" ဟဲလို ဂျီမင်းရှိ ! "

ဂျောင်ကု ရဲ့ စူးရှရှ အသံကြောင့် ကျရှုံးမိသူ ဂျီမင်း

က ကြိတ်ကာ ပြုံးနေမိသည် ။

" ပြောလေ ဂျောင်ကု ! ဘာကိစ္စရှိလို့လဲ ? "

" ခဏလောက် တွေ့ကြမလား ? "

ဂျီမင်းဘက်က အသံငြိမ်သွားသည် ။ တွေ့ဖို့အတွက်

ချိန်းသည်က ဘာမှ မဟုတ်တဲ့ အသေးအမွှား ကိစ္စ

လေး ဆိုပေမယ့် ရင်ခုန်ရစေသည် ။

" အာ .. အဆင်မပြေဘူးလား ? "

" မဟုတ်တာ ပြေပါတယ် ဘယ်မှာတွေ့ကြမလဲ ? "

" ကျွန်တော်က လာခေါ်မှာမို့ ခဏစောင့်ပေးနော် "

" အင်း ... "

ဂျီမင်းက ဖုန်းချလိုက်တော့ တစ်ယောက်တည်း

ခုန်ပေါက်ကာ အော်နေမိသည် ။

" ငါ့ကို တွေ့ကြရအောင်တဲ့ အား !!! "

ဘယ်လောက်ပဲ ကြာဟောင်းခဲ့တဲ့ ချစ်ခြင်းပင် ဆိုပေ

မယ့်လည်း ဂျွန်ဂျောင်ကု ဆိုတဲ့သူက ရင်ခုန်သံတွေ

အသစ်ဖြစ်အောင် လုပ်တတ်သည်ကိုး ။

//

နှစ်ယောက်သား ကော်ဖီ ပူပူတွေ မှာထားရင်း တော်

တော်နဲ့ဘာမှမပြောဖြစ်ကြ ။ ဂျောင်ကုက ကော်ဖီ

ခွက်ကို ဆုပ်ကိုင်ထားရင်း ဂျီမင်း ကို စပြောလိုက်သည် ။

" ကျွန်တော် ဂျီမင်း ကို ပြောစရာရှိလို့ပါ "

" အင်း ... ပြောလေ "

" ကျွန်တော် ဟိုနေ့က လာပြီး မိတ်ဆက်သွားတဲ့လူက .. "

" အဲ​လူရဲ့ Ent အတွက် ကမ်းလှမ်းခံရတယ်လား ? "

ဂျောင်ကုက မျက်လုံး အကြောင်သားနဲ့ ဂျီမင်းကို

ကြည့်လိုက်သည် ။

" ဂျီမင်း က သိနေတာလား ? "

" သိတယ်ရယ်တော့ မဟုတ်ပါဘူး ။ အဲ့နေ့ကတည်း

က မင်းအတွက် ကောင်းတာ တစ်ခုခု ဖြစ်လာမယ်လို့

ထင်ပြီးသားမို့ အခုမှန်းပြောလိုက်တာ ... အင်း အဲ့

တာ ပြောပါဦး ! "

ဂျီမင်းက ကော်ဖီကို သောက်လျက် ပြောလိုက်သည် ။

" ကျွန်တော် လက်ခံသင့်လား ? "

ဂျောင်ကု စကားကြောင့် ဂျီမင်းက ကော်ဖီခွက်ကို

ပြန်ချထားလိုက်မိသည် ။

" အာ ... အဲ့ဒါက ကျွန်တော့်ကို ဘာလို့မေး ... "

" ဖြေပေးပါ ! "

​ဂျီမင်း ဆိုသည်မှာ ဂျောင်ကုက အဲ့လို အမိန့်ဆန်

ဆန်ပြောတိုင်း လွန်ဆန်ခဲ့သည်လည်းမရှိ ။

" ပြောရမယ်ဆိုရင် သေချာပေါက် ကောင်းတဲ့ကိစ္စပဲ

ဆိုတော့ လက်ခံရမှာပေါ့ "

" ဒါပေမဲ့ ... "

" ဂျောင်ကုက ကျွန်တော့်ကို အားနာနေတာလား ? "

" အာ အဲ့ဒါ ... "

" အဲ့ဒါမျိူးမလိုပါဘူး ။ ကျွန်တော့်ကို ယုံကြည်ပြီး

အတူတူ Stage ပေါ်မှာ ဖျော်ဖြေခွင့်ပေးခဲ့တာပဲ

ကျေးဇူးတင်နေတာ ။ Ent ကနေ Scout ရလောက်

အောင်ထိ ကျွန်တော်က ဘာမှ မဟုတ်သေးပါဘူး "

" ဂျီမင်းရှိ ! "

" ဘာမှ တွေဝေမနေနဲ့ ။ လက်ခံလိုက်ပါ ။ ကျွန်

တော်က ဂျောင်ကုကို အများကြီး တောက်ပပြီး

အောင်မြင်နေတဲ့ အကသမား အဖြစ် Stage ပေါ်မှာ မြင်ချင်တာ "

ဂျီမင်း စကားပြီးတဲ့နောက်မှာ ဂျောင်ကုက ဂျီမင်းရဲ့

မျက်လုံးတွေကို ရွှန်းရွှန်းစစကြည့်လိုက်မိသည် ။

အများကြီး အချစ်ခံရတယ်ဆိုတာ ဒီလိုမျိုးလားလို့

မသိပေမယ့် ပတ်ဂျီမင်းက ဂျွန်ဂျောင်ကုကို သိပ်ချစ်

တယ်ဆိုတာတော့ ဒီနေ့မှာ ပို နားလည်မိလိုက်သည် ။

" ဒါဆို ကျွန်တော် လက်ခံလိုက်ပါမယ် ... "

" ဂုဏ်ယူပါတယ် ဂျောင်ကုရှိ ! "

