နမ်ဂျွန်တုန်းကလို ပါတီအသေးစားပဲ Class မှာလုပ်

ဖြစ်ပေမယ့် ဂျောင်ကု မွေးနေ့ ဖြစ်သည်မို့ တစ်ခြား

Class က လူတွေလည်း လာကြသည် ။

ဂျောင်ကုက ဟိုဟိုဒီဒီ လက်ပြနှုတ်ဆက်ရင်း လူတွေ

ကြားထဲမှာ ဂျီမင်းကို ရှာမိသည် ။

" ဟေး !!! ဂျေကေ !!!! မင်းကောင်မလေးရော ? "

တစ်ချို့လူတွေက ဂျောင်ကု ဘေးနားမှာ ဘယ်သူမှ

မရှိနေတာမို့ လှမ်းမေးကြသည် ။

" သူက Ent ကြောင့်မို့ အမြန် ပြန်ပြီလေ ... "

" ဒီအတွဲကတော့ကွာ တစ်ယောက်က Idol ဖြစ်

မယ့်သူ ။ တစ်ယောက်က Dancer မိုက်နေပြီ "

ဂျောင်ကုက ဘာမှ ပြန်မပြောဘဲ ရီလျက် နှုတ်ဆက်

ကာ ထွက်လာခဲ့လိုက်သည် ။ လောလောဆယ် စိတ်

ထဲရှိတာက တစ်ခြားအရာတွေထက်ပွဲမှာ မတွေ့မိတဲ့

တစ်ဦးတည်းသောသူကိုသာ ဖြစ်သည် ။

" အစ်ကို ဟိုဆော့ !! "

ဝိုင်ခွက်ကို ကိုင်ရင်း ရပ်နေတဲ့ ဟိုဆော့ အနားဆီကို

ဂျောင်ကုက သွားလိုက်သည် ။

" အေး ဂျောင်ကု ပြောလေ ... ဘာလိုလို့လဲ ! "

" ဒီနေ့ ဂျီမင်း မလာဘူးလား ? "

" ဟင် လာလောက်မှာပါ သူ သေချာပေါက်လာမှာ ။

မနက်ကတောင် မင်းဆီလာဖို့အတွက် သူ အလုပ်

စောစောသွားတာ "

" အခုဆို တော်တော်တောင် နောက်ကျနေပြီကို ! "

ဂျောင်ကုက နာရီကိုကြည့်လိုက်ပြီး ဝင်ပေါက်ကို

ကြည့်လျက် ငေးနေသည် ။

" ဘာလဲ ? ဂျီမင်း က ခုဏကတည်းက ရောက်နေပြီလေ ! "

ရုတ်တရက် ဝင်လာပြီး ကြားဖြတ်ပြောတဲ့ နမ်ဂျွန်

ကြောင့် ဂျောင်ကုက ဘေးပတ်လည်ကို လိုက်ရှာ

ကြည့်ရင်း အသည်းအသန်ရှာမိသည် ။ တကယ်

တမ်းကျ ဂျီမင်းကို မတွေ့ ။

" အာ ... အစ်ကိုကလည်း မနောက်ပါနဲ့..."

" ဟာ နောက်စရာလား ? ငါခုဏလေးတင် အပေါက်

ဝမှာတွေ့ခဲ့တာကို "

နမ်ဂျွန့်ပုံစံက အတည်ပေါက်နဲ့ တကယ် တွေ့ခဲ့ဟန်

ပေါ်သည် ။

" ဟာ ကင်နမ်ဂျွန် တို့ကတော့နောက်ပြီ ။ ရောက်နေ

ရင် လာမှာပေါ့ မွေးနေ့ရှင်ကို ခေါင်းမူးအောင် မလုပ်

စမ်းပါနဲ့ လာစမ်းပါ "

ဟိုဆော့က နမ်ဂျွန့် ရဲ့ ပုခုံးကိုဖက်ကာ အတင်းဆွဲ

ခေါ်သွားတာကြောင့် နမ်ဂျွန်က အူလည်လည် ဖြစ်

နေရှာသည် ။

" ငါတကယ် ပြောနေတာဆို ! "

ဟိုဆော့နဲ့ အတူ နမ်ဂျွန်က ပါသွားပေမယ့် အတည်

ပြောနေတာလို့ပဲ ဂျောင်ကုကလည်း ထင်သည် ။

တကယ်လို့ ဂျီမင်းသာ ရောက်လာတယ်ဆိုရင်လည်း

ဂျောင်ကုဆီကိုပဲ တန်းပြီးလာမှာ ဂျောင်ကုက သိသည် ။

" မရောက်လာတာ ထင်တယ် ။ အလုပ်များနေပုံပဲ "

ဂျောင်ကုက နောက်ဆုံး တစ်ကြိမ် အခန်းပြင်ကို

ထွက်ကြည့်လိုက်ပေမယ့် တိတ်ဆိတ်နေပြီး လူရိပ်

ယောင်တောင် မတွေ့ခဲ့ရ ။

" မွေးနေ့ရှင် !! မင်းကို ရှာနေကြတယ် ... "

" အင်း .. လာပြီ "

မွေးနေ့ရှင်ဖြစ်နေသည်မို့ ဟိုလူကရှာ ဒီလူကရှာနဲ့

ဂျောင်ကုက ပွဲထဲပျောက်နေလို့ မရတာကြောင့်

အခန်းထဲ ပြန်ဝင်သွားသည် ။

တစ်ခါတစ်လေလည်း မမြင်ရတဲ့ အခြမ်းမှာ

နှစ်ဦးလုံးဟာ နာကျင်ကြရတာပါပဲ ။

//

ည သန်းခေါင်ယံချိန် တစ်နာရီတိတိခန့် ။

" ပတ်ဂျီမင်းကတော့ ဘယ်တွေ သွားနေလဲမသိဘူး

ကွာ ။ ဖုန်းဆက်တာလဲမကိုင်ဘူး ဒီကောင်တော့ ... "

