ဂျီမင်း က တစ်ယောက်တည်း မအိပ်သေးဘဲ ငူငိုင်

ပြီး ထိုင်နေသည် ။

" အော် ! သူက ငါ့ထက်တော့ အများကြီးသာတာပဲ ! "

တစ်ယောက်တည်း ဖြစ်ပြီဆို မကောင်းတဲ့ အတွေး

တွေက စဝင်လာသည် ။

" မင်း ထပ်ပြီး မဟုတ်တာ တွေးနေပြန်ပြီလား ? "

ဟိုဆော့က ​ဂျီမင်း အနောက်က ရောက်လာကာ ပြော

လိုက်သည် ။

" အဲ့လိုမဟုတ်ပါဘူး ဒီတိုင်း သူ့ဘာသာ တွေးမိနေတာ "

" ဘာမှ ခေါင်းထဲ တွေးမနေပါနဲ့ကွာ မင်းကလည်း "

ဟိုဆော့က ဂျီမင်း ပုခုံးကို ပုတ်ကာ နှစ်သိမ့်လိုက်သည် ။

" အစ်ကို ! ဂျောင်ကု က သူ့ကောင်မလေးကို တွေ့

ချင်တိုင်း တွေ့မရတာတောင် နားလည်မှု ပေးထား

တာပေါ့ ။ အဲ့လိုလား ? "

" တကယ်က အဲ့လို ဆိုပါတော့ ။ ဒါပေမဲ့ ကောင်မ

လေး အေဂျင်စီဘက်က မသိပုံပဲ ။ သိရင် အထုတ်ခံ

ရမှာ ! "

" အာ ... ဟုတ်သားပဲ ။ ဂျောင်ကုက အဲ့ဒီ ကောင်မ

လေး ကို တုန်နေအောင် ချစ်မှာပဲ "

" ချစ်တာတော့ ချစ်ရှာတယ် ။ တွဲလာတာကြာတဲ့

အပြင် တွေ့ဖို့ခက်ခဲတာအောင် ရအောင် သွားတွေ့

တာပဲ ကြည့်လေ ။ ကောင်မလေးက ဆိုးတယ်ကွ ။

အဲ့တာလည်း ဒီကောင် သည်းခံတယ် ။ ငါ့ထက် နမ်

ဂျွန်က ပိုသိတယ် ။

ဂျီမင်းက နှုတ်ဆိတ်ကာ ငြိမ်သက်သွားသည် ။

" ဂျီမင်း ? "

ဟိုဆော့က ဂျီမင်းကို ခေါ်လိုက်တော့ ဂျီမင်းက အသိ

ပြန်ဝင်လာသည် ။

" အင်း ပြောလေ အစ်ကို ! "

" မင်း တကယ် လက်မလျှော့ဘူးပေါ့ ! "

" အစ်ကို ! အဲ့ကောင်မလေးနဲ့ ကျွန်တော်နဲ့ ဘယ်သူ

ပိုချောလဲ ! "

ဟိုဆော့ မေးတာကို မဖြေဘဲ ဂျီမင်းက စကားလွှဲ

ပြောလိုက်သည် ။

" ဟမ် ? ဘာတွေမေးနေတာလဲ ဂျီမင်း ရယ် ! မင်းနဲ့

သူက တစ်ခြားစီကို ။ ငါက ဘယ်လို ခွဲပြရမှာတုန်း ! "

" အစ်ကိုကလည်း မျက်လုံးကိုက မမြင်တတ်ဘူး ! "

​ဟိုဆော့က အူကြောင်ကြောင်နဲ့ အပြစ်တင်တာ ခံ

လိုက်ရသည် ။

" ဟင် ငါ့အပြစ်ပဲ ဖြစ်ရတယ် ။ ဒါပေမဲ့ တစ်ခုတော့

ရှိတယ် ။ အဲ့ကောင်မလေးကိုလေ ငါတို့ ဘယ်သူမှ

ကြည့်မရဘူး ကုန်ကုန်ပြောရရင် Class တစ်ခုလုံး

ပဲ ။ ဒါတောင် တစ်ခါပဲ တွေ့ဖူးလိုက်တာနော် ! "

" ဘာဖြစ်လို့လဲ ? "

" ဘာဖြစ်ရမလဲ ? ကိုကို ကိုကိုနဲ့လေ ! အဲ့တာက ထား

ပါကွာ ။ အလုပ်လုပ်နေလည်း အလိုက်ကန်းဆိုးနား

မလည် ဖုန်းတစ်ဂွမ်ဂွမ်ဆက် ၊ အတင်းခေါ် ။ သူ လာ

သွားတဲ့နေ့ကလည်း ဂျောင်ကု က အကပွဲအတွက်

လေ့ကျင့်နေတာကို အတင်း အပြင်သွားမယ် ဆိုပြီး

အလုပ်ခွင်ထိ လာခေါ်တာ ငါတို့ကို အဖတ်တောင်

မလုပ်ဘူး ! "

" ဟမ် ! ကောင်မလေးက မသိတတ်လိုက်တာ ! "

" ငယ်တာလည်း ပါတာကို ။ အဲ့ထက်ဆိုးတာက

တော့ မင်း ရဲ့ ဂျောင်ကုပဲ ! အဲ့ကောင်မလေးကို အရမ်းချစ်နေတာ ။ ဟိုက ကိုကို ဆိုတာနဲ့ သူက ပါသွားပြီ ။ သူ့ကောင်မလေး လွန်တာလဲ သူသိ

တယ် ဒါပေမဲ့ အဲ့ကောင်မလေးကို တော်တော်

ချစ် ... ချစ် ... "

" တော်တော် ! တော်ပြီ ! ရပြီ ! မပြောနဲ့တော့ !

