Сүүлийн хэдэн өдөр гэр маань яагаад ч юм инээд хайраар бялхдаг болсон. Сэүн ч амласан ёсоороо өмнөх шигээ хүйтэн нэгэн байхаа больж харин ч өөрчлөгдөхийг эрмэлздэг болсон. Оройн хоолноос өмнө ирээд л...

Компанийн ажлаа хийн цаастай зууралдан завгүй сууж байх бөгөөд гадаа гэнэт нэгэн машины дуу гарав. Цаг дөнгөж л 4 болж байна шүү дээ?! Яагаад өнөөдөр эрт ирсэн юм бол?

Доошоо шатаар бууж байхад Сэүн хаалганы кодоо хийн дөнгөж орж ирж байх агаад "Мина бид гадагшаа гарна шүү!" гээд их л баяртайгаар хэлэв.

"Бид хаашаа гарах юм? Убба"

"Анхны болзоо гэх үү дээ" гээд их л ичингүйрэн хэллээ. Эгдүүтэй харагдаж байна У Сэүн.

Анхны болзоо?! Тэгээд л эрт ирсэн гэж үү? Бодох тусам л хацар улайх бөгөөд Сэүнд мэдэгдэхгүй гэсэндээ хацраа дарангаа "Хаашаа гарах юм?" гэхэд тэрээр толгойгоо сэгсрэн "Битгий олон асуулт асуугаад бай. Хурдан бэлэн болоорой. Хүлээж байя" ажлынхаа өрөөлүү орлоо. Түүнийг өрөөний хаалгаа хаав уу? үгүй юу бушуухан шиг угаалгын өрөө орон усанд орлоо. Үсээ хатааж дуусан ороогоод нүүрээ хөнгөн будлаа. "Зүрх минь догдолсондоо бараг л зогсох нь" гэж өөртөө сануулж хэлэн хувцасны шүүгээнээсээ урт улаан даашинз өмсөн түүндээ тохирохоор хүзүүний зүүлт зүүн хамгийн хайртай үнэртэй усаа цацсаар бэлэн боллоо. Гэхдээ эмэгтэй хүмүүс дэндүү их зүйлс хийн байж гардаг бол эрчүүд зүгээр л үнэртэй ус бугуйн цаг цэвэрхэн хувцас өмсөөд л сайхан харагдах юм аа! Нэг төрлийн шударга бус ч юм шиг.

Доошоо буутал Сэүн аль хэдийн гадаа машиндаа хүлээн сууж байв. Аягүй бол тэсэхээ болиод гэрээс гарч урт амьсгалаад машиндаа хүлээсэн байх л даа....

Сэүн нэг тийшээ авч явна гэсэн болохоор түүнийг тэвчээртэй гэгч нь хүлээн суун явна. Магадгүй машинаар цаг гаран явсан байх аа. Хамгийн гайхалтай нь бид Намсан цамхагийн гадаа иржээ. Миний хамгийн дуртай газруудын нэг. Сургууль гэр гээд л стрессддэг байхдаа байнга энд ирж дээшээ гарч тайвширдаг байсан юм. Тэрээр гараас минь хөтлөн явсаар баячуудын ордог 5 одтой зоогийн газрын гадаа авчрав.

"У Сэүн" гээд зөөгчид хэлэхэд өнөөх зөөгч толгой дохин "Дагаад явна уу, эрхэмээ" гэх бөгөөд дагаж явсаар цонхтой ойрхон ширээнд ирэв. Сэүн надад сандал татаж өгөн суулгаад тэрээр урдаас минь харан суув. Төгс газарт төгс нөхөртэйгөө... Гайхалтай биш гэж үү?

Сэүн бид хоёр өнөөх зөөгчид хоолоо захиалаад бие биенлүүгээ ширтэн суух бөгөөд би дотроо өөрийгөө энэ хорвоо дээрх хамгийн азтай эмэгтэйгээр төсөөлж байлаа. Хэдий бидний хурим хайр сэтгэлийн халуун дулаан уур амьсгалаар эхлээгүй ч гэсэн цаг хугацаа бүгдийг харуулах байх. Зоогийн газрын дотоод чимэглэлд нүд унагааж байтал Сэүн ам нээн "Энд байгаа залуучууд чамаас нүдээ салгаж чадахгүй байна" гэхэд нь инээгээд "Тэгвэл чиний ард байгаа бүсгүйчүүд аль хэдийн чамд дурлачихсан гэдэгт итгэлтэй байна"

Би үнэхээр энэ өвөрмөц дотоод засалтай Сөүлийг тэр чигт нь харж болох энэхүү газарт дурлаж байх шиг байна аа. "Сэүн энэ газар үнэхээр гоё санагдахгүй байна уу?" гээд асуухад Сэүн түрүүнээс хойш намайг чимээгүй ширтэж байсан бөгөөд "Гэхдээ урд минь байх бүсгүй л бүхнээс илүү үзэсгэлэнтэй харагдаж байна" гэв. Сэүний хэлсэн зүйлд цочирдохын зэрэгцээ хацар минь ичсэндээ час улаан болох нь холгүй байлаа. Азтай нь зоогийн газрын гэрэл нь улайсан хацрыг минь харуулах хэмжээний тод байсангүй. Удалгүй хоол ч ирсэн бөгөөд Сэүн надад болон өөртөө дарс хундагалж өгөөд "Миний урд суух үзэсгэлэнт бүсгүйн төлөө" гээд дарснаасаа уув. Хоолоо жижиглэн хутгаар зүсэх гэж байтал Сэүн хоолыг минь аван хутгаар зүсэн жижиглэж өглөө. Энэ залуу эмэгтэй хүнийг уяраахаа сайн мэдэх юм.

Оройн хоолоо дуусган өнөөх газраас гарлаа. Сэүн хэсэг хамтдаа алхъя гэхэд нь толгой дохин түүний хажууд явна. Хэрвээ мэдсэн бол гадуураа цамц авах байж ээ. Алхах тусам улам даарч байсан тул Сэүн ч намайг ойлгосон мэт хүрмээ тайлж өгөөд нөмрүүлэв.

"Гэхдээ чи даарвал яах юм?" гээд асуухад Сэүн инээн "Чи л даарахгүй бол би даарахгүй ээ" гээд гараас минь хөтлөн алхсаар л байв. Өндөр өсгийт өмссөн болохоор хөл минь холгож эхэлсэн тул "Сэүн гэртээ харьцгаая" гэхэд Сэүн хөл рүү минь харан "Ойлголоо, гэхдээ надад үүрүүл. Машины зогсоол хүртэл жоохон зайтай. Хөл чинь өвдөөд байх шиг байна"

"Би зүгээр ээ" гэхэд Сэүн над руу ойртон "Би нэг зүйлээ олон хэлэх дургүй хүн шүү" гэхэд нь арга зам байхгүй гэдгийг ойлгосон тул Сэүнд үүрүүллээ.