ဟိုဆော့ တစ်ယောက် အိမ်ရှေ့မှာ ဟိုဟိုဒီဒီ လမ်း

လျှောက်နေရင်း အိပ်လည်းမအိပ်နိုင်ဘဲ ဖုန်းကို ဂျီ

မင်း ဆီ ဆက်တိုက်ဆက်ရင်း ညည်းတွားမိသည် ။

ထိုစဉ် တံခါးပွင့်သံ ကြားတာကြောင့် အပြေးအလွှား

ကြည့်တော့မှ ခေါင်းငိုက်စိုက်နဲ့ ပြန်လာတဲ့ ဂျီမင်း ကို

တွေ့လိုက်ရသည် ။

" ပတ်ဂျီမင်း ! ရောက်လာပြီ !!! ဘယ်တွေ သွားနေ

တာလဲ ? ပုံစံကလည်း ဝတ်စားထားတာ မင်း ပွဲ တစ်

ခုခု သွားပြီးပြန်လာတာလား ? ဘယ်သွားနေတာလဲလို့ !!!! "

" အေ့ ... ဟိုး အဝေးကြီး ... အေ့ "

ဂျီမင်းက လေးလုံးမကွဲတဲ့ လေသံနဲ့ လေကလည်း

တက်နေသေးသည် ။

" မင်း ... မင်း .. သောက်လာတာလား ? "

" ကျွန်တော် ... ကျွန်တော့် ပုံက အေ့ ... သောက်လာ

တဲ့ ပုံပေါက်နေလို့လား ချစ်ရတဲ့ အစ်ကိုကြီးရ !!!! "

ပြောနေရင်းပင် ခွေလဲကျသွားသော ခန္ဓာကိုယ်ကို ဟို

ဆော့ က အမြန်ဖမ်းထိန်းလိုက်ရသည် ။

" အာ ... အများကြီးသောက်လာတာပဲ ဂျီမင်း ရာ "

" နည်းနည်းလေးပါ နည်းနည်း ပိစိသေးသေးလေး "

လက်သည်းခွံလောက် အိုက်တင် လုပ်ပြနေပြီး

မျက်လုံးတွေက အစ မူမမှန် ရီဝေနေသည် ။

" ကဲကဲ ... တော်ပါပြီ ! မင်း ဘာလို့သောက်လာရတာ

လဲ ။ ပါတီလည်း မလာဘူး ။ မင်း ဘာတွေလုပ်နေ

တာလဲ ? "

ဂျီမင်းက ညိုးငယ်နေတဲ့ မျက်နှာ အမူအရာနဲ့ ဟို

ဆော့ကို ဘာမှလည်း ပြန်မဖြေ ။

" ကဲ လာလာ ... မင်းကို ငါ့အခန်းဆီ လိုက်ပို့ပေးမယ် ။

ဒီည ဒီအဝတ်အစားတိုင်းပဲ အိပ်လိုက်တော့ ။ "

ဟိုဆော့က ဂျီမင်းကို တွဲခေါ်လာကာ အိပ်ရာပေါ်သို့

ချလိုက်သည် ။

" အေး ... လူမှန်းမသိအောင် မူးနေလိုက် ။ မင်းကို

ဟိုက မေးနေတာ ပြာနေတာပဲ ။ မင်းကိုလဲ ဟိုက

စောင့်နေရတာ ငါ့ကိုလဲပြေးမေး နမ်ဂျွန့် ကိုလည်း

ပြေးမေးနဲ့ "

ဂျီမင်းက လေးတွဲနေတဲ့ အသံတွေနဲ့ ဟိုဆော့ကို

ပြန်မေးရှာသေးသည် ။

" ဟမ် ... ဘ ယ် သူ တု န်း ချစ်ကိုကြီးရ !!!! "

" ဘယ်သူရှိရမှာလဲ ? မင်းလင်လေ ! "

" လင် ... ငါ့လင်က ဘယ်သူလဲ အဟီးဟီး ကျွန်

တော့်လင်က အစ်ကိုလေ "

" ဝေါ့ ! ဖွဟဲ့ ဖီ !! တော်စမ်း !! မင်း မူးမူးနဲ့တစ်ခြား

ဟာပဲပြော ။ ငါတော့ မင်းလင် မဖြစ်ပါရစေနဲ့ ။

တော်ပါတော့ !! "

" ဟီးဟီး ... ဂျောင်ဟိုဆော့ ငါ့လင် ! အား ! ခေါင်း

တွေမူးလိုက်တာ ... "

အိပ်ရာပေါ်လူးလိမ့်နေသော သူ့ကိုကြည့်တော့ မျက်

လုံးတွေလဲ ဖောင်းအစ်နေကာ ပွင့်တောင်မပွင့် ။

" မင်း ငိုထားတာလား ? "

ဂျီမင်းက ခေါင်းအုံးကို ဆွဲယူကာ အတင်းပိုက်ထား

ပြီး ဟိုဆော့ကို ပြန်လည်း မဖြေ ။

" ဘာကိစ္စများပါလိမ့် ? ပါတီလည်း ရောက်မလာဘဲ

ဘာကို ဒီလိုဖြစ်နေတာလဲ ? "

ဟိုဆော့က တစ်ယောက်တည်း စဥ်းစားကာ ရေ

ရွတ်လိုက်သည် ။

" မင်း ခေါင်းမူးနေလည်းအိပ်လိုက်တော့ ။ မနက်ကျ

ရင်တော့ ဂျောင်ကုကို မလာဖြစ်တာ ဘာလို့ဆိုတာ

လှမ်းပြောလိုက်ဦး ။ ဟိုက မင်း ရောက်မလာလို့

မျက်နှာက ကြက်သေသေနေတာ တစ်ချိန်လုံးပဲ "

"ဘာ ? ဟဟဟဟဟ !!!! ဂျောင်ဟိုဆော့ အရူး !!!

