Тэр үед өвлийн нэгэн шөнө байсан юм.

Гадаа цас орж бүх зүйл цасан цагаан болсон байсан ч салхи маш дулаахан байсныг би сайн санаж байна.

Гуниг гутралыг минь таслан утас хаа нэгтээ дүнгэнэхэд би орноосоо өндийн хичээлийн ширээн дээр тавьсан утсаа авахдаа нэг байрандаа маш удаан сууснаа анзаарч байсан юм.

Хусог гэх нэрийг харсан даруйд цээж амьсгал бүрэн авч яагаад ч юм сэтгэл санаа арай л дээрдэх мэт санагдан би утсаа аван чихэндээ наахад , намайг эхэлж мэндлэхээс өмнө түүний төрсөн өдрийн дуу чихийг минь дүүргэж билээ.

Хоолой нь хэчнээн арван хоёр цаг өнгөрч байсан ч сэргэг , чанга сонстож түүний дуулахыг би бүдэгхээн инээмсэглэлтэй сонсож байтал Хусог нэг хэсэг дээр солгойрсоноос би инээж эхэлсэн юм.

" Чи унтаж байсан юм уу? " Дуугаа дуулж дууссаныхаа дараа түүний хоолойн өнгөнд багахаан санаа зовсон өнгө дуулдахад би хэчнээн Хусогыг харахгүйг мэдэж байвч толгойгоо сэгсрэн " Үгүй ээ би сэрүүн байсан. " гэж хэлсэн ч Хусог үгэнд минь итгэхгүй байгаа нь сонстож байсан юм. Гэхдээ би тэр үед үнэнээсээ ярьж байлаа.

" Би гэрийн чинь урдуур өнгөрч байгаа ч чиний өрөөний гэрэл унтраастай байна. " гэхэд би өрөөндөө биш байсан ч гэлээ өөрийн эрхгүй өрөөний гэрлээ харахад мэдээж , гэрэл асаалттай байсан.

" Би гэртээ байхгүй ээ. " Хоолой минь яагаад ч юм чимээгүй болж байсныг тэрээр хараахан анзаараагүй ч гэнэт л Хусогийн яриа төвлөрсөн болж

" Чи зүгээр үү? " хэмээхэд би өөрийн хацраар урсах нулимсаа арчин нусаа зөөлхөн татлаа.

" Би эмээгийндээ байна. Тэр түрүүхэн надад тахианы шөл өгсөн. "

Түүний асуултанд хариулахаас зайлсхийх намайг Хусог утасны цаанаас нэвт харж байгаа мэт санагдаж байв.

" Ээж аав чинь дахиад хэрэлдээ юу? "

Гүнзгий амьсгал гарган би эргэн орондоо ороод толгойгоо дохиж , чимээгүй мхн гэх авиа гаргаад " Тэд анх удаа бие биенрүүгээ гар далайсан. " гэхэд Хусог хэсэг чимээгүй болох нь надад тайвшрах хугацаа өгч байгаа мэт санагдаж байлаа.

Гэтэл хаалганы цаанаас эмээ " Гэрлээ унтраагаарай Исүл. Орой болчихлоо унт. " гэх дуунаар би утсаа эргэн чихэндээ авчирахад Хусог намайг унт би чамайг унттал чинь утасны цаанаас ч гэсэн сонсож байя гэж байсан үе яг л түрүүхэн мэт санагдаж байв.

Тэр шөнө би хэчнээн унтаж чадахгүй байсан хэрнээ утасны цаанаас сонсогдох Хусогийн зөөлхөн дуу аялахыг сонссон даруйдаа нам унтаж байсансан.

Тэр үеэс хойш ээж аав хэрэлдэж би хэд хэдэн удаа эмээгийнд очсон шөнө болгон түүнтэй хэчнээн маргааш хичээлтэй бас түүнтэй уулзах байсан ч гэсэн унтан унтатлаа ярьдаг болсон байлаа.

Энэ нь бидний дүрэм шиг болсон байв.

***

Гараа угаан хатаагаад нойлоос ангируу алхан ирэхдээ ангийн үүдийг нилээдгүй их хүмүүс тойрон зогсохыг анзааран би гайхширч байлаа. Манай анги гурван давхарынхаа хамгийн захын анги байсан болохоор бид нар л гарна уу гэвээс өөр хүн нэг их ирэх үзэгдэл барагтаа байдаггүй байв.

