.

................................................................

ဤအခမ်းအနားမှာ မင်ရှောင်း၏အသက်ကိုလဲလှယ်မည့်ရှုလင်ကျားအတွက်ဖြစ်သည်။ အခမ်းအနားဆက်သွားနေသည်နှင့် နှစ်ဦးသားမှာပင်ကိုယ်အားဖြင့်ဆက်သွယ်ချက်ရှိလာမည်ပင်။ ငိုသံနှင့်တီးတိုးပြောသံကမင်ရှောင်းထံမှပို့လိုက်တာဖြစ်နိုင်သည်။

ရှုလင်ကျားရှေ့တိုးကာ သေချာနားထောင်ကြည့်လိုက်သော် တစ်ဖက်လူ၏"ဟင့်အင်း"၊ "ငါနောက်မဆုတ်ဘူး"အစရှိသဖြင့်စကားများပြောလာသည်ကို ဝေဝေဝါးဝါးသာကြားလိုက်ရပေမဲ့ စကားလုံးအနည်းငယ်မျှသာဖြစ်ကာ ကျန်ရှိသောစကားလုံးများမှာမူငိုသံဝူးဝူးဝူးထဲတွင်နစ်မြုပ်သွားပြီး ယင်းမှာလူတွေကိုသေစေနိုင်လုနီးပါးပင်။

သူအသံနိမ့်ဖြင့်မေးလိုက်သည်။

"ဘာလို့ငြင်းတာလဲ။"

တစ်ဖက်လူကားတစ်ခုခုပြောလာပုံပေါ်ပေမဲ့ မိန်းကလေးကလည်းတတိယမြောက်စာကြောင်းကိုဖတ်လိုက်ပြီးသားဖြစ်သည်။

"အဆင့်သုံး၊ သချိုင်းကခုံးသွားပြီး လူတွေနဲ့တစ္ဆေတွေကိုခွဲခြားဖို့ခက်ခဲတယ်။"

တစ္ဆေသရဲများဟာခွဲခြား၍မရနိုင်။ ယင်နှင့်ယန်ကားပေါင်းစည်းသွားပြီး သေဆုံးသွားခဲ့သောလူသေဝိညာဥ်များဟာနွေဦးဝါမှတစ်ဖန်ပြန်တက်လာကာ လူတွေ၏အသက်ကိုယူ၍ သက်ရှိလောကကြီးထံပြန်လာရန်စောင့်ဆိုင်းနေကြ၏။

အချိန်အားဖြင့် လေး၊ ငါးဆင့်သာလျှင်ကျန်တော့သည်။ --စာကြောင်းတစ်ကြောင်း။

စာချူပ်၏မမြင်နိုင်သောစွမ်းအားကလူတွေကို အရှေ့တိုးရန်တွန်းလာပေမဲ့ သူ့ရှေ့ရှိကျင်းဖေးထုန်မှာအလျင်စလိုမဖြစ်ဘဲ နှေးကွေးသောခြေလှမ်းများဖြင့်လျှောက်သွားသည်။

သူသည်စာချုပ်၏စွမ်းအားကိုသူ၏ကိုယ်ပိုင်ခွန်အားဖြင့်ဆန့်ကျင်ကာ သူ့ခြေလှမ်းကိုနှေးချ၍ ရှုလင်ကျားအတွက်အချိန်ဆွဲပေးနေ၏။

ကျင်းဖေးထုန်နောက်မှရှုလင်ကျားလိုက်သွားလိုက်ပြီး သူနောက်လှည့်မကြည့်ပေမဲ့ ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူ့အနောက်ရှိထောင့်၌ပုံရိပ်တစ်ရိပ်ပေါ်လာသည်ကိုသူသိသည်။

နားထဲရှိတစ္ဆေ၏ငိုသံကပျောက်ကွယ်သွားပြီး တီးတိုးပြောသံကရှင်းလင်းပီသလာသည်။

"ငါ့ကိုမကယ်နဲ့... ငါက... ငါကတစ်စုံတစ်ယောက်ရဲ့အသက်ကိုလဲလှယ်ပြီးသေသွားခဲ့တာ... ငါအသက်ပြန်မရှင်လာနိုင်ဘူး... သူတို့လိမ်နေတာ၊ မင်းလဲလိုက်တာက...မအောင်မြင်ပဲသေသွားတဲ့ငါတို့ပါ..."

ကြည့်ရသည်မှာ သူကတစ်ယောက်ယောက်၏အသက်ကိုလဲလှယ်ရာတွင် သေဆုံးသွားခဲ့ခြင်းဖြစ်ပုံပင်။

ဒါပေမဲ့ သေပြီးသားလူတွေကပြန်ရှင်လာနိုင်တယ်လား။ ဒါကဘာစည်းမျဥ်းလဲ။

သူအရမ်းကိုတစ်သမတ်တည်းတွေးနေမိမှန်း ရှုလင်ကျားရုတ်ခြည်းသဘောပေါက်လိုက်သည်။

စာချုပ်ကားနှစ်ဦးနှစ်ဖက်စလုံးမှချုပ်ဆိုထားခြင်းဖြစ်ကာ စာချုပ်ကိုသူတို့ချိုးဖောက်၍မရပေမဲ့ သူတို့တည်ထားသောရိုးရာဓလေ့ကို သူတို့လိုက်နာရလိမ့်မည်။

အဓိကသော့ချက်ကား အတွေးအခေါ်နှင့်ပုံသေနည်းပင်ဖြစ်၏!

ထိုစဥ်၊ ကျင်းဖေးထုန်၌နောက်ဆုံးခြေလှမ်းတစ်လှမ်းသာလျှင်ကျန်ရှိတော့သည်။ ကောင်လေး၏မျက်နှာပေါ်ကအပြုံးမှာကျယ်ပြန့်သထက်ကျယ်ပြန့်လာသည်ကိုမြင်လိုက်ရရင်း မိန်းကလေး၏ပါးစပ်မှာအနည်းငယ်ဟလာကာ ရှုလင်ကျားကရုတ်တရက်ရွေ့ကာ အနောက်ဆုတ်လိုက်သည်။

ထိုအခိုက်၊ သူကျယ်လောင်စွာပြောလိုက်သည်။

"အဆင့်လေး၊ ကောင်းမြတ်သောယင်နဲ့ယန်၊ သေခြင်းနဲ့ရှင်ခြင်း!"