ဘာလို့ အဲ့တာကို လာပြောပြနေတာလဲ ? "

ဂျီမင်းက ဝူးဝူးဝါးဝါးနဲ့ ဟိုဆော့ ပြောတာကို

ဆက်နားမထောင် ။

" မင်း ပဲ ငါ့ကိုမေးလို့လေ ... "

" မပြောခိုင်းပါဘူး ဘယ်မှာလဲ ? အစ်ကို အရူး !!!! "

ဂျီမင်းက ဟိုဆော့ကို ဆောင့်အောင့်ပြောပြီး အိပ်ရာ

ထဲဝင်သွားသည် ။

" ဟာဗျာ ! သူပဲ လာစကားစတာလေ ။ ငါကချည်း

​ပြောခံနေရပါလား "

ဟိုဆော့က ခံလိုက်ရပြီး ဂျီမင်းနောက်က တူတူ

အိပ်ရာထဲဝင်သွားသည် ။

//

ဂျောင်ကုက ပြတင်းပေါက်ဘက်ကို ငေးကာ မျက်

လုံးထဲ ဂျီမင်း ရုတ်တရက် တံခါးကို ဆောင့်ပိတ်ပြီး

ထွက်သွားတာကိုပဲ မြင်ယောင်နေမိသည် ။

စိတ်ထဲလည်း ဘဝင်မကျ ။ တကယ်ဆို သတင်းမေး

ဖို့ လာတာ သေချာနေတာကို ။

ဂျီမင်းနဲ့မှ ဂျောင်ကုက လိုက်လိုက်လျောလျော

ဆက်ဆံမိတာကို ကိုယ်တိုင်လည်း ဝန်ခံသည် ။

သူများတွေနဲ့ မတူတဲ့ ဆွဲဆောင်မှုလေးက ဂျီမင်း

မှာရှိနေသည်မို့ စိတ်ထဲက သတိထားမိနေသည် ။

ဂျီမင်းကိုတော့ စိတ်ရင်းနဲ့ ခင်တာမို့ ဂျီမင်း စိတ်ထဲ

တစ်ခုခု ဖြစ်သွားမှာကိုလည်း စိုးရွံ့နေမိပြန်သည် ။

Class က တော်တော်များများ ဂျောင်ကုကို ကြိုက်

နေတယ်လို့ လျှောက်ပြောနေကြပေမယ့် ဟုတ်သည်

ဖြစ်စေ မဟုတ်သည်ဖြစ်စေ ဒီစကားတွေ အပေါ် စိတ်လည်း မဝင်စားခဲ့ဖူးသူဖြစ်သည် ။

ဒါပေမဲ့ ဂျီမင်း အကြောင်းကို စဥ်းစားလိုက်ရင်

ကိုယ်နဲ့မှ ထူးထူးခြားခြား ပြုမူပြီး ရှက်နေတတ်

တဲ့ ကောင်လေးမို့ ထူးဆန်းတဲ့ အတွေးက ဝင်လာ

မိသည် ။

" သူကရော ? သူများတွေလိုပဲ ငါ့ အပေါ် ဒီလို

ခံစားချက်မျိုး ရှိနေတာလား ?

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် စိတ်မဝင်စားတတ်တဲ့သူက ဒီလို

ကိစ္စမျိုးကို ဂျီမင်းနဲ့မှ သိချင်စိတ်ဖြစ်လာမိသည် ။

" တကယ်တမ်း သူငါ့ကို သဘောကျနေတယ်ဆို

တော့ရော ။ အာ ... ငါက ကောင်မလေး ရှိနေတာ

ပဲကို "

ဂျောင်ကုက လက်မောင်းမှာ သွင်းထားတဲ့ ဆေး

ပိုက်ကြိုးတွေကို ကြည့်ရင်း ရေရွတ်မိလိုက်သည် ။

" ဂျွန်ဂျောင်ကု ! "

အခန်းထဲကို အထုပ်အပိုးတွေနဲ့ ဝင်လာတာက

ယွန်းဂီ ဖြစ်သည် ။

" ဟာ ! အစ်ကို ဘယ်က လှည့်လာတာလဲ ? "

" ဒီကို တမင်လာတာ ။ ငါ မသိလိုက်ဘူး မင်းလဲကျ

သွားတာကို ။ မင်းက ဆေးရုံထိပါ တက်နေရတယ်

ဆိုလို့လေ ။ ငါ အခု အမြန်လာတာ "

" တကယ်တော့ ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး အစ်ကိုရယ် ။

ရေးကြီးခွင်ကျယ် မဟုတ်ပါဘူး ။ အရမ်းမောလာလို့

လဲသွားရုံပါပဲ ။ ဒါကို စိတ်ပူပြီး ဆေးရုံဝိုင်းပို့ကြတာ

နက်ဖြန်ဆင်းမှာ ! "

" မင်းကလည်း မပေါ့နဲ့လေ ။ အကသမား လုပ်နေပြီး

ဂရုစိုက်မှပေါ့ "

" ဟုတ်ကဲ့ပါ "

ဂျောင်ကုက ယွန်းဂီကို ပြုံးပြရင်းပဲ ခေါင်းညိတ်

လိုက်သည် ။

" ငါ စားစရာတစ်ချို့ ဝယ်လာသေးတယ် "

ယွန်းဂီက ဂျောင်ကု ကုတင်ဘေးမှာ ထိုင်ပြီး

အထုပ်အပိုးတွေကို ခုံပေါ်တင်လိုက်သည် ။

" မနက်ဖြန် ဆင်းမှာပါဆို ဘာလို့လဲ ? "

" ခုဏက မင်းကောင်မလေး လာသွားတယ်လား ? "

" တွေ့လိုက်တယ်လား ! "

" အင်း ! ဆေးရုံရှေ့မှာ တွေ့လိုက်လို့ "

