ရှစ်စွင်းအခုပြောနေတာတွေက.....အတိတ်မှာကျန်ခဲ့ပြီလေ။"

ဟယ်ဇီကျိုးကဆိုသည်။

"တကယ့်ကိုအတိတ်ကဟာတွေပဲ။ ရှစ်စွင်းမှာသူများတွေကိုပြောပြဖို့အခွင့်အရေးမရှိခဲ့ဘူး။ လင်ရှောင်းဂိုဏ်းမှာတပည့်ဂိုဏ်းသားတွေအများကြီးရှိပေမဲ့ မင်းကခေါင်းအမာဆုံး၊ အာဃာတတရားတွေကိုလည်းဆုပ်ကိုင်ထားတုန်းပဲ။ မင်းကျန်းရွေ့ကိုအရမ်းဂရုစိုက်တာပဲလား။"

ရှုလင်ကျားမှာအစကမျက်လွှာချထားကာ ယခုချိန်ထိဟယ်ဇီကျိုးနှင့်မျက်လုံးချင်းမဆုံသေးပေ၊ သူရုတ်ခြည်းမျက်လုံးပင့်ကာသူ့ကိုကြည့်၍ပြောလိုက်သည်။

"ရှစ်စွင်းကသူ့ကိုဂရုစိုက်နေတာမဟုတ်ဘူးလား။ ရှစ်စွင်းဂရုမစိုက်ဘူးဆိုရင် ရှစ်စွင်းသူ့ကိုတပည့်အဖြစ်လက်ခံပြီးတော့ ဖြစ်နိုင်သမျှနည်းလမ်းစုံသုံးပြီးသူ့ကိုဘာလို့ကာကွယ်ပေးနေတဲ့ရည်ရွယ်ချက်ကဘာလဲ။"

ဟယ်ဇီကျိုးကဖြည်းညှင်းစွာမျက်ခုံးပင့်ကာပြောလာသည်။

"မင်းဘာလို့မေးတာလဲ။"

သူ၏လေသံကားအနည်းငယ်မည်းမှောင်လျက်ရှိပြီး သူနှင့်ရှုလင်ကျားအတိတ်အကြောင်းပြန်ပြောတုန်းကလေသံနှင့်မသိမသာကွာခြားနေပေသည်။

ထိုအစားရှုလင်ကျားပြုံးလိုက်သည်။

"တကယ်တော့ ကျွန်တော်ဒဏ်ရာရထားတဲ့အချိန်တုန်းကကျွန်တော်မူးဝေနေရုံပဲ၊ ပြင်ပလောကကလှုပ်ရှားမှုတွေကိုအာရုံမခံနိုင်တာမဟုတ်ဘူး။ ကျန်းရွေ့ပထမဆုံးရောက်လာတုန်းက ရှစ်စွင်းလာစစ်ဆေးတာကိုကျွန်တော်ဝိုးတိုးဝါးတားခံစားမိခဲ့တယ်။ ကျွန်တော့်ဒဏ်ရာအကြောင်းဖုန့်ဝမ်ကိုတစ်ခါပြောပြဖူးပေမဲ့ ကျန်းရွေ့ဟာရှားပါးတဲ့ကံကောင်းခြင်းသားတော်တစ်ပါးဖြစ်ပြီးတော့ သူသာဂရုတစိုက်ကျင့်ကြံလို့ရှိရင် သူကပြီးပြည့်စုံတဲ့ကံကြမ္မာကိုအောင်နိုင်နိုင်တယ်လို့ပြောလာတယ်။ ကျွန်တော်ကြားခဲ့တာမှန်တယ်မလား။"

ဟယ်ဇီကျိုးကဆိုသည်။

"ဟုတ်တယ်၊ အဲ့တော့ဘာဖြစ်လဲ။"

ရှုလင်ကျားမျက်စိမှိတ်လိုက်သည်။

"ဟုတ်သား၊ အဲ့တော့ဘာဖြစ်လဲ။ ကျွန်တော်အဲ့ဒီ့အချိန်တုန်းကအများကြီးမတွေးခဲ့ပေမဲ့ ရှစ်စွင်းရဲ့လုပ်ရပ်တွေကကျွန်တော့်ကိုအဲ့အကြောင်းတွေးမိသွားစေတယ်။"

"ရှစ်စွင်းကသူ့ကိုအလိုလိုက်ပြီးတော့ မထူးခြားမခြားနားဆက်ဆံတယ်၊ ဂရုစိုက်တယ်ဆိုပေမဲ့စိတ်မပူဘူး။ ရှစ်စွင်းကသူ့အတွက်တကယ်စဥ်းစားပေးလို့ရှိရင် ကျွန်တော့်ကိုပြန်မလာခိုင်းသင့်ဘူးလေ။ ရှစ်စွင်း...ကျွန်တော်ကြားတာက ရှစ်စွင်းမှာကပ်ဘေးတစ်ခုရှိနေတယ်ဆို? ဒါဆို ရှစ်စွင်းအဲ့ဒီကပ်ဘေးကိုဘယ်လိုဖြေရှင်းချင်တာလဲ။"

ဟယ်ဇီကျိုးကပြောလာသည်။

"မင်းဘယ်သူ့ဆီကကြားလာတာလဲ။"

