ကျွန်တော့် နာမည်က ပတ်ဂျီမင်းပေါ့ ။

ဘူဆန်ကနေ ဆိုးလ် မြို့ကို ပထမဆုံး မယောင်

မလည်နဲ့ ရောက်လာခဲ့ပြီး မြင်မြင်သမျှ ထူးဆန်းနေ

ခဲ့တာ ။ အဓိက ရယ်ရွယ်ချက်ကတော့ အက ကို

ကျွမ်းကျွမ်းကျင်ကျင် သင်ယူချင်နေတဲ့ ရည်မှန်း

ချက်လေး တစ်ခုတည်းပါပဲ ။

အက နဲ့ပတ်သက်ပြီး ကျွန်တော့် ရည်မှန်းချက်တွေ

က အရမ်း ကြီးမားလွန်းနေခဲ့တာလေ ။ ကျွန်တော်

ဆိုးလ် ကိုရောက်လာတဲ့ အကြောင်းရင်းကလည်း

အဲ့တာကြောင့်ပဲပေါ့ ။

" ဟေး ! "

ခပ်လှမ်းလှမ်းကနေ နှုတ်ဆက်သည် ။

" ဟာ ! အစ်ကို ဟိုဆော့ ... "

ကျွန်တော့် ဘဝ ဇာတ်လမ်းထဲ ပါလာတဲ့ ဒီအစ်ကိုနဲ့

လည်း မိတ်ဆက်ပေးရဦးမယ် ။

အစ်ကို ဟိုဆော့ ဆိုတာက ကျွန်တော်နဲ့ အွန်လိုင်း

SNS ပေါ်က ခင်မင်မိခဲ့တဲ့ သူငယ်ချင်းပေါ့ ။

" အစ်ကို ဟိုဆော့.. ဒီမှာ ကျွန်တော် !!! "

အကြောင်းအရာတွေက တိုက်ဆိုင်ချင်တော့ ဟို

ဆော့ ကလည်း အကသမား တစ်ယောက်ဖြစ်နေခဲ့

သည် ။ ဒါကြောင့်ပဲ ဂျီမင်းရဲ့ အကနဲ့ပတ်သက်တဲ့

အိပ်မက်တွေက ပိုပြီးတက်ကြွလာခဲ့တာ ။

ဒီလိုနဲ့ ကြာလာတော့ ဟိုဆော့နဲ့ အရမ်း ရင်းနှီးခဲ့ပြီး

သူ့အကူအညီနဲ့ပဲ ဆိုးလ်မြို့ကို ရောက်လာနိုင်ခဲ့

သည် ။

" မင်းက ထင်ထားတာထက် ကြိုရောက်နေတာပဲ ။

ငါ စောထွက်လာလို့သာပေါ့ ... "

" အစ်ကို ... ကျွန်တော့်ကို ခေါ်သွားတော့လေ "

" ဟမ် ! "

ဟိုဆော့က စိတ်လှုပ်ရှားလို့ ခြေတကြွကြွ ဖြစ်နေတဲ့

ဂျီမင်းကို ကြောင်ကြည့်နေသည် ။

" ဘယ်လဲ ? အကသင်တန်းကိုလား ? "

" အင်းလေ အစ်ကိုရ ! "

ဂျီမင်းက လက်ထဲက အိတ်ကို အောက်ကို ပစ်ချကာ

ဟိုဆော့ကို ခပ်စွာစွာ ပြောလိုက်သည် ။

" ဟာ တက်ကြွလှချည်လား နေပါဦး ။ ကဲ ... !!

အထုပ်လေး ပြန်ဆွဲလိုက် ။ ဒီနေ့တော့ ငါ့အိမ်မှာပဲ

နားပါဦးကွာ ။ နက်ဖန်မှ ... မှ ... "

" ကျွန်တော်က ဖြစ်နိုင်ရင် အခုပဲသွားချင် ...

ချင် ... "

ဂျီမင်းက မျက်နှာကို အောက်ချလျက် ဝမ်းနည်းစွာ

ပြောနေသည် ။

" အော် အေးပါကွာ မင်းကလည်း !! ဒီတစ်ညပဲ

စောင့်ရမှာပါ ။ တအားတွေကို စိတ်အားထက်သန်

နေတော့တာပဲ ... "

" အစ်ကို လည်း သိတယ်မလား ? အက က ကျွန်

တော့် အိပ်မက် ၊ ကျွန်တော့်မျှော်လင့်ချက် ။ အခု

ကျွန်တော့် အိပ်မက်တွေ ဖြစ်လာတော့မှာမလား ?

စိတ်အားထက်သန်တာပေါ့ ! "

ဖြစ်ချင်တဲ့ အလုပ်လေး ဇောက်ချလုပ်ရမယ့် ခံစား

ချက်က ဘာနဲ့မှ လဲဖယ်လို့မရ ။

" ဟုတ်ပါပြီကွာ ။ ကဲ ... လာ !! ငါ့ကားက

Workshop ပို့ထားရလို့ ငါတို့ ဒီက ပဲ Taxi

ငှားပြီး ဒိုးကြတာပေါ့ ။ ငါ့အိမ်မှာပဲ ကောင်း

ကောင်း အနားယူ ။ မနက်ဖြန် ငါသေချာပေါက်

ခေါ်သွားမယ် ဟုတ်ပြီလား ? "

