"ဇာတ်ကောင်အဆင့်မြင့်သွားတဲ့အတွက်Hostကိုဂုဏ်ပြုပါတယ်။ အဓိကဇာတ်ဆောင်ရောင်ဝါ၅ရာခိုင်နှုန်းပြန်ရပါပြီ။"

___________________________________________

ယင်းချန်၏မျက်နှာကားတည်ငြိမ်လျက်ရှိကာ သူ့လက်ကိုဆန့်၍ ရှောင်းနဥ်အာ၏အကျီကော်လာအနောက်ကိုဆွဲလိုက်ပြီး သူမကိုပြုတ်မကျသွားအောင်ကာကွယ်လိုက်သည်။

သို့ပေမဲ့ သူ့လက်မှာမူအဆက်မပြတ်တုန်ရီနေပြီး သူ့နှုတ်ခမ်းပေါ်ကသွေးမှာချက်ချင်းဆိုသလိုပျောက်သွားပုံပေါ်သည်မှာ ရှောင်းနဥ်အာကိုလက်ဗလာဖြင့်ကိုင်ထားနိုင်သည့်နှယ်။

ယင်းချန်၏ဘေးရှိဂိုဏ်းသားသည်ရှောင်းနဥ်အာကိုမြန်မြန်ဆွဲခေါ်လိုက်ပြီး သူမကိုတွဲထားလိုက်ရာ သူကတော့ဖြင့်အလောင်းထံခပ်သွက်သွက်လျှောက်သွားလိုက်သည်။

သူသည်ဒူးတစ်ဖက်ထောက်လိုက်ပုံမှာ သူ့လက်ကိုဆန့်ကာအတည်ပြုချင်သည့်အလား။ သို့သော် ဆန့်ထုတ်လိုက်သောလက်ချောင်းမှာမူအချိန်အတော်ကြာမရောက်သွားခဲ့ပေ။

အဆုံး၌ ယင်းချန်ခေါင်းငုံ့ကာ အလောင်း၏မျက်နှာကိုစိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး စကားလုံးသုံးလုံးကိုသာလျှင်ဖျစ်ညှစ်ပြောလိုက်နိုင်သည်။

"မဖြစ်နိုင်ဘူး။"

ယင်းချန်၏ပုံစံကားအရမ်းကိုရုတ်ခြည်းဆန်သွားသည်။ ကျန်းရွေ့အစကတောင့်တင်းသွားပေမဲ့ နောက်တော့ဒါဟာလည်းကောင်းသည်ဟုခံစားမိသည်။

မြေခွေးမျိုးနွယ်စုကိုတိုက်ခိုက်ရာတွင် ယင်းချန်ကိုအဓိကလက်နက်အဖြစ်အသုံးချ၍ရပြီး သူ၏ပန်းတိုင်ကိုရောက်ရှိရန် ကြီးမားသောအထောက်အကူဖြစ်လာနိုင်ကာ ဤကားမကောင်းသည့်အရာမဟုတ်ပေ။

ကျန်းရွေ့ဝမ်းနည်းစွာဆိုလိုက်သည်။

"ယင်းရှစ်ရှုန်း၊ ကျွန်တော်လျို့ဝှက်နယ်မြေထဲမှာ အခြားသူတွေနဲ့အတူဒါကိုမြင်ခဲ့တာ။ ဒီမင်သခင်လေးက အစ်ကိုရှုဟန်ဆောင်ထားခဲ့တဲ့တစ်ယောက်ပဲ။ သူဟာလည်းပဲဓားနာကျည်းချက်တွေကိုထိန်းချုပ်နိုင်တယ်။ ဘယ်သူကမှဒီလောက်အထိမလုပ်နိုင်ကြဘူးလေ။"

သူသည်ထိုအကြောင်းဖော်ညွှန်းလိုက်ရာ လက်ရှိလူတိုင်းအကဲဖြတ်၍ရသွားတော့သည်။

ယင်းချန်လက်သီးဆုပ်ကာ ချန်နဥ်ကိုလှည့်ကြည့်မိလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ဟုတ်ဟုတ်၊မဟုတ်ဟုတ် ကျွန်တော်ရှင်းပြချက်လိုချင်တယ်။"

သူ့အသံထဲရှိအေးစက်မှုကိုလက်ရှိလူတိုင်းကြားနိုင်ပေသည်။ ရှုလင်ကျား၏သေဆုံးမှုကမြေခွေးမျိုးနွယ်စုနှင့်သက်ဆိုင်သည်ဟု ချန်နဥ်တစ်ယောက်ဝန်ခံရဲသရွေ့၊ ယင်းချန်ကတော့ဖြင့်ဓားကိုထုတ်ကာ နောက်တစ်ခဏတွင်သူ့လည်ပင်းကိုဖြတ်လိုက်မည်ဟု လူတိုင်းသံသယဖြစ်မိသည်။

"အဲ့လိုပါပဲ။"

ချန်နဥ်ကအလွန်တည်ငြိမ်စွာဖြင့်ဆိုသည်။

"ကျန်းသခင်လေးကတစ်ကိုယ်တော်ပြဇာတ်ကို အချိန်အကြာကြီးကနေခဲ့တာပဲ။"

သူသည်ကောင်းမွန်စွာသရုပ်ဆောင်ကာ လှပစွာဖြင့်ပြောလိုက်၏။

"အခုကတော့ကျွန်တော့်အလှည့်ပေါ့။"

ယင်နှင့်ယန်ဓာတ်ဆုံးရှုံးမှုကားကျန်းရွေ့၏နှလုံးသားထဲတွင်မကောင်းသောခံစားချက်ကိုခံစားသွားရစေသည်။-- တစ်ဖက်လူမှာသူထင်ထားသကဲ့သို့အကာအကွယ်မဲ့မသွားပေ။

ချန်နဥ်ကျယ်လောင်စွာပြောလိုက်သည်။

"ဟယ့်လျန်၊ ထွက်လာပြီး လူတိုင်းကိုမင်းသိထားတာပြောပြလိုက်။"

သူ့စကားနောက်လိုက်၍ ခပ်ပုပုမြေခွေးလူငယ်လေးတစ်ယောက်ထွက်ပေါ်လာပြီး ကျန်းရွေ့ကိုလက်ညှိုးထိုးကာ ပြောဆိုတော့သည်။

"လျို့ဝှက်နယ်မြေထဲမှာ ငါတို့သခင်လေးကိုမင်းသတ်လိုက်တာ ငါမြင်လိုက်တယ်!"

