___________________________________________

ကျိုးချင်းချန်ကားဆရာတစ်ဆူဖြစ်ထိုက်ပါပေသည်။ သူ့မျက်လုံးများမှာ​ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။ ထိုအချိန်တုန်းက ရှုလင်ကျားရှေ့ထွက်၍ ကျန်းရွေ့ကိုသူ့ဓားဖြင့်ဖိအားပေးခဲ့သည်။ လူတိုင်းအံ့သြကာချီကျူးနေကြသော်လည်း သူတစ်ယောက်တည်းကသာလျှင် ရှုလင်ကျား၏သေစေနိုင်သောအားနည်းချက်ကိုသတိထားမိသွားသည်။

လွန်ခဲ့သောနှစ်နှစ်တုန်းကရှုလင်ကျားဒဏ်ရာရပြီးပြန်နိုးလာသော် သူ၏အစွမ်းအစများမှာအသုံးမဝင်တော့ဘဲ နှစ်ပေါင်းများစွာကျင့်ကြံအားထုတ်ခဲ့သောအရာများမှာပျက်စီးသွားကြောင်း သူကြားခဲ့ရသည်။

သို့သော်ပြန်ကောင်းရန်ထပ်ခါတလဲလဲကြိုးစားအားထုတ်ပြီးနောက် စနစ်နှင့်တွေ့ဆုံကာ တောင်ထွတ်၊ စိတ်ပျက်အားငယ်မှု၊ မမျှတခြင်းတို့ကိုချန်ရစ်ထားခဲ့ကာ သူတဖြည်းဖြည်းချင်းဓားသွေးထားမိသည်။

ယခုကျိုးချင်းချန်၏စကားများကိုကြားလိုက်ရတော့ ရှုလင်ကျားဗြောင်ကျကျဝန်ခံလိုက်မိသည်။

ကျိုးချင်းချန်ကခေါင်းခါကာဆိုသည်။

"ငါပြောတာအဲ့ဒါမဟုတ်ဘူး။ ငါကအဲ့ဒီ့အချိန်တုန်းကမင်းရဲ့တိုက်ကွက်ကိုပြောနေတာကွ။ အဲ့ဒါကအရမ်းစိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းတယ်။ မင်းကိုဘယ်သူသင်ပေးခဲ့တာလဲ။"

ရှုလင်ကျားဘာကြောင့်မှန်းမသိပေ။

"လင်ရှောင်းဂိုဏ်းရဲ့ဓားသိုင်းပေါ့ဗျ။"

ကျိုးချင်းချန်ကရယ်မောကာဖြင့် သူ့ကိုမရှင်းပြဘဲ ကျင်းဖေးထုန်ကိုပြောလိုက်သည်။

"ဖုန့်ဟွမ်အာ၊ ဒီကိုလာအုံး၊ မင်းကမော့လော်ဓားသိုင်းကိုတတ်တာမို့ မင်းရဲ့ရှစ်တိလေးနဲ့တိုက်ကွက်နည်းနည်းဖလှယ်လိုက်စမ်းပါကွာ။"

နာမည်ကိုကြားလိုက်ရတော့ ရှုလင်ကျားကြောင်အမ်းသွားရသည်။ ထို့နောက်ကျင်းဖေးထုန်ကသူ့ခါးနားတွင်လက်ကိုဝေ့ရမ်းလိုက်ရာ ငွေဖြူရောင်ကိုယ်ထည်နှင့်ဓားရှည်တစ်လက်ပေါ်လာသည်ကို သူမြင်လိုက်ရတော့သည်။

သူ့ဓားကိုပြလာသည်မှာပထမဆုံးပင်။

ကျင်းဖေးထုန်၏ဓားရှည်ကားဓားအိမ်မရှိပေ။ သို့ပေမဲ့ ဓားကိုအောက်စိုက်ကာဖြင့် ရှုလင်ကျားထံခေါင်းငုံ့ကာ ပြုံး၍ပြောလာသည်။

"ရှစ်တိ၊ မင်းကြိုးစားကြည့်ချင်လား။"

သူကဤစကားကိုပြောလာသောအခါ

ရှုလင်ကျား" ဖုန့်ဟွမ်ဖေးဝူထုန်ပုချီ (ဖီးနစ်ငှက်များကဖီးနစ်သစ်ပင်မရှိဘဲအသက်မရှင်နိုင်)" ကိုတွေးမိလိုက်သည်။

ကြည့်ရသည်မှာ ကျိုးချင်းချန်ကကျင်းဖေးထုန်၏နာမည်ပြောင်"ဖုန့်ဟွမ်"ကိုခေါ်လိုက်ပုံပင်။ *(ဖုန့်ဟွမ်= ဖီးနစ်)

သူမိန်းမောသွားရသည့်အကြောင်းရင်းကား သူဤနာမည်ကိုကြားလိုက်ရသည့်အခိုက်အတန့်တွင် သူ့နှလုံးသားထဲတွင်ပျော့​ပြောင်းမှုကို သူရုတ်ခြည်းခံစားလိုက်ရကာ စိတ်ပြေလျော့ခြင်းနှင့်ရွှင်မြူးမှုကသူ့ကိုဖြည်းညှင်းစွာပြုံးချင်လာစေသည်။

၎င်းမှာ ဤစာလုံးနှစ်လုံးနှင့်ရင်းနှီးစွာဆက်စပ်နေသည့် အလွန်တရာပျော်ရွှင်မှုနှင့်စိတ်ဝင်စားဖွယ်ကောင်းသော တစ်စုံတစ်ခုရှိနေသည့်နှယ်။ ထူးခြားသောဖြစ်စ်ရပ်များကမေ့ပျောက်ခံလိုက်ရပြီးဖြစ်သော်လည်း နွေးထွေးသောခံစားချက်က သူ့နှလုံးသားထဲတွင်ကျန်ရစ်နေဆဲပင်။