" ဟုတ်တယ် သူကပြန်ချင်တာတောင် မဟုတ်ဘူး ။

စိတ်ပူနေတာ အတင်းပြန်ခိုင်းရတယ် ! "

" အေးပါကွာ မင်းလို ရည်းစားရှိတဲ့သူတွေကတော့

ပြောအားရှိတာပေါ့ "

" ဟားဟား ! အစ်ကို လည်း ထားလေ "

" နေပါကွာ စိတ်ကုန်ခဲ့တာကြာပေါ့ ! ဒါနဲ့ ငါမင်းကို

ပြောစရာရှိတယ် ! "

ယွန်းဂီက အတည်ပေါက်ပြောလာတာမို့ ဂျောင်ကုက

ယွန်းဂီ မျက်နှာကို သေချာကြည့်လိုက်သည် ။

" အင်း ဘာများလဲ ? ပြောလေ ! "

" ပတ်ဂျီမင်းဆိုတဲ့ ကောင်လေး လေ ! သိတယ်မလား ? "

" အင်း ... သိတာပေါ့ ဘာဖြစ်လို့လဲ ? "

ဂျောင်ကုက ယွန်းဂီဆီက ဂျီမင်းနာမည်ကို မကြား

မိသည်မို့ အခု ပြောလာတာကို ထူးဆန်းနေသည် ။

" မင်းကို သူ စိတ်ဝင်စားနေလားမသိဘူး "

ယွန်းဂီ စကားမှာ ဂျောင်ကုက တိတ်ဆိတ်သွားသည် ။

" ဟာ ! အစ်ကို ကလည်း မဖြစ်နိုင်တာ ! "

ဂျောင်ကုက မရီချင်ပေမယ့် ရီလျက် ပြန်ဖြေ

လိုက်သည် ။

" ဘာလို့မဖြစ်နိုင်ရမှာလဲ ? ကျန်တဲ့သူတွေတောင်

မင်းကို စိတ်ဝင်စားနေသေးတာကို ! "

" အဲ့တာနဲ့ပဲ သူကအဲ့လိုဖြစ်မှာတဲ့လား ? မဖြစ်နိုင်တာ "

ဂျောင်ကုက ခေါင်းခါလျက် ယွန်းဂီကို မျက်နှာလွှဲ

လိုက်သည် ။

" အဲ့တာ ဖြစ်နေရင်ရော ? "

" ဟမ် ! ကျွန်တော်က အဲ့တာဆို ဘာလုပ်ရမှာလဲ ? "

ဂျောင်ကုရဲ့ အမေးက နည်းနည်းတော့ ရက်စက်

ဟန်ပေါ်သည် ။ သို့သော် တကယ်လည်း အဲ့တာ

အမှန်ဆို ဂျောင်ကု လုပ်နိုင်တာလည်း မရှိ ။

" ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး ! ငါဒီတိုင်းပြောပြတာ ... "

" အစ်ကိုလည်း သိသားနဲ့ ။ ကျွန်တော့်မှာ ရည်းစား

ကြီးနဲ့ !! "

" အေးပါကွာ ! မင်းကို ဘယ်သူက ဘာပြောနေလို့လဲ ? "

ဂျောင်ကုက ယွန်းဂီစကားကြောင့် ရီလိုက်မိသည် ။

စိတ်ထဲမှာတော့ ဒီစကားက ရှုပ်ထွေးစေသည် ။

ယွန်းဂီ တောင် သတိထားမိလောက်အောင် ဂျီမင်းက

ဘယ်လိုတွေတောင် ပြုမူနေလို့လဲ ဆိုတာ သိချင်မိသည် ။

အရင်ကဆို ဒီလို စကားတွေ နားဆီကို ထိခတ်လာ

ရင်တောင် ဘာရယ်မဟုတ်တာလို့ သတ်မှတ်ခဲ့သမျှ

ဒါကျမှ ​အတွေးထဲ ဆက်တိုက်တွေးနေမိသည် ။

//

" ဂျီမင်းရေ ! ဒီနေ့ ဂျောင်ကု ဆေးရုံကဆင်းပြီးလေ ! "

ဟိုဆော့က အင်္ကျီလဲနေရင်း ဂျီမင်းကို လှမ်းပြော

လိုက်သည် ။

" အင်း သိတယ် ! "

မျက်နှာ မသာမယာနဲ့ ပြန်ပြောလာသော ဂျီမင်း

ကြောင့် ဟိုဆော့က ကြောင်သွားသည် ။

" ဘာလို့လဲ ? မသွားဘူးလား ! ဘာမှတော့ အရေး

မကြီးပါဘူး ။ ဒါပေမဲ့ သိတယ်မလား သတင်းမေး

ချင်နေတဲ့ လူတွေက ခပ်များများရယ် အဲ့ကောင်က

ဘဲကြည်ဘဲလေ ! "

ဟိုဆော့က ရီလျက် ဂျောင်ကု အကြောင်းကို ပြော

လိုက်သည် ။ သို့သော် ဘာပြောပြော ဂျီမင်းက ခေါင်း

ကိုသာ ဆက်တိုက်ငုံ့ ထားလျက် စကားလည်း ပြန်မပြော ။

" ပတ်ဂျီမင်း !! "

" ပြော ! "

ဂျီမင်းက သတိလွတ်နေတာမဟုတ် ။ ဟိုဆော့

ပြောသမျှ အကုန်ကြားလျက် ဘာမှ မတုံ့ပြန်တာ

မျိုးဖြစ်သည် ။

" မင်း ဘာဖြစ်နေတာလဲ ? "

" ဒီချိန်ဆို သူ့နားမှာ ဟိုကောင်မလေးပဲ ရှိနေမှာပေါ့နော် "

ဒီစကားကို ပြောလာတဲ့ ဂျီမင်းကြောင့် ဟိုဆော့က

သက်ပြင်းချလိုက်မိသည် ။

" အော် ... ဂျီမင်း ရယ် ။ မင်း အဲ့ဒါကိုတွေးနေတာလား ? "

" ကျွန်တော် ဘာကို တွေးနေမှန်းမသိတော့ဘူး ။ သူ့

ကို ဆုံးရှုံးရမှာကြောက်တာလား ? သူ့ကောင်မလေးကို မုန်းနေမိတာလား ? ဘာမှန်းကို မသိတော့ဘူး !

