တူတူကပ်ပြီး ရိုက်ထားတဲ့ ဓာတ်ပုံလေးကို Zoom

ဆွဲကြည့်လိုက် တခစ်ခစ် ရယ်လိုက် နဲ့ ဂျီမင်း က

သဘောကျနေမိသည် ။

" ဟူး ... ငါ သူ့ကို စကားသွား ပြောသင့်လား ? "

အနည်းဆုံးတော့ SNS Acc ကိုလည်းသိနေပြီပဲ ။

သူလည်း ငါ့နာမည်ကိုတောင် သိနေတာ ။ စပြော

ကြည့်ရမှာပေါ့ ။

ဂျီမင်းက ဂျောင်ကုရဲ့ Acc ထဲကို ဝင်လိုက်ရင်း

Message ပို့ဖို့ အားယူလိုက်သည် ။

" အေး ... ပို့ကြည့်ရမယ် "

ဂျီမင်းက စာပို့ပြီးနောက် ဖုန်းကို ဘေးဝေးဝေးကို

ပစ်ချလိုက်သည် ။

" အား ... ပို့လိုက်ပြီ ပို့လိုက်ပြီ ပို့လိုက်ပြီ !!!! "

ခြေဖျားလက်ဖျားတွေ အေးစက်လာပြီး ဘာလုပ်လို့

ဘာကိုင်ရမယ် မသိ ။ သို့သော် စာပြန်လာသည့် အသံ

ကိုတော့မကြားသဖြင့် အသာလေး လေးဖက်ထောက်

ကာ ဖုန်းကို ပြန်သွားကောက်ရသည် ။

ရင်တုန်တုန်နဲ့ ဝင်ကြည့်လိုက်တော့ စာကို ဖတ်

မထား ။

" ဟင် ... မဖတ်ဘူးလား ? အေးလေ မအားလို့နေ

မှာ ။ ခဏနေတော့ စာပြန်လာမှာပါ "

တစ်နာရီ ... နှစ်နာရီ ... သုံးနာရီ ... ။

ဂျီမင်းက ဂျောင်ကု စာပြန်တာကို စောင့်နေရင်း

လက်ထဲမှာ ဖုန်းကိုင်လျက် အိပ်ပျော်သွားသည် ။

တင်ပါးကို ခပ်ပြင်းပြင်း ပတ်ရိုက်လိုက်တာကြောင့်

လန့်ကာ နိုးလာသည် ။

" ဂျောင်ကုရယ် ... မလုပ်နဲ့ ! "

ဟိုဆော့က မျက်လုံးပြူးကာ အိပ်ချင်မူးတူး ဂျီမင်း

ကို ကြည့်နေသည် ။

" ဟာ ... ငါ ဂျောင်ဟိုဆော့ပါ ပတ်ဂျီမင်းရ ! "

ဂျီမင်းက မျက်လုံးကို မပွင့်တပွင့် ကြည့်လိုက်တော့

ဟိုဆော့ ဖြစ်နေသည် ။

" အာ ... အစ်ကို ?! "

" သူ့ဖင်ကို ရိုက်တာပဲ ဂျောင်ကု ဖြစ်ရဦးမယ် ။

ငါ့နှယ် ... "

ဂျီမင်းက ကယောင်ကတမ်း ဘာပြောလိုက်မိမှန်း

မသိတော့ ရှက်ပြီး မျက်နှာကို မပြရဲ ။

" အာ ... ညက သူ့ အက ဗီဒီယိုတွေ ကြည့်ပြီး

အိပ်ပျော်သွားလို့ စိတ်စွဲနေတာ "

" ကဲ ပြောမနေနဲ့ ။ ထတော့ ဘယ်ချိန်ရှိပြီလဲ ? ဒီနေ့

Class မသွားဘူးလား ? "

" ဟမ် မိုးတောင်လင်းပြီလား ? "

" ဟာ မိုးလင်းနေမှန်းတောင် မသိတော့ဘူး "

" Class သွားရမှာပေါ့ ... သွားရမယ် !!! "

ဂျီမင်းက ကုတင်ပေါ်က တက်သုတ် ရိုက်ဆင်းကာ

မျက်နှာသစ် ပြင်ဆင်တော့သည် ။

Reply လေး တစ်ခုခု ရလို ရငြား ပြန်စစ်ကြည့်လိုက်

ပေမယ့် ညကအတိုင်း ပုံမပျက်လေး ရှိနေသလား

မှတ်ရသည် ။

" ဟင် ... ဝင်တောင် မဖတ်ဘူးပဲ "

ဂျီမင်းက ရေခေါင်းကို အားနဲ့ ဆွဲဖွင့်ပြီး ရေယူကာ

မျက်နှာကို သစ်လိုက်သည် ။

" အာ ! လျစ်လျူရှုခံရသလိုကြီး ... "

" ဂျီမင်း ဘာလို့လဲ ? "

မျက်နှာ အမူအရာက တစ်ခုခုကို မကျေနပ် ဘဝင်

မကျသလို ဖြစ်နေတော့ ဟိုဆော့က မေးလိုက်သည် ။

" မသိဘူး !!!!! "

ဂျီမင်းက အသံမြင့်မြင့် အော်လိုက်ပြီး မျက်နှာပြန်

သစ်နေတော့ ဟိုဆော့က မျက်လုံးပြူးကာ ကြောင်

ကြည့်နေမိသည် ။

" ဘာလဲ ? ငါ ဘာလုပ်မိလို့လဲ ? "

