ဂျောင်ကု ရဲ့ အပြုံးလေး စမြင်ကတည်းက " ဒါကို

လုပ်နိုင်ပြီ " လို့ တစ်ထစ်ချ ယုံကြည်ခဲ့ပြီး စတင်

ခဲ့သည် ။

နှစ်ယောက်သား လှုပ်ရှားနေတဲ့ Movement တိုင်း

ဟာ တစ်လောကလုံး နှစ်ယောက်တည်း ရှိနေသလို

ခံစားရသည် ။ ပြိုင်ပွဲဝင်နေတယ်လို့ မခံစားရတော့

နှစ်ယောက်အတူတူ အကခန်းလေးထဲ လေ့ကျင့်နေ

တဲ့ အချိန်တွေကို မြင်ယောင်မိသည် ။

ကနေရင်း လှမ်းကြည့်ပြီး ခိုးပြုံးတဲ့ အပြုံးတွေက ဂျီ

မင်းကို ပိုပြီး ပျော်ရွှင်စေခဲ့သည် ။

​ဂျီမင်းကို ဂျောင်ကုက ဖက်ထားလျက် အခြေအနေ

Choreography မှာ အတော်များများက သဘောကျ

ပြီး အားပေးကြသည် ။ ဂျီမင်းက ခပ်ယဲ့ယဲ့လေး

ခေါင်းငုံ့ကာ ရှက်ပြုံးပြုံးလိုက်သည်က အကကို ပို

ပေါ်လွင်သွားစေခဲ့သည် ။

အားလုံးရဲ့ လက်ခုပ်သံတွေ ထွက်လာမှ တကယ်ပဲ ဒီ

Stage ကို ကောင်းကောင်းလုပ်နိုင်ခဲ့တယ်လို့ တွေးမိ

လိုက်သည် ။ ထို့်နောက် တစ်ယောက်လက်ကို တစ်

ယောက်ဆုပ်ကိုင်ရင်း အတူတူဦးညွှတ်လိုက်ကြသည် ။

တစ်ခါမှ စိတ်ကူးမယဥ်ဖူးခဲ့သည့် အခြေအနေမျိုး ။

လက်ခုပ်သံတွေ မီးရောင်စုံတွေ ပြီးတော့ ဘေးနားမှာ

လည်း ချစ်ရသူ ။

ဂျီမင်းက ဂျောင်ကုရင်ခွင်ထဲကို တိုးဝှေ့ကာ ပြေး

ဖက်လိုက်မိသည် ။

ဂျောင်ကု " အင့် " ခနဲတောင် မြည်သွားအောင် ဂျီ

မင်းက မည်မျှအားနဲ့ ပြေးဖက်လိုက်မိသည်မသိ ။

ဂျောင်ကု ရင်ခွင်ထဲ မြုံ့ဝင်သွားသည်ကို ဂျီမင်းက

သဘောကျနေမိသည် ။ တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ပြန်

ဖက်ကာ တုံ့ပြန်လာတဲ့ ဂျောင်ကုရဲ့လက်တစ်စုံ

ကြောင့် ' ဒီအခိုက်အတန့်ဟာ ဘဝရဲ့ အကောင်း

ဆုံး အချိန်လေး " လို့ ဂျီမင်း တွေးမိလိုက်သည် ။

ငါတို့ အတူတူသာဆိုရင် အရာအားလုံး ဖြစ်နိုင်

တယ်ဆိုတဲ့ သက်သေတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့သည် ။

//

ဂျီမင်းနဲ့ ဂျောင်ကု က Stage ပေါ်က ဆင်းလာတော့

ဟိုဆော့က ဂျီမင်းနားကပ်ကာ ခပ်တိုးတိုး ပြောလိုက်သည် ။

" အဟင်း ... ဇွတ်တွေဖက်တယ်နော် "

ပုခုံးကို လာတိုက်ရင်း ပြောနေတာကြောင့် ဂျီမင်းကဟိုဆော့ ပုခုံးကို လက်ကလေးနဲ့ ရိုက်လိုက်သည် ။

" ကျွန်တော် အရမ်းပျော်သွားလို့ပါ "

" ဖက်ချင်လို့လည်း ပါတယ်လို့ ပြောပါ "

" အစ်ကိုနော် !! "

တခစ်ခစ်နဲ့ရယ်နေသော ဟိုဆော့ ကိုကြည့်ပြီး ဂျီမင်း

ကလည်း အတူ လိုက်ရယ်မိသည် ။

ဂျောင်ကုက နမ်ဂျွန့် ဘေးတွင် မတ်တပ် ရပ်လျက်

စကားပြောနေသည် ။ ချွေးတွေရွှဲနေသည့် အပြင်

ခုဏက ဝတ်ထားသည့် Coat ကို တစ်ဝက်ထိ ချွတ်

ထားသည် ။ နဖူတို့၌လည်း ချွေးစက်တို့ စီးကျနေ

သည်ကို အထင်းသားမြင်ရသည် ။ သဘက်သေသေးလေးနှင့် လည်ပင်းကို သုတ်လိုက် နဖူးကို သုတ်

လိုက်လုပ်ရင်း စကားပြောနေပုံမှာ ဂျီမင်းက အကြည့်

မလွှဲနိုင် ဖြစ်နေခဲ့သည် ။

" ဟေ့ကောင် ဂျီမင်း ! "

" .... "

ဟိုဆော့ က ဂျီမင်း ဆီက စကားပြန်မလာတာကြောင့်

ဂျီမင်း ငေးကြည့်နေရာကို လိုက်ကြည့်တော့ ဂျောင်

ကု ဖြစ်နေသည် ။

" ဟေ့ကောင်ရေ ! စိတ်ကူးထဲမှာ မဟုတ်တာ တစ်ခုခု

ကို တွေးနေတာတော့ မဟုတ်ပါဘူးနော် "

