" ဟာ ! ဂျီမင်း မင်း ... ပြန်ရောက်လာပြီလား ? "

ဟိုဆော့က အိမ်ထဲကို ခပ်ကုတ်ကုတ် ဝင်လာတဲ့ ဂျီ

မင်းကို မြင်တော့ နှုတ်ဆက်လိုက်ပေမယ့် ဘာဖြေသံ

မှပြန်မကြား ။

ဂျီမင်း မျက်နှာကို တည့်တည့်ကြည့်လိုက်တော့ ပါး

တွေက ခရမ်းချဥ်သီးလို ရဲတွတ်နေသည် ။

" ဟင် ! မင်း ပါးတွေ ဘာလို့ရဲနေတာလဲ ? ဘာဖြစ်

လာတာလဲ ? "

" ဘာမှ ... ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး ! "

ဂျီမင်း မူမမှန်သည်ကို ဟိုဆော့က သိသည် ။

" မင်း ဘာဖြစ်လာတာလဲ ? "

" အား !!!!!!!!! "

ရုတ်တရက် ထအော်သော ဒီပိစိကြောင့် ဟိုဆော့

ဘာပြေးလုပ်ရမှန်းမသိ ထူပူသွားသည် ။

" ဟင် ဘာဖြစ်တာတုန်း !! ဘယ်သူက ဘာလုပ်

လိုက်တာလဲ ? "

" ဂျောင်ကု ဂျောင်ကု !!! "

" ဟင် ဂျောင်ကု ? အဲ့ကောင် မင်းကို ဘာလုပ်

လိုက်တာလဲ ? "

ဂျောင်ကုနဲ့ ပြဿနာတစ်ခုခုဖြစ်လာပြီ ထင်ပြီး ဟို

ဆော့က ပြာယာခတ်သွားသည် ။

" ဘာမှမလုပ်ဘူး ။ ဘာမှမလုပ်လို့ ခက်နေတာ ! "

အတော်ကို ထူးဆန်းတဲ့ စကား ပတ်ဂျီမင်းဆီက

ထွက်လာသည် ။

" ဘုရားရေ !!! ဒါ ဘာစကားလဲ ? ဘာလုပ်စေချင်နေ

တာလဲ မင်းက ! "

ဂျီမင်းရဲ့ စကားကြောင့် ဟိုဆော့က လန့်သွားသည် ။

" အော် အစ်ကိုကလည်း ဘာတွေ တွေးနေတာလဲ ?

ဒီနေ့လမ်းမှာ ဂျောင်ကု နဲ့တွေ့တာ သူက အတူတူ

ပြန်ရအောင် ဆိုလို့ ကျွန်တော်လည်း တူတူပြန်လာ

တာပေါ့ ။ အဲ့တာကို သူက ကျွန်တော့်ကို ဆွဲလားရမ်း

လားနဲ့ "

ဂျီမင်းက ပါးတွေကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ကိုင်ထားကာ

ပြောနေသည် ။

" ဟမ် ဆွဲလားရမ်းလား လုပ်တယ် ! အဲ့ဒါ ဘာမှ

မလုပ်တာလား ပတ်ဂျီမင်း ရယ် ! မင်းရှက်နေတာ

လည်း ကြည့်ဦး "

" အော် သူက အဲ့လိုလုပ်တယ် ဆိုပေမယ့် သူ့

အကြည့်တွေက ရှင်းတယ် သူငယ်ချင်းလို ညီ

အစ်ကိုလို ဆိုတာထက် မပိုဘူးဆိုတာ သိသာ

တယ် ။ သူကပြောတယ် ကျွန်တော်က ချစ်စရာ

ကောင်းလို့ ခင်တယ်တဲ့ ။ အဲ့ဒါကလွဲပြီး ဘာမှ

မပိုဘူးလေ ။ အဲ့ထက်ဘာမှ ဖြစ်မလာလို့ စိတ်ညစ်

နေတာ ! "

ဟိုဆော့က သက်ပြင်းချကာ ဂျီမင်း ဘေးနားကို

သွားလိုက်သည် ။

" ဒီ အရူးကောင်ကို ဘယ်လိုရှင်းပြရပါ့ ! "

" ဘာလဲ !!!! "

" ပတ်ဂျီမင်း ... မင်းသိထားဖို့က သူ့မှာရည်းစား

ကြီးနဲ့ ! "

" အဲ့ရည်းစားကို ကျွန်တော်က ဘာလုပ်ရမှာလဲ ? "

" ဟာ သောက်ကျိုးနဲ ! သူ မင်းကို ပြန်စိတ်ဝင်

စားပါ့မလားလို့ ပြောတာကွ "

" မသိဘူး မသိဘူး မသိဘူး ဘာမှ လာမပြောနဲ့ ။

အစ်ကို ပြောမှ ငိုချင်လာပြီ အား !!!!!!!!! "

ဂျီမင်းက တိတ်ဆိတ်နေတဲ့ အချိန်ကြီး ငိုသံပါနဲ့ အော်ကာ ဟိုဆော့ကို ပြဿနာရှာနေသည် ။

" ဟာ ဒီကောင်တော့ကွိုင်ပဲ ! ငိုသံကြီးနဲ့ တရားခံ

ရှာနေပြီ ! "

" အစ်ကို ပြောနေတာလည်း ကြည့်ဦး !! "

" အေးပါ ငါမပြောတော့ဘူးမို့ မင်းအဲ့အသံကြီးနဲ့

အော်မနေပါနဲ့ကွာ !!! "

