ကျင်းဖေးထုန်၏မျက်လုံးများလက်သွားကာ "ကောင်းပြီ"ဟုပြောလိုက်၏။

................................................................................

ကျင်းဖေးထုန်သည် ခြံဝန်းအလယ်ဗဟိုရှိထိုက်ဟုကျောက်တုံးထံသို့ တည့်တည့်မတ်မတ်လျှောက်သွားပြီးဖြစ်၏။

သူ၏ခန့်မှန်းချက်ဟာလည်း ရှုလင်ကျားနှင့်အတူတူပင်ဖြစ်သည်။ ခုနကရန်ပွဲအတွင်းတွင် နတ်သမီးဝမ်ယန်ကားသွမ့်ဟောင်ရန်၏ပစ်ပေါက်ခြင်းခံလိုက်ရကာ ထိုကျောက်တုံးရှေ့မှောက်သို့ကျသွားခဲ့သည်။ ပြောရရင် ဒါကအဆုံးသတ်တွင်သူမသေဆုံးသွားခဲ့သောနေရာပင်။ မကျေနပ်ချက်မှာအလွန်ပြင်းထန်လွန်းသဖြင့် မှော်စက်ဝန်းဖြစ်လာရန်အတွက်သင့်တော်ပေသည်။

ဟုတ်၊မဟုတ်ကတော့ မင်းတစ်ချက်ကြည့်ရုံနှင့်သိလိမ့်မည်။

သို့သော် ဤအခိုက်အတန့်တွင် ရှုလင်ကျားချက်ချင်းဆိုသလိုအရှေ့ကိုရွေ့သွားပြီး လူတစ်ကိုယ်လုံးရုတ်တရက်ချဥ်းကပ်သွားကာ ကျင်းဖေးထုန်ရှေ့ကိုသွားလိုက်ပြီး အသံနိမ့်ဖြင့်အော်လိုက်သည်။

"နေပါအုံး!"

ကျင်းဖေးထုန်ပြုံးလျက် သက်ပြင်းချပြီး မေးလိုက်သည်။

"ရှုရှစ်တိ၊ ဘာဖြစ်လို့လဲ။"

ရှုလင်ကျားသည် သူ့အပြုံးနောက်ကွယ်ကစိတ်မရှည်မှုကိုကြားလိုက်ရပြီး ဂရုမစိုက်ဘဲ ပြောလိုက်၏။

"ရှစ်ရှုန်း၊ ဒီနေရာမှာနေနေတဲ့ မွေးရာပါခြေထောက်မသန်တဲ့မိန်းကလေးတစ်ယောက်ရှိတယ်။ အစ်ကိုကစိတ်လိုက်မာန်လုပ်နေတာပဲ။ အစ်ကိုလူတွေကိုသွားစရာနေရာမရှိမဖြစ်စေချင်ဘူးမလား။"

သူသည်"ခြေထောက်မသန်"ဟူသောစကားလုံးကို အသာဖိပြောလိုက်သဖြင့် ကျင်းဖေးထုန်၏မျက်ဝန်းထဲတွင်အံ့အားသင့်သောအကြည့်တစ်ချက်ဖြတ်ပြေးသွားကာ သူ့နှလုံးသားအနည်းငယ်လှုပ်ခတ်သွားရပေမဲ့ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းတွင် သူ၏မျက်နှာထားမှာ ပုံမှန်ပြန်ဖြစ်သွားသည်။

ဘယ်ညာလှမ်းကာအယောင်ပြလိုက်ပြီး ရှုလင်ကျားကိုပတ်ရှောင်သွားလိုက်ကာ ထိုက်ဟုကျောက်တုံးထံကိုလက်ဝါးနှင့်ရိုက်ချလိုက်ပြီး အပြုံးတစ်ပွင့်နှင့်ပြောလိုက်သည်။

"ဒီနေရာကမဂ်လာမရှိဘူး။ များမကြာမီဖျက်ဆီးခံရတော့မှာ။ ဒါပေမဲ့ ဒါကိုဖျက်ဆီးပစ်ဖို့ကိုယ့်လက်ကိုငှားလိုက်ရုံပဲလေ။ ကွဲပြားခြားနားမှုရှိလို့လား။"

---သူဘာကိုဆိုလိုမှန်း သူသိလိုက်ပြီ။

ရှုလင်ကျား၏မျက်လုံးများအနည်းငယ်လှုပ်ခတ်သွားကာ ကျင်းဖေးထုန်၏ပုခုံးကိုဘေးတိုက်ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ဒီကနေ့ကျွန်တော်ဒီမှာရှိနေမှာတော့ ကျွန်တော်ဒီတိုင်းရပ်ကြည့်မနေနိုင်ဘူး။"

လှည့်ကွက်ကပြီးဆုံးသွားလေပြီ။

ကျင်းဖေးထုန်ကရှုလင်ကျား၏လည်တိုင်ဘေးကို ဓားတစ်ချောင်းသဖွယ်ညွှန်ပြလိုက်ရာ ရှုလင်ကျားအလျင်အမြန်နောက်ပြန်ဆုတ်လိုက်ရပြီး တစ်ဖက်လူအားထိုက်ဟုကျောက်တုံးကိုထပ်မံရိုက်ခတ်ခြင်းမှ တားဆီးနိုင်ခြင်းမရှိတော့သည်ကို ကြည့်နေရပေသည်။

ထို့နောက် သူတို့ကိုယ်နေဟန်ထားယိမ်းယိုင်သွားသည်နှင့် သူတို့လှည့်လိုက်သည့်တဒဂ်တွင် ရှူးရှူးရှဲရှဲမြည်သံနှင့်အလင်းစီးကြောင်းတစ်ခု ရုတ်တရက်ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး ၎င်းကအမှောင်ထဲတွင်ရုတ်ခြည်းထွန်းလင်းတောက်ပလာလေသည်။

ရုတ်တရက်မတော်တဆမှုပင်။

ထိုက်ဟုကျောက်တုံးချက်ချင်းဆိုသလိုပေါက်ကွဲသွားပြီး ၎င်းထံမှပုံရိပ်တစ်ခုပျံထွက်လာကာ ကျင်းဖေးထုန်ဆီသို့ဦးတည်လာသည်ကို သူမြင်လိုက်ရသည်။

တစ်ပြိုင်နက်တည်းပင်၊ အခုလေးတင်ထွက်ပေါ်လာသောအလင်းစီးကြောင်းမှာ ချက်ချင်းပင်ထောင်ပေါင်းများစွာသောအလင်းများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပုံကား ကြီးမားသောပိုက်ကွန်တစ်ခုက ကောင်းကင်ကိုကန့်လန့်ဖြတ်ကာ ကောင်းကင်ယံကိုဖုံးအုပ်ပြီး ဖိချလိုက်သကဲ့သို့ပင်။

ဒါကအလုံးစုံပေါ်ထွက်လာသောအခြေတည်ဆောက်ပုံတစ်ခုလုံးပင်!