ဂျီမင်းက ဂျောင်ကုကို ကြည့်ကာ တက်တက်ကြွကြွ

ပြောတော့ ဂျောင်ကုက နှုတ်ခမ်းတွေ ကွေးတက်

သွားရုံမျှ ပြုံးသည် ။

ဒီအပြုံးတွေကို မျက်ဝါးထင်ထင် မြင်ခဲ့ရခြင်းဟာ

ဒီတစ်ကြိမ် နောက်ဆုံးဖြစ်ခဲ့မယ်ဆိုတာ သိရင်

ကျွန်တော် သူ့ကို လက်လွှတ်လိုက်မည် မဟုတ်ပါ ။

//

ခြောက်လခန့်ကြာသော် ~

တစ်နှစ်ရဲ့ နှစ်ဝက်ဆိုသည့် အချိန်သည် အခြေအနေ

တွေ အများကြီးကို ပြောင်းလဲစေခဲ့သည် ။ ဂျီမင်း

အတွက် ကတော့ ဂျောင်ကုနဲ့ ဒုတိယအကြိမ်မြောက်

ဝေးကွာသွားမိခြင်း ဖြစ်သည် ။ ကိုယ့်ပယောဂကြောင့်

ပထမအကြိမ် နာကျင်ရပြီး အခုလည်း ကိုယ့်ပယောဂ

ကြောင့် ဒုတိယ အကြိမ် နာကျင်ရပြန်သည် ။

​

ဂျောင်ကုနဲ့ အတူတူ ကခဲ့တဲ့ နောက်ဆုံးပွဲပြီးကတည်း

က ဂျီမင်းက အကကို ဆက်မလုပ်ဖြစ်တော့ပါ ။

တစ်ချိန်က ဂျီမင်း ရဲ့ ဖြစ်တည်မှုဟာ ဂျောင်ကု ဖြစ်

လာခဲ့ပြီး ဂျောင်ကုကြောင့် တစ်ကြိမ် အက နဲ့ ပြန်ထတွေ့ခဲ့ပေမယ့် ခုတော့ ဂျောင်ကုနဲ့ တစ်ဖန်ပြန်ဝေးခဲ့

ပြန်သည် ။ ဒါကြောင့်မို့ပဲ ဂျောင်ကုကို သတိရစေ

မယ့် ဘယ်အရာကိုမှ မလုပ်ချင် ။

သူ နဲ့ ကျွန်တော် ။ ကျွန်တော်တို့ နှစ်ဦးက ရေလှိုင်းနဲ့

ကမ်းစပ်လိုပဲ ဖြစ်သည် ။ ကျွန်တော် တည်ငြိမ်စွာ

နေနေပေမယ့်လည်း လာလာ ရိုက်ခတ်တဲ့ ရေလှိုင်း

လိုသူ ဖြစ်သည် ။ ခုချိန်မှာ တစ်ခါ ပြန်လည် ဝေးကွာ

သွားပြီ ဘယ်ချိန်မှာ ထပ်လာရိုက်ခတ်ဦးမယ် မသိ

ဘူး ။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်ဟာ ကမ်းစပ်လေ ။ တိုက်

စားပြီး မပြိုခင်ထိတော့ တောင့်ခံနိုင်သလောက်

တောင့်ခံကြည့်ဦးမှာပါ ။

ဂျီမင်းက စားပွဲတွေကို သုတ်ကာ နံရံကာ ကမ်းခြေ

ပန်းချီတွေကို ငေးကြည့်ရင်း တွေးနေမိသည် ။

ဂျီမင်း က ဂျောင်ကု အနားမှာ မရှိတဲ့ နောက်ပိုင်း

ဂျောင်ကု အငွေ့အသက်တွေ ရှိနေမယ့် Class ကို

လည်း မသွားဖြစ်ပါ ။ အစ်ကိုတွေကို သတိရမိပေ

မယ့်လို့ ဂျီမင်းဆိုတာ တစ်ခါမှ မရှိခဲ့ဖူးတဲ့လူ အဖြစ်

မေ့သွားကြရင်တောင် ပိုကောင်းလိမ့်မည်ဟု ထင်မိသည် ။

အတွေးနယ်ချဲ့နေတုန်း ဂျီမင်းက ဖုန်းဝင်လာတာ

ကြောင့် အမြန်ကောက်ကိုင်လိုက်သည် ။

" အစ်ကို ! ဘာလို့ ဒီချိန်ဆက်တာလဲ ? ကျွန်တော်

အလုပ်လုပ်နေတာလေ "

ဘယ်လိုမှ ဖြတ်ထားလို့မရတဲ့ ဟိုဆော့ ကတော့ ဂျီယမင်းဆီ အမြဲဖုန်းဆက်ရှာသည် ။ တစ်ခါတစ်လေ

လည်း ဆဲဆိုရင်း တစ်ခါတစ်လေလည်း နုနုရွရွတွေ

ပြောနေတတ်ပြန်သည် ။

" ဒါပဲ ဒါပဲ နောက်မှ ဆက်လို့ !!! "

ဂျီမင်းက ဖုန်းကိုချလိုက်ကာ စားပွဲတွေကို ပြန်သုတ်

နေလိုက်သည် ။ ဆိုင်ထဲကနေ လှမ်းမြင်နေရတဲ့ လူ

တွေ သွားလာနေတာ မြင်လိုက်တော့ ဂျီမင်း ထပ်

တွေးမိပြန်သည် ။

ကျွန်တော်ကတော့လေ အရင်ကလို ဂျောင်ကုကို ပိုင်

ဆိုင်ချင်တဲ့ စိတ်တွေ လျော့သွားခဲ့ပြီး ချစ်တဲ့စိတတွေကိုသာပိုတိုးစေခဲ့တယ် ။ အရင်လို တစ်ခုခုဆို

ငိုမနေတတ်တော့ဘဲ အပြုံးတွေနဲ့ ဖြေရှင်းတတ်လာ

တဲ့ ပတ်ဂျီမင်း အဖြစ်ပေါ့ ။

" ပတ်ဂျီမင်း !!! ဒီဘက်လေး လာရှင်းပေးပါဦး ! "

မန်နေဂျာရဲ့ ခေါ်သံကြောင့် ဂျီမင်းက အမြန်ပြေး

သွားလိုက်သည် ။

" ဟုတ်ကဲ့ လာပြီခင်ဗျ !!!!! "