" နောက်တစ်ခါ ဂျောင်ကု ရည်းစားအကြောင်းကို

ယောင်လို့တောင် မဟနဲ့ ကြားလား ? "

"ဟုတ်ကဲ့ပါ ဟုတ်ကဲ့ပါ ! "

" ဒါပဲ ! "

ဆောင့်ကြွား ဆောင့်ကြွားနဲ့ အိမ်ခန်းထဲ ဝင်သွားတဲ့

လက်တောက်လောက် ကိုယ်တော်ကို ဟိုဆော့က

ပြန်ကြောက်နေရသည် ။

//

ဂျောင်ကု နဲ့တွေ့သည့်နေ့က အလုပ် ရမယ်ထင်ခဲ့

သည့် ကော်ဖီဆိုင်လေးမှာပဲ တကယ်လည်း အလုပ်

ရဖြစ်ခဲ့သည် ။

ဟိုဆော့ က အိပ်ချင်မူးတူး ထလာတော့ ဂျီမင်းက

ပြင်ဆင်ပြီးသား အပြင်ထထွက်ဖို့ လုပ်နေသည် ။

" ဟင် ... ဂျီမင်း ! စောစောစီးစီး ဘယ်ကိုလဲ ? "

" ဘယ်ကမှာလဲ ? မနေ့က အင်တာဗျူး သွားဖြေတဲ့

ဆီက အလုပ်လာလုပ်ဖို့ ဆိုတာ ဖုန်းဆက်တယ် ။

Part Time ဆိုတော့ အလုပ်ကတော့ မနက်ဖြန်မှ

စဆင်းရမယ်တဲ့ "

" မနက်ဖြန်မှဆို ဒီနေ့က ဘယ်ကိုတုန်း ? "

" ဟီးဟီး ! "

" ဟမ် ? "

ရုတ်တရက် ရယ်သာရယ် ပြနေသော ဂျီမင်း ကို

ဟိုဆော့က မသင်္ကာ ။

" ဘာရယ်နေတာတုန်း ? "

" မနေ့က ညကလေ...."

ဂျီမင်းက ပုံပြင် ပြောပြတော့မလိုဟန်နဲ့ သေချာ

နေရာယူလိုက်သည် ။

" အင်း ! "

~~~~~~~~~~

ဂျီမင်းက အိပ်တော့မလို ပြင်နေတုန်း ဖုန်းကို

မက်ဆေ့ချ်ဝင်လာသည် ။ တစ်ခါမှ မမျှော်လင့်

ခဲ့သော မထင်ထားခဲ့သောသူ ဆီက စာ ရခြင်း

ဖြစ်သည် ။

" ငါက အခုတလော ဘာဆေးများမှားစား မိလို့

ပါလိမ့် ? ဂျောင်ကု ဆီက စာ အရင် စ ပို့နေပါလား "

ရေးပြီးမှ ဂျောင်ကုပြောထားတဲ့ စကားကြောင့်

တရိုတသေ မပြောဖို့ ပြန်ဖျက်လိုက်သည် ။

" ရှိသမျှ နတ်တွေက ငါ့ကို မ , နေပြီထင်တယ် !!!!

ပတ်ဂျီမင်းရယ် မကြုံစဖူးတွေ ကြုံနေပြီ ! "

ဂျီမင်းက ဖုန်းကို ကြည့်ရင်း အံ့သြခုန်ပေါက်နေ

မိသည် ။

ဂျီမင်းက စာပြန်ပို့လိုက်တော့ အချိန်သိပ်မခြားဘဲ

စာပြန်​ဝင်လာသည် ။

ကိုယ့်စာကို အရေးတယူစောင့်ပေးပြီး ကိုယ်နဲ့အတူ

တူ စကားပြောနေတယ် ဆိုတဲ့ အသိက လည်း ရင်

ခုန်ရပြန်သည် ။

လမ်းကို လာမလား ။ ဂျီမင်းတို့နဲ့ တစ်လမ်းကျော်မှာ

လေ ။ အဲ့မှာဆို မနက်ဘက် လမ်းထလျှောက်ကြတဲ့

သူတွေရှိတယ် >

" မြတ် စွာ ဘု ရား ! ! ! ! ! ! "

ဂျီမင်းက အသံကျယ်ကျယ်နဲ့ အော်မိလိုက်သည် ။

ထို့နောက် လက်တွေ တုန်တုန်ရီရီနဲ့ပဲ စာပြန်ပို့လိုက်

သည် ။

" အမလေး ဘယ်လိုမေးလိုက်တာလဲ ကောင်ဆိုး

လေးရယ် "

ဂျီမင်းက တစ်ယောက်တည်း ပြောလိုက် စာပြန်ရေး

လိုက်နဲ့ အဆင်ပြေနေသည် ။

ဂျီမင်းက အခန်းနံရံတွေကို တဒုန်းဒုန်း ထုလိုက် အိပ်

ရာပေါ် တဒုန်းဒုန်း တက်ခုန်လိုက် အိမ်ရှေ့နဲ့ နောက်

ဖေး ဆယ့်ငါးပတ်လောက် ပြေးလိုက် လုပ်နေသည် ။

" အာ !!!! ပျော်လိုက်တာ ပျော်လိုက်တာ ပျော်လိုက်တာ "

~~~~~~~~~~~>>>>>>>>>>~~~~~~~~~~~~

" အာ ဒါကြောင့် ညက မင်းရှေ့နဲ့နောက်ပြေးနေတာ

ကို ! အရူးကောင်လေး !!! "

ဟိုဆော့က ရေခဲသေတ္တာထဲက ရေဘူးကို ထုတ်ရင်း

ပြောလိုက်သည် ။

" ဟင် ! ဘာအရူးကောင်လေးလဲ ? အစ်ကို့ မှာတောင်

ဒီလိုကံ ရှိလို့လားနော် ။ ကျွန်တော်က နည်းနည်းလေး

ပဲ လှုပ်ရှားရသေးတယ် ။ တွေ့လား ? "

" အမလေး ဝေါ့ ဝေါ့ သွားမှာသာသွားစမ်းပါ ဂျောင်

ကုရဲ့ အရူးလေးရယ် ! "

" အစ်ကိုကမှ တကယ် FA လေ !!! "

" ဘာ !!! အမယ် မင်းကရော အခု ရည်းစားရှိလို့လား

ပိစိရဲ့ !!!

