Ayoko na, hindi ko na alam, hindi ko na alam ang gagawin ko. Dahil sa tuwing tutugtog ang musikang ala-ala mo, sumisikip ang puso ko, tila hindi ko na kayang tiisin ang bawat pintig na may kirot. Kirot na hindi ko kayang alisin sa bawat paggalaw ng mga daliri ng orasan, sa mga oras na nais ka sanang makasama, ngunit hindi talaga tayo ang para sa isa't isa. Kailangan kong tanggapin na patuloy na lang akong aasa, at kahit sino pang dumating sa buhay ko, bakit hindi kita makalimutan? Bakit hindi kita malimutan? pagod na pagod na ang isip kong pilit na kinaliligtaan ang pangalan mo, ang mga bagay na ginagawa ko na nagpapaalala sayo. Pwede bang wag kanang sumagi sa isip ko, pagod na kasi akong magsinungaling. Pagod na ang isip ko kakasiningaling kung anong ngalan mo, pagod na ang isip ko kakakamusta sayo kahit binura mo na ako sa mundo mo.