" အစ်ကို ဟိုဆော့ ပြန်ကြမယ်လေ ... "

ဂျီမင်းက အိတ်ထဲကို ပစ္စည်းတွေ ထည့်သိမ်းရင်း ဟို

ဆော့ကို လှမ်းပြောလိုက်သည် ။

" အာ ... ငါ မင်းကို ပြောဖို့မေ့နေတာပဲ ။ နောက်တစ်

ပတ်ထဲ ပြိုင်ပွဲ ရှိတာမို့ ငါ ဒီညတော့ ဒီမှာပဲ နေပြီး

လေ့ကျင့်ရမယ် ။ "

" ဒါဆို ကျွန်တော်ကရော ? "

ဂျီမင်းက မျက်လုံး အကြောင်သားလေးနဲ့ ဟိုဆော့

ကို ကြည့်နေသည် ။

" မင်းက ပြန်နှင့်တော့လေ ! ရော့ အိမ် သော့ကို

ယူသွား "

ဟိုဆော့က သော့ကို ဂျီမင်းဆီ လှမ်းပစ်လိုက်သည် ။

" ကျွန်တော် တစ်ယောက်တည်း !? "

ဂျီမင်းက ယုံကြည်ချက် မရှိတဲ့ မျက်နှာ အမူအရာနဲ့

ဟိုဆော့ကို ကြည့်နေသည် ။

" ငါ မင်းကို ယုံပါတယ်ကွ ။ တစ်ယောက်တည်း နေရဲ

တယ်မလား ။ ငါ ပြန်လာမှာဆိုပေမယ့် စောစောအိပ်

ငါ့ကိုလည်းမစောင့်နဲ့ "

ဂျီမင်းက တစ်ယောက်တည်း မပြန်ချင်ပေမယ့်

လည်း ဟိုဆော့အတွက် လေ့ကျင့်တာ မလုပ်လို့

မရတဲ့ အခြေအနေဆိုတော့ နားလည်ပေးရမည်

ဖြစ်သည် ။

" အင်း ... သိပါပြီ "

ဂျီမင်းက သော့ကို ကြည့်ကာ သက်ပြင်းချလိုက်

သည် ။

" ဒါနဲ့ လေ့ကျင့်မှာက အစ်ကို တစ်ယောက်တည်း

မဟုတ်ဘူးမလား ? "

ခုဏက အတူတူ Collab မယ်ဆိုတဲ့ စကားကို ဂျီမင်း

က ကြားထားတာကြောင့် မေးလိုက်ခြင်းဖြစ်သည် ။

" အင်း ဂျောင်ကုနဲ့ အတူတူလေ ... "

သို့သော် ဂျွန်ဂျောင်ကု ဆိုသူကို အတန်းထဲ ရှာမတွေ့

တော့ပါ ။

" အခု သူ မရှိပါလား ... "

" အင်း .. လာလိမ့်မယ် ။ ခု သူ ဟိုတစ်ယောက်နဲ့

သွားတွေတာနေမယ် "

ဟိုဆော့က သိနှင့်ပြီးသား လူလိုမျိုး ပြောနေသည် ။

" ဘယ်တစ်ယောက်လဲ ? "

ရုတ်တရက် သိချင်စိတ်က ဘာလို့ ပြင်းပြလာလဲ ဆို

တာ ကိုယ်တိုင်တောင် သတိမထားမိ ။ တကယ်ဆို

သူများ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ ကိစ္စပဲမို့ စပ်စုမနေသင့် ။

" အာ ... ဟိုလေ ... "

ဟိုဆော့ ပြောနေတုန်းမှာပင် ဂျောင်ကုက အတန်းထဲ

ပြန်ဝင်လာသည် ။

ဂျီမင်းက သူ့ကို မြင်တာနဲ့ စိတ်ထဲမှာ ရှိန်သလို လန့်

သလို ဖြစ်မိနေသည် ။

​ထုံးစံအတိုင်း နားကြပ်က တပ်ထားပြီး ကျောပိုး

အိတ် ကိုလည်း ကြိုးတစ်ဖက်ပဲ လွယ်ထားကာ

အောက်ထိ လျှောကျနေအောင် လွယ်သည် ။

ညာဘက်လက်က လွယ်အိတ်ကြိုးကို ကိုင်ထား

ကာ ဘက်ဘက်လက်ထဲက ဖုန်းကိုလှည့်ရင်း လှည့်

ရင်း ဆော့ကစားနေသည် ။

တီးလုံးသံစဥ် ကို လေချွန်နေကာ ဟိုဆော့နဲ့ ဂျီမင်း

ရှေ့ရောက်တော့ ဂျောင်ကုက ရုတ်တရက်ဆိုသလို

ရပ်လိုက်သည် ။

မျက်တောင်မခတ်ဘဲ လိုက်ကြည့်မိရာက ရုတ်တ

ရက်ရှေ့မှာ ရပ်လိုက်သည်မို့ ဂျီမင်းက အကြည့်

ကို ချက်ချင်း လွှဲလိုက်သည် ။

ဂျောင်ကုက နားကြပ်ကို ဆွဲချွတ်ကာ ဟိုဆော့ ဆီကို

တည့်တည့် မျက်နှာမူလိုက်သည် ။

" အစ်ကို အပေါ်ထပ်က Practice Room ကို တက်

လာခဲ့ ။ အပေါ်က စောင့်နေမယ် ။ "

" အင်း သိပြီ ! "

ဂျီမင်းက ဟိုဆော့ကို ကြည့်လိုက် ဂျောင်ကုကို ကြည့်လိုက်နဲ့ နှစ်ယောက်ကြားထဲမှာ ရောက်နေ

သည် ။ ဂျောင်ကုနဲ့ အကြည့် ဆုံလိုဆုံငြား သူ့

မျက်လုံးတွေကို စူးစိုက်ကြည့်နေပေမယ့်လည်း

သူ့ဘက်က ပြန်မကြည့်လာ ။

သူစိမ်းတစ်ယောက်ဆီက အကြည့်ခံရဖို့ ဒီလောက်

ပဲ ခက်သလား ? သူ့အတွက် အာရုံက သူစိတ်ဝင်စား

ရာမှာပဲ ဒီလိုမျိုး ရှိတတ်သလား ?