" အစ်ကို !!!!! "

" ငါက ငါ့ဘာသာတစ်ယောက်တည်း နေချင်လို့နေ

တာ FA မဟုတ်ဘူးကွ ! "

" ဘာလဲ ဘာလဲ ? အစ်ကို ကြိုက်တဲ့သူတိုင်း

ယောကျာ်းရသွားလို့ တစ်ယောက်တည်း ဖြစ်

ဖြစ်နေတာမလား ??? "

ကလေးဆန်ဆန် တစ်ယောက် တစ်ခွန်းအော်ကာ

ရန်ဖြစ်နေကြတော့သည် ။

" ဟေ့ကောင် ပိစိ !!! "

" ဘာတုန်း ကို FA !!! "

" ငါ့ကိုများ ပြန်ရန်တွေ့နေတယ် ဘယ်သူ့အားကိုး

နဲ့လဲ ?!! "

" ဂျွန်ဂျောင်ကု ဂျွန်ဂျောင်ကု ဂျွန်ဂျောင်ကု အား

ကိုးနဲ့ ! "

" သူက မင်း ရည်းစားဖြစ်ပြီမို့လား ? "

" မဖြစ်သေးဘူး ဖြစ်တော့မှာ !!! "

" အံမယ် အံမယ် သိပ်သေချာနေတာပေါ့ ။

ဟုတ်လား ? "

" အင်း သေချာတယ် ဘာဖြစ်လဲ ? "

" သေချာချင်ဦးကွာ ! "

ဟိုဆော့က ကုတင်ပေါ်က ခေါင်းအုံးနဲ့ ပစ်တော့

ဂျီမင်းကလည်း ပြန်ပစ်သည် ။ ခေါင်းအုံးတိုက်ပွဲ

ပြင်းထန်နေတုန်း ဂျီမင်း ဖုန်းကို စာဝင်လာတော့

ဂျီမင်း ခေါင်းကို ခေါင်းအုံးက မှန်သွားသည် ။

" ဟားဟား ငါထိပြီ ! "

ဂျီမင်းက ဖုန်းကိုပဲ သေချာ စိတ်ဝင်တစား ကြည့်

လိုက်သည် ။

" ဟာ ! အချစ်လေး အသည်းတုံးလေး စာပို့တယ် ။

အစ်ကိုနဲ့ ရန်ဖြစ်ဖို့ အချိန်မရဘူး သွားပြီ "

" သွား သွား မြန်မြန်သွား မင်းမသွားရင်လည်း

ငါကန်ချတော့မှာ ! "

" ချပေါ့ ချပေါ့ ဘလာ ဘလာ "

တမင်တကာ ရွဲ့ပြီး လျှာထုတ်ပြနေသော ပတ်ဂျီမင်း

ကြောင့် ဟိုဆော့က အမြင်ကပ်နေတော့သည် ။

" မြန်မြန်သွားကွာ ။ မသွားရင် ငါ အခုလာကန်ပြီ "

ဂျီမင်းက တဟီးဟီး ရီကာ ကဆုန်ပေါက်ပြေး

တော့သည် ။

//

ဂျီမင်း လမ်းလျှောက်လာရင်း လှမ်းကြည့်လိုက်တော့ အဖြူရောင် Hoodie လေးကို ဝတ်ထားကာ အိတ်ကပ်

ထဲကို လက်ထည့်ထားသည် ။ ဂျောင်ကုရဲ့နောက်

ကျောပြင်ကြီးကို ပြေးဖက်လိုက်ချင်ပေမယ့် မဖြစ်

နိုင်တာကို တွေးပြီး အဝေးကပဲ လှမ်းခေါ်လိုက်သည် ။

" ဂျောင်ကုရှိ !!!! "

ဂျီမင်းက လက်ကို ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်သည် ။ ဂျောင်

ကုက ဂျီမင်းဆီကို ဖြေးဖြေးချင်း လျှောက်လာနေသည် ။

" တကယ် ရောက်လာတာပဲ ! "

" လာမယ်လို့ ပြောထားတာပဲ လာရမှာပေါ့ ! "

ဒီလိုနဲ့ နှစ်ယောက် တူတူ လမ်းလျှောက်ခြင်း အစီအစဉ်ကို စလိုက်သသည် ။

လမ်းလျှောက်လာရင်းနဲ့ ဂျောင်ကုက အရင် စကားစပြောလာသည် ။

" ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အရင်ကဆို ကျွန်တော့်

ကောင်မလေးနဲ့တူတူလျှောက်နေကြလေ ။ သူက

ခု မအားတော့ဘူးလေ ။ နောက်ပိုင်းဆိုလည်း အား

မှာ မဟုတ်တော့ဘူး ! "

လျှောက်နေတဲ့ ခြေထောက်တွေဟာ တုံ့ခနဲ ရပ်သွားသည် ။

" ဂျီမင်းရှိ ! ဘာလို့လဲ မလျှောက်နိုင်တော့ဘူးလား ?