ရုတ်တရက်ချင်းပင် သူအကာအကွယ်မဲ့သွားရသည်။ ချွန်မြသောဓားသွားတို့နှင့်လုပ်ထားသောပိုက်ကွန်ကြီးပိတ်တော့မည်ကိုမြင်လိုက်ရရင်း ရှုလင်ကျားနောက်မလှည့်ကြည့်ဘဲ ချက်ချင်းပင်သူ့ခြေဖဝါးအောက်တွင်နောက်ပြန်ဆုတ်လိုက်သည်။ တစ်ချိန်တည်း၌၊ သူဓားဆွဲထုတ်ကာ ပြန်ထိုးလိုက်၏!

တင်!

ဓားကိုင်စွဲထားသောလူငယ်တွင် ဝေ့ဝဲနေသောဆံနွယ်တို့နှင့် တင်းမာခက်ထန်နေသောမျက်နှာထားရှိသည်။

ရေခဲရေသဖွယ်ဓားသွားကား ရွှေရောင်အတားအဆီးကိုကန့်လန့်ဖြတ်လျက်ခုတ်ဖြတ်သွားပြီး လေထဲတွင်မကောင်းသောပုံရိပ်ကိုတစ်အောင့်မျှချန်ရစ်ထားခဲ့သည်။

ရှုလင်ကျား၏ဓားရေးမှာ အလွန်မြန်ဆန်၊ တိကျ၏။ ပျံ့ကြဲနေသောအလင်းရောင်နှင့်အရိပ်တို့ကြားတွင် မူရင်းခန္ဓာကိုယ်ကသာဖြတ်သန်းသွားပြီး ဓားထိပ်ဖျားကိုပင့်မလိုက်သည်။

နားအူမတတ်ဆူညံသောဟိန်းဟောက်သံမရှိ၊ ကြမ်းကြုတ်သောစိတ်ဝိညာဥ်စွမ်းအားမရှိ။ အလင်းရောင်နှင့်လှိုင်းတလိပ်လိပ်ထလာသောအကျိုးသက်ရောက်မှုအပြီးတွင် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးအကြားရှိ အရာရာတိုင်းကား ဤဓားကြောင့်ရပ်တန့်သွားပုံပင်။

ကြယ်အလင်းရောင်၊ လရောင်၊ လေညှင်းနှင့် ကြွေကျလာသောပန်းပွင့်များ...ထို့အပြင် နောက်တစ်ခဏတွင်ပျက်ဆီးသွားတော့မည့်မှော်စက်ဝန်း။

ထိုကဲ့သို့ခဏရပ်တန့်သွားပြီးနောက်၊ ကျင်းဖေးထုန်သည်လှုပ်ရှားမှုပြုလုပ်လိုက်ကာ သူ့လက်ဝါးနှင့်ဓားတစ်လက်လုပ်လိုက်ပြီး လေထဲသို့ဝှေ့ရမ်းလိုက်၏။

သူ့လက်ထဲတွင်လက်နက်မရှိပေမဲ့ ကောင်းကင်ယံထက်တွင် ရွှေရောင်ဓားရှည်ပမာ ရှင်းလင်းပီပြင်သောအသံများပဲ့တင်သံထပ်လျက်ရှိပြီး ပေါက်ကွဲသွားသောကျောက်တုံးအပိုင်းအစများမှာ ရုတ်တရက်ပင်အမှုန့်အဖြစ်ပြောင်းလဲသွားသဖြင့် ထိုပုံရိပ်မှာဒဏ်ရာအများကြီးမရသွားဘဲ ၎င်းဘေးရှိမြေပြင်ပေါ်လဲကျသွားသည်။

တစ်ပြိုင်နက်တည်းတွင် ညာဘက်ရှိစကြ်ံလမ်းဖက်လှည့်ကာ ရယ်သံအကျယ်ကြီးနှင့်ပြောလိုက်သည်။

"မိတ်ဆွေဟောင်းကိုတွေ့ဖို့ဆိုတာခက်တယ်။ ခင်ဗျားဘယ်လိုလုပ်ပြီးသနားကရုဏာစိတ်မရှိရတာလဲ။ ခင်ဗျားရဲ့မျက်နှာကိုပြစမ်းပါ။"

ကျင်းဖေးထုန်ပြုံးလိုက်ပေမဲ့ သူ့လေသံထဲတွင်အပြုံးစိုးစဥ်းမျှရှိမနေ။ မှော်ဆန်သောစိတ်ဝိညာဥ်တွန်းအားတစ်ခုက အပြင်ကိုတိုက်ရိုက်ဆောင့်ထွက်လာသည်။

သူသွားလိုက်သည့်နေရာတိုင်းတွင် မြေပြင်ပေါ်ရှိအစိမ်းရောင်အုတ်ခဲများမှာ အပေါ်ပင့်မခံလိုက်ရပြီး အက်ကြောင်းများပေါ်လာရင်းဖြင့် အုတ်ခဲအပိုင်းအစများမှာ ကောင်းကင်ဆီသို့ပျက်ဆီးကြေမွသွားတော့သည်။

ပုံရိပ်ကားပေါ်ထွက်လာရန်ဖိအားပေးခံလိုက်ရပြီး ခြေတစ်လှမ်းနောက်ဆုတ်၍ ခေါင်းမော့လာရာ ၎င်းမှာသွမ့်ဟောင်ရန်ဖြစ်၏။

ကျင်းဖေးထုန်ပြုံးလိုက်ပေမဲ့ ခေါင်းအသာငြိမ့်လိုက်သည်။

"သွမ့်အကြီးအကဲ"

သူကားအခုလေးတင်သူ၏ကယ်ဆယ်ခြင်းခံလိုက်ရပေမဲ့ ဤတစ်ကြိမ်တွင်မြေကြီးပေါ်လဲကျနေသောသူမှာ ရှုလင်ကျားအစောပိုင်းတုန်းကတွေ့ခဲ့သောမိန်းမငယ်လေးပင်။