ဂျောင်ကုက နားကြပ်ကို ပြန်တပ်ကာ အပေါ်ထပ်ကို

တက်သွားသည် ။

" အစ်ကို ဟိုဆော့ ! ကျွန်တော် သွားပြီ ဒါဆို

လည်း ... "

" အေး အိုကေ !! "

ဟိုဆော့ ကို နှုတ်ဆက်ရင်း အပေါ်ထပ်သို့ တက်သွား

တဲ့ ဂျောင်ကုဆီက အကြည့်မလွှဲနိုင်ပေမယ့် သီချင်း

တညည်းညည်းနဲ့ တက်သွားသည် သူက ဂျီမင်းကို

အာရုံ ရှိပုံတောင် မရ ။

မျက်လုံးလေးတွေက သိပ်လှတာကို ။ အဲ့ဒီ မျက်လုံး

လှလှလေးတွေနဲ့ တစ်ခါလောက်ပဲ အကြည့်ခံရရင်

ကောင်းမယ် ။

//

ဟိုဆော့က ခြံတံခါးက ပွင့်နေသည်မို့ ဝင်လာခဲ့ပြီး

နောက် အိပ်ခန်းတံခါးကို အသာ ဆွဲဖွင့်လိုက်သည် ။

မြင်လိုက်ရတာက အခန်းထဲမှာ ဂျီမင်းက ငုတ်

တုပ်ကြီး ။

" ဟာ ! ဟေ့ကောင် ၁၁ နာရီတောင် ထိုးနေပြီလေ ။

မအိပ်သေးဘူးလား ? "

" အင်း ... ၁၁ နာရီ ဆိုတာ စောပါသေးတယ် ။

တစ်ယောက်တည်းဆိုတော့ အိပ်လို့လည်း မပျော်

သေးလို့ ။ အစ်ကို ပင်ပန်းလာပြီလား ? "

ဟိုဆော့က လည်ပင်းကို ကိုင်ကာ ၃၆၀ ဒီဂရီ လှည့်

လိုက်သည် ။

" အေး နည်းနည်း ... "

ဟိုဆော့က နည်းနည်း ဟုသာ ပြောသော်လည်း

အတော် ပင်ပန်းလာပုံရသည် ။

" အမြန် ကိုယ်လက် သန့်စင်လိုက် ။ လန်းသွား

မှာပေါ့ ။ "

" အေး ... "

ဟိုဆော့က ရေချိုးခန်းထဲ ဝင်သွားကာ မျက်နှာသစ်

တော့ ဂျီမင်းက အတူလိုက်လာသည် ။ ထို့နောက် ဟို

ဆော့ ပြီးတဲ့အထိ မတ်တပ်ရပ် စောင့်နေသည် ။

" ဘာလဲ ? မင်း ဘာပြောစရာ ရှိလို့လဲ ? "

" တကယ်တော့လေ ... သိပ်တော့ အရေးမကြီးပါ

ဘူး ။ ဟိုဟာ ဒီနေ့ လာတဲ့ ဆရာက တစ်ပတ်ကို

ဘယ်နှစ်ရက်သင်တာလဲ ? "

" အာ ... ဂျောင်ကုလား ? သူက တစ်ပတ်မှ သုံးရက်

တည်းသင်တာ ။ သူ့ဆီက အချိန်ရဖို့ မနည်းလုထား

ရတာ ။ "

ဂျီမင်း သိပါသည် ။ သူက တစ်ခုခုတော့ ထူးခြားနေ

တဲ့ သူပဲမို့ ။

ဟိုဆော့က သဘက်နဲ့ မျက်နှာကို သုတ်လိုက်ပြီး ဂျီ

မင်းကို ကြောင်ကြည့်နေသည် ။

" နေပါဦး အဲ့တာကို ဘာလို့လဲ ? "

" အာ .. ဒီတိုင်း ကျွန်တော် သဘောကျလို့ပါ "

ဟိုဆော့က ရုတ်တရက် မျက်လုံးပြူးကာ လန့်သွား

သည် ။

" ဟမ် ! မင်း အဲ့ဆရာကို သဘောကျနေတယ် ?! "

" အင်းလေ ... "

ဟိုဆော့ ပုံစံကြည့်ရတာ တစ်မျိုး ထင်သွားပုံ

ပေါက်သည် ။

" ဟာ ... ကျွန်တော် ပြောတာက အဲ့ ဆရာ သင်တာ

ကို သဘောကျတယ် ။ ကျွန်တော်နဲ့ အဆင်ပြေ

တယ် ။ ကျွန်တော့် ပုံစံနဲ့ ကောင်းကောင်း လိုက်ဖက်

တယ်လို့ ပြောချင်တာပါ "

ဟိုဆော့က ခပ်ဟဟ ရီလိုက်ပြီး -

" မင်းတင်မဟုတ်ဘူး ။ သူက အကုန်လုံးနဲ့ အဆင်

ပြေတယ်ကွ ! "

" ဟမ် ! ဘယ်လို ... "