ကျွန်တော် သွားတော့မယ်ဗျာ ! ဒီနေ့ အလုပ်ထပ်ရှာဖို့ ရှိတယ်လေ ... "

ဂျီမင်းက လွယ်အိတ်ကို ကောက်လွယ်ကာ ထွက်သွားသည် ။

" အာ ... ဂျီမင်း .. မင်း ... "

ဟိုဆော့ ခေါ်ချိန်မရလိုက်ဘဲ ဂျီမင်းက ထွက်သွားနှင့်

သည် ။ ချစ်ရသည့်သူက တစ်ခြားသူကို ချစ်နေတယ်

ဆိုတာ ဘယ်လောက်တောင် ခံစားရမယ့် အဖြစ်

အပျက်လဲ ။ ဂျီမင်းအစား ဟိုဆော့က စိတ်ညစ်မိသည် ။

" ဒီကောင်လေးကလည်း ဂျောင်ကု နဲ့ပတ်သက်လာ

ပြီဆို ပျော့ညံ့နေရော ! တကယ်ပဲ ... "

ဂျောင်ကု ကို မြန်မြန် မေ့သွားပြီး ပြန်ရပ်တည်လာ

နိုင်ရင် ကောင်းမှာပဲ ဟု တွေးမိသည် ။

//

" အင်း ငါ ဒီအလုပ်လေးတော့ရမယ်ထင်ပါရဲ့ ! "

ဂျီမင်းက ကော်ဖီဆိုင် ထဲက ထွက်လာပြီး ပြန်လှည့်

ကြည့်လိုက်ကာ ခပ်တိုးတိုး ရေရွတ်မိသည် ။

" ဂျီမင်းရှိ ! "

ဂျီမင်းက အနောက်က ခေါ်သံကြောင့် လှည့်ကြည့်

မိသည် ။

" ဟမ် ! ဂျောင်ကု ? "

ကိုယ့်ဆီ တစ်လှမ်းချင်း ပြေးလာနေသော ဂျောင်ကု

ကို မြင်လိုက်ရတာ ကမ္ဘာကြီးဟာ နှေးသွားသလို

ဖြစ်မိသည် ။

သူ့မျက်နှာမှာ ကိုယ် သိပ်မြင်ချင်နေမိတဲ့ အပြုံးတွေ

ဝေလို့ ။ အဲ့အပြုံးတွေ တစ်ခြားသူရှေ့မှာ မပြုံးပြဘူး

ဆိုရင်လေ ... ။

" အာ ... ဖြည်းဖြည်းပြေးပါ ! မောဦးမယ် "

" အဲ့လောက်လဲမဟုတ်ပါဘူး အဲ့လောက်တော့

အမောခံနိုင်ပါတယ် "

" ဒီတိုင်း စိတ်ပူလို့ပါ "

ဂျီမင်း ရဲ့ စကားကြောင့် ဂျောင်ကုက ပြုံးလိုက်သည် ။

" စိတ်ပူတယ်ဆိုပြီး ဘာလို့ သတင်း လာမမေးတာလဲ ? "

" အာ ... ဟိုတစ်ရက်က လမ်းကြုံလို့ ကြည့်လိုက်

တော့ အဆင်ပြေနေတယ်မလား ? ဒီကြားထဲလည်း

ကျွန်တော်က အလုပ်များနေလို့ ... "

ဂျောင်ကုကို ဖြေရှင်းချက်တွေ ပေးနေတဲ့ ဂျီမင်းကို

ကြည့်ကာ ဂျောင်ကုက ရီမိသည် ။

" ထားလိုက်ပါတော့ စတာပါ ။ အခုက ဘယ်လာ

တာလဲ ? Class ကိုမသွားဘူးလား ? "

ဂျီမင်းက အလုပ်ရှာနေတဲ့ အကြောင်း မပြောချင်တာ

နဲ့ အကြောင်းအရာကို လွှဲပြောလိုက်သည် ။

" အယ် ... ဒီနား သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်ဆီ လာ

တာ ! ဒီနေ့တော့ Class မသွားဖြစ်တော့ဘူး "

" အာ ... ကျွန်တော်က ကျွန်တော့် ကောင်မလေးကို

ပြန်ပို့တာ ။ သူ့ Ent ကိုလေ သိတယ်မလား ? "

" ဟင့်အင်း ! "

ဂျီမင်းက အတည်ပေါက်ဖြေလိုက်တာကြောင့်

ဂျောင်ကုက ကြောင်သွားသည် ။ ဂျီမင်း မျက်နှာ

အမူအရာကလည်း ခပ်တည်တည်ပဲ ဖြစ်သည် ။

တမင်ကို မကြားချင်တာကြောင့်လည်း ဒီလိုမျိုး

ဖြေလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည် ။

" အာ ... ဟုတ်သား ။ ကျွန်တော်က သေချာမှ မိတ်

မဆက်ပေးရသေးဘဲ ... သူက .. က ... "

" ရပါတယ် ။ အဲ့တာက အရေးမကြီးပါဘူး ။ ဒါနဲ့

ဆေးရုံက မနက်က ဆင်းတာမလား ။ အခု လျှောက်

သွားနေပြီလား ? "

" ဘာမှ .. မဖြစ်တာပဲ ရနေပြီကို "