Гэхдээ өнөөдөр өөр байлаа. Хүн бүр онгойлттой хаалгаар болон цонхоор байн байн харж бие биетэйгээ шивэр авир ярих ба юу болоод байгааг ойлгосон шинжгүй намайг ойртон очиход зарим нь намайг харан зам тавьж өгөх шиг санагдаж , улам л шивнээ нь чимээгүй болж байв.

Ангийн хаалгаар ороход ихэнх хүүхдүүд суусан байрандаа таг чиг суух ч самбарын урд хэсэг хүмүүс цугларч , уулга алдах авиа тэднээс гарч байсан ч хэн урд нь зогсоод байгааг нь харсан даруйнаа би байрандаа зогслоо.

Хусогийн урд нэгэн охин ичсэн байртай зогсож гарлуугаа харахад харин Хусог хүзүүгээ маажин тэр охинруу харж байв. Тэднийг юу ярьсаныг ойлгоогүй ч үзэгдлийг харсан даруйд энэ нь юу гэдгийг тэр дорноо ойлголоо. Сэтгэлээ илчлэлт.

Хусог чимээгүй зогсож байтал түүний хажууд зогсож байсан ангийн эрэгтэй миний зүг харж , намайг ямар нэгэн үйлдэл хийгээгүй байхад ,

" Өө , чи хоцорчихож. Түүний найз охин хүрээд ирлээ. " хэмээн бүх хүүхдүүдийн анхаарлыг над дээр тусахаар хэлж орхив.

Анги бүхэлдээ түүний утгагүй үгэнд уулга алдан , өнөө ичсэн охин үг хэлэлгүй толгойгоо бөхийн миний хажуугаар өнгөрөх ба надруу уучлалт хүсэх мэт зөөлхөн бөхийгөөд ангиас гарлаа.

Буруутай мэт байдал намайг бүрхэн авахад би Хусогруу гайхан харах ба тэр надруу гунигтай мэт инээмсэглээд ширээрүүгээ явахад би ч тэр ширээн дээрээ очин суухдаа өнөө явсан охины араас харж удалгүй буцан урагшаа харав.

Би түүний найз охин биш шүү дээ.

...... хэзээ ч байгаагүй.

***

Хусогийн зогсолтгүй гуйлтаас болж тэр үдэшлэгт нь явах болсондоо өөрийгөө цохиж авмаар санагдаж байлаа. Гэртээ очиод үдэшлэгт явах гайгүй хувцас олох ёстой гэдгийг бодон гэрлүүгээ очмооргүй санагдахад гэнэтхэн би гүнээр санаа алдав.

Гэнэт чимээгүй байдлыг эвдсэн надруу Хусог хальт харсанаа ,

" Чи надад ууралчихсан юм уу? " хэмээн болгоомжилсон байртай хэлэхэд өнөө өглөөний явдал толгойд бодогдож улам л хачин болж байлаа.

" Үгүй ээ . Зүгээр л үдэшлэг гэж бодохоор толгой өвтгөөд байна. "

Хусог надруу нүдээ жижигсэгэн хараад " Гэхдээ чи амлалтаа буцааж болохгүй шүү. Бид амлалт хийсэн. " хэмээхэд би залхасан байдлаар нүдээ эргэлдүүлэн ,

" Тийм ээ тийм , би явж чи надад дараа нь хоол авч өгнө. " гэх уйдсан хоолойгоор хэлэв. Хоолны төлөө ийм юм хийж байгаадаа итгэхгүй юм.

Тэрээр инээмсэглэн урагш харсанаа манай гэрийн гадаа ирэн зогсож , надруу эргэн хараад " Энэ бидний аль алинд нь боломж олгож байж магадгүй гээд л бодчих. Чи Инсонтой эргэн найзлан- яаая! " гэж байсан ч миний цохилт түүнийг яриаг гацаах ба харин би түүнрүү муухай харав.

" Инсонтой эргэн найзлахын тулд би тийшээ яваагүй шүү Хусог. Наад үгээ дахиж амнаасаа цухуйлгаад үзээрэй. "

Хусог гараараа бууж өгсөнөө үзүүлэх ба гэнэт миний хоёр хацрыг чимхэн авч

" Битгий уурла даа. Би ч гэсэн нэг шалтгаантай л тийшээ явж байгаа. Тиймээс сэргээд жоохон хөгжилдье. Исүл чи инээхдээ л хөөрхөн шүү дээ. " гээд түүний хоёр урт хуруу миний амны хоёр талыг дээшлүүлж инээсэн болгоход би түүнээс холдон бууж өгөнгөө инээлээ.