ကျွန်တော်ကတော့ ထုံးစံအတိုင်း အရင်ဆိုင်လေးမှာ

အရင်လိုပဲပေါ့ ။ ဂျောင်ကုနဲ့ကတော့ အလွှာတွေ

လည်း ကွာခြားသွားခဲ့ပြီးပြီလေ ။ ဒါကြောင့် ရိုးရိုး

လေးပဲ ချစ်နေမိတာက နေသားတကျဖြစ်နေပါပြီ ။

//

လောကကြီးကလည်း ဆန်းကြယ်ပြန်သည် ။ ဂျွန်

ဂျောင်ကုနဲ့ ပတ်ဂျီမင်းက ရေစက်ကို မကုန်နိုင်ပေ ။

" ဟေ့ကောင် ပတ်ဂျီမင်း အဲ့တာ မင်းဆီကို လာပြီး

စကားလာပြောဖူးတဲ့ မင်းသူငယ်ချင်းမလား ? "

" ဟမ် ? ဘယ်မှာလဲ "

လက်ညိုးထိုးပြသည်ကို လှမ်းကြည့်တော့ TV ပေါ်

မှာ ဂျောင်ကု မျက်နှာနုနုဖတ်ဖတ်လေး ဖြစ်သည် ။

" အော် သူ...? "

ပြောင်းလဲသွားလိုက်တာလေ ။ ကောင်းသော ပြောင်း

လဲခြင်းတွေနဲ့ ပြောင်းလဲနေတာမျိုး ဖြစ်သည် ။

အသက်မတိမ်းမယိမ်း ကလေးတွေ ပွဲဦးထွက်နိုင်ဖို့

ကြိုးကြိုးစားစားနဲ့ အလုပ်လုပ်ပေးနေသည်မှာ သိပ်

ကို ကြည့်ကောင်းသည် ။

ပတ်ဂျီမင်း ဘေးမှာရှိနေတဲ့ ဂျွန်ဂျောင်ကုထက် နာ

မည်ကြီး Choreographer ဂျွန်ဂျောင်ကု က အရမ်း

ကို တောက်ပနေသည် ။

" ဟုတ်တယ်မလား ဟိုတစ်လောက မင်းဆီလာတွေ့

တဲ့ တစ်ယောက်လေ ..

" အာ မဟုတ်ပါဘူး ... "

" ဟာ ဘာမဟုတ်ရမှာလဲ ဟုတ်တယ်လေ ... "

" မဟုတ်ပါဘူးကွာ မဟုတ်ဘူးဆို မဟုတ်ဘူးပေါ့

ရှည်လိုက်တာ "

အများကြီး တောက်ပနေတာကို မြင်ချင်ခဲ့တာမို့ အခု

လို တောက်ပပေးနေတာကို ကျေးဇူးတင်မိသည် ။

ဒါပေမဲ့ ဂျီမင်းက ပရိတ်သတ်တစ်ယောက် အနေနဲ့ပဲ

ဖြစ်တည်နေတော့မည် ။ မသိခဲ့ကြတဲ့ လူတွေလို

မဆုံခဲ့ကြတဲ့ လူတွေလို အမှတ်တရတွေက ခေါင်းထဲ

မှာ ထည့်မထားခဲ့ရင် လေထဲမှာသာ ပျောက်စေပေါ့

လေ ။

ဂျောင်ကုက အသက်ငယ်ရွယ်ပြီး ရုပ်ရုည်ပြည့်စုံတာ

ကြောင့် နာမည်ပိုကြီးသည် ။ အကတော်သည် ။

ထက်မြက်သည် ။

ဆွဲဆောင်မှုလည်း ရှိသည် ။ နာမည်ကြီး Ent ရဲ့

Choreographer တစ်ယောက်က သိပ်ကိုပြည့်စုံ

လွန်းနေတာ မလွန်ဘူးလား လို့ မေးခွန်းထုတ်ချင်မိ

ပါသည် ။

ဂျောင်ကုလည်း ဂျီမင်းကို မေ့နေလောက်ပါရဲ့။ ဂျီ

မင်းလည်း ဘဝတစ်ခုမှာ နေသားကျနေပါရဲ့ ။

ဂျီမင်းအတွက်တော့ ဂျောင်ကုဟာ အခုရောက်နေတဲ့

နေရာနဲ့ အထိုက်တန်ဆုံးဆိုတာ သိသည် ။

နောက်ဆုံးတွေ့ခဲ့တုန်းက ဂျီမင်း ဆုံးဖြတ်ပေးခဲ့တဲ့

အဖြေဟာ ဂျောင်ကု အတွက် ဒီလို ကောင်းကျိုး

တွေ ဖြစ်လာတယ်ဆိုရင် ကျေနပ်စရာကောင်းနေပါပြီ ။

//

ဂျောင်ကုက ချွေးတွေရွှဲနစ်နေကာ အခန်းလွတ်

အကျယ်ကြီးထဲ ပစ်လဲချလိုက်သည် ။

" အာ ... "