//

Dance Class ဆိုတာက ဂျီမင်းတို့ အတွက်တော့

အိမ်ကဲ့သို့ပင် ။ မိုးလင်းတာနဲ့သွား မိုးချုပ်မှပြန် ဒီ

အကကိုပဲ အာရုံစူးစိုက် လုပ်ကြသည်မို့ အိမ်က

ဘာလဲဆိုရင် ဒီနေရာလို့ပဲ ဖြေမိမှာ ဖြစ်သည် ။

" အားလုံး !!! ဂျောင်ဟိုဆော့ ရောက်ပါပြီ !! "

ဟိုဆော့က အကအခန်းထဲကို ရောက်ရောက်ချင်း

လက်နှစ်ဖက်ကို ဆန့်လျက် အော်လိုက်သည် ။

" အင်း ဟိုဆော့ ! "

ယွန်းဂီက ဖုန်းကို ကြည့်လျက် ဟိုဆော့ကို နှုတ်ဆက်

လိုက်သည် ။

" ဟမ် ဖြူဖြူနဲ့ တစ်ယောက် မင်ယွန်းဂီ ?! "

ဂျီမင်းက ယွန်းဂီကို တွေ့လိုက်တာကြောင့် အံ့သြမိ

သွားကာ ခပ်တိုးတိုး ရေရွတ်လိုက်သည် ။

" ဂျီမင်းနဲ့ တူတူလာတာပဲ ။ ဂျီမင်း ဟဲလို !? "

ယွန်းဂီက အနည်းငယ်ပြုံးပြကာ ခေါင်းကို အသာ

ညိတ်ပြလိုက်သည် ။

ယွန်းဂီက ဂျီမင်းကို တွေ့တာနဲ့ နှုတ်ဆက်ပေမယ့်

ဟိုအရူးလေးကတော့ စာတောင် ခုထိ မဖတ်သေး ။

" အစ်ကို ! "

ဟင် ... ဒီအသံ ။

ဂျီမင်း နောက်ကနေ ဝင်လာတာ ဂျောင်ကု ဖြစ်သည် ။

" ဟင် ! မင်းပြောတော့ ဒီနေ့ မလာဘူးဆို "

ယွန်းဂီက ဂျောင်ကု ဝင်လာတာ ကြည့်ရင်း အံ့သြ

နေသည် ။

" မင်ယွန်းဂီရှိ ! ကျွန်တော်က နဂိုထဲက တစ်ရက် မက

ရရင် နေမကောင်းဖြစ်ချင်လို့ ခင်ဗျ "

ဂျောင်ကုရဲ့ အတည်ပေါက် စကားကြောင့် ယွန်းဂီက

ထရီလိုက်မိသည် ။

"ဟဟဟဟ ! ဟုတ်ပါပြီကွာ ။ ဒါဆို ငါနဲ့ လဲထားတဲ့

အချိန်ကို ဒီနေ့ မင်းက ဝင်သင်မှာလား ? "

" ဟင့်အင်း ... အစ်ကိုပဲ သင် ။ အစ်ကို သင်တာကို

ကျွန်တော်လည်း ကမယ်လေ "

" အမလေး ! ခု မင်းက ငါ့ တပည့်လုပ်မယ်ပြောတာ

လား ? ဟဟဟ ... "

" နိုး နိုး ... ဒီတိုင်း ပညာ Sharing ပါနော် "

နည်းနည်းလေးမှလည်း သေးသေးတင် မခံတတ်

သော ဂျောင်ကု ဖြစ်သည် ။

ယွန်းဂီရဲ့ နောက်မှ အားလုံး ကိုယ်စီ နေရာယူပြီး

ရပ်ကြပေမယ့် ဂျောင်ကုကတော့ ဂျီမင်း ဘေးမှာ

လာရပ်သည် ။ ဂျီမင်းကလည်း ဘေးကို ရောက်လာ

တဲ့ ဂျောင်ကုကို ငေးမောစွာ ကြည့်နေမိသည် ။

" အ ... "

ဂျောင်ကုက လှည့်အကြည့်မှာ နှစ်ဦးသား အကြည့်

ချင်းဆုံသွားကြသည် ။

" အာ ... မင်္ဂလာပါ ခင်ဗျာ "

ရမ်းသမ်းပန်းသမ်းနဲ့ ထွက်လာတဲ့ စကားက အူ

ကြောင်ကြောင်နဲ့ ။ သောက်တလွဲ ပတ်ဂျီမင်း ပဲ

ကွာ ။

ဂျောင်ကု က ရီလျက် ခေါင်းကိုသာ အသာညိတ်

ပြသည် ။

တုံ့ပြန်မှုက ဒါပါပဲ ။ ဂျီမင်းရဲ့ အူကြောင်ကြောင်

နိုင်တဲ့ နှုတ်ဆက်စကား အတွက် သူ့မှာ ဘာမှ

ပြန်ပြောစရာကို မရှိ ။

ချေလိုက်တာ ဂျွန်ဂျောင်ကုရယ် ။ ကိုင်ဆောင့်ချင်

လောက် အောင်ကို ချေတာ ။

//

အတန်းပြီးသွားလို့ အိမ်ပြန်ရောက်သည် အထိ ဖုန်း

ကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်လျှင် မနေ့က ပို့ထားသည့်စာက

