《Most Popular Playboy》27: Найз охин
Advertisement
Би түүний уруул дээр эрхий хуруугаа гүйлгэлээ. Түүнийг сүүлчийн удаа намайг үнсэхийнх нь төлөө юу ч хийхэд бэлэн байна.
Намайг нүүрэнд нь хүрэхэд, түүний нүд нь ширвэгнэлээ. Би хөмсгөө зангидав. Хүлээгээрэй, үхсэн хүмүүс цонхигор, бас хүйтэн байдаггүй билүү? Би үхсэн хүн харж байгаагүй л дээ, гэхдээ ийм л байх ёстой биз дээ?
"Тэхён, хэрвээ чи амьд бол чи тийм ч удаан энэ ертөнцөд байхгүй гэдгийг сануулчихъя, учир нь чамайг одоо би энэ хуванцар сэрээгээр зоох болохоор." хэмээн би хэлэхдээ орны хажууд байх тавиур дээр байгаа сэрээ рүү заалаа.
Тэхён нүдээ нээгээд, инээмсэглэн, "Сайн уу, капкэйк?"
Тэр амьд байна.
Сая ямар чөтгөр нь болоод өнгөрөв өө? "Г-гэвч чи үхсэн ш дээ. Энэ аппарат чиний зүрхийг цохилохгүй байгааг харуулсан. Бас эмч чамайг тэсэхгүй гэж хэлсэн ш дээ. Тэгээд чи яахаараа амьд болчихов?"
"Умм, тэгэхээр, би эмчийг жүжиглүүлэх гэж мөнгө төлсөн бас... Манай гэр бүл үүнийг хуурамч гэдгийг мэднэ. Би зүгээр л... Би юу хийхээ мэдээгүй юм аа. Би зүгээр л чамайг надад анхаараасай гэж хүссэн юм. Намайг уучлаарай."
Би гоншигнон, "Хэрвээ би ийм их аз жаргалтай байгаагүйсэн бол чамайг одоо алчих байсан юм." гээд шалан дээр хэвтэн, цагаан цулгуй таазыг ширтлээ.
Тэхён орноосоо өндийн, доош над руу тонгойн хараад, "Чи юу хийж байгаа юм, гажигаа?"
"Би шалан дээр хэвтэж байна." Би зүгээр л будилж байна. Юу хийхээ, юу мэдрэх ёстойгоо мэдэхгүй байна. Үүнийг логикийн хувьд байж болох л зүйл гэж бодож байна.
Магадгүй би шалан дээр өнхөрөх хэрэгтэй байх. Учир нь миний мэдрэмжийг илэрхийлэх болохоор.
Амьдрал гэж юу вэ?
"Сонюүл, шалан дээрээс бос л доо."
"Намайг тат."
Тэхён бөхийгөөд, намайг өргөн татахад би түүн дээр уначихлаа. Тэр бэлхүүсээр минь гараа явуулж, намайг тэврэхдээ инээд алдан, толгойгоо сэгсэрнэ.
Би өндиймөөргүй байна.
Тэр энд амьд, амьсгалж байгаа болохоор би маш их жаргалтай байна. Би түүнийг дахин орхихгүй, учир нь үнэхээр их хайртай болохоор. Бас би түүнд уур хүрч байна, учир нь тэр өөрийгөө үхүүлсэн гэж надад итгүүлээд амьдаар минь алсан болохоор.
Одоо надад энэ бүх зүйлс хамаагүй ээ. Тэхён амьд байна, энэ л миний анхаарах зүйл. Тэр жинхнээсээ явчихаж болох байсан. Хэрвээ тэгсэн бол би цаашдаа яах байсан талаар төсөөлөгдөхгүй байна.
Advertisement
"Тэхён, намайг буцаагаад шалан дээр тавьчих. Тэнд би үхэж буй загас шиг тийчигнэмээр байна. Юу хийхээ мэдэхгүй байгаа болохоор."
Одооноос эхлэн асуудлыг минь шийдэх шийдэл энэ байх хэмээн би бодож байна.
Тэр амьд.
Нулимс хацрыг минь даган урсахад, "Чи амьд байна." хэмээн би шивнэлээ. Бие минь чичирч эхлэхэд Тэхён намайг улам чангаар тэврэв. Би түүний цээжинд шигдэн, яг л чихрээ авч чадаагүй жаахан хүүхэд шиг ээрэн уйлж байлаа.