" အဲ့လိုတော့ မလုပ်ပါနဲ့ ။ ဂရုစိုက်မှပေါ့ "

ဂျီမင်းက ခုဏကပြောနေတဲ့ မျက်နှာ အမူအရာနဲ့

အခုက လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားသည် ။

" သိပါပြီ ကျေးဇူးပါပဲခင်ဗျာ ! "

ဂျောင်ကုက ပြုံးလျက် ကျေးဇူးတင်စကားပြောတကြောင့် ဂျီမင်းကလည်း ပြန်ပြုံးလိုက်သည် ။

ဂျီမင်းက ပြုံးလိုက်ရင် သိပ်လှတာမို့ ဂျောင်ကုက

ခဏတော့ မှင်သက်သွားမိသည် ။

" ဂျောင်ကုရှိ ... ဘာကြည့်နေတာလဲ ? "

" အာ ... ဟိုဟာ ... အစ်ကို ဟိုဆော့ နဲ့ တူတူနေ

တာမလား ? "

" အင်း ! "

" ဒါဆို ဒီနားလေးပေါ့ ! တူတူ ပြန်ကြမလား ? "

ဂျောင်ကုရဲ့ စကားကြောင့် ဂျီမင်းက ပါးတွေ ရဲတက်

လာသည် ။

" ဟမ် ? အင်း ! "

" တအင်းအင်း နဲ့ ဘာဖြစ်လို့လဲ ? "

ဂျောင်ကုက ရှက်နေတဲ့ ဂျီမင်းကို ကြည့်ကာ

သဘောကျနေမိသည် ။

" အင်း ! ဟမ် ... အာ ... ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး "

ဂျီမင်း ပုံစံကို ကြည့်ပြီး ယွန်းဂီ ပြောတာကို ဂျောင်

ကုက နားထဲ ထပ်ကြားမိသည် ။ ဒါပေမဲ့လည်း အဲ့

တာကို ခေါင်းထဲက ထုတ်ထားပြီး ဂျီမင်း အနေရ

ခက်နေတာကို ပိုရင်းနှီးအောင် ကြိုးစားလိုက်သည် ။

" လာလေ ... တူတူ ပြန်ကြတာပေါ့ "

ဂျီမင်းက ဂျောင်ကုနဲ့ ခပ်လှမ်းလှမ်းက လိုက်လာပြီး

ခေါင်းကိုလည်း ဆက်တိုက် ငုံ့ထားသည် ။ ပါးလေး

တွေ ရဲနေကာ လက်တွေကိုလည်း အချင်းချင်း ပွတ်

နေသည် ။

ဂျောင်ကုက ဂျီမင်း ရှက်နေတာကို ပို ရင်းနှီးသွား

အောင် ဂျီမင်း လက်ကို လှမ်းဆွဲလိုက်သည် ။

" ဂျီမင်း ! "

" ဟုတ် ! "

" အဲ့လို တရိုတသေ လုပ်မနေပါနဲ့ ။ ဂျီမင်းက ကျွန်

တော့်ထက်တောင် အသက်ကြီးမယ် ထင်တယ် "

" အာ ... ဟုတ်ကဲ့ အယ် ... အင်း ကြီးတယ်ထင်တယ် "

ဂျီမင်းက ရှက်နေပြီး အယောင်ယောင် အမှားမှား

ဖြစ်နေသည် ။

" ဒါပေမဲ့ ဂျီမင်း က သေးသေးလေးနော် ။ ဟား

ဟား !! ကျွန်တော်အရင်ကဒီလို သေးသေးလေးနဲ့

ချစ်စရာကောင်းတဲ့ ကောင်လေးတွေ မတွေ့ဖူးဘူး ! "

ဂျောင်ကုက လမ်းလျှောက်ရင်း ဂျီမင်းလက်ကို

လည်း ဆွဲထားရင်း စကားလည်း ပြောပေးနေသည် ။

" အာ ! အင်း ! "

" ကျွန်တော် ဂျီမင်း ကို စစမြင်ကတည်းက သတိ

ထားမိတာ ခုလို သေးသေးလေးမို့လေ "

ဂျောင်ကုက ဂျီမင်း လက်သေးသေးလေးကို မြှောက်

ပြကာ ရီလိုက်သည် ။

" အာ ဟုတ်လား ? "

ဂျီမင်းက ရှက်နေတုန်းမို့ စကားကို ကောင်းကောင်း

ပြန်မပြောနိုင် ။ ဂျောင်ကုက ရှက်နေသည့် ဂျီမင်းကို

ဒီတိုင်းဆို ပိုနေရခက်မှာစိုးလို့ တစ်မျိုး စဥ်းစားလိုက်သည် ။

" ပြီးတော့လေ ကြည့်ပါလား ဒီလို ဖက်လိုက်ရင်

ဒီလိုသေးသေးလေး ပိုဖြစ်သွားရော ! "

ဂျီမင်းကို ရင်ခွင်ထဲကို ဆတ်ခနဲ ဆွဲထည့်ကာ ထည့်

လိုက်တဲ့ ဂျောင်ကုကြောင့် ဂျီမင်းက ရင်ဘတ်တစ်ခု

လုံး ဝုန်းဒိုင်းကြဲကုန်သည် ။

" အ ... "

ဘာပြောရမှန်းလဲမသိတာကြောင့် ဂျောင်ကု ရင်ခွင်

ထဲမှာပဲ အသာလေးငြိမ်နေရင်း အလိုက်သင့် နေ

လိုက်သည် ။

" အာ .. ကျွန် ... ကျွန်တော် က ဒီလောက်တောင်

သေးလား ? "