ရှုလင်ကျားခေါင်းအသာခါလိုက်ပေမဲ့အဖြေမပေးပေ။

ဟယ်ဇီကျိုးကပြုံး​ကာဆိုသည်။

"မင်းပြောလို့မပြီးသေးဘဲနဲ့ ဘာလို့ဆက်မပြောရဲရတာလဲ။ မင်းငါ့ကိုမေးချင်တာလား၊ ငါကဒီကပ်ဘေးကိုကာကွယ်ဖို့ ကျန်းရွေ့ကိုအသုံးချချင်နေတာလားလို့လေ? ဒါဖြင့် ရှစ်စွင်းမင်းကိုပြောပြမယ်၊ မင်းမှန်တယ်။"

ရှုလင်ကျားထိတ်လန့်အံ့သြသွားမိသည်။

ဟယ်ဇီကျိုးကပြောလာသည်။

"ဒီကပ်ဘေးကြောင့် လင်ရှောင်းဂိုဏ်းကငါ့လက်ထဲမှာသေချာပေါက်ပျက်စီးသွားလိမ့်မယ်ဆိုတဲ့ဟောချက်တစ်ခုရထားတယ်၊ ကြီးမြတ်တဲ့ပြီးပြည့်စုံမှုကသာ မိစ္ဆာကိုကံကောင်းမှုအဖြစ်ပြောင်းလဲပြီးတော့ ဒီကပ်ဘေးကိုဖယ်ရှားပေးနိုင်တယ်။ အဲ့ဒါကဘာမှမဟုတ်လို့မင်းကိုမပြောပြခဲ့တာ။ မင်းသိချင်လို့ရှိရင် ရှစ်စွင်းကိုတည့်တိုးမေးလို့ရတယ်။"

ကျန်းရွေ့၏ကံတရားမှာသိသိသာသာကိုသူပိုင်ဆိုင်ခြင်းပင်။

ရှုလင်ကျားပြောမိသည်။

"ကျွန်တော်ကကြီးမြတ်တဲ့ပြီးပြည့်စုံမှုမဟုတ်ဘူးလား။"

ဟယ်ဇီကျိုးကအနည်းငယ်အံ့သြသွားကာ သူ့ကိုတစ်ချက်စိုက်ကြည့်၍ပြောလာသည်။

"မဟုတ်ဘူး။ မင်းကကံကောင်းမှုနဲ့မွေးဖွားလာခဲ့ပေမဲ့ မင်းရဲ့ဘဝလမ်းကြောင်းကအလယ်မှာပျက်စီးသွားတော့ မပြီးပြည့်စုံတော့ဘူး။"

ရှုလင်ကျားတကယ့်ကိုအထင်မှားနေခဲ့သည်ပင်။ သူသည်အစကဟယ်ဇီကျိုးဟာသူ့ကိုဂိုဏ်းထံပြန်ခေါ်ကာ ဒီကပ်ဘေးကိုဟန့်တားရန်သူ့ကိုအသုံးချချင်သည်ဟုထင်ခဲ့မိပေမဲ့ ကျန်းရွေ့ကသူ့ကံကြမ္မာကိုလွှဲယူသွားကာ သူ့နေရာတွင်အစားထိုးခံလိုက်ရသည်ကိုတွေ့ရှိသွားသည်။

သူရဲဆေးတင်ကာထိုစကားများကိုပြောလိုက်ပေမဲ့ ဟယ်ဇီကျိုး၏အဖြေကရှုလင်ကျားထင်ထားသည်နှင့်မတူပေ။ သို့သော်၎င်းကသူ့ကိုအံ့အားသင့်စေလေရာ သူတစ်အောင့်မျှနှုတ်ဆိတ်နေမိသည်။

ဟယ်ဇီကျိုးပြောတာအမှန်ဆိုရင် ကျန်းရွေ့ကသူ့ကံကောင်းမှုကိုရရှိခြင်းအားဖြင့် နောက်ဆုံးတွင်ဂိုဏ်းကိုကယ်တင်နိုင်မှာလား။

ယခုသူကသူပိုင်ဆိုင်သည့်ကံကောင်းမှုကိုပြန်ယူချင်နေပေရာ သူကဂိုဏ်းကိုကမောက်ကမဖြစ်ကာ ရှစ်စွင်းကိုအန္တရာယ်ဖြစ်သွားစေမှာလား။

ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲ။ သူပြန်ယူထားတဲ့အဓိကဇာတ်ဆောင်ရောင်ဝါကိုကျန်းရွေ့ဆီပြန်ပေးရမှာလား။

[ကျေးဇူးပြုပြီး သတိရှိရှိနေပေးပါ! ကျန်းရွေ့မှာအဓိကဇာတ်ဆောင်ရောင်ဝါရှိသည်ဖြစ်စေ မရှိသည်ဖြစ်စေ သူဟာကံကောင်းခြင်းသားတော်အတုအယောင်ဖြစ်တာမို့ အဆုံးသတ်မှာဂိုဏ်းကိုကယ်တင်ဖို့ဆိုတာမဖြစ်နိုင်ပါဘူးနော်!]

ရှုလင်ကျားအသိဝင်သွားကာ စနစ်ကိုပြောလိုက်သည်။

"မင်းထိတ်လန့်စရာမလိုပါဘူး၊ ငါရှစ်စွင်းပြောသမျှအရာတိုင်းကိုမယုံပါဘူး။"