ခုမှ အစလေးပဲရှိသေး ... သေး ... "

" ကျွန်တော် မလျှောက်နိုင်တော့ဘူး ထင်တယ် ! "

ဂျီမင်းက ဂျောင်ကု မျက်နှာကိုလည်း မကြည့်ဘဲ

ပြောနေသည် ။

ခုလိုမျိုး အတူတူရှိနေချိန်လေးမှာတောင် ကောင်မ

လေး အကြောင်းကိုပဲပြောနေတဲ့ ဂျောင်ကုရယ်လေ ။

အရာအားလုံးကို မေ့ပစ်ပြီး ဂျောင်ကု တစ်မျက်နှာပဲ

ကြည့်နေခဲ့တာကို ဒီလိုသာဆို အတူတူ မလျှောက်နိုင်

တော့ဘူး ထင်ပါရဲ့ ။

" စိတ်ဆိုးသွားတာလား ? "

ဂျောင်ကု တစ်ခုခု ရိပ်မိသွားတာများလားလို့ ဂျီမင်း

က ထိတ်လန့်သွားသည် ။

" ဘာ ... ဘာကို ... ဘာကိုလဲ ? "

" ကျွန်တော်က အဲ့သဘောနဲ့ ပြောတာ မဟုတ်ဘူး

နော် ။ အမှန်တိုင်း ပြောပြထားတာလေ ။ နောက်ဆို

ဂျီမင်း နဲ့ တူတူ လမ်းလျှောက်နေတုန်း သူလဲ ရုတ်တ

ရက် ပါလာရင်ပါလာမှာ ။ ဒီတိုင်းကြိုပြောပြထား

တာ ။ ကျွန်တော်က ဂျီမင်းနဲ့ပဲနောက် အတူတူ လျှောက်

မှာပါ ။ သူ မရှိလို့ ဂျီမင်း ကိုခေါ်တာမျိုး မဟုတ်ပါ

ဘူး ။ တကယ်ပါ ... "

ဂျီမင်း မျက်နှာ အခြေအနေကြောင့် ဂျောင်ကုက

သေသေချာချာကို ရှင်းပြနေသည် ။

" အာ ... အဲ့လိုမျိုးလည်း မရည်ရွယ် .... "

တကယ်တော့ အဲ့ဒီလောက်ထိ မရည်ရွယ်ပေမယ့်

ဂျောင်ကုက ဂျီမင်း မျက်နှာကို သေသေချာချာ

ကြည့်ပြီး ရှင်းပြနေတာကိုက ဂျီမင်းကို အလေး

ထားပုံပေါ်သည် ။

" တကယ်ပါ ... ကျွန်တော် အဲ့လိုမျိုး ပြောတာပါ ။

အမှန်ကို အားလုံး ပြောပြချင်လို့ပါ "

" ရပါတယ် ... အဲ့လိုမဟုတ် ... ဟို ... "

" မဟုတ်ပါဘူး ။ ကျွန်တော် နားလည်ပါတယ် ။

သွားကြရအောင် "

နားလည်တယ်တဲ့လေ ။ ဘာကိုများလဲ မေးလိုက်

ချင်မိပါသည် ။ အရမ်းချစ်တယ် ဆိုတာကျတော့

နားမလည်တာများလား မသိချင်ယောင်ဆောင်နေ

တာများလား ကောင်လေးရယ် ။

အတွေးတွေ လွန်နေရင်း နောက်မှာကျန်နေခဲ့သော

ဂျီမင်းကို ဂျောင်ကုက လှမ်းခေါ်သည် ။

" မြန်မြန်လာလေ ! ဘာလုပ်နေတာလဲ ! "

" အာ ... သိပါပြီ ။ လာပါ့မယ် ! "

ဂျီမင်းက ခပ်သုတ်သုတ်လေး ဂျောင်ကုနားကို

ပြေးလာလိုက်သည် ။

" လာပါ ! လမ်းတူတူလျှောက်ကြမယ်ဆို ! "

ဂျီမင်းက ချိုသာတဲ့ စကားလှလှလေးတွေကြား

ထပ်ကျရှုံးမိပြန်သည် ။

ဘဝလမ်းကို တူတူ လျှောက်ကြရမယ် ဆိုရင်ရော

ဒီလို အပြုံးနဲ့များ ပြုံးပြနိုင်ဦးမလား ။

ငါတို့ တစ်သက်လုံး လက်တွဲသွားကြလို့ မရဘူး

လား ။ ငါလေ တစ်သက်လုံး မင်း လက်ကိုမဖြုတ်

ဘဲ နေလို့မရဘူးလား ။

" ဟာ ! ဂ်ီမင္း မင္း ... ျပန္ေရာက္လာၿပီလား ? "

ဟိုေဆာ့က အိမ္ထဲကို ခပ္ကုတ္ကုတ္ ဝင္လာတဲ့ ဂ်ီ

မင္းကို ျမင္ေတာ့ ႏွုတ္ဆက္လိုက္ေပမယ့္ ဘာေျဖသံ

မွျပန္မၾကား ။

ဂ်ီမင္း မ်က္ႏွာကို တည့္တည့္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ပါး

ေတြက ခရမ္းခ်ဥ္သီးလို ရဲတြတ္ေနသည္ ။

" ဟင္ ! မင္း ပါးေတြ ဘာလို႔ရဲေနတာလဲ ? ဘာျဖစ္

လာတာလဲ ? "