" အစ်ကို !!!!! "

ဒီတစ်ခါတော့ ဂျီမင်းက လက်မောင်းကို လက်သီးနဲ့

ပိတ်ထုလိုက်သည် ။

" နာတယ်ကွ ဟေ့ကောင်ရ !!! "

" လျှောက်ပြောနေတာကို အစ်ကိုက !!! "

" ရန်ဖြစ်နေကြတာတော့ မဟုတ်ပါဘူးနော် "

ဂျီမင်းတို့ စကားဝိုင်းထဲကို ဝင်လာတဲ့ ဂျောင်ကု

ကြောင့် ဂျီမင်းက မသိချင်ယောင်ဆောင်ပြီး ချွေး

ကို သုတ်ကာ ပြောလိုက်သည် ။

" မဟုတ်ပါဘူး ကျွန်တော်တို့ ရန်ဖြစ်တာ မဟုတ်ပါဘူး "

" ဟုတ်တယ် ဖြစ်တယ် ငါ့ လက်မောင်းကို လာထိုး

တာလေ အရပ်က ဒီလောက်ပဲ ရှိတာကို "

" အစ်ကိုနော် အဲ့တာထည့်ပြောမှ ဖြစ်မှာလား ? "

" ဘာဖြစ်လဲ ပြောမယ် ပြောမယ် ။ မင်းအကြောင်း

တွေ အကုန် ဂျွန်ဂျောင်ကု ကို ပြောမှာ !! "

" ဟာ ! အစ်ကို !!!!! "

ဂျီမင်းနဲ့ ဟိုဆော့ နှစ်ယောက်ကိုကြည့်ပြီး ဂျောင်ကု

က ကြားထဲကနေ ရီနေသည် ။

" ငါသွားတော့မယ် မင်း နောက်ကျမှ တွေ့မယ် ပိစိ !! "

ဟိုဆော့က ဂျီမင်းကို ထွက်သွားခံနီးတောင် စသွား

သေးသည် ။

" ဒီအစ်ကိုကတော့ ... "

ဂျောင်ကုက ဂျီမင်းကို ကြည့်ရင်း ရီနေတာ မရပ် ။

" ဂျောင်ကု က ရယ်ရင် ကလေးလေး နဲ့တူတယ်နော် "

" ခင်ဗျာ ! တကယ်လား ? ဂျီမင်းလည်း ရီနေရင်

သိပ်လှတာ "

ဂျောင်ကု စကားကြောင့် ဂျီမင်းက သွေးတွေ

ပြောင်းပြန်စီးသလို ခံစားလိုက်ရသည် ။

" အာ ... ဂျောင်ကုကတော့ ကလေးလေးနဲ့တူတာ "

ဂျောင်ကု မျက်လုံးတွေက ဝိုင်းစက်သွားသည် ။

" ဟုတ်လား ? ကလေးလေးလား ? "

" အင်း ဟုတ်တယ် တကယ် ... "

" ဒါဆို တစ်ခြားအချိန်က ဘာနဲ့ တူနေတာလဲ "

" အယ် .... "

ဂျောင်ကု က ဟက် ခနဲမြည်အောင် ရယ်ကာ Coat

ကို ချွတ်ရင်း ထပ်ချိုးခေါက်ကာ အိတ်ထဲသို့ ထည့်

နေသည် ။

" အာ ... အဲ့တာက တစ်ခြားအချိန်ဆို နည်းနည်း

ကြောက်စရာကောင်းတယ် "

" ဟမ် ကြောက်စရာကောင်းတယ် ? "

" အင်း ... "

ဂျောင်ကုက ပြုံးလိုက်ပြီး ဂျီမင် မျက်နှာနားကို နီးနီး

ကပ်ကပ် ကပ်လာကာ ပြောလိုက်သည် ။

" ဒီလို ဆိုရင်ရော ကြောက်စရာ ကောင်းသေးလား ? "

ကာကွယ်ပေးချင်စရာကောင်းအောင် ချစ်စရာ

ကောင်းတဲ့ ကောင်လေးက ဒီလိုမျိုး အပိုင်လိုချင်

လာစိတ်ဖြစ်အောင်လည်း လုပ်တတ်သူ ဖြစ်သည် ။

" ပြောလေ ... ကြောက်စရာကောင်းသေးလားလို့ "

" အာ .. မ မ ကောင်း ... ကောင်း ...

" ချစ်စရာကောင်းသေးတယ်မလား "

" ဟမ် ! "

" ချစ်စရာကောင်းသေးတယ် မလား ? ဟုတ်တယ်

မလား ? "

" အင်း ... အင်း ... "

ဂျောင်ကု က တစ်ချက်ပြုံးရင်း ဂျီမင်း မျက်နှာနား

က ခွာသွားကာ အိတ်ထဲသို့ ထည့်စရာရှိတာ တစ်ချိူ့

ကို ဆက်ထည့်နေသည် ။

ဂျီမင်းခမျာ ရေခဲလို တောင့်ကြံနေခဲ့ပြီး အသက်ရှုတွေပါ မှားကုန်သည် ။

" ဂျီမင်း ! ဘာလုပ်နေတာလဲ မြန်မြန် ပစ္စည်းတွေ

ထည့်ပြီးထွက်လာလေ ။ ခဏနေ ဆုတွေလည်း

ကြေငြာတော့မှာကို "

နမ်ဂျွန် က ဝင်လာပြီး ပြောမှ ဂျီမင်းက အသိဝင်လာ

ကာ ပြင်ဆင်ရသည် ။

" အာ ဟုတ်ဟုတ် ... "