ပါးမို့မို့လေး နှစ်ဖက်မို့တက်သွားအောင် ဂျီမင်းက

ပြုံးလိုက်တော့ မျက်လုံးလေးတွေက မှိတ်သွား

သည် ။

ထို့နောက် ဟိုဆော့နဲ့ ဂျီမင်း နှစ်ယောက် အထုပ်တွေ

ဆွဲကာ Taxi တားပြီး ကားပေါ်တက်လိုက်ကြသည် ။

//

ဟိုဆော့ အိမ်မှာ နေရထိုင်ရတော့ အဆင်ပြေလှ

သည် ။ ဘာမဆိုလည်း လိုအပ်တာ အကုန် ဟို

ဆော့က စီစဥ်ကာ အကုန် လုပ်ပေးသည် ။

ဟိုဆော့ အကြောင်း အကျယ်တဝင့် ဆိုရလျှင်

ခုချိန်မှာ အက ပြိုင်ပွဲတွေ ဝင်ရင်းဆုတွေ တစ်ခု

ပြီး တစ်ခု ရထားတဲ့ အကသမား ဆိုရင်လည်း

မမှား ။ ဒါကြောင့် ဂျီမင်း အတွက် အားကျစရာ

လည်း ကောင်းပြီး လေးစားစရာလည်း ကောင်း

သည် ။

" အစ်ကို ! ကျွန်တော် တကယ်တော့ မနက်ဖြန်

အတွက် မစောင့်နိုင်တော့ဘူး သိလား ? "

ဟိုဆော့နဲ့ ဂျီမင်းက နံရံ မျက်နှာကြပ်ကို မျက်

နှာမူ ကြည့်နေလျက် ရှိသည် ။

" မောင်မင်းကြီးသားတို့ တက်ကြွပြီဆို တားမရဘူး ။

မိန်းမများယူမိလို့ မင်း ခုလို တက်ကြွပြီဆိုလို့က

တော့ကွာ ... "

" အစ်ကို !!!! "

ဟိုဆော့က တခစ်ခစ်နဲ့ ဂျီမင်းကို စနေသည် ။

" အော် ငါပြောတာက အရမ်းတွေ ချစ်ပြတော့မှာလို့

ပြောပါတယ် ။ ဒါနဲ့ မင်းအရမ်းတက်ကြွနေတာဆို

တော့ မင်း ပိုတက်ကြွသွားအောင် ငါပြောပြဦးမယ် ။

ငါတို့ သင်တန်းမှာက အကတော်ကြတဲ့ ဆရာတွေ

အများကြီးရှိတာ ။ မင်းကို ပြောဖူးတယ်မလား ။

ပြိုင်ပွဲ ဝင်ပြိုင်တိုင်း မနိုင်တာလည်း မရှိဘူးဆို

တာ ။ "

" အင်း ... အဲ့အကြောင်းက ဘယ်ချိန်နားထောင်

နားထောင် ကျွန်တော့်ကို ရင်ခုန်စေတာဗျ "

ဟိုဆော့က ပြောပြပြီးသား အကြောင်းအရာကို ပြော

ပြနေတာ ပေမယ့်လည်း ဂျီမင်းက ရင်ဘတ်ကို လက်

နဲ့ ဖိထားကာ သက်ပြင်းချမိသည် ။

" ပြီးတော့နော် ! နောက်တစ်ခုကလေ ဟဲဟဲ ...

အကုန် ချောကြတာ ။ ငါတို့ သင်တန်းက ဆရာတိုင်း

က ချောကြတယ် ။ ငါက အစ ချောတာလေ ကြည့်

ပါလား ? "

ဟိုဆော့က ခပ်တည်တည်နဲ့ မျက်နှာချီကာ ကြွားနေ

တော့သည် ။

" လုပ်ပြီ !! "

ဂျီမင်းက ဟိုဆော့ကို ကြည့်လိုက်ပြီး ရီလိုက်သည် ။

" အဲ့တာကြောင့်မို့လား မသိဘူးကွ ။ ငါတို့ သင်တန်း

က နာမည်ကြီးနေတာ ။ ဆရာတွေက တော်တာ

လည်း သေချာပေါက် ပါတာပေါ့ ။ တစ်ခုခုဆို ဒီသင်

တန်း အကယ်ဒမီ နာမည်နဲ့ ဆုတွေရတာ ဆိုတော့

နည်းနည်း နာမည်ကြီးနေတာနေမယ် "

" နည်းနည်း နာမည်ကြီးတာတဲ့လား ? အများကြီး

နာမည်ကြီးတာ ။ ကျွန်တော် Online မှာ ရှာကြည့်

လိုက်ရင် လုံးဝ အစ်ကိုတို့ Class ပဲ ကျလာတာ ။

တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် ကျွန်တော်ကလည်း အစ်ကိုနဲ့မှ

သူငယ်ချင်း လာဖြစ်နေတယ် ။ ကျွန်တော် တကယ်

ကံကောင်းတာပဲ "

" ဘာလဲ ? ရုတ်တရက်ကြီး မြှောက်နေပါလား ? "

" တကယ်ပါဆို !! ကျွန်တော်လေ အစ်ကို့ကို လေး

လည်းလေးစားတယ် အားလဲကျတယ် သိလား ! "

" တော်ပါပြီ အဲ့လိုကြီး ပြောမနေနဲ့ ။ မင်းဆီမှာ

တကယ်ဖြစ်နိုင်တဲ့ အရည်အသွေးရော စိတ်ဓာတ်

ရော ရှိနေတာ မြင်ရတာမို့ ငါတို့ ခုလို ခင်လာကြ

တာပေါ့ "

ဂျီမင်းက ဟိုဆော့ စကားကြောင့် Stage ပေါ်မှာ

အောင်အောင်မြင်မြင်နဲ့ ကနေမယ့် ကိုယ့်ကိုကိုယ်

မြင်ယောင်နေကာ ပြုံးမိလိုက်သည် ။

" ဒါနဲ့ အစ်ကိုတို့ သင်တန်းက ဆရာတွေ ချောတာ

ထက် ကျွန်တော်က မိန်းကလေးတွေပဲ သိချင်တာ ။

ကောင်မလေး လှလှလေးတွေ သင်တန်းကို လာ

တယ်မလား ? ဟီးဟီး ... "