ဟာသတွေပြောပြီ "

ဂျီမင်းက မူးမူးနဲ့ ဟိုဆော့ကို အကြီမှန်းမသိတော့ပေ ။

" အမယ် ငါဖင်ကို ဆောင့်ကန်လိုက်လို့ ! မဟုတ်ပဲ

ပြောရမှာလား ? တကယ်လေ ... "

" အဟက် မလာလို့ ? သွားစမ်းပါ !!!!!! "

ဂျီမင်းက အသံကို ခပ်မြင့်မြင့်အော်လိုက်တော့ ဟို

ဆော့က လန့်သွားသည် ။

" ကြက်သေသေနေတာ ? အရမ်းရီရတယ် ။ အရမ်း

ကို ရီရတာ ... "

" ပတ်ဂျီမင်း .. အိပ်လိုက်တော့ ။ ဂျောင်ကုက ... က ... "

" နောက်တစ်ခါ ဂျွန်ဂျောင်ကု ဆိုတဲ့ နာမည်ကို လာ

မပြောနဲ့ !!!! မကြားချင်ဘူး !!!!!! ဒီနေ့သောက်လိုက်

တဲ့ အရက်တွေထဲမှာ စိတ်ညစ်တာတွေရော စိတ်ဖိစီး

စရာတွေရော ပြီးတော့ ဂျွန်ဂျောင်ကုရောပါ ပါသွားပြီ "

ဂျီမင်းက လက်ချောင်းနဲ့ ရေတွက်ပြနေရင်း ရီဝေစွာ

ပြောနေသည် ။

" စောက်ကျိုးနဲ ! လုပ်လာပြန်ပြီ ။ မူးရင် ပေါက်ကရ

တွေ လုပ်တာ ငါတင်မဟုတ်ဘဲ ပတ်ဂျီမင်းက ပိုဆိုး

နေတာပဲ "

" ကျွန်တော် တကယ်ပြောနေတာ ။ သူနဲ့ပက်သတ်

လာရင် ကျွန်တော် ဘယ်တော့မှ မနောက်ပါဘူး "

မူးနေတဲ့ တောက်လျှောက် ဒီတစ်ခွန်းပဲ မျက်လုံး နဲ့

စကားသံတွေမှာ လေးနက်မှုတွေ ပါနေသည် ။

ထို့ကြောင့် ဟိုဆော့က နည်းနည်းတော့ အံ့သြသွားသည် ။

ဒါပေမဲ့ စောင်ခြုံပေးလိုက်ကာ နေရာသေချာ ချပေး

လိုက်သည် ။ နောက်နေ့ရောက်မှသာ ဘာတွေဖြစ်ခဲ့

လဲ ဆိုတာ မေးရတော့မည် ဖြစ်သည် ။

//

နေက မျက်နှာကို စူးပြီးပူနေအောင် ထိုးနေသည် ။

မျက်လုံးတို့ကလည်း ကောင်းကောင်း ဖွင့်မရ ။

ခေါင်းကလည်း မူးနှောက်နေသည် ။ သို့သော် နေထိုး

နေတာကို ရှောင်ရင်းက ငုတ်တုတ် ထထိုင်လိုက်သည် ။

" အား ... ကျွတ် ကျွတ် !!! "

ကုန်းထတာတောင် မူးဝေနေပြီး ဘာမှ မမြင်ရအောင်

ခေါင်းကလည်း ထိုးကိုက်နေသည် ။

ဂျီမင်း မျက်လုံး မပွင့်တပွင့်နဲ့ ကြည့်လိုက်တော့

ဘေးရှိ စားပွဲပေါ်တွင် စာတစ်စောင် ရှိနေသည် ။

" အံမယ် အစ်ကို ရေးထားတာလား ? စာတစ်တန်

ပေတစ်တန်နဲ့ပါလား "

ဂျီမင်းက ယူဖတ်ကြည့်လိုက်တော့ ထင်သည့် အတိုင်း

ဟိုဆော့ ထားသွားတဲ့ စာဖြစ်နေသည် ။ ။

တယ် ။ ခေါင်းမူးနေသေးရင် ပျားရည်လေးဖြစ်ဖြစ်

ဖျော်သောက်လိုက် ကိုယ့်ဘာကိုယ်လုပ်နော် ။ ငါ

ခဏပဲ နမ်ဂျွန် ခေါ်လို့ ထွက်သွားတာ ပြန်လာမယ် >

နာရီ လှမ်းကြည့်တော့ ဆယ့်နှစ်နာရီထိုးနေပြီ ဖြစ်

သည် ။ ထသင့်နေပြီ ဖြစ်တာမို့ ခေါင်းမူးနေပေမယ့်

လည်း ကုန်းရုန်းထလိုက်သည် ။ ရေခဲသေတ္တာထဲရှိ ရေဘူးကို ထုတ်ကာ ခွက်ထဲသို့ ရေအပြည့်ဖြည့်ပြီး

တစ်ကျိုက်တည်း မော့လိုက်သည် ။

" အာ ... ပျားရည်ဖြစ်ဖြစ် ဖျော်သောက်မှ ရမယ် "

ရုတ်တရက် မနေ့က အကြောင်းတွေ ဖြတ်ခနဲ

မျက်လုံးထဲ ဝင်လာသည် ။

" မဟုတ်ဘူး ။ တော်ပြီ ပတ်ဂျီမင်း ! တော်လောက်

ပြီ !!!! မနေ့က ကိစ္စတွေကို မနေ့က နေရာမှာပဲ ထား

ခဲ့သင့်ပြီ ..."