အခမ်းအနားတစ်ခုလုံးမှာဆန့်ကျင်ဖက်ပြောင်းလဲသွားပြီး ရှုလင်ကျား၏ပုံရိပ်ကရုတ်တရက်အနောက်ရွေ့သွားကာ ခုနကပေါ်လာသောအနက်ရောင်တွင်းပေါက်ကိုဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။ ဆန့်ကျင်ဖက်လားရာရှိအရိပ်မှာအနောက်ဖက်ကိုပြန်ရောက်သွားသည်။

ဤအချိန်၌ လေထဲတွင်တစ်ခုခုကွဲကြေသွားသည့်အသံထွက်ပေါ်လာပုံပေါ်ကာ အခန်းထဲ၌ပြည့်နှက်နေသောလေပြင်းပင်ထက်အောက်ပြောင်းပြန်ပြောင်းလဲသွားပြီး လေပြေလားရာပြောင်းသွားကာ "ဝူးဟူး"ဆိုသည့်ဟိန်းသံကိုပြုလုပ်လာသည်။

စက္ကူရုပ်ထုနှစ်ရုပ်မှာပြိုင်တူထိတ်လန့်သွားကြပြီး အော်မိလိုက်ကြသည်။

"မဖြစ်ဘူး! မဖြစ်ဘူး!"

ရှုလင်ကျားသည်သူ့ဓားကိုဆွဲထုတ်လိုက်ရာ အခန်း၏အစိမ်းရောင်အလင်းအောက်တွင် သူ၏ငွေရောင်ဓားရှည်ကတောက်ပစွာဖျတ်ခနဲလက်သွားပြီး နတ်ကွန်းတစ်ခုလုံးမှာဟက်တက်ခွဲခံလိုက်ရကာ နှစ်ခြမ်းကွဲသွားပြီး ဘမ်းခနဲမြည်သံနှင့်အတူမြေပြင်ပေါ်ကျသွားချေ၏။

ရှုလင်ကျားအေးစက်စွာပြောလိုက်သည်။

"ဘာဖြစ်လို့လဲ။"

နတ်ကွန်းပျက်စီးသွားသည်နှင့် စက္ကူရုပ်ထုနှစ်ရုပ်မှာကြောက်လန့်တကြားအော်လိုက်မိကြသည်။

အခန်းထဲရှိလူတိုင်းမှာတအံ့တသြဖြင့်အာမေဋိတ်သံပြုမိကြပြီး ပတ်ပတ်လည်ကိုလျှောက်ပြေးကာ ထွက်ပြေးရန်လုပ်မိကြပေမဲ့ ဘယ်ကိုသွားရမယ်မှန်းမသိကြပေ။

ကျင်းဖေးထုန်ကသူ့ခြေဖဝါးအောက်တွင်ဝေ့ဝဲလိုက်ပြီး လက်ညှိုးထိုးလိုက်ရာ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိလေထုမှာသူ့လက်ချောင်းထိပ်တွင်စုစည်းသွားကာ ဓားရောင်ခြည်တန်းများစွာကမမြင်နိုင်စွာပေါက်ထွက်လာပြီး ပတ်ပတ်လည်တွင်ပျံ့ကြဲသွားတော့သည်။

ဤလှုပ်ရှားမှုကိုမြင်လိုက်ရရင်း ရှုလင်ကျား၏မျက်ဝန်းများကမသိမသာလက်သွားကာ လှည့်ကြည့်မိလိုက်သည်။

အရံအတားမှာချိုးဖောက်ခံလိုက်ရပြီး အပြင်ဖက်ရှိမိုးကောင်းကင်မှအလင်းခပ်ဖျော့ဖျော့ကိုဖော်ပြလျက်ရှိသည်။ ကျင်းဖေးထုန်ကရှုလင်ကျားကိုပြောသည်။

"မင်းဒီလူတွေကိုခေါ်သွားပြီး အရင်သွားနှင့်လိုက်၊ ကိုယ်ဒီနေရာကိုရှင်းလိုက်မယ်။"

အနက်ရောင်တွင်းပေါက်ကြီးကိုပြောခြင်းပင်။

သူ့ကျောပြင်ကိုရှုလင်ကျားတစ်အောင့်ကြာစိုက်ကြည့်နေမိပြီး မဖော်ပြနိုင်လောက်အောင်ပြုံးလိုက်ကာ အနောက်လှည့်လိုက်သည်။

လက်ရှိတွင် နေရာတစ်ခုလုံး၌ရှုပ်ပွလျက်ရှိပြီး သူတို့ထိုင်ခဲ့သောစားပွဲမှာမှောက်နေပြီဖြစ်သည်။ ရှုလင်ကျားသည်အောက်ကိုမတော်တဆစိုက်ကြည့်လိုက်မိပြီး စားပွဲအောက်တွင်အနီရောင်အဆောင်စာရွက်တစ်ရွက်ကပ်ထားသည်ကိုမြင်လိုက်ရရာ ယင်းကိုခွာလိုက်၏။

သူသည်၎င်းကိုတစ်အောင့်မျှကြည့်နေမိပြီး ဤအရာကအရမ်းကိုမိစ္ဆာဆန်သည်ဟုခံစားမိသည်။ သူကအဆောင်စာရွက်နီကိုဝတ်ရုံလက်ထဲထည့်ကာ အနောက်လှည့်လိုက်ပြီး ထိတ်လန့်နေသောလူအုပ်ကြီးကိုပြောလိုက်သည်။

"အားလုံးပဲ၊ ကျွန်တော်နဲ့အတူလိုက်ခဲ့ကြပါ။"

ရှုလင်ကျားသည်လူအုပ်ကိုဦးဆောင်ခေါ်ထုတ်သွား၏။

ယခုလေးတင်သူတို့ရှိနေခဲ့သောအခန်းမှာသေးငယ်ပုံပေါက်ပေမဲ့ နတ်ကွန်းအနောက်ရှိအနက်ရောင်တွင်းပေါက်မှာ အဆုံးမဲ့ကျယ်ဝန်းပုံပေါ်သည်။