ဂျီမင်းက မျက်ခုံးကို ပင့်ပြလျက် စ, နေတော့ ဟို

ဆော့က ရီလိုက်သည် ။

" ဟားဟား ... ပတ်ဂျီမင်း ပြီးမှ ငါတို့ သင်တန်းက

ဆရာတွေကို ကြိုက်ပါတယ် ဆိုလို့ကတော့ ရီမှာ

နော် ! "

" ဟာ အဲ့လိုဖြစ်စရာလား ? ကျွန်တော်က ကျွန်

တော့်ကိုယ်ကျွန်တော် အကြိုက်ဆုံးပါနော် !!! "

" အေးပါ အေးပါ ဟင်းဟင်း !! "

ဟိုဆော့က မဲ့ကာရွဲ့ကာ အမူအရာနဲ့ လုပ်နေတော့

ဂျီမင်းက ကြောင်ကြည့်နေလိုက်သည် ။

" ဘာလဲ အဲ့မျက်နှာက ... ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကျွန်တော်

ကတော့ အဲ့ဒါတွေထက် အရမ်း အောင်မြင်တဲ့ အက

သမား တစ်ယောက် ဖြစ်ချင်တာ ။ တလက်လက်

တောက်ပနေတဲ့ Stage ပေါ်မှာ ကျွန်တော် ကနေတာ

ကို လူတွေက လက်ခုပ်တီးကြမယ် ။ အားပေးကြ

မယ် ။ ကျွန်တော်က လူတွေကို အကနဲ့ နှစ်သိမ့်ပေး

နိုင်မယ် ။ အဲ့လိုမျိုးပေါ့ ... ။ ကျွန်တော်ကလေ ...

လေ ... "

ဂျီမင်း ဘေးလှည့်ကြည့်လိုက်တော့ ဟိုဆော့က

အိပ်ပျော်နေသည် ။

" ဟ ! ဂျောင်ဟိုဆော့ ... ဒီအစ်ကိုကတော့ဘာလဲ

မသိဘူးကွာ !!! ငါက ဒီလောက်ပြောပြနေတာကို ! "

ဟိုဆော့ အိပ်ပျော်သွားပေမယ့်လည်း ဂျီမင်းက

မအိပ်နိုင်သေး ။

" ငါ ရင်တွေတုန်လိုက်တာ ! "

မနက်ဖြန်သာရောက်ရင် .... ။

" ဟူး ... မြန်မြန်အိပ်ရမယ် ။ မနက်ဖြန် မြန်မြန်

ရောက်ပါစေ ... "

//

" အစ်ကိုဟိုဆော့ !!!! မြန်မြန်လာ ကျွန်တော်က

ပြီးနေပြီ !! "

ဂျီမင်းက အိမ်ရှေ့ခန်းကနေ ဟိုဆော့ကို အော်

ခေါ်နေသည် ။

" မင်းကကွာ !! အရမ်းကိုမြန်တာပဲ စောသေး

တယ်လေကွ ... "

" စောစောဗျာ !! သွားရအောင် အခု ... "

" အေးပါကွာ ဟုတ်ပါပြီ ! "

ဂျီမင်းက ဟိုဆော့ကို ဆွဲခေါ်လာပြီး ဟိုဆော့က

နောက်ကနေ ပါလာခဲ့ရသည် ။

Taxi ပေါ်မှာ နှစ်ယောက် အတူတူ အနောက်ခုံက

ထိုင်ရင်းလိုက်လာကြသည် ။

ဂျီမင်းကတော့ လမ်းတစ်လျှောက်လုံး ပျော်ရွှင်

တက်ကြွနေလိုက်တာ ဘေးလူ သတိထားမိတဲ့

အထိပင် ။

" အဲ့လောက် ပျော်လား ? "

ဟိုဆော့က ဂျီမင်းကို ကြည့်လျက် ရီသည် ။

" ဒါပေါ့ အရမ်း အရမ်း .... "

မျက်နှာပြင်ကို ဖြတ်တိုက်သွားတဲ့ လေနုအေးလေး

တွေက မနက်ခင်းကို လန်းဆန်းစေသလိုပင် ။

ဂျီမင်းက မျက်လုံးမှိတ်ကာ ထိုလေထုကို တစ်ဝရှူ

လိုက်သည် ။

" ဝါး ... အကောင်းဆုံးပဲ ! "

" ဟေ့ကောင် ရှေ့မှာ ရောက်ပြီ "

ဟိုဆော့ စကားကြောင့် ဂျီမင်းက လန့်သွားသည် ။

" ရောက်တောင် ရောက်ပြီလား ? "

လူက ရင်တွေလဲခုန် စိတ်ကလည်း လှုပ်ရှားနဲ့ ခံစား

ချက် မျိုးစုံနေသည် ။

" ဆင်းလေ ဂျီမင်း ... "

ဟိုဆော့က အရင်ဆင်းနှင့်ပြီး ဂျီမင်းကို ခေါ်သည် ။

" ရင်တုန်လိုက်တာ ... "

" လာပါကွ မင်းကလည်း ... "

ဂျီမင်းက ဖြည်းဖြည်းချင်း ကားပေါ်က ဆင်းလိုက်

သည် ။ ရှေ့မှာ မြင်တွေ့လိုက်ရတာက ဖန်သားပြင်

ပေါ်ကပဲ မြင်ဖူးသည့် သင်တန်းကျောင်းကြီး ။

" ဟာ ... နမ်ဂျွန် !!! "

