"ရှုလင်ကျားပြောတာအမှန်ပဲ!"

........................................................................

အသွင်သာပြောင်းတတ်သည့်အသုံးမဝင်သောမြေခွေးတစ်ကောင်အနေဖြင့် သူကိုယ်သူကာကွယ်ရန်စွမ်းအားမရှိပေ။

ရှုလင်ကျားသည်မင်ရှောင်း၏ဝိညာဥ်ကိုယ်ထည်ကိုစစ်ဆေးကြည့်လိုက်ရာ ယင်းကအကောင်းပကတိရှိနေသေးသော်လည်း ယန်ဓာတ်အများအပြားဆုံးရှုံးထားမှုကြောင့် အနည်းငယ်အားနည်းနေသည်ကို ခံစားမိလိုက်၏။

ယခုတွင်သူယိမ်းယိုင်နေပုံမှာ အချိန်မရွေးလေနှင့်လွင့်ပါသွားတော့မည့်နှယ်။ သူ့ကိုကယ်၍ရ၊မရတော့ ရှုလင်ကျားမသိပေ။

လမ်းမပေါ်ကပန်းရောင်ဝတ်ရုံနှင့်မိန်းကလေး၏စကားများကို ရှုလင်ကျားသတိရသွားပြီး မင်ရှောင်း၏အလောင်းကဤအချိန်တွင်ချင်းချိုးထံသို့ ပြန်လည်ယူဆောင်ခံသွားရကြောင်းသူသိသည်။ ယခုတွင်တစ်ခုတည်းသောနည်းလမ်းကား သူ့ဝိညာဥ်ကိုအတူပြန်ပို့ပေးရန်ဖြစ်သည်။ ပြန်ကောင်းလာနိုင်မလားကြည့်ရသေးတာပေါ့။

စနစ်မှပေးလာသောတာဝန်မရှိသည့်တိုင် ဒါကချန်နျဥ်၏မျိုးနွယ်စုဖြစ်လေရာ သူယင်းကိုအရေးစိုက်ရပေလိမ့်မည်။

ရှုလင်ကျားပြောလိုက်သည်။

"မင်သခင်လေး၊ ဒါဖြင့် ကျွန်တော်မင်းကိုအခုပဲဝိညာဥ်အိတ်ထဲထည့်ပြီး ချင်းချိုးဆီပြန်ပို့ပေး..."

သူစကားပြော၍မပြီးသေးမီ ကောင်းကင်အပြင်ဖက်မှလာပုံပေါ်သောသိမ်မွေ့သည့််အသံကိုကြားလိုက်ရကာ ယင်းကမညီမညာစွာပေါ်ထွက်လျက်ရှိသည်။

ချက်ချင်းပင်မြောက်ဖက်ရှိတောက်ပသောမိုးကောင်းကင်အောက်၌ ဆန်းကြယ်သောအားတစ်ခုကရိုက်ခတ်သွားပြီး ခုနကရှုလင်ကျားနှင့်အခြားသူများထွက်လာခဲ့ကြသည့် သိပ်မဝေးသောနေရာမှစားသောက်ဆိုင်ပေါ်တည့်တည့်မတ်မတ်ကျရောက်သွားသည်။

ဤလှုပ်ရှားမှုတိုက်ကွက်ကားတကယ့်ကို နိုင်ထက်မင်းထက်ဆန်စွာနှင့်လွှမ်းမိုးခြယ်လှယ်လိုဟန်ရှိပေမဲ့ ယင်းကိုဘယ်သူလုပ်လိုက်မှန်းသူမသိပေ။

ရှုလင်ကျားသည်သူ့ခါးကိုဖိထားကာ ဓားအိမ်ထဲမှဓားကိုဆွဲထုတ်ရန်ပြင်လိုက်ချိန်တွင် ဓားစွမ်းအင်တစ်ခုကသူ့ခန္ဓာကိုယ်ကိုဖြတ်၍ဝေ့ဝဲသွားကာ ယင်းကသူနှင့်ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံသွားချေ၏။

ချက်ချင်းပင်၊ ကျင်းဖေးထုန်ကစားသောက်ဆိုင်ထဲမှပျံထွက်လာပြီး ရှုလင်ကျား၏နံဘေးတွင်ဆင်းသက်လိုက်စဥ် မျက်လုံးမှေးစင်း၍ ကောင်းကင်ယံကိုမော့ကြည့်လိုက်သည်။

ဤရှုထောင့်မှနေ၍သူ့ကိုကြည့်လိုက်သော် ကျင်းဖေးထုန်၏ဘေးတိုက်မျက်နှာကောက်ကြောင်းမှာ အေးစက်ကာဇောင်းကြွလျက်ရှိသည်။

သွမ့်ဟောင်ရန်မှာသူဖမ်းတာခံလာရပြီး တစ်ကိုယ်လုံးကိုရွှေကြိုးဖြင့်ချုပ်နှောင်ခံထားရကာ ဘေးတွင်ပစ်ထုတ်ခံထားရပေသည်။

ဝေမုန့်ကဒါကိုမြင်သွားပြီး ဓားအိမ်ထဲတွင်မြည်ဟည်းလာသည်။ ရှုလင်ကျားက၎င်းကိုပုတ်ပေး၍ အနည်းငယ်နှစ်သိမ့်ပေးလိုက်ပြီး ကောင်းကင်ကိုမော့ကြည့်လိုက်သည်။

မှိန်ဖျော့ဖျော့လရောင်အောက်တွင် ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုပေါက်ထွက်လာပြီး တိမ်တိုက်များမှာဒေါသထွက်နေသည့်နှယ် ရဲရဲနီလျက်ရှိသည်။ ထို့နောက်ကျင်းဖေးထုန်၏ဓားစွမ်းအင်ကတိမ်တိုက်ကန့်လန့်ကာကိုနှစ်ခြမ်းခွဲလိုက်ပြီး ယင်းကိုတည့်မတ်စွာတွန်းထုတ်ပစ်လိုက်သည်။

အသံရပ်တန့်သွားချေသည်။

ချက်ချင်းအလျှင်းပင်၊ တိမ်တိုက်ကန့်လန့်ကာမှာလုံးဝပျောက်ကွယ်သွားပြီး ခြေရှစ်ချောင်းပါထမ်းစင်တစ်ခုကကောင်းကင်ယံမှထွက်ကျလာကာ လမ်းလယ်ခေါင်၌တန့်သွားတော့သည်။