သွမ့်ဟောင်ရန်မှာ ကျင်းဖေးထုန်ကိုကြည့်ရန် အနှောင့်အယှက်ပင်ဖြစ်မနေ။ သူသည်ရှောင်ကျန်းကိုအရင်ဆုံးစိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး သူမ၏ရင်ဘတ်နိမ့်လိုက်မြင့်လိုက်ဖြစ်နေကာ သူမမှာ အန္တရာယ်ကင်းပုံပေါ်နေသဖြင့် သူ့မျက်နှာအရောင်မှာချက်ချင်းပြောင်းလဲသွားရသည်။

ရှုလင်ကျားဓားကိုအဝေးပို့ကာ ပေါ့ပါးစွာပြောလိုက်သည်။

"ဘာဖြစ်လို့လဲ။ သူမမသေသေးတာကိုမြင်လိုက်ရတော့ ခင်ဗျားထိတ်လန့်သွားတာလား။"

သွမ့်ဟောင်ရန်ကထိတ်လန့်အံသြသွားကာ ဒေါသထွက်သွားရသည်။

"မင်းတို့တွေဘာသိထားတာလဲ။"

ကျင်းဖေးထုန်ကဆိုသည်။

"ခင်ဗျားဒီနေရာမှာရှိနေရတဲ့အကြောင်းရင်းက ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဝမ်ယန်ကသူမမသေခင် ခင်ဗျားကိုကျိန်စာတိုက်သွားတာမို့လို့ ခင်ဗျားလုံးဝထွက်သွားလို့မရတာပဲ။ ဒါပေမဲ့ ကျိန်စာတိုက်ခံထားရတဲ့လူတစ်ယောက်အနေနဲ့ ခင်ဗျားကကျိန်စာတိုက်ထားတဲ့သခင်ရဲ့ပြန်လည်ဝင်စားသူကို တိုက်ရိုက်သတ်လို့မရဘူးလေ။ ဒါကြောင့်မို့ ခင်ဗျားကကျွန်တော့်တို့လက်ကိုငှားချင်တာပေါ့။ ဒီမိန်းကလေး.."

သူကမြေပြင်ပေါ်ကရှောင်ကျန်းကိုစိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

"သူမက ဝမ်ယန်ပြန်ဝင်စားတာဖြစ်မှာစိုးတယ်။ ဟုတ်တယ်မလား။"

သွမ့်ဟောင်ရန်၏မျက်နှာကားအလွန်အမင်းရုပ်ဆိုးသွားရသည်။

ရှုလင်ကျားပြောလိုက်သည်။

"နတ်သမီးဝမ်ယန်က သုံးကမ္ဘာကျိန်စာကိုတိုက်ခဲ့တာ။ ဒီကျိန်စာကိုတိုက်လိုက်တဲ့သူတိုင်းက ဘဝတစ်ခုချင်းစီမှာ ချို့ယွင်းတဲ့ခန္ဓာကိုယ်နဲ့မွေးဖွားလာလိမ့်မယ်။ ကျိန်စာက ပြန်လည်ဝင်စားခြင်းရဲ့သုံးခုမြောက်စက်ဝန်းမပြီးမြောက်ခင်အထိ အဆုံးသတ်မှာမဟုတ်ဘူး။ ဒီအိမ်မှာနေသွားခဲ့တဲ့အမျိုးသမီးနှစ်ယောက်လဲရှိသေးတယ်။ တစ်ယောက်ကရူးနေပြီး နောက်တစ်ယောက်ကမျက်စိမမြင်ဘူး။ သူတို့အားလုံးကအထူးတဆန်းသေသွားကြတယ်။ သူတို့ကနတ်သမီးဝမ်ယန်ရဲ့ပထမဘဝနှစ်ခုဖြစ်နေမှာစိုးတယ်။ အခုနောက်ဆုံးဘဝမှာ နတ်သမီးဝမ်ယန်ကိုခင်ဗျားထပ်သတ်လိုက်သရွေ့ ကျိန်စာကိုဖြည်နိုင်လိမ့်မယ်။"

သူဂရုစိုက်ခဲ့သည်ဟုသွမ့်ဟောင်ရန်တွေးခဲ့မိပေမဲ့ ဤလူနှစ်ယောက်နှင့်တွေ့ဆုံဖို့ဖြစ်လာရသည်။

ရှုလင်ကျားနှင့်ကျင်းဖေးထုန်တွင် အစတုန်းကသူ့အမူအကျင့်နှင့်ပတ်သတ်၍ သံသယကိုယ်စီရှိနေခဲ့ကြပြီး လျို့ဝှက်စကားလုံးနှစ်လုံးက သူတို့တွေတစ်ယောက်၏ဆိုလိုရင်းကို တစ်ယောက်အပြန်အလှန်နားလည်စေရန်လုံလောက်လေကာ သွမ့်ဟောင်ရန်ကတော့ကံဆိုးသွားရသည်။

ကျင်းဖေးထုန်ကလည်းသူ့ကိုချီးကျူးလိုက်သည်။

"အပြင်အဆင်ကအရမ်းကောင်းတယ်။ စိတ်ကလဲရက်စက်ကြမ်းကြုတ်တယ်။ ဦးလေး၊ ခင်ဗျားတကယ်ပဲပြဇာတ်ကောင်းတစ်ပုဒ်လုပ်ခဲ့တာပဲ။"

သွမ့်ဟောင်ရန်ကူကယ်ရာမဲ့စွာဖြင့်အံကြိတ်လိုက်မိသည်။

"မင်းတို့နှစ်ယောက်ဘယ်လိုလုပ်ပြီးအချင်းချင်းသိနေကြတာလဲ။ ဘယ်လိုတစ္ဆေမျိုးလဲ!"

ရှုလင်ကျားနှင့်ကျင်းဖေးထုန်တွင် ကောင်းမွန်သောဆက်ဆံရေးရှိသဖြင့် ဤကဲ့သို့ပြောစရာမလိုသောနားလည်မှုမျိုးရှိလိမ့်မည်ဟု သူစဥ်းစားမိသည်။ ထိုအချိန်တွင် သူဘာမှမဖုံးကွယ်တော့သည်ဖြစ်ရာ လှောင်ပြုံးတစ်ပွင့်နှင့်ရိုးစင်းစွာဝန်ခံလိုက်ချေသည်။

"ကောင်းပြီလေ။ မင်းတို့ကခန့်မှန်းပြီးသားဖြစ်နေမှတော့ ငါလဲမဖုံးကွယ်ရဲတော့ပါဘူး။ ဟုတ်တယ်။ ငါ့မိန်းမနဲ့ငါ့သားကိုငါသတ်ပစ်လိုက်တာ၊ အဲ့တော့ဘာဖြစ်လဲ!"