ဂျောင်ကုကို တစ်ချက် လှည့်ကြည့်လိုက်တော့ ရင်ခုန်

အောင်လုပ်ထားတာ သူ မဟုတ်သလိုမျိုး ပစ္စည်း

တွေကို သိမ်းနေသည် ။

တကယ် ပုံစံအမျိုးမျိုးနဲ့လည်း ပြုစားနိုင်တဲ့ ကောင်လေး ။

//

" ဒီနေ့ရဲ့ ဆုရရှိမယ့်သူကို အားလုံးပဲ ခန့်မှန်းထားတာ

နဲ့ ကွက်တိကျမယ်လို့ ထင်ပါတယ် !!!! "

Stage ပေါ်က ခပ်ကျယ်ကျယ် အော်ပြောနေသာ MC

ကို ဟိုဆော့ က ခပ်မဲ့မဲ့ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည် ။

" အသံကျယ်လိုက်တဲ့ ကောင်ကွာ !!! "

" အင်း မင်းကျ တော်တော်တိုးတယ်ဆိုတော့ !! "

နမ်ဂျွန်က ဟိုဆော့ ပုခုံးကို လာဖက်ရင်း ပြောလိုက်သည် ။

" ဟာ နမ်ဂျွန် ! မင်းကို ဂျီမင်းတို့ဆီ ရောက်နေတယ်

ထင်တာ "

" အေး ရောက်ပြီးပြီ ။ ခဏနေဆုကြေညာတော့မှာ

လေ ။ အဲ့ဒါကြောင့် ထွက်လာတာ "

" မင်း ဘယ်လိုထင်လဲ ? "

" သေချာပေါက် အကောင်းဆုံး လုပ်ခဲ့ကြတာပဲကို

ငါကတော့ Team ဂျွန်ဂျီမင်း ပဲ "

" တူတူပဲ အစ်ကို ရဲ့ ဖြစ်နိုင်ရင် ပေးစားချင်နေတာ

သူတို့နှစ်ယောက်ကို ... "

ဟိုဆော့က ရီရင်း နမ်ဂျွန့်ကို ပြောလိုက်သည် ။

" ဟေ !!! အေးငါရောပဲ ဟားဟား "

" ဟီးဟီးဟီး .... "

" ဘာတွေရယ်နေတာလဲ အစ်ကိုရ "

ထယ်ယောင်း ကပါ ဟိုဆော့ဘေးကို ထပ်ရောက်လာသည် ။

" ဘာမှ မဟုတ်ပါဘူး ထယ်ယောင်းရ ။ မင်းက

ဘယ်ကလှည့်လာတာလဲ ?. "

" ကျွန်တော် နောက်ကျသွားပြီလား ? "

" မင်း ကတာ မကြည့်လိုက်ရဘူးပဲ ။ တကယ်မိုက်

တာကွ !!!!! "

ဟိုဆော့က အာပေါင်အာရင်း သန်သန်ပြောနေတာ

ထယ်ယောင်းက ရီလိုက်သည် ။

" မိုက်တာသိတယ် ။ နောက်မှပဲ အစ်ကိုတို့ ဖုန်းက

ရိုက်ထားတာကို ပြန်ကြည့်မယ် ။ ဒီနေ့ကျမှ တိုက်

တိုက်ဆိုင်ဆိုင် လုပ်စရာပေါ်လာလို့ "

" အေး ဆုကလည်း ကြေငြာတော့မှာကွ ။ ဒါနဲ့

အစ်ကို ဆော့ဂျင် ရော "

" ဟင် အစ်ကို မသိတာလား အစ်ကို ဆော့ဂျင် က

အင်္ဂလန် ထွက်သွားတယ်လေ "

" ဟမ် ? ဘယ်လို !! "

ဟိုဆော့က နမ်ဂျွန့် ဘက်ကို ခေါင်းက အော်တို

လှည့်သွားသည် ။

" ငါ့ကို လာကြည့်မနေနဲ့ ငါသိပြီးသွားပြီ ! "

မျက်နှာ မကောင်းစွာနဲ့ နမ်ဂျွန် က ပြန်ဖြေသည် ။

" ငါပဲ မသိတာလား ။ အင်္ဂလန်ကို ဘာလို့ ? "

" သူ ကျောင်းသွားတက်တာလေ သူ့မိဘတွေက

ပညာရေးပဲ ပိုဦးစားပေးတယ်လေ "

ထယ်ယောင်းက ကြားဖြတ်ကာ ပြန်ဖြေသည် ။

" ဟူး ! ခက်လိုက်တာ သူက အကကို ဘယ်လောက်

ကြိုးးကြိုးစားစားလုပ်လိုက်လဲ ။ ဒါဆို ပြန်လာဖို့က ကြာမှာပေါ့ "

" အင်း အစ်ကို ! "

ထယ်ယောင်း စကားအဆုံးမှာ ဟိုဆော့က နမ်ဂျွန့်

ဘက်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည် ။

" ဟိုဆော့ရာ ... ပွဲကိုပဲ အာရုံစိုက်ရအောင် ။ ငါ့ကို

လာကြည့်မနေနဲ့ "

နမ်ဂျွန် ပြောလာသော စကားတို့မှာ အသက်မပါ ။

ဟိုဆော့က ဆော့ဂျင်ကို မေးလိုက်မိတာ အတွက်

စိတ်မကောင်းဖြစ်မိနေသည် ။

" ပြိုင်ပွဲဝင်တွေကို Stage ပေါ်သို့ ဖိတ်ခေါ်ပါတယ်

ခင်ဗျာ !!!!! "

" ဟာ မင်းမေကြီးတော်ကြီး !!!!! လန့်လိုက်တာဟ !!! "

စိတ်မကောင်းနေပါတယ်ဆို စင်ပေါ်ကနေ ထအော်

တော့ ဟိုဆော့ကလည်း အောက်က လန့်ကာအော်

တော့သည် ။

ထယ်ယောင်းနဲ့ နမ်ဂျွန်က ဟိုဆော့ကြောင့် တစ်

ယောက်မျက်နှာ တစ်ယောက် ကြည့်ကာ ရီလိုက်

ကြသည် ။

//

ဂျီမင်း က စင်ပေါ်တက်လာတော့ နည်းနည်း တုန်လှုပ်

နေပုံ ပေါက်သည် ။

" ဂျီမင်းရှိ ! "