ထမ်းစင်၏ကန့်လန့်ကာမှာပင့်မခံလိုက်ရပြီး နန်းတွင်းဝတ်ရုံဖြင့်လူငယ်တစ်​ယောက်ထွက်လာသည်။

သူ၏မူလမျက်နှာသွင်ပြင်ကားအလွန်တရာချောမောလှပေမဲ့ ဖီးနစ်မျက်ဝန်းတစ်စုံနှင့်ပေါင်းစပ်လိုက်ရာ လူတစ်ယောက်လုံးကအနည်းငယ်ပေါ့ရွတ်ရွှတ်နိုင်ပုံပေါက်သည်။

သူအပြင်ထွက်လာပြီးမကြာမီတွင် သူကပြုံး၍ကျင်းဖေးထုန်ကိုပြောလာသည်။

"တကယ်ရက်စက်လိုက်တာကွာ။"

ကျင်းဖေးထုန်ကလည်းခပ်ဖွဖွပြုံးကာပြောလိုက်သည်။

"လူတစ်ယောက်ကခပ်လျိုလျိုနဲ့ရိုးသားတဲ့ဘဝမှာအသက်ရှင်နေထိုင်နိုင်လို့ရှိရင် အရိုက်ခံရတာတော်တော်လေးလျော့သွားမှာပါ။"

သူခေါင်းလှည့်ကာ ရှုလင်ကျားကိုမိတ်ဆက်ပေးလိုက်သည်။

"ဒါကယွဲ့ထောင်၊ ပီလော့နန်းတော်ရဲ့မုန့်ရှန်းနန်းတော်အရှင်။"

ပီလော့နန်းတော်၏လက်အောက်ရှိနန်းတော်ဆယ်ခု။

ကျင်းဖေးထုန်သည်ဝမ့်ရှီနန်းတော်၏အရှင်သခင်ဖြစ်ပေရာ သူ့ကိုသိသည်မှာမဆန်း။

ပီလော့နန်းတော်ကားထူးခြားဆန်းကြယ်ကာ ကြိုတင်မှန်းဆ၍မရနိုင်၊ ကြီးမားသောစွမ်းအားနှင့်အတူ ဖြောင့်မတ်မှန်ကန်သကဲ့သို့ မိစ္ဆာလည်းဆန်ပေ၏။ နန်းတော်အရှင်သခင်ဆယ်ဦးတွင် ၎င်းတို့၏ကိုယ်ပိုင်ဇစ်မြစ်ရှိပေရာ ၎င်းတို့မှာရိုးရှင်းသောသူများမဟုတ်ကြပါချေ။

ထို့အပြင် ၎င်းနန်းတော်အရှင်သည်လူထုရှေ့တွင်ဘယ်သောအခါမှပေါ်လာလေ့မရှိပေ။ သူ့တွင်ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကိုထိုးဖောက်နိုင်သောစွမ်းရှည်ရှိကာ ကျင့်ကြံရေးလောက၌အလွန်ထူးခြားသောတည်ရှိမှုတစ်ခုဖြစ်သည်ဟူသော ကောလဟာလများရှိပေသည်။

ရှုလင်ကျားသည်ယွဲ့ထောင်ကိုတစ်ခါမျှမမြင်ဖူးသော်လည်း ဤမုန့်ရှန်းနန်းတော်အရှင်နှင့်ပတ်သတ်၍ ကောလဟာလတချို့ကြားဖူးခဲ့ပြီး သူဟာမိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုတွင်မွေးဖွားခဲ့သည်ဟုဝေဝါးဝါးကြားဖူးခဲ့ကာ သူ၏နောက်ခံအသိုင်းအဝိုင်းမှာလည်းအတော်လေးထူးခြားကာ အစွမ်းထက်လွန်းသဖြင့် သူဟာနန်းတော်ဆယ်ခုထဲတွင် ထိပ်ဆုံးအဆင့်အဖြစ်သတ်မှတ်၍ရနိုင်၏။

သို့သော် ယွဲ့ထောင်သည်စကားများသောလူတစ်​ယောက်ဖြစ်ပြီး ဟိုဟိုဒီဒီလျှောက်သွားလေ့ရှိရာ အပြင်ဖက်ရှိသူ၏ဂုဏ်သတင်းမှာသိပ်ကောင်းလှသည်မဟုတ်။

တကယ်တမ်းတွင် ပီလော့နန်းတော်ကားအလုံးစုံကောင်းမြတ်လှသည်မဟုတ်၊ နန်းတော်အရှင်သခင်ဆယ်ဦးတွင် ကိုယ်ပိုင်ထူးခြားချက်များရှိကြသည်။ ဖြစ်နိုင်တာကတော့...

ဘယ်နေရာသွားသွားချီးကျူးမြှောက်ပင့်ခံရကာ "အပြစ်အနာအဆာမရှိ"ဟုလူသိများသော ကျင်းဖေးထုန်သာလျှင် ခြွင်းချက်တစ်ခုဖြစ်ပုံရသည်။

ကျင်းဖေးထုန်သည်ရှုလင်ကျားမည်သူဖြစ်ကြောင်းကို ယွဲ့ထောင်ထံတစ်ဖန်ပြောပြလိုက်ရာ ယွဲ့ထောင်ကရှုလင်ကျားကိုအကြိမ်အနည်းငယ်ကြည့်လာပြီး သူ့မျက်လုံးထဲတွင်အံ့သြမှုတစ်ချက်ဖြတ်ပြေးသွားချေသည်။

သူကဆိုသည်။

"မြင်ခြင်းဟာကြားခြင်းထက်အဆတစ်ရာပိုကောင်းတယ်ဆိုပြီးပြောကြတယ်။ မင်းကလူကြီးမင်းရှုဖြစ်ရမယ်၊ မင်းကတကယ်လှပ...အဟမ်း၊ မဟုတ်ပါဘူး၊ မင်းကအရမ်းခန့်ညားပြီးတော့ မင်းရဲ့လက်နက်ကလည်းသာမန်ထက်ထူးခြားတယ်။ တကယ့်ကိုရင်သပ်ရှုမောစရာပါပဲလား။"

သူကမင်ရှောင်းကိုတစ်ဖန်ညွှန်ပြလိုက်သည်။

"စကားမစပ်၊ ကိုယ်ကမြေခွေးမျိုးနွယ်စုရဲ့မျက်နှာသာပေးမှုကိုအကြွေးတင်နေတာမို့ သခင်လေးမင်ရှောင်းကိုကယ်ဖို့လာခဲ့တာ။ ခြေတစ်လှမ်းနောက်ကျသွားမယ်လို့မထင်ထားမိဘူး။ ကိုယ်တကယ်နောက်ကျသွားတာပဲ။"

ရှုလင်ကျားပြောလိုက်သည်။

"အရမ်းယဥ်ကျေးနေစရာမလိုပါဘူး၊ ယွဲ့နန်းတော်အရှင်။"

"ဒါဆို..."