ဟိုဆော့က တက်တက်ကြွကြွနဲ့ ရှေ့က လာနေသူ

အမျိုးသားဆီ ရောက်သွားကာ လက်ချင်းရိုက်ပြီး

ပုခုံးချင်း တိုက်လိုက်ကြသည် ။

နမ်ဂျွန် ဆိုသည့် အမျိုးသားမှာ အရပ်ရှည်ရှည်

ဒေါင်ကကောင်းကောင်းဖြင့် ခန့်ထည်သည့် မျက်

နှာ အနေအထား ရှိသည် ။

" ရောက်လာပြီလား ? စောသားပဲ ဒီနေ့ !!! ဒါနဲ့ သား

ကြီး !! ဒါကဘယ်သူတုန်း ? "

နမ်ဂျွန်က ဂျီမင်းကို မေးငေါ့ပြရင်း ဟိုဆော့ကို မေး

လိုက်သည် ။

" အာ ... ဒါက ငါ့ သူငယ်ချင်းပဲ ဆိုပါတော့ ။ အတို

ချုပ် ပြောရရင် SNS ပေါ်က ခင်ကြတာ ။ နာမည်က

တော့ ဂျီမင်း ... ပတ်ဂျီမင်းတဲ့ ။ အကအရမ်း ဝါသ

နာပါတာ ။ ဘူဆန်ကနေတောင် ဒီထိရောက်လာ

တာ ။ သူ ဝါသနာပါချက်က စာဖွဲ့လို့တောင် မကုန်

ဘူး ငါ့ကောင်ရေ !! "

" ဒီလောက်ဆို ပေါက်ပြီ ။ မင်းခေါ်လာမှတော့ သာ

မန် မဟုတ်တာ သိပါတယ် ။ ဟုတ်တယ်မလား

ဂျီမင်း "

နမ်ဂျွန်က ဂျီမင်းကို ကြည့်ကာ တရင်းတနှီး ပြော

လိုက်သည် ။

ဖော်ဖော်ရွေရွေရှိသော နမ်ဂျွန် ဆိုသူကြောင့် ဂျီမင်း

က နေရမခက်တာတော့ အမှန် ။

" ဂျီမင်း ... ဒါက ဒီ Dance Class ရဲ့ Founder ပဲ ဆို

ပါတော့ ။ ဒီက Dance Teacher ဆိုလည်း ဟုတ်

တယ် ။ ပုံစံက ကြည့်တာနဲ့ ဖော်ရွေမယ် ဆိုတာ သိ

သာနေတယ် မလား ? "

ဟိုဆော့က ပြုံးရီနေပြီး နမ်ဂျွန့်အကြောင်းကို ပြောပြ

နေသည် ။

" Aish .. လာမြှောက်မနေနဲ့ ။ မင်း ငါပြောထားတဲ့

သီချင်းကို Choreography လုပ်ပြီး ပြိုင်ရမှာက

ပြိုင်ရမှာပဲ ။ "

" မင်းက ငါ့ကို ခေါင်းစားပြီကွာ !!! "

သူတို့တွေ အချင်းချင်း ပြောနေ ရီနေကြပုံကို ဂျီမင်း

က သဘောကျစွာ ကြည့်နေမိလိုက်သည် ။ တကယ့်

အနုပညာ သမားတွေလို ခံစားမိသည်ကိုး ။

" ဂျီမင်း ... လာ ... ဒီနေ့အတန်းရှိတယ် ဝင်တက်

လိုက် ။ ဟိုဆော့ မင်းလဲဝင်တက် ။ ဒီတစ်ခေါက်

ပြိုင်ရမယ့် ပြိုင်ပွဲမှာ ပါတဲ့ အကွက် တွေက သူက

ပို အဆင်ပြေတယ်မလား ။ "

သူ ။ သူဆိုတာ ဘယ်သူလဲတော့ မသိပေမယ့်

အမည်မသိ ရုပ်မမြင်ရခင်မှာပင် စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းနေသည် ။

" အင်း ... ငါ ဒီပြိုင်ပွဲအတွက် သူ့ဆီက အကူအညီ

တောင်းရမှာ အများကြီးပဲ ... "

ပြိုင်ပွဲဆိုတာကြောင့် ဟိုဆော့က ပြောဖူးသည့်

စကားကို ဂျီမင်းက ပြန်အမှတ်ရသွားသည် ။

" ငါတို့ Class အတွက် ပြိုင်ပွဲက ပုံမှန် နှစ်လ တစ်ခါ

ရှိနေကျလေ ။ သဘောကတော့ နာမည်ကြီးတဲ့ Dance class တစ်ခုက တော်တဲ့ အကသမားတွေက

စီစဥ်လိုက်တဲ့ပြိုင်ပွဲ တစ်ခုကို ဝင်ပြိုင်ကြတာ ။

အကျိုးအမြတ်ကတော့ နိုင်ရင် သွားပြိုင်တဲ့သူရော

အဲ့သူရဲ့ Dance class ကရော နာမည်ကြီးတယ် ။

နာမည်ရတယ်လေ ။ Survival Show တွေလိုပါပဲ ။

နည်းနည်းတော့ မတူဘူးပေါ့ ။ "

သေချာပေါက် ပြိုင်ပွဲဆိုတာ ဟိုဆော့ ပြောဖူးတဲ့

အကြောင်းအရာပဲ ဖြစ်မည် ။

ဟိုဆော့ကတော့ ပြိုင်တိုင်း မရတဲ့အခေါက် မရှိလို့

Class ရဲ့ သင်တန်းသားကနေ Choreographer

ဖြစ်လာသည် အထိပါပဲ ။

ဂျီမင်းက ကံကောင်းလွန်းလှသည့် ဒီအခွင့်အရေး

လေးကို ဟိုဆော့နဲ့မှ ရခဲ့တာမို့ ပြန်တွေးတိုင်း ပျော်ရ

ပြန်သည် ။

//

အကအခန်းထဲ ကိုယ်စီ ကိုယ်စီ နေရာယူ ထိုင်နေကြ

ပြီး ' သူ 'ဆိုသည့် ဆရာကတော့ ရောက်မလာသေး ။

" အစ်ကို ဟိုဆော့! အစ်ကို တို့ရဲ့ ဆရာဆိုတာက

ဘယ်တော့လာမှာလဲ ? "