ရှုလင်ကျားတစ်အောင့်ကြာတွေးမိလိုက်ပေမဲ့ ဤနာမည်ရှိသည့်လူတစ်ယောက်ကိုမျှသူမမှတ်မိလာပေ။

သူသည်ဓားများကိုသဘောကျ၏၊ သူတစ်ပါးထံမှလေ့လာသင်ယူရသည်ကိုလည်းနှစ်ခြိုက်သည်။ တစ်ဖက်လူကလူတွေကိုပိုမိုစိတ်အားထက်သန်စွာကြိုးစားလာအောင်လုပ်နိုင်သည့် ကျင်းဖေးထုန်ကဲ့သို့ဆရာတစ်ဆူဆိုလျှင်ပြောမနေနှင့်တော့။

ရှုလင်ကျားမငြင်းဆန်ဘဲ သူ့ဓားကိုလက်နောက်ပြန်ဆွဲထုတ်ကာ ​တယဥ်တကျေးပြောလိုက်သည်။

"ရှစ်ရှုန်း၊ ကျေးဇူးပြုပြီးတော့။"

တကယ်တမ်းတွင် ကျင်းဖေးထုန်ကရှင်းဇုန်၏တပည့်အရင်းခေါက်ခေါက်ဖြစ်သော်လည်း သူဟာအများအပြားလေ့လာသင်ယူခဲ့သည်ကို သူအစောပိုင်းကတည်းကမြင်ခဲ့ပြီးသားပင်။ ကြည့်ရတာတော့သူကြိုးစားရမည့်ပုံပင်။

ကျိုးချင်းချန်ရည်ညွှန်းသော"မော့လော်ဓားသိုင်း"ကား တိုင်းတပါးနယ်မြေမှဆင်းသက်လာခဲ့သည်။ ယင်းကား ၎င်း၏ထူးဆန်းမှု၊ ရှုပ်ထွေးပွေလီမှုနှင့် ပေါ့ပါးမှု၊ ကြိုတင်မှန်းဆ၍မရနိုင်ခြင်းတို့ဖြင့် ထင်ရှားကျော်ကြားသည်။ ၎င်းမှာ ခံစစ်နှင့်တိုက်စစ်နှစ်ခုစလုံးအတွက် စမ်းသပ်မှုအများဆုံးကွန်ဖူးသိုင်းတစ်ခုဖြစ်သည်။

ကျင်းဖေးထုန်၏ကိုယ်နေဟန်ထားကိုကြည့်ရင်း သူအနည်းငယ်စိတ်လှုပ်ရှားနေသေးသည်။

ဖိတ်ခေါ်သူတစ်​ယောက်အနေဖြင့် ကျင်းဖေးထုန်ကပထမဆုံးလှုပ်ရှားမှုကိုပြုလုပ်ရပေမည်။

တစ်ဖက်လူတိုက်ခိုက်သည်ကိုရှုလင်ကျားမြင်ဖူးသော်လည်း၊ ၎င်းတို့မှာ ခက်ခဲနက်နဲကာ ပြင်းထန်သန်မာသည်။

သို့သော်လည်း နောက်တစ်ခဏ၌ ကျင်းဖေးထုန်၏ဓားရှည်မှာဓားအိမ်ထဲမှထုတ်လျက်သားဖြင့် စူးရှသောငွေရောင်အလင်းထဲတွင် သူ၏လူတစ်ကိုယ်လုံးမှာချက်ချင်းဆိုသလိုပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ရှုလင်ကျား၏မျက်နှာထားအေးခဲသွားရကာ သူ့တွင်နောက်လှည့်ကြည့်ဖို့အချိန်မရှိလိုက်ပေ။ သူ၏မသိစိတ်ပေါ်မှီခို၍ အနောက်လှန်ပြီး ဓားရှည်ကိုနောက်ပြန်ခုခံလိုက်ရာ "ချွင်"အသံကိုသာလျှင်ကြားလိုက်ရပြီး ဓားရှည်နှစ်လက်မှာထိခတ်သွားတော့သည်။

ကျင်းဖေးထုန်ကဤမျှလျင်မြန်သောအရှိန်ဖြင့် သူ့အနောက်ကိုသွားလာနိုင်စွမ်းရှိပေ၏!

ထိုအခိုက်၊ ရှုလင်ကျား၏လက်မောင်းများမှာထုံကျင်သွားပြီး ဓားရှည်မှာသူ့လက်ထဲမှကျတော့မည်ပင်။

မည်သည့်ဂါထာမန္တာန်နှင့်အခြေတည်ဆောက်ပုံတို့မပါဘဲနှင့် သူသည်လုံးဝစိတ်ပူမနေဘဲ ခေါင်းချင်းဆိုင်တိုက်ခိုက်ပစ်လိုက်ခြင်းပင်။

ရှုလင်ကျား၏ခန္ဓာကိုယ်မှာဖျတ်ခနဲလက်သွားပြီးနောက် အနောက်လှည့်ကာဓားကိုမြှောက်လိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကျင်းဖေးထုန်၏နောက်တစ်ကွက်ကလည်းစင်စစ်ရောက်ရှိလာရာ ဓားဖျားကသူ့ဓား၏မျက်နှာပြင်ပေါ်ထိခတ်သွားတော့သည်။

ချက်ချင်းပင်၊ ပြင်းထန်သောအလင်းရောင်က လေးဖက်လေးရံသို့ပေါက်ထွက်သွားပြီး လေတစ်ပွေဆန်တက်လာကာ လူနှစ်ဦး၏နှဖူးပြင်ပေါ်ကဆံပင်များကိုတိုက်ခတ်သွားပြီး ဝတ်ရုံများမှာလည်းတဖျတ်ဖျတ်လွှင့်ခါလျက်ရှိသည်။