ကျင်းဖေးထုန်အဝေးကိုလျှောက်လာခဲ့ရာ အရှေ့တွင်လမ်းဆုံးမရှိသည်ကိုမြင်လိုက်ရပြီး မြေပြင်ကပြားဝပ်ကာ သူ့အောက်ရှိမြေကြီးမှာမူမည်းနက်ကာ အနည်းငယ်စိုထိုင်းလျက်ရှိသည်။

လမ်း၏ဘေးနှစ်ဖက်စလုံးတွင် ပေါင်းပင်၊ မြက်ပင်များအစုလိုက်ကြီးထွားပေါက်ရောက်နေကြပြီး ၎င်းတို့ဟာနိမ့်ကျစွာ၊အရုပ်ဆိုးစွာဖြင့် မြေပြင်ပေါ်တွင်ဝပ်တွားခယနေကြပြီး အချိန်နှင့်အမျှယင်းတို့၏ခန္ဓာကိုယ်ကိုတွန့်လိမ်နေကြသည်မှာ အစာရှာနေသောပိုးတီကောင်များနှယ်။

အရှေ့ဆုံး၌ မီးခိုးများဖြင့်အုံ့ဆိုင်းဖုံးအုပ်လျက်ရှိသောမြို့တော်တစ်မြို့ရှိနေကာ မှုန်ဝါးဝါးရင်းနှီးနေမိပေမဲ့ သေချာမမြင်ရပေ။

ကျင်းဖေးထုန်သည်လွှင့်ခါနေသောဝတ်ရုံလက်ကျယ်တို့နှင့်အတူ အရှေ့ကိုခြေလှမ်းကျဲဖြင့်လျှောက်သွားလိုက်၏။ သူ့ခြေလှမ်းနောက်မှလိုက်၍ အရှိန်အဝါအနည်းငယ်မှာသူ့ဝတ်ရုံလက်ထဲမှထွက်လာကာ မြေပြင်ပေါ်ကျသွားတော့သည်။

အလင်းရောင်ကမြေကြီးကိုထိသွားပြီးမကြာမီတွင် ယင်းကားပျံ့နှံ့သွားပြီး မရေတွက်နိုင်သောငွေရောင်ပန်းပွင့်ကလေးများအဖြစ်သို့ပြောင်းလဲသွားကာ နယ်မြေတစ်ခုလုံးကိုဖုံးလွှမ်းသွားချေသည်။

ချက်ချင်းအလျှင်းပင်၊ ပွင့်ဖတ်များလွင့်မျောလာပြီး လေပြေနှင့်အတူရွေ့လျားလျက်ရှိကာ မြေပြင်ပေါ်ပြန်လည်ဆင်းသက်သွားပြီး မကြာမီတွင်ကြီးမားသောငွေရောင်ပန်းခင်းကြီးတစ်ခုဖြစ်လာကာ အောက်ဖက်ရှိမကောင်းသောယင်ဓာတ်တချို့ကိုတားဆီး၍ ကျန်းဖေးထုန်အတွက်လှပပြီးရှည်လျားသောပန်းခင်းလမ်းကို ခင်းကျင်းပေးလာသည်။

ကျင်းဖေးထုန်သည်ဖုန်မှုန့်စိုးစဥ်းမျှမထိဘဲ ပန်းပွင့်များပေါ်တွင်လျှောက်လာပြီး တစ်အောင့်မျှကြာသော် ကျယ်လောင်သောအော်သံတစ်သံကိုသူကြားလိုက်ရသည်။

"ဘယ်သူလာနေတာလဲ။ မြေအောက်လောကရဲ့လေထုကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီးဖျက်ဆီးရဲတာလဲကွ?!"

ရပ်မြဲရပ်နေရင်းဖြင့်သူကြည့်လိုက်သည်။ ---လူတစ်စုကသူ့ဆီကိုအလျင်စလိုပြေးလာပြီး ယင်းတို့အားလုံးမှာမြေအောက်လောကသားအမှုထမ်းကဲ့သို့ဝတ်စားထား၏။

ကျင်းဖေးထုန်သူ့ဝတ်ရုံလက်ထဲကလက်မှတ်တစ်ခုထုတ်လိုက်သည်။ ထိုလူများနီးကပ်လာသည်ကိုမြင်လိုက်ရရင်း သူသည်ယင်းတို့မေးလာသည်ကိုစောင့်မနေတော့ဘဲ လက်မှတ်ကိုခါပြလိုက်၏။

ခုနကအော်လိုက်သောလူမှာအစကရန်လိုနေခဲ့ပေမဲ့ မမျှော်လင့်ထားစွာဖြင့် လက်မှတ်ပေါ်က"လောကကြီးကိုမေ့ပျောက်ခြင်း"ဟူသောစာလုံးကိုမြင်လိုက်ရပြီး အံ့သြတကြီးမေးလိုက်မိသည်။

"မင်းကပီလော့နန်းတော်ထဲကမေ့လျော့ခြင်းနယ်မြေရဲ့ကျင်းတျန်းဘုရားကျောင်းရဲ့အရှင်သခင်လား။ ဘယ်လိုလုပ်ပြီးဒီကိုရောက်လာတာလဲ။"

သူ့ကိုထိုကဲ့သို့မြင်လိုက်ရင်း သူမသေသွားခဲ့သင့်ပေ။

ကျင်းဖေးထုန်ပြုံးကာမေးလိုက်သည်။

"ဒါကမြေအောက်လောကလား။"

မင်းကဒီကိုမင်းဘာသာမင်းရောက်လာပြီး မင်းကိုယ်တိုင်မသိဘူးလားဟ?

