ပြတင်းပေါက်ဘက်ကိုပဲ ငေးကြည့်နေတဲ့ ဂျောင်ကု

က ယွန်းဂီဘက်ကို လှည့်လာကာ မေးသည် ။

" အစ်ကို ! ကျွန်တော် ဆေးရုံက မဆင်းရသေးဘူးလား ? "

" ဆင်းလို့ ဘယ်ဖြစ်မလဲ ? မင်း ခွဲစိတ်ရဦးမယ်လေ ... "

" ခွဲစိတ်ဖို့က အဆင်ရောပြေရဲ့လား ? "

ဂျောင်ကုကို ဘာမှ မပြောထားသေးပေမယ့် ခံစားနေ

ရတဲ့ နာကျင်မှုကြောင့် သူ့အခြေအနေလဲ သူသိသည် ။

" ပြေပါတယ်ကွ မင်းနောက်တစ်ပတ်လောက်ဆို ခွဲရ

တော့မှာ ပြီးရင်ကောင်းသွားပြီ "

မုသား သုံးလိုက်ရပေမယ့် ဂျောင်ကုကို ဒီထက်ပိုပြီး

စိတ်ကျသွားစေလို့မဖြစ်ဘူး လို့ ယွန်းဂီက တွေးလိုက်သည် ။

ဂျောင်ကု က ယွန်းဂီကို ပြုံးလျက် ကြည့်လိုက်သည် ။

" တကယ်လား အစ်ကို !? "

ယွန်းဂီက ခဏတော့ တုံ့ခနဲ ဖြစ်သွားပေမယ့် ဟန်

မပျက် ပြန်ဖြေလိုက်သည် ။

" တကယ်ပေါ့ကွ !! "

ခွဲစိတ်ဖို့ဆိုတာ ဘာမှ မသေချာ ဘာမှ မရေရာ ။ ခု

ချိန်ထိ အလှူရှင်လည်း မရှိသေးဘဲ ဂျောင်ကုကို

လိမ်လိုက်ရသည်က ပို စိတ်ဖိစီးရသည် ။

အမြန် အဆင်ပြေရင်ကောင်းမှာပဲ ဂျောင်ကုရယ် ။

//

ကြာလာလေ ဂျောင်ကု အခြေအနေက ဆေးတွေ

သောက်နေရင်းကို ပိုဆိုးလာခဲ့သည် ။ ဂျောင်ကုက

စကားပြောဖို့ ပိုကြိုးစားနေရပြီး ပို၍ နွမ်းဖတ်ဖြူ

ဖျော့လာသည် ။

" ဂျောင်ကု ! အစ်ကိုက မင်းအတွက် ဆန်ပြုတ်လေး

ပြုတ်လာခဲ့ပေးမယ်နော် "

ယွန်းဂီက ခေါင်းပဲ ညိတ်ပြနိုင်တဲ့ ဂျောင်ကုကို ကြည့်

ရင်း ပိုစိတ်မကောင်းဖြစ်မိသည် ။

" အင်း ခဏစောင့်နော် ... "

ယွန်းဂီက အခန်းတံခါးကို ပြန်စေ့ကာ ထွက်လာခဲ့သည် ။

ဒီကောင်လေး ဒီလိုဖြစ်နေတာ အတွက် ယွန်းဂီက

ဘာလုပ် ပေးရမယ်ဆိုတာ မသိတော့ဘူး ဖြစ်သည် ။

ယွန်းဂီအတွက်ကတော့ အလှူရှင်ကို ထိုင်စောင့်နေရ

တာဟာ သေမယ့်နေ့တွေကို ထိုင်စောင့်နေသလိုပဲ

ခံစားရသည် ။

" ဂျီမင်း ? ဂျီမင်းကို ငါဆက်သွယ်ရမလား ? ဟုတ်

တယ် ဂျီမင်း ကို ငါဆက်သွယ်ရမယ် ။ ပြီးရင် ဂျောင်

ကုကို ပြောပြရမယ် ။ ဂျီမင်းကို မင်းဆီခေါ်လာမယ်

လို့ ။ အဲ့တာဆို ဒီကလေးက အများကြီး စိတ်ပျော်

လာပြီး တစ်ဝက်သက်သာနေတော့မှာပဲ "

ယွန်းဂီက ဆန်ပြုတ်ပန်းကန်လေးယူပြီး လူနာဆောင်

ထဲ ဝင်လာတော့ ကုတင်ဘေးမှာ သတိမရှိတော့ဘဲ

ပုံလျက်သား လဲကျနေတဲ့ ဂျောင်ကုကို တွေ့လိုက်

ရသည် ။

*ခွမ်း*

ယွန်းဂီ လက်ထဲက ဆန်ပြုတ် ပန်းကန်မှာ ခွမ်းခနဲ ။

" ဟင် ဂျောင်ကု !! ဂျောင်ကု ! သတိထားစမ်း !!!!!!!

လာကြပါဦး ! "

ယွန်းဂီရဲ့ အော်သံကြောင့် ဆရာဝန်တွေ ရောက်လာ

ပြီး အမြန်စမ်းသပ်ကြသည် ။

" မဖြစ်ဘူး ... မြန်မြန် အရေးပေါ်ခန်းပို့ရမယ် ။

မဟုတ်ရင် အသက်အန္တရာယ် ရှိတယ် "

" ဗျာ !!! "

ယွန်းဂီက အရမ်းကို တုန်လှုပ်သွားသည် ။ ဘယ်

နှရက်မှ မရှိသေးဘဲ အသက်အန္တရာယ် ထိပါ ထိခိုက်

လာပြီတဲ့လေ ။

" ဆရာမတို့ ဒီလူနာကို အရေးပေါ်ခန်း အမြန်ပို့ ... "