ရှုလင်ကျားကဤတိုက်ကွက်ကိုတားဆီးလိုက်ပေမဲ့ ဤပြင်းထန်သောခွန်အားနှင့်ယှဥ်ပြိုင်ဖို့ခက်သည်။ လူတစ်ကိုယ်လုံးမှာဆယ်ပေကျော်မျှနောက်ဆုတ်သွားရပြီး ထို့နောက်သူလေထဲတွင်လွင့်မျောကာ တိမ်တိုက်ပေါ်တွင်လှည့်၍ တစ်ဖက်လူ၏ပြင်းထန်သောတိုက်ကွက်ထံမှခုန်ထွက်လိုက်သည်။

ထို့နောက် တိုက်ကွက်နှစ်ခုပြီးသွားပေမဲ့ လှုပ်ရှားမှုတိုက်ကွက်တိုင်းကသေခြင်းနှင့်ရှင်ခြင်းကြားတွင်ရှိနေပေသည်။ ဓားသွားကအနီးကပ်လာသရွေ့၊ ၎င်းကနှလုံးသားကိုထိုးဖောက်သွားနိုင်သကဲ့သို့ မိမိ၏ဦးခေါင်းကိုလည်းဖြတ်သွားနိုင်ပေသည်။

ကျင်းဖေးထုန်၏ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းမှုကို သူတကယ်နားလည်သွားရပြီး ကျင်းဖေးထုန်၏မျက်လုံးများမှာလည်းအံ့သြမှုဖြင့် တစ်ချက်လက်သွားသည်။

ရှုလင်ကျား၏ခွန်အားနှင့်ပါရမီစွမ်းရည်ကား သူမျှော်လင့်ထားတာထက်ပိုမြင့်ပြီး ဤအခြေအနေအောက်တွင် သူ၏တိုက်ကွက်နှစ်ခုကိုတားဆီးနိုင်စွမ်းရှိနေသည်ကို သူသဘောပေါက်သွားသည်။

ရှုလင်ကျားဒဏ်ရာရသွားမည်ကိုကျင်းဖေးထုန်စိုးရိမ်သောကြောင့် သူတိုက်ခိုက်ချိန်တွင် အလွန်ချုပ်တည်းခဲ့ပေမဲ့ ဤလှုပ်ရှားမှုနှစ်ခုပြီးသွားသည့်နောက်မှသာလျှင် ဤပြိုင်ပွဲကိုလေးနက်စွာယှဥ်ပြိုင်တာက ရှုလင်ကျားကိုလေးစားရာရောက်သည်ကိုသဘောပေါက်သွားရပြီး ယင်းမှာလည်းသူစဥ်းစားဖို့လိုနေသည့်အရာဖြစ်သည်ပင်။

ကျင်းဖေးထုန်ပျော့ပြောင်းစွာအော်လိုက်သည်။

"အာရုံစိုက်။"

ရှုလင်ကျားအသက်မရှုရသေးမီ၊ သူ့ရှေ့တွင်လေပြင်းတိုက်သံကိုကြားလိုက်ရသည်။ ကျင်းဖေးထုန်၏ဓားရှည်ကမှင်သက်ဖွယ်ရာကောင်းသောပြင်းအားကိုဆောင်ကျဥ်းလာကာ ၎င်းကတစ်ဖန်ရောက်လာပြန်သည်။

တစ်ဖက်လူကလှုပ်ရှားမှုတိုက်ကွက်တိုင်းတွင် ခွန်အားအပြည့်ဖြင့်တိုက်ခိုက်လာပြီး အလွန်တရာမိမိုက်လှပေမဲ့ ထိုအစား ရှုလင်ကျား၏ရင်ထဲကမောက်မာမှုကို နှိုးဆွလိုက်ပေသည်။

"ကလန် ကလန် ကလန်-"

အလင်းစီးကြောင်းကားဖျတ်ခနဲလက်သွားပြီး လျှပ်တပြက်အတွင်းတွင် သူတို့နှစ်ဦးသားသည်လှုပ်ရှားမှုအကွက်နှစ်ဆယ်ထက်ပို၍လုပ်ပြီးသွားပြီဖြစ်ကာ တိုက်ကွက်တိုင်းကသူတို့၏အသက်ကိုခြိမ်းခြောက်လျက်ရှိသည်။

ဓားဖြင့်လွှဲခုတ်ရင်း လွှဲရမ်းရင်း တစ်ပတ်လှည့်ရင်း သူ့ဝတ်ရုံလက်များကိုခါရမ်းသွားစေရင်းဖြင့်... ရှုလင်ကျားမှာ တိုက်ကွက်များမှတစ်ပါး၊ သူရောက်နေသည့်နေရာနှင့် တစ်ဖက်လူကဘယ်သူလဲဆိုတာကိုမေ့သွားလုနီးပါးပင်။ သူကားစိတ်အားထက်သန်စွာဖြင့် အကြိမ်ပေါင်းထောင်ချီလေ့ကျင့်နေပုံပေါက်သည်။

သူ့အနောက်ရှိမိုးကောင်းကင်ပြာကား ပြန့်ပြူးလျက်ရှိကာ နေလုံးမှာလည်းတောက်ပနေပေသည်။

ချွေးစက်တို့က သူ့နှဖူးပေါ်စီးကျလာကာ သူ့မျက်လုံးအတွင်းသို့ပျော်ဝင်သွားသည်။ ၎င်းတွင်တက်ကြွနေသည့်ခံစားချက်အနည်းငယ်ရှိသည်။ သူ့လက်မောင်းများကလေးသထက်လေးလံလာသော်လည်း အသက်ရှင်သန်ဖို့ရန်အလို့ငှာ ၎င်းတို့ကိုပြင်းထန်စွာဝှေ့ယမ်းရုံသာတတ်နိုင်သည်။

အလွန်အမင်းလျင်မြန်သောအရှိန်အောက်တွင်၊ သူတို့၏အတွေးများကဗလာနတ္ထိဖြစ်သွားပုံပေါ်ကာ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးအကြားတွင် အတွေးတစ်ခုသာလျှင်ကျန်ရှိတော့သည်--- အနိုင်ရရန်။

မင်းသေပြီးငါရှင်တာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ အနိုင်ရမှသာလျှင် အသက်ရှင်ဖို့ရန်ရွေးချယ်နိုင်မည်ဖြစ်သည်!