ယင်ဓာတ်ကွာခြားမှုကပို၍ပင်ထူးဆန်းလာကာ သူပြောလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်။"

ကျင်းဖေးထုန်သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"ဒါဖြင့်ဒုက္ခပေးရတော့မှာပဲ။ ငရဲဘုရင်ကိုမင်းသတင်းပို့ပြီးသွားရင် အပြင်ကိုတစ်ချက်သွားစစ်ကြည့်လိုက်ပါအုံး-- မြေအောက်လောကနဲ့နေကဆက်သွယ်နေတယ်။"

ဤယင်ဓာတ်ကွာခြားမှုကိုမြင်လိုက်ရရင်း ဖန်ခိုင်ကျီ၏လူများ၏လုပ်ဆောင်မှုအပါအဝင်၊ ဤစားသောက်ဆိုင်ဟာဇုန်ဝူရှင်းချန်ရစ်ထားခဲ့သော မဏ္ဍိုင်များအနက်တစ်ခုဖြစ်ရမည်ဟု ကျင်းဖေးထုန်အခြေခံအားဖြင့်ဆုံးဖြတ်လိုက်မိသည်။

သူသည်ယင်နှင့်ယန်တို့၏လောကနှစ်ခုကိုဖွင့်ဟလိုက်သဖြင့် ထိုနေရာ၏ယင်နှင့်ယန်ဓာတ်မှာရောထွေးသွားလေရာ သေခြင်းနှင့်ရှင်ခြင်းကိုဝေခွဲမရဖြစ်သွားစေပြီး ယင်နှင့်ယန်ကိုအစားထိုးလိုက်သည့်အကျိုးသက်ရောက်မှုကအောင်မြင်သွားနိုင်၏။

နောက်ကျတော့ ဇုန်ဝူရှင်းဟာချိပ်ပိတ်ခံလိုက်ရသော်လည်း သူ့စွမ်းအင်မှာဤနေရာ၏တည်ရှိမှုကိုထောက်ပံ့နေဆဲပင်။ စွမ်းအားကဖြေးညှင်းစွာမှေးမှိန်လာခဲ့တာကြောင့်မဟုတ်ရင် စက္ကူရုပ်ထုနှစ်ရုပ်မှာပိုမိုခက်ထန်လိမ့်မည်ပင်။

ဇုန်ဝူရှင်း၏မူလရည်ရွယ်ချက်ကဘာမှန်း ကျင်းဖေးထုန်မသိပေမဲ့ သွမ့်ဟောင်ရန်ဘယ်နေရာမှာရှိနေလဲဆိုတာကို သူအကြမ်းဖျင်းခံစားမိသည်။

ထိုမြေအောက်လောကသားသည်ထိုကဲ့သို့အရာမျိုးကိုတစ်ခါမျှမတွေ့ခဲ့ဖူးပေ။ မြေအောက်လောကနှင့်နေလုံးကြားကဆက်သွယ်ချက်မှာ အလွန်အရေးကြီးသောဖြစ်ရပ်ပင်။ သင်သာဂရုမစိုက်လျှင် ယင်းကပြင်းထန်စွာအကျိုးဆက်များဖြစ်ပွားလာစေနိုင်သည်၊ သို့ဖြစ်ရာသူကူကယ်ရာမဲ့စွာဖြင့်ချွေးပြန်လာရသည်။

သူအလျင်စလိုပြောလိုက်သည်။

"ဒီနေရာကလူသူကင်းမဲ့ပြီးပျက်စီးနေပြီဆိုတော့ ဘယ်သူကမှဒီကိုနေ့တိုင်းမလာကြဘူး။ ဒီလိုအပေါက်မျိုးပေါ်လာလိမ့်မယ်လို့ ကျွန်တော်မထင်ထားမိဘူး။ ကျွန်တော့်ကိုပြောပြပေးတဲ့အတွက်ကျေးဇူးတင်ပါတယ်ဗျာ။"

ကျင်းဖေးထုန်ပြောလိုက်သည်။

"အရမ်းယဥ်ကျေးနေစရာမလိုပါဘူး။"

တစ်အောင့်ကြာပြီးသော် သတင်းပို့သူနောက်တစ်ယောက်ကခုနကစကားပြောလိုက်သည့်တစ်ယောက်ကိုမေးလိုက်သည်။

"ငါပြောတာက သူဘာလို့ထွက်သွားတာလဲ။ မင်းသူ့ကိုမတားလိုက်ဘူးလား။"

ထိုလူကသူ့အဖော်ကိုဗလာသက်သက်အကြည့်တစ်ချက်ပေးလိုက်သည်။

"ငါမလုပ်ရဲဘူး၊ မင်းဘာကြောင့်သူ့ကိုသွားမပြောတာလဲ။"

တစ်ဖက်လူကချောင်းဆိုးလိုက်သည်။

"ငါလည်းမပြောရဲဘူးလေ။"

ကျင်းဖေးထုန်သည်အစမှအဆုံးထိရည်ရည်မွန်မွန်ဖြင့်ယဥ်ကျေးသွားကာ သူ၏အဆင့်အတန်းကြောင့် တခြားသူများအပေါ်အထင်သေးမှုတစ်စုံတစ်ရာမျှမပြသသွားသော်လည်း သူ့တွင်ဤနေရာ၌ရပ်နေနိုင်သည့််အစွမ်းအစမျိုးရှိပြီး လူတစ်ယောက်ကိုသေစေနိုင်အောင်ပြုလုပ်နိုင်ချေ၏။ သို့ဖြစ်ရာ သူအမှားအယွင်းတစ်စုံတစ်ရာမပြုလုပ်ရဲပါပေ။

တစ်အောင့်ကြာသော် သတင်းပို့သူကပြောလာသည်။

"ထားလိုက်တော့၊ ကျင်းနန်းတော်အရှင်ကကျော်ကြားတဲ့မိသားစုကပဲလေ။ ပြီးတော့ သူကယဥ်ကျေးပြီး စဥ်းစားချင့်ချိန်တတ်တဲ့လူတစ်ယောက်ပဲ။ သူကငါတို့ကိုပြောပြသွားမှတော့ သူ့မှာမကောင်းတဲ့ရည်ရွယ်ချက်မရှိလောက်ပါဘူး။ သူအခုပဲပြန်ထွက်သွားရင်ထွက်သွားမှာပါ။ နောက်မကျခင် အပေါက်ကိစ္စကိုသတင်းအရင်ပို့ပြီးတော့ ထပ်ပြီးသွားစစ်ဆေးကြည့်ရအောင်။ အဲ့ဒါကကိစ္စကြီးပဲကွ။"

ကျင်းဖေးထုန်သည်အရှေ့ကိုတစ်ဖန်ပြန်လျှောက်လာရင်း ရုတ်တရက်တန့်လိုက်မိကာ သူ့ရှေ့ရှိငွေရောင်ပန်းပွင့်ကပွင့်ဖတ်တစ်ဖက်ကကြွေသွားပြီး လေထဲတွင်လွင့်မျောနေသည်ကိုမြင်လိုက်ရသည်။ ပွင့်ဖတ်များကအလယ်ဗဟိုတစ်ဝိုက်တွင်လေပွေငယ်လေးတစ်ခုဖြစ်တည်နေပေသည်။