ယွန်းဂီကတော့ ဘာတစ်ခွန်းမှ ဝင်မပြောနိုင်ဘဲ

အကြောင်သား ဖြစ်နေရသည် ။

မနေ့တစ်နေ့ကထိ ယွန်းဂီ နဲ့ ဆိုဂျူသောက်နေတဲ့

ကလေးက ၊ အစ်ကို ကို မနေ့တနေ့ကထိ လိုက်စ

နောက်နေတဲ့ကလေးက ၊ အကောင်းအတိုင်းရှိနေ

တဲ့ ကလေးက အခု အရေးပေါ်တဲ့လား ။

ယွန်းဂီ ခြေမကိုင် လက်မကိုင်မိနဲ့ ဘာဆက်လုပ်ရ

မယ် မသိတော့ပါ ။

" အာ ... ဘာလုပ်ရမလဲ ? ဂျီမင်း ! ဂျီမင်း ကို အမြန် ဖုန်းဆက်ရမယ် "

//

ဂျီမင်းက အထုပ်အပိုးတွေကို ကားပေါ်တင်ကာ အိမ်

ပြောင်းနေသည် ။ အဒေါ်ကြီးကို တောင်းတောင်းပန်

ပန် နှစ်လလောက်ထိ ဆွဲကာ အရစ်ရှည်ထားလို့ ခု

ကျမှ အိမ်ပြောင်းရခြင်းဖြစ်သည် ။ မဟုတ်ရင် ပတ်

ဂျီမင်းတို့ လမ်းပေါ်တဲထိုးရတော့မည် ။

" အဲ့ဒါက ဒီဘက်မှာချပေး မဟုတ်ဘူး အဲ့တာက ဟို

ဘက် ဟိုဘက်... "

ဖုန်းသံက အဆက်မပြတ်မြည်နေသော်လည်း အိမ်

ူ

ပြောင်းရွှေ့နေသံတွေကြောင့် ဂျီမင်း ကမကြားပေ ။

" ပတ်ဂျီမင်း ရယ် ဖုန်းကိုင်စမ်းပါ !!!!! "

ယွန်းဂီက ဖုန်းခေါ်နေရင်း ညည်းညူနေမိသည် ။

ဆက်နေရင်းနဲ့ ဂျောင်ကု အရေးပေါ် အခြေအနေကို

လည်း လှမ်းကြည့်နေရသည် ။

" ပတ်ဂျီမင်း မင်းချစ်ရတဲ့သူ အသက်လုနေရချိန်မှာ

မင်းကတော့ အနားမှာရှိသင့်တယ်မလား ?

//

ဂျီမင်းက ဖုန်းကို ခဏထုတ်ကြည့်မိလိုက်တော့ ဖုန်း

အဝင် ​Call တွေ အများကြီး တွေ့လိုက်ရသည် ။

" ဟင် ! ဖုန်းတွေ ခေါ်ထားတာပဲ ဘယ်သူလဲ မသိ ... သိ "

ဖုန်းနံပါတ်ကို ကြည့်နေရင်းမှာပင် နောက်တစ်ခါ အဲ့

ဖုန်းပဲ ထပ်ဝင်လာသည် ။ ဂျီမင်းက ထိုဖုန်းကို ကောက်

ကိုင်လိုက်သည် ။

" ဟဲလို ... "

" ပတ်ဂျီမင်း ! မင်း ခုချက်ချင်း ငါ့ဆီကိုလာ !! "

ယွန်းဂီအသံက အလျင်လိုပြီး စိုးရိမ်ပူပန်တာတွေ

ပြည့်နေပုံပေါ်သည် ။

" ဟမ် ဒီအသံက .. အစ်ကိုယွန်းဂီ ? ဟားဟား !!!

အစ်ကို ရုတ်တရက်ကြီး ဘာဖြစ်တာလဲ ? ထူးထူး

ဆန်းဆန်း ဖုန်းဆက်လို့ပါလား ? ကျွန်တော်က ဖုန်း

နံပါတ်အဟောင်းပဲ မှတ်ထားမိတာ "

" အခု ငါ့ဆီကိုလာ !!! သူ ဆေးရုံတင်ထားရတယ် "

" သူ ? ဘယ် ... ဘယ်သူလဲ ? "

ဂျီမင်းက နည်းနည်းတော့ ကြောင်သွားမိသည် ။

" ဂျောင်ကု ! ဂျွန်ဂျောင်ကု !!! "

" ဟမ် ... "

ဂျီမင်းက ကြားနေရတာကိုတောင် မယုံနိုင်ဖြစ်နေသည် ။

" ပထမတစ်ခါ မင်း ဂျောင်ကု ဆီလာတဲ့ ဆေးရုံကိုပဲ ။

အရေးပေါ်ခန်းဆီသာ အမြန် လာခဲ့ "

တိခနဲ ပြတ်သွားသော ဖုန်းသံနဲ့အတူ ဘာတွေ ဖြစ်မှန်းမသိဘဲ ဆေးရုံတင်ရသည် ဆိုတာပဲ

သိရသည် ။

" ဟင် .. ဆေးရုံ ? အရေးပေါ်ခန်း ? မဖြစ်ဘူး !!!