တစ်ခါတုန်းက သူသည်သေမျိုးတို့ဘဝတစ်သက်စာတွင်ရောက်ရှိနိုင်မည်မဟုတ်သော အလွန်တရာကြီးမားသည့်ခွန်အားကိုပိုင်ဆိုင်ခဲ့ဖူး၏။ လက်တစ်ချောင်း​မြှောက်ကာ ဝတ်ရုံလက်တစ်ချက်ခါလိုက်ရုံဖြင့် သက်ရှိတိုင်းကိုခေါင်းငုံ့ကာ နောက်ပြန်ဆုတ်စေပြီး မတ်မတ်ရပ်ကာနာခံအောင်ပြုလုပ်နိုင်ပေသည်။

သူ့လက်ထဲတွင်ဓားကိုကျစ်ကျစ်ပါအောင်ဆုပ်ပြီး ဤကဲ့သို့တိုက်ခိုက်နေတာက အချိန်မည်မျှကြာမြင့်နေမည်မှန်း ရှုလင်ကျားသတိပင်မရပေ။

အထူးသဖြင့် သူဒဏ်ရာရပြီးနောက်တွင်၊ စိတ်ဝိညာဥ်စွမ်းအားစုဆောင်းတာကခက်ခဲမှန်း သူ့ရင်ထဲတွင်သိထားသဖြင့် အခြားသူများနှင့်ဖြေရှင်းရာတွင် အစွန်အဖျားမှာရပ်သည့်နည်းလမ်းကိုရွေးလေ့မရှိပေ။ သို့သော် ယနေ့တွင်တော့ တစ်ဖက်လူ၏ဖိအားအောက်၌၊ သူ၏စိတ်ပူမှုများအားလုံးကိုလွှတ်ချလိုက်မိသည်။

ဓားသမားတစ်ယောက်မှာ လူနှင့်ဓားကတစ်သားတည်းဖြစ်ပြီး သူ့နှလုံးသားမှာလည်းဓား၏နှလုံးသားပင်ဖြစ်ချေသည်!

အနည်းငယ်ထက်ပိုသောတိုက်ကွက်များအပြီးတွင်၊ ရှုလင်ကျားချက်ချင်းတောင့်ခံထားပြီး သူ့တစ်ကိုယ်လုံးမှာချွေးသီးများဖြင့်စုန်းစုန်းနစ်မြုပ်လုနီးပါးပင်ဖြစ်နေပေမဲ့ တစ်ဖက်လူ၏ဓားလှုပ်ရှားမှုတိုက်ကွက်ပုံစံကို သူအလုံးစုံနားလည်သွားပြီဖြစ်သည်။

ကျင်းဖေးထုန်၏ဓားဖျားကမျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းဖျတ်ခနဲလက်သွားသည်ကိုမြင်လိုက်ရရင်းဖြင့် ၎င်းကလျှပ်တပြက်အတွင်းမှာသူ့ဆီလာနေသော ဓားဖျားတစ်ဒါဇင်အဖြစ်ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။ ရှုလင်ကျားမျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိပေမဲ့ သူ့မျက်လုံးတစ်စုံကရုတ်ခြည်းတောက်သွားပေသည်။

ရောယှက်သွားသောဓားအလင်းနှင့်အတူ၊ သူသည်မရှောင်တိမ်းဘဲ ဓားကွန်ရက်ထဲတွင်တစ်ပတ်လှည့်ကာ ​ခြေလှမ်းမှားသွားသည့်အခါ သူ့လက်ကောက်ဝတ်နှစ်ဖက်ကိုဖိချလိုက်ရာ ဓားကအောက်ခြေမှထိပ်ဖျားသို့ရွေ့သွားပြီး ကျင်းဖေးထုန်၏လက်မောင်းများထံပြန်လည်ဦးတည်သွားချေသည်။

ဤကား တိုက်ပွဲတစ်ခုတွင် သာမန်လုပ်ရပ်ဖြစ်ပေမဲ့ ရှုလင်ကျားကသူ့လက်မောင်းထံရုတ်တရက်ဦးတည်လာကာ ကျင်းဖေးထုန်ကိုဇဝေဇဝါဖြစ်သွားစေသည်။

သူ၏ဓားအနည်းငယ်ပြေလျော့သွားပြီး ဓားသွားကကျသွားကာ ကျင်းဖေးထုန်၏ညာပုခုံးထံလွှဲခုတ်ပစ်လိုက်သည်။

ကျင်းဖေးထုန်ကသူ့လက်ကောက်ဝတ်ကိုလှည့်ကာ သူ့လက်ကိုပြန်လှည့်လိုက်ပြီး သူ့လက်ချောင်းများကိုဝေမုန့်ဓား၏ကိုယ်ထည်ထံတွန်းပို့လိုက်သည်။

နှစ်ဦးကြားရှိအကွာအဝေးကားအလွန်တရာနီးကပ်လျက်ရှိပြီး တစ်ဖက်လူ၏အသက်ရှုငွေ့ကိုရလုမတတ်ပင်။ ဤလုပ်ရပ်ကားပို၍ပင်ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်သွားပုံပေါက်သည်မှာ လူသတ်လိုစိတ်ရှိနေသောပြင်းပြသည့်ခင်မင်မှုအလား။

နေရောင်ခြည်အောက်ရှိပန်းပွင့်နှင့်သစ်ရွက်တို့မှာ ဓားစွမ်းအင်ကြောင့်စိတ်လှုပ်ရှားသွားကြပြီး အချင်းချင်းပွတ်သပ်လှုပ်ခါကာဖြင့် ပျော့ပြောင်းစွာတီးတိုးဆိုနေကြကာ နွေးထွေးမှုနှင့်အတူ ခပ်ဖျော့ဖျော့သင်းရနံ့ကားနှာခေါင်းထက်တွင်ပျံ့လွင့်လာသည်။