ကျင်းဖေးထုန်လက်ဖျောက်တီးလိုက်ရာ စိတ်ဝိညာဥ်အလင်းရောင်ပျံထွက်လာပြီး လေပွေငယ်ဆီသို့ရိုက်ခတ်သွားတော့သည်။ ပါးလွှာသောမြေပြင်ကရုတ်တရက်ကွဲအက်သွားပြီး အထဲရှိလှေကားထစ်များကိုထုတ်ပြလာသည်။ လှေကားထစ်များမှတဆင့်အောက်ဆင်းသွားလိုက်ရင်း အောက်ဖက်၌အသက်နှုတ်ယူခံလိုက်ရသော မရေတွက်နိုင်သည့်ဝိညာဥ်များရှိနေပေသည်။

သူဝင်သွားပြီးမကြာမီတွင် ကြီးမားသောကန်တစ်ကန်ကို ကျင်းဖေးထုန်မြင်လိုက်ရသည်။ ရေမှာအပြင်ဖက်သို့ပွက်ပွက်ဆူကာ ပူစီဖောင်းထလျက်ရှိသည်။ ရေကန်ထဲတွင် မရေတွက်နိုင်သောဝိညာဥ်များမှာရုန်းကန်ရင်း ငိုကြွေးရင်းဖြင့် ကြက်သီးထစေနိုင်သောကြောက်လန့်တကြားအော်သံများပြုလုက်လျက်ရှိ၏။

ခုနကသူမ၏သားအတွက်သေဆုံးသွားခဲ့သောဝူခွေ့နျန်ကို ရေကန်အစွန်းတွင် ကျင်းဖေးထုန်တွေ့လိုက်ရသည်။ သူမသည်ခုနကလေးတင်မှရောက်ရှိလာသည်မို့ သူမ၏ဝိညာဥ်ကိုယ်ထည်မှာသက်ရှိအသွင်ဖြစ်နေဆဲပင်။

သို့သော် ရေကန်ထဲတွင်စောစီးစွာရောက်ရှိနေခဲ့ကြသောဝိညာဥ်တချို့မှာမူ အရည်ပျော်နေသောနှင်းလူသားများကဲ့သို့ပင်ဖြစ်လာကာ ပုံသဏ္ဍန်မရှိ၊ ပုံပန်းသွင်ပြင်မရှိဘဲနှင့် ငိုယိုနေဆဲဖြစ်လေရာ နားထောင်ဖို့ရန်မစွမ်းသာပေ။

ရေကန်အထက်တွင်အဆက်မပြတ်လွင့်မျောလျက်ရှိသည့် ကျောက်သလင်းအလင်းစက်များမှာ ယင်းဘေးရှိကြီးမားသောသတ္ထုဒယ်စောက်အိုးကြီးထဲသို့ ပေါင်းထည့်ခံလိုက်ရသည်။

ဤလူတွေသည်အစကတည်းကမသေဆုံးခဲ့ရသည်မို့ ယင်းတို့သည်သက်ရှိဝိညာဥ်များဖြစ်နေသေးလေရာ ဝိညာဥ်များသာလျှင်ကျန်ခဲ့သော်လည်း သူတို့သည်ယန်စွမ်းအင်များပြည့်နေဆဲဖြစ်ကာ ဒယ်စောက်ထဲတွင်သန့်စင်ခံလိုက်ရသော အသက်ဓာတ်များမှာပြည့်လျှံနေပေသည်။

ဒါကိုဘယ်သူမှမစုတာဘယ်လောက်ကြာပြီမှန်းသူမသိပေ။

ကျင်းဖေးထုန်အပေါ်ပျံသန်းကာ နာကျင်စွာအော်ဟစ်နေကြသောဝိညာဥ်အပြည့်နှင့်ရေကန်ကိုခုန်ကျော်၍ ဒယ်စောက်ဘေးတွင်ဆင်းသက်လိုက်သည်။

ကျင်းဖေးထုန်သည်သူ၏လက်ချောင်းထိပ်ဖျားကိုဆန့်ကာ ၎င်းကိုညင်သာစွာထိကြည့်လိုက်၏။-- လျှံကျလျက်ရှိသောအလင်းစက်များအောက်တွင် သူ့နှလုံးသားထဲသို့စီးဆင်းလာသော မဖော်ပြနိုင်လောက်သည့်စွမ်းအင်နှင့်ယစ်မူးထုံဝေမှုကိုချက်ချင်းခံစားမိလိုက်သည်။

တစ်ကိုယ်လုံးပြေလျော့သွားကာ မဖော်ပြနိုင်လောက်အောင်သက်တောင့်သက်တာဖြစ်လာပြီး စွမ်းအင်အပြည့်ရှိနေပုံပေါ်ပေမဲ့လွှတ်ထုတ်စရာနေရာမရှိသဖြင့် အော်ဟစ်ပြီးကခုန်ချင်သည့်ပုံပင်။

ဤကားလူတိုင်းရဖို့မျှော်လင့်နေသောရတနာဖြစ်၏။ သို့သော် ကျန်းဖေးထုန်၏မျက်နှာမှာအလွန်တရာရွံရှာသောအကြည့်ထင်ဟပ်လျက်ရှိသည်။ သူသည်အလင်းစက်ကိုဝေးဝေးပစ်ထုတ်လိုက်မိကာ သူ့ဘာသာသူသန့်စင်မန္တာန်သုံးလိုက်ရုံနှင့်တင်မလုံလောက်ပေ။ သူလက်ကိုင်ပုဝါထုတ်ကာ သူ့လက်ကိုကြိမ်ဖန်များစွာထပ်ခါထပ်ခါသုတ်ပစ်လိုက်သည်။

အသက်ကားလူသားအားလုံး၏အခြေခံအကျဆုံးလိုအင်ဆန္ဒတစ်ခုဖြစ်သည်ပင်။ သို့သော် သူ့ကိုယစ်မူးစေနိုင်သောအရာရာတိုင်းကိုသူမနှစ်သက်မိပေ။ အခြားသူတို့၏ဝိညာဥ်ကိုယ်ထည်ကိုသန့်စင်၍ရလာသော ဤကဲ့သို့ယန်စွမ်းအင်မျိုးဆိုရင်ပြောမနေနှင့်တော့။ အရမ်းရွံစရာကောင်းလှသည်။