ဂျီမင်းက ဟိုဆော့ စကားကြောင့် အနည်းငယ်

ကြောင်သွားသည် ။

" အော် ... ငါပြောတာက သူက နာမည်ကြီးပဲလေ ။

တော်လည်းတော်တယ် ။ သေချာလည်း စနစ်တကျ

သင်ပေးတယ် ။ ဒီတော့ လာတဲ့ သင်တန်းသားတွေ

ကလည်း သဘောကျတာပေါ့ ။ မင်း ပြောသလိုပဲ

အဆင်ပြေတယ်ဆိုတာ အယ် ... အဲ့ဒါကိုပြောတာ "

ဂျီမင်းက ခေါင်းတညိတ်ညိတ်နဲ့ ဟိုဆော့ ပြောတာ

ကို နားထောင်နေလိုက်သည် ။

" အခုထိ ပထမဆုံး ရက်ပဲရှိသေးတယ်နော် ။

တစ်ခြား ဆရာတွေနဲ့လည်း မင်းတွေ့ရဦးမှာ ။

ချက်ချင်းကိုပဲ သူလား ? "

ဂျီမင်းက ပါးတွေ ရဲခနဲ နီတက်လာသည် ။

" အဲ့လိုမဟုတ်ပါဘူး ။ ကျွန်တော်က သူနဲ့ အဆင်ပြေ

မယ်ထင်လို့ ဘယ်ရက်တွေ သူ လာသင်လဲ မေးတာ

ပါ တစ်ခြား ဆရာတွေဆိုလည်း မေးမှာပါ "

ဟိုဆော့ကတော့ ရိုးရိုးလေး ပြောလိုက်ပေမယ့်

ရဲတက်လာတဲ့ ပါးနှစ်ဖက်က မလုံမလဲ ။

" အေး ပြီးတာပဲ ... "

" ဒါနဲ့ သူ့နာမည်ရင်းက ဂျွန်ဂျောင်ကုလား ? အစ်ကို

တို့က သူ့ကို ဂျောင်ကု လို့ပဲခေါ်တယ်နော် ။ ဆရာတို့

ဘာတို့ မခေါ်ကြဘူးလား "

ဂျီမင်း အမေးကို ဟိုဆော့က ဖြေဖို့ အသင့်ဖြစ်နေ

ဟန်ပေါ်သည် ။

" အာ ဟုတ်သား ! မင်းကို ပြောရဦးမယ် ။ သူက

ဆရာလို့ခေါ်ရင် မကြိုက်ဘူး ။ သူမှ မဟုတ်ဘူး ။ ဒီ

Class က ဆရာတွေက ယဥ်ကျေးသမှုနဲ့ အစ်ကိုလို့

ခေါ်ချင်ခေါ် ငယ်တယ်ဆို နာမည်ခေါ်ချင်ခေါ် ။ ဆရာ

လို့ ခေါ်တာကိုတော့ မကြိုက်ကြဘူး ။ "

" အာ ... ဒါကြောင့် အစ်ကိုတို့က ပိုရင်းနှီးနေပုံပေါက်

တာကို "

" ဂျောင်ကု က ငယ်တယ်ကွ ။ ငါတို့ထဲမှာ အငယ်ဆုံး

အကဆရာပဲ ။ မင်းထက်လည်း နှစ်နှစ်လောက် ငယ်

မယ်ထင်တယ် ။ "

ဂျီမင်းက မျက်လုံးတွေ ဝင့်တက်လာကာ ပါးစပ်

ဟောင်းလောင်းလေးနဲ့ ပြောလိုက်သည် ။

" နှစ်နှစ်တောင် ငယ်မယ် ?!!!! ငယ်ငယ်လေးနဲ့ အခု

လို ဆရာဖြစ်နေတာ တော်လိုက်တာ ။ ကျွန်တော်က

တောင် အသက်ကြီးနေပြီ ။ သူက ကိုယ့်ထက်ကို

အရာရာ ပြည့်စုံနေတော့တာ "

" အဲ့လိုလည်း မဟုတ်ပါဘူးကွာ ။ မင်းကလည်း

ညွှန်းနေလိုက်တာ ပြောကိုမပြောချင်ဘူး ။ မင်း

သဘောကျပြီဆို အဲ့လိုမျိုးလား ? "

" အစ်ကိုကလည်း သဘောကျတာကြီး ထည့်ထည့်

ပြောမနေပါနဲ့ ။ ဒီတိုင်း ... "

" ငါ ... အိပ်တော့မယ်...တစ်ကိုယ်လုံးနာနေ

တာကွာ ! "

ဟိုဆော့က ပုခုံးတွေကို ထုရိုက်ရင်း အိပ်ရာထဲပစ်

မှောက်လိုက်သည် ။

" အင်း ပင်ပန်းမှာပေါ့ ။ လိုအပ်တာရှိရင် ကျွန်တော့်

ကို နိုးလိုက်နော် "

" အေး ကျေးဇူး ဂျီမင်း ! ကောင်းကောင်းအိပ် "

" အင်း အစ်ကိုရော ... "

ပင်ပန်းတဲ့ ဒဏ်ကြောင့် ဟိုဆော့ကတော့ အမြန်

အိပ်ပျော်သွားပေမယ့် ဂျီမင်းကတော့ အိပ်မပျော်

သေး ။

ဂျွန်ဂျောင်ကရယ် ။ ငါ့ကို ညို့ဖို့များ မွေးဖွားလာသလားပဲ ။

//

နေဝင်သွားကာ နေပြန်ထွက်လာတဲ့ နောက်တစ်နေ့

ပေါ့ ။ ရာသီဥတုက မပူမအေးနဲ့ နေလို့ကောင်းသည် ။

ဟိုဆော့နဲ့ အတူ သင်တန်းကို ရောက်လာပြီး မနေ့က

လို ပစ္စည်းတွေကို လွယ်အိတ်ထဲက ထုတ်နေကြဆဲ ။

" အစ်ကို ဟိုဆော့ ! ဒီနေ့ရော မနေ့က ဆရာပဲလား ? "