​ဒီလိုမျိုး ဂျီမင်းနဲ့ အတူတူ ရီမောရင်း လုပ်ခဲ့ကြဖူး

တာကို သတိရမိသည် ။ အရာအားလုံးနဲ့ ကင်းကွာ

သွားပြီး အောင်မြင်မှုတွေရလာတယ် ဆိုပေမယ့်

အမှတ်တရတွေဟာ ဟောင်းမသွားခဲ့ဘူး ဖြစ်သည် ။

အစ်ကို တွေနဲ့လည်း ဝေးခဲ့ပြီး ဝမ်းနည်းနေရပေမယ့်

အောင်မြင်ချင်တဲ့ ကလေးတွေရဲ့ ရှေ့မှာ ရပ်တည်

ပေးနေရပြီး လူတွေ သဘောကျတာ မြင်ရတော့

ပျော်မိသည် ။

သို့ပေမယ့်လည်း ဒါတွေရဲ့ အစဟာ ဂျီမင်းကြောင့်

ဖြစ်သည် ။ ဂျီမင်းက ဂျောင်ကု အတွက် ကောင်းတာ

တွေချည်း ဖြစ်စေချင်ခဲ့တာမို့ ဂျောင်ကုက အဲ့ဒီ ဆန္ဒ

ကို သေချာပေါက် ဖြည့်တာလည်း ပါသည် ။

​လိုအပ်ချိန်လဲရှိပေးခဲ့ပြီး မလိုချိန်မှာလည်း ရှောင်

သွားပေးခဲ့သည် ။ အနစ်နာလည်း ခံပေးခဲ့ပြီး အချိန်

ခဏလေးတွင်းမှာ မေ့မရအောင် လုပ်သွားနိုင်ခဲ့သူ

ဖြစ်သည် ။

တကယ်တော့ ဒီပွဲမှာ ဂျောင်ကုဟာ ရှုံးနိမ့်ခဲ့သည် ။

ဘာကိုမှ နားမလည်ခဲ့ဘဲ ခံစားချက်ကို ဇွတ်အတင်း

ဖုံးကွယ်နေရင်းက ဂျီမင်းကို ဒုက္ခပေးခဲ့မိသည် ။

အောင်မြင်မှုလည်းရှိပြီး လူအများရဲ့ချစ်ခြင်းကို

လည်း ရထားပြီးမှ လိုအပ်နေတာဟာ ဂျီမင်း တစ်

ယောက်တည်း ဖြစ်နေတာ သိလိုက်ရသည် ။

" ဂျေကေ !! မင်း ထပ်ပြီး သူ့ အကြောင်းတွေးနေတာလား ? "

ဂျောင်ကု ထက် အသက်အတော်ကြီးသည့် အစ်ကို

လို ခင်ရသူ တေးရေးဆရာ ဂျိန်းစ် က ဂျောင်ကု

အနားကို ရောက်လာသည် ။

" အင်း အစ်ကို ! "

" မင်း ဒီလောက်ခံစားနေရမယ် မထင်ဘူး ။ မင်း ငါ့

ကို သူ့အကြောင်းတွေ ပြောပြတုန်းက ငါက ပေါ့

ပြတ်ပြတ် တွေးခဲ့မိသေးတာ "

ဂျောင်ကုအတွက် ဒီကို စရောက်လာကတည်းက

စိတ်တူကိုယ်တူ ရှိခဲ့သည့် အစ်ကိုက လည်း ဂျိန်းစ်

တစ်ယောက်တည်း ဖြစ်သည် ။

ဂျီမင်းအပေါ်ထားတဲ့ ခံစားချက်တွေဟာ ဖောက်ကွဲ

စရာ မရှိတဲ့အချိန် ဒီအစ်ကို ရှိနေပေးလို့ ပြောပြဖြစ်

ခဲ့သည် ။

" အင်း ... အခု ကျွန်တော် သူ့ကို ဖုန်းခေါ်မလို့ "

" တကယ်လား ? ကောင်းတာပေါ့ ! ဆက်သွယ်လိုက်

ပါ ။ သူလည်း မင်းကို မျှော်နေမှာ ... "

" ကျွန်တော် သူ့ကို ဖွင့်ပြောလိုက်ရင် ကောင်းမလား ? "

ဂျိန်းစ်က ချက်ချင်းတော့ ပြန်မပြော ။

" မင်း ... တကယ် ဆုံးဖြတ်ပြီးရင် ပြောလေ ... "

ဂျောင်ကုက အတော်ကြာ စဥ်းစားလိုက်ပြီး မခေါ်

ဖြစ်တာ ကြာခဲ့တဲ့ Contact ထဲက ဖုန်းနံပါတ်လေးကို

တစ်ချက်နှိပ်လိုက်သည် ။

//

အမေနဲ့ ဟိုဆော့ဆီကလွဲလို့ ဖုန်းလာလေ့မရှိသော

ဖုန်းလေးကို ဂျီမင်းက ငေးကြည့်နေမိသည် ။

" အင်း ဒီဖုန်းအစုတ်လေးကို ငါလဲဦးမှပါ ဒီတစ်ခါ

လစာထုတ်ရင် ဖုန်း ကောင်းကောင်းလေး တစ်လုံး

လောက်တော့ ဝယ်ရမယ် "

ဖုန်းလေးကို အိတ်ကပ်ထဲ ပြန်ထည့်ဖို့ လုပ်နေတုန်း

မဝင်တာကြာပြီဖြစ်တဲ့ ဖုန်းစိမ်း နံပါတ်က ဝင်လာ

သည် ။ မြည်နေသော ဖုန်းသံနဲ့ အတူ ပေါ်လာသော

ဖုန်းနံပါတ် အမည်မသိဖုန်းနံပါတ်ဖြစ်နေသည် ။

ဘယ်သူ့ဖုန်း ဆိုတာ မသိပေမယ့် ကိုင်ရဖို့ကို ဂျီမင်း

ရဲ့ ရင်တွေက တစ်ဒိတ်ဒိတ် ခုန်နေမိသည် ။

ဖုန်းစိမ်းတွေနဲ့ ဖုန်းမပြောဖြစ်တာ အချိန်ပေါင်း ကြာ

ခဲ့ပေမယ့် ဖုန်းစိမ်း ဝင်လာရင် ဂျောင်ကုလို့ပဲ ထင်

နေပြီး ရင်ခုန်ရတဲ့ အရင်လို အငွေ့အသက်တွေက

မပြောင်းလဲဘူး ဖြစ်သည် ။

" ဟဲလို ! ပတ်ဂျီမင်း ပြောနေပါတယ် "

ဂျီမင်းက အစိမ်းသက်သက် လေသံဖြင့် ဖုန်းကိုင်

လိုက်သည် ။ တစ်ဖက်ဖုန်းကနေ ဘာသံမှ တုန့်ပြန်

ခြင်း မရှိသော်လည်း သိလိုက်သည် ။

ဟုတ်ပါတယ် ။ မင်းပါပဲ ။ ကိုယ်သိပ်ချစ်ရတဲ့ မင်း

ဂျွန်ဂျောင်ကု လေ ။

အသက်ရှူသံ ခပ်ဖွဖွလေးကို ဖုန်းထဲကနေ တစ်ဆင့်

ကြားလိုက်ရတော့ ဂျီမင်းက မျက်ရည်တွေ ဝဲတက်

လာာသည် ။

" ဘယ်သူလဲ ? "