တကယ်တမ်းတွင် ဇုန်ဝူရှင်းကိုယ်၌ကပင် အခြားသောမိစ္ဆာများကိုဝါးမျိုခြင်းအားဖြင့် ကမ္ဘာမြေပေါ်သို့မွေးဖွားလာခဲ့ပေရာ ဒါကသူ၏လှည့်ကွက်ဟောင်းဟုပြော၍ရသည်။

ကိစ္စကားအလွန်ရှင်းလင်းပြီးသားပင်။ အစကတော့ သူယင်းကိုဖော်ထုတ်ရန်ရည်ရွယ်ချက်မရှိခဲ့ပေ-- ဟွမ်ယန်ကထွက်ပေါ်လာပြီး ယင်နှင့်ယန်၏သေခြင်းနှင့်ရှင်ခြင်းကိုဆန္ဒရှိသလိုထိန်းချုပ်သွားခဲ့သည်။ သူကဤနေရာတွင်မရှိတော့သည့်တိုင် ထိုစက္ကူရုပ်ထုများကသူလုပ်ထားခြင်းဖြစ်ကာ ယင်းတို့မှာလူတွေအားဤအရာကိုလုပ်ရန်ဆွဲဆောင်နေဆဲပင်။ အထက်ပါပြန်လည်ရှင်သန်ခြင်းဟူသောအရာကား ရိုးရှင်းစွာဖြင့်ပရိယာယ်တစ်ခုဖြစ်၏။

ဤကိစ္စမှာမြေအောက်လောက၏အတည်ပြုခြင်းမခံခဲ့ရပေ။ အသက်ပြန်ရှင်လာသောလူများဟာလည်း အသိစိတ်ရှိရုံသာဖြစ်သည်။ သူတို့၏အသွေးအသားခန္ဓာကိုယ်မှာ တဖြည်းဖြည်းချင်းနှင့်အလောင်းကဲ့သို့ပုပ်သိုးသွားမည်ဖြစ်ကာ သူတို့ကြာရှည်စွာအသက်ရှင်လိမ့်မည်မဟုတ်။

သွမ့်ဟောင်ရန်ကဤနေရာကိုသတိထားမိသွားပြီး သူဘာကြောင့်ဝူချန်ဆီလာခဲ့လဲဆိုတာကို ကျင်းဖေးထုန်ခန့်မှန်းမိလိုက်သည်။

ကျင်းဖေးထုန်မျက်လုံးမှိတ်ကာ လက်နောက်ပစ်လျက်သားဖြင့် ဒယ်စောက်ရှေ့တွင်တစ်အောင့်မျှတိတ်တဆိတ်ရပ်ကာ ထို့နောက်ပြုံး၍ပြောလိုက်သည်။

"ဦးလေးသွမ့်ကအပုန်းအရှောင်တကယ်တော်တာပဲ၊ ဒီလိုနေရာမျိုးကိုတောင်ရှာပုန်းနိုင်တယ်။ ဦးလေးရဲ့ဒီတူလေးကဦးလေးနဲ့အတူရှိနေတာလေ။ ကျွန်တော်အလည်လာတဲ့ဟာကို ဦးလေးကဧည့်သည့်ကိုထွက်ပြီးဧည့်မခံဘူးလားဗျ။"

သူ့အသံကသိပ်မမြင့်ပေမဲ့ ထောင့်စွန်းတိုင်းကိုပျံ့နှံသွားပြီး နေရာလွတ်ကိုဖြတ်၍ပဲ့တင်သံအနည်းငယ်ထပ်သွားပေမဲ့ မည်သူကမျှပြန်မဖြေလာပေ။

ကျင်းဖေးထုန်ခေါင်းခါကာ​ပြောလိုက်သည်။

"ဒါဖြင့် စိတ်မရှိပါနဲ့ဗျာ။"

ဒါကိုပြောလိုက်အပြီးတွင် သူ့လက်ဝါးကိုရုတ်တရက်ဝေ့ယမ်းလိုက်သည်!

ကျင်းဖေးထုန်၏လက်ဝါးကျင့်စဥ်မှာပန်းပွင့်နှင့်ဖုန်မှုန့်များကိုပွတ်သပ်နေသကဲ့သို့ပင်၊ ရှာတွေ့ရန်သဲလွန်စမရှိပုံပေါ်ပေမဲ့ လက်ဝါးကိုဆန့်ထုတ်ပြီးမကြာမီတွင် ပတ်ပတ်လည်၌လေလှိုင်းများလှုပ်ခတ်လာပြီး ကောင်းကင်ယံသို့ဟစ်ကြွေးလာရာ မြေပြင်မှာတုန်ခါသွားပြီး ရေကန်ထဲရှိရေမှာလည်ပတ်ကာဆန်တက်လာပြီးနောက် ဘမ်းခနဲမြည်သံနှင့်အတူရေကန်ပျက်စီးသွားတော့သည်။

ကျင်းဖေးထုန်သည်သူ့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိကြီးမားသောလှုပ်ရှားမှုကို မကြားချင်ယောင်ဆောင်၍မရပ်တန့်ဘဲ ဒုတိယလက်ဝါးတစ်ချက်ကသူ့ဘေးရှိအလွန်အမင်းအဖိုးထိုက်တန်သောသတ္ထုဒယ်စောက်ကိုအစိတ်စိတ်အမွှာမွှာခွဲပစ်လိုက်၏။

ပွက်ပွက်ဆူနေသောရေများမှာနေရာတစ်ဝှမ်းတွင်ပျံ့ကြဲသွားပြီး အော်သံများကောင်းကင်ထက်တွင်ငိုကြွေးလျက်ရှိသည်။ သူသည်ဤအရှုပ်အထွေးထဲတွင်မတ်တပ်ရပ်နေပေမဲ့ အရာရာတိုင်းကသူ့ကိုမထိနိုင်ကြပေ။