ဒီနေ့ထိ ဖတ်မလာသေး ။

" ဘာလဲ ဖုန်းမကြည့်တာလား ? သူက ဂြိုဟ်သား

လား ? စာလေးတော့ ပြန်ပါဟာ ဂျွန်ဂျောင်ကု !!!!! "

ဂျီမင်းက အိပ်ရာပေါ်မှာ လူးလွန့်နေကာ ညည်းနေ

တော့ ဖုန်းထဲကို စာဝင်လာသည် ။ အိပ်ရာက ထကာ

ဖုန်းက Notification ကို ကြည့်လိုက်တော့ ဂျောင်ကု

ပို့တာ ဖြစ်နေသည် ။

" ဂျောင်ကုဆီကပဲ !!!!! ဂျောင်ကု ဆီက ဂျောင်ကုဆီ

က ... အား ... ငါဘာလုပ်ရမလဲ ငါ ဘာလုပ် ...

အား ... ဘာပြန်ပို့တာလဲ မသိဘူး ... ကယ်ကြပါ

ဦး !!!!!! "

သို့သော်လည်း ဖွင့်ကို ဖွင့်ကြည့်ရမည် ဆိုတော့ ဖုန်း

ကို နောက်ဆုံးမှာ အားတင်းကာ ဖွင့်လိုက်နိုင်သည် ။

စာကို ဖွင့်ကြည့်ဖို့တော့ လက်တွေ တုန်နေပေမယ့်

မျက်လုံးကို လက်နဲ့ပိတ်ထားကာ လက်ချောင်း ကြား

မှ အသာလေး ပြန်ချောင်းကြည့်နေလိုက်သည် ။

" ဟင် ... အင်း ? ဘာလဲဟ ။ ဒီတိုင်းတော့ မရပ်

လိုက်နိုင်ဘူး ။ ငါ့ကို လာစိန်ခေါ်နေတာပဲ ။ ငါ က

ဘာပြန်ရေးရင်ကောင်းမလဲ ? သူတစ်ခါတည်းဂရုပြု

မိသွားအောင် ? အော် သိပြီ ။ "

တကယ်ပြောနေတာ "

သေသေချာချာ စာရိုက်ပြီး ပို့လို့်က်ပြီးမှ ပြန်ဖတ်

မိသည် ။

" ချီးပဲ !!!!! နေပါဦး ငါ ဘာရေးလိုက်တာလဲ ? ဘာ

ရေးမိလိုက်တာလဲ ? သေပြီ သေပြီ အမေရေ !!!!!!

သွားပါပြီ ငါ့ဘဝကြီးကတော့ !!!!!! "

ဂျီမင်းက အိပ်ရာကို မျက်နှာအပ်လျက် မှောက်ခုံ

အနေအထား နေနေသည် ။

" အာ ... သူစာတောင်မပြန်တော့ဘူးမလား !!!!!!

အေး ဘယ်ပြန်တော့မလဲ ဘာရေးလိုက်မိလဲ ကြည့်

ဦး !!! "

ဂျီမင်းက အိပ်ရာကိုသာ တဒုန်းဒုန်း ထုကာ အော်နေ

မိတော့သည် ။

*တီ*

စာက စက္ကန့်ဝက်လောက် အကြာမှာ ပြန်ဝင်လာ

သည် ။ လက်တွေဟာ တဆတ်ဆတ် တုန်နေသော်

လည်း ဖြည်းဖြည်းချင်း ဖွင့်ကြည့်လိုက်သည် ။

" ဟေ့ကောင် ပတ်ဂျီမင်း !!!!! "

" အား !!! အမေကြီး ကြွ !!!!! "

ဂျီမင်းရဲ့ ဖုန်းက လက်ထဲကနေ ကုတင်အောက်ထိ

ပြုတ်ကျသွားသည် ။

" ဟေ့ကောင် ! မင်း ဘာတွေ ဒီလောက်လန့်နေတာ

လဲ ?! ငါလေ ဟိုဆော့ပါ ... "

" သိပါတယ် ။ အသံမပေး ဘာမပေးနဲ့ဗျာ ... "

ဂျီမင်းက ကုတင်အောက်က ဖုန်းကို ကုန်းကောက်

လိုက်သည် ။

" မင်းကသာ ဘာတွေလုပ်နေတာလဲ ? "

ဟိုဆော့က ဂျီမင်းဘေးကို လာထိုင်ရင်း ပြောလိုက်

သည် ။

" ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး "

" မင်းခုတလော မရိုးသားဘူးနော် မှန်မှန်ပြောစမ်း "

" ဘာကိုလဲ ? ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ ? "

ဟိုဆော့က ဂျီမင်းကို သေသေချာချာ စိုက်ကြည့်

နေလိုက်သည် ။

" ဘာလဲ ဘာမှမဟုတ်ပါဘူးဆို အိပ်တော့ !!!! "

ဂျီမင်းက အသံကို ခပ်မြင့်မြင့်အော်လိုက်ကာ

ဟိုဆော့ မျက်နှာကိုလည်း မကြည့် ။

" ဟွန့် ! ဘာကောင်လဲ မသိဘူး အိပ်ပြီကွာ "

" အိပ် !!! "

ဟိုဆော့ ဟိုဘက်ကို လှည့်အိပ်သွားမှ ဖုန်းကို ပြန်

ဖွင့်ကာ ကြည့်ရသည် ။

ဘာကြီးလဲဟ !!!!! ဒါပဲလား ?????? ဒီ Fake smile

ကရော ဘာလဲ ?????