ဂျီမင်း အတွက်ကတော့ အသက်ရှူသံလေးကအစ

ဂျောင်ကု ဆိုတာ အသေအချာ ပြောနိုင်သည် ။

" ဟုတ်ကဲ့ ပတ်ဂျီမင်း ပြောနေပါတယ် ပြောပါ .... "

တစ်ဖက်က ဖုန်းသံဟာ အသက်ရှူသံတွေသာ ပြင်း

ပြင်း ပိုကြားရလာပေမယ့် ဘာသံမှ မတုံ့ပြန်လာခဲ့ ။

" ဟဲလို ဂ်ီမင္းရွိ ! "

ေဂ်ာင္ကု ရဲ့ စူးရွရွ အသံေၾကာင့္ က်ရွုံးမိသူ ဂ်ီမင္း

က ႀကိတ္ကာ ျပဳံးေနမိသည္ ။

" ေျပာေလ ေဂ်ာင္ကု ! ဘာကိစၥရွိလို႔လဲ ? "

" ခဏေလာက္ ေတြ႕ၾကမလား ? "

ဂ်ီမင္းဘက္က အသံၿငိမ္သြားသည္ ။ ေတြ႕ဖို႔အတြက္

ခ်ိန္းသည္က ဘာမွ မဟုတ္တဲ့ အေသးအမႊား ကိစၥ

ေလး ဆိုေပမယ့္ ရင္ခုန္ရေစသည္ ။

" အာ .. အဆင္မေျပဘူးလား ? "

" မဟုတ္တာ ေျပပါတယ္ ဘယ္မွာေတြ႕ၾကမလဲ ? "

" ကၽြန္ေတာ္က လာေခၚမွာမို႔ ခဏေစာင့္ေပးေနာ္ "

" အင္း ... "

ဂ်ီမင္းက ဖုန္းခ်လိုက္ေတာ့ တစ္ေယာက္တည္း

ခုန္ေပါက္ကာ ေအာ္ေနမိသည္ ။

" ငါ့ကို ေတြ႕ၾကရေအာင္တဲ့ အား !!! "

ဘယ္ေလာက္ပဲ ၾကာေဟာင္းခဲ့တဲ့ ခ်စ္ျခင္းပင္ ဆိုေပ

မယ့္လည္း ဂၽြန္ေဂ်ာင္ကု ဆိုတဲ့သူက ရင္ခုန္သံေတြ

အသစ္ျဖစ္ေအာင္ လုပ္တတ္သည္ကိုး ။

//

ႏွစ္ေယာက္သား ေကာ္ဖီ ပူပူေတြ မွာထားရင္း ေတာ္

ေတာ္နဲ႔ဘာမွမေျပာျဖစ္ၾက ။ ေဂ်ာင္ကုက ေကာ္ဖီ

ခြက္ကို ဆုပ္ကိုင္ထားရင္း ဂ်ီမင္း ကို စေျပာလိုက္သည္ ။

" ကၽြန္ေတာ္ ဂ်ီမင္း ကို ေျပာစရာရွိလို႔ပါ "

" အင္း ... ေျပာေလ "

" ကၽြန္ေတာ္ ဟိုေန႔က လာၿပီး မိတ္ဆက္သြားတဲ့လူက .. "

" အဲ​လူရဲ့ Ent အတြက္ ကမ္းလွမ္းခံရတယ္လား ? "

ေဂ်ာင္ကုက မ်က္လုံး အေၾကာင္သားနဲ႔ ဂ်ီမင္းကို

ၾကည့္လိုက္သည္ ။

" ဂ်ီမင္း က သိေနတာလား ? "

" သိတယ္ရယ္ေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး ။ အဲ့ေန႔ကတည္း

က မင္းအတြက္ ေကာင္းတာ တစ္ခုခု ျဖစ္လာမယ္လို႔

ထင္ၿပီးသားမို႔ အခုမွန္းေျပာလိုက္တာ ... အင္း အဲ့

တာ ေျပာပါဦး ! "

ဂ်ီမင္းက ေကာ္ဖီကို ေသာက္လ်က္ ေျပာလိုက္သည္ ။

" ကၽြန္ေတာ္ လက္ခံသင့္လား ? "

ေဂ်ာင္ကု စကားေၾကာင့္ ဂ်ီမင္းက ေကာ္ဖီခြက္ကို

ျပန္ခ်ထားလိုက္မိသည္ ။

" အာ ... အဲ့ဒါက ကၽြန္ေတာ့္ကို ဘာလို႔ေမး ... "

" ေျဖေပးပါ ! "

​ဂ်ီမင္း ဆိုသည္မွာ ေဂ်ာင္ကုက အဲ့လို အမိန႔္ဆန္

ဆန္ေျပာတိုင္း လြန္ဆန္ခဲ့သည္လည္းမရွိ ။

" ေျပာရမယ္ဆိုရင္ ေသခ်ာေပါက္ ေကာင္းတဲ့ကိစၥပဲ

ဆိုေတာ့ လက္ခံရမွာေပါ့ "

" ဒါေပမဲ့ ... "

" ေဂ်ာင္ကုက ကၽြန္ေတာ့္ကို အားနာေနတာလား ? "

" အာ အဲ့ဒါ ... "

" အဲ့ဒါမ်ိဴးမလိုပါဘူး ။ ကၽြန္ေတာ့္ကို ယုံၾကည္ၿပီး

အတူတူ Stage ေပၚမွာ ေဖ်ာ္ေျဖခြင့္ေပးခဲ့တာပဲ

ေက်းဇူးတင္ေနတာ ။ Ent ကေန Scout ရေလာက္

ေအာင္ထိ ကၽြန္ေတာ္က ဘာမွ မဟုတ္ေသးပါဘူး "

" ဂ်ီမင္းရွိ ! "

" ဘာမွ ေတြေဝမေနနဲ႔ ။ လက္ခံလိုက္ပါ ။ ကၽြန္

ေတာ္က ေဂ်ာင္ကုကို အမ်ားႀကီး ေတာက္ပၿပီး

ေအာင္ျမင္ေနတဲ့ အကသမား အျဖစ္ Stage ေပၚမွာ ျမင္ခ်င္တာ "