ဂျီမင်းက စကားတွေ အထစ်ထစ် အ အအ နဲ့ ပြော

နေမိသည် ။

" ဟဟဟ မသိဘူးလေ ။ ခုပဲကြည့်ပါလား ? ကျွန်

တော် ဖက်ထားရင် ဂျီမင်း က ပျောက်တောင်ပျောက်

နေတယ် ဟိဟိ "

ဒီလိုသာ တရင်းတနှီးနေရင် ဂျီမင်းလည်း ရှက်နေမှာ

မဟုတ်တော့သလို ရှိန်နေတာတွေလည်း ပျောက်

သွားပြီး ယွန်းဂီ ပြောတဲ့ ကောလဟာလလည်း

ပျောက်သွားမယ်လို့ ထင်မိသည် ။

သို့သော် ဂျီမင်းဘက်က ဂျောင်ကု ရင်ခွင်ထဲမှာ ငြိမ်

နေပြီး အသံတိတ်နေသည် ။

" ဘာလို့လဲ ? ကျွန်တော် ဖက်တာ မကြိုက်လို့လား ? "

" မဟုတ် .. မဟုတ် .. မဟုတ်ပါဘူး ကြိုက်ပါတယ်

အာ ... ဟို ... ! "

ဂျီမင်းက ဂျောင်ကု မျက်နှာကို မကြည့်ဘဲ ဖြေ

နေသည် ။

" ဂျီမင်း က အခု ရှက်နေတာလား ? "

မျက်လုံးချင်း မဆုံတဲ့ ဂျီမင်းကို ဂျောင်ကုက

မျက်လုံးချင်းဆုံအောင် အတင်းလိုက်ကြည့်

နေသည် ။

" ဟမ် ? "

" ပါးတွေကလေ ရဲနေတယ် ! "

ဂျီမင်းက ဂျောင်ကု မျက်လုံးတွေကို မော့ကြည့်

လိုက်မိသည် ။ မျက်နှာချင်း မဆိုင်ရဲလောက်အောင်

ကို ညို့နိုင်တဲ့ မျက်လုံးတွေမို့ မျက်လုံး ပြန်လွှဲလိုက်

သည် ။

" အာ ! မရဲပါဘူး ... အဲ့လို မဟုတ် ..."

ပါးနှစ်ဖက်ကို အတင်းတွေပွတ်နေသော ဂျီမင်း က

အရမ်းကို ချစ်စရာကောင်းနေသည်မှာ အမှန် ။

" ဟီးဟီးဟီးဟီး "

ဂျောင်ကုက ကြိတ်ပြီး ရီနေရာက မနေနိုင်ဘဲ အသံ

ထွက်လာသည် ။

" ဟမ် ... ဘာလို့လဲ ? "

" စတာပါ အဲ့လောက်ကြီး ဘာမှမရဲဘူး ! "

ဂျောင်ကုက ဂျီမင်းကို ကြည့်ရင်း ဆက်တိုက်ရီ

နေသည် ။

" အာ ဂျောင်ကု !!!!! အဲ့လို စ စရာလား ? "

ဂျီမင်းက ဂျောင်ကုကို ရှက်ရှက်နဲ့ ငေါက်နေ

တော့သည် ။

" ဒီတိုင်း ရှက်နေတာက ချစ်စရာကောင်းလို့ပါ "

ဂျောင်ကုက ဘာကြောင့် ဒီလိုတွေလုပ်နေလဲ မသိပေ

မယ့် ဂျီမင်း ဘဝမှာ သူနဲ့အတူရှိနေရရင် အပျော်ဆုံး

အချိန်တွေ ဖြစ်နေသည်မို့ တစ်ခြား ဘာတွေကပဲ

တားဆီးနေပါစေဦး ။ အဆင်ပြေသွားမယ်လို့ပဲသာ

တွေးနေမိသည် ။

ဂျောင်ကု ရီပြုံးနေတာကို ကြည့်ရင်း မစွန့်လွှတ်ပေး

ချင်တော့လောက်အောင် လောဘကြီးမိသည် ။

ဂျောင်ကု မျက်နှာလေးပြုံးနေရင် ကမ္ဘာကြီးက

သာယာနေသလို ခံစားရသည် ။

ဒါက စနောက်ရုံ သက်သက်ဆိုရင်တောင် အဆင်ပြေ

ပါတယ် ။ ဒါက စိတ်ရင်း မဟုတ်ရင်တောင် အဆင်

ပြေပါတယ် ။

ဂ်ီမင္း က တစ္ေယာက္တည္း မအိပ္ေသးဘဲ ငူငိုင္

ၿပီး ထိုင္ေနသည္ ။

" ေအာ္ ! သူက ငါ့ထက္ေတာ့ အမ်ားႀကီးသာတာပဲ ! "

တစ္ေယာက္တည္း ျဖစ္ၿပီဆို မေကာင္းတဲ့ အေတြး

ေတြက စဝင္လာသည္ ။

" မင္း ထပ္ၿပီး မဟုတ္တာ ေတြးေနျပန္ၿပီလား ? "

ဟိုေဆာ့က ​ဂ်ီမင္း အေနာက္က ေရာက္လာကာ ေျပာ

လိုက္သည္ ။

" အဲ့လိုမဟုတ္ပါဘူး ဒီတိုင္း သူ႔ဘာသာ ေတြးမိေနတာ "

" ဘာမွ ေခါင္းထဲ ေတြးမေနပါနဲ႔ကြာ မင္းကလည္း "

ဟိုေဆာ့က ဂ်ီမင္း ပုခုံးကို ပုတ္ကာ ႏွစ္သိမ့္လိုက္သည္ ။

" အစ္ကို ! ေဂ်ာင္ကု က သူ႔ေကာင္မေလးကို ေတြ႕

ခ်င္တိုင္း ေတြ႕မရတာေတာင္ နားလည္မွု ေပးထား

တာေပါ့ ။ အဲ့လိုလား ? "