မဖြစ်ဘူး !!! "

ဂျီမင်းက ခေါင်းပေါ်ကို မိုးကြိုးတည့်တည့် ပစ်ချ

လိုက်သလို ခံစားနေရသည် ။ ထို့နောက် အိမ်ရှေ့ကို

ပြေးထွက်ပြီး Taxi ငှားလိုက်သည် ။

" အစ်ကိုလေး !! ဒါတွေကရော ဘယ်မှာထား ... ထား ... "

ဂျီမင်းက အလောတကြီးနဲ့ ပြေးထွက်သွားတာမို့

ဘေးလူတွေကလည်း ကြောင်သွားကြသည် ။ ဂျီမင်း

အဖို့ စိတ်လောနေတာကြောင့် အချိန်တွေက အရမ်း

နှေးနေသလို ခံစားနေရသည် ။ ရပ်လာတဲ့ တက္ကစီ

ပေါ် တက်ကာ အမြန်မောင်းခိုင်းလိုက်သည် ။

" ဂျောင်ကုရယ် ... ဘာတွေဖြစ်တာလဲကွာ !!! ချီး ! "

ဂျီမင်းက စိတ်ပူတာပဲသိတော့သည် ။ ခြေမကိုင်မိ

လက်မကိုင်မိနဲ့ ပူထူကာ ရူးတော့မလို ခံစားနေရသည် ။

အရင်ကလည်း ဒီလို သတင်းကြောင့် ပြေးခဲ့ရဖူးပြီး

ဒီလိုမျိုး နောက်တစ်ခါ မပြေးရပါစေနဲ့ ဆုတောင်း

နေခဲ့တာ ဆုတောင်းက မပြည့်ခဲ့ဘူး ။ ဂျီမင်းအတွက်

ဆို ဆုတောင်းတွေက ဘယ်တော့မှ မပြည့်ခဲ့တာ

လည်း ဖြစ်သည် ။

ဆေးရုံရှေ့ကားလဲ ထိုးစိုက်ရော ဂျီမင်း ကားအရှိန်

မသတ်ခင်မှာပင် ပြေးဆင်းကာ ဆေးရုံထဲကို ဘယ်

လို ပြေးဝင်သွားသည် မသိအောင် အမြန် ရောက်လာ

သည် ။ ထို့နောက် အရေးပေါ်ခန်းဆီ အမြန်ပြေးသွား

လိုက်သည် ။

ခွဲစိတ်ခန်းရှေ့မှာ ခြေကုန်လက်ပန်းကျလျက် ထိုင်နေ

တဲ့ ယွန်းဂီကို ဂျီမင်းက တွေ့လိုက်ရသည် ။

" အစ်ကို !! "

ဂျီမင်း ကိုတွေ့တော့ ယွန်းဂီ က ထိုင်နေရာမှ ထလိုက်သည် ။

" ဂျီမင်း ! "

ရုတ်တရက် ယွန်းဂီက ဂျီမင်း ကို ဖက်ကာ ငိုတော့သည် ။

" ဟမ် အစ်ကို ? ဘာဖြစ်တာလဲ ? ကျွန်တော့်ကိုပြော

ပါဦး ! စိတ်ပူလိုက်တာ အစ်ကိုရယ် "

ယွန်းဂီက ငိုနေတာကြောင့် စကားလုံးတွေဟာ ကောင်း

ကောင်း မထွက်လာ ။

" သူ ... သူ ... နှလုံးအစားထိုး ခွဲစိတ်ရမယ်တဲ့ ။ "

" ဘာဖြစ်တယ် ? မဖြစ်နိုင်တာ အဲ့တာ ဘာစကား

လဲ ? ဂျောင်ကုက ကောင်းကောင်း အလုပ်လုပ်နေ

တာပဲ မလား ? "

ယွန်းဂီက မျက်ရည်တွေကို သုတ်ရင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည် ။

" ဟုတ်တယ် ... ဒါပေမဲ့ သူကလေ ... သူက မင်း

ပြန်ဆက်သွယ်လာမှာ စောင့်ရင်း ဆေးတွေလည်း

မသောက်ဘူးကွာ !!! "

" ဘယ်လို ! "

ဂျီမင်းရဲ့ ရင်ထဲကို မြှားနဲ့ ပစ်တာထက် ပိုနာကျင်ရသည် ။

" သူသာ နေမကောင်းရင် မင်းပြန်ဆက်သွယ်လာမှာ

ပဲ ဆိုပြီး ခေါင်းမာနေတာလေ ... "

ဂျီမင်းက ခြေလှမ်းတွေ ယိုင်နဲ့ကာ နောက်သို့ တစ်

လှမ်း နှစ်လှမ်း ဆုတ်သွားလိုက်သည် ။

" မဟုတ်ဘူး .. မဟုတ်ဘူး ... အဲ့တာ ဘာစကားလဲ ? "

" ဂျီမင်းရယ် ! အခု .. သူ့ သွေးနဲ့တူတဲ့သူ ၊ တစ်ရှူး

အမျိုးအစားတူတဲ့သူကလဲ မရှိဘူး ။ ခုချိန်ထိ ခွဲစိတ်

ခန်းထဲမှာ သေသလား ရှင်သလားလည်း မသိရဘူး

ဘယ်လိုလုပ်ကြမလဲ ငါတို့ဘယ်လိုလုပ်ကြမလဲ ? ဂျီ

မင်း ရယ် !!!!! "

ဂျီမင်းရဲ့ ကမ္ဘာပြိုလေသည် ။ နှလုံးသားတွေ တစ်စ

စီစုတ်ပြတ်သွားခဲ့ပြီ ။ ကြားနေရတဲ့ စကားတွေကို

မယုံနိုင်အောင် အိပ်မက်သာ ဖြစ်စေချင်ခဲ့သည် ။

" အစ်ကို ! အဲ့တာ ဘာတွေ ပြောနေတာလဲ ?!