" ဘာမွ ... ဘာမွမျဖစ္ပါဘူး ! "

ဂ်ီမင္း မူမမွန္သည္ကို ဟိုေဆာ့က သိသည္ ။

" မင္း ဘာျဖစ္လာတာလဲ ? "

" အား !!!!!!!!! "

႐ုတ္တရက္ ထေအာ္ေသာ ဒီပိစိေၾကာင့္ ဟိုေဆာ့

ဘာေျပးလုပ္ရမွန္းမသိ ထူပူသြားသည္ ။

" ဟင္ ဘာျဖစ္တာတုန္း !! ဘယ္သူက ဘာလုပ္

လိုက္တာလဲ ? "

" ေဂ်ာင္ကု ေဂ်ာင္ကု !!! "

" ဟင္ ေဂ်ာင္ကု ? အဲ့ေကာင္ မင္းကို ဘာလုပ္

လိုက္တာလဲ ? "

ေဂ်ာင္ကုနဲ႔ ျပႆနာတစ္ခုခုျဖစ္လာၿပီ ထင္ၿပီး ဟို

ေဆာ့က ျပာယာခတ္သြားသည္ ။

" ဘာမွမလုပ္ဘူး ။ ဘာမွမလုပ္လို႔ ခက္ေနတာ ! "

အေတာ္ကို ထူးဆန္းတဲ့ စကား ပတ္ဂ်ီမင္းဆီက

ထြက္လာသည္ ။

" ဘုရားေရ !!! ဒါ ဘာစကားလဲ ? ဘာလုပ္ေစခ်င္ေန

တာလဲ မင္းက ! "

ဂ်ီမင္းရဲ့ စကားေၾကာင့္ ဟိုေဆာ့က လန႔္သြားသည္ ။

" ေအာ္ အစ္ကိုကလည္း ဘာေတြ ေတြးေနတာလဲ ?

ဒီေန႔လမ္းမွာ ေဂ်ာင္ကု နဲ႔ေတြ႕တာ သူက အတူတူ

ျပန္ရေအာင္ ဆိုလို႔ ကၽြန္ေတာ္လည္း တူတူျပန္လာ

တာေပါ့ ။ အဲ့တာကို သူက ကၽြန္ေတာ့္ကို ဆြဲလားရမ္း

လားနဲ႔ "

ဂ်ီမင္းက ပါးေတြကို လက္ႏွစ္ဖက္ျဖင့္ ကိုင္ထားကာ

ေျပာေနသည္ ။

" ဟမ္ ဆြဲလားရမ္းလား လုပ္တယ္ ! အဲ့ဒါ ဘာမွ

မလုပ္တာလား ပတ္ဂ်ီမင္း ရယ္ ! မင္းရွက္ေနတာ

လည္း ၾကည့္ဦး "

" ေအာ္ သူက အဲ့လိုလုပ္တယ္ ဆိုေပမယ့္ သူ႔

အၾကည့္ေတြက ရွင္းတယ္ သူငယ္ခ်င္းလို ညီ

အစ္ကိုလို ဆိုတာထက္ မပိုဘူးဆိုတာ သိသာ

တယ္ ။ သူကေျပာတယ္ ကၽြန္ေတာ္က ခ်စ္စရာ

ေကာင္းလို႔ ခင္တယ္တဲ့ ။ အဲ့ဒါကလြဲၿပီး ဘာမွ

မပိုဘူးေလ ။ အဲ့ထက္ဘာမွ ျဖစ္မလာလို႔ စိတ္ညစ္

ေနတာ ! "

ဟိုေဆာ့က သက္ျပင္းခ်ကာ ဂ်ီမင္း ေဘးနားကို

သြားလိုက္သည္ ။

" ဒီ အ႐ူးေကာင္ကို ဘယ္လိုရွင္းျပရပါ့ ! "

" ဘာလဲ !!!! "

" ပတ္ဂ်ီမင္း ... မင္းသိထားဖို႔က သူ႔မွာရည္းစား

ႀကီးနဲ႔ ! "

" အဲ့ရည္းစားကို ကၽြန္ေတာ္က ဘာလုပ္ရမွာလဲ ? "

" ဟာ ေသာက္က်ိဳးနဲ ! သူ မင္းကို ျပန္စိတ္ဝင္

စားပါ့မလားလို႔ ေျပာတာကြ "

" မသိဘူး မသိဘူး မသိဘူး ဘာမွ လာမေျပာနဲ႔ ။

အစ္ကို ေျပာမွ ငိုခ်င္လာၿပီ အား !!!!!!!!! "

ဂ်ီမင္းက တိတ္ဆိတ္ေနတဲ့ အခ်ိန္ႀကီး ငိုသံပါနဲ႔ ေအာ္ကာ ဟိုေဆာ့ကို ျပႆနာရွာေနသည္ ။

" ဟာ ဒီေကာင္ေတာ့ကြိဳင္ပဲ ! ငိုသံႀကီးနဲ႔ တရားခံ

ရွာေနၿပီ ! "

" အစ္ကို ေျပာေနတာလည္း ၾကည့္ဦး !! "

" ေအးပါ ငါမေျပာေတာ့ဘူးမို႔ မင္းအဲ့အသံႀကီးနဲ႔

ေအာ္မေနပါနဲ႔ကြာ !!! "

" ေနာက္တစ္ခါ ေဂ်ာင္ကု ရည္းစားအေၾကာင္းကို

ေယာင္လို႔ေတာင္ မဟနဲ႔ ၾကားလား ? "