သူ့အသံမှာထက်ရှလျက်ရှိကာ လူတိုင်းမိန်းမောသွားမိကြသည်။

ကျန်းရွေ့၏နှလုံးမှာအရိုင်းဆန်စွာခုန်ပေါက်လာပြီး ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူဖော်ထုတ်ခံလိုက်ပြီဟုသူတွေးမိလုနီးပါးပင်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် သူ၏စိတ်ဓာတ်ပိုင်းဆိုင်ရာအရည်အသွေးကားထူးကဲသာလွန်နေဆဲဖြစ်ကာ ဤအခိုက်အတန့်၌ သူတည်ငြိမ်နေမိပြီး အေးဆေးစွာပြောလိုက်သည်။

"ဒီကမိတ်ဆွေခင်ဗျ၊ ဒီလိုမှတ်ချက်မျိုးကအပြစ်ကင်းစင်မှုကိုမမျှမတဖြစ်စေတယ်နော်။ ဒါပေမဲ့ အဆိုးဆုံးကတော့ မျိုးနွယ်စုနှစ်စုကြားကဆက်ဆံရေးပျက်စီးသွားရုံပါပဲ။ မင်းအဓိပ္ပါယ်မရှိတာတွေမပြောသင့်ဘူး။"

ဟယ့်လျန်ကပြန်ဖြေသည်။ သူကကျန်းရွေ့ကိုလျစ်လျူရှူကာ ချန်နဥ်ကိုပြောလာသည်။

"အကြီးအကဲ၊ ကျွန်တော်တို့ခုနကမျိုးနွယ်စုခေါင်အတွက် ဆေးပင်တွေယူပြီးဂူထဲကပြန်ထွက်လာကြတယ်။ သခင်လေးကနောက်ဆုံးကလိုက်လာပြီး ကျန်းသခင်လေးကသူ့ရှေ့နည်းနည်းရောက်တယ်။ ကျွန်တော်လှည့်ပြီးသူ့ကိုခေါ်မလို့ပြင်လိုက်ချိန်မှာ ကျန်းသခင်လေးကအနောက်ကိုတစ်ခုခုပစ်လိုက်တာကိုကျွန်တော်မြင်လိုက်ရတယ်။ အဲ့ဒီ့နောက်မှာ ပေါက်ကွဲမှုဖြစ်သွားတာပဲ။ ကျွန်တော်သေချာမြင်လိုက်တာ၊ ကျွန်တော်လုံးဝမမှားဘူး!"

သူ့အသံကားအက်ရှနေပေကာ နောက်ဆုံးစကားလုံးအနည်းငယ်ကိုပြောလိုက်သောအခါတွင် သူကအနည်းငယ်ခွဲပြောလိုက်လေသည်။ ပဲ့တင်သံများကနေရာအလပ်တွင်ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး နားထောင်နေသူတို့၏နှလုံးသားမှာတုန်ရီသွားကြသည်။

ကျန်းရွေ့ထိတ်လန့်သွားကာ လွှတ်ခနဲပြောမိသည်။

"အဓိပ္ပါယ်မရှိတာ၊ မင်းကလီဆယ်ပြောနေတာပဲ! မင်းမြင်လိုက်တယ်ဆိုရင် ခုနကဘာလို့မပြောတာလဲ?!"

"ဘာလို့လဲဆိုတော့ မင်းကဟိုဟိုဒီဒီပြောပြီး သူများတွေကိုစကားပြောခွင့်မပေးဘူးလေ!"

ချန်နဥ်သည်ဟယ့်လျန်လက်ထဲကအထုပ်ကိုယူကာ ကျန်းရွေ့ရှေ့ကိုပစ်ချလိုက်ပြီး ဆူပူလိုက်သည်။

"သူကလီဆယ်ပြောနေတာပေါ့လေ၊ ဒါဖြင့် ဒီလင်ရှောင်းဂိုဏ်းရဲ့အဆောင်စာရွက်အကြွင်းအကျန်တွေကို မင်းဘယ်လိုရှင်းပြမလဲ?!"

ကျန်းရွေ့ငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ ချန်နဥ်ပစ်ပေးလာသည်မှာ အဆောင်စာရွက်အကြွင်းအကျန်များဖြစ်ကြောင်းမြင်လိုက်ရပြီး ယင်းတို့အပေါ်တွင်အညစ်အကြေးနှင့် ကျောက်ပဲ့တချို့ရှိနေပေသည်။

ယင်းကားစင်စစ်ပင်လင်ရှောင်းချီဇုန်၏ထူးကဲသောအဆောင်စာရွက်များဖြစ်ကာ ကျောက်တုံးများကိုချေမွပြီး မီးခိုးငွေ့များကိုဖန်တီးရာတွင်အသုံးပြုခြင်းဖြစ်သည်။ သို့ပေမဲ့၎င်းတို့ကသူချန်ထားတာမဟုတ်။ သူဤမျှလောက်ထိသတိမမဲ့ပေ။

မရေတွက်နိုင်သောမျက်လုံးအစုံတို့ကဘေးမှစိုက်ကြည့်နေကြပြီး လျို့ဝှက်နယ်မြေအပြင်ဖက်ရှိနေရာအလပ်မှာဆိတ်သုဥ်းလုနီးပါးပင်။

မည်သူကမျှထိုအကြောင်းမတွေးမိကြပေမဲ့ ချန်နဥ်ကသက်သေထုတ်ပြလာသောအခါ၊ အလောင်းပေါ်လာသည်ဆိုကတည်းက ကျန်းရွေ့၏လုပ်ဆောင်မှုမှာအတော်လေးစိတ်အားထက်သန်နေသည်ဟု လူတိုင်းကူကယ်ရာမဲ့စွာခံစားမိကြသည်။

