《Most Popular Playboy》04: Ромео Жульетта хоёр
Advertisement
Би Тэхёний чээжийг түлхэн өөрөөсөө холдууллаа. Тэр гайхаж байгаа бололтой хөмсгөө өргөнө. Тиймээ, хөөрхөн хүү минь. Чи эцэст нь өөрийг чинь үнсэхийг хүсэхгүй байгаа хэн нэгнийг оллоо. Шагнал хүсч байна уу? "Чи надтай үерхэх үү?" хэмээн тэр асуухдаа хөмсгөө зангидан, шилэн хүзүүгээ маажина. Бурхан минь, тэр зөвшөөрөхгүй гэдэг үгийн утгыг ойлгодог болов уу? "Үгүй."
"Үгүй ээ?" тэр давтан асуулаа. Би санаа алдан, хувцасны өрөөний хаалгыг нээв. Би уран зохиолын хичээлээсээ 10 минут хоцорчээ. Үнэхээр их баярлалаа Тэхён оо. Со багш намайг алчихгүй байгаасай л гэж найдахаас. Намайг коридороор алхаж байхад Тэхён намайг гүйцэн ирээд, гараа мөрөөр минь давууллаа. Хүндэт сахиус минь намайг өнөөдөр хэн нэгнийг алуулахгүй байж хайрлаач.
Би ширүүнээр, "Бас яав?"
"Санаж байна уу? Би чамтай хамт уран зохиолын хичээлтэй шдээ. Тэгээд, яагаад надтай үерхэж болохгүй гэж?"
"Учир нь би чамд сайн биш Тэхён. Энэ чамд шинэ, цочирдмоор байж магадгүй, гэхдээ би там руу явж байсан ч чамд дурлахгүй. Тиймээс намайг үнсэхээ боль!" Би ийнхүү тушаачихаад анги руу орлоо.
Анги бид хоёрыг ороход анир чимээгүй байна. "Та хоёр яагаад хоцров?" Со багш ийнхүү асуулаа. "Уучлаарай хатагтай" гэж хэлчихээд ганц хоосон суудал болох Тэхёний хажууд суув. "Тэгэхээр бид Шекспирийн 'Ромео Жульетта хоёр'-ийг үзэж байна. Та нар миний өгсөн хэсгийг даваа гарагт жүжиглэж шалгуулна. Тиймээс би та хоёрт хоцорсоны чинь шийтгэл болгож хэн ч хүсэхгүй байгаа 1-р хэсгийн 5-р үзэгдэл болох үнсэлтийн хэсгийг өгөх болно." ЮУ! Би Тэхёнийг үнсэх ёстой болчихов уу? Бүр анги нийтийн өмнө шүү! "Юу? Багшаа би замын түгжрэлд ороод хоцорчихсон юм аа. Намайг уучлаарай. Гуйя, би ангийнхаа өөр охинтой солигдож болох уу?" Энэ бол миний хувьд том асуудал учраас худлаа ярьчихлаа, болно биз дээ? Бүх охидууд орилолдон, багшаас надтай солигдохыг гуйна. Тэхён сандлаа налан, мушилзана. "Чимээгүй болцгоо... Үгүй ээ Сонюүл, өршөөгөөрэй. Гэхдээ чи хамтрагчаа солихгүй." гэж дуусгавар болгон багш хэлэв.
Advertisement
Би санаа алдан, ширээгээ дэрлэлээ.
"Тэгэхээр, би маргааш танайд очин, үүнийгээ бэлдэж болох юм."
Би ёолон, "Каллатэ [Амаа тат]."
"Өүв, хабламээ асутио? [надтай бохир хэллэгээр харилцмаар байна уу?]" Тэр шивнэн, нүдээрээ ирмэнэ. "За сурагчидаа, үлдсэн хугацаанд өөрсдийн дааж авсан хэсгээ яаж хэрхэн жүжиглэх талаар ярилцацгаа." багшийг үг хэлж дуусмагц Тэхён сандлаа миний ширээтэй ойртуулах үед би санаа алдан, толгойгоороо ширээгээ хоёр удаа мөргөлөө. "Яасан? Чи надтай маргааш чиний өрөөнд хоёулахнаа үнсэлцэх хэсэг хийхийг хүсэхгүй байгаа юм уу? Зүгээр л эцэг эхдээ хэлчих. Тэд үүнд санаа зовохгүй гэдэгт би итгэлтэй байна." Миний нүд томрон, толгойгоо сэгсрэн, "Үгүй шүү! Би гэртээ үүнийг хийж чадахгүй. Би танайх уруу очно."
Тэр, "Зүгээр л өнөө орой хүрээд ир. Тэгээд хурдхан дуусгачихъя" гэж хэллээ.
**************
"За, надад хаягаа өгчих." гэж Сонюүл хэллээ. Янзтай. Одоо тэр миний өрөөнд надтай хоёулахнаа байх болно. Манай аав гэртээ байхгүй байгаа, тиймээс манай гэрт хоёулахнаа байх нь дээ. Төгс. Тэгээд би түүнийг өвөртөө оруулж чадах болно. Тэр яагаад намайг үнсэхийг хүсэхгүй байгаа талаар надад ямар ч санаа оноо алга. Энэ ерөөсөө авцалдахгүй байна. Би бол сайн үнсэлцэгч, бас би новшийн халуухан. Огтхон ч ойлгохгүй нь.