" အော် လာမှာပေ့ါကွ ။ သူက ဒီနေ့မှ နောက်ကျတာ ။

အဲ့တာ သွားစရာ ရှိလို့နေမှာ ။ နောက်မို့ဆို တိကျသ

လား မမေးနဲ့ စက္ကန့်တောင် မစွန်းဖူးဘူး ။ ကွက်တိ

ရောက်လာလိမ့်မယ် ။ မင်းသာ နောက်မကျနဲ့ ... "

" လုံးဝပဲ ။ ကျွန်တော်ကလေ အမြဲအချိန်တိကျ ..

ကျ ... "

" ဟော ... ပြောရင်းနဲ့ ရောက်လာပြီ "

ဟိုဆော့က ဝင်ပေါက်ကို ကြည့်လိုက်ကာ ပြောလိုက်

သောကြောင့် ဂျီမင်းက လှည့်ကြည့်လိုက်မိသည် ။

ထိုသူက Hoodie အနက်ရောင်ကို ခေါင်းအုပ်သည်

အထိ ခပ်စိုက်စိုက် အုပ်ထားပြီး ကျောပိုးအိတ်ကို

လည်း တစ်ဖက်ပဲ လွယ်ထားကာ ဖြေးဖြေးချင်း

လမ်းလျှောက်လာသည် ။ ရှည်လျားတဲ့ လက်ချောင်းတွေက တပ်ထားတဲ့ နားကြပ်တွေကို တစ်ဖက်စီ

ဖြုတ်နေရင်း Hoodie ခေါင်းစွပ်ကို ဆွဲချွတ်လိုက်

သည် ။ ဖြူဖွေးနေတဲ့ အသားအရေနှင့် လိုက်ဖက်

လွန်းလှပြီး အရပ်မြင့်မြင့် ဒေါင်ကောင်းကောင်းနဲ့

ကြည့်ကောင်းလွန်းသည် ။

" အာ ... အစ်ကို ဟိုဆော့ ပြောတဲ့ ချောတယ်ဆို

တာ ဒီလိုမျိုးကို ... "

ဂျီမင်းက ခပ်တိုးတိုး ရေရွတ်မိတော့ ဟိုဆော့က

ပုခုံးကို လာတိုက်သည် ။

" ဟေ့ကောင် ဘာတွေ ရေရွတ်ပြီး ပြူးကြည့်နေတာ

လဲ ? ရောက်လာပြီလေ ။ အဆင်သင့် မလုပ်ထားဘူး

လား ? ရေဘူးနဲ့ သဘက် ကြိုယူထား ။ ပြီးရင် ဒီမှာပဲ

ရပ်နေ ။ သူက အလယ်မှာနေပြီး သင်ပေးလိမ့်မယ် "

ဟိုဆော့ ပြောတာနဲ့ ဂျီမင်းက လွယ်အိတ်ထဲက ရေ

ဘူးနဲ့ သဘက်ကို ထုတ်နေတုန်း သူ့ဆီကို အကြည့်

ရောက်သွားမိပြန်သည် ။

မကြည့်ဘဲနဲ့ မနေနိုင်လောက်အောင် ပြည့်စုံနေသည့်

သူက ဂျီမင်းကို ညို့ယူထားသလိုပင် ။

သူက Phone ကို Box က ကြိုးနဲ့ချိတ်ကာ သီချင်း

ဖွင့်ဖို့ သီချင်းတစ်ခုခုကို ရွေးနေသည် ။ ဖုန်း screen

ပေါ်မှာ သူ့လက်ချောင်းကလေးတွေ ပြေးလွှားနေ

သည်မှာ လှပလွန်းတာထက်ကို ပိုပြန်သည် ။

" အစ်ကို ဟိုဆော့ ! "

သူက ဖုန်းကိုကြည့်ရင်း မျက်နှာကိုလည်း ဟိုဆော့

ဘက် မလှည့်ဘဲ နာမည်ကို ခေါ်လိုက်သည် ။

အသံကလည်း မာထန်နေလိုက်တာ စိတ်ဝင်စားစရာ

အချက် ဖြစ်နေပြန်သည် ။

" အင်း ... ဂျွန်ဂျောင်ကု ! ပြော ... "

ဂျွန်ဂျောင်ကုတဲ့လား ။ သူ့နာမည်က ဂျောင်ကုပေါ့ ။

" နောက်တစ်ပတ်ထဲ ပြိုင်ပွဲရှိတာ သိတယ်မလား ။

ဒီကြားထဲ ဒီကို ပုံမှန်လာပါ ။ အစ်ကိုနဲ့ ကျွန်တော်

တူတူ Collab လုပ်ပြီး ပြိုင်ကြမှာမို့ ... "

" ရုတ်တရက်ကြီး Collab လား ? ငါက မင်းမပါဘဲ

ငါပဲလို့ ထင်နေတာ "