" အေး ဟုတ်တယ် ။ သင်ရမှာက သူပဲ ။ ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့

လူချိန်းလိမ့်မယ် "

ဂျီမင်းက မျက်နှာညိုးသွားကာ စိတ်ပျက်သွားဟန်

ပေါ်သည် ။

" ရုတ်တရက် ဘာလို့လဲ ? "

" ငါတို့ နောက် တစ်ပတ်ပြိုင်ပွဲလေ ။ သူ အဲ့အတွက်

ငါနဲ့ တူတူလေ့ကျင့်ရဦးမယ် ။ ငါတို့ ဒီနေ့ အတန်း

မဝင်ကြဘူး "

" အာ ... အဲ့လိုလား ? ဒါဆိုလည်း ... "

ဂျီမင်းက ခေါင်းညိတ်ကာ သက်ပြင်းချလိုက်သည် ။

" အစ်ကို ! အစ်ကိုနဲ့ Collab လုပ်ပြီး ကတယ်ဆိုတာ

ဘယ်လိုမျိုးလဲ ? ကျွန်တော်ရော သိလို့ရလား ? "

ဟိုဆော့က ဂျီမင်းကို သေချာရှင်းပြဖို့ လွယ်အိတ်ကို

ဘေးက ခုံပေါ် တင်လိုက်သည် ။

" အဲ့ဒါက ... အမှန်ဆို တစ်ယောက်ထဲ ကရတဲ့အခါ ပိုလွယ်တာ ။ သေချာပြောရရင် ဟိုပြိုင်ပွဲကို ရောက်

လို့ သူက သီချင်းတစ်ပုဒ်ဖွင့်တဲ့အခါ Freestyle က

ခွင့် ရှိတယ် ။ အရမ်းလွယ်တယ် မဆိုလိုပေမယ့် ငါ

တို့ လွတ်လပ်မှု ရှိတယ်လေ ။ ငါက အဲ့လိုမျိုးကို ပို

သဘောကျတာ "

" အာ ... Freestyle လည်း ကျွန်တော် တကယ်

သဘောကျတာ ဟီး ... "

ဂျီမင်းက အကအကြောင်း ပြောနေရရင် အလိုလို ပြုံးလာမိသည် ။

" အင်း ... Collab ကျတော့ ငါတို့ နှစ်ယောက် ညီနေ

မှလေ ။ Freestyle လည်း မဟုတ်ဘူး ။ များများ

လေ့ကျင့်ပြီး Choreography တွေ ထွင်ကြ ကကြ

ပေါ့ကွာ ။ Teamwork ကလည်း လိုသေးပြန်ရော "

" အာ ... တကယ် ပင်ပန်းတာပဲ ။ ဒါပေမဲ့ အစ်ကို

တို့က တကယ်တော်တာပဲဟာ ။ အားကျတယ်

အစ်ကို ! "

ဟိုဆော့က ရီလျက် ဂျီမင်း ပုခုံးကို ပုတ်လိုက်သည် ။

" အားကျစရာမလိုပါဘူးကွာ ။ တစ်ချိန်ကျရင် မင်း

လဲ ဒီလိုပြိုင်ပွဲတွေပေါ် ရောက်လာမှာပဲလေ ။ သေ

ချာပေါက် ! "

" အစ်ကို့ကြောင့် အားရှိလိုက်တာ ... "

ဂျီမင်းက မျက်လုံးတွေ မှိတ်သွားသည်အထိ ပြုံး

လိုက်ကာ ဟိုဆော့ကို ရီပြလိုက်သည် ။

" ဟုတ်ပါပြီ ဂျီမင်းရယ် ... "

အခန်းရဲ့ လေထုအခြေအနေက ပြောင်းလဲသွား

သလိုမျိုး သူခြေလှမ်း တစ်လှမ်းချလိုက်တာနဲ့ ငြိမ်

သက်သွားသည် ။

မနေ့ကလို Hoodie အနက်ရောင်ကိုမှ ဒီနေ့တော့

အပြာရောင်လေး အဖြစ် ပြောင်းလဲနေသည် ။

လွယ်အိတ် လွယ်တာအစ နားကြပ်တပ်ထားသည်

အဆုံး မနေ့ကလိုပင် ။ သို့သော်လည်း မရိုးသွားနိုင်

အောင် ဂျီမင်းက ငေးကြည့်နေမိသည် ။

ဟိုဆော့နဲ့ ဂျီမင်းဘေးက ဖြတ်သွားရင်း ဟိုဆော့ကို

လှမ်းပြောလိုက်သည် ။

" အစ်ကို ! အပေါ်ထပ်ကစောင့်နေမယ် "

ဟိုဆော့ မျက်နှာကိုလည်းမကြည့် ။ ဝင်လာကတည်း

က လျှောက်လာတဲ့ခြေလှမ်း ရဲ့ နှုန်းအတိုင်း ။ ခဏ

တာ ရပ်ပြီးတောင် စကားလှမ်းပြောသွားတာ မဟုတ်

ဘဲ သွားနေရင်းနဲ့ကို လှမ်းပြောလိုက်ခြင်းပင် ။

အပေါ်ထပ်ကို လေတချွန်ချွန်နဲ့ တက်သွားတော့

ဂျီမင်းက ဟိုဆော့နားကို ကပ်ကာ ခပ်တိုးတိုး ပြော

သည် ။

" အစ်ကို့ သူငယ်ချင်း ဆရာကလည်း အစ်ကို့

မျက်နှာတောင်ကြည့်မသွားဘူးပဲ ။ ချေမိုးနေတာ "

" အော် ငါ့မျက်နှာ လှမှမလှတာ ကြည့်မလား ? "

" အစ်ကို မစနဲ့ !!! စကားပြောတာ မျက်လုံးလေးနဲ့

တော့ လှမ်းကြည့်ရမှာပေါ့ "

ဟိုဆော့က ဂျီမင်းပြောနေပုံကို ရီပြန်သည် ။

" သူက အဲ့လိုပဲလေကွာ ။ ငါတို့တော့ နေသားကျနေ

ပြီ ။ စိတ်ရင်းကတော့ ကောင်းပါတယ် ။ ကဲကဲ !