ဘာတွေလဲလို့ အစ်ကို !!!!!!! "

" မင်းလည်း နာကျင်ရမယ်ဆိုတာ ငါသိပါတယ် ။

ဒါပေမဲ့ ဂျောင်ကုကလည်း နာကျင်ခဲ့ရပါတယ် ။ သူ

မင်းကို နေ့တိုင်းမျှော်နေတာ ။ သူ တောက်ပတာပဲ

မြင်ချင်တဲ့ မင်းဆန္ဒကို သူဖြည့်ပေးခဲ့တာ ။ မင်း

အကြောင်းတွေချည်း အပ်ကြောင်းထပ်အောင် ငါ့ကို

ပြောနေခဲ့တာ "

" တော်ပါတော့ !!!!! အခု ကျွန်တော် သေတော့မလိုပဲ ။ "

ဂျီမင်းက နားနှစ်ဖက်ကို ပိတ်ကာ အော်ပစ်ကာ

ထိုင်ချမိလိုက်သည် ။

' အစ်ကို့ ဘက်ကသာ ဆက်သွယ်လာမယ်ဆို အချိန်

မရွေးပါပဲ ' တဲ့လို့ ပြောခဲ့တဲ့ စကားတွေဟာ ဂျီမင်း

နားထဲမှာ ပဲ့တင်ထပ်ကာ ကြားနေမိသည် ။

" ဘာလို့လဲ ? ဘာလို့အဲ့လောက်ရက်စက်ရတာလဲ ?

အဲ့လောက်လိုလို့လားဗျာ !!! ကျွန်တော့်ကိုပဲ သေ

အောင် နှိပ်စက်ရရင်တော်ရောပေါ့ ။ ကျွန်တော်

ချစ်တဲ့သူကိုပါ ခုလို ဖြစ်အောင်လုပ်ရတာလဲ !!!!!!!!!! "

ဂျီမင်းက လည်ချောင်း ခြစ်သံတွေနဲ့အတူ ငိုနေမိ

သည် ။ နှစ်ယောက်လုံးလည်း မပျော်ရွှင်ခဲ့ရတာ

တင် လုံလောက်နေပြီကို ထပ်ပြီး ဝမ်းနည်းစရာ

အဖြစ်အပျက်တွေတဲ့လေ ။

" လူနာရှင် ရှိလား !!!??? "

ထိုစဉ် ဆရာဝန်က လူနာရှင်ကို ရှာနေတာကြောင့် စိုး

ရိမ်မှုတို့ ပိုကြီးမားလာခဲ့သည် ။

ယွန်းဂီ က ဆရာဝန်ဆီပြေးကာ သွားပေမယ့် ဂျီမင်း

က ​မတ်တပ်တောင် ရပ်နိုင်စွမ်းမရှိတော့ ။

" ဆရာ ... အခြေအနေ ? "

" နောက်လေးနာရီအတွင်းမှ နှလုံးအစားထိုးဖို့ မရရင်

စိတ်မကောင်းပေမယ့် ကျွန်တော်တို့ လက်လွှတ်ရပါ

လိမ့်မယ် "

ဒီစကားကိုလည်း ယွန်းဂီနဲ့ အတူ ကြားလိုက်တဲ့ ဂျီ

မင်းက စိတ်လွှတ်သွားမိသည် ။ ကြမ်းပြင်ပေါ် ထိုင

ကျနေတဲ့ ဂျီမင်းက မြန်မြန်ထလာကာ ဆရာဝန်ရဲ့

အင်္ကျီစတို့ကို ဆောင့်ဆွဲလိုက်သည် ။

" ဘာဗျ !!!!! ဘာစကားပြောတာလဲ ? သူတစ်ခုခုဖြစ်

ရင် ခင်ဗျားတို့ကို ကျုပ်သတ်မှာနော် !!!!! "

" ဂျီမင်း ကျေးဇူးပြုပြီး စိတ်လျှော့ပါကွာ ! "

ယွန်းဂီ က ကြားကနေ ဂျီမင်းကို ဝင်ဆွဲကာ တားလိုက်သည် ။

" ကျွန်တော်တို့လည်း အကောင်းဆုံးကြိုးစားနေပါ

တယ် ။ နှလုံး မရဘူး ဆိုရင်တော့ ကျွန်တော်တိုလည်း ဘာမှ လုပ်ပေးလို့ မရပါဘူး ။ သွားခွင့်ပြုပါဦး ... "

ဂျီမင်းက ဆရာဝန်ရှေ့တွင် ပြေးကာ ဒူးထောက်

တောင်းပန်လိုက်သည် ။

" ဂျီမင်း !? အဲ့တာ ဘာလုပ် ... "

ယွန်းဂီ က မျက်လုံးအပြူးသား နဲ့ ဂျီမင်း ကို ကြည့်

နေမိသည် ။

" ဘယ်ကိုလဲ ? မသွားပါနဲ့ ... ဂျောင်ကု ကိုတော့

ကယ်ပေးပါ ဒီလိုမျိုး တောင်းပန်ပါ့မယ် !!! "

" အားနာပေမယ့် ကျွန်တော်လည်း ပြောစရာ

တစ်ခြားစကား မရှိပါဘူး ။ နှလုံးအစားထိုးဖို့

အလှူရှင်ရလာပြီဆိုရင် ကျွန်တော်တို့ အကောင်း

ဆုံး ကြိုးစားပေးမှာပါ ။ ဒီကြားထဲလည်း ရလာနိုငသေးတာမို့ စောင့်ကြည့်ရအောင်ပါ "

ဆရာဝန်က အားတတ်အောင် ပြောသွားပေမယ့် ဂျီ

မင်းကတော့ ခြေထောက်တွေ ယိုင်နဲ့ကာ မြေပေါ်မှာ

ခွေလျက် ကျသွားသည် ။ ခုလိုမျိုး ဘာမှ မလုပ်ပေး

နိုင်တဲ့ ကိုယ့်ကိုကိုယ်လည်း မုန်းနေမိသည် ။

" အစ်ကို နဲ့ ကျွန်တော်က Soulmate တွေ သိလား ? "