ယွဲ့ထောင်ကအနည်းငယ်သူ့နားကပ်၍မေးလာသည်။

"ကိုယ်သခင်လေးရဲ့ဒဏ်ရာကိုကြည့်လို့ရမလား။"

ရှုလင်ကျားဘာမှမပြောရသေးမီ သူ့ကိုတစ်ချိန်လုံးအမှီပြုနေခဲ့သောမင်ရှောင်းကပြောလာသည်။

"ဟင့်အင်း၊ မလိုဘူး၊ မစိုးရိမ်ပါနဲ့။ ခင်ဗျားကျွန်တော့်ကိုတကယ်စိုးရိမ်ဖို့မလိုပါဘူး။"

ယွဲ့ထောင်ပြုံးကာပြောလိုက်သည်။

"မင်သခင်လေးခင်ဗျ၊ မင်းခုခံနေရင်တောင်မှ အခုမင်းရဲ့ဝိညာဥ်ကယန်ဓာတ်အများကြီးဆုံးရှုံးထားတာကို ကိုယ်မြင်ရတယ်ရယ်။ အဲ့ဒါကအချိန်မရွေးကုန်သွားနိုင်တယ်နော်။ တကယ်လို့ မင်းက မင်းရဲ့ကိုယ်ထဲမှာအမြှီးကိုးချောင်းမြေခွေးမျိုးနွယ်စုသွေးမရှိတဲ့ သာမန်လူတစ်ယောက်သာဆိုရင် မင်းသေသွားတာကြာလှပြီ၊ ပြန်လည်ဝင်စားနိုင်တောင်မှာတောင်မဟုတ်ဘူး။ မင်းကမိန်းမတစ်ယောက်လှည့်စားတာခံလိုက်ရတာလေ။ မင်းအသုံးမကျသလိုမခံစားရဘူးလား။"

သူပြောတာကိုနားထောင်ရသည်မှာ မသိရင်သူကအတွင်းလူဖြစ်နေတဲ့အတိုင်းပင်။

မင်ရှောင်းဒေါသတကြီးပြောလိုက်သည်။

"အဓိပ္ပါယ်မရှိတာ၊ ကျွန်တော်အလိမ်မခံရဘူး!"

ယွဲ့ထောင်ကဆိုသည်။

"တကယ်လား။"

ကျင်းဖေးထုန်နှင့်ရှုလင်ကျားတို့နားလည်မှုလွဲမှားမည်ကို မင်ရှောင်းစိုးရိမ်မိသဖြင့် သူတို့ကိုရှင်းပြလိုက်ရသည်။

"သူပြောသလိုမဟုတ်ဘူး။ ကျွန်တော်မိန်းကလေးတစ်ယောက်ကိုသဘောကျသွားလို့ပါ။ သူမရဲ့မိဘတွေကငယ်ငယ်လေးကတည်းကသူမမောင်လေးကိုပဲချစ်ပြီး သူမကိုအရမ်းဆိုးဆိုးဝါးဝါးဆက်ဆံကြတယ်လေ။ သူမမောင်လေးကပြင်းထန်တဲ့ရောဂါနဲ့သေဆုံးသွားပြီးတဲ့နောက်မှာ သူတို့တွေကသူမအသက်ကိုလဲပြီးသူ့ကိုကယ်တင်စေချင်ကြတယ်။ ကျွန်တော်အဲ့ဒါကိုမြင်လိုက်ရတော့ သူ့မောင်လေးပြန်ရှင်သန်လာဖို့ သူမအစားကျွန်တော်ဝင်ပေးလိုက်တာ။ ဒါကကျွန်တော့်ကိုယ်ပိုင်ဆုံးဖြတ်ချက်အရပါပဲ။"

ကျင်းဖေးထုန်ကဆိုသည်။

"သူမမောင်လေးကဖျားနာပြီးသေဆုံးသွားမှတော့ သူ့ကံတရားကဒီလိုပဲလို့ဆိုလိုတာပဲလေ။ အဲ့ဒီ့မိန်းကလေးရဲ့မိဘတွေကသူမအပေါ်ဒီလောက်ဆိုးဝါးနေမှတော့၊ မင်သခင်လေး၊ မင်းဘာလို့သူမကိုအဝေးမခေါ်သွားရတာလဲ။ အဲ့ဒီ့အစား ဒါအတွက်နဲ့သေဖို့ကမထိုက်တန်ပါဘူး။"

မင်ရှောင်းကရှင်းပြသည်။

"ကျွန်တော်လည်းသေချာမသိဘူး။ သူမကသားသမီးဝတ္တရားအမြဲကျေပွန်ပြီး သူမမိဘတွေရဲ့စကားတွေကိုနားထောင်ခဲ့ပေမဲ့ သူမမောင်လေးသေသွားတဲ့ကိစ္စနဲ့ပတ်သတ်ပြီး သူမကိုထိခိုက်လာတဲ့အခါကျတော့ သူမသူတို့ကိုသည်းမခံနိုင်တော့ဘူးလေ။ တကယ်နာကျင်စရာကောင်းတယ်ဗျာ။"

စကားလုံးများကခရေစေ့တွင်းကျဖြစ်ပေမဲ့ ကျင်းဖေးထုန်ကတော့မတည်မယူဘဲ ပြုံးရုံသာပြုံးကာစကားမပြောပေ။

သူ့ဘေးရှိယွဲ့ထောင်ကပြုံးကာဆိုသည်။

"တကယ်ပဲဒီလိုလား။ မင်သခင်လေးကြည့်ရတာတော့ တစ်ခုခုကိုအမှောင်ထဲမှာထားထားတဲ့ပုံပဲနော်။"

မင်ရှောင်းကြောင်အမ်းစွာပြောမိသည်။

"ဘာရယ်?"