ဂျီမင်းက ခေါင်းကို ဆတ်ဆတ်ခါရင်း ကိုယ့်ဘာကိုယ်

ပြောရင်း ရေဘူးကို ရေခဲသေတ္တာထဲ ပြန်ထည့်လိုက်

သည် ။ သို့သော် ညက ဟိုဆော့ ပြောခဲ့တဲ့ စကားတို့

က နားထဲ ထပ်ခါထပ်ခါ လုပ်ထားသလို ကြားယောင်

နေပြန်သည် ။

" ဘာတဲ့ ! ငါ့ကို စောင့်နေတာ ? မဖြစ်နိုင်တာ ဟား

ဟား !!!! "

ဂျီမင်းက ခပ်ကျယ်ကျယ် ရီလိုက်ပြီးနောက် ပြန်တိတ်ဆိတ်မိသွားသည် ။

" တော်ပြီ တော်ပြီ သူ့ဘာသူ စောင့်ရုံ မကလို့ သေသေ ။

ငါ မနေ့ကတည်းက သူ့ကိုမေ့လိုက်ပြီ ။ ဟုတ်တယ်

မေ့လိုက်ပြီ ။ ဂျွန်ဂျောင်ကု ဆိုတာ ငါ့ဘဝထဲမှာ မရှိ

တော့ဘူး "

ဟိုဆော့ ထားခဲ့သော မနက်စာများကို စားရင်း

တစ်ယောက်တည်း စကားပြောနေမိသည် ။

အနည်းဆုံးတော့ သူ့ကိုမေ့ဖို့ ကြိုးစားခဲ့သည် မဟုတ်

လား ။ မေ့နိုင်ဖို့လည်း ဒီလိုမျိုး ခေါင်းအကိုက်ခံပြီး

သောက်လာခဲ့တာမို့ ကြာလာရင် မေ့မှာပါ ။ တစ်နေ့

နေ့တော့ မေ့သွားမှာပါ ။

//

တံခါး ဖွင့်သံကြားသောကြောင့် ဆိုဖာ ပေါ်မှာ ငူငူ ငိုင်

ငိုင် ထိုင်နေတဲ့ ဂျီမင်းက တစ်ယောက် လှည့်ကြည့်

လိုက်သည် ။

" အစ်ကို ပြန်လာပြီလား ? "

" အင်း ... မင်း အမူးပြေပြီလား ?"

" နည်းနည်း ... "

" ချီးထုပ်ကောင် ။ မင်းညက ဘယ်လောက်တောင်

မူးနေလဲ မပြောတတ်တော့ဘူး ။ ဒါနဲ့ မင်း ဒီနေ့အလုပ်

မသွားဘူးလား "

" သွားမှာ ... မနေ့က မူးပြီး အစ်ကို ပေးထားတဲ့ အိမ်

သော့ ပျောက်လာလို့ ။ ထွက်သွားလို့ အစ်ကို အိမ်မှာ

မရှိရင် ပြန်ဝင်လို့ရတော့မှာ မဟုတ်ဘူးလေ ဟီး "

" ဖြစ်ရလေ !! ပတ်ဂျီမင်းရယ် ... "

" ဒါနဲ့ ခုတစ်လော အစ်ကို Class ဆီ သိပ်မသွားပါလား ? "

" မဟုတ်ပါဘူး ။ ငါက နမ်ဂျွန် နဲ့ကိစ္စလေးတွေရှိလို့

လေ ။ ခဏနေရင်လည်း ထပ်သွားရဦးမှာ ။ ပြိုင်ပွဲ

ကိစ္စတွေရှိလို့ စကားပြောကြမလို့ ။ အမယ် မင်းက

သာ ငါ့ကိုပြောနေတယ် ။ မနေ့ကလည်း ပါတီကို

မသွားဘူး ။ "

ဂျီမင်းက ဘာတစ်ခွန်းမှ ပြန်မပြော ။

" အင်း ... မင်း မပြောပြချင်လည်း ထားလိုက်တော့ ။

ဒါပေမယ့် အလုပ်နဲ့ တိုက်လို့ဆိုပြီး တစ်ခြား အချိန်

တွေပါ မင်း မသွားတာနော် ။ တကယ်မသွားတာက

ငါမဟုတ်ဘူး မင်းလေ ... မင်းက ဘာလို့လဲ ?

" အမှန်တိုင်းပြောရရင် ကျွန်တော် Dance Class ကို

မသွားတော့ဘူး "

ဟိုဆော့က ဂျီမင်း စကားကြောင့် အရမ်းလန့်သွားသည် ။

" ရူးနေလား ပတ်ဂျီမင်း !!!! "

" မဟုတ်ပါဘူး "

" မင်း ဒီကို ဘာလို့လာတာလဲ ? အက ကြောင့်

မလား ? "

" ဟုတ်ပါတယ် ... အခုက တစ်ခြား အကြောင်းရှိ

သေးတယ် "

" ဘာအကြောင်းလဲ ? "

" ကျွန်တော် ပြောတယ်မလား ညက ! တကယ်

မေ့လိုက်ပါပြီဆို "

" သူ့ကြောင့်လား ? သူ့ကြောင့်နဲ့ မင်း ဆက်

မကတော့မှာလား "

" လောလောဆယ်တော့ သူ့ကိုလည်း မမြင်ချင်

သေးတာမို့ ၊ ကျွန်တော်လည်း အချိန်ယူရမှာမို့

Class ကိုတော့ မလာတော့ဘူး ။ အဲ့တာ အပြင်

အချိန်ပိုင်းအလုပ် ထပ်ရှာပြီး အမေ့ကျန်းမာရေး

အတွက် ကြိုးစားရဦးမယ် "