ငါအပေါ်တက်ပြီ အောက်မှာ ဆက်နေနှင့်တော့ ။

တော်ကြာ ကြာနေလို့ ဒီကောင် ပွားနေဦးမယ် "

ဟိုဆော့က ရေဘူးနဲ့ လွယ်အိတ်ကိုဆွဲယူကာ

အပေါ်ကို အပြေးအလွှား တက်သွားသည် ။

" အစ်ကို ဖြည်းဖြည်းသွားဦး ချော်လဲဦးမယ် !! "

ဂျီမင်းရဲ့ နောက်ကျောဘက်ဆီက အသံတစ်ခုကို

ကြားလိုက်ရသည် ။

" ဖြေးဖြေး သွားပါကွာ ဟိုဆော့ရာ ... "

ဂျီမင်း ဆတ်ခနဲ လှည့်ကြည့်လိုက်တော့ ဖြူဖွေးစွတ်

နေသော အသားအရည်နဲ့ အမျိုးသား တစ်ယောက် ။

" အစ်ကို ယွန်းဂီရေ ဖြည်းရင် ဂျောင်ကုက လုပ်မှာ ။

သူက အပေါ်ထပ်မှာလေ ။ အခုပဲ တက်လာဖို့ ခေါ်

ထားတာ ... "

" အော် ဒီကောင်လေးတော့ ဒုက္ခ !! "

ယွန်းဂီက ပြုံးလိုက်တော့ သွားသေးသေးလေးတွေ

ဟာ စီတန်းလျက် ရှိနေပြီး သွားဖုံးလေးတွေက

လင်းခနဲ ပေါ်လာသည် ။

ဂျီမင်းက ယွန်းဂီကို စိတ်ဝင်တစား သေသေချာချာ

စိုက်ကြည့်မိသည် ။ ယွန်းဂီက သတိထားမိပြီး ဂျီ

မင်း ကို ပြန်ကြည့်လာသည် ။

" အာ ... မင်းက အတန်းသားသစ်လား "

" အာ ... ဟုတ် ဟုတ် ... မနေ့ကမှ စတက်တာပါ ။

ပတ်ဂျီမင်းပါ "

ရုတ်တရက်မို့ ဂျီမင်းက စကားလုံးတွေ ထစ်စွာ ပြော

လိုက်သည် ။

" အော် ပတ်ဂျီမင်း ?! ။ ဒါဆို မနေ့က ဂျောင်ကု

အချိန် မှီလိုက်သေးတာပေါ့ "

" အာ မှန်ပါတယ် ... "

ဂျီမင်းက မျက်နှာစိမ်းမို့ ရှိန်နေပေမယ့် ယွန်းဂီက

သွားသေးသေးလေးတွေ ပေါ်သည်အထိ ပြုံးပြ

သည် ။

ဂျီမင်းက သူ ပြုံးလိုက်တော့ ကိုယ့်ရင်ထဲလည်း ရင်း

နှီးသလို ခံစားမိသွားသဖြင့် ပြန်ပြုံးပြလိုက်မိသည် ။

ယွန်းဂီက ဟိုဘက်ကိုလှည့်ရင်း ဆူဆူ ဆူဆူ ဖြစ်နေ

သော အကခန်း ကို လက်ခုပ် သုံးလေးချက် တီးကာ

ငြိမ်စေလိုက်သည် ။

" စကြမယ် အားလုံးပဲ ! "

ယွန်းဂီရဲ့ အသံက ဟိန်းကာ အကခန်း တစ်ခုလုံးကို

ပျံသွားသည် ။

ဟိုဆော့ ပြောသလို ဒီသင်တန်းက ဆရာတွေက

အချောတွေချည်းဆိုတာကို နားထဲပြန်ကြား ယောင်

မိလာသည် ။ ငွေရောင်ဆံပင်က အသားဖြူဖြူနဲ့

လိုက်ဖက်လှသည် ။ အကသမားထက် Idol တစ်

ယောက် လို ပုံစံပေါက်သည့် ယွန်းဂီကလည်း တစ်

မျိုး ကြည့်ကောင်းပြန်သည် ။

" ဂျီမင်းရှိ ... စမယ်လေ ဘာကြည့်နေတာလဲ ? "

ဂျီမင်း အတွေးတွေကို ယွန်းဂီက စကားသံနဲ့ ပျက်

ပြယ်စေလိုက်သည် ။

" အာ ဟုတ်ကဲ့ တောင်းပန်ပါတယ် "

" ကျွန်တော် ဘယ်သူလဲဆိုတာ သိပြီးကြမှာပေမယ့်

ဒီမှာ ဂျီမင်းက အသစ်ဆိုတော့ အစကနေ ပြန်မိတ်

ဆက်ရအောင် ။ နာမည်ကတော့ မင်ယွန်းဂီ ။ ကျွန်

တော်လည်း ဂျောင်ကုနဲ့ ပုံစံဆင်တဲ့ Choreography

တွေ သင်ပေမယ့် ပုံစံတော့ မတူဘူး ။ နည်းနည်း

ပေါ့ပါးပြီး လွယ်တယ် ။ "