ယင်းချန်သည်ထိုအဆောင်စာရွက်များကိုကြည့်လိုက်ပြီး ထို့နောက်တွင်ကျန်းရွေ့ကိုခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်ကာ သူ့ကိုအပေါ်အောက်စုန်ချည်ဆန်ချည်စိုက်ကြည့်လိုက်၏။ နောက်ဆုံး၌ ရေခဲတမျှအေးစက်သောအကြည့်မှာ ကျန်းရွေ့၏မျက်နှာထက်ကျရောက်သွားတော့သည်။

ဤကားချင်းချိုးကိုရောက်လာပြီးနောက်တွင် ယင်းချန်သူ့ကိုကြည့်လာသည့်ပထမဆုံးအကြိမ်ပင်။

ထို့​နောက် သူကမည်သူမျှမတွေးမိသောမေးခွန်းကိုမေးလိုက်သည်။

ယင်းချန်ကဆိုသည်။

"ကျန်းရွေ့၊ ရှုလင်ကျားကမင်သခင်လေးယောင်ဆောင်ထားမှန်း မင်းဘယ်တုန်းကသိသွားတာလဲ။"

သူ့အသံကားညင်သာပြီးမည်းမှောင်နေပေရာ ဒါကိုကြားလိုက်ရသော် ကျန်းရွေ့ကျောချမ်းသွားရပြီး လျင်မြန်စွာပြောလိုက်သည်။

"သိပ်မကြာခင်တုန်းကပါ။"

သူသည်ပြဇာတ်ကောင်းကောင်းကြီးကနေခဲ့ပြီး ရှုလင်ကျားအတွက်ဝမ်းနည်းနေပုံပေါက်ပေမဲ့ ယင်းကအခြားဂိုဏ်းကလူများကိုနှစ်သိမ့်ဖို့ရန်သာလျှင်လုံလောက်ပြီး ယင်းချန်၊ ရှောင်းနဥ်အာနှင့်သူ့ကိုမနှစ်သက်ကြသည့်သူများကိုမူလှည့်စား၍မရပေ။

"သိပ်မကြာခင်တုန်းကတဲ့လား။"

ချန်နဥ်ကပြက်ရယ်ပြုလာသည်။

"ကျန်းသခင်လေးခင်ဗျ၊ ဒီကလူတိုင်းမှာနားတွေပါတယ်။

လင်ရှောင်းဂိုဏ်းကတစ်စုံတစ်​ယောက်ကိုမပို့လာတုန်းက မင်းကလျို့ဝှက်နယ်​မြေထဲမှာမင်းရဲ့ရှစ်ရှုန်းကိုမှတ်မိပေမဲ့ မဖော်ထုတ်ချင်လို့ဆိုပြီးတော့ မင်းသေချာကြီးပြောခဲ့တာပါနော်။ အခုကျတော့မင်းရဲ့စကားတွေကိုဘာလို့ပြောင်းချင်ရတာလဲ။"

ကျန်းရွေ့ဆွံ့အသွားရသည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင်သူတကယ်ကံမကောင်းပေ။ သူသည်ရှုလင်ကျားကိုကျင်းဖေးထုန်ထံသို့တမင်သက်သက်လှည့်စားကာပို့လိုက်၏။ ကျင်းဖေးထုန်၏လက်ကိုငှားကာ ရှုလင်ကျားကိုရှင်းပစ်၍ရမည်ဟု သူတွေးမိခဲ့သည်။ ထိုအစား ချန်နဥ်ကရှုလင်ကျားထံမှသတင်းရခဲ့သည်။

ကံဆိုးစွာဖြင့် ယင်းချန်ကရောက်လာပြန်သည်။ ထိုလူနှစ်ယောက်လုံးကအရူးလုပ်ဖို့မလွယ်ပေ။ အချင်းချင်းအပြန်အလှန်စကားအနည်းငယ်ပြောလိုက်ပြီးနောက်တွင် သူတို့ကကျန်းရွေ့၏ရည်ရွယ်ချက်ကို ဖောက်ထွင်းမြင်လိုက်ကြသည်။

"ကျန်းရွေ့။"

ထိတ်လန့်မှုကြား၌၊ ယင်းချန်၏ခပ်နိမ့်နိမ့်၊ အေးစက်သောအသံကသူ့ကိုဖြေးညှင်းစွာမေးလာသည်ကိုသာလျှင် ကျန်းရွေ့ကြားလိုက်ရသည်။

"မင်းသတ်ချင်တဲ့လူက...မင်ရှောင်းလား၊ ရှုလင်ကျားလား။"

အနက်ရှိုင်းဆုံးရည်ရွယ်ချက်သည်ကားလူထုရှေ့တွင်ဤကဲ့သို့ရုတ်တရက်ထုတ်ဖော်ခံလိုက်ရရာ ကျန်းရွေ့ရုတ်ခြည်းအရောင်ပြောင်းသွားပြီး သူ့နှလုံးခုန်သံမှာသူ့လည်မျိုမှခုန်ပေါက်ထွက်မတတ်မြန်ဆန်လာကာ သူချက်ချင်းဆိုသလိုချွေးပြန်လာတော့၏။

သူ၏တုံ့ပြန်မှုမှာပြဿနာကိုအပြည့်အစုံရှင်းပြရာရောက်သွားသဖြင့် ပတ်ပတ်လည်ရှိလူတိုင်းမှာထိတ်လန့်အံ့သြမိကြသည်။

ကျန်းရွေ့သည်လွန်ခဲ့သောနှစ်နှစ်အတွင်းတွင်ထင်ရှားကျော်ကြားခဲ့ကာ သူပထမဆုံးစပေါ်လာတုန်းက နှစ်တစ်သောင်းတွင်ကြုံတောင့်ကြုံခဲဉာဏ်ကြီးရှင်တစ်ယောက်ဟု ကောလဟာလထွက်လာခဲ့ပြီး သူဟာရှုလင်ကျားထက်ပင်ပို၍မြင့်မားသွားခဲ့၏။ သူသည်သူနှင့်တွေ့ဆုံသည့်လူတိုင်းကိုများသောအားဖြင့်ယဥ်ကျေးစွာပြောဆိုဆက်ဆံလေ့ရှိပေမဲ့ သူ၏စိတ်ထားကဤမျှဆိုးဝါးယုတ်မာလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားမိကြပေ။

ဤအခိုက်၊ ကျန်းရွေ့ကယင်းချန်၏မေးခွန်းများကိုခက်ခက်ခဲခဲဖြေဆိုခဲ့ရသည်။ တိုတောင်းသောတိတ်ဆိတ်မှုကြား၌၊ ယင်းချန်လက်ဆန့်ကာ ဓားရိုးကိုဖိချလိုက်ပြီး ဓားကိုသူ့လက်မဖြင့်ဓားအိမ်ထဲမှအနည်းငယ်ပင့်မခံလိုက်ရရာ ကျယ်လောင်သောဟိန်းသံကကွင်းပြင်ကျယ်ကိုဖြတ်၍ပေါ်ထွက်လာပေသည်။

ယင်းချန်အေးစက်စွာပြောလိုက်သည်။

"ဒါကငါ့နောက်လိုက်ဂိုဏ်းသားကိုသတ်ရမဲ့အချိန်ပဲ!"