ဂ်ီမင္း စကားၿပီးတဲ့ေနာက္မွာ ေဂ်ာင္ကုက ဂ်ီမင္းရဲ့

မ်က္လုံးေတြကို ရႊန္းရႊန္းစစၾကည့္လိုက္မိသည္ ။

အမ်ားႀကီး အခ်စ္ခံရတယ္ဆိုတာ ဒီလိုမ်ိဳးလားလို႔

မသိေပမယ့္ ပတ္ဂ်ီမင္းက ဂၽြန္ေဂ်ာင္ကုကို သိပ္ခ်စ္

တယ္ဆိုတာေတာ့ ဒီေန႔မွာ ပို နားလည္မိလိုက္သည္ ။

" ဒါဆို ကၽြန္ေတာ္ လက္ခံလိုက္ပါမယ္ ... "

" ဂုဏ္ယူပါတယ္ ေဂ်ာင္ကုရွိ ! "

ဂ်ီမင္းက ေဂ်ာင္ကုကို ၾကည့္ကာ တက္တက္ႂကြႂကြ

ေျပာေတာ့ ေဂ်ာင္ကုက ႏွုတ္ခမ္းေတြ ေကြးတက္

သြား႐ုံမၽွ ျပဳံးသည္ ။

ဒီအျပဳံးေတြကို မ်က္ဝါးထင္ထင္ ျမင္ခဲ့ရျခင္းဟာ

ဒီတစ္ႀကိမ္ ေနာက္ဆုံးျဖစ္ခဲ့မယ္ဆိုတာ သိရင္

ကၽြန္ေတာ္ သူ႔ကို လက္လႊတ္လိုက္မည္ မဟုတ္ပါ ။

//

ေျခာက္လခန႔္ၾကာေသာ္ ~

တစ္ႏွစ္ရဲ့ ႏွစ္ဝက္ဆိုသည့္ အခ်ိန္သည္ အေျခအေန

ေတြ အမ်ားႀကီးကို ေျပာင္းလဲေစခဲ့သည္ ။ ဂ်ီမင္း

အတြက္ ကေတာ့ ေဂ်ာင္ကုနဲ႔ ဒုတိယအႀကိမ္ေျမာက္

ေဝးကြာသြားမိျခင္း ျဖစ္သည္ ။ ကိုယ့္ပေယာဂေၾကာင့္

ပထမအႀကိမ္ နာက်င္ရၿပီး အခုလည္း ကိုယ့္ပေယာဂ

ေၾကာင့္ ဒုတိယ အႀကိမ္ နာက်င္ရျပန္သည္ ။

​

ေဂ်ာင္ကုနဲ႔ အတူတူ ကခဲ့တဲ့ ေနာက္ဆုံးပြဲၿပီးကတည္း

က ဂ်ီမင္းက အကကို ဆက္မလုပ္ျဖစ္ေတာ့ပါ ။

တစ္ခ်ိန္က ဂ်ီမင္း ရဲ့ ျဖစ္တည္မွုဟာ ေဂ်ာင္ကု ျဖစ္

လာခဲ့ၿပီး ေဂ်ာင္ကုေၾကာင့္ တစ္ႀကိမ္ အက နဲ႔ ျပန္ထေတြ႕ခဲ့ေပမယ့္ ခုေတာ့ ေဂ်ာင္ကုနဲ႔ တစ္ဖန္ျပန္ေဝးခဲ့

ျပန္သည္ ။ ဒါေၾကာင့္မို႔ပဲ ေဂ်ာင္ကုကို သတိရေစ

မယ့္ ဘယ္အရာကိုမွ မလုပ္ခ်င္ ။

သူ နဲ႔ ကၽြန္ေတာ္ ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ႏွစ္ဦးက ေရလွိုင္းနဲ႔

ကမ္းစပ္လိုပဲ ျဖစ္သည္ ။ ကၽြန္ေတာ္ တည္ၿငိမ္စြာ

ေနေနေပမယ့္လည္း လာလာ ရိုက္ခတ္တဲ့ ေရလွိုင္း

လိုသူ ျဖစ္သည္ ။ ခုခ်ိန္မွာ တစ္ခါ ျပန္လည္ ေဝးကြာ

သြားၿပီ ဘယ္ခ်ိန္မွာ ထပ္လာရိုက္ခတ္ဦးမယ္ မသိ

ဘူး ။ ဒါေပမဲ့ ကၽြန္ေတာ္ဟာ ကမ္းစပ္ေလ ။ တိုက္

စားၿပီး မၿပိဳခင္ထိေတာ့ ေတာင့္ခံနိုင္သေလာက္

ေတာင့္ခံၾကည့္ဦးမွာပါ ။

ဂ်ီမင္းက စားပြဲေတြကို သုတ္ကာ နံရံကာ ကမ္းေၿခ

ပန္းခ်ီေတြကို ေငးၾကည့္ရင္း ေတြးေနမိသည္ ။

ဂ်ီမင္း က ေဂ်ာင္ကု အနားမွာ မရွိတဲ့ ေနာက္ပိုင္း

ေဂ်ာင္ကု အေငြ႕အသက္ေတြ ရွိေနမယ့္ Class ကို

လည္း မသြားျဖစ္ပါ ။ အစ္ကိုေတြကို သတိရမိေပ

မယ့္လို႔ ဂ်ီမင္းဆိုတာ တစ္ခါမွ မရွိခဲ့ဖူးတဲ့လူ အျဖစ္

ေမ့သြားၾကရင္ေတာင္ ပိုေကာင္းလိမ့္မည္ဟု ထင္မိသည္ ။

အေတြးနယ္ခ်ဲ့ေနတုန္း ဂ်ီမင္းက ဖုန္းဝင္လာတာ

ေၾကာင့္ အျမန္ေကာက္ကိုင္လိုက္သည္ ။

" အစ္ကို ! ဘာလို႔ ဒီခ်ိန္ဆက္တာလဲ ? ကၽြန္ေတာ္

အလုပ္လုပ္ေနတာေလ "