ဂျောင်ကုက ဂျီမင်းလက်ကို လှမ်းဆွဲလိုက်သည် ။

" ဟင် ... "

" ရင်ခုန်နေတာလား "

" မခုန်...မ..မခုန်ပါဘူး "

" မခုန်ဘူးသာဆိုတယ် ကြည့်ဦး စကားတွေပါထစ်

နေပြီ "

" မဟုတ်ပါဘူး အဆင်ပြေပါတယ် ... "

ဂျောင်ကု က လက်နှစ်ဖက်လုံးနဲ့ ဂျီမင်း လက်တွေ

ကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဆုပ်ကိုင် ထားလိုက်သည် ။

" ကျွန်တော့် လက်ကို ကိုင်ထားလိုက် ပိုအဆင်ပြေ

သွားလိမ့်မယ် "

ဂျောင်ကုကို ဂျီမင်းက တော်တော်ကြာထိ ဒီတိုင်း

ကြောင်ကြည့်နေမိသည် ။

ဂျောင်ကုလက်ကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဆုပ်ကိုင်

ထားလိုက်တော့ တကယ်ပဲ ကြောက်နေတာတွေ

ပျောက်သွားခဲ့သည်မို့ ဂျီမင်းက ပြုံးလိုက်မိသည် ။

ကြေငြာသူ MC က ဆုကြေငြာဖို့ကို Team နာမည်ကို

အတော်ကြာဖတ်နေသည် ။

" The Winner Is Team ... "

ဂျီမင်းက သက်ပြင်းကို ခပ်ကျယ်ကျယ် ချလိုက်မိသည် ။

" ဂျွန်ဂျီမင်း ? "

MC ကိုယ်တိုင်တောင် အဖွဲ့နာမည်ကို ဇဝေဇဝါဖတ်

ကာ ကြေငြာလိုက်သည် ။

ဂျီမင်းက ကိုယ့်နားကို မယုံနိုင်ဖြစ်နေကာ ဒီတိုင်းကြီး

ရပ်နေမိသည် ။ ဂျောင်ကုက ဂျီမင်းလက်ကို လုံးဝ

မလွှတ်လိုက်ဘဲ ဂျီမင်းကို ပြုံးပြီး ကြည့်နေသည် ။

" မယုံနိုင်သေးဘူးလား ? တကယ်လေ ကျွန်တော်တို့

လုပ်နိုင်မှာပါလို့ ပြောသားပဲ "

ဂျောင်ကုက ဂျီမင်းလက်ကိုဆွဲကာ Stage ရှေ့မီး

ရောင်အောက်ကို ထွက်သွားကာ Bow လုပ်နေပေ

မယ့် ဂျီမင်းက ကြောင်တောင်တောင်နဲ့ မယုံနိုင်ဖြစ်

နေတုန်း ။

" ဂျီမင်း ... ? "