ဂျောင်ကုရဲ့ ပုံရိပ်တွေ မြင်ယောင်နေရင်းက ဂျောင်

ကုပြောခဲ့တဲ့ စကားလေးကို ပြန်ကြားမိသည် ။

" ဂျောင်ကု ... တကယ် ငါတို့က Soulmate တွေ

ထင်ပါတယ် ။ အခု မင်းလဲ အသက်လုနေရသလို ငါလဲ အရှင်လတ်လတ် သေနေရသလိုပဲ ။ "

" အစ်ကို နဲ့ ကျွန်တော်က Soulmate တွေ သိလား "

ပဲ့တင်ထပ်နေတဲ့ အသံလေးက ကြားယောင်တိုင်း

ရင်ထဲမှာ စူးခနဲ နာသည် ။

" ခဏ Soulmate ? "

" ကြိုက်တာလည်း တူတယ် တစ်ယောက်နဲ့ တစ်

ယောက်လဲ လိုက်လျောညီထွေမှု ရှိတယ် ။ တော်

တော်များများ တူနေတာက အဓိကအချက်ပဲလေ "

ဂျောင်ကု ပြုံးရင်း ပြောနေတဲ့ မြင်ကွင်းလေးက ဂျီ

မင်း အတွေးထဲ မြင်ယောင်လာသည် ။

" ငါတို့က တူတယ် ? ဟုတ်တယ် ... ငါတို့က တူတယ် "

ဂျီမင်းက တစ်ခုခုကို သဘောပေါက်သွားကာ ယွန်းဂီ

ပုခုံးနှစ်ဖက်ကို ဆုပ်ကိုင်ကာ မေးလိုက်သည် ။

" အစ်ကို ယွန်းဂီ ! ဂျောင်ကု သွေးကဘာလဲ ? "

" AB negative တဲ့ "

" AB negative ? ဟုတ်ပြီ .. "

ဂျီမင်း မျက်နှာမှာ ပြုံးရိပ်သန်းလာသည် ။ မျက်ရည်

တွေကို လက်ဖမိုးနဲ့ သုတ်ပစ်ကာ ရုတ်တရက် ထွက်

သွားသည် ။

" ဂျီမင်း ဒါက ဘယ်လဲ ? "

ယွန်းဂီ ပြောတာကိုလည်း ဂျီမင်းက မဖြေဘဲ ပြေး

ထွက်သွားသည် ။ အနောက်က ယွန်းဂီ က အပြေး

လိုက်ရင်း ဂျီမင်း လက်ကို လှမ်းဆွဲလိုက်သည် ။

" ဂျီမင်း ဒါဘယ်သွားတာလဲလို့ !!! "

" အစ်ကို ကျွန်တော် ... ကျွန်တော်ပေးမယ် !! ဂျောင်

ကု အတွက် ကျွန်တော့် နှလုံးကို ပေးမယ် !!! "

" ဟာ အဓိပ္ပာယ်မရှိတာ !! "

ယွန်းဂီက ခေါင်းကို ခါပြီး ငြင်းလိုက်သည် ။

" ဘာလို့ အဓိပ္ပာယ် မရှိရမှာလဲ ? ကျွန်တော့်ကိုလေ

ဂျောင်ကုက ပြောဖူးတယ် ကျွန်တော်တို့က Soulmate

တွေတဲ့ ။ အရာအားလုံးလည်း တူတယ်တဲ့ ။ ခုကြည့်

ကျွန်တော်တို့ သွေးအမျိုးအစားတူနေကြတယ် ။

ဘယ်လောက်တောင် ကံကောင်းလိုက်လဲ "

တစ်ဦးအတွက် ကံကောင်းရင် တစ်ဦးအတွက် ကျိန်း

သေပေါက် ကံဆိုးမှ ဖြစ်မှာလား ဆိုတာ ကံကြမ္မာ

ဇာတ်ဆရာရဲ့အလိုကျသာ ဖြစ်သည် ။

ယွန်းဂီလည်း ဒီလိုတိုက်ဆိုင်မှုမျိုး အတွက် အံ့သြမိ

ပေမယ့် ဂျီမင်း ရွေးမယ့်လမ်းကိုတော့ ကျိန်းသေ

ပေါက် တားရမည် ဖြစ်သည် ။

" ဂျီမင်း !! ကျေးဇူးပြုပြီး စိတ်လိုက်မာန်ပါ လျှောက်

မလုပ်စမ်းပါနဲ့ ! မင်းသေသွားလိမ့်မယ် "

ဂျီမင်းက ခဏတော့ တုံ့ဆိုင်းသွားခဲ့သည် ။

" မင်းသိလား ? ငါတို့လည်း သေလူရဲ့ နှလုံးကိုပဲ ရှာ

နေတာ ။ မင်းရဲ့ အသက်ရော နှလုံးကိုရော ပေးတဲ့ထိတော့ မရူးစမ်းနဲ့ ပတ်ဂျီမင်း !!!! "

ယွန်းဂီက ဂျီမင်းရဲ့ လက်ကို တင်းတင်းဆွဲထားသည် ။

အသက်ကို ရင်း၍ နှလုံးတစ်ခုလုံး ပေးလိုက်ရမည်

မှာ ဂျီမင်း အတွက်လည်း လွယ်နေသည့် ကိစ္စတော့

မဟုတ် ။

" သေလူရဲ့ နှလုံးမှ ဆိုရင် လူသတ်ရမှာလား ။ ဘယ်

သူ့ကို သေပါလို့ ဆုတောင်းရမလဲ ? ဒါတောင် အဲ့သွေး

က မတူရင် ဂျောင်ကုက ဘယ်လိုလုပ်မလဲ !!!! "

မျက်ရည်တွေနဲ့ မေးနေတဲ့ ဂျီမင်းရဲ့ မေးခွန်းတွေကို

ယွန်းဂီက မဖြေနိုင်ခဲ့ ။

" အစ်ကို သေချာနားထောင် ! ကျွန်တော် မသေရင် သူသေမှာလေ .... "