" ဘာကြီးလဲ !!!!!!? အရူးကောင် !!!!! "

ဟိုဆော့က ဂျီမင်းဘက်ကို လှည့်ကာ ကြည့်သည် ။

" အာ ဆောရီး !! အစ်ကို့ကို ပြောတာမဟုတ်ဘူး "

သက်ပြင်းသာ ခပ်ကျယ်ကျယ် ချမိသည် ။

ဘာလို့များ ဒီလိုမျိုး ပုံစံဖြစ်နေရတာလဲ ။ သူ အဲ့လို

ဖြစ်နေတာကိုပဲ ဒီမှာလည်း သွက်သွက်ခါ ပါတော့

မယ် ။

ငါ့မှာတော့ ဘယ်လိုတောင် အရဲစွန့်ပြောထားရတာ

လဲ ? ဒါကို ဒီစာလေးပဲပြန်တယ် ။ အရူးကောင် ...

အရူးကောင် !!!!!

စိတ်ထဲကနေပဲ ကြိတ်အော်ကာ အိပ်ရာကို တစ်ဘုန်း

ဘုန်း မြည်အောင် ကန်နေမိသည် ။

" ဟေ့ကောင် ငြိမ်ငြိမ်နေစမ်းပါ ။ ငါအိပ်နေတယ်လေ "

" ဘာလဲ ????? ဘာလို့ ကျွန်တော့်ကို လာအော်နေ

တာလဲ !!!!!!! "

ဟိုဆော့က ခပ်တိုးတိုးပြောပေမယ့် တကယ်အော်နေ

တာက ဂျီမင်း ဖြစ်သည် ။

" ဟေ့ကောင် ဘယ်သူက အော်လို့လဲ !!!!! မင်းပဲ

အော်နေတာလေ !!!!!! "

ဒီတစ်ခါမှ ဟိုဆော့က တကယ် အော်တော့သည် ။

" မအော်ဘူး !!!!!! မအော်ဘူး !!!!!!! ကျွန်တော်က

အော်လို့လား !!!!!! ဘာမှန်းမသိဘူး နားငြီိးလိုက်

တာ !!!!!!! အိပ်ပြီ !!!!!! "

စောင်ကြီးကို ခေါင်းထိ ဆတ်ခနဲ ဆွဲခြုံကာ အိပ်တဲ့

ဂျီမင်းကို ဟိုဆော့က ကြည့်ရင်း ကြောင်နေမိသည် ။

" ဘာဖြစ်သွားတာလဲ ? ငါက ဘာအမှားများ လုပ်မိ

လို့ ... လို့ .... "

ဂျီမင်းက အိပ်ရာကို တစ်ဒုန်းဒုန်း နဲ့ ထကန်ကာ -

" ပါးစပ်ပိတ်ထား နားငြီးပါတယ်ဆို !!!!!!!! "

" ဒီကောင်တော့ ငါနရင်းအုပ်လိုက်ရ !!! မူးများနေ

တာလား ။ နေနှင့်ဦးပေါ့ တွေ့မယ် "

အိမ်ရှင်ဖြစ်သူက ပြန်ကြောက်နေရသည့် အခြေ

အနေ ။

အဲ့လောက်ထိ ဆိုးတဲ့ အချစ်ရောဂါဆိုသည်မှာလည်း

ကုမရတော့သည်အထိ ။

//

" ပတ်ဂျီမင်း ! "

" ဘာလဲ !!!! သွားမယ်မလား !!!! ကျွန်တော်က အား

လုံးပြီးနေပြီ !!!!! "

နာမည်ပဲခေါ်ရသေးတာကို ဂျီမင်းက တအားတွေ

အော်နေတော့သည် ။

" ဟာ ဒေါသချည်းပဲ ။ လူပုစိတ်တိုဆိုတာ ဒီလိုလား ? "

" ဘာပြောလိုက်တယ် !!!!! "

" အမလေး ဘာတွေ မကျေမချမ်း ဖြစ်နေတာလဲ ?

လန့်လိုက်တာ ။ သွားမယ် လာ !! "

ဟိုဆော့က ရှေ့ကနေ သွားနှင့်ကာ ဂျီမင်းက နောက်

ကလိုက်လာသည် ။

တကယ်တော့ ဂျွန်ဂျောင်ကု တုံးတိ ဖြတ်ချ လိုက်တဲ့စကားကြောင့် ဘာ Messege မှလည်း ပြန်မပို့ဖြစ်ခဲ့

တော့တာအမှန် ။

တွေးမိတိုင်း အငြင်းခံရသလို ခံစားချက်နဲ့ တနုံ့နုံ့ ။

" အရူးကောင် ... ဆက်တိုက် အာရုံစိုက်မိအောင်

လုပ်နေတာပဲ "

//

ဂျောင်ကုက နားကြပ်ကို ဆွဲဖြုတ်ကာ အကြောလျော့

နေသည် ။ ဒါကို ဂျီမင်းက နောက်ကနေ မျက်လုံး မလွှဲ

တမ်း ဆက်တိုက် ကြည့်နေလိုက်သည် ။

" စကြမလား ? "