ယွဲ့ထောင်ကပြောသည်။

"မင်းရဲ့ချစ်သူမိန်းကလေးမုန့်ရှန်ကလင်ရှောင်းဂိုဏ်းရှင်းဇုန်ရဲ့ အဆင့်မြင့်ဂိုဏ်းသူတစ်ယောက်ဖြစ်နေပြီးသားရယ်။"

သူထိုသို့ပြောလိုက်ပြီးသော် မင်ရှောင်းကမတုံ့ပြန်ရသေးသည့်တိုင် ရှုလင်ကျားနှင့်ကျင်းဖေးထုန်တို့ခန့်မှန်းတာမှန်သွားပေသည်။ တစ်ချက်ကြည့်ရုံမျှဖြင့် မင်ရှောင်း၏အလောင်းကိုယူဆောင်သွားခဲ့သော ပန်းရှောင်ဝတ်ရုံဖြင့်မိန်းကလေးအားသူမှတ်မိသည်။

သူမသည်ကျောပြင်ပေါ်တွင်ရှင်းဇုန်၏ဓားကိုသယ်ဆောင်ထား၏။ ထိုအချိန်တွင် သူမဟာစားသောက်ဆိုင်ထဲတွင်သူမ၏မိခင်နှင့်အချင်းများခဲ့သည်။ သူမဟာလည်း လျော်ကြေး၊ သား၊ အစရှိသည့်စကားလုံးများကိုပြောသွားခဲ့ကာ ဤတစ်ကြိမ်ယွဲ့ထောင်ပြောလာသည့်များနှင့်ကိုက်ညီမှုရှိပေသည်။

တစ်ခုတည်းသောကွာခြားချက်ကား သူမသည်မိဘစကားကိုနားထောင်ကာ ရိုသေလေးစားမှုရှိသည်ဟုမင်ရှောင်းကပြောလာပေမဲ့ သူမမိခင်နှင့်စကားများပုံကိုကြည့်ခြင်းအားဖြင့် သူမကြည့်ရတာနာခံပုံမပေါ်လေရာ သူကလူတစ်ဦးတည်းအကြောင်းပြောနေခြင်းဟုတ်၊မဟုတ်တော့မသိပေ။

မင်ရှောင်းအံ့သြသွားရသည်။

"သူမက...တကယ်ပဲလင်ရှောင်းဂိုဏ်းသူဖြစ်လာတာလား။ ဒါကောင်းတဲ့အရာပဲ၊ ကျွန်တော်မသိခဲ့ဘူး။ ဘယ်တုန်းကဖြစ်သွားတာလဲ။"

"ပြောရရင်အရှည်ကြီးပဲ။"

ယွဲ့ထောင်ကဆိုသည်။

"ကျင်းသခင်သိရမဲ့အရာတစ်ခုရှိတယ်။ ရှင်းဇုန်ကသေမျိုးလောကမှာတပည့်လက်ခံခဲ့တုန်းက မိဘတွေလက်မှတ်ထိုးထားတဲ့စာတစ်စောင်ရှိရမယ်ဆိုတဲ့စည်းမျဥ်းရှိတယ်။ ဒါကြောင့်မို့ မိဘတွေခွင့်မပြုတဲ့မလိမ္မာတဲ့တပည့်တွေကတော့ လင်ရှောင်းဂိုဏ်းလက်အောက်မှာကိုးကွယ်ခံရမှာမဟုတ်ဘူးလေ၊ ဟုတ်တယ်မလား။"

ကျင်းဖေးထုန်ခေါင်းအသာငြိမ့်လိုက်သည်။

မင်ရှောင်း၏မျက်ခုံးနှစ်ဖက်တဖြည်းဖြည်းချင်းတွန့်ခေါက်သွားရသည်။

"ခင်ဗျားဘာကိုဆိုလိုတာလဲ။"

ယွဲ့ထောင်ကပြုံးကာပြောသည်။

"မင်းနားမလည်ဘူးလား၊ မင်သခင်လေး။ မုန့်ရှန်ကမင်းသေသွားပြီးမှလင်ရှောင်းချီဇုန်ဂိုဏ်းသူဖြစ်လာတာမဟုတ်ဘူး၊ သူကအစကတည်းကရှင်းဇုန်ရွေးချယ်တာခံထားရတာ။ ဒါပေမဲ့ ရှင်းဇုန်ထဲကိုဝင်ဖို့သူမမိဘတွေဆီကနေခွင့်ပြုချက်ရဖို့လိုတယ်လေ။ ဒါကြောင့်မို့ သူမမောင်လေးကိုကယ်ဖို့သူမကိုကူညီမဲ့တစ္ဆေတစ်ကောင်ကို သူမရှာဖို့လိုတာပေါ့။"

"အဆုံးမှာတော့ မင်းရဲ့အသက်ကကြိုးတစ်ချောင်းပေါ်မှာရှိနေပေမဲ့ မင်းကသူမကိုတုံးတုံးအအနဲ့ကာကွယ်ပေးနေတုန်းပဲ။ တကယ့်ကိုလှပတဲ့လမ်းလွဲမှုကြီးပါလား!"

မင်ရှောင်းကဆိုသည်။

"ဒါတွေအားလုံးကခင်ဗျားရဲ့စကားတွေကြီးပဲလေ။ ခင်ဗျားမှာဘာသက်သေရှိလို့လဲ!"