ဂျောင်ကုနဲ့ ဟိုဆော့ စကားပြောနေသည်ကို ဂျီမင်း

က မျက်တောင်မျှပင်မခတ် သေချာစိုက်ကြည့်နေ

သော်လည်း ဂျောင်ကု မျက်နှာပေါ်မှာ ရယ်လာသည်

ပြုံးလာသည် ဆိုတာကို မတွေ့လိုက်ရ ။

မရယ်ပါ ။ မပြုံးပါ ။ စကားကိုလည်း တိုးတိုးနှင့်

ခပ်နိမ့်နိမ့်ပြောသည် ။ အဲ့တာကပင် ဆွဲဆောင်မှု ရှိ

နေခြင်းပင် ။

" ဘာလဲ ? ကျွန်တော်နဲ့ အတူ မပြိုင်ချင်လို့လား ? "

" ဖြစ်စရာလား ? မင်းပါလို့ ငါစိတ်အေးတာ ။

မဟုတ်ရင် ငါ့ကို နမ်ဂျွန်က ပွားနေတာ "

ဂျောင်ကုက သီချင်းကို ဆက်ရွေးနေပြီး စကားစကို

ဖြတ်လိုက်သည် ။

ဟိုဆော့က ဂျီမင်းနားကို ရောက်လာတော့ ဂျီမင်းက

ဟိုဆော့ နားကို အသာကပ်ကာ ခပ်တိုးတိုးလေးပြော

လိုက်သည် ။

" အစ်ကို ! အစ်ကို့ ဆရာကလဲ မျက်နှာက တည်

လိုက်တာ ! ကျွန်တော်က ဒီနေ့မှ အသစ်နော် ...

ကြည့်ကြပ်လည်း လုပ်ပါဦး .... "

" အော် ဘာမှ မဖြစ်နဲ့ ။ သူက သဘောကောင်းပါ

တယ် ။ မင်း ကြည့်နေလိုက် ... "

" ဟင်... သဘောကောင်းတာကလည်း လန့်စရာ ... "

" အဲ့တာ မင်းနဲ့ မရင်းနှီးသေးတော့ မင်းစိတ်က သူ

အနေတည်တာလို့ ထင်နေတာပါကွ ။ ကြည့်လိုက်ပါဆို .... "

ရုတ်တရက် ဂျောင်ကုက လက်ခုပ်ကို နှစ်ချက်သုံး

ချက်တီးလိုက်တော့ တစ်ခန်းလုံးဟာ အပ်ကျသံ

မကြားရအောင် တိတ်ဆိတ်သွားသည် ။

" စမယ် ။ ဒီနေ့တော့ Latest ဖြစ်တဲ့ သီချင်းနဲ့ပဲ သွား

ရအောင် ။ အသစ်လည်း ရောက်နေတာဆိုတော့ လူ

တိုင်းသိတဲ့ သီချင်းပေါ့ "

ဂျီမင်းက အနည်းငယ် အံ့သြမိသွားသည် ။

တစ်ချက်တောင် လှည့်မကြည့်ပေမယ့် ဂျီမင်းရောက်

နေတယ် ဆိုတာကို ဂျောင်ကုက သိနေခြင်းပင် ။

ဟိုဆော့က ဂျီမင်း ပုခုံးကို ဖက်လိုက်ကာ ဂျောင်ကု

ကို လှမ်းပြောလိုက်သည် ။

" ဂျွန်ဂျောင်ကု .. ဒါ ငါ့သူငယ်ချင်း ပတ်ဂျီမင်းတဲ့ "

" အင်း "

အင်း တစ်လုံးပဲ ပြောကာ မိတ်မဆက်ရသေးခင်မှာပဲ

အခြေအနေက ပြီးသွားသည် ။ သင်တန်းကျောင်း

တစ်ခုတည်းမှာပဲတောင် အစ်ကိုနမ်ဂျွန်နဲ့ ကွာခြား

နေသည် ။

" ဂျီမင်းပါ ... မျိုးရိုးက ပတ်လေ .... ပတ်ဂျီမင်း "

ဂျီမင်းက ဂျောင်ကုကို ကိုယ့်ဘာသာ နှုတ်ဆက်

လိုက်သည် ။

" အာ ... အင်း ... "

ထပ်ပြီး အင်း ပဲ ပြောတယ်ဆိုပေမယ့် ပြန် ပြုံးပြ

သည် ။ တကယ်ကို သူ ပြုံးတယ် ဆိုရုံလေးပဲ သူ

ပြုံးသည် ။

ဂျီမင်းက သူ့အပြုံးမှာ အံ့သြလို့ မပြီးသေးခင် သူ

ကတော့ သူ့အလုပ် သူဆက်လုပ်သည် ။ သူက က

ကွက်ကို အရင်စသင်သည် ။ လေးငါးခါ သင်ပြ

သည် ။ နောက်က ဖြည်းဖြည်းချင်း လိုက်လုပ်ခိုင်း

သည် ။ သူက ပြီးလျှင် ကနေကြတာကို ပြန်ကြည့်

သည် ။

ဒီလို အဆင့်တွေကို ဟိုဆော့ကတော့ လွယ်လွယ်ကူ

ကူရနေပြီး လွယ်လွယ်ကူကူ လိုက်လုပ်နိုင်ပေမယ့်

အခုမှ အစပဲရှိသေးတဲ့ ဂျီမင်းအတွက်တော့ ပင်ပန်း

သည် ။

" အသစ်လေး ! အဆင်ပြေသွားမှာပါ ဖြည်းဖြည်း "

​ဂျီမင်း ခက်ခဲနေချိန် ပြောလာတဲ့ စကားကြောင့်

ဂျီမင်းက ကြောင်သွားမိသည် ။

" ငါပြောတယ်မလား သူသဘောကောင်းပါတယ်

ဆို ... "

ဟိုဆော့က ဂျီမင်း နား အနားကပ်လျက် ခပ်တိုးတိုး

ပြောလာသည် ။

" ဟမ် ... အင်း .. "