" တကယ္က အဲ့လို ဆိုပါေတာ့ ။ ဒါေပမဲ့ ေကာင္မ

ေလး ေအဂ်င္စီဘက္က မသိပုံပဲ ။ သိရင္ အထုတ္ခံ

ရမွာ ! "

" အာ ... ဟုတ္သားပဲ ။ ေဂ်ာင္ကုက အဲ့ဒီ ေကာင္မ

ေလး ကို တုန္ေနေအာင္ ခ်စ္မွာပဲ "

" ခ်စ္တာေတာ့ ခ်စ္ရွာတယ္ ။ တြဲလာတာၾကာတဲ့

အျပင္ ေတြ႕ဖို႔ခက္ခဲတာေအာင္ ရေအာင္ သြားေတြ႕

တာပဲ ၾကည့္ေလ ။ ေကာင္မေလးက ဆိုးတယ္ကြ ။

အဲ့တာလည္း ဒီေကာင္ သည္းခံတယ္ ။ ငါ့ထက္ နမ္

ဂၽြန္က ပိုသိတယ္ ။

ဂ်ီမင္းက ႏွုတ္ဆိတ္ကာ ၿငိမ္သက္သြားသည္ ။

" ဂ်ီမင္း ? "

ဟိုေဆာ့က ဂ်ီမင္းကို ေခၚလိုက္ေတာ့ ဂ်ီမင္းက အသိ

ျပန္ဝင္လာသည္ ။

" အင္း ေျပာေလ အစ္ကို ! "

" မင္း တကယ္ လက္မေလၽွာ့ဘူးေပါ့ ! "

" အစ္ကို ! အဲ့ေကာင္မေလးနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္နဲ႔ ဘယ္သူ

ပိုေခ်ာလဲ ! "

ဟိုေဆာ့ ေမးတာကို မေျဖဘဲ ဂ်ီမင္းက စကားလႊဲ

ေျပာလိုက္သည္ ။

" ဟမ္ ? ဘာေတြေမးေနတာလဲ ဂ်ီမင္း ရယ္ ! မင္းနဲ႔

သူက တစ္ျခားစီကို ။ ငါက ဘယ္လို ခြဲျပရမွာတုန္း ! "

" အစ္ကိုကလည္း မ်က္လုံးကိုက မျမင္တတ္ဘူး ! "

​ဟိုေဆာ့က အူေၾကာင္ေၾကာင္နဲ႔ အျပစ္တင္တာ ခံ

လိုက္ရသည္ ။

" ဟင္ ငါ့အျပစ္ပဲ ျဖစ္ရတယ္ ။ ဒါေပမဲ့ တစ္ခုေတာ့

ရွိတယ္ ။ အဲ့ေကာင္မေလးကိုေလ ငါတို႔ ဘယ္သူမွ

ၾကည့္မရဘူး ကုန္ကုန္ေျပာရရင္ Class တစ္ခုလုံး

ပဲ ။ ဒါေတာင္ တစ္ခါပဲ ေတြ႕ဖူးလိုက္တာေနာ္ ! "

" ဘာျဖစ္လို႔လဲ ? "

" ဘာျဖစ္ရမလဲ ? ကိုကို ကိုကိုနဲ႔ေလ ! အဲ့တာက ထား

ပါကြာ ။ အလုပ္လုပ္ေနလည္း အလိုက္ကန္းဆိုးနား

မလည္ ဖုန္းတစ္ဂြမ္ဂြမ္ဆက္ ၊ အတင္းေခၚ ။ သူ လာ

သြားတဲ့ေန႔ကလည္း ေဂ်ာင္ကု က အကပြဲအတြက္

ေလ့က်င့္ေနတာကို အတင္း အျပင္သြားမယ္ ဆိုၿပီး

အလုပ္ခြင္ထိ လာေခၚတာ ငါတို႔ကို အဖတ္ေတာင္

မလုပ္ဘူး ! "

" ဟမ္ ! ေကာင္မေလးက မသိတတ္လိုက္တာ ! "

" ငယ္တာလည္း ပါတာကို ။ အဲ့ထက္ဆိုးတာက

ေတာ့ မင္း ရဲ့ ေဂ်ာင္ကုပဲ ! အဲ့ေကာင္မေလးကို အရမ္းခ်စ္ေနတာ ။ ဟိုက ကိုကို ဆိုတာနဲ႔ သူက ပါသြားၿပီ ။ သူ႔ေကာင္မေလး လြန္တာလဲ သူသိ

တယ္ ဒါေပမဲ့ အဲ့ေကာင္မေလးကို ေတာ္ေတာ္

ခ်စ္ ... ခ်စ္ ... "

" ေတာ္ေတာ္ ! ေတာ္ၿပီ ! ရၿပီ ! မေျပာနဲ႔ေတာ့ !

ဘာလို႔ အဲ့တာကို လာေျပာျပေနတာလဲ ? "

ဂ်ီမင္းက ဝူးဝူးဝါးဝါးနဲ႔ ဟိုေဆာ့ ေျပာတာကို

ဆက္နားမေထာင္ ။

" မင္း ပဲ ငါ့ကိုေမးလို႔ေလ ... "

" မေျပာခိုင္းပါဘူး ဘယ္မွာလဲ ? အစ္ကို အ႐ူး !!!! "

ဂ်ီမင္းက ဟိုေဆာ့ကို ေဆာင့္ေအာင့္ေျပာၿပီး အိပ္ရာ

ထဲဝင္သြားသည္ ။

" ဟာဗ်ာ ! သူပဲ လာစကားစတာေလ ။ ငါကခ်ည္း

​ေျပာခံေနရပါလား "