ကျိုးချင်းချန်ကသူတို့နှစ်ယောက်ကိုပမာဏတစ်ခုထိရောက်စေချင်ပေမဲ့ ဤပမာဏထိရောက်သွားလိမ့်မည်ဟုမထင်ထားမိပေ။ ဤတစ်ကြိမ်၌မူ၊ သူပစ်လွှတ်လိုက်လေရာ ကျင်းဖေးထုန်၏ဓားကိုလွှင့်သွားစေပြီး ရှုလင်ကျားကိုခြေလှမ်းအနည်းငယ်ဆုတ်သွားစေကာ သူတို့နှစ်ဦးကိုခွဲပစ်လိုက်သည်။

"ရပြီ။"

ကျိုးချင်းချန်ကဆိုသည်။

"ရှောင်ကျား၊ ကြည့်ရတာတော့ မင်းရဲ့စိတ်ဓာတ်ကချီဇုန်ကြောင့်အောက်မကျသွားဘူးပဲ။"

ရှုလင်ကျား၏နှဖူးပေါ်ကချွေးစက်တို့ကဆက်လက်စီးကျလျက်ရှိသည်မှာ ရေထဲကထွက်လာသည့်နှယ်။ အလယ်တွင်ခပ်ဖွဖွအသက်ရှုသံရှိနေသည်။

"တကယ်မဟုတ်ပါဘူး၊ ကျွန်တော်ဒါကိုဓားသိုင်းစာအုပ်ထဲကလေ့လာခဲ့တာပါ။"

ကျိုးချင်းချန်ကမေးလာသည်။

"ဒါကဖျက်ဆီးလိုစိတ်အပြည့်ရှိတဲ့ဓားလား။"

ရှုလင်ကျားခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်သည်။

မတိုင်ခင်တုန်းကရှုလင်ကျားဟာလည်းဓားသိုင်းကိုလေ့လာဖူးပေမဲ့ ထိုအချိန်တုန်းကတော့ "အတွေးစု"ဆိုသည့်စကားလုံးကိုနားမလည်ခဲ့ပေ။ နောက်ကျတော့ သူသည်အခြားသူတို့နှင့်အကြိမ်အနည်းငယ်တိုက်ခိုက်ခဲ့ပေမဲ့ တစ်ဖက်လူကလုံလုံလောက်လောက်မသန်မာသည်မို့ ပြင်းပြင်းပြပြတိုက်ခိုက်ရန် သူ၏လိုအင်ဆန္ဒကိုမနှိုးဆွနိုင်ပေ။

ယခုအချိန်မတိုင်ခင်အထိပင်၊ သူသဘောပေါက်သွားသည်မှာ ဓားကိုင်သည့်နည်းလမ်းကားစိတ်ဗလာနတ္ထိရှိဖို့မလို၊ မည်သည့်အတွေး၊ လိုအင်ဆန္ဒမျှရှိစရာမလိုဘဲ အတွေးစုများကိုအစွဲအလမ်းအဖြစ်ပြောင်းလဲလိုက်ရုံသာ၊ ထို့နောက်မှသာလျှင် စိတ်အခြေအနေတိုင်းသည်တိုက်ပွဲ၏ပန်းတိုင်ပင်ဖြစ်ကာ တိုက်ပွဲ၏ပြင်းပြသောခွန်အားဖြစ်ပေသည်။

မင်းရဲ့နှလုံးသားကိုရင်ဆိုင်ရဲတဲ့အခါကျရင် ရန်သူရဲ့ဓားကိုလည်းရင်ဆိုင်နိုင်ပါလိမ့်မည်။

ကျင်းဖေးထုန်သည်ကား လုံလောက်စွာသန်မာသောယောက်ျားတစ်ယောက်ဖြစ်ကာ ချီးကျုးလေးစားထိုက်သောပြိုင်ဖက်ကောင်းတစ်ယောက်ဖြစ်ချေ၏။

တကယ်တော့ ခုနကတိုက်ပွဲကိုဖြတ်၍ ကျင်းဖေးထုန်၏ခွန်အားကိုအထင်သေးလို့မရကြောင်း ရှုလင်ကျားသိလိုက်သည်။ သူ၏အရည်အချင်းအောက်တွင်ပင်၊ တစ်ဖက်လူကိုအနိုင်ယူ၍မရနိုင်။

ဒါပေမဲ့...အနာဂတ်မှာမလိုအပ်ပါဘူးလေ။

ရှုလင်ကျားခေါင်းငြိမ့်တာကိုမြင်လိုက်ရရင်း ကျိုးချင်းချန်ကကျင်းဖေးထုန်ကိုအလွန်လျင်မြန်စွာတစ်ချက်စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် အကြည့်လွှဲလိုက်တော့သည်။

သူကသက်ပြင်းအသာချသည်။

"ဒီဓားသိုင်းကရှင်းဇုန်ကအကြီးအကဲတစ်ယောက်ဖန်တီးခဲ့တာ။ ဒါကထုံးစံကိုသွေဖီပြီး ထူးဆန်းတယ်လို့ယူဆခံခဲ့ရတာကြောင့် ချောင်ထိုးခံလိုက်ရတာပဲ။ မင်းတစ်ခုခုကိုနားလည်သွားတာကိုတွေးကြည့်လိုက်တော့ ဒါကတကယ့်ကိုနတ်ဘုရားရဲ့အလိုပဲပေါ့လေ။"

