***

" Юу болсон гэж байна? "

Хажуудах сандлан дээр өөрийн гар цүнхээ тавьж ороолтоо янзлах аав цонхоор өөр тийш азнангаа ,

" Цаг агаараас болоод онгоц гучин минут хойшилж байгаа гэж байна. Гэхдээ удахгүй хэлэх байх. " гэхэд би толгойгоо дохин аавыг ямар нэгэн идэх юм хайхаар явахыг харах ба өөрийн эрхгүй онгоцны буудлын хаалгаруу харж байлаа. Хамгийн анхны нислэг байсан учир нэг их хүн буудалд харагдсангүй , би үргэлжлүүлэн номоо уншиж эхлэв.

Хүмүүсийн яриаг яг л чихэндээ бөглөрөө хийсэн мэт бөгөлж зөвхөн нэг зүйлдээ л бүх зүйлээ анхаарахыг хичээж байвч бодол сэтгэл минь тал тал тийшээ нисэч байлаа. Аав надад сэндвич өгөн бид хоёр чимээгүй суун идэхэд аав надруу дөлгөөхнөөр харан ,

" Манай эгч чамайг хараад баярлах болно оо. Чамайг бага байхад чинь л харж байсансан. " гэхэд би инээв. Үнэндээ би ч тэр нагап эгчтэйгээ уулзахы хүслэн болж байлаа. Үргэлж л зургуудаар эсвэл аавын ярианаас сонсдог байсны эс тооцвол амьдралдаа би түүнийг маш сайн хүн гэдгийг нь мэдэж байв.

" Берлинруу шууд нислэгийн зорчигчид... " гэх яриа чанга яригчаар сонстоход аав гартаа барьж байсан хогоо хаяж цүнхээ үүрэх ба би ч тэр хөлөн дээрээ тавьсан байсан алчуураа номтойгоо хамт цүнхэндээ хийн бостол араас хэн нэгэн миний нэрийг дуудах нь сонстлоо.

Эхэндээ нэр минь ойлгожгүй байвч хоёр дохоо дуудах хоолойноор аав бид хоёул арагш хартал Хусог , миний харахыг хүсэхгүй байгаа хүн өөдөөс минь хамаг хурдаараа гүйн ирж байв.

" Исүл! "

" Хусог..? "

Аав миний хажууд зогсох нь мэдрэгдэхэд би аавруу харлаа. Хусог миний урд ирэн амьсгаагаа дарж , аавд ёслох ба аав надруу хараад санаа алдан ,

" Би түрүүлээд орж байя даа. Хаашаа ирэхээ мэдэж байгаа биз дээ? " хэмээхэд би зөөлхөн инээмсэглэн толгойгоо дохив. Аавыг биднээс нилээдгүй холдсоны дараа Хусог гэнэт хажуунаас намайг тэврэн авч нэг гар нь миний бэлхүүсээр нөгөөгар нь толгойны миинь ард байлаа. Би түүнээс салахыг хичээн гэдэсрүү нь түлхэхч Хусог түлхэх бүрт тэврэлтээ улам чангатгах ба хангалттай тэмцсэн би бууж өгөн ,

" Хусог намайг тавь. " гэх ч тэр чимээгүй зогссор л байв.

" Намайг тавь- "

" Битгий Исүл... битгий үүнийг хий л дээ. "

Хэчнээн би түүний нүүрийг харахгүй байвч би түүний хоолойноос маш их цөхрөлийг сонсож байсан юм. Нүд минь нулимсаар дүүрч би уйлахгүйг хичээх ч зүрх минь өвдөж байлаа.

" Битгий гуйж байна. Би чамаас гуйж байна. Битгий үүнийг хий. Битгий намайг орхи. "

Хоолой зангиран би түүнийг эргүүлэн тэврэхдээ уйлахгүй байхыг хичээн шүлсээ хэд залгиад ,

" Би чамайг орхиогүй ээ. Би харин өөрийгөө орхиж байна. " гэхэд Хусог тэврэлтээ салган надруу харлаа. Түүний нүүр нь өмнө нь харж байснаас хэд дахин цайж , нүүрнээс нь ядарч байгааг нь ажиж байв.

" Битгий Исүл. " түүний үг голоороо тасран тэрээр доош харцаа буулган , " Би ганцаараа үлдмээргүй байна. " хэмээхэд нь миний зүрх хэд дахин зангирч байсан ч би нүүрэндээ инээмсэглэл тодруулахыг хичээн түүнийг өөрлүүгээ харууллаа.