ဂျောင်ကုက ဂျီမင်းကို ကြည့်ကာခေါ်လိုက်တော့ ဂျီ

မင်းကလည်း အတူ Bow လိုက်လုပ်သည် ။

တကယ်ဆို ဂျီမင်းက ပျော်ရမလို ငိုရမလို ဖြစ်ပြီး

ဘာလုပ်ရမယ်မသိ ဖြစ်နေခဲ့တာ ဖြစ်သည် ။ ဒါပေ

မယ့် ဂျောင်ကုက အဆုံးထိ ဂျီမင်းလက်ကို လုံးဝ

မလွှတ်ခဲ့ ။

ဂျောင်ကု မျက်နှာကို တောက်လျှောက် ကြည့်နေမိ

တော့ တစ်လောကလုံးမှာ ဂျီမင်းတို့ နှစ်ယောက်

တည်း ရှိနေသလို ခံစားရသည် ။

တစ်နေ့ထက် တစ်နေ့ ပိုပြီး ပိုပြီးသာ ချစ်လာခဲ့ရ

သည် ။ သံယောစဥ် တိုးလာခဲ့ရသည် ။

ဒီလိုနည်းနဲ့ ဝေးဝေးကို ငါ ထပ်ထွက်မသွားနိုင်တော့

ရင် ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲ ဂျောင်ကုရယ် ။

ေဂ်ာင္ကု ရဲ့ အျပဳံးေလး စျမင္ကတည္းက " ဒါကို

လုပ္နိုင္ၿပီ " လို႔ တစ္ထစ္ခ် ယုံၾကည္ခဲ့ၿပီး စတင္

ခဲ့သည္ ။

ႏွစ္ေယာက္သား လွုပ္ရွားေနတဲ့ Movement တိုင္း

ဟာ တစ္ေလာကလုံး ႏွစ္ေယာက္တည္း ရွိေနသလို

ခံစားရသည္ ။ ၿပိဳင္ပြဲဝင္ေနတယ္လို႔ မခံစားရေတာ့

ႏွစ္ေယာက္အတူတူ အကခန္းေလးထဲ ေလ့က်င့္ေန

တဲ့ အခ်ိန္ေတြကို ျမင္ေယာင္မိသည္ ။

ကေနရင္း လွမ္းၾကည့္ၿပီး ခိုးျပဳံးတဲ့ အျပဳံးေတြက ဂ်ီ

မင္းကို ပိုၿပီး ေပ်ာ္ရႊင္ေစခဲ့သည္ ။

​ဂ်ီမင္းကို ေဂ်ာင္ကုက ဖက္ထားလ်က္ အေျခအေန

Choreography မွာ အေတာ္မ်ားမ်ားက သေဘာက်

ၿပီး အားေပးၾကသည္ ။ ဂ်ီမင္းက ခပ္ယဲ့ယဲ့ေလး

ေခါင္းငုံ႔ကာ ရွက္ျပဳံးျပဳံးလိုက္သည္က အကကို ပို

ေပၚလြင္သြားေစခဲ့သည္ ။

အားလုံးရဲ့ လက္ခုပ္သံေတြ ထြက္လာမွ တကယ္ပဲ ဒီ

Stage ကို ေကာင္းေကာင္းလုပ္နိုင္ခဲ့တယ္လို႔ ေတြးမိ

လိုက္သည္ ။ ထို႔္ေနာက္ တစ္ေယာက္လက္ကို တစ္

ေယာက္ဆုပ္ကိုင္ရင္း အတူတူဦးညႊတ္လိုက္ၾကသည္ ။

တစ္ခါမွ စိတ္ကူးမယဥ္ဖူးခဲ့သည့္ အေျခအေနမ်ိဳး ။

လက္ခုပ္သံေတြ မီးေရာင္စုံေတြ ၿပီးေတာ့ ေဘးနားမွာ

လည္း ခ်စ္ရသူ ။

ဂ်ီမင္းက ေဂ်ာင္ကုရင္ခြင္ထဲကို တိုးေဝွ႕ကာ ေျပး

ဖက္လိုက္မိသည္ ။

ေဂ်ာင္ကု " အင့္ " ခနဲေတာင္ ျမည္သြားေအာင္ ဂ်ီ

မင္းက မည္မၽွအားနဲ႔ ေျပးဖက္လိုက္မိသည္မသိ ။

ေဂ်ာင္ကု ရင္ခြင္ထဲ ျမဳံ႕ဝင္သြားသည္ကို ဂ်ီမင္းက

သေဘာက်ေနမိသည္ ။ တင္းတင္းက်ပ္က်ပ္ ျပန္

ဖက္ကာ တုံ႔ျပန္လာတဲ့ ေဂ်ာင္ကုရဲ့လက္တစ္စုံ

ေၾကာင့္ ' ဒီအခိုက္အတန႔္ဟာ ဘဝရဲ့ အေကာင္း

ဆုံး အခ်ိန္ေလး " လို႔ ဂ်ီမင္း ေတြးမိလိုက္သည္ ။

ငါတို႔ အတူတူသာဆိုရင္ အရာအားလုံး ျဖစ္နိုင္

တယ္ဆိုတဲ့ သက္ေသတစ္ခု ျဖစ္ခဲ့သည္ ။

//

ဂ်ီမင္းနဲ႔ ေဂ်ာင္ကု က Stage ေပၚက ဆင္းလာေတာ့

ဟိုေဆာ့က ဂ်ီမင္းနားကပ္ကာ ခပ္တိုးတိုး ေျပာလိုက္သည္ ။

" အဟင္း ... ဇြတ္ေတြဖက္တယ္ေနာ္ "

ပုခုံးကို လာတိုက္ရင္း ေျပာေနတာေၾကာင့္ ဂ်ီမင္းကဟိုေဆာ့ ပုခုံးကို လက္ကေလးနဲ႔ ရိုက္လိုက္သည္ ။

" ကၽြန္ေတာ္ အရမ္းေပ်ာ္သြားလို႔ပါ "

" ဖက္ခ်င္လို႔လည္း ပါတယ္လို႔ ေျပာပါ "

" အစ္ကိုေနာ္ !! "

တခစ္ခစ္နဲ႔ရယ္ေနေသာ ဟိုေဆာ့ ကိုၾကည့္ၿပီး ဂ်ီမင္း

ကလည္း အတူ လိုက္ရယ္မိသည္ ။

ေဂ်ာင္ကုက နမ္ဂၽြန႔္ ေဘးတြင္ မတ္တပ္ ရပ္လ်က္

စကားေျပာေနသည္ ။ ေခၽြးေတြရႊဲေနသည့္ အျပင္

ခုဏက ဝတ္ထားသည့္ Coat ကို တစ္ဝက္ထိ ခၽြတ္

ထားသည္ ။ နဖူတို႔၌လည္း ေခၽြးစက္တို႔ စီးက်ေန

သည္ကို အထင္းသားျမင္ရသည္ ။ သဘက္ေသေသးေလးႏွင့္ လည္ပင္းကို သုတ္လိုက္ နဖူးကို သုတ္

လိုက္လုပ္ရင္း စကားေျပာေနပုံမွာ ဂ်ီမင္းက အၾကည့္

မလႊဲနိုင္ ျဖစ္ေနခဲ့သည္ ။

" ေဟ့ေကာင္ ဂ်ီမင္း ! "

" .... "

ဟိုေဆာ့ က ဂ်ီမင္း ဆီက စကားျပန္မလာတာေၾကာင့္

ဂ်ီမင္း ေငးၾကည့္ေနရာကို လိုက္ၾကည့္ေတာ့ ေဂ်ာင္

ကု ျဖစ္ေနသည္ ။

" ေဟ့ေကာင္ေရ ! စိတ္ကူးထဲမွာ မဟုတ္တာ တစ္ခုခု

ကို ေတြးေနတာေတာ့ မဟုတ္ပါဘူးေနာ္ "

" အစ္ကို !!!!! "

ဒီတစ္ခါေတာ့ ဂ်ီမင္းက လက္ေမာင္းကို လက္သီးနဲ႔

ပိတ္ထုလိုက္သည္ ။

" နာတယ္ကြ ေဟ့ေကာင္ရ !!! "

" ေလၽွာက္ေျပာေနတာကို အစ္ကိုက !!! "

" ရန္ျဖစ္ေနၾကတာေတာ့ မဟုတ္ပါဘူးေနာ္ "