ရှုလင်ကျားသည်ဓားအတွင်းရှိမူမမှန်သောအသက်ရှုသံကိုပြန်တွေးမိကာ မေးလိုက်မိ၏။

"ခင်ဗျား သွမ့်စဲ့ရဲ့ဝိညာဥ်ကိုဓားထဲမှာချိပ်ပိတ်ခဲ့တာလား။"

ဒါကမိစ္ဆာဓားနှင့်ရှောင်ကျန်းကြားရှိ ထူးဆန်းသောခံစားချက်ကို ရှင်းပြ၍ရသည်- သူတို့ကမိခင်နှင့်သားပင်။

ထိုညတွင် မိစ္ဆာဓားကယင်စွမ်းအင်များကိုဆွဲဆောင်ရန် ၎င်း၏နာကျည်းချက်ကိုထုတ်လွှင့်ခဲ့ပြီး အခြားသူတွေကိုမထိခိုက်စေရန် ဓားကိုလွှင့်ပစ်ဖို့ရှောင်ကျန်းကိုသတိပေးခဲ့ပေမဲ့ ကံမကောင်းစွာဖြင့် သူဓားကိုချွတ်လို့မရခဲ့ပေ။

သွမ့်ဟောင်ရန်ကပြောသည်။

"ဟုတ်တယ်။ ငါ့သားမိစ္ဆာရဲ့နာကျည်းချက်အပြည့်နဲ့စိတ်ဝိညာဥ်က သူ့အသက်ဘဝအတွက်ငါ့ကိုမေးချင်နေတုန်းပဲ။ ဒါပေမဲ့ ငါသူ့ကိုဓားထဲမှာချိပ်ပိတ်ထားလို့ရတယ်လေ။ ဒီဓားက သူ့အမေရဲ့ပြန်ဝင်စားတာကိုရှာဖို့လည်းသုံးလို့ရတယ်။ ဒီတော့သူကတစ်ခုခုတော့အသုံးဝင်နေတုန်းပဲ။"

သူ့မျက်လုံးကရှုလင်ကျားနှင့်ကျင်းဖေးထုန်အပေါ်ကိုကောက်ကျစ်စွာဝေ့ဝဲသွားကာ-

"သူတို့သားအမိက ငါ့ကိုဒီဘဝမှာပိတ်မိစေပြီး အဆုံးမဲ့ပြန်လည်ဝင်စားစေခဲ့တယ်။ အစကတော့ နည်းနည်းကြာပြီးရင် ငါလွတ်မြောက်တော့မဲ့ဟာကို မင်းတို့အရူးနှစ်ယောက်ဒီကစားပွဲကိုပျက်စီးစေခဲ့တယ်လေ!"

ရှုလင်ကျားအေးစက်စွာသရော်လိုက်သည်။

"ခင်ဗျားကိုယ်ခင်ဗျားအသုံးမဝင်ဘူးလို့ ဘာလို့မပြောလဲ။"

သူ့တွင်ကြည်လင်ပြီး သွေးအေးသောမျက်နှာရှိပေမဲ့ သူ့စကားတွေကတော့ နားထောင်မကောင်းပေ။ ကျင်းဖေးထုန်ကူကယ်ရာမဲ့စွာပြုံးလိုက်မိသည်။

သွမ့်ဟောင်ရန်စိတ်ထဲတွင်ဒေါသထွက်သွားရကာ "ရိုင်းစိုင်းတဲ့ကောင်လေး"ဟုဆဲဆိုလိုက်သည်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကရုတ်ခြည်းခက်ထန်လာကာ ရှုလင်ကျား၏ရင်ဘတ်ကိုလက်ဝါးနှင့်ရိုက်လိုက်သည်။

ရှုလင်ကျားရှောင်လိုက်ကာ သူ့လက်ကိုမြှောက်၍ ၎င်း၏လက်ကောက်ဝတ်ကိုဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး သူတို့နှစ်ယောက်ဟာမျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းတွင်လှုပ်ရှားမှုတိုက်ကွက်ပေါင်းများစွာကိုပြုလုပ်လိုက်လေသည်။

သွမ့်ဟောင်ရန်ဒေါသတကြီးဆိုသည်။

"မင်းဘာသိလို့လဲ! ငါသူတို့ကိုအကောင်းဆုံးလုပ်မပေးခဲ့ဘူးလား။ သူတို့နှစ်ယောက်လုံးကိုဒီလောကကြီးထဲမှာချန်ထားတာက ငါ့ကိုနေ့တိုင်းဆွဲချနေသလိုဖြစ်နေမှာပဲ! ငါစိတ်ထွေပြားပြီး မိန်းမယူ၊ကလေးမွေးခဲ့တာကိုပဲနောင်တရမိတယ်၊ ဒါကတစ်ဘဝစာနောင်တပဲ!"

ကျင်းဖေးထုန်သည်ခုနကလေးတင်ရှုလင်ကျားနှင့်ကြိမ်ဖန်များစွာတိုက်ခိုက်ခဲ့သဖြင့် တစ်ဖက်လူကတကယ့်ကိုဒဏ်ရာမပျောက်ကင်းဘဲ စိတ်ဝိညာဥ်စွမ်းအင်ကလည်းမရှိတာကို သူမြင်ပြီးသားပင်။ ဤအချိန်တွင် သူကူညီချင်ပေမဲ့ ရှုလင်ကျားက"မလိုဘူး"ဟုပြောလာသည်ကိုကြားလိုက်ရအပြီး၊ သူထပ်ရပ်တန့်လိုက်ရပြန်သည်။

ဤတဒဂ်တွင် ရှုလင်ကျားနှင့်သွမ့်ဟောင်ရန်သည်လက်နက်များမသုံးကြပေမဲ့ သွမ့်ဟောင်ရန်၏လက်ဝါးမှာ ထူထဲ၊ ရက်စက်ပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာဘဲ ရှုလင်ကျားကလင်ရှောင်းဂိုဏ်း၏ဖန်ချွန်းလက်ဝါးသိုင်းကို အသုံးပြုလိုက်သည်။