ယွန်းဂီက အကခန်းရဲ့ မှန်အကျယ်ကြီးကို မျက်နှာမူ

ကာ ပြောပြနေသည် ။

" လွယ်တယ် ဆိုပေမယ့် Feeling သုံးရတာမျိုး ပို

များမယ် ။ လွယ်ပေမယ့် တကယ်ကျ အဲ့လောက်

မလွယ်ဘူးနော် ဟုတ်ပြီလား ? "

စကားတစ်ခွန်းဆုံးတိုင်း ပြုံးလိုက်သည်က တစ်ခြား

သူကိုလည်း လိုက်ပြုံးစေသည် ။

" ကဲ ဒါဆိုလည်း စကြတာပေါ့ "

//

ဟိုဆော့ မရှိသည်မို့ တစ်ယောက်တည်း ခက်ခဲ

မယ်ထင်ပေမယ့် ယွန်းဂီက အများကြီး ကူညီ

ပေးခဲ့သည် ။

" ဂျီမင်း အဆင်ပြေရဲ့လား ? "

ဂျီမင်းက နဖူးက ချွေးတွေကို သုတ်လိုက်ပြီး အိတ်

ထဲကို ရေဘူး ထည့်နေတုန်း ယွန်းဂီက ဘေးကို

ရောက်လာသည် ။

" သေချာပေါက် အဆင်ပြေတာပေါ့ ။ အစ်ကိုက

သေချာ စိတ်ရှည်ပြီး ပြောပြပေးတာပဲ ။ ကျေးဇူး

တင်ပါတယ် "

" မလိုပါဘူး ။ အသစ်ဆိုတော့ တစ်ခုခု ရှိန်မှာ ကြောက်နေတာ ။ ဒါပေမဲ့ မင်းက အဲ့လိုမဟုတ်

ဘဲ အကကို သင်နေတုန်းမှာ အများကြီး စိတ်

ဝင်စားမှုရှိနေတာ သဘောကျတယ်ရယ် ။

ကြိုးစားလိုက်ပါဦး ... "

ယွန်းဂီက ဂျီမင်း ပုခုံးကို ပုတ်သွားကာ ထွက်သွား

သည် ။ ဂျီမင်း တစ်ယောက် ပီတိတွေနဲ့ ကျန်ရစ်

ခဲ့ပြီး ပြောမပြတတ်အောင် ပျော်မိသည် ။

" အင်း ... ဂျွန်ဂျောင်ကုသာ သူ့တစ်ဝက်လောက် ငါ့

ကို ပြုံးပြနေမယ်ဆိုရင် အများကြီး ပိုကြိုးစားမိမှာ

ကို "

" ဘာလဲ ? ဘာတွေ တိုးတိုး ပြောနေတာလဲ "

ဂျီမင်း ခပ်တိုးတိုး ရေရွတ်နေတာကို ထယ်ယောင်း

က ဘေးကို ရောက်လာပြီး မေးသည် ။

" အာ ... ထယ်ယောင်း ! "

" ဘာတွေ ဒီလောက် ရေရွတ်နေတာလဲ ? "

" မဟုတ်ပါဘူး ... ငါ အက .. အက ပြန်မှတ်နေတာ

မေ့မေသွားလို့ "

" ကဲ !!!! နှစ်ယောက် ဘာတွေပြောနေတာလဲ ? ငါ

ပြောတာကိုပဲ အရင်နားထောင်ကြ "

ဆော့ဂျင်က ထယ်ယောင်းနဲ့ ဂျီမင်းနားကို ရောက်

လာပြီး ခပ်ကျယ်ကျယ် အော်ပြောလိုက်သည် ။

" နားမထောင်လည်း အစ်ကိုက ပြောမှာပဲမလား ?

ဘာပြောမလို့လဲ ? "

ထယ်ယောင်းက ဂျီမင်း ပုခုံးကို ဖက်ထားလျက်

ဆော့ဂျင်ကို ပြောလိုက်သည် ။

" ကင်ထယ်ယောင်း ကတော့ ရှည်ပြန်ပြီ ။ ဒီလို

ကွာ ... နောက်တစ်ပတ် ပြိုင်ပွဲကို ငါတို့ သွားကြည့်

ကြမယ် မလား ။ အဲ့တာ ဂျီမင်း ... မင်းလိုက်မယ်

မလား ? "

ဆော့ဂျင်က ဂျီမင်းကို မေးလာပေမယ့် ဂျီမင်းက

အူကြောင်ကြောင်လေး ဖြစ်နေသည် ။

" ဟမ် ... ကျွန်တော် လိုက်လို့ရတယ်လား ? "

ထယ်ယောင်းက ဂျီမင်း မေးစေ့ကို ဆတ်ခနဲ

ထိလိုက်ကာ -

" ရတာပေါ့ ဒီသင်တန်းက လူတွေ ပြိုင်တာ ဒီသင်

တန်းက လူတွေက သွားအားပေးရမှာပေါ့ကွ "

ဂျီမင်းက မျက်လုံးတွေ အရောင်ဝင်းလက်သွား

ပြီး ပျော်သွားသည် ။

" တကယ်လား ? ပျော်လိုက်တာ ဒါဆိုလိုက်မှာပေါ့

ကွ ။ ငါအဲ့လိုမျိုး အရမ်းကြည့်ချင်တာ "