ထိုစကားများကျရောက်သွားသည်နှင့် ဓားမှာဆွဲထုတ်ခံလိုက်ရပြီး ဓားအလင်းမှာကျန်းရွေ့ထံသို့တည့်တည့်မတ်မတ်ဦးတည်သွားချေသည်။

ကျန်းရွေ့အလျင်စလိုအော်လိုက်မိသည်။

"ယင်းရှစ်ရှုန်း၊ ကျွန်တော်ရှင်းပြတာကိုနားထောင်ပါအုံးဗျ!"

သူစကားပြော၍မပြီးသေးမီ ယင်းချန်၏ဓားဖျားမှာကျန်းရွေ့နှင့်ခြေလှမ်းတစ်ဝက်မှာရောက်နေပြီးဖြစ်ကာ စူးရှသောဓားချီစွမ်းအင်ကသူ့မျက်နှာကိုထိုးဖောက်လုနီးပါးပင် ဒဏ်ရာဖြစ်သွားစေသည်။

ဆရာတစ်​ယောက်ကတပည့်ကိုဆုံးမနေသည့်နှယ် ယင်းချန်ကားအကြင်နာတရားကင်းမဲ့သောလက်တစ်စုံဖြင့် ကျန်းရွေ့ကိုအသေသတ်ရန်ဆုံးဖြတ်ထားပြီး သူ၏တိုက်ကွက်များအတွက်ရှောင်စရာနေရာတစ်ခုပင်မချန်ပေ။

ကျန်းရွေ့မှာရွေးချယ်စရာမရှိသည့်မဆုံးသူ့ဓားကိုဆွဲထုတ်လိုက်ရသည်။ လျှပ်တပြက်အလင်းတန်းထဲတွင် သူသည်ယင်းချန်၏ဓားကိုတိကျစွာတားဆီးလိုက်နိုင်သည်။

နှစ်ဦးသားသည်အကောင်းဆုံးကြိုးစားနေကြကာ သူတို့၏စိတ်ဝိညာဥ်စွမ်းအားများမှာလှုံ့ဆော်ခံလိုက်ရပြီး အလင်းတန်းများမှာရောယှက်သွားကြကာ ဓားချီကားအလျားလိုက်ကူးလူးနေကြပေသည်။

လူတိုင်းအပြင်လျှောက်ထွက်လာသည်ဖြစ်ကာ သူတို့မျက်နှာအဖက်ဆယ်ရပေမည်။ ဤကဲ့သို့အခြေအနေမျိုးကနှစ်ပေါင်းများစွာဖြစ်ခဲလှသည်။

အပြင်လူများကသူတို့ကိုဖြောင်းဖြရန်မတတ်နိုင်သဖြင့် တိတ်တိတ်လေးသာရပ်ကြည့်နေရတော့သည်။

ယင်းချန်နှင့်ကျန်းရွေ့တို့နှစ်ဦးစလုံးဟာရှားပါးသောဆရာသခင်များဖြစ်သည်ဟုပြော၍ရသည်။ တစ်ယောက်တွင်စွမ်းအားကြီးသောတိုက်ကွက်များရှိကာ နောက်တစ်ယောက်၌မူ ထူးကဲသောပါရမီစွမ်းရည်ရှိပေရာ သူတို့၏တိုက်ပွဲမှာစိတ်လှုပ်ရှားဖွယ်ကောင်းလှသည်။ တချို့အကြောင်းပြချက်တို့ကိုဖယ်လိုက်လျှင် ဤတိုက်ပွဲကားကြည့်ရတာတန်ပေသည်။

ယင်းချန်၌ ကျန်းရွေ့နှင့်ရှုလင်ကျားနည်းတူ ဓားရေးတွင်ပါရမီမပါသော်လည်း သူဟာလည်းပဲအလွန်အမင်းပါရမီစွမ်းရည်ရှိသည်။ သူ့ဂိုဏ်းထဲတွင် သူဟာ ရှုလင်ကျားပြီးလျှင်ဒုတိယဆရာသခင်ဖြစ်ပေသည်။

ဤအခိုက်၊ ယင်းချန်၏လက်ထဲရှိဓားမှာရောက်ရှိလာပြီး ၎င်းမှာလေနှင့်မိုးပမာ လှိုင်းများကကုန်းပတ်ပေါ်သို့ဆန်တက်လာသည့်နှယ် သူကားအလွန်နိုင်ထက်စီးနင်းဆန်ပြီး သူ၏လှုပ်ရှားမှုများမှာကျန်းရွေ့၏အဓိကနေရာသို့ချဥ်းကပ်နေပေသည်။

နှစ်ဖက်စလုံးသည်တစ်ခဏမျှအနိုင်အရှုံးမသဲကွဲပေမဲ့ ရိလင်းကတော့ဘေးကရပ်ကြည့်နေရင်း ကျန်းရွေ့၏အခြေအနေကအန္တရာယ်များသည်ဟုခံစားမိသဖြင့် ကူကယ်ရာမဲ့စွာရှေ့တစ်လှမ်းတိုးလိုက်မိသည်။

သူ့ဘေးရှိအကြေးခွံမျိုးနွယ်စုကရိလင်းကိုချက်ချင်းလှမ်းဆွဲကာ တီးတိုးပြောလာသည်။

"သခင်လေး၊ အရင်တစ်ခေါက်ကိစ္စက လင်ရှောင်းနဲ့အကြေးခွံမျိုးနွယ်စုကြားကဆက်ဆံရေးကိုထိခိုက်သွားစေတယ်။ ဒီတစ်ကြိမ်ကျန်းရွေ့က သူ့ရှစ်ရှုန်းကိုသတ်တယ်လို့သံသယအဝင်ခံနေရတာ။ သခင်လေးကအရမ်းစိတ်ပူလွန်နေတာပဲ။ သခင်လေးသူ့ကိုထပ်မကူညီနဲ့တော့!"