သူ့ဝတ်ရုံလက်တို့ကစွင့်ကားနေသောတိမ်တိုက်များနှယ်၊ သူ့လက်ဝါးတို့၏အရိပ်များဟာအရောင်အသွေးစုံလင်လှသည်မှာ မနက်ခင်းစောစောစီးစီးတွင်ပွင့်လန်းနေသောပန်းပွင့်နှင့်သစ်ရွက်များပမာ၊ ပန်းပွင့်နှင့်သစ်ရွက်များဟာ နွေရာသီညနေခင်းတွင်ပျံ့ကြဲနေကြသည်ကို ငါမြင်လိုက်ရသည်။

ငါရှုလင်ကျားအကြောင်းတကယ်ပဲသိပ်များများစားစားမသိသော်လည်း ဒါကဒဏ်ရာ၏အကန့်အသတ်မဟုတ်သေးသောခံစားချက်တစ်ခု ကျင်းဖေးထုန်တွင်ရှိနေကာ ရှုလင်ကျား၏ပုံစံကား အရှေ့ကိုတည့်တည့်မတ်မတ်သွားကာ အနိုင်မခံ၊ အရှုံးမပေးပေ။

သွမ့်ဟောင်ရန်ကတိုက်ကွက်တစ်ကွက်ထုတ်လိုက်ရင်း ခါးသက်စွာဆိုသည်။

"ငါအသက်၁၄နှစ်မှာ ဓားရေးကျွမ်းကျင်ခဲ့တယ်။ ငါအသက်၃၀မှာဂိုဏ်းရဲ့အကြီးအကဲတစ်ယောက်ဖြစ်လာခဲ့တယ်။ ငါ့မှာတောက်ပတဲ့အနာဂတ်ရှိပေမဲ့ သူတို့နှစ်ယောက်ကြောင့်ငါနှောင့်နှေးသွားခဲ့တာ။ ငါ့ကျင့်ကြံရေးကရပ်တန့်သွားပြီး ဂိုဏ်းကလည်းလက်မခံတော့ဘူး။ ဒီလိုဆရာတူညီမမျိုးက ပျောက်သွားတဲ့ခွေးကိုလိုက်ဖမ်းနေရသလိုပဲ!"

သူစကားပိုပြောလေလေ၊ သူဒေါထပိုထွက်လေလေပင်။ သူ့လက်ဝါးတို့၏လှိုင်းများအကြားတွင် ကြည်လင်သောရေအိုင်တစ်အိုင်ကောင်းကင်ပေါ်သို့မြင့်တက်လာပြီး မိုးကြိုးကဲ့သို့ဟိန်းဟောက်လျက် ရောနှောကာအင်အားကြီးသောရေစီးကြောင်းများကိုသယ်ဆောင်လာရင်း ရှုလင်ကျားကိုတိုက်ခိုက်လာတော့၏!

ရှုလင်ကျားချက်ချင်းနောက်ဆုတ်လိုက်ကာ နောက်ကိုပြုတ်ကျလုနီးပါးဖြစ်နေသည်။

သွမ့်ဟောင်ရန်ရယ်မောကာပြောလိုက်သည်။

"ရှုလင်ကျား၊ မင်းကလည်းကမ္ဘာကြီးရဲ့အဆုံးသတ်ကနေကြွေကျလာတဲ့လူတစ်ယောက်ပဲလေ၊ မင်းဘာကြောင့်များငါ့ရှေ့မှာရဲရင့်ပြနေတာလဲ။ မင်းငါ့ဆီအရက်သောက်ဖို့လာတဲ့အချိန်တုန်းက ငါမြင်ပြီးသား။ မင်းရဲ့ဝတ်ရုံလက်နားစမှာ တံဆိပ်အမှတ်အသားရှိမနေဘူးလေ။ ငါတို့ကချီဇုန်ဖြစ်ခဲ့ဖူးတယ်။ ပါရမီရှင်တစ်ယောက်ကစွန့်ပစ်ခံလိုက်ရပြီးတော့ သူများတွေနဲ့နှိုင်းယှဥ်ခံနေရတယ်။ မင်းရောငါ့လိုမျိုးဂိုဏ်းကိုသစ္စာဖောက်မှာလား။"

ကျင်းဖေးထုန်ချက်ချင်းမျက်လုံးဝင့်လိုက်မိပြီး ရှုလင်ကျားခပ်ပေါ့ပေါ့ပြောလာသည်ကို ကြားလိုက်ရသည်။

"ခင်ဗျားနဲ့ဘာဆိုင်လဲ။"

သူထိုသို့ပြောလိုက်သော် သွမ့်ဟောင်ရန်ကအနည်းဆုံးအမှန်တစ်ဝက်မျှခန့်မှန်းမိလိုက်သည်။

သွမ့်ဟောင်ရန်ကဆိုသည်။

"အပြစ်ကင်းလိုက်တာ! မင်းရဲ့နှလုံးသားစေရာနောက်ကိုလိုက်ရင် မင်းဂုဏ်ယူရမယ်လို့ထင်နေတာလား။ ငါမင်းကိုပြောလိုက်မယ်၊ ဒီလောကကြီးမှာ ပြေးတာ၊ လှိမ့်တာကမင်းထင်နေသလိုမျိုး မရိုးရှင်းဘူးကွ။"

"အစကတော့ငါ့ဇနီးကိုငါလက်ထပ်ခဲ့ပြီး သူမကိုချစ်တယ်။ သူမငါ့ကိုနားလည်မှန်းငါသိတယ်လေ။ ဂိုဏ်းထဲမှာစည်းမျဥ်းတွေအများကြီးရှိတယ်။ ငါတို့မိသားစုကိုတည်ထောင်လို့မရမှတော့ ငါဘာမှကိုမလိုချင်တော့တာ။ သာမန်လူတစ်ယောက်ပဲဖြစ်ချင်ခဲ့တယ်။ အစတုန်းက၊ အစတုန်းက..."