ဂျောင်ကုက လက်ခုပ်နှစ်ချက် တီးလိုက်ကာ သင်

တန်းကို စတော့လည်း ဂျီမင်းက စိတ်မပါနေ ။

ကရတာလည်း တကယ်ကို စိတ်မပါ ။

" ဂျီမင်းရယ် ! ဒီနေ့ ဘာဖြစ်နေတာလဲ ? "

ဟိုဆော့က ဂျီမင်းနားကို ကပ်ကာ တိုးတိုးလာ

ပြောသည် ။

" ဘာမှ မဖြစ်ပါဘူး "

ဘာမှ မဖြစ်ဘူးသာပြောပေမယ့် မျက်နှာက

မကောင်း ဖြစ်နေသည် ။

" ဘာဖြစ်နေလည်း မသိပေမယ့် သေချာလုပ်လေ ။

ဂျောင်ကု က မင်းကို ကြည့်နေတာနော် "

" တကယ်လား !!!!!!! "

ဂျီမင်းက မျက်လုံးပြူးကာ လန့်သွားသည် ။

" မဟုတ်ပါဘူး ငါ နောက်တာ "

" အစ်ကို !!!!!! "

ဂျီမင်း အော်လိုက်တဲ့ အသံကြောင့် Class တစ်ခုလုံး

ရော ဂျောင်ကုကပါ လှည့်ကြည့်ကြသည် ။

" အာ ... တောင်းပန်ပါတယ် ... "

ဂျောင်ကုကတော့ တစ်ချက်ပဲ လှည့်ကြည့်ပြီး ပြန်

လှည့်သွားသည် ။

ဟိုဆော့က ဂျီမင်းနားကို အသာကပ်လာကာ -

" ငါပြောတာက မင်း ကောင်းကောင်း မလုပ်ရင် ချီး

ကျူးခံရဖို့ နေနေသာသာ သိတယ်မလား ? "

"သိတယ် သိပါ့ !!! နဂိုကတည်းကတောင် သောက်

ဖတ် လုပ်ခံရတာ မဟုတ်သေးဘူးလေ !!!!!!!! "

နောက်တစ်ကြိမ်ထပ်ပြီး အော်လိုက်မိတာကြောင့်

Class တစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်သွားပြီး ဂျီမင်းကို ပြူး

ပြဲကြည့်နေကြသည် ။

ဒီနေ့တော့ တကယ်ကို စိတ်လွတ်နေမိပြီ ။

အဓိကကတော့ ဂျောင်ကု ရဲ့ ဘာဖြစ်တာလဲဆိုတဲ့

အကြည့်တွေကို ကြည့်ခံနေရသည် ။

" တကယ် တောင်းပန်ပါတယ် "

အသံကို တိုးတိုးနှိမ်နှိမ်လေးပြောရင်း ခေါင်းကိုငုံ့

ထားလိုက်သည် ။

မဟုတ်မှ ဂျောင်ကုက သူ့ကို ပြောနေတယ်ဆိုတာ

များ သိသွားလား ။ ရူးချင်လိုက်တာ ။

တစ်ခါမှ ဒီလို မဖြစ်ဖူးတဲ့ သူက စိတ်နဲ့ကိုယ်နဲ့ မကပ်

ဘဲ လွဲလိုက်တဲ့ အလွဲတွေဆိုတာ ။

ပတ်ဂျီမင်းရယ် တလွဲတွေပဲ ဖြစ်နေလိုက်ပါတော့ ။

//

နားချိန်မှာတောင် လေ့ကျင့် နေတတ်တဲ့ ဂျောင်ကုက

အချိန်တိုင်း ချွေးစတွေနဲ့ ရွှဲနေတတ်သည် ။ ငေး

ကြည့်လိုက်ရင် အရှိန်အဝါတွေက လာစိုးမိုးသလို

ခံစားရတဲ့ ကောင်လေးမျိုးပေါ့ ။

ရွေ့လျားလိုက်တဲ့ ခြေလှမ်းတွေက အစ လွင့်သွားတဲ့

ဆံနွယ်တွေအဆုံး သိပ်ကြည့်ကောင်းသည် ။

ဂျီမင်းက ဖုန်းကို မသိမသာထုတ်ကာ ဗီဒီယိုကို ခိုး၍

ရိုက်လိုက်သည် ။

မသိချင်ယောင်ဆောင်ရိုက်ထားပြီးလျှင် အိမ်ရောက်

မှ တစ်ဝကြီး ပြန်ကြည့်ရမည် ဖြစ်သည် ။

ဂျီမင်းက အောင့်အည်းထားပြီး အိမ်ကိုပြန်ရောက်

ရောက်ချင်း လွယ်အိတ်ကိုပစ်ချကာ ရိုက်လာတဲ့

ဗီဒီယိုကို အမြန် ဖွင့်ကြည့်လိုက်သည် ။

" ကြည့်ကောင်းလိုက်တာ ။ ဒီ ကြွက်သားတွေက

ဝါး !!!! မိုက်တယ် ... တော်လိုက်တာ !!!! "

" ဟေ့ကောင် !!! "

" ဂျွန်ဂျောင်ကုလေး အနိစ္စ !!!! "

" ဟမ် ဘာတွေ အော်နေတာလဲ ? "

" အစ်ကို ကို ပြောသားပဲ ။ မပြောမဆိုနဲ့ လာလာ

မလုပ်ပါနဲ့လို့ ။ လန့်သွားတာပေါ့ ။ "