ဂ်ီမင္းတို႔ စကားဝိုင္းထဲကို ဝင္လာတဲ့ ေဂ်ာင္ကု

ေၾကာင့္ ဂ်ီမင္းက မသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္ၿပီး ေခၽြး

ကို သုတ္ကာ ေျပာလိုက္သည္ ။

" မဟုတ္ပါဘူး ကၽြန္ေတာ္တို႔ ရန္ျဖစ္တာ မဟုတ္ပါဘူး "

" ဟုတ္တယ္ ျဖစ္တယ္ ငါ့ လက္ေမာင္းကို လာထိုး

တာေလ အရပ္က ဒီေလာက္ပဲ ရွိတာကို "

" အစ္ကိုေနာ္ အဲ့တာထည့္ေျပာမွ ျဖစ္မွာလား ? "

" ဘာျဖစ္လဲ ေျပာမယ္ ေျပာမယ္ ။ မင္းအေၾကာင္း

ေတြ အကုန္ ဂၽြန္ေဂ်ာင္ကု ကို ေျပာမွာ !! "

" ဟာ ! အစ္ကို !!!!! "

ဂ်ီမင္းနဲ႔ ဟိုေဆာ့ ႏွစ္ေယာက္ကိုၾကည့္ၿပီး ေဂ်ာင္ကု

က ၾကားထဲကေန ရီေနသည္ ။

" ငါသြားေတာ့မယ္ မင္း ေနာက္က်မွ ေတြ႕မယ္ ပိစိ !! "

ဟိုေဆာ့က ဂ်ီမင္းကို ထြက္သြားခံနီးေတာင္ စသြား

ေသးသည္ ။

" ဒီအစ္ကိုကေတာ့ ... "

ေဂ်ာင္ကုက ဂ်ီမင္းကို ၾကည့္ရင္း ရီေနတာ မရပ္ ။

" ေဂ်ာင္ကု က ရယ္ရင္ ကေလးေလး နဲ႔တူတယ္ေနာ္ "

" ခင္ဗ်ာ ! တကယ္လား ? ဂ်ီမင္းလည္း ရီေနရင္

သိပ္လွတာ "

ေဂ်ာင္ကု စကားေၾကာင့္ ဂ်ီမင္းက ေသြးေတြ

ေျပာင္းျပန္စီးသလို ခံစားလိုက္ရသည္ ။

" အာ ... ေဂ်ာင္ကုကေတာ့ ကေလးေလးနဲ႔တူတာ "

ေဂ်ာင္ကု မ်က္လုံးေတြက ဝိုင္းစက္သြားသည္ ။

" ဟုတ္လား ? ကေလးေလးလား ? "

" အင္း ဟုတ္တယ္ တကယ္ ... "

" ဒါဆို တစ္ျခားအခ်ိန္က ဘာနဲ႔ တူေနတာလဲ "

" အယ္ .... "

ေဂ်ာင္ကု က ဟက္ ခနဲျမည္ေအာင္ ရယ္ကာ Coat

ကို ခၽြတ္ရင္း ထပ္ခ်ိဳးေခါက္ကာ အိတ္ထဲသို႔ ထည့္

ေနသည္ ။

" အာ ... အဲ့တာက တစ္ျခားအခ်ိန္ဆို နည္းနည္း

ေၾကာက္စရာေကာင္းတယ္ "

" ဟမ္ ေၾကာက္စရာေကာင္းတယ္ ? "

" အင္း ... "

ေဂ်ာင္ကုက ျပဳံးလိုက္ၿပီး ဂ်ီမင္ မ်က္ႏွာနားကို နီးနီး

ကပ္ကပ္ ကပ္လာကာ ေျပာလိုက္သည္ ။

" ဒီလို ဆိုရင္ေရာ ေၾကာက္စရာ ေကာင္းေသးလား ? "

ကာကြယ္ေပးခ်င္စရာေကာင္းေအာင္ ခ်စ္စရာ

ေကာင္းတဲ့ ေကာင္ေလးက ဒီလိုမ်ိဳး အပိုင္လိုခ်င္

လာစိတ္ျဖစ္ေအာင္လည္း လုပ္တတ္သူ ျဖစ္သည္ ။

" ေျပာေလ ... ေၾကာက္စရာေကာင္းေသးလားလို႔ "

" အာ .. မ မ ေကာင္း ... ေကာင္း ...

" ခ်စ္စရာေကာင္းေသးတယ္မလား "

" ဟမ္ ! "

" ခ်စ္စရာေကာင္းေသးတယ္ မလား ? ဟုတ္တယ္

မလား ? "

" အင္း ... အင္း ... "

ေဂ်ာင္ကု က တစ္ခ်က္ျပဳံးရင္း ဂ်ီမင္း မ်က္ႏွာနား

က ခြာသြားကာ အိတ္ထဲသို႔ ထည့္စရာရွိတာ တစ္ခ်ိဴ႕

ကို ဆက္ထည့္ေနသည္ ။

ဂ်ီမင္းခမ်ာ ေရခဲလို ေတာင့္ႀကံေနခဲ့ၿပီး အသက္ရွုေတြပါ မွားကုန္သည္ ။

" ဂ်ီမင္း ! ဘာလုပ္ေနတာလဲ ျမန္ျမန္ ပစၥည္းေတြ

ထည့္ၿပီးထြက္လာေလ ။ ခဏေန ဆုေတြလည္း

ေၾကျငာေတာ့မွာကို "

နမ္ဂၽြန္ က ဝင္လာၿပီး ေျပာမွ ဂ်ီမင္းက အသိဝင္လာ

ကာ ျပင္ဆင္ရသည္ ။

" အာ ဟုတ္ဟုတ္ ... "

ေဂ်ာင္ကုကို တစ္ခ်က္ လွည့္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ရင္ခုန္