ရိလင်း၏နှလုံးသားထုံကျင်သွားရသည်။

ဟိုးအစကတည်းက ကျန်းရွေ့ကိုသူစတွေ့တုန်းကဆိုလျှင် သူဟာအကောင်းမြင်တတ်ပြီး တက်ကြွကာ ရိုးသားဖြူစင်၊ ပွင့်လင်းသည်ဟုရိလင်းအမြဲခံစားမိခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် သူသည်ကျန်းရွေ့၏နက်ရှိုင်းစွာဆွဲဆောင်ခြင်းခံလိုက်ရပြီး သူ့အတွက်ဘာမဆိုလုပ်ပေးဖို့ဆန္ဒရှိခဲ့သည်။

သို့သော် တကယ်တမ်း၌မူ တားမြစ်နယ်မြေထဲကိုကျူးကျော်ဝင်ရောက်ခဲ့သည့် ကျန်းရွေ့အတွက် ရှုလင်ကျားကိုအပြစ်ဖို့ခဲ့သည့်အရင်တစ်ခေါက်ကတည်းက ရိလင်း၏အသိစိတ်ထဲတွင်အဆင်မပြေဖြစ်နေခဲ့သည်။

သူသည်လင်ရှောင်းဂိုဏ်း၏မောင်းထုတ်ခြင်းခံလိုက်ရကာ သူမျိုးနွယ်စုဆီပြန်လာခဲ့ပြီးနောက်တွင် အကြီးအကဲများ၏အပြစ်တင်ခြင်းခံခဲ့ရသည်။ သူဟာလည်းပဲ၎င်းကိုကြိမ်ဖန်များစွာစဥ်းစားမိသည်။ ကျန်းရွေ့ကဒီကိစ္စတစ်ခုလုံးကိုတကယ်မသိတာဖြစ်နိုင်မလား။

ဒါမှမဟုတ် ကျန်းရွေ့ဟာသူထင်ထားသကဲ့သို့မဖြူစင်လောက်ပေ။

သူ့ကိုကာကွယ်ရန်အလို့ငှာ ရှုလင်ကျားကိုအပြစ်တင်လိမ့်မည်ကို ကျန်းရွေ့သိသည်။ ထို့ကြောင့် သူဟာတမင်တကာပုန်းကွယ်နေပြီး အဆုံးထိစောင့်ကာ အပြစ်ကင်းချင်ယောင်ဆောင်၍ နောက်ကွယ်ရှိအပြစ်များကို ရိလင်းပေါ်ပုံချလိုက်သည်။

အဆုံးတွင် သူမှာတော့ရေညစ်ဖြင့်အလောင်းခံလိုက်ရကာ သူကိုယ်တိုင်နှင့်ရှုလင်ကျားကြားရှိဆက်ဆံရေးကိုထူးဆန်းသွားစေသည်။

သို့သော် ဒီလိုသာအမှန်ဆိုလျှင် ဤလူ၏အကျင့်စရိုက်ကားသိပ်ကို​ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှပေရာ ရိလင်းတစ်ယောက်ထိုအတွေးဝင်လာလေတိုင်း သူ့နှလုံးသားအောက်ခြေတွင်ပြန်လည်သိမ်းဆည်းမိကာ ယင်းကိုနက်ရှိုင်းစွာမစဥ်းစားရဲခဲ့ပေ။

သို့ပေမဲ့ ဤအချိန်တွင် အခြားသူများမသိသော်လည်း ကျန်းရွေ့တစ်ယောက်လျို့ဝှက်နယ်မြေထဲဝင်ပြီးမကြာမီမှာဘဲ ရှုလင်ကျားမည်သူဖြစ်ကြောင်းအာရုံစိုက်ခဲ့သည်ကို သူသိသည်။

ချန်နဥ်နှင့်ယင်းချန်ကသူ့ကိုလီဆယ်ပြောအောင်ဖိအားပေးတာများဖြစ်နေမလား။

ရိလင်းထိုအကြောင်းပိုတွေးလေလေ၊ သူပို၍ကြက်သီးထလာလေလေပင်။

ကျန်းရွေ့သာ ရှုလင်ကျားက်ုတကယ်သတ်ခဲ့တာဆိုလျှင်...

သူ့စိတ်ထဲ၌၊ သူမြေကြီးပေါ်လဲကျသွားစဥ်က တစ်လှမ်းချင်းလျှောက်လာခဲ့သောရှုလင်ကျား၏ပုံရိပ်ဟာ သူ့စိတ်ထဲတွင်ရုတ်ခြည်းပေါ်လာသည်။ ထိုကိစ္စပြီးသွားသော်လည်း ထိုအချိန်တုန်းကအံ့သြမှုနှင့်ထိတ်လန့်မှုကား စကားလုံးဖြင့်ဖော်ပြ၍မရနိုင်သေးပေ။

ထိုကဲ့သို့သောလူစားမျိုးကတကယ်ပဲဤမျှလွယ်လင့်တကူသေဆုံးသွားနိုင်မည်လား။

အကယ်၍ မူရင်းအခြေအနေမှာသာဆိုလျှင်၊ ရိလင်းတစ်ယောက်မတုံ့ဆိုင်းဘဲကျန်းရွေ့ဘက်ကရပ်တည်မိမှာအမှန်။ သို့ပေမဲ့ ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူသည်ရှုလင်ကျားကြောင့် ချိတုံချတုံဖြစ်နေမိမှန်း သူနားလည်သွားရသည်။

သူအလွန့်အလွန်ဝေခွဲမရဖြစ်နေစဥ်တွင်၊ ကွင်းပြင်ထဲတွင်မတော်တဆမှုဖြစ်ပျက်သွားတော့သည်!