ယွဲ့ထောင်ပြောလိုက်သည်။

"မင်းကသက်သေတောင်းနေပေမဲ့ သူမကိုအခုချက်ချင်းမင်းအရှေ့ဖမ်းခေါ်မလာနိုင်ဘူးလေ။ ပြီးတော့မင်းကိုဘာမှသက်သေပြနေစရာမလိုဘူး။ တချို့အရာတွေကမရည်ရွယ်တာပဲဖြစ်ဖြစ် ခံစားချက်အစစ်အမှန်တွေပဲဖြစ်ဖြစ် မင်းသေချာစဥ်းစားကြည့်လိုက်ရင် မင်းမှာအဖြေရှိလာမှာပါ။ မင်းကိုယ်မင်းဘာကြောင့်လှည့်စားနေရတာလဲ။"

မင်ရှောင်းတစ်အောင့်ကြာနှုတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ရေရွတ်လိုက်မိသည်။

"တကယ်တော့ ကျွန်တော်တို့အချင်းချင်းသိတာနှစ်လပဲရှိသေးတယ်။ အဲ့ဒီ့နေ့တုန်းကကျွန်တော်လက်ဖက်ရည်ဆိုင်ထဲမှာထိုင်ပြီးလက်ဖက်ရည်သောက်နေခဲ့တာ။ သူမကကျွန်တော့်ဘေးကဖြတ်သွားပြီး သူမဆံထိုးကကျွန်တော်ပုခုံးကိုပြုတ်ကျလာတော့ သူမကကျွန်တော့်ကိုတောင်းပန်လာတယ်လေ။ ပြီးတော့ကျွန်တော်တို့စကားပြောဖြစ်ကြတယ်။ အဲ့ဒီ့ညမှာ သူမနဲ့အတူလကြည့်မလားလို့ သူမကကျွန်တော့်ကိုမေးခဲ့တယ်။"

ယွဲ့ထောင်ကပြုံးကာဆိုသည်။

"ဒီလိုလှည့်ကွက်တွေအများကြီးကိုကိုယ်တွေ့ဖူးပါတယ်။ မင်သခင်လေး၊ မင်းကစိတ်ပျော့တာပဲ။ မင်းအသက်ကိုပြန်ယူချင်လား။"

မင်ရှောင်းမှင်သက်သွားရသည်။

"ဒါကဖြစ်နိုင်သေးလို့လား။"

ယွဲ့ထောင်ကပြောသည်။

"ကိုယ့်မှာဒီအစွမ်းရှိ​တယ်၊ သူမင်းအပေါ်တင်နေတဲ့အကြွေးမှန်သမျှမင်းကိုပြန်ပေးလာအောင်လုပ်လို့ရတယ်။ မင်းသာအခုနောင်တရနေလို့ရှိရင်..."

မင်ရှောင်းသူ့ကိုဖြတ်ပြောလိုက်သည်။

"အဲ့ဒီ့အချိန်တုန်းက သူမကျွန်တော့်ကိုတမင်သက်သက်ချဥ်းကပ်လာတာဖြစ်နိုင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ကျွန်တော်သူမကိုသ​ဘောကျခဲ့တယ်။ ကျွန်တော်လုပ်နိုင်တာဘာမှမရှိပါဘူး။"

ဤအလှည့်အပြောင်းကယွဲ့ထောင်ကိုနင်ပြီးသေစေလုမတတ်ပင်။ သူ့ကိုကြောင်အစွာကြည့်လိုက်မိသည်။

"ဟင်?"

မင်ရှောင်းခေါင်းငုံ့ကာ ထိုကဲ့သို့စကားကိုပြန်သွင်းလိုက်ပြီး တစ်အောင့်မျှတုံ့ဆိုင်းသွားမိပြီးနောက် သူနှင့်အနီးဆုံးတွင်ရပ်နေသောရှုလင်ကျားကိုမျှော်လင့်ချက်တစ်စွန်းတစဖြင့်ကြည့်လိုက်မိသည်။

"ပြီးတော့ သူမမိဘတွေကသူမကိုကောင်းကောင်းမဆက်ဆံဘူး။ သူမအရမ်းကိုခက်ခက်ခဲခဲရှင်သန်နေရတော့ ပိုကောင်းတဲ့ဘဝကိုရမယ့်အခွင့်အရေးကိုရှာချင်တာပုံမှန်ပါပဲ။ အဲ့ဒါကသူမကျွန်တော့်ကိုသဘောမကျဘူးလို့မဆိုလိုဘူးလေ။ ဒီတော့...ဒီတော့ ဒါကခွင့်လွှတ်လို့ရပါသေးတယ်၊ ဟုတ်တယ်မလား။"

ယွဲ့ထောင်ကူကယ်ရာမဲ့စွာပြောလိုက်မိသည်။

"ဘုရားရေ၊ ညီလေး၊ မင်းရူးသွားပြီလား။"

မင်ရှောင်းသက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"ဒါပါပဲ၊ ထားလိုက်ပါတော့။ ကျွန်တော်ကသေတော့မှာပဲ။ သူမကအသက်ရှင်နေမှတော့ ဘာကြောင့်သူမကိုအသက်ရှင်ခွင့်မပေးရမှာလဲ။"

ယွဲ့ထောင်ကခေါင်းကိုတစ်ဖန်ထပ်ခါ၍ ပြောလိုက်သည်။

"မယုံကြည်နိုင်စရာပဲ၊ မယုံကြည်နိုင်စရာပဲ။"

သူစကားပြောရင်းဖြင့်လက်ကိုမြှောက်လိုက်သည်။ ချက်ချင်းပင်၊ မင်ရှောင်းမှာမေ့မြောသွားလေရာ မည်သူကမျှသူ့ကိုဤကဲ့သို့လျင်မြန်စွာလှုပ်ရှားခြင်းမှမတားလိုက်နိုင်ပေ။

ကျင်းဖေးထုန်ပြောလိုက်သည်။

"မင်းဘာလုပ်မလို့လဲ။"

ယွဲ့ထောင်ကသက်ပြင်းချကာဆိုသည်။

"ငါ့အဖေမသွားခင်တုန်းကပြောခဲ့တာတစ်ခုရှိတယ်။ သူကမြေခွေးအကြီးအကဲပေါ်အကြွေးတင်နေတာမို့ သားဖြစ်တဲ့ငါတို့ကသာလုပ်ပေးနိုင်မှာတဲ့။ အဖေရဲ့အကြွေးကိုသားဖြစ်သူကပြန်ဆပ်ပေးတဲ့အနေနဲ့ ငါသူ့အတွက်တစ်ခု၊နှစ်ခုလောက်လုပ်ပေးမလို့လေ။ ဖခင်မင်းကြီးမြန်မြန်ပြန်လာနိုင်ပါစေလို့ ငါမျှော်လင့်မိတယ်။"