" အမယ် မင်းဖြစ်နေတာ ငါမသိဘူး ထင်နေလား ။

မင်း ဂျွန်ဂျောင်ကုမှ ဂျွန်ဂျောင်ကု ဖြစ်နေတာ ငါသိ

တယ်နော် ဟေ့ကောင် !! "

" ဘာကိုလဲ ကျွန်တော်က ဒီတိုင်း ပါပဲ "

" ဘာကို ဒီတိုင်းလဲ ? "

" ဒီတိုင်းက ဒီတိုင်းပဲပေါ့ ။ တော်ပြီ !! အိပ်ပြီ !! "

" မင်းကလည်း ဂျောင်ကု အကြောင်းပြောတာနဲ့ အိပ်

ချင်နေတော့တာပဲနော် ဟွင်းဟွင်း "

" ခလူး !!!!! ခလော !!!!! "

ဂျီမင်းက အိပ်ရာထဲ ချက်ချင်းလှဲပြီး အိပ်ပျော်ပြနေ

တော့သည် ။

" အမလေး ချက်ချင်းပဲအိပ်ပျော်ရတယ်လို့ ။ လုပ်

မနေနဲ့ ဟေ့ကောင် ။ ကိုယ်လက်ဆေးဦး ။ မဟုတ်ရင်

ကုတင်ပေါ် တက်မလာနဲ့ သေမယ် "

" အာ ... အကျင့်ကပုပ်လိုက်တာ ။ ပြီးရော !! "

ဂျီမင်းက အိပ်ရာကနေ ကုန်းထကာ ခြေလက်ဆေးဖို့

သွားရတော့သည် ။

//

တစ်ရေး နိုးလာတော့ ဘေးမှာ ဟိုဆော့က အတော်

ကို အိပ်မောကျနေသည် ။ ဂျီမင်း ကိုယ်ပေါ်ကိုလည်း

ခြေထောက်တင်ထားသေးသည် ။ ဂျီမင်းက ဟိုဆော့

ခြေထောက်ကို ဘေးဖယ်လိုက်ပြီး ရေဆာသလို ရှိ

တာကြောင့် အိပ်ရာပေါ်က ဆင်းလာလိုက်သည် ။

ရေခဲသေတ္တာထဲက ရေဘူးကို ထုတ်ကာ ရေသောက်

ရင်း နာရီကို လှမ်းကြည့်တော့ တစ်နာရီ ။

" အာ ... တစ်နာရီပဲ ။ "

အိတ်ထဲက ဖုန်းကို ထုတ်လိုက်ကာ ဘာစိတ်ကူးရယ်

မရှိဘဲ ဖွင့်ကြည့်လိုက်မိသည် ။

#JJK >

Noti တက်လာတော့ ဂျောင်ကုရဲ့ Acc က ဖြစ်နေသည် ။

" အာ ... သူဒီနေ့ကထားတဲ့ ဗီဲဒီယို ကို တင်ထားတာပဲ

ဖြစ်မယ် ။ ထုံးစံအတိုင်း ထယ်ယောင်းရယ် အစ်ကို

ဆော့ဂျင်ရယ် အစ်ကို ဟိုဆော့ရယ်နဲ့ပေါ့ ။ ငါကျ

တော့ရော ? ဘယ်တော့များမှ သူနဲ့အတူကခွင့်ရမှာ

ပါလိမ့်နော် ? "

ဂျီမင်းက သက်ပြင်းချကာ ရေတွေကို ထပ်မော့သောက်လိုက်သည် ။

" အခုဆို တစ်လနီးပါးရှိတော့မယ် ။ ငါတို့ ရင်းတောင်

မရင်းနှီးသေးဘူး ။ သူ သတိထားမိအောင် ဘယ်လို

လုပ်ရင် ကောင်းမလဲ ? "

ရေဘူးကို ရေခဲသေတ္တာထဲ ပြန်ထည့်ရင်း ဖုန်းကို

ဖွင့်ကာ ဗီဒီယိုကို ထောက်ကြည့်လိုက်သည် ။

" ဟာ ... ချီး !!!!! ငါက ဘာဖြစ်နေတာလဲ ? "

ဗီဒီယို ကို သေချာ ကြည့်ကြည့်မှ ဂျောင်ကုတို့ ကနေ

ကြတဲ့ အနောက်ဘက်မှာ ဂျီမင်း တစ်ယောက်တည်း

ယောက်ယက်ခတ်နေသည် ။

" အမလေး အမလေး ဒါက ဘာဖြစ်နေတာလဲ ???

ပတ်ဂျီမင်းရယ် ထိုင်ကြည့်ပြီး အားရပါရ အော်လိုက်

ရယ်လိုက် လက်မတွေကလည်း တစ်ထောင်ထောင်နဲ့

ဖြစ်ပျက်နေတာ မင်း အရှက်ကို မရှိဘူးလား !!!! "

ဂျီမင်းက ကိုယ့်ကိုကိုယ် ပြန်ကြည့်ရင်း စိတ်ညစ်နေ

မိသည် ။

" သူတော့ သတိထားမိလား မထားမိလား မသိပါ

ဘူး ။ ငါ့ရဲ့ အရှက်ကတော့ ဗြန်းဗြန်းကွဲနေပါပြီ "