ဟိုေဆာ့က ခံလိုက္ရၿပီး ဂ်ီမင္းေနာက္က တူတူ

အိပ္ရာထဲဝင္သြားသည္ ။

//

ေဂ်ာင္ကုက ျပတင္းေပါက္ဘက္ကို ေငးကာ မ်က္

လုံးထဲ ဂ်ီမင္း ႐ုတ္တရက္ တံခါးကို ေဆာင့္ပိတ္ၿပီး

ထြက္သြားတာကိုပဲ ျမင္ေယာင္ေနမိသည္ ။

စိတ္ထဲလည္း ဘဝင္မက် ။ တကယ္ဆို သတင္းေမး

ဖို႔ လာတာ ေသခ်ာေနတာကို ။

ဂ်ီမင္းနဲ႔မွ ေဂ်ာင္ကုက လိုက္လိုက္ေလ်ာေလ်ာ

ဆက္ဆံမိတာကို ကိုယ္တိုင္လည္း ဝန္ခံသည္ ။

သူမ်ားေတြနဲ႔ မတူတဲ့ ဆြဲေဆာင္မွုေလးက ဂ်ီမင္း

မွာရွိေနသည္မို႔ စိတ္ထဲက သတိထားမိေနသည္ ။

ဂ်ီမင္းကိုေတာ့ စိတ္ရင္းနဲ႔ ခင္တာမို႔ ဂ်ီမင္း စိတ္ထဲ

တစ္ခုခု ျဖစ္သြားမွာကိုလည္း စိုးရြံ႕ေနမိျပန္သည္ ။

Class က ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ေဂ်ာင္ကုကို ႀကိဳက္

ေနတယ္လို႔ ေလၽွာက္ေျပာေနၾကေပမယ့္ ဟုတ္သည္

ျဖစ္ေစ မဟုတ္သည္ျဖစ္ေစ ဒီစကားေတြ အေပၚ စိတ္လည္း မဝင္စားခဲ့ဖူးသူျဖစ္သည္ ။

ဒါေပမဲ့ ဂ်ီမင္း အေၾကာင္းကို စဥ္းစားလိုက္ရင္

ကိုယ္နဲ႔မွ ထူးထူးျခားျခား ျပဳမူၿပီး ရွက္ေနတတ္

တဲ့ ေကာင္ေလးမို႔ ထူးဆန္းတဲ့ အေတြးက ဝင္လာ

မိသည္ ။

" သူကေရာ ? သူမ်ားေတြလိုပဲ ငါ့ အေပၚ ဒီလို

ခံစားခ်က္မ်ိဳး ရွိေနတာလား ?

ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ စိတ္မဝင္စားတတ္တဲ့သူက ဒီလို

ကိစၥမ်ိဳးကို ဂ်ီမင္းနဲ႔မွ သိခ်င္စိတ္ျဖစ္လာမိသည္ ။

" တကယ္တမ္း သူငါ့ကို သေဘာက်ေနတယ္ဆို

ေတာ့ေရာ ။ အာ ... ငါက ေကာင္မေလး ရွိေနတာ

ပဲကို "

ေဂ်ာင္ကုက လက္ေမာင္းမွာ သြင္းထားတဲ့ ေဆး

ပိုက္ႀကိဳးေတြကို ၾကည့္ရင္း ေရရြတ္မိလိုက္သည္ ။

" ဂၽြန္ေဂ်ာင္ကု ! "

အခန္းထဲကို အထုပ္အပိုးေတြနဲ႔ ဝင္လာတာက

ယြန္းဂီ ျဖစ္သည္ ။

" ဟာ ! အစ္ကို ဘယ္က လွည့္လာတာလဲ ? "

" ဒီကို တမင္လာတာ ။ ငါ မသိလိုက္ဘူး မင္းလဲက်

သြားတာကို ။ မင္းက ေဆး႐ုံထိပါ တက္ေနရတယ္

ဆိုလို႔ေလ ။ ငါ အခု အျမန္လာတာ "

" တကယ္ေတာ့ ဘာမွမဟုတ္ပါဘူး အစ္ကိုရယ္ ။

ေရးႀကီးခြင္က်ယ္ မဟုတ္ပါဘူး ။ အရမ္းေမာလာလို႔

လဲသြား႐ုံပါပဲ ။ ဒါကို စိတ္ပူၿပီး ေဆး႐ုံဝိုင္းပို႔ၾကတာ

နက္ျဖန္ဆင္းမွာ ! "

" မင္းကလည္း မေပါ့နဲ႔ေလ ။ အကသမား လုပ္ေနၿပီး

ဂ႐ုစိုက္မွေပါ့ "

" ဟုတ္ကဲ့ပါ "

ေဂ်ာင္ကုက ယြန္းဂီကို ျပဳံးျပရင္းပဲ ေခါင္းညိတ္

လိုက္သည္ ။

" ငါ စားစရာတစ္ခ်ိဳ႕ ဝယ္လာေသးတယ္ "

ယြန္းဂီက ေဂ်ာင္ကု ကုတင္ေဘးမွာ ထိုင္ၿပီး

အထုပ္အပိုးေတြကို ခုံေပၚတင္လိုက္သည္ ။

" မနက္ျဖန္ ဆင္းမွာပါဆို ဘာလို႔လဲ ? "

" ခုဏက မင္းေကာင္မေလး လာသြားတယ္လား ? "

" ေတြ႕လိုက္တယ္လား ! "

" အင္း ! ေဆး႐ုံေရွ႕မွာ ေတြ႕လိုက္လို႔ "

" ဟုတ္တယ္ သူကျပန္ခ်င္တာေတာင္ မဟုတ္ဘူး ။

စိတ္ပူေနတာ အတင္းျပန္ခိုင္းရတယ္ ! "

" ေအးပါကြာ မင္းလို ရည္းစားရွိတဲ့သူေတြကေတာ့

ေျပာအားရွိတာေပါ့ "

" ဟားဟား ! အစ္ကို လည္း ထားေလ "