"Гуйя, битгий уйл, капкэйк." Тэхён миний зогсолтгүй урсах нулимсыг арчив.
Би босон, цэх суугаад түүний хацрыг гараараа хоёр талаас нь бариад нүд рүү нь ширтэн, "Би чамайг энд үхсэн мэт хэвтэхийг харсан. Гэхдээ чи одоо энд нүдээ нээгээд, над руу инээмсэглэж байгаа учир би юу мэдрэхээ мэдэхгүй байна. Чиний инээмсэглэл үнэхээр төгс юм. Чамайг амьд байгааг харахад үнэхээр баяртай байна. Мөн бүх зүйлс зүүд мэт мэдрэгдэж байна. Гэвч чи энд надтай хамт байна. Бас энэ байдал миний үлдсэн амьдралын минь туршид давтагдах үзэгдэл байгаасай гэж би хүсч байна."
"Би чамд хайртай." хэмээн би шивнэхдээ илүү ихээр уйлав.
"Ч-чи надад хайртай?" ... "Сонюүл, чи надад хайртай юм байна." гэж Тэхён хэлэхдээ нүдийг нь гялалзуулах нулимстай хөнгөхөн инээлээ.
"Би чамд хайртай. Бас чи намайг галзууруулдаг. Дахиж намайг орхивол би юу хийхээ мэдэхгүй байна."
Нулимс Тэхёний хацрыг даган урсахад, "Чи надад хайртай гэж хэлсэн. Миний капкэйк намайг зөрүүлэн хайрлаж байна шүү дээ." хэмээн тэр шивнээд, духаа минийхтэй нийлүүллээ.
"Би ч бас чамдаа хайртай, гүнжхэн минь." гэж шивнээд, уруулаа минийх дээр буулгав.
Би инээмсэглэн, түүнээс холдоход тэр хөмсгөө өргөв. "Тэгэхээр чи үлдсэн амьдралаа кино үзэж өнгөрөөхийг хүсч байгаа биз дээ?" хэмээн Тэхён асуухад би түүн рүү муухай харлаа.
"Чи үхчхээ биз дээ? Яасан?"
Тэхён инээд алдан, "Би чамайг надад хайртай гэж хэлүүлсэнээс хойш..." би түүн рүү муухай харсан хэвээр, хоёр гараа зөрүүлэн хөмсгөө өргөхөд, "чамд өөрийнхөө хувцаснуудыг өмсүүлье...?" хэмээн тэр хэлээд, эгдүүтэйгээр инээмсэглэв.
"За тэгье. Явцгаая." гэж би хэлээд, түүнийг татан эмнэлгийн өрөөнөөс гараад, гараа түүнийхтэй салаавчлан хөтлөв.
Би түүнийг дараа алах болно.
^~^~^~^~^~^~^~^~^~^
"Өөдгүй амьтан." хэмээн би хэллээ.
Advertisement
"Сэтгэлгүй амьтан." хэмээн Тэхён зөрүүлэв.
"Гринч."
"Царай муут."
"Танхай амьтан."
"Гажигтай амьтан."
"Дональд Трамп."
"Хөөе, наадах чинь арай дэндүү юм аа." хэмээн Тэхён уруулаа цорвойлголоо. Би инээд алдан, нүдээ эргэлдүүлээд, "Тийм шүү. Хөөрхий Трамп чам шиг тэнэг хүнтэй харьцуулагдахаар нүгэл үйлдээгүй юм байна." гэж хэлээд түүн рүү хэлээ гаргав. Тэгээд дараа нь би түүнд өөрийгөө инээмсэглэж байгааг харуулахгүйн тулд буруу тийшээ харлаа.
Би түүний хийсэн зүйлд нь уурлаж, түүнд хатуу хандъя гэсэн ч төлөвлөснөөр болохгүй юм.
Бид Тэхёний гэрт байна. Түүний эцэг эхийнх нь амьдарч байгаа нь биш, анх Диснейн кино үзэхдээ ирсэн байшинд нь байна.
Яагаад Тэхён хоёр байшинтай байгааг надаас бүү асуу.
"Авв, капкэйк." хэмээхдээ Тэхён намайг ардаас минь тэвэрлээ. Намайг гараа зөрүүлэн сууж байхад, "Яагаад уурлаад байгаа юм?"
"Дахиж ингэж асуувал чамайг тайган болгоод, мөчилж хэсэглээд, толгойг чинь тасдаад цонхоор чулуудчихна шүү."