ဂျီမင်းက ယွန်းဂီ ပုခုံးနှစ်ဖက်ကို ဆုပ်ကိုင်ရင်း

တည်တည်ငြိမ်ငြိမ် ပြောလိုက်သည် ။

" မင်းကွာ ... ငါတို့အလှူရှင်ကိုပဲ စောင့်ကြရအောင်နော် "

ယွန်းဂီ က ဂျီမင်း လက်ကို ဆွဲကာ လှည့်ပြန်ဖို့

လုပ်သည် ။ ဂျီမင်း က ယွန်းဂီ လက်ကိုဆွဲဖြုတ်

ကာ လွှတ်ချလိုက်သည် ။

" မဟုတ်ဘူး အစ်ကို ! နောက်လေးနာရီဆို သူမရှိ

တော့ဘူး ဆိုတာ တွေးကြည့ရုံနဲ့တင် ကျွန်တော်

ရင်တွေကြေမွလို့ပါ ! ထပ်ပြီးလည်း ဘယ်သူ့မှ

မစောင့်နိုင်တော့ဘူး "

" ဂျီမင်း ရယ် သေချာ ပြန်စဉ်းစားပါဦး ။ တစ်ခြား

နည်းလမ်း ရှိမှာပါကွာ ... "

ဂျီမင်း ရဲ့ လက်တွေကို ယွန်းဂီက တစ်ဖန် ပြန်လည်

ဆုပ်ကိုင်ထားလိုက်သည် ။

" အစ်ကို ရယ် ! ကျွန်တော်က ဘယ်သူမို့လဲ ? ပတ်ဂျီ

မင်းလေ ။ ဂျွန်ဂျောင်ကု အတွက် ဘာမဆို လုပ်ပေး

မယ့်ကောင်လေ "

ယွန်းဂီ လက်ကို ဖြုတ်ကာ ထွက်သွားတဲ့ ဂျီမင်း ကို

တားခွင့်မရလိုက်တော့ပါ ။

" ဂျောင်ကုရာ ။ မင်း ခုလိုဖြစ်နေချိန် မင်း သိပ်ချစ်

ရတဲ့သူကလည်း မင်းအနားကို ရောက်လာပြီး ဒီလို

ပူပန်နေတယ်ဆိုတာ သိရင် သိပ်ပျော်ရှာမှာ မင်းပြန်

ထလာနိုင်မှာမလား ။ ကျေးဇူးပြုပြီး ပြန်ကောင်း

လာပါတော့လား ? "

ယွန်းဂီက နှစ်ယောက်လုံး အတွက် ပူလောင်ရင်း

မျက်ရည်တွေ ကျမိနေသည် ။

//

ဆရာဝန်တွေက ဂျီမင်းရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို လက်မခံ

ပေမယ့် ဂျီမင်းက တစ်ဇွတ်ထိုး ခေါင်းမာသူခဖြစ်သည် ။

ဆုံးဖြတ်ချက် ချပြီးတာကိုလည်း ပြန်မပြင်ဘဲ အဆုံး

စွန်ထိ ရွေးချယ်ထားသည် ။

" အဲ့တာက ကျွန်တော်တို့အတွက်လည်း ခက်ခဲတဲ့

ကိစ္စမို့ အကောင်းတိုင်း ရှိနေတဲ့ လူဆီကတော့ ... "

" ကျွန်တော် လက်မှတ်ထိုးပါ့မယ် ။ ကျွန်တော် ကိုယ်

တိုင် သဘောတူညီစွာနဲ့ ပေးခဲ့တယ်ဆိုတာ ။ ခင်ဗျား

တို့ ဘာပြဿနာမှ မဖြစ်စေရဘူး !!!! "

ဒီခွဲစိတ်မှုရဲ့ နောက်ကွယ်မှာ ဘာပြဿနာမှ တက်

မလာစေဖို့ ဂျီမင်းက ကိုယ်တိုင် တာဝန်ယူပြီး

လက်မှတ်ထိုးခဲ့သည် ။

ဂျီမင်းက စိတ်အားထက်သန်နေသည်မို့ လက်မှတ်

ထိုးဖို့လည်း တုံ့ဆိုင်းမနေခဲ့ပါ ။

" ဒါ ငါပေးနိုင်တဲ့ နောက်ဆုံးအရာပဲ ဂျောင်ကုရယ် ...

ဒါကြောင့် ထပ်ပြီး နေမကောင်းမဖြစ်နဲ့တော့ "

ဆေးတွေ မုန်းတဲ့ မင်း ထပ်ပြီး ဆေးတွေ ထပ်မသောက်

ရတော့ဘူး ။ ဆေးရုံကို မုန်းတဲ့ မင်း ထပ်ပြီး ဆေးရုံ

ကို မလာရတော့ပါဘူး ။ မင်းက မွေးရာပါ ဖြစ်လာ

တယ် ဆိုရင် မင်းဘဝမှာ အဲ့ဒီမွေးရာပါ ကို ငါဖျောက်

ပေးမယ် ။

ငါကတော့ အရမ်းပျော်တယ် ဂျောင်ကု ။ မကြာခင်

မင်းအကောင်းပကတိ ဖြစ်လာပြီး ငါ အရမ်းသဘော

ကျတဲ့ အဲ့ဒီမျက်လုံးဝိုင်းလေးတွေနဲ့ ရယ်ပြုံးနေမယ့်

မျက်နှာလေးကို မြင်ယောင်ရင်းပေါ့ ။

ကောင်းကောင်းရှင်သန်ပါ ကောင်လေး ။ ငါ့အချစ်

တွေနဲ့ ငါ့နှလုံးသားတစ်စုံနဲ့ မင်းပျော်ရွှင်ပါစေ ။

နာရီ လက်တံသံတွေက တစ်ချက်ချက် မြည်နေတာ

ကို အတိုင်းသား ကြားနေရသည် ။ စက္ကန့်တွေ ရွေလျားသွားတိုင်း တစ်ဦးကတော့ ပြန်နိုးထလာဖို့ ပိုနီး