ယင်းချန်ကားခက်ထန်စွာအော်ဟစ်ကာဖြင့် ဓားကိုဦးခေါင်းထံတည့်မတ်စွာခုတ်ချလိုက်ရာ ကျန်းရွေ့တစ်ယောက်ဓားကိုမြှောက်၍ ချက်ချင်းဆယ်ပေမျှနောက်ပြန်ဆုတ်လိုက်ရသည်။ သူသည်ညာလက်ကိုဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ လေထုအလယ်၌တစ်ခုခုပေါက်ကွဲသွားပြီး မီးနဂါးများစွာကမိုးကောင်းကင်မှရုတ်ခြည်းဆင်းသက်လာကာ သူနှင့်ယင်းချန်၏အလယ်တွင်ပိတ်ဆို့ထားလိုက်သည်။

မီးလုံးမှာထူထဲသောအခိုးအငွေ့နှင့်လုံးထွေးလျက်ရှိကာ ယင်းချန်ထံသို့လိမ့်လာပြီး ပေါက်ကွဲကာနေရာတိုင်းတွင်မီးခိုးများဖြစ်ပေါ်လာစေသည်။

ယင်းချန်မှာကိုယ့်အရှိန်ကိုယ်မထိန်းနိုင်ဘဲ မီးထဲသို့ဝင်တိုးမိလုမတတ်ပင်။ သူသည်အလျင်စလိုဖြင့်ဓားကိုမြေကြီးပေါ်ချကာ သူ့စိတ်ဝိညာဥ်စွမ်းအားကိုသုံး၍ သူ့ထံပျံ့ကြဲလာနေသည့်မီးကိုငြိမ်းလိုက်သည်။

"ဖန်ထျန်းအဆောင်စာရွက်?"

သူမျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိကာ နှုတ်ခမ်းထက်တွင်အေးစက်စက်အပြုံးပေါ်ထွက်လာသည်။

"ကျန်းရွေ့၊ မင်းမှာမင်းရှစ်စွင်းပေးထားတဲ့သက်ကယ်မှော်လက်နက်ရှိတာမို့ ငါမင်းကိုဘာမှမလုပ်နိုင်ဘူးလို့မင်းထင်နေတာလား။ သူသာမင်းလုပ်ခဲ့တာကိုသိသွားကြည့်ပါလား၊ ဘာတွေပဲဖြစ်နေပါစေ သူမင်းကိုလုံးဝခွင့်လွှတ်မှာမဟုတ်ဘူး!"

သူရန်လိုနေသည်ကိုမြင်လိုက်ရရင်း၊ ဟယ်ဇီကျိုး၏ဖြစ်လာနိုင်သောတုံ့ပြန်မှုကိုတွေးမိသွားရသော် ကျန်းရွေ့ဟာလည်းဒေါသထွက်သွားမိသည်။

သူသည်သူ၏ဓားစွမ်းအင်ဖြင့်မီးညှိလိုက်ရာ မီးတောက်မီးလျှံများကဓားသွားထက်၌လောင်ကျွမ်းသွားချေသည်။

ကျန်းရွေ့ကဒေါသတကြီးဆိုသည်။

"ယင်းရှစ်ရှုန်း၊ အရမ်းကြီးလည်းဘက်လိုက်မနေပါနဲ့! ရှုရှစ်ရှုန်းကိုကျွန်တော်သတ်လိုက်တယ်ဆိုတဲ့သက်သေလည်းမရှိဘူး! ရှစ်ရှုန်းကကျွန်တော့်ကိုအစထဲသဘောမကျတာမို့ အကုန်လုံးကိုကျွန်တော့်ခေါင်းပေါ်ပုံချတော့မှာလား?!"

ထိုစဥ်။

ငွေရောင်အလင်းတန်းကကောင်းကင်ယံထက်ဝယ်ပျံ့နှံ့လာပြီး

ဓားပျံတစ်လက်ကကောင်းကင်ပေါ်မှရုတ်ခြည်းကျဆင်းလာကာ ကျန်းရွေ့၏ဓားသွားကိုဖယ်ထုတ်လိုက်ပြီး ထို့နောက်တွင်နှစ်ဦးသားကြားရှိနေရာလပ်ကြား၌စိုက်သွားတော့သည်။

ဓား၏ပန်းဖွားကားလေထဲတွင်ညင်သာစွာယိမ်းထိုးလျက်ရှိကာ စူးရှတောက်ပသောအေးစက်စက်ဓားအလင်းရောင်ကား ဓားသွားထက်၌ရောင်ပြန်ဟပ်နေ​ပေသည်။ လူတစ်ယောက်၏အသံကားအေးစက်လျက်ရှိကာ ထိုသူကပေါ့ပါးစွာမေးလာသည်။

"ငါသေသွားပြီလို့ဘယ်သူပြောလဲ။"

အသံလာရာနေရာကိုယင်းချန်ရုတ်ခြည်းကြည့်လိုက်မိသည်။

သို့သော်လည်း ရိလင်းက"မကောင်းတော့ဘူး"ဟုစိတ်ထဲတွင်ပြောမိသည်။ ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူ၏ဝေခွဲမရဖြစ်ခြင်းနှင့်တုံ့ဆိုင်းမှုတို့နှင့်ပတ်သတ်ပြီး သူအရေးမစိုက်နိုင်တော့ပေ။ သူ့ကိုဆွဲထားကြသည့်အကြေးခွံမျိုးနွယ်စုကလူတွေကိုမြန်မြန်ဘေးဖယ်ကာပစ်ထုတ်လိုက်သည်။ တစ်ပြိုင်နက်တည်းပင် သူလွှတ်ခနဲပြောလိုက်မိသည်။

"သတိထား!"