ဘယ္လိုမွ ျဖတ္ထားလို႔မရတဲ့ ဟိုေဆာ့ ကေတာ့ ဂ်ီယမင္းဆီ အျမဲဖုန္းဆက္ရွာသည္ ။ တစ္ခါတစ္ေလ

လည္း ဆဲဆိုရင္း တစ္ခါတစ္ေလလည္း ႏုႏုရြရြေတြ

ေျပာေနတတ္ျပန္သည္ ။

" ဒါပဲ ဒါပဲ ေနာက္မွ ဆက္လို႔ !!! "

ဂ်ီမင္းက ဖုန္းကိုခ်လိုက္ကာ စားပြဲေတြကို ျပန္သုတ္

ေနလိုက္သည္ ။ ဆိုင္ထဲကေန လွမ္းျမင္ေနရတဲ့ လူ

ေတြ သြားလာေနတာ ျမင္လိုက္ေတာ့ ဂ်ီမင္း ထပ္

ေတြးမိျပန္သည္ ။

ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ေလ အရင္ကလို ေဂ်ာင္ကုကို ပိုင္

ဆိုင္ခ်င္တဲ့ စိတ္ေတြ ေလ်ာ့သြားခဲ့ၿပီး ခ်စ္တဲ့စိတေတြကိုသာပိုတိုးေစခဲ့တယ္ ။ အရင္လို တစ္ခုခုဆို

ငိုမေနတတ္ေတာ့ဘဲ အျပဳံးေတြနဲ႔ ေျဖရွင္းတတ္လာ

တဲ့ ပတ္ဂ်ီမင္း အျဖစ္ေပါ့ ။

" ပတ္ဂ်ီမင္း !!! ဒီဘက္ေလး လာရွင္းေပးပါဦး ! "

မန္ေနဂ်ာရဲ့ ေခၚသံေၾကာင့္ ဂ်ီမင္းက အျမန္ေျပး

သြားလိုက္သည္ ။

" ဟုတ္ကဲ့ လာၿပီခင္ဗ် !!!!! "

ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ ထုံးစံအတိုင္း အရင္ဆိုင္ေလးမွာ

အရင္လိုပဲေပါ့ ။ ေဂ်ာင္ကုနဲ႔ကေတာ့ အလႊာေတြ

လည္း ကြာျခားသြားခဲ့ၿပီးၿပီေလ ။ ဒါေၾကာင့္ ရိုးရိုး

ေလးပဲ ခ်စ္ေနမိတာက ေနသားတက်ျဖစ္ေနပါၿပီ ။

//

ေလာကႀကီးကလည္း ဆန္းၾကယ္ျပန္သည္ ။ ဂၽြန္

ေဂ်ာင္ကုနဲ႔ ပတ္ဂ်ီမင္းက ေရစက္ကို မကုန္နိုင္ေပ ။

" ေဟ့ေကာင္ ပတ္ဂ်ီမင္း အဲ့တာ မင္းဆီကို လာၿပီး

စကားလာေျပာဖူးတဲ့ မင္းသူငယ္ခ်င္းမလား ? "

" ဟမ္ ? ဘယ္မွာလဲ "

လက္ညိဳးထိုးျပသည္ကို လွမ္းၾကည့္ေတာ့ TV ေပၚ

မွာ ေဂ်ာင္ကု မ်က္ႏွာႏုႏုဖတ္ဖတ္ေလး ျဖစ္သည္ ။

" ေအာ္ သူ...? "

ေျပာင္းလဲသြားလိုက္တာေလ ။ ေကာင္းေသာ ေျပာင္း

လဲျခင္းေတြနဲ႔ ေျပာင္းလဲေနတာမ်ိဳး ျဖစ္သည္ ။

အသက္မတိမ္းမယိမ္း ကေလးေတြ ပြဲဦးထြက္နိုင္ဖို႔

ႀကိဳးႀကိဳးစားစားနဲ႔ အလုပ္လုပ္ေပးေနသည္မွာ သိပ္

ကို ၾကည့္ေကာင္းသည္ ။

ပတ္ဂ်ီမင္း ေဘးမွာရွိေနတဲ့ ဂၽြန္ေဂ်ာင္ကုထက္ နာ

မည္ႀကီး Choreographer ဂၽြန္ေဂ်ာင္ကု က အရမ္း

ကို ေတာက္ပေနသည္ ။

" ဟုတ္တယ္မလား ဟိုတစ္ေလာက မင္းဆီလာေတြ႕

တဲ့ တစ္ေယာက္ေလ ..

" အာ မဟုတ္ပါဘူး ... "

" ဟာ ဘာမဟုတ္ရမွာလဲ ဟုတ္တယ္ေလ ... "

" မဟုတ္ပါဘူးကြာ မဟုတ္ဘူးဆို မဟုတ္ဘူးေပါ့

ရွည္လိုက္တာ "