ကျိုးချင်းချန်ကလက်မြှောက်ကာ ရှုလင်ကျား၏ပုခုံးကိုပုတ်လိုက်သည်။

"မင်းသာအရင်တစ်ခေါက်ကဒဏ်ရာအပြင်းအထန်ရပြီး မင်းရဲ့စိတ်ဝိညာဥ်စွမ်းအားမပျက်စီးသွားခဲ့လို့ရှိရင် မင်းရဲ့မူရင်းစိတ်ကျင့်စဥ်ကအရမ်းသိပ်သည်းမှာပဲ။ မင်းသာလွှမ်းမိုးခံလိုက်ရလို့ရှိရင် မင်းဧကန်မုချရူးသွားမှာ၊ ဒါကြောင့်မို့ ဒီစိတ်ကျင့်စဥ်ကိုအရင်တုန်းကတားမြစ်ခဲ့တာ။ ဒါပေမဲ့အခုမင်းရဲ့ချီသွေးကြောကပျက်စီးသွားပေမဲ့ ဒါကကောင်းလည်းမကောင်းသလိုဆိုးလည်းမဆိုးတော့ 'စိတ်ပျက်ဖွယ်အခြေအနေမှာရှင်သန်ရတယ်'ဆိုတာမျိုးကဒီလိုမျိုးဖြစ်လောက်မယ်။"

သူကရှုလင်ကျားကိုလှမ်းပေးကာဆိုသည်။

"ဘာကိစ္စမရှိရင်တောင်မှ ဒီဖိတ်ကြားလွှာကမင်းဟာပဲဖြစ်ရမယ်။ ဓားစမ်းသပ်ရေးညီလာခံကိုသွားပြီး မင်းငယ်ရွယ်နေတုန်းမှာ ကောင်းကောင်းကြီးတောက်ပပြလိုက်စမ်းပါကွာ။"

ရှုလင်ကျားဖိတ်ကြားလွှာကိုယူလိုက်သည်။ ဖိတ်ကြားလွှာယူလိုက်သည့်တစ်ချိန်တည်းမှာပင်၊ စနစ်ကချက်ချင်းဆိုသလိုထွက်ပေါ်လာသည်။

အရင်တစ်ခေါက်ရခဲ့သည့်ကျော်လွှားပစ္စည်းကား ရှုလင်ကျားလက်ထဲကဝေမုန့်ဓားပင်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင်၊ ဖိတ်ကြားလွှာအနီကား အဓိကဇာတ်ဆောင်ကျန်းရွေ့ကိုင်ဆောင်ထားသော ဖိတ်ကြားလွှာအဖြူထက်ပို၍အဖိုးတန်သဖြင့် စနစ်က၎င်းကိုကျော်လွှားပစ္စည်းအဖြစ်အကဲဖြတ်ခဲ့သည်။

စနစ်ကဆိုသည်။

ရှုလင်ကျားမေးလိုက်သည်။

"မင်းဘာကိုဆိုလိုတာလဲ။ ငါဒါကိုမသုံးရင် ဓားစမ်းသပ်ရေးညီလာခံကိုသွားလို့မရဘူးလို့ပြောချင်တာလား။"

စနစ်ကရှင်းပြသည်။

အမြှောက်စာဇာတ်ကောင်ဖြစ်နေတုန်းကဆိုလျှင်၊ ရှုလင်ကျားကဇာတ်အိမ်ထဲရှိ "အဓိကဇာတ်ဆောင်ထံမှမျက်နှာဖြတ်ရိုက်ခံရခြင်း"ဆိုသည့်အစီအစဥ်အတွက်ခစားနေခဲ့ရသည်မို့ သူသည်ကျန်းရွေ့ကိုမရှောင်နိုင်ဘဲ ဇာတ်အိမ်ကအဓိကဇာတ်ဆောင်တဝိုက်တွင်လည်သထက်လည်ပတ်နေလေရာ သူ့ကိုအမြဲတစေဆုံနိုင်ပေသည်။

သို့သော်ယခုတွင် ဖြတ်လျှောက်တစ်ယောက်အနေဖြင့် သူသည်ဇာတ်အိမ်ကိုလိုက်နာနေစရာမလိုဘဲ သူ၏ကိုယ်ပိုင်ဘဝကိုလွတ်လပ်စွာစတင်နိုင်၏။

သို့သော် ယင်းတွင်လည်းအဆိုတစ်ခုရှိသည်၊ ၎င်းမှာ အဓိကဇာတ်ဆောင်ကိုမနှောင့်ယှက်နှင့်၊ အဓိကဇာတ်ဆောင်နှင့်ဘာဆိုဘာမျှမယှဥ်ပြိုင်နှင့်၊ ကျန်းရွေ့ပေါ်လာသည့်နေရာကိုရှောင်ရှားရမည်ပင်၊ ထိုမှသာ သဘာဝကျကျပင် မူလဇာတ်ကြောင်းနှင့်တွေ့ဆုံကြုံကြိုက်လိမ့်မည်မဟုတ်။

ဒါကတကယ့်ကိုလုံခြုံပြီးအန္တရာယ်ကင်းတဲ့ရွေးချယ်မှုဖြစ်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ဘာကြောင့်လဲ။

အဆုံး၌မူ၊ သူကားဤလောကကြီးကိုခဏတာရောက်ရှိလာပြီး ဖြောင့်မတ်သထက်ဖြောင့်မတ်စွာဖြင့် သူသွားချင်သည့်နေရာတိုင်းကိုသွားနိုင်သည်၊ သူလုပ်ချင်သည့်ဘယ်အရာမဆိုလုပ်နိုင်သည်၊ မည်သူ့ထံမှပုန်းနေစရာမလို။