" Чи ганцаараа биш ээ Хусог. Чи хэзээ ч байгаагүй. "

Яг л бид хоёыг ярь гэсэн мэт ойр хавь удаанаар чимээ анирт автаж , би түүнрүү харах ч Хусог надаас зугтан , чимээгүй хэрнээ хэчнээн их гэмтсэн аясаар ,

" Би чамайг үзэн ядаж байна. " хэмээх үед л би өөрийн барьж байсан нулимсаа барьж чадалгүй уйлж байлаа. Амьсгал авах бүрт хоолой хорсох мэт өвдөж энэ их уйлалт гуниглалтаас ядарч байх ба нулимсаа арчих ч дахин нулимс урссаар л байв.

" Хэрвээ чи ингээд байх юм бол би ч бас чамайг үзэн ядна шүү. "

Хусог чимээгүй амьсгал гарган инээж ярих үгэндээ гараа багаханаар агаарт хөдөлгөж байлаа.

" Яагаад намайг үзэн ядна гэж? Чи намайг орхиж байна. Би биш. Тэр олон амлалт , хүслүүдийн дараа чи амлалтаа зөрчиж байна. Би чамд санаа тавьдаг , би чамд санаа зовдог. Бас- "

" Чи надад хайргүй Хусога. Хэрвээ чи үүнийг хэлэх гэж байвал би хэлье. Чи бас надад хайргүй. "

Хусог үсээ арагш нь самнан буруу тийш харсанаа эргэн надруу харж чимээгүй хоолойноор ,

" Би чамд хайртай Исүл. " гэхэд түүний үгс яг л нарийхан зүү шиг зүрхрүү минь шигдэж тэндээ үлдэж байгаа мэт мэдрэгдэж байлаа. Нулимсаа арчин би зөөлхөн инээмсэглэнгээ уйлан харах тэр мөчид ингээд бүх зүйлс эцэс төгсгөлдөө ирж байгаад сэтгэл минь хөрч байлаа. Тэр их өвчин зовлон , ганцаардал , зовлонгийн дараа үүнийг тэвчиж чадахгүйдээ би явж байсан юм. Би бодит амьдралаас зугтаж байв.

" Чамайг надад хайртайг мэднэ ээ Хусог...

Гэхдээ чи надад хайртай биш. "

" Тиймээс өөрийн хүсээгүй зүйлээ хийх гээд хэрэггүй. Чи бол Хусог. Миний зөрүүд , сахилгагүй .. инээмсэглэлээс өөр юу ч мэддэггүй Хусог.. "

***

Бүх юм эргээд хэвэндээ орсон мэт байлаа. Салхи өмнө нь салхилдаг байснаараа салхилж , нар манддаг байснаасаа мандаж , цаг хугацаа урсдаг байснаараа нэг хоёроор урсаж эхлэв. Төгсөлтийн шалгалт өдөр өдрөөр ойртож сурагч бүрийн сэтгэлд хоногшиход урьдын л адил шуугиан болон хичээлээ завсарлагаагүй хийх хүмүүсээр дүүрсэн ангийн өрөөний хаалгаар ангийн багш орж ирэхэд хүүхэд бүр ширээ ширээндээ суулаа.

Багш гараа ширээн дээх тавих тэр мөчид Хусог удаанаар самбарлуу ширтэв.

" Тэгэхээр өнөөдөр надад та нарт хэлэх муу болон сайн мэдээ байна. "

Сурагч бүр уулга алдахад багш Хусогруу харан хоолойгоо засан Хусог түүнрүү харах ч ангийн багш нь түүнээс ямар нэгэн гэрэл гэгээ харч чадахгүй байлаа.

" Сайн нь гэвэл манай ангийн Ким Жундэ өнөөдөр Германд улсын олимпиадад оролцохоор явсан. " Энэ мэдээг мэдэж байсан хүүхдүүд алга ташихад бусад нь ам амандаа уулга алдацгаан алга бас ташиж байвч муу мэдээ нь юу бол гэхээс гайхширч байв.

" Муу нь гэвэл ... " багшийн дөлгөөн харц Хусогруу очино. " манай ангийн Мүн Исүл сургуулиасаа гараад гадаадруу явчихсан. Хэзээ ирнэ гэдгийг нь сонсоогүй ч миний бодлоор тэр энэ ангид дахиж суухгүй бололтой. "

Хусог доош бөгтийн ширээгээ дэрлэхэд , түүний хажууд Исүлийн хоосон ширээ үзэгдэж байлаа. Тэгээд тэр нүдээ анин бодит амьдралаас явахад Исүл тэнд суун түүнрүү хараад инээмсэглэж байснаа удалгүй тоос мэт алга болов.