သူ့မျက်လုံးထဲတွင်ဝေခွဲမရဖြစ်ခြင်းနှင့် လွမ်းဆွေးခြင်းတို့ရှိနေကာ-

"ငါတို့ဂိုဏ်းကထွက်လာစတုန်းက ငါတို့မှာတကယ့်ကိုအချိန်ကောင်းလေးတွေရှိခဲ့တယ်။ အတူတူလျှောက်သွားကြပြီး လွတ်လပ်ခဲ့ကြတာ။ ကလေးရဲ့ကျန်းမာရေးကသေချာပေါက်ကိုမကြာခင်ပြန်ကောင်းလာလိမ့်မယ်လို့ သူမငါ့ကိုပြောခဲ့တယ်။ ထိုအချိန်တုန်းကတော့ မိသားစုသုံးယောက်တောင်ထွတ်နဲ့မြစ်တွေကိုအတူတူခရီးထွက်လို့ရတော့မယ်ပေါ့။ သူမဒီစကားတွေကိုပြောသွားတဲ့ပုံက တကယ်လှတယ်။"

"ဒါပေမဲ့ နောက်တော့ဘာဖြစ်သွားလဲ။ လွတ်လပ်ပြီး အထိန်းအကွပ်မရှိတဲ့ဘဝဆိုတဲ့အရာမျိုးမရှိဘူးကွ။ ငါနေ့တိုင်းမောမောပန်းပန်းနဲ့ ပုန်းရင်းကွယ်ရင်းနဲ့ အဲ့ဒီ့အမှိုက်အတွက် ဆေးကုသနည်းကိုရှာနေခဲ့ရတာ။ ဆေးရှာရင်း ဂိုဏ်းရဲ့လူတွေကိုလည်းမတွေ့အောင်ရှောင်ရသေးတယ်။ ဒီလိုဘဝမျိုးနဲ့ အသက်တောင်ဖြောင့်ဖြောင့်မရှူနိုင်ဘူး...တခါတလေကျရင် ငါတကယ်ပဲနားမလည်ဘူး၊ ငါသူတို့သားအမိကိုကာကွယ်ဖို့ အတတ်နိုင်ဆုံးကြိုးစားခဲ့တယ်။ ဘာအတွက်လဲ။ သူတို့အသက်ရှင်နေတာက ငါ့အတွက်ဘေးဒုက္ခပဲမဟုတ်ဘူးလား?!"

သွမ့်ဟောင်ရန်၏မျက်လုံးများနီရဲနေကာ ရှုလင်ကျားကိုအားအင်အကုန်သုံး၍ ရိုက်ချနေပေသည်။

သူသည် ရှုလင်ကျားအား စိတ်အလိုလိုက်ပြီး ပုန်ကန်ထကြွကာ သောင်းကျန်းတတ်၍ ၎င်းကိုဖျက်ဆီးဖို့စိတ်အားထက်သန်နေသည်ဟု ထင်နေပုံရ၏။

"ကြည့်လိုက်စမ်းပါ! ဒါကတကယ့်လက်တွေ့ဘဝပဲ! မင်းရဲ့လက်ကျန်ဘဝတစ်ခုလုံးမှာ စိတ်သာသာယာယာအေးအေးချမ်းချမ်းနဲ့နေရလိမ့်မယ်လို့ မင်းထင်နေတာလား။ မင်းဘာကိုအိပ်မက်မက်နေတာလဲ!"

ဤအချိန်တွင် သွမ့်ဟောင်ရန်၏မိစ္ဆာဓားနှင့်မတူသောအရှိန်အဝါကို ရှုလင်ကျားလည်းပဲအာရုံခံမိပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိရန်လိုစိတ်များမှာ ခက်ထန်လာပြီး မိစ္ဆာဆန်သောအသံကသူ့နားတွေကိုနှောင့်ယှက်နေကာ ဖိအားများစွာကလားရာအားလုံးမှသွန်းလောင်းကျလာပုံမှာ အကျဥ်းထောင်ထဲတွင်လူတွေပိတ်မိနေသည့်အလား။

ကျင်းဖေးထုန်သည်ရှုလင်ကျားစကားကိုကြားပြီးနောက်တွင် မလှုပ်ရှားခဲ့ပေ။ အခြေအနေကဒီတစ်ကြိမ်မှာမကောင်းတော့တာကိုမြင်လိုက်ရရင်း သူခြေတစ်လှမ်းလှမ်းရန်ပြင်လိုက်ချိန်တွင် မြင်လိုက်ရသည်ကား ရှုလင်ကျားကမြေပြင်ပေါ်ခြေဖျားထောက်ကာ သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှာအလင်းစီးကြောင်းပမာ လျင်မြန်စွာပြေးထွက်သွားပြီး သွမ့်ဟောင်ရန်ကိုရှောင်ရှားလိုက်ပေသည်။ ဤလှုပ်ရှားမှုကား လေးဖက်လေးလံရှိမိစ္ဆာစွမ်းအင်ထံသို့တိုက်ရိုက်ရိုက်ခတ်သွားတော့သည်။

တစ်ပြိုင်နက်တည်းပင်၊ သူ့ညာလက်ကိုဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး လေပြင်းကြောင့်ပြုတ်ကျလာသောမိုးမခပင်သစ်ရွက်ကိုဆုပ်ကိုင်ကာ တံခါးရှိကျောက်ပြားကိုရိုက်လိုက်သည်။

ဤသာမန်သစ်ရွက်ကားရှုလင်ကျားလက်ထဲရောက်သွားသော် အချွန်မြဆုံးပါးလွှာသောဓားသွားနှင့်နှိုင်းယှဥ်၍ရပေသည်။ ဂျစ်ခနဲမြည်သံနှင့်အတူ ၎င်းက"သွမ့်ဖူ"ဟုရေးထွင်းထားသောကျောက်ပြားကို ခုတ်ထစ်လိုက်ပြီး အပိုင်းပိုင်းအစစလုပ်ပစ်လိုက်ချေသည်။ ကျောက်ပြားနှစ်ခြမ်းကွဲကျသွားသည်။

"မင်း--"

သွမ့်ဟောင်ရန်အသာစီးရနေခဲ့ပေမဲ့ ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ သူ၏မျက်နှာထားမှာအလန့်တကြားပြောင်းလဲသွားပြီး သူ့လက်မှအလင်းစီးကြောင်းခါရမ်းသွားကာ ရှုလင်ကျား၏လှုပ်ရှားမှုများကိုတားဖို့အချိန်မရှိလိုက်ပေ။

ဤကျောက်ပြားပေါ်ရှိနာကျည်းချက်ကား ထိုက်ဟုကျောက်တုံးကဲ့သို့မပြင်းထန်သော်လည်း အရာအားလုံး၏အစဟုကိုယ်စားပြုပြီး သားအမိနှစ်ယောက်သေသွားချိန်တွင် ၎င်းတို့၏အဆုံးမဲ့မကျေနပ်များပုန်းကွယ်နေပေသည်။