ဂျီမင်းက ဖုန်းကို ထမင်းစားပွဲပေါ် တင်ကာ ထိုင်ခုံမှာ

ငူငူငိုင်ငိုင် ဝင်ထိုင်လိုက်သည် ။

" ဟီး ... ဒါပေမဲ့ ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး ငါက ဂျောင်ကု

အတွက်ဆို အရှက်ကို မရှိတာ ။ ရှိကို မနေတော့

ဘူး ။ ရှိစရာလည်း ကုန်ပြီ "

ဂျီမင်းက ခပ်တည်တည်နဲ့ ဖုန်းကို ပြန်ကောက်ကိုင်

ကာ ဂျောင်ကု ဗီဒီယိုအောက်မှာ မှတ်ချက်တစ်ခု

ဝင်ရေးလိုက်သည် ။

စားပဲ ... ခိခိ >

" သိပ်တော်တဲ့ ငါကွ !! သူ့ကို ငါအများကြီး ဂရုစိုက်တယ်ဆိုတာ ပြန်ကြည့်ရင်း သိလောက်ပြီ ဟားဟား "

ပြောနေတုန်း Noti က ထပ်ဝင်လာသည် ။

ဂျောင်ကုက ဂျီမင်းရေးလိုက်တဲ့ မှတ်ချက်ကို ပြန်

ရေးလာခြင်းပင် ။

*ဒုန်း*

ဂျီမင်း ထမင်းစားပွဲကြီးကို လက်နဲ့ ရိုက်ချလိုက်ပြီး

လက်ကို ကိုက်ကာ အော်နေမိသည် ။

" ဘယ်လို !! ဘယ်လို !! သူက ငါရေးတာ ကို Reply

လုပ်တာလား !!!! "

ဒီချိန်ကြီးကို ဒီလောက်မြန်မြန် ပြန်ရေးလာမယ်

မထင်လို့ ရေးလိုက်မိတာကို ။

" ဘာများလဲ ? ရင်တွေခုန်လိုက်တာ ။ သတိထားမိ

သားပဲ လို့များ ရေးမလား ။ အား ... ငါ ဒီချိန် ထ

အော်ရင်လည်း အစ်ကိုက လာသတ်တော့မယ် "

ဂျီမင်းက မကြည့်ရသေးဘဲ ခုန်ပေါက်ကာ မြူးတူး

နေမိသည် ။

" ကဲ ! ဘာပြန်ရေးထားလဲဆိုတာ ကြည့်လိုက်ပြီ ။

ဟပ်ချလောင်း ! "

" ဟမ် ! ချီး !!!!!! "

ဂျီမင်းက ဖုန်းကြီးကို ပစ်ပေါက်တော့ မလိုပေမယ့်

ဒီတစ်လုံးပဲ ရှိသည်မို့ ပြန်ထိန်းထားလိုက်ရသည် ။

ထမင်းစားပွဲပေါ်ပဲ ပြေးတက်ရတော့မလိုလို ရေခဲ

သေတ္တာပေါ်ပဲ ပြေးခွရတော့မလိုလို အော်ကလည်း

အော်ချင်ပေမယ့် ညတစ်နာရီကြီး ဘယ်လိုမှ လုပ်

မရ ။

" စာတွေအရမ်းရိုက်နေရမယ် အချစ်လေးရယ် ။

အများကြီးကို စာပြန်နေတော့တာပဲ "

ဂျီမင်း က ခြေပစ်လက်ပစ် ကြမ်းပြင်ပေါ် လှဲချမိ

တော့သည် ။

" ဒီငနဲကို ဘယ်လိုလုပ်ရပါ့ ။ အာ ... သိပြီ ။ "

အကြောင်းတစ်ခုခုတော့ လမ်းကြောင်း ရှာရမှာပဲမို့

စာသွားပို့လိုက်ပြန်သည် ။

သွားပို့ပြီးမှ ဖုန်းကို ခုံပေါ် ပစ်ချလိုက်မိပြန်သည် ။

" အေးလေ ငါ့လည်း သောက်ဖတ်လုပ်ပြီး စာပြန်နေ

မှာလည်း မဟုတ်ပါဘူး ။ မနက်ဖန်လောက်မှ အိပ်ပြီ

ဆိုပြီး ပြန်ချင်ပြန်မှာ ။ "

ဖုန်းက စားပွဲပေါ်မှာ ဂွီခနဲ မြည်အောင် တုန်သွားတော့

ဂျီမင်း အံ့သြသွားသည် ။

" ဟင် ! သူ စာပြန်တာလား ? "

ဂျီမင်းက မယုံနိုင်သေးဘဲ ဖုန်းကို ကမန်းကတန်း

ကောက်ဖွင့်ကြည့်လိုက်သည် ။

" အား !!!!! အမေရေ ကျွန်တော် လူဖြစ်ပြီ ဟားဟား "

ဂျီမင်းရှိတဲ့လေ ။ အဲ့လိုခေါ်တာလေးကို ချစ်မိလိုက်

တာ ။ ဘာထူးဆန်းမှုမှ မပါတဲ့ နာမည်ကိုပဲ သူ ရိုးရိုး

ရှင်းရှင်းခေါ်သည် ။ ဒါပေမဲ့ ဘာကြောင့်များ ရင်ခုန်

စရာဖြစ်နေရတာလဲ ။

" ဂျီမင်း ရှိ တဲ့ ! "