ရှုလင်ကျားသည်[ပစ္စည်းကိုသုံးမည်]ကိုရွေးချယ်ကာ ဇာတ်အိမ်ထွက်ပေါ်လာစေသည်။

စနစ်ကအသစ်ထွက်ပေါ်လာသောမူလဇာတ်အိမ်လမ်းကြောင်းကိုချက်ချင်းပြသလာပေသည်။

ကြည့်ရတာတော့ သူတို့၏နောက်လာမည့်ပဋိပက္ခကား ဓားစမ်းသပ်ရေးညီလာခံတွင်ဖြစ်ပုံပင်။ ဤအပိုင်းတွင် သူ၏သေဆုံးမှုကိုပြောင်းလဲဖို့ ခွင့်ပြချက်ရရန်အလို့ငှာ၊ ရှုလင်ကျားကစနစ်ပေးသည့်တာဝန်ကိုပြီးဆုံးအောင်လုပ်ဖို့လိုသည်။

အမြှောက်စာဇာတ်ကောင်မှအဆင့်တက်လာကတည်းက၊ ရှုလင်ကျားသည်သူ၏အဓိကဇာတ်ဆောင်ရောင်ဝါကို နည်းနည်းချင်းစီပြန်ယူနိုင်စွမ်းရှိလာသည်။ အရင်တစ်ကြိမ်ကျန်းရွေ့၏ယုတ်မာမှုကိုဖော်ထုတ်ပြီး တစ်ဖက်လူ၏လက်မောင်းများကိုနှောင့်ယှက်ခဲ့တုန်းက ၅ရာခိုင်နှုန်းသာလျှင်ရရှိခဲ့ပေမဲ့ ဒီတစ်ခေါက်မှာတော့ ၃၀ရာခိုင်နှုန်းဖြစ်လေရာ ဆုလဒ်ကအရမ်းကိုရက်ရောသည်ဟုပြော၍ရသည်။

သူကအခက်အခဲတွေကိုရင်ဆိုင်ဖို့ရွေးချယ်လိုက်မှတော့ ဒီတစ်ခေါက်ဓားစမ်းသပ်ရေးညီလာခံကနိုင်ဖို့သာခွင့်ပြုထားသည်၊ ရှုံးလို့မရပေ။

ရှုလင်ကျားသည်ဖိတ်ကြားလွှာကိုယူကာ ကျိုးချင်းချန်ကိုတည်ငြိမ်စွာကျေးဇူးတင်လိုက်သည်။

ကျိုးချင်းချန်ကခေါင်းငြိမ့်ပြ၏။

ရှုလင်ကျားထွက်သွားပြီးနောက်၊ သူကမျက်နှာကိုအသာနိမ့်ကာ ကျင်းဖေးထုန်ကိုလေးနက်စွာကြည့်လိုက်သည်။

ကျင်းဖေးထုန်ကခပ်ဖွဖွပြုံးလျက် သူ့ကိုကြည့်ခွင့်ပြုထားသည်။

တစ်အောင့်ကြာသော် ကျိုးချင်းချန်ကကူကယ်ရာမဲ့စွာသက်ပြင်းချကာ ပြောလာသည်။

"မင်း၊ မင်းဘာလုပ်ဖို့ကြိုးစားနေတာလဲ။"

သူကဆိုသည်။

"မင်းရဲ့ရှစ်စွင်းကိုခေါ်ပြီး ဒီကိစ္စကိုလာရှင်းခိုင်းတယ်ပေါ့။ မင်သခင်လေးနဲ့မုန့်ရှန်မိန်းကလေးကိစ္စကြောင့်မဟုတ်နိုင်ဘူး။ အဲ့ဒီ့ကောင်ငယ်လေးရှုလင်ကျားကိုပျော်ရွှင်အောင်လုပ်ပေးဖို့မဟုတ်ဘူးလား။ ရှင်းရှင်းလင်းလင်းပြောစမ်းပါကွာ။"

ကျင်းဖေးထုန်ပြုံးလိုက်သည်။

"ရှစ်စွင်းပြောတာကိုလည်းကြည့်အုံး၊ ကျွန်တော်ကကျွန်တော့်ကိစ္စမှာသဘောကောင်းလို့မရဘူးလား။"

ကျိုးချင်းချန်ကပြောလာသည်။

"ရှောင်ကျားဓားကိုင်တာကိုကြည့်ဖို့ ငါ့ကိုတမင်ဒီခေါ်တာကရည်ရွယ်ချက်ကောင်းဟုတ်ရဲ့လား။ ပြီးတော့ ငါ့ကိုဖိတ်ကြားလွှာအနီထုတ်အောင်လုပ်လိုက်သေးတယ်။"

ကျင်းဖေးထုန်ဒါကိုကြားလိုက်ရသော် သူ့မျက်နှာထားကိုတည့်မတ်၍ပြောလိုက်သည်။

"ရှစ်စွင်း၊ အဲ့လိုစကားမျိုးကိုမပြောပါနဲ့လား။ ရှစ်စွင်းအဲ့ဒီ့ဖိတ်ကြားလွှာကိုလိုလိုလားလားထုတ်ပေးလိုက်တာက သူနဲ့ထိုက်တန်လို့ပဲလေ။ ပါရမီစွမ်းရည်တွေကိုတန်ဖိုးထားတာကလွဲရင် ရှစ်စွင်းအဲ့လိုကိစ္စကိုဘယ်လိုလုပ်လုပ်နိုင်မှာလဲ။ အခြားအကြောင်းရင်းတွေလည်းရှိသေးတယ်။ တကယ်လို့ ကျွန်တော့်ကြောင့်ပေးလိုက်တာဆိုရင် ရှုရှစ်တိကိုအနည်းငယ်မလေးစားရာရောက်သွားလိမ့်မယ်။"

သူ၏တပည့်ကအကုန်လုံးမှားယွင်းနေသည်ဟု ကျိုးချင်းချန်ခံစားမိလိုက်ပြီး ကျင်းဖေးထုန်ကိုစိုက်ကြည့်ကာ တွေးတော၍ပြောလိုက်သည်။

"ဖုန့်ဟွမ်၊ မင်းရဲ့မိစ္ဆာအတွင်းစိတ်ဘယ်လိုနေလဲ။"