သေခြင်းနှင့်ရှင်ခြင်း၏အရေးကြီးနေသောအခိုက်အတန့်တွင် လှုပ်ရှားမှုတိုင်းကသော့ချက်ဖြစ်ကာ ရှုလင်ကျားကအားနည်းချက်သေးသေးလေးကိုပင်မချန်ရစ်ထားခဲ့ပေ။

ကျောက်ပြားပျက်ဆီးသွား၍ သွမ့်ဟောင်ရန်တိုက်ခိုက်ခံလိုက်ရကာ အနောက်ကိုယိုင်သွားသည်။

မှော်စက်ဝန်းမှဖြစ်ပေါ်လာသောဓားသွားအနက်တို့မှာ သူတို့ဝတ်ရုံကိုမထိခင် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။ ရှုလင်ကျားကပျံသန်းတိုက်ခိုက်ဖို့အခွင့်ကောင်းယူလိုက်ပြီး ဓားလှုပ်ရှားမှုတိုက်ကွက်များပြုလုပ်ရန် သူ့လက်ဗလာနှစ်ဖက်ကိုသုံးလိုက်သည်။ ပုံရိပ်များအကြားတွင် သွမ့်ဟောင်ရန်သွေးတစ်လုတ်အန်လိုက်မိကာ မြေပြင်ပေါ်လဲကျသွားပေသည်။

ကျင်းဖေးထုန်မျက်လုံးများလက်သွားကာ "ကောင်းပြီ"ဟုပြောလိုက်သည်။

သူသည်အလွန့်အလွန်အံ့သြဖွယ်ကောင်းသောတိုက်ကွက်ကို ချီးကျူးရုံတင်မက၊ ရှုလင်ကျား၏လုပ်ရပ်တသီတသန်းမှာ အလွန်အမင်းအကြံအဖန်ကောင်းလှသည်။

သမိုင်းကြောင်းကိုပြောင်းလဲဖို့စွန့်စားလုပ်ဆောင်ရာ၌ အလယ်ဗဟိုတွင်အခိုက်အတန့်အနည်းငယ်သာရှိသည်။ ဒါကိုလုပ်ဖို့ဆိုရင် ရဲစွမ်းသတ္တိ၊ လုပ်ရည်ကိုင်ရည်နှင့် ခွန်အားတို့အကုန်လုံးမှာမရှိမဖြစ်ပင်ဖြစ်ကာ နက်နဲစွာဆုချီးမြှင့်ခံရဖို့မဖြစ်နိုင်သည်မဟုတ်။

သူ့ဝတ်ရုံတွေကတဖျတ်ဖျတ်ခါလျက် ရှုလင်ကျားကား သည်းထန်သောလေထဲတွင်မြဲမြံစွာမတ်မတ်ရပ်နေပြီး ဝတ်ရုံကိုခါလိုက်ပြီးနောက် ကျင်းဖေးထုန်ကိုစိုက်ကြည့်ရန်ခေါင်းလှည့်လိုက်ပြီး သူ့အောက်နှုတ်ခမ်းကိုပင့်လိုက်သည်။

သူ၏မျက်နှာထားမှာ တောက်ပကာ ဂုဏ်ယူနေပြီး သူ့နှဖူးပေါ်ကချွေးသီးတို့မှာသူ၏လှုပ်ရှားမှုတို့နှင့်အတူစီးကျလာကာ မြစ်နှင့်ကန်ထဲတွင်သာယာမှုအနည်းငယ်ကိုဆောင်ကျဥ်းလာသည့်နှယ် အရမ်းကိုတောက်ပလွန်းလှသဖြင့် လရောင်ပင်မယှဥ်နိုင်။

ကျင်းဖေးထုန်သည်မသိလိုက်မသိဘာသာဖြင့်မျက်လွှာချလိုက်မိ၏။ ဤမြင်ကွင်းက သူ့အား စိတ်နှလုံးပူဆွေးသောကနှင့်ဂုဏ်မာနတို့ရောယှက်နေသောခံစားချက်ကို ရုတ်တရက်ခံစားမိလာစေသဖြင့် သူဆက်မကြည့်ရဲလောက်အောင်ပင်။

ကံကောင်းထောက်စွာဖြင့် ရှုလင်ကျားကသွမ့်ဟောင်ရန်ဆီအာရုံပြန်စိုက်လိုက်သည်။

သွမ့်ဟောင်ရန်မှာ သူထုတ်လွှတ်လိုက်သောဓားစွမ်းအင်ကြောင့် ရင်ဘတ်ကိုတိုက်ရိုက်ထိမှန်သွားခဲ့သည်။ ရှုလင်ကျားသာအပြည့်အဝတိုက်ခိုက်လိုက်ရင် သူချက်ချင်းသေသွားလိမ့်မည်ပင်။ သို့သော် ထိုအကြောင်းကြောင့် သူကဒဏ်ရာအပြင်းအထန်ရသွားပေသည်။

တစ်ခုခုမှားနေမှန်းသွမ့်ဟောင်ရန်သိသွားပြီး ရှုလင်ကျားနှင့်ကျင်းဖေးထုန်လှုပ်ရှားလာမှာကိုမစောင့်ဘဲ လက်မြှောက်ကာပြောလိုက်သည်။

"ခဏနေအုံး!"

ဘယ်လိုထွက်ရမလဲဆိုတာကိုသူအမြန်စဥ်းစားနေမိပေမဲ့ ကျင်းဖေးထုန်နှင့်ရှုလင်ကျားတို့ကသူ့ကိုတစ်ပြိုင်နက်တည်းကြည့်နေကြသည်ကိုသူမြင်လိုက်ရပြီး သူတို့ကိုကြည့်ရတာအံ့အားသင့်နေပုံပင်။

သွမ့်ဟောင်ရန်တဒဂ်မျှကြောင်အသွားရပြီး ထို့နောက်တွင် နာကျင်မှုဖြင့်ကြောက်မက်ဖွယ်ရာအော်ငိုလိုက်မိသည်။

သူ့အနောက်တွင် ဓားတစ်လက်ကသူ့နောက်ကျောကိုထိုးဖောက်ဝင်နေပြီး သွေးရွှဲနေသောဓားသွားက သူ့ရင်ဘတ်မှဖောက်ထွက်နေပေသည်။

၎င်းမှာမိစ္ဆာဓားပင်ဖြစ်၏။

__________________________________________________

!zawgyi!

က်င္းေဖးထုန္၏မ်က္လုံးမ်ားလက္သြားကာ "ေကာင္းၿပီ"ဟုေျပာလိုက္၏။

................................................................................