" Орой уулзья Исүл. Надгүйгээр битгий ганцаардаарай гүнж минь. "

Хусогруу би шижиглэсэн царай гарган , гэрлүүгээ орохын өмнө одоо ч хүртэл нэг байрандаа намайг орохыг хүлээх түүнрүү харж хэлээ гаргахад тэрээр томоос том инээмсэглэн үлдэв.

Гэхдээ би түүний үдэшлэгт орох шалтгааныг нь мэдэж чадсангүй.

***

Үдэшлэгийг би томоос том Исүлийг дэлбэлье гэдэг товчлуур байсныг мэдсэнгүй.

Намайг очсон даруйд Инсон намайг тэврэн авч архи хэт их ууснаасаа хачин зүйлс хэлсэнээс хүмүүс надруу гайхсан харц илгээж , дараа нь арайхийн түүнээс холдон Хусогыг хайж байтал нэг охины пиво хувцсан дээр минь асгарч би дан хар сул подвольктой алхах болж , танихгүй хүн надруу архи шахах гэх мэт зүйлс ар араасаа цуварсанаас ердөө дотогш хөл тавиад гучин минут өнгөрсөн байхад би андгайлж байна , хэн бүрийн нүдэнд би тэнд бүтэн өдөр байсан мэт харагдаж байлаа.

Дөчөөд минут нэг л хүнийг эрэн сурвалжилж бараг булан тохоо бүрийг шалгах дөхөхөд эцэст нь түүний бор үсийг бүлэг хүмүүсийн голоос олон харав. Арайхийн түүнрүү очиж , түүнийг дуудтал өнөө хачин инээдтэй танил царай надруу харах бус огт танихгүй хүн эргэн харлаа. Би түүнд уучлаарай хэмээн бөхийж , эргэн тойрноо ширтэхдээ яагаад ч юм уурлаж гуниглаж эхлэж байв.

Хусог намайг мартчихсанд нь уурлаж байлаа.

Зарим таних танихгүй хүмүүсээр дүүрсэн байшин , усан бассейн гээд бүх л газарт би байхаас зайлсхийн өнгөрч байсан ч очих газаргүйгээс би хоёр давхарын нойлд орон баннан дотор суулаа. Гадаа одоо ч хүртэл зогсолтгүй дуу сонсогдож утсаараа Хусогруу залгах ч түүний утас салгаатайгаас бас утасны минь цэнэг дуусах дөхөж байсан , түрүүнээс хойш мэдрэгдэх хаягдсан мэт мэдрэмж гээд бүх л зүйл уурыг минь хүргэж байв.

Хувцас минь пивоор норж , үс минь гаранд муухай мэдрэгдэж , би нил пиво архиар ханхалж байсанд угаалтуурт угааж байсан ч уур минь аяандаа нулимс болон хувирч нэг л мэдэхэд би уйлж байлаа. Би мухардмал , гацсан санагдаж ингээд уйлж байгаадаа ч итгэхгүй байв.

Зүгээр л бодоод үз л дээ. Би ирсэн үдэшлэгтээ Хусогыг олохгүй болохоор бас угаасаа л архи пиво үнэртэх нь ойлгомжтой байхад архи болсон өөрийгөө бодоод уйлж байна. Өсвөр нас үнэхээр л хүнд нөлөөлөх юм аа.

Ганцаараа хэрэггүй л уйлж тэрхээн хугацаанд хамаг амьдралаа бодох мэт болсоор , удалгүй арай тайвширч эхлэхдээ би нулимсаа арчиж байтал хэн нэгэн гэнэт нойлын хаалга онгойлгон орж ирэх ба би ийм юманд бэлэн биш байсан болохоор бас намайг хар л даа.

Сандарсандаа " Хүнтэй " хэмээн орилоход өөдөөс минь гайхширсан хоолой " Исүл? " хэмээн асуух ба хэн гэдгийг нь харахдаа сэтгэлийн гүндээ Хусог байгаасай ч гэж хүсч байсан ч харин өөдөөс минь хэзээ ч энд байх байх гэж төсөөлж байгаагүй хүн гарч ирлээ.

" Жундэ."

***

Ёооё би зуслан явмааргүй бнааа манайхаан намайг аваад яваач хаха. :")))