လာပါပြီ ။

ဒီအတောအတွင်း ရီပြုံးခဲ့ရတဲ့ အမှတ်တရတွေကို ဂျီမင်းက ပြန်မြင်ယောင်ရင်း မျက်လုံးထဲက မျက်ရည်ပူတွေဟာ ပါးပြင်ပေါ်မှာ နွေးခနဲ ။

ဂျောင်ကု ရေ ငါ မင်းကိုချစ်တယ် ။ ငါပြောခွင့် မရ

လိုက်ပေမယ့် ငါပြောချင်တယ် ။ ငါမင်းကို တကယ်

ချစ်တာပါ ။

ဂျီမင်း ရဲ့ လက်သွေးကြောထဲကို အရည်တချို့စတငစီးဝင်သွားသည် ။ အမှတ်တရတွေနဲ့အတူ ခွဲစိတ်ကု

တင်ပေါ်က ကောင်လေးကတော့ အိပ်ပျော်တော့မည်

ထင်သည် ။

မင်း ကို ငါ အ ရမ်း ချစ် ပါ တယ် ။

ခဏကြာတဲ့အခါ ' တီ ' ဟု ကြာရှည်မြည်သွားသော

အသံနဲ့အတူ တစ်ဖက်မှာ အသက်မဲ့သွားတဲ့ ခန္ဓာကိုယ် ။

ဆရာဝန်တွေဟာ အချင်းချင်း ခေါင်းညိတ်ပြကာ

လုပ်စရာရှိတာအတွက် ပြင်ဆင်ကြတော့သည် ။

ငြိမ်သက်သွားတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ဟာ မေတ္တာတွေ အပြည့်

အချစ်တွေ အပြည့် သံယောစဥ်ကြိုးတွေ အပြည့် ။

ပြုံးနေပြီး အသက်မဲ့သွားတဲ့ ရုပ်အလောင်းရဲ့ ပါးပြငပေါ်မှာ စီးကျနေတာ မရပ်တဲ့ မျက်ရည်ပူတွေ ။

အချို့အချစ်တွေဟာလည်း သက်သေပြပေးခဲ့တာ

တန်ဖိုး ကြီးမားလွန်းနေခဲ့ပါတော့သည် ။

//

ရွက်ဝါတွေက မြေကြီးပေါ် ကြွေလွင့်ရင်း လေပြေက

ခပ်အေးအေးတိုက်သည် ။ ပြတင်းပေါက်ကနေ ကြွေ

နေတဲ့ ရွက်ဝါတွေကို ကြည့်ကာ အနည်းငယ် ပြုံးရိပ်

သန်းမိသည် ။

နားကြပ်တပ်ထားပြီး သီချင်းကို နားထောင်ကာ

ကောင်းကောင်း လှုပ်ရှားနိုင်နေတဲ့ ကိုယ်ခန္ဓာကနေ

ပြီးတီးလုံးသံ စည်းချက်ကို လိုက်ရင်း လှုပ်နေမိသည် ။

" အမလေး အစ်ကိုလေး ဂျောင်ကုရယ် ငြိမ်ငြိမ်နေ

ပါ ငါတောင်းပန်ပါတယ် "

" ဟီး ..: ရပါတယ် အစ်ကို ကလဲ ... ဘာမှ မဖြစ်တာကို ! "

" မရနဲ့ ။ ငြိမ်ငြိမ်နေ ငါကြောက်လို့ပါ ။ ဆေးရုံက

ဆင်းတာ မကြာသေးဘူး ။ ငါလန့်အောင် မလုပ်နဲ့ "

ယွန်းဂီက ဆေးနဲ့ ရေခွက်ကို ယူလာကာ ဂျောင်ကုဆီ

ပေးလိုက်သည် ။ ဂျောင်ကုက သီချင်းကို ပိတ်ကာ

ဆိုဖာမှာ ဝင်ထိုင်လိုက်ရသည် ။

" အစ်ကို ယွန်းဂီ တို့က စိတ်ပူပြီ ဆိုလွန်ရော !! "

" ပူရတာပေါ့ မင်းက ပြန်ကောင်းလာတာပဲ မကြာ

သေးဘူး ။ အရမ်းလှုပ်လှုပ်ရွရွ မလုပ်နဲ့ဦးလေ "

" အစ်ကို ? "

ဂျောင်ကုက ယွန်းဂီ မျက်နှာကို သေသေချာချာ

ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည် ။

" အင်း ပြော ..."

" ကျွန်တော် နဲ့ သွေးတူတဲ့သူကို တကယ်ရှာတွေ့သွား

တာပေါ့ အဲ့နေ့က "

ယွန်းဂီက တကယ်တော့ အဲ့နေ့က အကြောင်းတွေ

ပြန်မပြောချင် ။ ဒါကြောင့် ခဏတော့ ဆွံ့အသွားတာ အမှန် ။

" အင်း ... အင်း ... ဟုတ်တယ်လေ "

တိတ်ဆိတ်နေတဲ့ ဂျောင်ကု ကြောင့်ယွန်းဂီက နည်း

နည်းတော့ လန့်သွားမိသည် ။ တစ်ခုခုများ ရိပ်မိနေ

သလား ဆိုတဲ့ စိတ်ကလည်း ပူပန်ရသည် ။

" ဘာ ... ဘာလို့လဲ ? ဂျောင်ကု ! "

" မဟုတ်ပါဘူး ... သိချင်လို့ ဒီတိုင်းမေးတာပါ "