ေအာင္လုပ္ထားတာ သူ မဟုတ္သလိုမ်ိဳး ပစၥည္း

ေတြကို သိမ္းေနသည္ ။

တကယ္ ပုံစံအမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႔လည္း ျပဳစားနိုင္တဲ့ ေကာင္ေလး ။

//

" ဒီေန႔ရဲ့ ဆုရရွိမယ့္သူကို အားလုံးပဲ ခန႔္မွန္းထားတာ

နဲ႔ ကြက္တိက်မယ္လို႔ ထင္ပါတယ္ !!!! "

Stage ေပၚက ခပ္က်ယ္က်ယ္ ေအာ္ေျပာေနသာ MC

ကို ဟိုေဆာ့ က ခပ္မဲ့မဲ့ၾကည့္ရင္း ေျပာလိုက္သည္ ။

" အသံက်ယ္လိုက္တဲ့ ေကာင္ကြာ !!! "

" အင္း မင္းက် ေတာ္ေတာ္တိုးတယ္ဆိုေတာ့ !! "

နမ္ဂၽြန္က ဟိုေဆာ့ ပုခုံးကို လာဖက္ရင္း ေျပာလိုက္သည္ ။

" ဟာ နမ္ဂၽြန္ ! မင္းကို ဂ်ီမင္းတို႔ဆီ ေရာက္ေနတယ္

ထင္တာ "

" ေအး ေရာက္ၿပီးၿပီ ။ ခဏေနဆုေၾကညာေတာ့မွာ

ေလ ။ အဲ့ဒါေၾကာင့္ ထြက္လာတာ "

" မင္း ဘယ္လိုထင္လဲ ? "

" ေသခ်ာေပါက္ အေကာင္းဆုံး လုပ္ခဲ့ၾကတာပဲကို

ငါကေတာ့ Team ဂၽြန္ဂ်ီမင္း ပဲ "

" တူတူပဲ အစ္ကို ရဲ့ ျဖစ္နိုင္ရင္ ေပးစားခ်င္ေနတာ

သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ကို ... "

ဟိုေဆာ့က ရီရင္း နမ္ဂၽြန႔္ကို ေျပာလိုက္သည္ ။

" ေဟ !!! ေအးငါေရာပဲ ဟားဟား "

" ဟီးဟီးဟီး .... "

" ဘာေတြရယ္ေနတာလဲ အစ္ကိုရ "

ထယ္ေယာင္း ကပါ ဟိုေဆာ့ေဘးကို ထပ္ေရာက္လာသည္ ။

" ဘာမွ မဟုတ္ပါဘူး ထယ္ေယာင္းရ ။ မင္းက

ဘယ္ကလွည့္လာတာလဲ ?. "

" ကၽြန္ေတာ္ ေနာက္က်သြားၿပီလား ? "

" မင္း ကတာ မၾကည့္လိုက္ရဘူးပဲ ။ တကယ္မိုက္

တာကြ !!!!! "

ဟိုေဆာ့က အာေပါင္အာရင္း သန္သန္ေျပာေနတာ

ထယ္ေယာင္းက ရီလိုက္သည္ ။

" မိုက္တာသိတယ္ ။ ေနာက္မွပဲ အစ္ကိုတို႔ ဖုန္းက

ရိုက္ထားတာကို ျပန္ၾကည့္မယ္ ။ ဒီေန႔က်မွ တိုက္

တိုက္ဆိုင္ဆိုင္ လုပ္စရာေပၚလာလို႔ "

" ေအး ဆုကလည္း ေၾကျငာေတာ့မွာကြ ။ ဒါနဲ႔

အစ္ကို ေဆာ့ဂ်င္ ေရာ "

" ဟင္ အစ္ကို မသိတာလား အစ္ကို ေဆာ့ဂ်င္ က

အဂၤလန္ ထြက္သြားတယ္ေလ "

" ဟမ္ ? ဘယ္လို !! "

ဟိုေဆာ့က နမ္ဂၽြန႔္ ဘက္ကို ေခါင္းက ေအာ္တို

လွည့္သြားသည္ ။

" ငါ့ကို လာၾကည့္မေနနဲ႔ ငါသိၿပီးသြားၿပီ ! "

မ်က္ႏွာ မေကာင္းစြာနဲ႔ နမ္ဂၽြန္ က ျပန္ေျဖသည္ ။

" ငါပဲ မသိတာလား ။ အဂၤလန္ကို ဘာလို႔ ? "

" သူ ေက်ာင္းသြားတက္တာေလ သူ႔မိဘေတြက

ပညာေရးပဲ ပိုဦးစားေပးတယ္ေလ "

ထယ္ေယာင္းက ၾကားျဖတ္ကာ ျပန္ေျဖသည္ ။

" ဟူး ! ခက္လိုက္တာ သူက အကကို ဘယ္ေလာက္

ႀကိဳးးႀကိဳးစားစားလုပ္လိုက္လဲ ။ ဒါဆို ျပန္လာဖို႔က ၾကာမွာေပါ့ "

" အင္း အစ္ကို ! "

ထယ္ေယာင္း စကားအဆုံးမွာ ဟိုေဆာ့က နမ္ဂၽြန႔္

ဘက္ကို လွည့္ၾကည့္လိုက္သည္ ။

" ဟိုေဆာ့ရာ ... ပြဲကိုပဲ အာ႐ုံစိုက္ရေအာင္ ။ ငါ့ကို

လာၾကည့္မေနနဲ႔ "

နမ္ဂၽြန္ ေျပာလာေသာ စကားတို႔မွာ အသက္မပါ ။

ဟိုေဆာ့က ေဆာ့ဂ်င္ကို ေမးလိုက္မိတာ အတြက္

စိတ္မေကာင္းျဖစ္မိေနသည္ ။

" ၿပိဳင္ပြဲဝင္ေတြကို Stage ေပၚသို႔ ဖိတ္ေခၚပါတယ္

ခင္ဗ်ာ !!!!! "