ကျင်းဖေးထုန်အရှေ့ကိုခြေလှမ်းကျဲဖြင့်လျှောက်သွားလိုက်ပြီး ပျက်စီးသွားသောရေကန်ကိုတက်နင်းချကာ အောက်တံခါးဝမှဝင်သွားလိုက်ရာ အတွင်းရှိအလွန်သက်တောင့်သက်သာရှိကာ အဆင့်အတန်းကြွယ်ဝသောခန်းမတစ်ခုကိုသာလျှင်မြင်လိုက်ရပြီး စားပွဲ၊ ထိုင်ခုံ၊ အိပ်ရာကုတင်နှင့်တဲများအစုံအလင်ရှိနေလျက် တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေပုံမှာ ထိုနေရာတွင်မည်သူမျှမရှိသည့်နှယ်။

ကျင်းဖေးထုန်သည်သူ၏ဝတ်ရုံလက်များကိုဝှေ့ရမ်းလိုက်ရာ အခန်းတွင်းရှိအရာရာတိုင်းမှာ ချက်ချင်းပျက်စီးသွားတော့သည်။

သူကားလူတိုင်း၏ရှေ့တွင်အမြဲတစေယဥ်ကျေးသိမ်မွေ့နေခဲ့ပေမဲ့ ဤတစ်ကြိမ်တွင်တော့ သူ၏အထက်စီးဆန်မောက်မာသောမျက်နှာကိုဖော်ပြလျက်ရှိကာ အပြုံးတစ်ပွင့်ဖြင့်ပြောလိုက်သည်။

"ဦးလေးကမထွက်မှတော့ ကျွန်တော်ပဲလိုက်ရှာရတော့မှာပေါ့။ နည်းနည်းဆူညံတယ်ဆိုပေမဲ့ ကျွန်တော်မပင်ပန်းပါဘူးလေ။"

သူပြောရင်းဖြင့်သူလမ်းလျှောက်ဝင်လာဆဲဖြစ်ကာ ကြမ်းပြင်ကျောက်ပြားမှာသူ့ခြေဖဝါးအောက်တွင်ပျံ့ကြဲသွားသည်။ ထိုအခိုက်၊ နာကျည်းချက်အပြည့်နှင့်အားနည်းသောအသံတစ်သံကို သူနောက်ဆုံးတွင်ကြားလိုက်ရတော့သည်။

"နေအုံး! ငါဒီမှာရှိတယ်။"

ကျင်းဖေးထုန်ရပ်မြဲရပ်ကာ ဝတ်ရုံလက်ကိုအောက်ချ၍ ခပ်ဖွဖွပြုံးလိုက်မိသည်။

...

ရှုလင်ကျားသည်သာမန်လူများကိုအရံအတားအပြင်ဖက်ပို့ပေးလိုက်ပြီး သူတို့အိမ်ပြန်သွားသော် ဤအကြောင်းကိုဘယ်သူ့ကိုမျှမပြောပြရန်မှာလိုက်၏။

ဤလူများဟာဤနေရာကိုလာရဲကြပြီး အစကတော့သူတို့အတွက်အရေးကြီးသောလူကိုကယ်တင်ချင်သည့်ရည်ရွယ်ချက်နှင့်ဖြစ်ကာ ဤကဲ့သို့ထူးဆန်းပြီးကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသောအရာများစွာကိုသက်သေခံပေးရလိမ့်မည်ဟုမမျှော်လင့်ထားမိပေရာ ရေအေးတစ်ပုံးလောင်းချခံလိုက်သည့်အလား ကျောချမ်းသွားကြသည်။

ထို့အပြင်၊ မွေးဖွားခြင်း၊ အသက်ကြီးရင့်ခြင်း၊ အနာရောဂါနှင့်သေခြင်းတရားတို့ကား လောကကြီးထဲတွင်ပုံမှန်ဖြစ်လေ့ဖြစ်ထရှိသည်ပင်။ ဤကဲ့သို့မှော်အတတ်မျိုးကကောင်းကင်ဘုံကိုဆန့်ကျင်နေပေရာ ယင်းကတကယ်ပဲယုံကြည်စိတ်ချ၍ရနိုင်မည်လား။

ယခုလေးတင်ဖြစ်ပျက်သွားသည်များနောက်၌၊ ဤလူတွေသည်ရှုလင်ကျားအားမသေမျိုးအဖြစ်ယူဆလိုက်ကြသဖြင့် သူတို့သည်ပင်ကိုယ်အားဖြင့် သူ့စကားကိုနားမထောင်ဘဲမနေရဲကြပေ၊ သူတို့အသက်ကိုလဲလှယ်မည့်အတွေးမှာလည်းတစ်ဝက်မျှလျော့ကျသွားပေရာ သူတို့သဘောတူလက်ခံလိုက်ကြသည်။

ထို့နောက်မှသာလျှင်၊ သူခေါ်ထုတ်လာခဲ့သော တောက်ပပျော့ပြောင်းသည့်ဝိညာဥ်ကိုယ်ထည်ကို သူကြည့်လိုက်တော့သည်။ တစ်ဖက်လူ၏မျက်ဝန်းတစ်စုံကမှိတ်လျက်ရှိပြီး တစ်ကိုယ်လုံးမှာလည်းဖောက်ထွင်းမြင်ရလုနီးပါးဖြစ်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရရင်း သူ့လက်ချောင်းထိပ်တွင်စိတ်ဝိညာဥ်စွမ်းအားကိုစုစည်းကာ ယင်း၏မျက်ခုံးနှစ်ဖက်ကြားနေရာကိုခပ်ဖွဖွထိ၍ ပြောလိုက်သည်။

"မင်သခင်လေး? မင်သခင်လေး?"