ဟိုဆော့က ဂျီမင်းကို ကြည့်ပြီး ခေါင်းခါနေမိသည် ။

" မင်း ... ငါသိတဲ့ ပတ်ဂျီမင်းမှ ဟုတ်ရဲ့လား ? မင်း

အခုဆို ကျွမ်းကျင်တဲ့ အကသမားဖြစ်နေပြီ ။ မင်း

ဘယ်လောက်တောင်ကြိုးစားခဲ့ရလဲ ငါသိတယ် ။

မင်းက ဘယ်လို အခြေအနေမျိုးမှာမှ အက ကို

စွန့်လွှတ်မယ့်သူ မဟုတ်ဘူးလေ ... "

" မှန်ပါတယ် ... အဲ့လိုပါပဲ ။ အဲ့တာကြောင့် အခု

အပြီးအပိုင် မကတော့တာ မဟုတ်ပါဘူး ။ ဒီတိုင်း

အချိန်တစ်ခုပဲ ယူချင်တာပါ "

ဟိုဆော့ကို ဂျီမင်း ကြည့်လာတဲ့ မျက်လုံးတွေ

ကြောင့် ဟိုဆော့က သက်ပြင်းချလိုက်သည် ။

ကာယကံရှင်ထက် ဘယ်သူမှ ပိုခံစားရမည်မဟုတ်

တာမို့ ဟိုဆော့က လွှတ်ထားဖို့ပဲ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည် ။

//

" ဟေး !!! "

Dance Class ရဲ့ တံခါးကို ဆွဲဖွင့်ကာ ဝင်လာသူက

ဟိုဆော့ ဖြစ်သည် ။

ဟိုဆော့က နမ်ဂျွန် နဲ့အတူ ဂျောင်ကုလည်း ထိုင်

နေသည်ကို တွေ့လိုက်သည် ။ သို့သော် နမ်ဂျွန်ကိုပဲ

စကားပြောစရာရှိတာ ပြောလိုက်သည် ။

" နမ်ဂျွန် ရာ မင်းက ဟိုချိန်းဒီချိန်းနဲ့ ငါ့မှာမောလိုက်တာ "

ဂျောင်ကု က ဟိုဆော့ နောက်မှာ တစ်ယောက်

ယောက် ပါလာမည်အထင်နဲ့ ကြည့်နေသည် ။

ဘယ်သူမှ ပါမလာတာကြောင့် ဂျောင်ကုက ခေါင်း

ငုံ့ထားလိုက်သည် ။

" အေး ! ဟိုဆော့ ရာ ဆောရီးပဲ ငါအစက ထိုင်နေကျ

ဆိုင်ပဲ ချိန်းမလို့ ။ ခု အလုပ်တွေက ရှုပ်ကုန်တာနဲ့ ဒီပဲ

ချိန်းလိုက်တာ ... "

" ဂျောင်ကုက ဒီ ရောက်နေတာလား ? ဒီနေ့ မင်း

အချိန်လား "

" ဟုတ်တယ်လေ ဒီနေ့ ကျွန်တော့်အချိန်လေ "

ဂျီမင်း အတူပါမလာတော့တာနဲ့ ဟိုဆော့လည်း

မေ့နေမိသည် ။

" နမ်ဂျွန် ... မင်းပြောတဲ့ အဲ့ဒီ သီချင်းက ငါ .. ငါ "

" အစ်ကို ! "

ဂျောင်ကုက ဟိုဆော့ကို ရုတ်တရက် စကား

ဖြတ်ပြောသည် ။

" ဂျီမင်း လေ ! ဂျီမင်း မလာဘူးလား ။ ကျွန်တော့်

Class ကို မလာတာလည်း တော်တော်ကြာပြီ ။

ဒီနေ့ရော မလာပြန်ဘူးလား "

" အာ ... သူလား ? သူ့အကြောင်းကတော့ ပြောမနေနဲ့ ! "

နမ်ဂျွန် ရော ဂျောင်ကု ရောက ဟိုဆော့ စကား

ကြောင့် စိတ်ဝင်တစား နားထောင်နေကြသည် ။

" သူက ဆက်မကတော့ဘူးတဲ့လေ "

" ဘယ်လို ! မကတော့ဘူး ? "

နမ်ဂျွန်ကပင် အံ့သြ၍ ပြောလိုက်သည် ။ ဂျောင်ကု

က အံ့သြနေပြီး ဘာစကားမှ ထွက်မလာ ။

" ကတဲ့အလုပ်ကို အခုဆက်မလုပ်တော့ဘူးတဲ့ "

နှစ်ယောက်လုံးက အံ့သြမှုများစွာဖြင့် ကြည့်နေကြသည် ။

အံ့သြရင်လည်း အံ့သြလောက်သည် ။ ဒီလောက်

ဝါသနာပါသူတစ်ဦးဆီက ဒီလို စကားကြားရတာ

လည်း ဝါသနာတူ အချင်းချင်းမို့ ခံစားချက်ကို

တွေးမိရင် အံ့သြလောက်ပါသည် ။

" အစ်ကို ! သူဘာဖြစ်လို့လဲ ? "

ဂျောင်ကု ရဲ့ မေးခွန်းထဲမှာ စိုးရိမ်မှုတွေ ပါနေသည် ။

" သူ့အမေက ကျန်းမာရေး မကောင်းတော့ ဆေးရုံ

တက်နေရတယ် ။ အဲ့စရိတ်ကလဲ သူပဲပေးနေရတာ

လေ ။ အဲ့ဒါကြောင့် သူအလုပ် ပိုလုပ်ဖို့ လိုလာတာ ။

သူ့အမေကို ပစ်ထားမိတာလည်း ကြာနေပြီ ပြီးတော့

သူ အလုပ်ကို ဖိလုပ်ရမယ့်အချိန်ရောက်လာပြီတဲ့ "

ဟိုဆော့က တစ်ခြား မပြောခဲ့သောစကားများလည်း

ပါခဲ့သည် ဆိုတာ ဂျောင်ကုက သိမည်မဟုတ် ။

" အော် "