"ဟုတ္ကဲ့ပါ ဟုတ္ကဲ့ပါ ! "

" ဒါပဲ ! "

ေဆာင့္ႂကြား ေဆာင့္ႂကြားနဲ႔ အိမ္ခန္းထဲ ဝင္သြားတဲ့

လက္ေတာက္ေလာက္ ကိုယ္ေတာ္ကို ဟိုေဆာ့က

ျပန္ေၾကာက္ေနရသည္ ။

//

ေဂ်ာင္ကု နဲ႔ေတြ႕သည့္ေန႔က အလုပ္ ရမယ္ထင္ခဲ့

သည့္ ေကာ္ဖီဆိုင္ေလးမွာပဲ တကယ္လည္း အလုပ္

ရျဖစ္ခဲ့သည္ ။

ဟိုေဆာ့ က အိပ္ခ်င္မူးတူး ထလာေတာ့ ဂ်ီမင္းက

ျပင္ဆင္ၿပီးသား အျပင္ထထြက္ဖို႔ လုပ္ေနသည္ ။

" ဟင္ ... ဂ်ီမင္း ! ေစာေစာစီးစီး ဘယ္ကိုလဲ ? "

" ဘယ္ကမွာလဲ ? မေန႔က အင္တာဗ်ဴး သြားေျဖတဲ့

ဆီက အလုပ္လာလုပ္ဖို႔ ဆိုတာ ဖုန္းဆက္တယ္ ။

Part Time ဆိုေတာ့ အလုပ္ကေတာ့ မနက္ျဖန္မွ

စဆင္းရမယ္တဲ့ "

" မနက္ျဖန္မွဆို ဒီေန႔က ဘယ္ကိုတုန္း ? "

" ဟီးဟီး ! "

" ဟမ္ ? "

႐ုတ္တရက္ ရယ္သာရယ္ ျပေနေသာ ဂ်ီမင္း ကို

ဟိုေဆာ့က မသကၤာ ။

" ဘာရယ္ေနတာတုန္း ? "

" မေန႔က ညကေလ...."

ဂ်ီမင္းက ပုံျပင္ ေျပာျပေတာ့မလိုဟန္နဲ႔ ေသခ်ာ

ေနရာယူလိုက္သည္ ။

" အင္း ! "

~~~~~~~~~~

ဂ်ီမင္းက အိပ္ေတာ့မလို ျပင္ေနတုန္း ဖုန္းကို

မက္ေဆ့ခ်္ဝင္လာသည္ ။ တစ္ခါမွ မေမၽွာ္လင့္

ခဲ့ေသာ မထင္ထားခဲ့ေသာသူ ဆီက စာ ရျခင္း

ျဖစ္သည္ ။

" ငါက အခုတေလာ ဘာေဆးမ်ားမွားစား မိလို႔

ပါလိမ့္ ? ေဂ်ာင္ကု ဆီက စာ အရင္ စ ပို႔ေနပါလား "

ေရးၿပီးမွ ေဂ်ာင္ကုေျပာထားတဲ့ စကားေၾကာင့္

တရိုတေသ မေျပာဖို႔ ျပန္ဖ်က္လိုက္သည္ ။

" ရွိသမၽွ နတ္ေတြက ငါ့ကို မ , ေနၿပီထင္တယ္ !!!!

ပတ္ဂ်ီမင္းရယ္ မၾကဳံစဖူးေတြ ၾကဳံေနၿပီ ! "

ဂ်ီမင္းက ဖုန္းကို ၾကည့္ရင္း အံ့ၾသခုန္ေပါက္ေန

မိသည္ ။

ဂ်ီမင္းက စာျပန္ပို႔လိုက္ေတာ့ အခ်ိန္သိပ္မျခားဘဲ

စာျပန္​ဝင္လာသည္ ။

ကိုယ့္စာကို အေရးတယူေစာင့္ေပးၿပီး ကိုယ္နဲ႔အတူ

တူ စကားေျပာေနတယ္ ဆိုတဲ့ အသိက လည္း ရင္

ခုန္ရျပန္သည္ ။

လမ္းကို လာမလား ။ ဂ်ီမင္းတို႔နဲ႔ တစ္လမ္းေက်ာ္မွာ

ေလ ။ အဲ့မွာဆို မနက္ဘက္ လမ္းထေလၽွာက္ၾကတဲ့

သူေတြရွိတယ္ >

" ျမတ္ စြာ ဘု ရား ! ! ! ! ! ! "

ဂ်ီမင္းက အသံက်ယ္က်ယ္နဲ႔ ေအာ္မိလိုက္သည္ ။

ထို႔ေနာက္ လက္ေတြ တုန္တုန္ရီရီနဲ႔ပဲ စာျပန္ပို႔လိုက္

သည္ ။

" အမေလး ဘယ္လိုေမးလိုက္တာလဲ ေကာင္ဆိုး

ေလးရယ္ "

ဂ်ီမင္းက တစ္ေယာက္တည္း ေျပာလိုက္ စာျပန္ေရး

လိုက္နဲ႔ အဆင္ေျပေနသည္ ။

ဂ်ီမင္းက အခန္းနံရံေတြကို တဒုန္းဒုန္း ထုလိုက္ အိပ္

ရာေပၚ တဒုန္းဒုန္း တက္ခုန္လိုက္ အိမ္ေရွ႕နဲ႔ ေနာက္

ေဖး ဆယ့္ငါးပတ္ေလာက္ ေျပးလိုက္ လုပ္ေနသည္ ။

" အာ !!!! ေပ်ာ္လိုက္တာ ေပ်ာ္လိုက္တာ ေပ်ာ္လိုက္တာ "