" ဒါဆို မင်းအတွက်ပါ စာရင်းထဲ ထည့်ထားလိုက

မယ် ။ ဘယ်ချိန်သွားကြမယ် ဆိုတာကတော့ အဲ့

နေ့ကျမှ ပြောကြတာပေါ့ ။ ဟုတ်ပြီလား ? "

" ကျေးဇူးပါပဲ အတူခေါ်ပေးကြလို့ ! "

ဂျီမင်းက နှစ်ယောက်လုံးရဲ့ ပုခုံးကို ဖက်ကာ ပြော

လိုက်သည် ။

" ရပါတယ်ကွာ ။ အထွေအထူးမို့လို့လား ? "

ဆော့ဂျင် က ဂျီမင်းကို ပြုံးပြကာ ပြောလိုက်သည် ။

" ဒါဆို ငါတို့ပြန်တော့မယ် ဂျီမင်း ။ ဒါနဲ့ အစ်ကို

ဆော့ဂျင်ကရော ကျွန်တော်နဲ့ လိုက်မယ်မလား ? "

ထယ်ယောင်းက သူ့ရဲ့ လက်ဖျံပေါ်မှာ တင်ထားတဲ့

ကုတ်ကို ဝတ်လိုက်ကာ ပြောလိုက်သည် ။

" အင်း လိုက်မယ်ကွ ! ဒါနဲ့ ဂျီမင်း ကရော ? "

" အာ ... အပေါ်မှာ အစ်ကိုဟိုဆော့ ကို တက်ခေါ်

လိုက်ဦးမယ် ။ သွားနှင့်ကြ ! "

" အင်း ဒါဆိုလည်း သွားပြီ " " သွားပြီ ဂျီမင်း ! "

နှစ်ယောက်လုံး နှုတ်ဆက်သွားသည်မို့ ဂျီမင်းက

အပေါ်ထပ်ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း တက်လာခဲ့လိုက်

သည် ။

//

အပေါ်ထပ်ကို မရောက်ခင် အပြင်ဘက်မှာ တံခါး

အလုံ ပိတ်ထားတာကြောင့် သီချင်းသံ သဲ့သဲ့တော့

ကြားရသည် ။ ဂျီမင်းက တံခါးကို အသာ ဆွဲဖွင့်

ကြည့်တော့ ဟိုဆော့ ရော ဂျောင်ကု ရော အတူတူ

ကနေကြတာကို မြင်လိုက်ရသည် ။

" လှလိုက်တာ .. "

ကတာများ ဖယောင်းလေးတွေ အလား ထင်မှတ်

လောက်သည် ။ မျက်စိရှေ့တင် ဒီလိုမျိုးကို မြင်နေ

ရတာ ဘယ်အရာနဲ့မှ လဲနိုင်မယ်တောင် မထင်မိဘူး ။

ဂျီမင်းက ပါးစပ်ကြီးဟောင်းလောင်းနဲ့ ကြောင်ကြည့်

နေမိသည် ။ သီချင်းက ရပ်သွားတော့ ဟိုဆော့က

တံခါးဝမှာ ရောက်နေတဲ့ ဂျီမင်းကို မြင်သွားသည် ။

" ဂျီမင်း ?! မင်းက အဲ့ဒီမှာ ဘာလုပ်နေတာလဲ ? "

ဟိုဆော့က ဂျီမင်း နာမည်ကို ခေါ်ကာ ဂျီမင်း အနား

ကို ရောက်လာတော့ ဂျောင်ကုကလည်း ဂျီမင်းကို

ရုတ်တရက် လှမ်းကြည့်သည် ။ ပြုံးပြမယ် ကြံကာရှိ

သေး ဂျောင်ကုက ချက်ချင်းပဲ ဆတ်ခနဲ ခေါင်းကို

ပြန်လှည့်သွားသည် ။ ထို့နောက် အကကိုသာ ပြန်

အာရုံထားကာ လေ့ကျင့်နေသည် ။

ဂျီမင်း အကြည့်တွေမှာ ဂျောင်ကုဆီကနေ မလွှဲနိုင် ။

" ဘာကြည့်နေတာလဲ ? ဘာလုပ်နေတာလဲ မေးနေ

တာကို "

ဂျီမင်းက ဟိုဆော့ မေးတာကို မကြား ။

" ဂျီမင်းရေ ဂျီမင်းရေ !!! "

ဟိုဆော့က ဂျီမင်း မျက်နှာ ရှေ့မှာ လက်ပြတော့မှ

ဂျီမင်းက သတိကပ်သည် ။

" ဟမ် ! "

" အမလေး ဘာတွေများ ဒီလောက် စိတ်ဝင်စားနေရ

တာလဲ ? ငါပြောတာလည်း မကြားဘူး "

" ဘာမှ စိတ်မဝင်စားပါဘူး ။ ဘာပြောလိုက်တာ

လဲ ? "

ဂျီမင်းက သူခိုးလူမိသလို ပြာပြာသလဲ ပြန်မေး

သည် ။

" မင်း ဒီမှာ ဘာလုပ်နေတာလဲလို့လေ ! "

" အာ ... အဲ့တာ အစ်ကို့ကို ပြန်ဖို့လာခေါ်တာလေ "

" အော် ဒီတစ်ရက် နှစ်ရက်တော့ သည်းခံပေးကွာ ။

ငါ လေ့ကျင့် ရဦးမယ် "

" လေ့ကျင့်ဦးမယ် ? အခု ခဏလေး ကြည့်လိုက်တာ

နဲ့တောင် လုံးဝ Perfect ဖြစ်နေပြီကို "

" အချင်းချင်းတွေကို လာမြှောက်နေတာလား ။

တော်ပြီ !! "

" တကယ်ပါဆို !!! "