"ဒီမြေခွေးကမိန်းကလေးတစ်ယောက်အတွက်အသက်ပေးမလို့လုပ်နေတာကိုမင်းမြင်မှာပါ။ ငါဂရုမစိုက်ရင်ဘာဖြစ်သွားမလဲ။ ငါသူ့အသက်ကိုကယ်ရမယ်။"

ရှုလင်ကျားပြောလိုက်သည်။

"မင်သခင်လေးရဲ့အလောင်းကအခုပြန်ပို့ခံလိုက်ရပြီ။ ကျွန်တော်တို့တွေချင်းချိုးကိုသွားပြီး သူ့ဝိညာဥ်နဲ့ခန္ဓာကိုယ်ကိုပေါင်းစည်းလိုက်လို့ရှိရင် တစ်ခုခုတော့ဖြစ်လာမှာပါ။"

ယွဲ့ထောင်ကခေါင်းခါသည်။

"ဝိညာဥ်ကိုယ်ထည်နဲ့ခန္ဓာကိုယ်ကိုပေါင်းစည်းတာကလွယ်တယ်။ ဒါပေမဲ့အခုပြဿနာက သူ့ဝိညာဥ်ကိုယ်ထဲကယန်ဓာတ်ကလုံလောက်မှုမရှိဘူး။ သူ့ချစ်သူဆီကအကြွေးပြန်တောင်းမှရမယ်။"

သူပြောရင်းဖြင့်လက်ဆန့်လိုက်ရာ သူ့လက်ဖဝါးထဲတွင်အပြာရောင်ပိုးချည်မျှင်တစ်စည်းပေါ်လာသည်။

ယင်းအားအကြည့်တစ်ချက်တည်းဖြင့်ရှုလင်ကျားမှတ်မိသွားသည်။

"အကျိုးနှင့်အကြောင်းပိုးချည်မျှင်?"

ဤပိုးချည်မျှင်ကားသာမန်ဆန်ပုံပေါက်ပေမဲ့ တကယ်တမ်းတွင်အလွန်အဖိုးတန်ပေ၏။ လူနှစ်ဦးကြားတွင်ငြိတွယ်မှုတချို့ရှိလျှင် ဤပိုးချည်မျှင်ကသူတို့ကိုဆက်သွယ်ပေးကာ အကြွေး၏အကျိုးနှင့်အကြောင်းကိုရှာဖွေပြီး အချစ်အတွက်အချစ်ပြန်ပေးရကာ အသက်တစ်ချောင်းအတွက်အသက်တစ်ချောင်းပြန်ပေးဆပ်ရသည်။

ယင်း၏ရှားပါးအဖိုးတန်မှုကား ယွဲ့ထောင်၏လက်ထပ်ဖူးစာကြိုးနီနှင့်ယှဥ်၍ရပေသည်။ ယွဲ့ထောင်ကဤပစ္စည်းကိုသာမန်ကာလျှံကာထုတ်ပြလာပြီး သူ့တွင်ကြွယ်ဝချမ်းသာမှုများရှိကြောင်းထုတ်ကြွားလာသည်။

ထို့အပြင် ခုနကသူ့၏ဖခင်အကြောင်းပြောသွားစဥ်က "ဖခင်မင်းကြီး"ဟုဖော်ညွှန်းလိုက်သေးပေမဲ့ ၎င်းကဘယ်ကလာမှန်းသူမသိပေ။

ယွဲ့ထောင်ကဆိုသည်။

"မုန့်ရှန်ကမင်ရှောင်းအပေါ်အသက်ကြွေးတင်နေတော့ အခုသူပြန်ရအောင်ငါကူညီပေးလိုက်မယ်။ ဒါကမျှတပြီးတော့ကျိုးကြောင်းသင့်တယ်လေ။"

ပိုးချည်မျှင်ကပျံသန်းလာကာ ပစ်မှတ်ကိုရှာဖွေနေတော့သည်။

သို့သော်လည်း ရှုလင်ကျားကဓားကိုမြှောက်ကာ ​၎င်းကိုတား၍ပြောလိုက်သည်။

"နေပါအုံး။"

ပိုးချည်မျှင်ကသူ့ဓားရိုးတွင်ရစ်ပတ်သွားပြီး ယွဲ့ထောင်ကမေးလာသည်။

"ဘာများလဲ။"

ရှုလင်ကျားပြောလိုက်သည်။

"မုန့်ရှန်ကမင်ရှောင်းနားချဥ်းကပ်ဖို့အစီအစဥ်ဆွဲခဲ့တယ်လို့ ခင်ဗျားခုနကပြောခဲ့တယ်နော်။ ဒါကခင်ဗျားဖက်ကနားလည်မှုပဲလေ။ တကယ်လို့အဲ့ဒါမှားနေတယ်ဆိုရင် လူတွေကဘာမှမဟုတ်ဘဲစွပ်စွဲခံလိုက်ရတယ်လို့မဆိုလိုဘူးလား။"

ယွဲ့ထောင်ကအပြုံးတစ်ပွင့်ဖြင့်ဆိုသည်။

"ကိုယ်ခုနကပြောလိုက်တဲ့စကားကိုသူပြန်ချေပတာမင်းမြင်တယ်မလား။ သူဘာကြောင့်ဒါကိုမငြင်းမှန်းမင်းသိရဲ့လား။ ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ မင်ရှောင်းကိုယ်တိုင်ကသူ့ချစ်သူရဲ့စိတ်ဓာတ်ကိုကောင်းကောင်းကြီးသိထားတာမို့လို့ပဲ၊ ပြီးတော့သူ့မှာသူမအတွက်ရိုးသားစစ်မှန်တဲ့ခံစားချက်တချို့လည်းရှိနေသေးတယ်။ ဒီတော့ကိုယ်မမှားဘူးလို့ထင်တယ်။"

ရှုလင်ကျားပြောလိုက်သည်။

"ခင်ဗျားသူ့ကိုမေ့အောင်လုပ်လိုက်တာက သူကျိန်းသေပေါက်မလုပ်ဘူးဆိုတာကိုခင်ဗျားသိနေတာမို့လို့လေ။"