Яг л энэ газарт шуурга болох гэж байгаа мэт Хусогт санагдана. Ямар ч нар , ямар ч аз жаргал үгүй. Тэр удаанаар унтарч байлаа.

Сүли түүний мөрөн дээр толгойгоо тавин телевизорын дэлгэцнээс харцаа салган Хусогруу харахад тэрээр харж байсан газраасаа харцаа салган Сүлируу аваачив. Сүли түүнрүү чимээгүй ширтэж байснаа ,

" Кино чамд таалагдахгүй байна уу? " гэх ба Хусог толгойгоо сэгсрэн инээмсэглэн " Үгүй ээ таалагдаж байна. " гэхэд Сүли эргэн кинонд анхаарах тэр мөчид л Хусог дэлгэцэнд гарах киног ажлаа.

Гэвч кино түүний өмнө нь үзэж байсан нэгэн кино байв. Исүлийн дуртай гэгддэг , өдөр болгон гардаг байсан бол үзээд л байна гэж ярьдаг байсан ах дүүгийн хайрын тухай Charlie St.Cloud гарч байв.

Дүү нь нас барсан атлаа сүнс нь ахдаа харагдаж байсан учраас бие биенийхээ хажууд байна гэж амласан тэдний түүх ах нь эмэгтэйд дурлахад дүү нь мартагдаж дараа нь түүний сүнс тэнгэрт халин явдагаар төгсдөг.

Тэр олон удаа үзэхдээ Хусог нэг л ойлгодоггүй байлаа. Яагаад дүү нь ахыгаа үзэн ядаагүйд , яагаад тэр амлалтаа зөрчсөнд ганцаараа үлдсэн ч явах цаг болсоноо мэдсэнээ.

Гэхдээ одоо тэр ойлгож байлаа.

Дүү нь ахдаа хайртай учраас түүнийг тавин явуулжээ. Дүү нь ахынхаа сайн сайхныг бодсон учир өөрөө явжээ.

Киногоо төгсгөлгүй унтсан Сүлигийн толгойн дор дэр тавьж дээгүүр нь хөнжил нөмрүүлээд , чимээ аниргүйд түүнийхээ тайван царайг хэсэг ажсан Хусог удалгүй хамаг зүйлсийг агуулах шатаар дээш өгсөж Исүлийн өрөөний урд ирлээ.

Дотогш орсон тэрээр ойр хавийгаа нэг их бодохгүйг хичээх ч түүнд булан тохой бүр өвдөлт авчирч цээжинд нь хөндүүрлэн өвдөнө. Газар ор налан суусан Хусог өөрөө анзаараачгүй байхдаа нулимсанд автах тэр зуур түүний нүдний урдуур бүх зүйл нисэн өнгөрч байв.

Тэгээд тэр халаасандаа хийсэн утсаа гаргаж ирэн юу ч бодолгүй Исүлийн дугаарлуу залгахад чимээгүй байсан харилцуур " Уучлаарай таны залгасан дугаар холбогдох боломжгүй байна. Та дохио дуугарсаны дараа хэлэх зүйлээ үлдээнэ үү? " гэхэд Хусог чимээгүйхнээр ярьж эхлэлээ.

" Исүл...? Хусог байна. Энэ мессэж чамд очихгүй гэдгийг би мэдэж байна. Гэхдээ би үүнийг хэлэхийг үнэхээр их хүсч байна.......

Чиний сүүдэр гарахгүй энэ газар , энэ хот , энэ гудамж яг л хаяагдсан мэт санагдаж байна. Хэчнээн өдөр хоног өнгөрч байгаа ч би яг л .. нэг газар-.. гацчихсан мэт.

Би үүнийг хэлэх эрхгүй гэдгээ мэдэж байна аа Исүл. Би н*вш байсан. Чи харин миний н*вшоос болж олон зүйл туулсан.

Энэ мессэж чам дээр хүрэхгүй хүрсэн ч чамайг авчрахгүй гэдгийг мэдэж байгаа болохоор би чамд ганц л зүйл хэлье.

Хэчнээн би үүнийг төгсгөл гэж хэлэхгүй ч бас эхлэл гэж хэлж чадахгүй нь ээ Исүл. Би чамайг санаж байна. Чамайг нэг л өдөр явах байсныг чинь мэдэж байсан бол би анхнаасаа юуг ч хийхгүй байсан гэдгийг чи мэдэж байгаа биз дээ? Би зүгээр л ...... зүгээр л ..

Чамд хайртайгаа хэлэх гэсэн юм.

Бас уучлаарай гэж хэлэх гэсэн юм.

Тиймээс ..

Жаргалтай байгаарай Исүл..... "