အပြာရောင်ဓားရှည်၏အနောက်တွင် ပုံရိပ်တစ်ရိပ်ရုတ်တရက်ထွက်ပေါ်လာပြီး ထို့နောက်တွင်ဓားရှည်ကပြင်းထန်စွာဟိန်းဟောက်လိုက်ရာ ဓားစွမ်းအင်မှာလှည့်လည်သွားလာနေသောနဂါးတစ်ကောင်ပမာ ကျန်းရွေ့ထံသို့တည့်တည့်မတ်မတ်ဖိချလိုက်လေသည်။

ဓားထွက်ပေါ်လာသည့်တစ်ခဏတွင် ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခွင်ရှိအပူချိန်မှာလျင်မြန်စွာကျဆင်းသွားချေသည်။ မီးလျှံကားမငြိမ်းသွားသော်လည်း အပူချိန်နှင့်အရောင်အဆင်းမှာရုတ်ခြည်းမှေးမှိန်သွားပေသည်။

မိုးကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးထက်ဝယ်၊ ဓားအရိပ်သာလျှင်ကျန်ရစ်လေတော့သည်။

တစ်ဖက်လူကားလေထဲမှပေါ်လာသည့်ပုံပင်။ သူသည်နီးကပ်လာသော်လည်း သူ၏ပုံရိပ်ကားအပျက်အစီးထဲတွင်ပုန်းကွယ်နေပုံပေါ်ကာ မထင်မရှား၊ တဝိုးတဝါးဖြစ်နေစေသည်။

မယှဥ်နိုင်လောက်အောင်စွမ်းအားကြီးသောအသက်ရှုသံတစ်ခုပေါ်ထွက်လာကာ အလုံးစုံဖိနှိပ်ချုပ်ချယ်လျက်ရှိသည်။

ကျန်းရွေ့ကတော့ လမ်းကဖြတ်သွားသောကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ဟုထင်မိသည်။ လင်ရှောင်းဂိုဏ်းထဲဝင်ရောက်ပြီးနောက်ပိုင်းတွင် သူ၏စွမ်းရည်များကိုအမျိုးစုံသောဆေးဝါးတို့ဖြင့် ဆက်လက်တိုးတက်အောင်လုပ်ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် သူ၏အခြေခံစွမ်းရည်ကင်းမဲ့မှုဟာ သူ၏အကြီးမားဆုံးအားနည်းချက်ဖြစ်သည်။

ခုနတုန်းကယင်းချန်နှင့်ရင်ဆိုင်တုန်းက၊ တစ်ဖက်လူ၏ဓားစွမ်းအင်နှင့်တိုက်ကွက်များကိုအကဲဖြတ်ရန် သူ၏ပါရမီစွမ်းရည်ကိုအစကအသုံးပြနိုင်သေးသည်။ သို့သော် ဤတစ်ယောက်နှင့်ရင်ဆိုင်လိုက်ရသောအခါ၊ ထိုကောင်းကွက်အားလုံးမှာအသုံးမဝင်တော့သည့်နှယ်။

ဓားကားသက်တန့်ပမာလျင်မြန်စွာပြောင်းလဲလျက်ရှိပြီး လူနောက်လိုက်နေသောအရိပ်ပမာ လေပြေပေါ်အမှီပြု၍ မီးများကိုငြိမ်းသက်ကာ အပင်နှင့်သစ်ပင်များကိုရွှေ့လိုက်လေရာ ကောင်းကင်ဘုံနှင့်ကမ္ဘာမြေကြီးကားထပ်တူညီနေပေသည်။

အေးစက်ကာ စူးရှပြီး ပိုင်စိုး၍မရနိုင်ပေ!

ကျန်းရွေ့မှာခပ်မြန်မြန်နောက်ပြန်ဆုတ်လိုက်ရပေမဲ့ တစ်ချိန်တည်း၌ပင်၊ သူ့နှလုံးသားမှာလုံးလုံးလျားလျားနစ်မြုပ်သွားတော့သည်။

-----ဤကဲ့သို့သောဓားကိုကိုင်ဆောင်နိုင်သောသူ ကမ္ဘာပေါ်တွင်နောက်တစ်ယောက်မရှိပေ။

ရှုလင်ကျားမသေသေးဘူး!

သူဒါကိုသိလိုက်ရသော် သူလည်းပဲခွန်အားဆုံးရှုံးမှုကိုတစ်ဖန်ခံစားလိုက်ရကာ ကျန်းရွေ့ရုတ်ခြည်းမူးဝေသွားပြီး သူ၏ခြေလက်များအားနည်းလာကာ သူ၏ခြေလှမ်းများမှာယိမ်းယိုင်သွားပေသည်။

သူ့နှလုံးသားထဲတွင်"မကောင်းတော့ဘူး"ဟုတိတ်တခိုးပြောလိုက်မိကာ တစ်ဖက်လူနီးကပ်လာသည်ကိုရပ်ကြည့်နေရတော့သည်။

တစ်ချိန်တည်းပင်၊ ရိလင်းဟာလည်းအချိန်မီရောက်လာသည်။ သူသည်ကျန်းရွေ့ကိုလက်တစ်ဖက်ဖြင့်တွန်းထုတ်လိုက်ပြီး တစ်ပြိုင်နက်တည်းပင်နောက်လက်တစ်ဖက်ဖြင့်ဓားမြှောင်ကိုလှမ်းပစ်ကာ တစ်ဖက်လူ၏ဓားရှည်ကိုတားလိုက်သည်။

သို့ပေမဲ့ ထိုဓားရှည်ကားမည်သည့်သတ္ထုနှင့်ပြုလုပ်ထားမှန်းသူမသိပေ။ ယင်းကားအံ့သြဖွယ်ကောင်းလောက်အောင်ထက်ပေသည်။ နောက်တစ်ခဏတွင်၊ ဓားမြှောင်မှာဖြတ်တောက်ခံလိုက်ရပြီး မြေကြီးပေါ်ကျသွားချေသည်။

ရိလင်း၏ထိုကဲ့သို့တားမြစ်မှုဟာကျန်းရွေ့အတွက် အချိန်အနည်းငယ်မျှဆွဲပေးလိုက်နိုင်သည်။ သူကအလျင်စလိုပျံဝဲကာ သူ၏ဓားဖြင့်ခုတ်ပစ်လိုက်သည်။

ကျန်းရွေ့ဖြတ်ထုတ်လိုက်သောဓားချီစွမ်းအင်မှာ မမြင်နိုင်သောချီစွမ်းအင်နံရံနှင့်တိုက်မိသွားပုံပေါ်ကာ အနည်းငယ်လှုပ်ခတ်သွားပြီးနောက် ရေခဲဓားသွားမှာနှင်းပွင့်ပမာ သူ၏ပုခုံးနှစ်ဖက်ပေါ်ကျလာပေသည်။