အမ်ားႀကီး ေတာက္ပေနတာကို ျမင္ခ်င္ခဲ့တာမို႔ အခု

လို ေတာက္ပေပးေနတာကို ေက်းဇူးတင္မိသည္ ။

ဒါေပမဲ့ ဂ်ီမင္းက ပရိတ္သတ္တစ္ေယာက္ အေနနဲ႔ပဲ

ျဖစ္တည္ေနေတာ့မည္ ။ မသိခဲ့ၾကတဲ့ လူေတြလို

မဆုံခဲ့ၾကတဲ့ လူေတြလို အမွတ္တရေတြက ေခါင္းထဲ

မွာ ထည့္မထားခဲ့ရင္ ေလထဲမွာသာ ေပ်ာက္ေစေပါ့

ေလ ။

ေဂ်ာင္ကုက အသက္ငယ္ရြယ္ၿပီး ႐ုပ္႐ုည္ျပည့္စုံတာ

ေၾကာင့္ နာမည္ပိုႀကီးသည္ ။ အကေတာ္သည္ ။

ထက္ျမက္သည္ ။

ဆြဲေဆာင္မွုလည္း ရွိသည္ ။ နာမည္ႀကီး Ent ရဲ့

Choreographer တစ္ေယာက္က သိပ္ကိုျပည့္စုံ

လြန္းေနတာ မလြန္ဘူးလား လို႔ ေမးခြန္းထုတ္ခ်င္မိ

ပါသည္ ။

ေဂ်ာင္ကုလည္း ဂ်ီမင္းကို ေမ့ေနေလာက္ပါရဲ့။ ဂ်ီ

မင္းလည္း ဘဝတစ္ခုမွာ ေနသားက်ေနပါရဲ့ ။

ဂ်ီမင္းအတြက္ေတာ့ ေဂ်ာင္ကုဟာ အခုေရာက္ေနတဲ့

ေနရာနဲ႔ အထိုက္တန္ဆုံးဆိုတာ သိသည္ ။

ေနာက္ဆုံးေတြ႕ခဲ့တုန္းက ဂ်ီမင္း ဆုံးျဖတ္ေပးခဲ့တဲ့

အေျဖဟာ ေဂ်ာင္ကု အတြက္ ဒီလို ေကာင္းက်ိဳး

ေတြ ျဖစ္လာတယ္ဆိုရင္ ေက်နပ္စရာေကာင္းေနပါၿပီ ။

//

ေဂ်ာင္ကုက ေခၽြးေတြရႊဲနစ္ေနကာ အခန္းလြတ္

အက်ယ္ႀကီးထဲ ပစ္လဲခ်လိုက္သည္ ။

" အာ ... "

​ဒီလိုမ်ိဳး ဂ်ီမင္းနဲ႔ အတူတူ ရီေမာရင္း လုပ္ခဲ့ၾကဖူး

တာကို သတိရမိသည္ ။ အရာအားလုံးနဲ႔ ကင္းကြာ

သြားၿပီး ေအာင္ျမင္မွုေတြရလာတယ္ ဆိုေပမယ့္

အမွတ္တရေတြဟာ ေဟာင္းမသြားခဲ့ဘူး ျဖစ္သည္ ။

အစ္ကို ေတြနဲ႔လည္း ေဝးခဲ့ၿပီး ဝမ္းနည္းေနရေပမယ့္

ေအာင္ျမင္ခ်င္တဲ့ ကေလးေတြရဲ့ ေရွ႕မွာ ရပ္တည္

ေပးေနရၿပီး လူေတြ သေဘာက်တာ ျမင္ရေတာ့

ေပ်ာ္မိသည္ ။

သို႔ေပမယ့္လည္း ဒါေတြရဲ့ အစဟာ ဂ်ီမင္းေၾကာင့္

ျဖစ္သည္ ။ ဂ်ီမင္းက ေဂ်ာင္ကု အတြက္ ေကာင္းတာ

ေတြခ်ည္း ျဖစ္ေစခ်င္ခဲ့တာမို႔ ေဂ်ာင္ကုက အဲ့ဒီ ဆႏၵ

ကို ေသခ်ာေပါက္ ျဖည့္တာလည္း ပါသည္ ။

​လိုအပ္ခ်ိန္လဲရွိေပးခဲ့ၿပီး မလိုခ်ိန္မွာလည္း ေရွာင္

သြားေပးခဲ့သည္ ။ အနစ္နာလည္း ခံေပးခဲ့ၿပီး အခ်ိန္

ခဏေလးတြင္းမွာ ေမ့မရေအာင္ လုပ္သြားနိုင္ခဲ့သူ

ျဖစ္သည္ ။

တကယ္ေတာ့ ဒီပြဲမွာ ေဂ်ာင္ကုဟာ ရွုံးနိမ့္ခဲ့သည္ ။

ဘာကိုမွ နားမလည္ခဲ့ဘဲ ခံစားခ်က္ကို ဇြတ္အတင္း

ဖုံးကြယ္ေနရင္းက ဂ်ီမင္းကို ဒုကၡေပးခဲ့မိသည္ ။

ေအာင္ျမင္မွုလည္းရွိၿပီး လူအမ်ားရဲ့ခ်စ္ျခင္းကို

လည္း ရထားၿပီးမွ လိုအပ္ေနတာဟာ ဂ်ီမင္း တစ္

ေယာက္တည္း ျဖစ္ေနတာ သိလိုက္ရသည္ ။

" ေဂ်ေက !! မင္း ထပ္ၿပီး သူ႔ အေၾကာင္းေတြးေနတာလား ? "

ေဂ်ာင္ကု ထက္ အသက္အေတာ္ႀကီးသည့္ အစ္ကို

လို ခင္ရသူ ေတးေရးဆရာ ဂ်ိန္းစ္ က ေဂ်ာင္ကု

အနားကို ေရာက္လာသည္ ။

" အင္း အစ္ကို ! "

" မင္း ဒီေလာက္ခံစားေနရမယ္ မထင္ဘူး ။ မင္း ငါ့

ကို သူ႔အေၾကာင္းေတြ ေျပာျပတုန္းက ငါက ေပါ့

ျပတ္ျပတ္ ေတြးခဲ့မိေသးတာ "

ေဂ်ာင္ကုအတြက္ ဒီကို စေရာက္လာကတည္းက

စိတ္တူကိုယ္တူ ရွိခဲ့သည့္ အစ္ကိုက လည္း ဂ်ိန္းစ္

တစ္ေယာက္တည္း ျဖစ္သည္ ။

ဂ်ီမင္းအေပၚထားတဲ့ ခံစားခ်က္ေတြဟာ ေဖာက္ကြဲ

စရာ မရွိတဲ့အခ်ိန္ ဒီအစ္ကို ရွိေနေပးလို႔ ေျပာျပျဖစ္

ခဲ့သည္ ။

" အင္း ... အခု ကၽြန္ေတာ္ သူ႔ကို ဖုန္းေခၚမလို႔ "

" တကယ္လား ? ေကာင္းတာေပါ့ ! ဆက္သြယ္လိုက္

ပါ ။ သူလည္း မင္းကို ေမၽွာ္ေနမွာ ... "

" ကၽြန္ေတာ္ သူ႔ကို ဖြင့္ေျပာလိုက္ရင္ ေကာင္းမလား ? "

ဂ်ိန္းစ္က ခ်က္ခ်င္းေတာ့ ျပန္မေျပာ ။

" မင္း ... တကယ္ ဆုံးျဖတ္ၿပီးရင္ ေျပာေလ ... "