က်င္းေဖးထုန္သည္ ၿခံဝန္းအလယ္ဗဟိုရွိထိုက္ဟုေက်ာက္တုံးထံသို႔ တည့္တည့္မတ္မတ္ေလွ်ာက္သြားၿပီးျဖစ္၏။

သူ၏ခန့္မွန္းခ်က္ဟာလည္း ရႈလင္က်ားႏွင့္အတူတူပင္ျဖစ္သည္။ ခုနကရန္ပြဲအတြင္းတြင္ နတ္သမီးဝမ္ယန္ကားသြမ့္ေဟာင္ရန္၏ပစ္ေပါက္ျခင္းခံလိုက္ရကာ ထိုေက်ာက္တုံးေရွ႕ေမွာက္သို႔က်သြားခဲ့သည္။ ေျပာရရင္ ဒါကအဆုံးသတ္တြင္သူမေသဆုံးသြားခဲ့ေသာေနရာပင္။ မေက်နပ္ခ်က္မွာအလြန္ျပင္းထန္လြန္းသျဖင့္ ေမွာ္စက္ဝန္းျဖစ္လာရန္အတြက္သင့္ေတာ္ေပသည္။

ဟုတ္၊မဟုတ္ကေတာ့ မင္းတစ္ခ်က္ၾကည့္႐ုံႏွင့္သိလိမ့္မည္။

သို႔ေသာ္ ဤအခိုက္အတန့္တြင္ ရႈလင္က်ားခ်က္ခ်င္းဆိုသလိုအေရွ႕ကိုေ႐ြ႕သြားၿပီး လူတစ္ကိုယ္လုံး႐ုတ္တရက္ခ်ဥ္းကပ္သြားကာ က်င္းေဖးထုန္ေရွ႕ကိုသြားလိုက္ၿပီး အသံနိမ့္ျဖင့္ေအာ္လိုက္သည္။

"ေနပါအုံး!"

က်င္းေဖးထုန္ၿပဳံးလ်က္ သက္ျပင္းခ်ၿပီး ေမးလိုက္သည္။

"ရႈရွစ္တိ၊ ဘာျဖစ္လို႔လဲ။"

ရႈလင္က်ားသည္ သူ႕အၿပဳံးေနာက္ကြယ္ကစိတ္မရွည္မႈကိုၾကားလိုက္ရၿပီး ဂ႐ုမစိုက္ဘဲ ေျပာလိုက္၏။

"ရွစ္ရႈန္း၊ ဒီေနရာမွာေနေနတဲ့ ေမြးရာပါေျခေထာက္မသန္တဲ့မိန္းကေလးတစ္ေယာက္ရွိတယ္။ အစ္ကိုကစိတ္လိုက္မာန္လုပ္ေနတာပဲ။ အစ္ကိုလူေတြကိုသြားစရာေနရာမရွိမျဖစ္ေစခ်င္ဘူးမလား။"

သူသည္"ေျခေထာက္မသန္"ဟူေသာစကားလုံးကို အသာဖိေျပာလိုက္သျဖင့္ က်င္းေဖးထုန္၏မ်က္ဝန္းထဲတြင္အံ့အားသင့္ေသာအၾကည့္တစ္ခ်က္ျဖတ္ေျပးသြားကာ သူ႕ႏွလုံးသားအနည္းငယ္လႈပ္ခတ္သြားရေပမဲ့ မ်က္စိတစ္မွိတ္အတြင္းတြင္ သူ၏မ်က္ႏွာထားမွာ ပုံမွန္ျပန္ျဖစ္သြားသည္။

ဘယ္ညာလွမ္းကာအေယာင္ျပလိုက္ၿပီး ရႈလင္က်ားကိုပတ္ေရွာင္သြားလိုက္ကာ ထိုက္ဟုေက်ာက္တုံးထံကိုလက္ဝါးႏွင့္ရိုက္ခ်လိဳက္ၿပီး အၿပဳံးတစ္ပြင့္ႏွင့္ေျပာလိုက္သည္။

"ဒီေနရာကမဂ္လာမရွိဘူး။ မ်ားမၾကာမီဖ်က္ဆီးခံရေတာ့မွာ။ ဒါေပမဲ့ ဒါကိုဖ်က္ဆီးပစ္ဖို႔ကိုယ့္လက္ကိုငွားလိုက္႐ုံပဲေလ။ ကြဲျပားျခားနားမႈရွိလို႔လား။"

---သူဘာကိုဆိုလိုမွန္း သူသိလိုက္ၿပီ။

ရႈလင္က်ား၏မ်က္လုံးမ်ားအနည္းငယ္လႈပ္ခတ္သြားကာ က်င္းေဖးထုန္၏ပုခုံးကိုေဘးတိုက္ဆုပ္ကိုင္လိုက္ၿပီး ေျပာလိုက္သည္။

"ဒီကေန႕ကြၽန္ေတာ္ဒီမွာရွိေနမွာေတာ့ ကြၽန္ေတာ္ဒီတိုင္းရပ္ၾကည့္မေနနိုင္ဘူး။"

လွည့္ကြက္ကၿပီးဆုံးသြားေလၿပီ။

က်င္းေဖးထုန္ကရႈလင္က်ား၏လည္တိုင္ေဘးကို ဓားတစ္ေခ်ာင္းသဖြယ္ၫႊန္ျပလိုက္ရာ ရႈလင္က်ားအလ်င္အျမန္ေနာက္ျပန္ဆုတ္လိုက္ရၿပီး တစ္ဖက္လူအားထိုက္ဟုေက်ာက္တုံးကိုထပ္မံရိုက္ခတ္ျခင္းမွ တားဆီးနိုင္ျခင္းမရွိေတာ့သည္ကို ၾကည့္ေနရေပသည္။

ထို႔ေနာက္ သူတို႔ကိုယ္ေနဟန္ထားယိမ္းယိုင္သြားသည္ႏွင့္ သူတို႔လွည့္လိုက္သည့္တဒဂ္တြင္ ရႉးရႉးရွဲရွဲျမည္သံႏွင့္အလင္းစီးေၾကာင္းတစ္ခု ႐ုတ္တရက္ထြက္ေပၚလာခဲ့ၿပီး ၎ကအေမွာင္ထဲတြင္႐ုတ္ျခည္းထြန္းလင္းေတာက္ပလာေလသည္။

႐ုတ္တရက္မေတာ္တဆမႈပင္။