~~~~~~~~~~~>>>>>>>>>>~~~~~~~~~~~~

" အာ ဒါေၾကာင့္ ညက မင္းေရွ႕နဲ႔ေနာက္ေျပးေနတာ

ကို ! အ႐ူးေကာင္ေလး !!! "

ဟိုေဆာ့က ေရခဲေသတၱာထဲက ေရဘူးကို ထုတ္ရင္း

ေျပာလိုက္သည္ ။

" ဟင္ ! ဘာအ႐ူးေကာင္ေလးလဲ ? အစ္ကို႔ မွာေတာင္

ဒီလိုကံ ရွိလို႔လားေနာ္ ။ ကၽြန္ေတာ္က နည္းနည္းေလး

ပဲ လွုပ္ရွားရေသးတယ္ ။ ေတြ႕လား ? "

" အမေလး ေဝါ့ ေဝါ့ သြားမွာသာသြားစမ္းပါ ေဂ်ာင္

ကုရဲ့ အ႐ူးေလးရယ္ ! "

" အစ္ကိုကမွ တကယ္ FA ေလ !!! "

" ဘာ !!! အမယ္ မင္းကေရာ အခု ရည္းစားရွိလို႔လား

ပိစိရဲ့ !!!

" အစ္ကို !!!!! "

" ငါက ငါ့ဘာသာတစ္ေယာက္တည္း ေနခ်င္လို႔ေန

တာ FA မဟုတ္ဘူးကြ ! "

" ဘာလဲ ဘာလဲ ? အစ္ကို ႀကိဳက္တဲ့သူတိုင္း

ေယာက်ာ္းရသြားလို႔ တစ္ေယာက္တည္း ျဖစ္

ျဖစ္ေနတာမလား ??? "

ကေလးဆန္ဆန္ တစ္ေယာက္ တစ္ခြန္းေအာ္ကာ

ရန္ျဖစ္ေနၾကေတာ့သည္ ။

" ေဟ့ေကာင္ ပိစိ !!! "

" ဘာတုန္း ကို FA !!! "

" ငါ့ကိုမ်ား ျပန္ရန္ေတြ႕ေနတယ္ ဘယ္သူ႔အားကိုး

နဲ႔လဲ ?!! "

" ဂၽြန္ေဂ်ာင္ကု ဂၽြန္ေဂ်ာင္ကု ဂၽြန္ေဂ်ာင္ကု အား

ကိုးနဲ႔ ! "

" သူက မင္း ရည္းစားျဖစ္ၿပီမို႔လား ? "

" မျဖစ္ေသးဘူး ျဖစ္ေတာ့မွာ !!! "

" အံမယ္ အံမယ္ သိပ္ေသခ်ာေနတာေပါ့ ။

ဟုတ္လား ? "

" အင္း ေသခ်ာတယ္ ဘာျဖစ္လဲ ? "

" ေသခ်ာခ်င္ဦးကြာ ! "

ဟိုေဆာ့က ကုတင္ေပၚက ေခါင္းအုံးနဲ႔ ပစ္ေတာ့

ဂ်ီမင္းကလည္း ျပန္ပစ္သည္ ။ ေခါင္းအုံးတိုက္ပြဲ

ျပင္းထန္ေနတုန္း ဂ်ီမင္း ဖုန္းကို စာဝင္လာေတာ့

ဂ်ီမင္း ေခါင္းကို ေခါင္းအုံးက မွန္သြားသည္ ။

" ဟားဟား ငါထိၿပီ ! "

ဂ်ီမင္းက ဖုန္းကိုပဲ ေသခ်ာ စိတ္ဝင္တစား ၾကည့္

လိုက္သည္ ။

" ဟာ ! အခ်စ္ေလး အသည္းတုံးေလး စာပို႔တယ္ ။

အစ္ကိုနဲ႔ ရန္ျဖစ္ဖို႔ အခ်ိန္မရဘူး သြားၿပီ "

" သြား သြား ျမန္ျမန္သြား မင္းမသြားရင္လည္း

ငါကန္ခ်ေတာ့မွာ ! "

" ခ်ေပါ့ ခ်ေပါ့ ဘလာ ဘလာ "

တမင္တကာ ရြဲ႕ၿပီး လၽွာထုတ္ျပေနေသာ ပတ္ဂ်ီမင္း

ေၾကာင့္ ဟိုေဆာ့က အျမင္ကပ္ေနေတာ့သည္ ။

" ျမန္ျမန္သြားကြာ ။ မသြားရင္ ငါ အခုလာကန္ၿပီ "

ဂ်ီမင္းက တဟီးဟီး ရီကာ ကဆုန္ေပါက္ေျပး

ေတာ့သည္ ။

//

ဂ်ီမင္း လမ္းေလၽွာက္လာရင္း လွမ္းၾကည့္လိုက္ေတာ့ အျဖဴေရာင္ Hoodie ေလးကို ဝတ္ထားကာ အိတ္ကပ္

ထဲကို လက္ထည့္ထားသည္ ။ ေဂ်ာင္ကုရဲ့ေနာက္

ေက်ာျပင္ႀကီးကို ေျပးဖက္လိုက္ခ်င္ေပမယ့္ မျဖစ္

နိုင္တာကို ေတြးၿပီး အေဝးကပဲ လွမ္းေခၚလိုက္သည္ ။

" ေဂ်ာင္ကုရွိ !!!! "