ဂျောင်ကု အသံက ခပ်တိုးတိုးနဲ့ တိမ်ဝင်သွားခဲ့သည် ။

ဂျောင်ကုက အော် တစ်လုံးပဲ ပြောနိုင်ခဲ့သည် ။ ဘာမှ

မတတ်နိုင်ခဲ့သလို ဂျီမင်းဘက်က စပြီး ခပ်ဝေးဝေး

ကို ပြေးနေခဲ့တာ ဖြစ်သည် ။

နမ်ဂျွန်နဲ့ ဟိုဆော့က စကားပြောနေကြတုန်း ဂျောင်

ကုက သန့်စင်ခန်းထဲဝင်ကာ ဖုန်းကို ကိုင်ထားရင်း

ချီတုံချတုံ ဖြစ်နေမိသည် ။

" ဖုန်းဆက်ရင်ကောင်းမလား ? ဆက်ပြီး မွေးနေ့ကို

ဘာလို့ မလာတာလဲ ? ကျွန်တော့် အတန်းကိုရော

ဘာလို့ မလာတာလဲ ဆိုပြီး ဒဲ့မေးရမလား ? မဟုတ်

သေးပါဘူး ။ ငါဘာလုပ်ရမလဲ ? "

ဂျောင်ကုက ဘာလုပ်ရမယ်မသိ တွေဝေနေပေမယ့်

တစ်ခုကို စဥ်းစားမိလိုက်သည် ။

//

ဂျီမင်းက ဆိုင်ထဲမှာ ခုံတွေကို စီနေတုန်း ဘေးကို

သူငယ်ချင်းကောင် က ရောက်လာသည် ။

" ဂျီမင်း ! ငါ့ကို ခဏကူညီပါကွာ ။ ဟိုနေရာလေး

ရှင်းပေးထားပါလား ။ ငါ့ ကိစ္စက ထိပ်ဝရောက်

နေပြီ "

" အေးပါကွာ ဖြစ်ရမယ် မြန်မြန်သွား ! ထွက်ကျမယ် "

ဂျီမင်းက တင်ပါးနဲ့ ခြေထောက် တစ်သားတည်းပါ

အောင် ပြေးနေသည့် လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက် သူငယ်ချင်း

ကို ကြည့်ကာ ရီနေမိသည် ။

" တကယ့်ကောင် ... ရီနေရတယ် "

ဂျီမင်းက ပစ္စည်းတွေ ရှင်းဖို့ လာရင်းက ဆိုင်ရဲ့ ခပ်

လှမ်းလှမ်းတစ်နေရာကို ကြည့်လိုက်တော့ ဦးထုပ်ကို

ခပ်ငိုက်ငိုက် စောင်းကာ နားကြပ်ကို လည်ပင်းမှာ

တင်ထားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည် ။

" ဂျောင်ကု များလား ? တူလိုက်တာ ။ ဘာမှလည်း

မမှာဘဲ ထိုင်နေတာလား ? ဘာပါလိမ့် "

ဂျီမင်းက အနားကို သွားလိုက်ပြီး တစ်ခုခုမေးရန်

တာဝန်ရှိသည်မို့ မေးလိုက်သည် ။

" ဧည့်သည် ! ဘာများဖြစ်လို့လဲ ? ဘာများသုံးဆောင် .. "

" ဂျီမင်းရှိ ! "

​Hoodie ခေါင်းစွပ်ကို ချွတ်ကာ မော့လာသူက

ဂျောင်ကု ။

" ဟင် ဂျောင်ကု ... "

နမ္ဂၽြန္တုန္းကလို ပါတီအေသးစားပဲ Class မွာလုပ္

ျဖစ္ေပမယ့္ ေဂ်ာင္ကု ေမြးေန႔ ျဖစ္သည္မို႔ တစ္ျခား

Class က လူေတြလည္း လာၾကသည္ ။

ေဂ်ာင္ကုက ဟိုဟိုဒီဒီ လက္ျပႏွုတ္ဆက္ရင္း လူေတြ

ၾကားထဲမွာ ဂ်ီမင္းကို ရွာမိသည္ ။

" ေဟး !!! ေဂ်ေက !!!! မင္းေကာင္မေလးေရာ ? "

တစ္ခ်ိဳ႕လူေတြက ေဂ်ာင္ကု ေဘးနားမွာ ဘယ္သူမွ

မရွိေနတာမို႔ လွမ္းေမးၾကသည္ ။

" သူက Ent ေၾကာင့္မို႔ အျမန္ ျပန္ၿပီေလ ... "

" ဒီအတြဲကေတာ့ကြာ တစ္ေယာက္က Idol ျဖစ္

မယ့္သူ ။ တစ္ေယာက္က Dancer မိုက္ေနၿပီ "

ေဂ်ာင္ကုက ဘာမွ ျပန္မေျပာဘဲ ရီလ်က္ ႏွုတ္ဆက္

ကာ ထြက္လာခဲ့လိုက္သည္ ။ ေလာေလာဆယ္ စိတ္

ထဲရွိတာက တစ္ျခားအရာေတြထက္ပြဲမွာ မေတြ႕မိတဲ့

တစ္ဦးတည္းေသာသူကိုသာ ျဖစ္သည္ ။

" အစ္ကို ဟိုေဆာ့ !! "

ဝိုင္ခြက္ကို ကိုင္ရင္း ရပ္ေနတဲ့ ဟိုေဆာ့ အနားဆီကို

ေဂ်ာင္ကုက သြားလိုက္သည္ ။

" ေအး ေဂ်ာင္ကု ေျပာေလ ... ဘာလိုလို႔လဲ ! "

" ဒီေန႔ ဂ်ီမင္း မလာဘူးလား ? "