Тэхён инээд алдан, намайг өөр рүүгээ харуулаад, "Би одоо л 'аз жаргал авчрахад заавал том зүйл хийх албагүй' гэж хэлдгийн учрыг ойлголоо." гэхэд нь би нүдээ эргэлдүүлэв.
"Би одоо л 'чамайг тэнэг гэж хэлэхгүй, усан толгойт гэж хэлнэ' гэдгийн учрыг ойлголоо."
"Капкэйк, намайг өршөөгөөч. Би юу ч байсан хийх болно. Би чамайг нуруун дээрээ үүрээд, морь чинь болъё." хэмээн тэр тохиролцох гэж оролдлоо.
Би бодож байгаа мэт эрүүн дээрээ хуруугаа гүйлгэн, "Үгүй." хэмээхдээ нүүр дүүрэн инээмсэглэв.
"Тэгвэл би чамтай маргааш хамт гадуур яваад, хүссэн болгоныг чинь хийе. Бас хүссэн газар руу чинь яваад хүссэн болгоныг чинь авч өгье. Би бүхэлдээ маргааш чинийх болох болно. Ингэвэл чи өршөөх үү?"
Би инээд алдан, толгой дохиод, "Тохирлоо." гэхэд Тэхён хөмсгөө зангидан,
"Новш, би өөрийгөө чөтгөрт худалдчихлаа шүү дээ." хэмээхэд нь би хоёр гараа хооронд нь үрэн, чөтгөрийн инээмсэглэл тодрууллаа.
"Тэгэхээр би чамаас нэг юм гуйя, болох эсэхийг нь мэдэхгүй юм. Оролдож үзэх гээд. Миний өрөө рүү таван минутын дараа орж ирээрэй, за юу?" гэж түүнийг хэлэхэд би толгойгоо дохив.
Би санаа алдан, буйдан дээр сууна. Би яг л Тэхёнийг үргэлж мэддэг байсан юм шиг мэдрэмж төрөх нь хачин юм. Би түүнийг энэ жилээс л таньж эхэлж байгаа шүү дээ.
Би түүнд маш их хайртай. Яг л солиорсон мэт. Бид өмнө нь үнсэлцэж, болзоонд явж, хамтдаа нэг орон дээр унтаж, Диснейн кинонуудыг үзсэн. Гэвч бид жинхнээсээ болзож, үерхэж байгаагүй.
Би үргэлж хүнд дурлахад яадаг юм бол гэж боддог байсан. Би 'дотроо нэг хүнийг үргэлж бодож явна' гэдгийг сонин, жихүүдэс төрмөөр гэж төсөөлдөг байж билээ. Гэхдээ би одоо өөрийнхөө төсөөлснөөс илүү нэг хүнийг хайрлаж байна шүү дээ.
Энэ бол бүх зүйл нь төгс байдаг хайр дурлалын талаарх зохиолтой адилгүй. Үүнээс хамаагүй дээр. Учир нь чи өөрийг чинь ойлгодог түүнтэйгээ ярилцаж, асуудлаа илэн далангүй хэлж, түүний сул цамцыг булааж авч өмсөхдөө маргалдана гэдэг үнэхээр сайхан. Хэдий чи тэрний муу талыг мэдсэн ч хайрласаар л байх болно. Магадгүй өмнөхөөсөө ч илүү хайрлах байх.
"Сонюүл, ороод ир!" хэмээн Тэхён дээрээс хашхирахад, би шатаар дээш өгслөө.
Намайг Тэхёний өрөөнд ороход 'Би чамд хайртай' гэсэн бичигтэй футболкатай, өвөр дээрээ том сарнайн баглаа тавьчихсан аварга том Тедди баавгай, хажууд нь гурван хайрцаг пизза, бас хамгийн том савалгаатай Нутелла орон дээр нь байрласан байв.
Би харцаа орны хажууд над руу нүүр дүүрэн инээмсэглэн зогсож буй Тэхён руу шилжүүллээ. Өмнө нь мэдэрч байгаагүй, хэмжээлшгүй их аз жаргал мэдрэгдэхэд, би ангайсан амаа гараараа хаан, "Тэхён." хэмээн шивнэв.
"Сонюүл, бид энэ жилд олон галзуу зүйлийг үзэж, тууллаа. Хэдий ганц жил өнгөрсөн ч, би чамайг найз охиноо болгомоор байна. Би үүрд энэ галзуу мөчүүдийг өнгөрөөхийг хүсч байна. Гэхдээ би үүнийгээ зөвхөн чамтай л туулмаар байна. Тиймээс... Чи миний найз охин болох уу?" хэмээн түүнийг асуухад, гар нь үл ялиг чичирхийлнэ.