အဲ့ဒီစာကို ဖတ်မိရင် အလိုလို ပြုံးမိလာသည် ။

ဒီလို အပြန်အလှန်လေး စာပို့လာပြီဆိုမှတော့ ပျော်

နေရုံတင် မပြီးသေးဘဲ ပြန်ပို့ရဦးမည်ဖြစ်သည် ။

ညဉ့်မနက်စေနဲ့ >

" အယ် နေဦး အသည်းလေး ထည့်လိုက်မယ် ဟိဟိ "

ညဉ့်မနက်စေနဲ့ ❤️❤️ >

စာပြန်တာက ချက်ချင်းပြန်တက်လာသည် ။

ပျော်နေတဲ့ အပျော်လေးပါ လေထဲလွင့်သွားအောင်

လုပ်ရက်သူ ပါပဲ ။

" အဲ့ မျက်နှာ Emoji သာ အပြင်မှာ တကယ်ရှိရင် ငါ

မရီလာမချင်း ရိုက်သတ်နေပါပြီ "

မကျေနပ်နေပေမယ့်လည်း နှုတ်ဆက်တဲ့ အနေနဲ့

နောက်ဆုံး ပို့လိုက်သည် ။

ဂျောင်ကုရှိ ! >

စာက ထပ်ပြီး ချက်ချင်း ဝင်လာသည် ။

" တွေ့လား !!!! ခေါ်ပြန်ပြီ အား !!! ငါပြေးသာကိုက်

လိုက်ချင်တယ် ဂျွန်ဂျောင်ကုရယ် "

လက်မထိန်းနိုင်သေးဘဲ နောက်တစ်ခု ထပ်ပို့မိပြန်သည် ။

" အင်း ဒီတိုင်းကောင်းပါ့မလား အာဘွားပေးတဲ့

Emoji လေးဆို အဆင်ပြေပါ့မလား ။ အရမ်းများပို

သွားမလား ။ ဒီလိုဆို ပိုကောင်းမယ် "

ပို့သာပို့လိုက်ရသည် ။ ကိုယ့်ဘာကိုယ်ပြန်ကြည့်ပြီး

ဘဝင်မကျ ။

" ပတ်ဂျီမင်း ရယ် ... အဲ့ မျက်စိထဲက အသဲပုံထွက်

နေတာက ဘာလဲ ? တောသားစတိုင်နဲ့ !! "

လိုင်းပေါ်မှာ ရှိနေတာပဲမို့လား ဂျီမင်းစာကိုပဲ စောင့်

နေသည်မို့လားတော့မသိ ။ စာက ချက်ချင်း ပြန်ဝင်

လာသည် ။

" ဟာ !!! အသည်းလေး ? အသည်း ? အား !!!!!

အသည်းပြန်ရတယ် အသည်းလေး ပြန်ရတယ် "

ဂျီမင်းက တစ်ယောက်တည်း မီးဖိုခန်းထဲမှာ ခုန်

ပေါက်ပြီး အော်နေမိသည် ။ ဘယ်ချိန်ကတည်းက

ရောက်နေမှန်း မသိဘဲ ငူငူကြီး ရပ်ကာ ကြည့်နေတဲ့

ဟိုဆော့ ကို မြင်မှ ကြောင်အမ်းအမ်းနဲ့ ရပ်သွားမိ

သည် ။

" အာ ... အစ်ကို ဘာလို့ ထလာတာလဲ ? "

လူကလည်း အိပ်ချင်မူးတူးနဲ့ လေသံက မကြည် ။

" ထလာတာမဟုတ်ဘူး ။ နိုးလာတာ ။ ဘယ်နှယ့် !

မီးဖိုခန်းထဲမှာ ခုန်ပေါက်နေတာ ဇလုံတွေ အိုးတွေ

တဂွမ်ဂွမ်မြည်နေတယ်ဟေး !!!! "

ခုဏက ခုန်ရင်း ပေါက်ရင်း တိုက်မိ တွန်းမိတယ်

ထင်ပါရဲ့။

" အာ ! အစ်ကို တောင်းပန်ပါတယ် "

ဟိုဆော့က ဘာမှမပြောပဲ မျက်ထောက်ကြီးနဲ့ ကြည့်

သာကြည့်နေသည် ။

" ဟီး အစ်ကိုကလည်း လာပါ ... ကျွန်တော် ကိုယ်

တိုင် ပြန်ချော့သိပ်မယ် "

" ညတစ်နာရီကြီးကွာ မင်းတော့ ... ! "

ဟိုဆော့က မျက်စောင်းကြီးနဲ့ ကြည့်နေတာ ပြာကျ

မလားတောင် ထင်ရ ။

" လာပါ ... လာလာ ... ကျွန်တော့် အစ်ကို ကျွန်

တော်က သေချာ ချော့သိပ်မှာ "

ဟိုဆော့ ပုခုံးကို ဖက်ကာ အခန်းထဲ အတင်းပြန်

ခေါ်သွားရင်း အဆင်ပြေသွားသည် ။

သူပြန်ပို့တဲ့ အနီရောင် နှလုံးသား လေးဟာ သူ့နှလုံး

သား တစ်ခုလုံးကိုပဲ ရလိုက်သလို ခံစားနေရသည် ။

ရင်တဖိုဖိုနဲ့ တဒိတ်ဒိတ် ခုန်လာသည် အထိလည်း

နှလုံးသားကို စာတစ်စောင်နဲ့ ဆွဲကိုင်ရမ်းနိုင်သည် ။