" ဟင္ လာေလာက္မွာပါ သူ ေသခ်ာေပါက္လာမွာ ။

မနက္ကေတာင္ မင္းဆီလာဖို႔အတြက္ သူ အလုပ္

ေစာေစာသြားတာ "

" အခုဆို ေတာ္ေတာ္ေတာင္ ေနာက္က်ေနၿပီကို ! "

ေဂ်ာင္ကုက နာရီကိုၾကည့္လိုက္ၿပီး ဝင္ေပါက္ကို

ၾကည့္လ်က္ ေငးေနသည္ ။

" ဘာလဲ ? ဂ်ီမင္း က ခုဏကတည္းက ေရာက္ေနၿပီေလ ! "

႐ုတ္တရက္ ဝင္လာၿပီး ၾကားျဖတ္ေျပာတဲ့ နမ္ဂၽြန္

ေၾကာင့္ ေဂ်ာင္ကုက ေဘးပတ္လည္ကို လိုက္ရွာ

ၾကည့္ရင္း အသည္းအသန္ရွာမိသည္ ။ တကယ္

တမ္းက် ဂ်ီမင္းကို မေတြ႕ ။

" အာ ... အစ္ကိုကလည္း မေနာက္ပါနဲ႔..."

" ဟာ ေနာက္စရာလား ? ငါခုဏေလးတင္ အေပါက္

ဝမွာေတြ႕ခဲ့တာကို "

နမ္ဂၽြန႔္ပုံစံက အတည္ေပါက္နဲ႔ တကယ္ ေတြ႕ခဲ့ဟန္

ေပၚသည္ ။

" ဟာ ကင္နမ္ဂၽြန္ တို႔ကေတာ့ေနာက္ၿပီ ။ ေရာက္ေန

ရင္ လာမွာေပါ့ ေမြးေန႔ရွင္ကို ေခါင္းမူးေအာင္ မလုပ္

စမ္းပါနဲ႔ လာစမ္းပါ "

ဟိုေဆာ့က နမ္ဂၽြန႔္ ရဲ့ ပုခုံးကိုဖက္ကာ အတင္းဆြဲ

ေခၚသြားတာေၾကာင့္ နမ္ဂၽြန္က အူလည္လည္ ျဖစ္

ေနရွာသည္ ။

" ငါတကယ္ ေျပာေနတာဆို ! "

ဟိုေဆာ့နဲ႔ အတူ နမ္ဂၽြန္က ပါသြားေပမယ့္ အတည္

ေျပာေနတာလို႔ပဲ ေဂ်ာင္ကုကလည္း ထင္သည္ ။

တကယ္လို႔ ဂ်ီမင္းသာ ေရာက္လာတယ္ဆိုရင္လည္း

ေဂ်ာင္ကုဆီကိုပဲ တန္းၿပီးလာမွာ ေဂ်ာင္ကုက သိသည္ ။

" မေရာက္လာတာ ထင္တယ္ ။ အလုပ္မ်ားေနပုံပဲ "

ေဂ်ာင္ကုက ေနာက္ဆုံး တစ္ႀကိမ္ အခန္းျပင္ကို

ထြက္ၾကည့္လိုက္ေပမယ့္ တိတ္ဆိတ္ေနၿပီး လူရိပ္

ေယာင္ေတာင္ မေတြ႕ခဲ့ရ ။

" ေမြးေန႔ရွင္ !! မင္းကို ရွာေနၾကတယ္ ... "

" အင္း .. လာၿပီ "

ေမြးေန႔ရွင္ျဖစ္ေနသည္မို႔ ဟိုလူကရွာ ဒီလူကရွာနဲ႔

ေဂ်ာင္ကုက ပြဲထဲေပ်ာက္ေနလို႔ မရတာေၾကာင့္

အခန္းထဲ ျပန္ဝင္သြားသည္ ။

တစ္ခါတစ္ေလလည္း မျမင္ရတဲ့ အျခမ္းမွာ

ႏွစ္ဦးလုံးဟာ နာက်င္ၾကရတာပါပဲ ။

//

ည သန္းေခါင္ယံခ်ိန္ တစ္နာရီတိတိခန႔္ ။

" ပတ္ဂ်ီမင္းကေတာ့ ဘယ္ေတြ သြားေနလဲမသိဘူး

ကြာ ။ ဖုန္းဆက္တာလဲမကိုင္ဘူး ဒီေကာင္ေတာ့ ... "

ဟိုေဆာ့ တစ္ေယာက္ အိမ္ေရွ႕မွာ ဟိုဟိုဒီဒီ လမ္း

ေလၽွာက္ေနရင္း အိပ္လည္းမအိပ္နိုင္ဘဲ ဖုန္းကို ဂ်ီ

မင္း ဆီ ဆက္တိုက္ဆက္ရင္း ညည္းတြားမိသည္ ။

ထိုစဥ္ တံခါးပြင့္သံ ၾကားတာေၾကာင့္ အေျပးအလႊား

ၾကည့္ေတာ့မွ ေခါင္းငိုက္စိုက္နဲ႔ ျပန္လာတဲ့ ဂ်ီမင္း ကို

ေတြ႕လိုက္ရသည္ ။

" ပတ္ဂ်ီမင္း ! ေရာက္လာၿပီ !!! ဘယ္ေတြ သြားေန

တာလဲ ? ပုံစံကလည္း ဝတ္စားထားတာ မင္း ပြဲ တစ္

ခုခု သြားၿပီးျပန္လာတာလား ? ဘယ္သြားေနတာလဲလို႔ !!!! "

" ေအ့ ... ဟိုး အေဝးႀကီး ... ေအ့ "

ဂ်ီမင္းက ေလးလုံးမကြဲတဲ့ ေလသံနဲ႔ ေလကလည္း

တက္ေနေသးသည္ ။

" မင္း ... မင္း .. ေသာက္လာတာလား ? "