ကျင်းဖေးထုန်ကဆိုသည်။

"ရှစ်စွင်းကဘာလို့ရုတ်တရက်ကြီးဒီလိုမေးလာတာလဲ။"

ကျိုးချင်းချန်ကပြောသည်။

"မင်းတစ်စုံတစ်ယောက်ကိုဒီလောက်အရေးစိုက်တာ ငါတစ်ခါမှမမြင်ဖူးဘူးလေ။ ရိုးရိုးသားသားပြောရရင် သူ့လက်ထဲကဓားနဲ့မင်းရိုက်မိသွားတာများလား။ ဓားသိုင်းကထူးဆန်းတဲ့ကျောက်တုံးနှစ်တုံးပေါ်မှာ ရေးထွင်းထားတာကိုငါမှတ်မိပါသေးတယ်။ တစ်ခုကအေးစက်ပြီး တစ်ခုကနွေးထွေးတယ်။ အဲ့ဒီ့ကျောက်တုံးတွေထဲမှာ မိစ္ဆာအတွင်းစိတ်ကြောင့်ဖြစ်ပေါ်လာတဲ့နာကျင်မှုကိုသက်သာစေတဲ့ အထူးခြားဆုံးအကျိုးသက်ရောက်မှုရှိတယ်ကွ။"

ကျင်းဖေးထုန်သက်ပြင်းအသာချကာ ဝန်ခံလိုက်သည်။

"ရှစ်စွင်းခန့်မှန်းတာမှန်တယ်။ ကျွန်တော်တကယ်အဲ့အကြောင်းတွေးမိခဲ့တယ်။"

သူကား ဆီနှင့်ဆားကိုမစားပေ၊ သူကားအပျော့၊ အမာမစားပေ။ ယင်းကား လူတွေကိုဘာမှလုပ်နိုင်စွမ်းမရှိအောင်ဖြစ်စေသည့်စိတ်သဘောထားပါတကား။

ကျိုးချင်းချန်ပြောလိုက်သည်။

"မင်းနဲ့ငါကအပြင်ပန်းမှာ ဆရာနဲ့တပည့်အဆင့်အတန်းဖြစ်နေပေမဲ့လည်း မင်းရဲ့မိသားစုနောက်ခံအသိုင်းအဝိုင်းနဲ့အဆင့်အတန်းကတန်ဖိုးကြီးတယ်။ ငါမင်းကိုနှစ်ပေါင်းများစွာသင်ပေးနိုင်တဲ့အရာက အကန့်အသတ်ရှိတယ်ကွ။ ဒါပေမဲ့ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါကတစ်ရက်စာအတွက်ဆရာတစ်ယောက်၊ တစ်သက်စာအတွက်အဖေတစ်ယောက်ပဲလေ။ မင်းနားထောင်လို့မရတဲ့အရာတချို့ရှိတာမို့ ငါပြောပြရလိမ့်မယ်။"

ကျင်းဖေးထုန်ညင်သာစွာပြောလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့။"

ကျိုးချင်းချန်ကတည်ငြိမ်သောမျက်နှာပေးဖြင့်ဆိုသည်။

"ဘယ်အချိန်မဆို လိမ်လည်လှည့်ဖြားခြင်းနဲ့ဖုံးကွယ်မှုက ရွံစရာအကောင်းဆုံးအရာတွေပဲ။ သူ့လက်ထဲကဓားသိုင်းကိုမင်းလိုချင်တယ်ဆိုရင် တစ်ဖက်လူနဲ့ရိုးသားပွင့်လင်းတဲ့နည်းလမ်းနဲ့ သွားဆွေးနွေးလိုက်ပါ။ ဘယ်လှည့်ကွက်ကိုမှ ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိမကစားပါနဲ့၊ ဖုန့်ဟွမ်..."

သူထိုအကြောင်းတွေးကာ သူ့ကိုသတိပေးရမည့်အရာများစွာရှိသည်ဟုခံစားမိရင်းဖြင့် သူတန့်သွားရပေမဲ့ သက်ပြင်းချကာပြောလိုက်ပါသည်။

"မင်းရဲ့စိတ်သဘောထားကအပြင်ပန်းမှာသိမ်မွေ့ပေမဲ့ မင်းကလူတိုင်းထက်ပိုပြီးစိတ်ဓာတ်ပြင်းထန်တယ်။ ရှင်းဇုန်ရဲ့စိတ်ကျင့်စဥ်အမျိုးမျိုးကိုလေ့ကျင့်ဖို့ မင်းအဖေမင်းကိုလင်ရှောင်းဂိုဏ်းကိုပို့လိုက်တုန်းက၊ သူကဒါနဲ့ဖြေရှင်းချင်ခဲ့တာ။ ဒါပေမဲ့ နှစ်တွေအများကြီးကြာပြီးနောက်မှာတောင် မင်းကပိုကောင်းမလာဘဲ မင်းရဲ့စိတ်ထဲမှာမိစ္ဆာကရှိနေတုန်းပဲ။ ဒီတော့ ဒါကမင်းရဲ့စရိုက်နဲ့ဘာလို့များသက်ဆိုင်မနေမှာလဲ။"

ကျင်းဖေးထုန်ကပြုံးကာဆိုသည်။

"ရှစ်စွင်း၊ အခုကျွန်တော်ထင်တာက... ကျွန်တော့်နှလုံးသားထဲကမလျော်ကန်တဲ့အမုန်းတရားက နည်းနည်းတော့ပေါ့ပါးသွားတဲ့ပုံပဲ။"

သူသည်ခေါင်း​မော့ကာဖြင့် ရွှေရောင်ကွင်းများဖြင့်ဝန်းရံခံထားရသော တိမ်တိုက်ဖြူများကိုကြည့်ကာ ဖြည်းညှင်းစွာပြောလိုက်သည်။

"တစ်ခါတလေကျတော့လည်း ဒီလောကကြီးမှာရှင်သန်ရတာက ကောင်းတော့ကောင်းသားပဲ..."

*