ဂျီမင်းက ရီကာ ဟိုဆော့ကို ပြောလိုက်တော့ နှစ်

ယောက်သား တူတူ ရီဖြစ်ကြသည် ။

ဂျောင်ကုက ကနေရင်းက ဂျီမင်းဆီ မျက်လုံးဝှေ့ကာ

တစ်ချက်ကြည့်လိုက်တော့ Sweater လက်ရှည်

လေးကို လက်ဖမိုးအုပ်အောင်ဝတ်ထားပြီး ဆံပင်

တွေက ပျော့စင်းကာ ဝဲကျနေသည် ။

ရီနေတော့လည်း လက်ဖမိုးထိ ဖုံးနေတဲ့ Sweater

လေးနဲ့ မျက်နှာကို အုပ်ထားကာ မျက်လုံးတွေဟာ

မှိတ်ကျသွားပြန်သည် ။

" မူကြို ကလေးလား ဘာလား ? "

ဂျောင်ကုက ခပ်တိုးတိုးပင် ရေရွတ်လိုက်မိသည် ။

" ခဏလေး ။ USB တစ်ခုယူသွားပေး ။ အဲ့တာကို

ငါ့အခန်းထဲမှာ ထားထားပေး ။ တောင်းဆိုမယ်နော် "

ဟိုဆော့ပြောတာကို ဂျီမင်းက ခေါင်းကို ခပ်ဆတ်

ဆတ် ညိတ်လိုက်သည် ။

ဟိုဆော့ က အခန်းထောင့်မှာ ထောင်ထားတဲ့ သူရဲ့

လွယ်အိတ်လေးထဲက USB သေးသေးလေးကို

ကောက်ရိုးပုံထဲ အပ်ပျောက်ရှာသလို ရှာနေသည် ။

ဟိုဆော့ကို သတိမထားမိတဲ့ ဂျီမင်း မျက်လုံးတွေနဲ့

စိတ်တွေက ဂျောင်ကု ဆိုတဲ့ ကောင်လေးဆီပေါ်မှာ

သက်ရောက်နေသည် ။

ဂျီမင်း တစ်ယောက်လုံး ရပ်နေတာတောင် သူ့အာရုံနဲ့

သူ သူအလုပ်ကိုသာ အာရုံထားနေသည် ။

သူ ကနေတဲ့အချိန်ဟာ ဆွဲဆောင်မှု အရှိဆုံးလို့ ဆို

ကြပေမယ့် တစ်ခြား ဘယ်ချိန်ဖြစ်ဖြစ် ဆွဲဆောင်မှု

အားပြင်းပြီး အန္တာရယ်များတဲ့ ယောကျာ်းပါပဲ ။

" တွေ့ပြီကွ ဟဟ !! "

ဟိုဆော့က USB တွေ့တာကို အကျယ်ကြီး အော်

လိုက်တော့ ဆွဲဆောင်မှုလေးကို ငေးမောနေတဲ့ ဂျီ

မင်း အတွေးတွေ ပျောက်ကုန်သည် ။

" ဒီ အရူးအစ်ကိုကတော့ ... "

" ဟမ် ဘာပြောလိုက်တာလဲ ? "

ဟိုဆော့က ဂျီမင်းဆီကို USB လာပေးရင်း မေး

နေသည် ။

" ဘာမှ မဟုတ်ဘူး အစ်ကို ။ ဟို ဒီ USB က အစ်ကို့

အခန်းရဲ့ ဘယ်နားကိုထား ... ထား ... "

" အစ်ကို ! "

အသံခပ်မြင့်မြင့်နဲ့ ဂျောင်ကုက ဟိုဆော့ကို ခေါ်

လိုက်သည် ။ ဒါကြောင့်ပဲ ဂျီမင်း စကားသံဟာ

ပြောလက်စကနေ တိမ်ဝင်သွားသည် ။

" ခုနက Second Chorus မှာ ခြေထောက် နည်းနည်း

မှားနေတာလား ။ ကျွန်တော်မှားတာလား ။ "

ဂျီမင်းနဲ့ စကားပြောနေမှန်းသိသည် ။ သို့သော် သူ့

အလုပ် ကိစ္စကိုသာ အဓိက အရေးပေးပြီး ပြော

တတ်သူ လည်းဖြစ်သည် ။

" အာ ... အဲ့ဒါက ခြေထောက်က ညာဘက် အရင်ရှေ့

ချ ပြီးရင် ဘယ်ဘက် ရှေ့ချ ။ ညာ slide ပြန်ဆွဲ ချိန်

လက်နှစ်ဖက်က Roll ဟုတ်တယ်မလား "

လူမှုရေး မသိတတ်တဲ့ ထိုကောင်လေးကို ဂျီမင်း

စိတ်မဆိုးပါ ။ စကားပြောနေတာကို ဖြတ်ပြီး အလုပ်

အကြောင်းကို ဖြတ်ပြောတာလည်း စိတ်မဆိုးမိပါ ။

ဒါဟာ ပြိုင်ပွဲအတွက်မလား အရေးကြီးတယ်လေ ။

အခုပဲဖြစ်ဖြစ် ချက်ချင်း မေးရမှာပေါ့ ။

" ဟင့်အင်း အဲ့မှာ လွဲသွားတာ အဲ့လို မဟုတ်ဘူး ။

ညာဘယ် ညာ ပြီးရင် ညာဘက်က ပြန်ပြီး slide ။

အဲ့မှာ Beat တစ်ချက်လွတ်သွားတာ အစ်ကိုက "

" အာ ... ငါ အမှတ်မှားနေတာပဲ ။ ဒါဆို TapTap

Tap ...(Slide) Roll မဟုတ်ဘဲ TapTapTap Tap ...

(Slide) Roll ပေါ့ "