ဂျီမင်းအနေနဲ့ အသစ်လေး လို့ ခေါ်ခံလိုက်ရတာ

ကြောင့်လည်း ရင်တွေ တဒိန်းဒိန်း ခုန်လာပြီး အေး

ခဲနေမိသည် ။

" ဟေ့ကောင် ဘာတွေးနေတာလဲ ?! "

" ဘာမှ မဟုတ်ဘူး ... "

သေချာပေါက် ဘာတွေးနေလဲဆိုတာကတော့

ဂျောင်ကု အကြောင်းပဲဖြစ်သည် ။

ဂျောင်ကုက အကသင်နေတဲ့ အချိန်မှာ တကယ့်ကိုတစ်ခြားတစ်ယောက်လို ဖြစ်သွားတာကို ဂျီမင်း အံ့

သြမိသည် ။

ပြုံးရွှင်လို့ ရယ်လို့မောလို့လေ ။ ရီလိုက်တိုင်း ပေါ်

လာတဲ့ ယုန်သွားလေးတွေကလည်း သူနဲ့ ချစ်စရာ

ကောင်းအောင် လိုက်ဖက်နေပြန်ပါရော ။

အချင်းချင်းတွေ စကြနောက်ကြနဲ့ အတန်းဟာ ပျော်

စရာကောင်းလာသည် ။ မကတတ်တဲ့ သူကိုတောင်

ဦးနှောက် ဉာဏ်ရွှင်ရွှင်နဲ့ စိတ်မဆိုးအောင် သူက

နောက်ပြောင်ကာ ပြောတတ်သည် ။ သူ ပြောလိုက်

ရင် အတန်း တစ်ခုလုံးပွဲကျမြဲ ။ အမူအရာလေးလုပပြပြီး နောက်တာလေးက အစ ချစ်စရာကောင်းပြန်

သည် ။

သူသည် လက်ကလေး ကွေးတာကအစ ခေါင်းလေး

ခါတာ အဆုံး စည်းစနစ်ကျသည် ။ သေသပ်သည် ။

ပထမဆုံး ရက်မှာတင် ဘာလို့ ယောကျာ်းတစ်

ယောက်ကို ကိုယ်က အသေးစိတ်ကြည့်နေမိလဲ

ဆိုတာ မသိတော့ပါ ။

တကယ်တော့ ယောကျာ်းတစ်ယောက် အနေနဲ့ ယောကျာ်း တစ်ယောက်ကို ဒီလိုထိ ငေးကြည့်နေ

ရဖူးတာ သူတစ်ယောက်တည်း ... သူပဲ ပထမဆုံး

ဖြစ်မည် ။

ကြည့်ကောင်းသည် ။ သူ ကနေတာ သိပ်ကြည့်

ကောင်းလှသည် ။

" အစ်ကို ဟိုဆော့ ... ရိုက်ရအောင် ! "

ဂျောင်ကု စကားကြောင့် ဂျီမင်းက အတွေးတို့

ပျက်ပြယ်သွားသည် ။

ဒီလိုပြောတာနဲ့ ဟိုဆော့က သိနေပြီးသား လူလို

ရှေ့ကို ထထွက်သွားသည် ။

ခုဏက ကကွက်ကိုပဲ ဟိုဆော့နဲ့ အတူ ကပြီး

Camera အသေးစားလေးနဲ့ Video ရိုက်သည် ။

" မိုက်လိုက်တာ ... ပြီးရင် သူ့ Acc မှာ တင်ထားမှာ

ပဲ ကြည့်ရမယ် "

ဘေးက သင်တန်းသားတွေရဲ့ စကားကြောင့် ဂျီမင်း

က ဘာလို့ ဗီဒီယို ရိုက်တယ်ဆိုတာ သိလိုက်ရသည် ။

" ကဲကဲ ဒီနေ့တော့ ဒီလောက်ပဲ "

အချိန်က ဘယ်လောက်တောင် အကုန်မြန်သွားလဲဆို

တာ မသိလိုက်ပါ ။

" အာ ... "

ဂျီမင်းက အချိန်ကို ကြည့်တော့ တကယ်ကို အကြာ

ကြီး သင်ခဲ့ကြတာပေမယ့် ခဏလေးလို ခံစားနေ

ရသည် ။

ဂျောင်ကု လွယ်အိတ်ကို ဆွဲကာ ထွက်သွားချိန်မှာ

ဂျီမင်းရဲ့မျက်လုံးတွေဟာ ဂျောင်ကုရဲ့ကျောပြင်ကို

မျက်တောင် မခတ်တမ်း ငေးကြည့်နေခဲ့သည် ။

" ဟေ့ ပတ်ဂျီမင်း ... ပြောစမ်း သူ့ကိုသဘောကျ

တယ်မလား ? "

ဟိုဆော့က ဂျီမင်း ဘေးကို ဆွေ့ခနဲ ရောက်လာကာ

ဂျီမင်းကို ပြုံးစိစိနဲ့ ပြောလိုက်သည် ။

" ဟမ် ... ? ဟာ ... သူ ကတာကို သဘောကျတယ်

မလား ? အဲ့လို ပြောစမ်းပါ အစ်ကိုရ "

"အေးပါ အဲ့လိုပဲ ထားပါတော့ ! "

ဟိုဆော့နဲ့ စကားပြောနေတုန်း မျက်နှာစိမ်းနေတဲ့

တစ်ချို့က ဟိုဆော့ဘေးကို ရောက်လာသည် ။

" ဟိုဆော့ရေ... ပြိုင်ပွဲအတွက် အဆင်သင့်ဖြစ်

ပြီလား ? "