"ဒီကလေးကတုံးအတယ်။ ကျွန်တော်သူနဲ့စကားမပြောချင်တော့ဘူး။ သူ့ဘဝကသေတော့မယ့်ဟာကို ဘာကြောင့်ချစ်ဟန်ဆောင်နေရအုံးမှာလဲ။"

"တကယ်လို့သူသာဒီလိုမျိုးရှင်သန်သွားခဲ့လို့ရှိရင် ပိုပြီးတော့နာကျင်စရာကောင်းတယ်။"

ယွဲ့ထောင်ခေါင်းခါကာ ရှုလင်ကျားကိုဖမ်းရန်လက်မြှောက်လိုက်ရာ ရှုလင်ကျား၏ဓားရိုးမှာကြီးမားသောအားအင်ဖြင့်ချက်ချင်းဖိနှိပ်ခံလိုက်ရတော့၏။

"ရှုသခင်လေး၊ မင်းကမင်ရှောင်းရဲ့မိတ်ဆွေဖြစ်နေမှတော့ ကိုယ်ကသူကောင်းဖို့အတွက်လုပ်ပေးနေမှန်း မင်းလည်းသိမှာပါ။ အရာရာတိုင်းကိုအလေးအနက်မထားပါနဲ့။ သူလှည့်စားခံရပြီးအရူးလုပ်ခံရတာကို မင်းမကြည့်ချင်ဘူးမလား။ သူ့ခံစားချက်တွေကအသုံးချခံလိုက်ရပြီး သူမကသူ့အသက်ကိုပါယူသွားခဲ့တာနော်?"

ရှုလင်ကျားမျက်မှောင်ကြုတ်ကာပြောလိုက်သည်။

"သူဘယ်လိုလုပ်ပြီးလှည့်စားခံရမှာလဲ။ သူကမုန့်ရှန်ရဲ့ရည်ရွယ်ချက်ကိုမသိခဲ့ဘူးလေ။ သူသေသွားရင်တောင်မှ သူမပျော်ရွှင်နေရင်သူလည်းပျော်ရွှင်နေမှာပဲ၊ ဒီတော့ဘာကြောင့်ဒီလိုလုပ်နေရအုံးမှာလဲ။ သူ့အတွက်ဆုံးဖြတ်ချက်ချပေးမယ်တဲ့လား။"

မင်ရှောင်းကလှည့်စားခံလိုက်ရသည်ဖြစ်စေ၊ အကယ်တင်ခံလိုက်ရသည်ဖြစ်စေ၊ ကျင်းဖေးထုန်ကတော့အရေးမစိုက်လေရာ စကားလုံးဝဝင်မပြောပေမဲ့ ရှုလင်ကျားနှင့်ယွဲ့ထောင်တို့၏စကားများကိုနားထောင်နေမိသည်။

ကျင်းဖေးထုန်ခေါင်းလှည့်ကာရှုလင်ကျားကိုကြည့်လိုက်သည်။ လရောင်အောက်၌ သူ၏ချောမောလှပသောမျက်နှာထက်တွင်ခေါင်းမာသောအကြည့်ရှိနေပြီး သူ၏သူရဲကောင်းဆန်သောမျက်ခုံးနှစ်ဖက်ကားအနည်းတွန့်ခေါက်လျက်ရှိကာ သူကားစိတ်မရှည်ဖြစ်နေပုံပေါ်၏။

ရက်ပေါင်းများစွာအတူရှိလာပြီးနောက်၌ ကျင်းဖေးထုန်ဟာလည်း သူ၏ပင်ကိုယ်စရိုက်ကိုတစ်မျိုးတစ်ဖုံနားလည်လာချေသည်။ ရှုလင်ကျားသည်လျှာစောင်းထက်သော်လည်း သူ၏ပင်ကိုယ်စရိုက်မှာပွင့်လင်းတည့်တိုးဆန်ပြီး အထိန်းအကွပ်မဲ့ကာ အခြားသူများနှင့်ငြင်းခုံရသည်ကိုမနှစ်သက်ပေ။

သို့ပေမဲ့ သူစကားပြောဖို့လိုနေဆဲပင်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူသာအရာရာတိုင်း၌ရွေးချယ်မှုပြုနေသရွေ့ နောင်တမရဘဲဖြတ်ကျော်ကာ သူ့လမ်းသူလျှောက်ကိုလျှောက်ရမည်ဟု သူ့နှလုံးသားအောက်ခြေမှခံစားမိသောကြောင့်။

သူသည်ထွက်သွားရန်ရွေးချယ်ခဲ့သည်မို့ လင်ရှောင်းကိုသူနှင့်အတူပြန်သွားရန်ငြင်းဆန်ခဲ့၏။ သူကားအရှုံးပေးရန်တွန့်ဆုတ်နေပင်လျှင် လူသားတို့၏သံယောဇဥ်နှင့်သနားကြင်နာမှုဖြင့်ငြိတွယ်ရမည်ကိုအလိုမရှိ။ ယခုတွင် မင်ရှောင်းဟာသူချစ်ရသောမိန်းကလေးကိုကယ်တင်ဖို့ရာ သူ့အသက်ကိုပေးရန်ဆန္ဒရှိနေသည်။ ရှုလင်ကျားဟာလည်း တစ်ဖက်လူကဖြစ်ချင်နေသရွေ့ အဆင်ပြေသည်ဟုယုံကြည်မိသည်။

သေခြင်းနှင့်ရှင်ခြင်းနှင့်ပတ်သတ်၍ သူအရေးမစိုက်သကဲ့သို့ လောကီရေးရာအမှန်တရားများကိုလည်းဂရုမစိုက်ပေ။ သူသည်တည်ငြိမ်အေးချမ်းစွာနှင့်စိတ်အားထက်သန်စွာဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်၏။

ဤအထိန်းအကွပ်မဲ့သောပင်ကိုယ်စရိုက်နှင့်အပြစ်ကင်းစင်သောခံစားချက်တို့မှာ သင့်ပတ်ဝန်းရှိလူများကိုလည်း မသိလိုက်မသိဘာသာဖြင့်ကူးစက်သွားစေနိုင်ကာ လူတွေကို ဤခေါင်းမာသောအမူအကျင့်အားအမြဲကာကွယ်ပေးချင်အောင်ပြုလုပ်နေပေသည်။