" ကၽြန္ေတာ္ ... ကၽြန္ေတာ့္ ပုံက ေအ့ ... ေသာက္လာ

တဲ့ ပုံေပါက္ေနလို႔လား ခ်စ္ရတဲ့ အစ္ကိုႀကီးရ !!!! "

ေျပာေနရင္းပင္ ေခြလဲက်သြားေသာ ခႏၶာကိုယ္ကို ဟို

ေဆာ့ က အျမန္ဖမ္းထိန္းလိုက္ရသည္ ။

" အာ ... အမ်ားႀကီးေသာက္လာတာပဲ ဂ်ီမင္း ရာ "

" နည္းနည္းေလးပါ နည္းနည္း ပိစိေသးေသးေလး "

လက္သည္းခြံေလာက္ အိုက္တင္ လုပ္ျပေနၿပီး

မ်က္လုံးေတြက အစ မူမမွန္ ရီေဝေနသည္ ။

" ကဲကဲ ... ေတာ္ပါၿပီ ! မင္း ဘာလို႔ေသာက္လာရတာ

လဲ ။ ပါတီလည္း မလာဘူး ။ မင္း ဘာေတြလုပ္ေန

တာလဲ ? "

ဂ်ီမင္းက ညိဳးငယ္ေနတဲ့ မ်က္ႏွာ အမူအရာနဲ႔ ဟို

ေဆာ့ကို ဘာမွလည္း ျပန္မေၿဖ ။

" ကဲ လာလာ ... မင္းကို ငါ့အခန္းဆီ လိုက္ပို႔ေပးမယ္ ။

ဒီည ဒီအဝတ္အစားတိုင္းပဲ အိပ္လိုက္ေတာ့ ။ "

ဟိုေဆာ့က ဂ်ီမင္းကို တြဲေခၚလာကာ အိပ္ရာေပၚသို႔

ခ်လိုက္သည္ ။

" ေအး ... လူမွန္းမသိေအာင္ မူးေနလိုက္ ။ မင္းကို

ဟိုက ေမးေနတာ ျပာေနတာပဲ ။ မင္းကိုလဲ ဟိုက

ေစာင့္ေနရတာ ငါ့ကိုလဲေျပးေမး နမ္ဂၽြန႔္ ကိုလည္း

ေျပးေမးနဲ႔ "

ဂ်ီမင္းက ေလးတြဲေနတဲ့ အသံေတြနဲ႔ ဟိုေဆာ့ကို

ျပန္ေမးရွာေသးသည္ ။

" ဟမ္ ... ဘ ယ္ သူ တု န္း ခ်စ္ကိုႀကီးရ !!!! "

" ဘယ္သူရွိရမွာလဲ ? မင္းလင္ေလ ! "

" လင္ ... ငါ့လင္က ဘယ္သူလဲ အဟီးဟီး ကၽြန္

ေတာ့္လင္က အစ္ကိုေလ "

" ေဝါ့ ! ဖြဟဲ့ ဖီ !! ေတာ္စမ္း !! မင္း မူးမူးနဲ႔တစ္ျခား

ဟာပဲေျပာ ။ ငါေတာ့ မင္းလင္ မျဖစ္ပါရေစနဲ႔ ။

ေတာ္ပါေတာ့ !! "

" ဟီးဟီး ... ေဂ်ာင္ဟိုေဆာ့ ငါ့လင္ ! အား ! ေခါင္း

ေတြမူးလိုက္တာ ... "

အိပ္ရာေပၚလူးလိမ့္ေနေသာ သူ႔ကိုၾကည့္ေတာ့ မ်က္

လုံးေတြလဲ ေဖာင္းအစ္ေနကာ ပြင့္ေတာင္မပြင့္ ။

" မင္း ငိုထားတာလား ? "

ဂ်ီမင္းက ေခါင္းအုံးကို ဆြဲယူကာ အတင္းပိုက္ထား

ၿပီး ဟိုေဆာ့ကို ျပန္လည္း မေၿဖ ။

" ဘာကိစၥမ်ားပါလိမ့္ ? ပါတီလည္း ေရာက္မလာဘဲ

ဘာကို ဒီလိုျဖစ္ေနတာလဲ ? "

ဟိုေဆာ့က တစ္ေယာက္တည္း စဥ္းစားကာ ေရ

ရြတ္လိုက္သည္ ။

" မင္း ေခါင္းမူးေနလည္းအိပ္လိုက္ေတာ့ ။ မနက္က်

ရင္ေတာ့ ေဂ်ာင္ကုကို မလာျဖစ္တာ ဘာလို႔ဆိုတာ

လွမ္းေျပာလိုက္ဦး ။ ဟိုက မင္း ေရာက္မလာလို႔

မ်က္ႏွာက ၾကက္ေသေသေနတာ တစ္ခ်ိန္လုံးပဲ "

"ဘာ ? ဟဟဟဟဟ !!!! ေဂ်ာင္ဟိုေဆာ့ အ႐ူး !!!

ဟာသေတြေျပာၿပီ "

ဂ်ီမင္းက မူးမူးနဲ႔ ဟိုေဆာ့ကို အႀကီမွန္းမသိေတာ့ေပ ။

" အမယ္ ငါဖင္ကို ေဆာင့္ကန္လိုက္လို႔ ! မဟုတ္ပဲ

ေျပာရမွာလား ? တကယ္ေလ ... "

" အဟက္ မလာလို႔ ? သြားစမ္းပါ !!!!!! "

ဂ်ီမင္းက အသံကို ခပ္ျမင့္ျမင့္ေအာ္လိုက္ေတာ့ ဟို

ေဆာ့က လန႔္သြားသည္ ။

" ၾကက္ေသေသေနတာ ? အရမ္းရီရတယ္ ။ အရမ္း

ကို ရီရတာ ... "