Одоо тэр намайг үнсэх шаардлагатай, гэхдээ хүсэхгүй байгаа хэвээр. Би түүнээс яагаад гэдгийг нь асуух хэрэгтэй. Ер нь энэ чинь тийм сүртэй зүйл биш шүү дээ. Би түүнийг үнсэнэ, шаана, орхино. Ингээд л болоо байхад асуудал нь юундаа байна аа?
Өнөөдөр анх удаа охин намайг зөрүүлэн үнссэнгүй. Оронд нь намайг түлхэсэн. Юу? Яагаад? Ахх, би Сонюүлийг үнсэх талаар арай л их бодоод байна. Яагаад би энэ талаар бодоод байгаа юм бэ?
Би зүгээр л мөрийндөө ялахын тулд түүнтэй унтаад л болоо. Тэгээд дараа нь би түүний зөөлхөн, эмзэг уруулыг үнсэх шаардлагагүй болно. Тэр яг юу хийснийг мэдэхгүй байна, гэхдээ тэр яг л хөөсөн чихэр шиг амттай байсан.
Үфф, би дахиад л түүнийг үнсэх талаар бодож байна. Чи чинь юугаа хийгээд байна даа Тэхён?
Би хонх дуугарангуут босон, Сонюүлийг ардаа орхин, ангиас гарлаа. Тэр бол намайг эсэргүүцсэн анхны охин ба миний санаж байгаа ганцхан үнсэлтийн эзэн. Энэ дулаахан бас тачаангуй байсан. Мөн тэр гиншихэд, би түүнийг хазахад, яг л~ Новш, Би дахиад л бодчихлоо.
*********
😴😴😂
Advertisement
- In Serial370 Chapters
Making the second male lead fall in love with me, the villainess
WARNING: MATURE CONTENT
8 3402 - In Serial191 Chapters
Mission XX: Seducing The Great Seducer
She wants to seduce him and he wants to seduce her, who will win the war of seduction?
8 922 - In Serial95 Chapters
Spending The Villain's Money To Extend My Life -CHEAT SYSTEM- (1) (1 - 199)
#For Offline Purpose#Credits belong to the AuthorGu Shishi, a master of traditional Chinese painting, transmigrated into the role of a cannon fodder in a cliché novel.The cannon fodder female supporting character was switched at birth. She had barely spent a few days with her biological parents before she was tossed into the wolf's den by those same parents. Her parents, having no heart to send their fake daughter with a heart disease to live a hard life, forced the real daughter into becoming the replacement. Gu Shishi was sent away to marry the big villain - the rumored evil, cruel, and wife-cursing first young master of the Huo's.On the very first day that she had transmigrated, she had to face her fated tragic death....Luckily, she had also inadvertently discovered the path to altering her fate!- The more gifts she received from the big villain, the longer she could live and the more cheats she would gain!System:(Wealthy Housewife System, Initiated!)(Remaining Life: 8 minutes and 56 seconds)(Recharge to extend your life.)(Method of Recharging: Receive Money or Valuables from Wealthy Husband.)(Received DIOR Bobbin Net Smock x 1, recharge value: $15,000!)(Received FENDI Black Hooded Sweater x 1, recharge value: $10,160!)(Received Givenchy Single Strap Mini Floral Print Pleated Skirt x 1, recharge value $180,695!)(Recharge Successful!)(Note: 24 hours additional life for every $1,000.)
8 95 - In Serial114 Chapters
The tyrant's beloved doll
This is not my own storyCrd to original owner.The Tyrant's Beloved Doll novel:Her brother, who was the one who causes a coup d'etat, had sliced her throat. After she returned to the time before she died, she decided that she would somehow tame him and survive!But...Did she tame him too much?***"Brother, why don't you get married?"There was no reply from him instead, the glass that he held popped and crack with a crackling sound."Oh no, you're bleeding.""Why should I get married?""Eh?""I have you already."Why should I get married you said? You have to get the Empress so I can leave this castle! Sezh laughed unnaturally."Sezh."At that moment, she stumbled and Raytan pulled her body into his arms. His red eyes started to gleamed suggestively while looking down at Sezh who was trapped in his arms."You know we are not real siblings."
8 130 - In Serial23 Chapters
My Bully || TAEKOOK ✓
"Taehyung." Jungkook pauses. "I want you." He softly bites my ear. "I want to kiss you more than you will ever know."****Trying to avoid the daily beatings of the school bully can be challenging. But what happens if the school bully has a crush on you?
8 185 - In Serial35 Chapters
Death's Daughter | Supernatural, D.W.
My life is normal, or at least relative to it. Really, how normal does life get, being the offspring of the most murderous of beings, the undertaker himself? Being Death's daughter isn't easy. Existence itself is a trying subject; even more trivial when it's based around taking the lives of (mostly) innocent people. The word mostly is an asterisk for people like Sam and Dean Winchester. My father informed me of them at a young age after a reaping that had obviously gone sideways. "If you have the chance," he instructed me, "drag those obnoxious cock roaches down to Hell, and leave them there."Then, one day, two flannel-clad idiots and their angel on a leash wander into my jurisdiction of the veil. My life has never been the same; my life has never been the preconceived notion of 'normal' that it once was.Disclaimer: I do not own any characters or plot lines from Supernatural.
8 162