" ဟာ မင္းေမႀကီးေတာ္ႀကီး !!!!! လန႔္လိုက္တာဟ !!! "

စိတ္မေကာင္းေနပါတယ္ဆို စင္ေပၚကေန ထေအာ္

ေတာ့ ဟိုေဆာ့ကလည္း ေအာက္က လန႔္ကာေအာ္

ေတာ့သည္ ။

ထယ္ေယာင္းနဲ႔ နမ္ဂၽြန္က ဟိုေဆာ့ေၾကာင့္ တစ္

ေယာက္မ်က္ႏွာ တစ္ေယာက္ ၾကည့္ကာ ရီလိုက္

ၾကသည္ ။

//

ဂ်ီမင္း က စင္ေပၚတက္လာေတာ့ နည္းနည္း တုန္လွုပ္

ေနပုံ ေပါက္သည္ ။

" ဂ်ီမင္းရွိ ! "

ေဂ်ာင္ကုက ဂ်ီမင္းလက္ကို လွမ္းဆြဲလိုက္သည္ ။

" ဟင္ ... "

" ရင္ခုန္ေနတာလား "

" မခုန္...မ..မခုန္ပါဘူး "

" မခုန္ဘူးသာဆိုတယ္ ၾကည့္ဦး စကားေတြပါထစ္

ေနၿပီ "

" မဟုတ္ပါဘူး အဆင္ေျပပါတယ္ ... "

ေဂ်ာင္ကု က လက္ႏွစ္ဖက္လုံးနဲ႔ ဂ်ီမင္း လက္ေတြ

ကို တင္းတင္းက်ပ္က်ပ္ ဆုပ္ကိုင္ ထားလိုက္သည္ ။

" ကၽြန္ေတာ့္ လက္ကို ကိုင္ထားလိုက္ ပိုအဆင္ေျပ

သြားလိမ့္မယ္ "

ေဂ်ာင္ကုကို ဂ်ီမင္းက ေတာ္ေတာ္ၾကာထိ ဒီတိုင္း

ေၾကာင္ၾကည့္ေနမိသည္ ။

ေဂ်ာင္ကုလက္ကို တင္းတင္းက်ပ္က်ပ္ ဆုပ္ကိုင္

ထားလိုက္ေတာ့ တကယ္ပဲ ေၾကာက္ေနတာေတြ

ေပ်ာက္သြားခဲ့သည္မို႔ ဂ်ီမင္းက ျပဳံးလိုက္မိသည္ ။

ေၾကျငာသူ MC က ဆုေၾကျငာဖို႔ကို Team နာမည္ကို

အေတာ္ၾကာဖတ္ေနသည္ ။

" The Winner Is Team ... "

ဂ်ီမင္းက သက္ျပင္းကို ခပ္က်ယ္က်ယ္ ခ်လိုက္မိသည္ ။

" ဂၽြန္ဂ်ီမင္း ? "

MC ကိုယ္တိုင္ေတာင္ အဖြဲ႕နာမည္ကို ဇေဝဇဝါဖတ္

ကာ ေၾကျငာလိုက္သည္ ။

ဂ်ီမင္းက ကိုယ့္နားကို မယုံနိုင္ျဖစ္ေနကာ ဒီတိုင္းႀကီး

ရပ္ေနမိသည္ ။ ေဂ်ာင္ကုက ဂ်ီမင္းလက္ကို လုံးဝ

မလႊတ္လိုက္ဘဲ ဂ်ီမင္းကို ျပဳံးၿပီး ၾကည့္ေနသည္ ။

" မယုံနိုင္ေသးဘူးလား ? တကယ္ေလ ကၽြန္ေတာ္တို႔

လုပ္နိုင္မွာပါလို႔ ေျပာသားပဲ "

ေဂ်ာင္ကုက ဂ်ီမင္းလက္ကိုဆြဲကာ Stage ေရွ႕မီး

ေရာင္ေအာက္ကို ထြက္သြားကာ Bow လုပ္ေနေပ

မယ့္ ဂ်ီမင္းက ေၾကာင္ေတာင္ေတာင္နဲ႔ မယုံနိုင္ျဖစ္

ေနတုန္း ။

" ဂ်ီမင္း ... ? "

ေဂ်ာင္ကုက ဂ်ီမင္းကို ၾကည့္ကာေခၚလိုက္ေတာ့ ဂ်ီ

မင္းကလည္း အတူ Bow လိုက္လုပ္သည္ ။

တကယ္ဆို ဂ်ီမင္းက ေပ်ာ္ရမလို ငိုရမလို ျဖစ္ၿပီး

ဘာလုပ္ရမယ္မသိ ျဖစ္ေနခဲ့တာ ျဖစ္သည္ ။ ဒါေပ

မယ့္ ေဂ်ာင္ကုက အဆုံးထိ ဂ်ီမင္းလက္ကို လုံးဝ

မလႊတ္ခဲ့ ။

ေဂ်ာင္ကု မ်က္ႏွာကို ေတာက္ေလၽွာက္ ၾကည့္ေနမိ

ေတာ့ တစ္ေလာကလုံးမွာ ဂ်ီမင္းတို႔ ႏွစ္ေယာက္

တည္း ရွိေနသလို ခံစားရသည္ ။

တစ္ေန႔ထက္ တစ္ေန႔ ပိုၿပီး ပိုၿပီးသာ ခ်စ္လာခဲ့ရ

သည္ ။ သံေယာစဥ္ တိုးလာခဲ့ရသည္ ။

ဒီလိုနည္းနဲ႔ ေဝးေဝးကို ငါ ထပ္ထြက္မသြားနိုင္ေတာ့

ရင္ ဘယ္လိုလုပ္ရမလဲ ေဂ်ာင္ကုရယ္ ။