တစ်အောင့်ကြာသော် မင်ရှောင်းကမျက်လုံးဖွင့်လာပြီး ပတ်ပတ်လည်ကိုဗလာနတ္ထိကြည့်လာသည်။

စနစ်ကထွက်ပေါ်လာကာတာဝန်တစ်ခုပေးလာသည်။

[တင်! အရံဇာတ်ကောင်ကိုကောက်ရခြင်း: မြေခွေးမျိုးနွယ်စုသခင်လေး၏လူစားထိုး။

ကျပန်းတာဝန်: အရံဇာတ်ကောင်တွေကိုကယ်တင်ပြီးတော့ မိတ်ဆွေဆက်ဆံရေးတန်ဖိုးနဲ့ဇာတ်ကြောင်းပါဝင်မှုကိုတိုးတက်အောင်လုပ်ပြီး ဇာတ်ကောင်အဆင့်ကိုတိုးမြှင့်ပြီးတော့ ပြီးပြည့်စုံတဲ့ဇာတ်ကောင်နောက်ခံအသိုင်းအဝိုင်းကိုဖြည့်စွက်လိုက်ပါ။]

ရှုလင်ကျားပြောလိုက်သည်။

"ဇာတ်ကောင်နောက်ခံအသိုင်းအဝိုင်း? မင်းဆိုလိုတာက ငါ့ဇာတ်ကောင်အဆင့်မြင့်လာရင် ငါလင်ရှောင်းဂိုဏ်းကိုမလာခင်တုန်းကကိစ္စတချို့ကို ငါပြန်မှတ်မိလာနိုင်တယ်ပေါ့လေ၊ ဟုတ််တယ်မလား။"

[အမြှောက်စာဇာတ်ကောင်ကပြည့်စုံတဲ့နောက်ခံအသိုင်းအဝိုင်းအချက်အလက်ရှိဖို့မတန်ပါဘူး။ ဇာတ်ကောင်အဆင့်မြှင့်လာတဲ့အခါကျရင် ဇာတ်ကြောင်းအပေါ်လွှမ်းမိုးမှုမြင့်တက်လာပြီးတော့ ဇာတ်ကောင်နောက်ခံအသိုင်းအဝိုင်းကအလိုလိုအဖြည့်ခံလိုက်ရမှာပါ။]

ရှုလင်ကျားသည်မင်ရှောင်း၏ပုခုံးကိုပုတ်ကာပြောလိုက်၏။

"မင်သခင်လေး၊ ကျွန်တော့်အသံကြားရလား။ ကျွန်တော့်နာမည်ကရှုလင်ကျား၊ ကျွန်တော်ကအကြီးအကဲချန်နဥ်ရဲ့မိတ်ဆွေပါ။ မင်းဒီလိုဘယ်လိုလုပ်လိုက်တာလဲ၊ မင်းတောင့်ထားနိုင်ရဲ့လား။"

မင်ရှောင်းသူ့ကိုမှတ်မိသွားသည်။

"ခင်ဗျားက...ခုနကကျွန်တော့်ကိုအစားထိုးမလို့လုပ်တဲ့အစ်ကိုလား။"

"ရှုသခင်လေး၊ ကျေးဇူးအရမ်းတင်ပါတယ်ဗျာ။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်ဒါကိုလုပ်ဖို့ကိုယ့်ဘာသာကိုယ်ရွေးချယ်ခဲ့တာပါ။ ဘယ်သူမှတွန်းအားပေးခဲ့တာမဟုတ်တာမို့ အစ်ကိုကျွန်တော့်ကိုစိုးရိမ်စရာမလိုပါဘူး။"

အစောပိုင်းတုန်းကသူနှင့်စက္ကူရုပ်ထုနှစ်ရုပ်ပြောခဲ့သည်ကို ရှုလင်ကျားသတိရသွားသည်။ မင်ရှောင်းကတစ်စုံတစ်ယောက်၏အသက်ကိုလဲလှယ်ရန်သေဆုံးသွားခဲ့သည်ပင်။

ထို့နောက်သူပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်မင်းရဲ့ကိုယ်ရေးကိုယ်တာကိစ္စကိုဝင်မစွက်ဖက်ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ မင်းအသက်ကိုလဲလှယ်တဲ့ကိစ္စကတော့ တကယ့်ကိုမခန့်မှန်းရဲလောက်အောင်ပဲ။ ကျွန်တော်မေးခွန်းတစ်ခုလောက်ပိုမေးပါရစေ၊ အခမ်းအနားရဲ့စည်းမျဥ်းနဲ့စာချုပ်ကတကယ်ပဲအစွမ်းအရမ်းထက်တာလား။ သာမန်လူတွေကဒါကိုမတောင့်ခံနိုင်ကြဘူးလေ၊ ဒီလောက်ပါပဲ။ မင်သခင်လေးအရမ်းရှက်နေလောက်ပေမဲ့ အခြားလျို့ဝှက်ပူးပေါင်းမှုကဘာများလဲ။"

မင်ရှောင်းချောင်းဆိုးကာပြောလိုက်သည်။

"ဘာလျို့ဝှက်ကြံစည်မှုမရှိဘူး။ အဲ့ဒါကစွမ်းအားကြီးလွန်းတော့ ကျွန်တော်တောင့်မခံနိုင်မိရုံပါပဲ။"

ရှုလင်ကျား: "..."

မင်ရှောင်းကသူ့ကိုရိုးသားစွာပြောလာသည်။

"ကျွန်တော်လေ့ကျင့်ခဲ့တဲ့အရင်းနှီးဆုံးမန္တာန်က အသွင်ပြောင်းကျင့်စဥ်ပဲ၊ မြေခွေးအသွင်ကလူသားပုံစံပြောင်းတယ်၊ ပြီးတော့မြေခွေးပုံစံပြန်ပြောင်းတာလေ။"

ရှုလင်ကျား: "..."

မတိုင်ခင်တုန်းကသူလျို့ဝှက်နယ်မြေထဲတွင်ရှိနေခဲ့ရသည့်အကြောင်းရင်းကို သူရုတ်တရက်နားလည်သွားရသည်။ သူတို့စတိုက်ခိုက်တုန်းက မြေခွေးလူသားများဟာကောင်းကင်ပေါ်ကဆန်းကြယ်မှုကျလာသကဲ့သို့ အံ့အားသင့်သောမျက်နှာအမူအရာကိုဖော်ပြလျက်ရှိကြသည်။

ဖြစ်စဥ်မှာ ယခင်ကနဦးအယောင်ဆောင်က...တကယ်တော့ အနည်းငယ်...ချာတူးလန်နေခြင်းဖြစ်သည်ပင်။

___________________________________________

တကယ်တော့မနေ့ကတည်းကတင်ပေးမလို့။ ရေးလည်းပြီးရော၊ဖုန်းအားလည်းကုန်၊မီးလည်းလာတာနဲ့ ဖုန်းအားသွင်းလိုက်တာ တင်ပေးဖို့မေ့သွားလို့ရယ်။

________________________________

!zawgyi!

.................................................................