ကျင်းဖေးထုန်သည်ဤကဲ့သို့သောလူမျိုးကိုအရင်ကတစ်ခါမျှမဖြင်ဖူးခဲ့ပေ၊ ၎င်းကအချင်းချင်းပထမဆုံးစတွေ့သကဲ့သို့ခံစားမိသည်။

နှစ်ဦးသားရှေ့မတိုးနောက်မဆုတ်သာဖြစ်နေသည်ကိုမြင်လိုက်ရရင်း သူရုတ်ခြည်းလက်ဆန့်ကာ မင်ရှောင်း၏လက်ကောက်ဝတ်ကိုကိုင်လိုက်ရာ ပိုးချည်မျှင်ကတစ်ခါတည်းပြေသွားပြီး ယွဲ့ထောင်၏လက်ထဲသို့ပြန်ရုတ်သွားတော့သည်။

ကျင်းဖေးထုန်ပြောလိုက်သည်။

"နန်းတော်အရှင်ယွဲ့၊ ရှုရှစ်တိရဲ့စကားကိုငါလည်းသဘောတူတယ်။ ဒီတော့မင်းကိစ္စကိုမေ့လိုက်ပါတော့။"

___________________________________________

!zawgyi!

"ရႈလင္က်ားေျပာတာအမွန္ပဲ!"

........................................................................

အသြင္သာေျပာင္းတတ္သည့္အသုံးမဝင္ေသာေျမေခြးတစ္ေကာင္အေနျဖင့္ သူကိုယ္သူကာကြယ္ရန္စြမ္းအားမရွိေပ။

ရႈလင္က်ားသည္မင္ေရွာင္း၏ဝိညာဥ္ကိုယ္ထည္ကိုစစ္ေဆးၾကည့္လိုက္ရာ ယင္းကအေကာင္းပကတိရွိေနေသးေသာ္လည္း ယန္ဓာတ္အမ်ားအျပားဆုံးရႈံးထားမႈေၾကာင့္ အနည္းငယ္အားနည္းေနသည္ကို ခံစားမိလိုက္၏။

ယခုတြင္သူယိမ္းယိုင္ေနပုံမွာ အခ်ိန္မေ႐ြးေလႏွင့္လြင့္ပါသြားေတာ့မည့္ႏွယ္။ သူ႕ကိုကယ္၍ရ၊မရေတာ့ ရႈလင္က်ားမသိေပ။

လမ္းမေပၚကပန္းေရာင္ဝတ္႐ုံႏွင့္မိန္းကေလး၏စကားမ်ားကို ရႈလင္က်ားသတိရသြားၿပီး မင္ေရွာင္း၏အေလာင္းကဤအခ်ိန္တြင္ခ်င္းခ်ိဳးထံသို႔ ျပန္လည္ယူေဆာင္ခံသြားရေၾကာင္းသူသိသည္။ ယခုတြင္တစ္ခုတည္းေသာနည္းလမ္းကား သူ႕ဝိညာဥ္ကိုအတူျပန္ပို႔ေပးရန္ျဖစ္သည္။ ျပန္ေကာင္းလာနိုင္မလားၾကည့္ရေသးတာေပါ့။

စနစ္မွေပးလာေသာတာဝန္မရွိသည့္တိုင္ ဒါကခ်န္န်ဥ္၏မ်ိဳးႏြယ္စုျဖစ္ေလရာ သူယင္းကိုအေရးစိုက္ရေပလိမ့္မည္။

ရႈလင္က်ားေျပာလိုက္သည္။

"မင္သခင္ေလး၊ ဒါျဖင့္ ကြၽန္ေတာ္မင္းကိုအခုပဲဝိညာဥ္အိတ္ထဲထည့္ၿပီး ခ်င္းခ်ိဳးဆီျပန္ပို႔ေပး..."

သူစကားေျပာ၍မၿပီးေသးမီ ေကာင္းကင္အျပင္ဖက္မွလာပုံေပၚေသာသိမ္ေမြ႕သည့္္အသံကိုၾကားလိုက္ရကာ ယင္းကမညီမညာစြာေပၚထြက္လ်က္ရွိသည္။

ခ်က္ခ်င္းပင္ေျမာက္ဖက္ရွိေတာက္ပေသာမိုးေကာင္းကင္ေအာက္၌ ဆန္းၾကယ္ေသာအားတစ္ခုကရိုက္ခတ္သြားၿပီး ခုနကရႈလင္က်ားႏွင့္အျခားသူမ်ားထြက္လာခဲ့ၾကသည့္ သိပ္မေဝးေသာေနရာမွစားေသာက္ဆိုင္ေပၚတည့္တည့္မတ္မတ္က်ေရာက္သြားသည္။

ဤလႈပ္ရွားမႈတိုက္ကြက္ကားတကယ့္ကို နိုင္ထက္မင္းထက္ဆန္စြာႏွင့္လႊမ္းမိုးျခယ္လွယ္လိုဟန္ရွိေပမဲ့ ယင္းကိုဘယ္သူလုပ္လိုက္မွန္းသူမသိေပ။

ရႈလင္က်ားသည္သူ႕ခါးကိုဖိထားကာ ဓားအိမ္ထဲမွဓားကိုဆြဲထုတ္ရန္ျပင္လိုက္ခ်ိန္တြင္ ဓားစြမ္းအင္တစ္ခုကသူ႕ခႏၶာကိုယ္ကိုျဖတ္၍ေဝ့ဝဲသြားကာ ယင္းကသူႏွင့္ထိပ္တိုက္ေတြ႕ဆုံသြားေခ်၏။

ခ်က္ခ်င္းပင္၊ က်င္းေဖးထုန္ကစားေသာက္ဆိုင္ထဲမွပ်ံထြက္လာၿပီး ရႈလင္က်ား၏နံေဘးတြင္ဆင္းသက္လိုက္စဥ္ မ်က္လုံးေမွးစင္း၍ ေကာင္းကင္ယံကိုေမာ့ၾကည့္လိုက္သည္။

ဤရႈေထာင့္မွေန၍သူ႕ကိုၾကည့္လိုက္ေသာ္ က်င္းေဖးထုန္၏ေဘးတိုက္မ်က္ႏွာေကာက္ေၾကာင္းမွာ ေအးစက္ကာေဇာင္းႂကြလ်က္ရွိသည္။