အရိုးကျိုးသည့်အသံမှာအလွန်ရှင်းလင်းပီသလျက်ရှိကာ ကျန်းရွေ့တစ်ယောက်ကတော့ဖြင့်နာကျင်စွာအော်လိုက်မိပြီး ဓားရှည်ကိုလွှတ်ချလိုက်ကာ သူလည်းမြေပြင်ပေါ်လဲကျသွားပြီး ချွေးစေးများပြန်ကာ ပြန်မထလာနိုင်တော့ပေ။

ဓားပန်းဖွားကားအဆွဲခံလိုက်ရပြီး ရေခဲဓားသွားမှာကျန်းရွေ့၏လည်တိုင်ပေါ်ရောက်လာပေသည်။

ဓားအလင်းရောင်မှာသူ့မျက်ဝန်းများမှယိုဖိတ်ကျလာပြီး ရှုလင်ကျားမှာလက်တစ်ဖက်ဖြင့်ဓားကိုင်ထားကာ နောက်တစ်ဖက်ကိုကျောနောက်ပစ်ထားပြီး သူ့မျက်ဝန်းတစ်စုံကအေးစက်လျက်ရှိကာ ခပ်ပေါ့ပေါ့ပြောလိုက်ပေသည်။

"မင်းအရှုံးကိုဝန်ခံပြီလား။"

ထို့​ကြောင့် တစ်ဖက်လူမှာတောင့်ခံရန်အစွမ်းအစအလုံးစုံဆုံးရှုံးသွားပေသည်။

ကျန်းရွေ့မှာတစ်ခဏမျှခြောက်ခြားသွားကာ ရေရွတ်လိုက်မိသည်။

"ခင်ဗျားပဲ..."

တောက်ပသောပုလဲတစ်လုံးကားဖုန်မှုန့်အညစ်အကြေးတို့ဖြင့်ပေကျံနေသော်လည်း၊ ယင်းတစ်ဖန်ပြန်လည်တောက်ပလာမည့်နေ့ရက်တော့ရှိစမြဲပင်။

ရှုလင်ကျား၏ဓားကားဘယ်သောအခါမျှမကျိုးပေ။

တိတ်ဆိတ်မှုအပြီး၌၊ လင်ရှောင်းချီဇုန်ဂိုဏ်းသားများမှာ ရုတ်တရက်အံ့အားသင့်စွာဟစ်ကြွေးမိလိုက်ကြသည်။

ရှုလင်ကျားကိုပြန်ခေါ်ရန် ယင်းချန်နောက်လိုက်လာသည့်ဂိုဏ်းသားများမှာ သူနှင့်ရင်းနှီးခဲ့သောအကြီး၊အငယ်များဖြစ်ကြသည်။ ရှောင်းနဥ်အာကိုကူတွဲထားကြသောဂိုဏ်းသားများပျော်ရွှင်လာကြသောအခါ၊ သူတို့သည်ဘာဆိုဘာမျှအရေးမစိုက်ကြတော့ဘဲ သူမကိုအပြေးအလွှားဆွဲဆိတ်ကြတော့သည်။

ဂိုဏ်းသားတစ်ယောက်ကပျော်ပျော်ကြီးပြောလာသည်။

"ရှစ်ကျဲ၊ ထပါအုံး၊ အစ်ကိုရှုအသက်ရှင်နေတယ်၊ ပြီးတော့သူကအရမ်းမိုက်နေတယ်ဗျ။ မျက်လုံးဖွင့်ကြည့်လိုက်ပါအုံး၊ သူအရမ်းချောတာပဲဗျာ! အစ်မထမလာရင် အစ်မမြင်လိုက်ရမှာမဟုတ်ဘူးနော်!"

ရှုလင်ကျားသည်ကျန်းရွေ့ကိုကြည့်နေရင်း သူ့လက်မောင်းမှာအနောက်ကအဆွဲခံလိုက်ရပြီးနောက် သူအတင်းဆွဲလှည့်ခံလိုက်ရသည်။

ယင်းချန်ကရှုလင်ကျားကိုစိုက်ကြည့်ကာ တစ်ခဏကြာပြီးမှပြောလာသည်။

"မင်းမသေဘူးပေါ့?"

ရှုလင်ကျားမျက်မှောင်ကြုတ်ကာ သူ့လက်မောင်းကိုပြန်ဆွဲလိုက်သည်။

"အသုံးဝင်တာတစ်ခုခုကိုပဲမေးစမ်းပါ။"

ယင်းချန်ကအလေးအနက်ဆိုသည်။

"မင်းခုနကဘယ်သွားနေတာလဲ။ မြေကြီးပေါ်ကအဲ့ဒီ့လူကဘယ်သူလဲ။ ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ!"

ရှုလင်ကျားလည်းအံ့သြသွားမိသည်။ ကျန်းရွေ့ကဤမျှလောက်ထိဖျက်လိုဖျက်ဆီးလုပ်လိမ့်မည်ဟု သူမထင်ထားမိပေ။ သူနေရာတွင်ခဏလောက်မရှိလိုက်သည်နှင့် တစ်ဖက်လူကကိစ္စတစ်ခုလုံးကိုရိုးစင်းအောင်လုပ်ပေးသွားသည်။ ဤကဲ့သို့သွေးမုန်တိုင်းကိုပြုလုပ်နိုင်တာကလည်း အရည်အချင်းတစ်မျိုးပင်။

သူပြောလိုက်သည်။

"တစ်ခါတည်းပြောရတာခက်တယ်။ ငါတစ်ခုချင်းစီပြောပြမယ်။"

ရှုလင်ကျားသည်မင်ရှောင်းဝိညာဥ်ပါသောဝိညာဥ်သိမ်းအိတ်ကိုအရင်ထုတ်ကာ ချန်နဥ်ထံလှမ်းပေးလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ဒါကမင်ရှောင်းရဲ့ဝိညာဥ်၊ ငါသူ့ကိုပြန်ခေါ်လာတယ်။ သူ့ကိုကယ်ဖို့အခွင့်အရေးရှိမရှိငါသိချင်တယ်။ တစ်ခုခုဖြေရှင်းလိုက်အုံး။"

ချန်နဥ်ကဆိုသည်။

"မင်ရှောင်းရဲ့ဝိညာဥ်ကမင်းနဲ့အတူရှိနေတာလား။ တကယ်ကောင်းတယ်။"