Сэүний талаас

"Чиний хэлснээр зүгээр л олон цаг ажлаад ядарсных байсан гэнэ ээ" гэж хэлээд Минагийн хацарнаас нь чимхэн уруул дээр нь үнслээ"

Сэүн: Сайн байна уу? Эмчээ хариу маань гарсан гэсэн гэхэд эмч уртаар санаа алдав.

Эмч: Намайг үнэхээр уучлаарай. Миний таамаглал зөв байсан бололтой. Та хүнд хэлбэрийн тархины хорт хавдартай болсон байна. Гэхдээ ийм төрлийн хавдар олон хүнд тохиолдоод байдаггүй нь намайг ихээр гайхшруулж байна.

Юу гэсэн үг вэ? Тэгэхээр... Би удаан амьдрахгүй хэрэг үү!? Ховор тохиолдлын хавдар нь яагаад надад тохиолдож байгаа юм бол. Амьдрахыг хүсэхгүй үхмээр санагддаг олон хүн байхад амьдрахыг аз жаргалыг мэдэрч удаан амьдармаар байгаа надад тохиолдож байгаа хэрэг үү!? Мина, Минжүн хоёрыг бодоход л хоолой минь зангирч өөрийгөө буруутгаж байна.

Би: Т..тэгвэл надад хэр удаан хугацаа үлдсэн бэ?

Эмч: 3 сар эсвэл үүнээс ч бага хугацаа үлдсэн гэж бодож байна. Учир нь хавдар тань аль хэдийн эцсийн шатандаа орчихсон.

Би юу хийх хэрэгтэй юм бол? Минад одоо хэлсэн нь дээр үү? Эсвэл зүгээр л чимээгүйхэн шиг алга болох хэрэгтэй юм болов уу?

"Ааваа, хүрч ирээд надтай тоглооч" гээд Минжүн гараас минь атгав. Минжүнийг том болж сургуулиа төгсөөд эхнэр хүүхэдтэй болох үед нь хамт байж чадахгүй гэж бодоход л аймшигтай санагдаж байна.

Мөн хүү маань дөнгөж 3тай учраас энэ бүхнийг даван туулж чадах болов уу?!

Минжүн гараас минь хөтлөн арын хашаанд ирэн "Ааваа хүлээж байгаарай" гэж хэлээд бөөн бөөнөөр нь тоглоомоо гаргаж тавьж эхлэв. Болдог бол Минжүнийхээ үйлдэл болгоныг тархиндаа бичиж авахсан.

Минжүн гүйж ирэн хажууд минь суугаад "Ааваа, би том болоод зөндөө их мөнгөтэй болоод ирэхээрээ ээж та хоёртой холын хол аялна гэж бодож байгаа. Тэр газраа хүссэн бүхнээ хийгээд л. Би ч гэсэн мөнгөөрөө зөндөө гоё хоол аваад л. Мөн хоёулаа одоогийнх шигээ дахиад гоё тоглож болно. Гоё байгаа биз, ааваа?" гэв.

"Минжүн аа, чамайг том болоход аав нь аль хэдийн тэнгэрийн оронд байж байх бололтой. Ээж болон чамайг орхиод холын хол ганцаараа явах байх. Чамайг сургуулиа төгсөхөд чинь хүртэл байхгүй байх бололтой. Аав хүү хоёр буйдан дээр суун дурласан охиныг чинь хүртэл ярихгүй байх. Чи минь дахиад л аавгүй өсөж томрох бололтой. Уучлаарай, аавыгаа үнэхээр уучлаарай?!" Минжүнийг хэлсний дараа ийнхүү дотроо бодон уртаар санаа алдлаа. Дахиад л энэ бүх бодлоос болоод нүдэнд минь нулимс цийлгэнэж байна. Энэ удаад үнэхээр нулимсаа барьж дийлсэнгүй.

Гэсэн ч би өөрт байгаа бүх цагаа хүү болон Минатай аз жаргалтай өнгөрүүлмээр байна. Магадгүй энэ эцсийн минь хүсэл ч байж болох юм.

Миний талаас

Гал тогоондоо оройны хоол хийн хамаг тогоотойгоо зууралдаж байх үед арын хашаанаас чанга чанга инээд сонсогдов. Цонхоор харвал яг л бага байхаасаа л мөрөөдөж ирсэн дүр зураглал. Хэдий Сэүн одоо чангаар инээж баясаж байгаа ч гэсэн тэр ихэнхдээ сайнгүй харагдаж эхэлсэн. Түрүүхэн л гэртээ орж ирэхдээ гартаа уут дүүрэн эм барьсаар ажлын өрөө рүүгээ орсон. Хачин юм. Хэт их ажилласан гээд ийм их эм өгч байгаа хэрэг үү?

Би ч этгээд зандаа хөтлөгдөн ямар эм байсныг нь харахаар өрөө рүү нь орлоо. Ширээн дээр өнөөх ууттай эмүүд байх агаад хажууд нь шинжилгээний хариу нь бололтой цаас байв.