Би уйлан, доош өвдгөөрөө тулан суухад Тэхён над руу гүйж ирээд, тонгойн суугаад өөр рүүгээ наан, "Капкэйк, яагаад уйлаад байгаа юм?" гэж хэлэн, нулимсыг минь арчлаа.
"Ч-чи надад пизза авч өгсөн байна." хэмээн намайг хэлэхэд Тэхён инээгээд унав.
Би дээш харан, "Чиний найз охин болоход таатай байна." хэмээгээд уруулаа түүнийх дээр буулгалаа.
😂😂😂😂
😊😊😊
Advertisement
- In Serial8 Chapters
The Villainess Is Shy In Receiving Affection
My wicked mother brought a girl one day. She was the Duke’s hidden daughter, Loretta, the heroine of [Duke’s Four Children]
8 218 - In Serial326 Chapters
Married to his secret crush
She was a princess; rich, spoiled, and beautiful, she had a life that one could only dream of.
8 4350 - In Serial36 Chapters
Wolfsbane and Honeycakes
Her bee stings have wolfsbane poisoning? -A group of out of town werewolves realize Elise's cakes make them stronger and more powerful. It becomes the secret weapon to win their war with the local pack. But why is it that only she can make the cakes that way? And why does a human know the werewolf secret? As the werewolves unravel her mysteries, they will find out she has more to do with the wolf world than they could have imagined. Complete. 102K words. Clean Romance.~~~Nate stared at the harsh line. "What is it?" He slowly began to peel the large bandaid away.My face set in resolve and burn of the newly pulled skin. When the bandaid was off both sets of eyes flew wide to mine. I didn't even try to pull my hand back. It was rock solid where it was. "It's fine!"Adam seriously growled. "You keep saying that. You are still lying!"I rolled my eyes. "No, look. It's okay. I know it looks bad, but it's always what my bee stings look like. Alright?" I glanced down to the irritated bump in the center with the series of violet lines coming from the inner point. The lines shot out in straight angles like a circuit board. "It's just an allergic reaction."Nate's eyes folded me with power. "This is not just an allergic reaction, Elise. It looks like..." he paused looking at Adam and Adam nodded his silent thought, "it looks like wolfsbane poisoning."A strong punch to the gut. I closed my eyes in defeat. That's exactly what it was.
8 191 - In Serial22 Chapters
Kidnapping the Gang Leader
I was just minding my own business, painting the walls outside the high school I went to, with spray paint. Okay maybe it's called graffiti, but I don't care. Either way, the cops came at the worst time, and I did what any rational person would do. I ran to the parking lot, broke into the only car in the lot, and sped out of there as fast as I could. Only problem was, I didn't realize there was someone sleeping in the back seat. •Damien Asher is the most feared Gang Leader to the Asher Noir Gang, so when he wakes up to someone driving his car like a madman, he was to kill them. That's until he notices it's a beautiful girl covered in paint, well that and the fact the cops are currently chasing them. So he does what he thinks is best; he kidnaps the girl who kidnapped him first.
8 249 - In Serial31 Chapters
Spare Me Alpha, but I want your Beta (WattyAwards13)
Alexa has been the care taker of her little sister Dahlia for the past seven years after her parents were killed. Her and her sister were forced to leave there pack. Not knowing what to do or why her parents were killed she goes in hiding in the city as human. Alexa does not want that life for her sister when she shifts into her wolf. She wants her to be able to be among her kind. Alexa sets out to meet the Alpha of Crescent Falls Pack but ends up meeting his father instead. She is offered a rank in there pack that she refuses. She meets Beta Nathaniel who despises rogues, but finds herself attracted to him although he is not her mate. Alexa soon finds herself falling for Nathaniel only to find her mate.
8 158 - In Serial24 Chapters
His Good Girl
Iris Ray is a woman who doesn't play. After her husband left her and their unborn child, she was determined to make life better for them. When Talon Macison comes riding into her life on a Harley, with a MC patch on his back, she doesn't know what she should feel or how she should act. When he finds out shes a single mother, how will he act? He was leather, guns, and cigarettes. She was books, manners, and safe nights at home. Will she rebel, or will she be his good girl?
8 185