ဂ်ီမင္းက လက္ကို ေဝွ႕ယမ္းျပလိုက္သည္ ။ ေဂ်ာင္

ကုက ဂ်ီမင္းဆီကို ေျဖးေျဖးခ်င္း ေလၽွာက္လာေနသည္ ။

" တကယ္ ေရာက္လာတာပဲ ! "

" လာမယ္လို႔ ေျပာထားတာပဲ လာရမွာေပါ့ ! "

ဒီလိုနဲ႔ ႏွစ္ေယာက္ တူတူ လမ္းေလၽွာက္ျခင္း အစီအစဥ္ကို စလိုက္သသည္ ။

လမ္းေလၽွာက္လာရင္းနဲ႔ ေဂ်ာင္ကုက အရင္ စကားစေျပာလာသည္ ။

" ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ အရင္ကဆို ကၽြန္ေတာ့္

ေကာင္မေလးနဲ႔တူတူေလၽွာက္ေနၾကေလ ။ သူက

ခု မအားေတာ့ဘူးေလ ။ ေနာက္ပိုင္းဆိုလည္း အား

မွာ မဟုတ္ေတာ့ဘူး ! "

ေလၽွာက္ေနတဲ့ ေျခေထာက္ေတြဟာ တုံ႔ခနဲ ရပ္သြားသည္ ။

" ဂ်ီမင္းရွိ ! ဘာလို႔လဲ မေလၽွာက္နိုင္ေတာ့ဘူးလား ?

ခုမွ အစေလးပဲရွိေသး ... ေသး ... "

" ကၽြန္ေတာ္ မေလၽွာက္နိုင္ေတာ့ဘူး ထင္တယ္ ! "

ဂ်ီမင္းက ေဂ်ာင္ကု မ်က္ႏွာကိုလည္း မၾကည့္ဘဲ

ေျပာေနသည္ ။

ခုလိုမ်ိဳး အတူတူရွိေနခ်ိန္ေလးမွာေတာင္ ေကာင္မ

ေလး အေၾကာင္းကိုပဲေျပာေနတဲ့ ေဂ်ာင္ကုရယ္ေလ ။

အရာအားလုံးကို ေမ့ပစ္ၿပီး ေဂ်ာင္ကု တစ္မ်က္ႏွာပဲ

ၾကည့္ေနခဲ့တာကို ဒီလိုသာဆို အတူတူ မေလၽွာက္နိုင္

ေတာ့ဘူး ထင္ပါရဲ့ ။

" စိတ္ဆိုးသြားတာလား ? "

ေဂ်ာင္ကု တစ္ခုခု ရိပ္မိသြားတာမ်ားလားလို႔ ဂ်ီမင္း

က ထိတ္လန႔္သြားသည္ ။

" ဘာ ... ဘာကို ... ဘာကိုလဲ ? "

" ကၽြန္ေတာ္က အဲ့သေဘာနဲ႔ ေျပာတာ မဟုတ္ဘူး

ေနာ္ ။ အမွန္တိုင္း ေျပာျပထားတာေလ ။ ေနာက္ဆို

ဂ်ီမင္း နဲ႔ တူတူ လမ္းေလၽွာက္ေနတုန္း သူလဲ ႐ုတ္တ

ရက္ ပါလာရင္ပါလာမွာ ။ ဒီတိုင္းႀကိဳေျပာျပထား

တာ ။ ကၽြန္ေတာ္က ဂ်ီမင္းနဲ႔ပဲေနာက္ အတူတူ ေလၽွာက္

မွာပါ ။ သူ မရွိလို႔ ဂ်ီမင္း ကိုေခၚတာမ်ိဳး မဟုတ္ပါ

ဘူး ။ တကယ္ပါ ... "

ဂ်ီမင္း မ်က္ႏွာ အေျခအေနေၾကာင့္ ေဂ်ာင္ကုက

ေသေသခ်ာခ်ာကို ရွင္းျပေနသည္ ။

" အာ ... အဲ့လိုမ်ိဳးလည္း မရည္ရြယ္ .... "

တကယ္ေတာ့ အဲ့ဒီေလာက္ထိ မရည္ရြယ္ေပမယ့္

ေဂ်ာင္ကုက ဂ်ီမင္း မ်က္ႏွာကို ေသေသခ်ာခ်ာ

ၾကည့္ၿပီး ရွင္းျပေနတာကိုက ဂ်ီမင္းကို အေလး

ထားပုံေပၚသည္ ။

" တကယ္ပါ ... ကၽြန္ေတာ္ အဲ့လိုမ်ိဳး ေျပာတာပါ ။

အမွန္ကို အားလုံး ေျပာျပခ်င္လို႔ပါ "

" ရပါတယ္ ... အဲ့လိုမဟုတ္ ... ဟို ... "

" မဟုတ္ပါဘူး ။ ကၽြန္ေတာ္ နားလည္ပါတယ္ ။

သြားၾကရေအာင္ "

နားလည္တယ္တဲ့ေလ ။ ဘာကိုမ်ားလဲ ေမးလိုက္

ခ်င္မိပါသည္ ။ အရမ္းခ်စ္တယ္ ဆိုတာက်ေတာ့

နားမလည္တာမ်ားလား မသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္ေန

တာမ်ားလား ေကာင္ေလးရယ္ ။

အေတြးေတြ လြန္ေနရင္း ေနာက္မွာက်န္ေနခဲ့ေသာ

ဂ်ီမင္းကို ေဂ်ာင္ကုက လွမ္းေခၚသည္ ။

" ျမန္ျမန္လာေလ ! ဘာလုပ္ေနတာလဲ ! "