အရပ်ရှည်ရှည် နဲ့ ဆံပင်က ရှေ့ကိုခပ်ဝဲဝဲကျနေ

သည့် ကောင်လေးဖြစ်သည် ။

" အင်း အစ်ကို ! ဂျောင်ကုနဲ့ လုပ်နေတုန်းပဲ "

" အစ်ကို !!!!!!! "

ဂျီမင်းနဲ့ ရွယ်တူလောက် ထင်ရသော ဆံပင်ကောက်

ကွေးနဲ့ ကောင်လေးက ဟိုဆော့ရဲ့ ပုခုံးကနေ သိုင်း

ဖက်လိုက်သည် ။

" ထယ်ယောင်း ... ငါ လည်ပင်းအစ်ပြီကွ ခွေး

ကောင်လေးရ !!!! "

ထိုကောင်လေးက ဟိုဆော့ကို စပြီး ရီနေသည် ။

ရီလိုက်ရင်လည်း လေးထောင့်ဆန်တဲ့ အပြုံးလေးက

ပေါ်လာတာကြောင့် ဂျီမင်းက ငေးကြည့်နေမိသည် ။

" အစ်ကို ! ဒါဘယ်သူလဲ ဘာညာကွိက ရွှီးရှောင်

နည်းနည်းပါးပါး လုပ်လေ မိတ်ဆက်ပေးလေ ။

ပြောနေရတယ်ဗျာ "

" အေးလေ .... မိတ်ဆက်ပေးလေကွ !! "

နှစ်ယောက်လုံး ကြည့်ရတာ သွက်လက်ပုံပေါ်ပြီး

ခင်စရာကောင်းမယ့်ပုံ ။

" အော် မင်းတို့ကလည်း ဇွတ်ပဲ ။ နာမည်က ပတ်ဂျီ

မင်းတဲ့ ။ ဘူဆန်ကလာတာ ။ ဂျီမင်း ... ဒါက ကင်

ထယ်ယောင်း ။ ဒါကတော့ ကင်ဆော့ဂျင်တဲ့ "

" ဟုတ် တွေ့ရတာ ဝမ်းသာပါတယ် "

ဂျီမင်းက ခေါင်းငုံ့ကာ နှုတ်ဆက်လိုက်သည် ။

" ဟေ့ဟေ့ !! မင်းငါတို့နဲ့ ခင်မယ်ဆိုရင်တော့

ယဉ်ကျေးမနေနဲ့ မရဘူး "

ထယ်ယောင်းက ပေါ့ပေါးပါးပါး ဂျီမင်း ပုခုံးကို

ဖက်ကာ ပြောလိုက်သည် ။

" ဟုတ်တယ် ယဥ်ကျေးမနေနဲ့ ။ သူငယ်ချင်းတွေ

လိုပေါ့ ... မင်းက ချစ်စရာလေးပဲ "

ဆော့ဂျင်က ဂျီမင်း ခေါင်းကို ပုတ်လိုက်ကာ ပြော

လိုက်သည် ။

" ဟုတ် အယ် ... အင်း .. ကျေးဇူးပါ "

" ငါတို့ကတော့ မင်းမြင်တဲ့အတိုင်း ဖလန်းဖလန်းပဲ ။

ကျေးဇူးတွေ ဟုတ်တွေ ခင်ဗျာတွေ သုံးနေရင် ငါတို့

နဲ့ အဆင်မပြေဘူးနော် "

ထယ်ယောင်းက ဂျီမင်းကို ပြောနေတော့ ဂျီမင်းက

ရီလိုက်မိသည် ။

" မင်းတို့က ပျော်တတ်တာပဲ ။ အေးပါကွာ ။

ကျေးဇူး အယ် ... ဘာမှမဟုတ်တော့ဘူး "

" ဟားဟား ... မင်းကတော့ ! ပျော်ပျော်နေသေခဲကွ ။

ဟိုဆော့ကသာ ငြိမ်ချင်ယောင်ဆောင်နေတာလေ ။

တကယ်ကျ ငါတို့ထဲ သူအကဲဆုံးလေ ဟိဟိ "

" အစ်ကို ဂျင် !!!! "

ဆော့ဂျင်က အကြောင်းဖော်နေတာကြောင့် ဟိုဆော့

က ထအော်လိုက်သည် ။

အခိုက်အတန့် ခဏလေးမှာလည်း ပျော်ရွှင်ခဲ့ရ

သည် ။

ဒီအတန်း ဒီသူငယ်ချင်း ဒီမြို့ကို ဂျီမင်း ပို၍သာ

သဘောကျလာခဲ့ရသည် ။ စိတ်ထဲမှာလည်း

ဒီအခြေအနေကို ပျော်ရွှင်နေမိတာ သိသည် ။

မသိလိုက်တာကတော့ အဲ့နေ့ကတည်းက ဂျွန်ဂျောင်

ကုဆိုတဲ့ ကောင်လေးရဲ့လက်အောက်မှာ ပတ်ဂျီမင်း

ဆိုတဲ့ကောင်လေး ကျရှုံးခဲ့ရတယ်ဆိုတာပါပဲ ... ။

ကၽြန္ေတာ့္ နာမည္က ပတ္ဂ်ီမင္းေပါ့ ။

ဘူဆန္ကေန ဆိုးလ္ ၿမိဳ႕ကို ပထမဆုံး မေယာင္

မလည္နဲ႔ ေရာက္လာခဲ့ၿပီး ျမင္ျမင္သမၽွ ထူးဆန္းေန

ခဲ့တာ ။ အဓိက ရယ္ရြယ္ခ်က္ကေတာ့ အက ကို

ကၽြမ္းကၽြမ္းက်င္က်င္ သင္ယူခ်င္ေနတဲ့ ရည္မွန္း

ခ်က္ေလး တစ္ခုတည္းပါပဲ ။