ယွန်းဂီက ဒီတော့မှ သက်ပြင်းကို စိတ်ထဲကနေ ချမိသည် ။

အဖြစ်မှန်အတိုင်း ဂျောင်ကုသာ သိသွားရင် ဘာတွေ

ဖြစ်မလဲဆိုတာ တကယ်မတွေးရဲ ။ ဖုံးကွယ်ထားနိုငသလောက် တစ်သက်လုံး ဖြစ်မယ်ဆိုလည်း အဲ့အချိန်

ထိ ဖုံးကွယ်ထားရတော့မည် ။

//

*Starlight Entertainment ရဲ့ Choreographer ဂျွန်

ဂျောင်ကု အကလောကမှ အပြီး အနားယူလိုက်ပြီ ဆို

တဲ့ သတင်းပဲ ဖြစ်ပါတယ် ။ ဂျွန်ဂျောင်ကုက နှလုံး

ရောဂါကြောင့် ခဏအနားယူရာကနေ ယခုတော့ ... *

TV က ခပ်ကျယ်ကျယ်လာနေသော သတင်းကို

ဂျောင်ကုက ဆက်ကြည့်မနေဘဲ ဘေးရှိ Remote

ကို ယူကာ ပိတ်ပစ်လိုက်သည် ။

" ချက်ချင်းပဲ ! သတင်းတွေက စပြန့်တော့တာပဲနော် ... "

ယွန်းဂီက အဝေးကနေ ဂျောင်ကုကို ကြည့်ရင်း

ပြောလိုက်သည် ။ ဂျောင်ကုက ဘာမှ ပြန်မပြောဘဲ

ခေါင်းငုံ့ထားသည် ။

ဂျောင်ကုဟာ ခွဲစိတ်မှုပြီးကတည်းက ဒီအလုပ်ကို

ဆက်မလုပ်ဖို့ ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကာ အားလုံးကို အပြီး

ကြေငြာခဲ့သည် ။ Starlight ကလည်း စာချုပ်ကို

ဖျက်သိမ်းကာ အပြီးအပြတ် ရှင်းလင်းခဲ့သည် ။

ဒီလောကနေ လုံးဝ အဝေးဆုံးမှာနေပြီး သိပ်ချစ်တဲ့

အလုပ်ကို စွန့်ပစ်သည်အထိ ဂျီမင်းကို စောင့်နေ

ခဲ့တာဖြစ်သည် ။ ဂျီမင်းမှ ပြန်မလာရင် ဂျောင်ကုကအကကို လုံးဝ ပြန်မလုပ်တော့ဖို့ ဆုံးဖြတ်ထားခဲ့သည် ။

" ဂျောင်ကုရေ "

" ပြော အစ်ကို ! "

" ဒီမှာ ... မင်းကို ဘယ်သူတွေ လာတွေ့လဲ ကြည့်စမ်း "

ဂျောင်ကုက ရောက်လာတဲ့သူတွေကို မြင်လိုက်ရ

တော့ အံ့သြသွားသည် ။

" ဟိုဆော့ နဲ့ နမ်ဂျွန် တို့ရောက်နေတယ် !! "

ယွန်းဂီပြောလို့ လှမ်းကြည့်လိုက်တော့ တံခါးဝက

ပြုံးကာရပ်နေသော အမျိုးသား နှစ်ဦးက ဂျောင်ကကို ပြုံးလျက် ကြည့်နေသည် ။

" အစ်ကိုတို့ !!!! "

ဂျောင်ကုက နှစ်ယောက်လုံးကို အပြေး ဖက်လိုက်မိသည် ။

" အေး ... ဂျောင်ကု ။ မင်း သက်သာရဲ့လား ? အတူ

တူစားဖို့ ငါတို့ စားစရာတွေလည်း အများကြီး ဝယ်

လာခဲ့တယ် ။ အစ်ကို ယွန်းဂီ !! ဒီမှာ မက်ဂျူလည်း ပါတယ် ဟီးဟီး "

" လုပ်ကြပြန်ပြီ ။ ဂျောင်ကုကို ပေးမသောက်ပါဘူးဆို ။ မင်းတို့ကောင်တွေကတော့ !! "

​ဂျောင်ကုကတော့ ယွန်းဂီ ဆူလိုက်လို့ နှုတ်ခမ်း

ထော်သွားကြတဲ့ အစ်ကို နှစ်ယောက်ကို ကြည့်ကာ

ရီနေမိသည် ။

" ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အစ်ကိုတို့ကို တွေ့ရတာ ဝမ်းသာလိုက်တာဗျာ ... "

ဂျောင်ကုက နောက်တစ်ကြိမ် နှစ်ယောက်လုံးကို

ထပ်ဖက်လိုက်သည် ။ ဂျောင်ကု အနေနဲ့ မတွေ့ရ

တာကြာပြီမို့ တကယ်လည်း သတိရနေခဲ့သည် ။

" အစ်ကိုတို့က ဘာလို့ အခုမှ လာတာလဲ ? "

" မင်း ခွဲစိတ်ပြီးတုန်းက ငါတို့လာပါတယ်ကွာ ။ မင်း

က သတိမှ မရသေးဘဲ ။ အခု ငါလည်း စာပြန်လေ့

လာနေတာနဲ့ တကယ် မအားလို့ ။ ဟိုဆော့က ငါ့

Class ကို ဦးစီးပေးနေရတာလေ ။ မင်းသတင်းကို

လည်း အစ်ကို ယွန်းဂီဆီက သိနေရတယ်လေ အဲ့

တော့ အခုမှ လာဖြစ်တော့တယ် ! "

ဂျောင်ကုက နမ်ဂျွန့် စကားကြောင့် အံ့သြသွားသည် ။

" အစ်ကို တကယ် စာပြန်လေ့လာနေပြီလား ?

တကယ် အဲ့ဘက်ကို ရွေးလိုက်ပြီလား ? "