Дүрэмт хувцсаа өмсчхөөд гарч иртэл ээж үүдэнд толинд харан зогсож байлаа. Тэгээд толинд харсан хэвээр "цайгаа ууцгаая" гэхэд нь би гал тогоо руу орон ширээний ард суув. Удалгүй ээж хүрч ирэн хамт цайгаа уулаа. Цайгаа ууж дуусчхаад бостол ээж "дараа долоо хоногт шүүх хурал болно. Тэгээд сургуулиа төгссөний чинь дараа хамт Чикаго явахаа мэдэж байгаа биздээ?" гэхэд нь би ээж рүү эргэж хараад "тиймээ. Мэдэж байна" гэтэл ээж ширээний ардаас боссоноо миний өмнө хүрч ирэн гарыг минь атгаад "Ёнжү, чамд ямар байгааг чинь мэдэж байнаа. Ээж аав хоёр чинь салж байгаа нь чамд хэцүү байгаа биздээ? Бас ааваасаа хол байна гэдэг ч ялгаагүй. Гэхдээ үүнээс өөр арга байхгүй байгаад уучлаарай. Тийм болохоор Ёнжү, ээжийгээ ойлгоорой за юу?" гэж хэлээд духан дээр үнссэнээ намайг тэвэрлээ. Би хариуд нь "гэхдээ төгсөлтийн баяраар.. аав байна биздээ?" гэтэл ээж надаас холдсоноо "тиймээ мэдээж. Охиныхоо төгсөлтийн баяр дээр байлгүй яах юм?"

"бас.. заавал Чикаго явах шаардлагатай юм уу? Энд байж болохгүй юм уу?" гэхэд ээж хэсэг чимээгүй байснаа "хэрвээ хоёулаа Чикагод байвал ээж нь дахиж өөр улс орон руу ажлаар явахгүй тэндээ тогтож ажиллана. Ер нь иймэрхүү шалтгаанаар л тийшээ явж байгаа юм. Бас тэнд байх чамд ч гэсэн тустай шүү дээ. Тэндхийн сайн сургуульд сурч, хэлээ ч улам сайжруулна тийм биздээ?" гэж хэлээд хацарнаас зөөлөн чимхэлснээ "одоо харин хичээлдээ явцгаая. Би чамайг хүргэж өгье" гэж хэлээд хажуугаар зөрөн гал тогооны өрөөнөөс гарлаа.

***

Анги руу орох гээд явж байтал өөдөөс Тэхён ирж байх нь харагдав. Тэрээр миний өмнө ирэн зогссоноо "сайн уу Ёнжү" гэхэд нь би хальт инээмсэглээд "сайн" гэтэл Тэхён "нээрээ Юнги байна даа? Чи түүнтэй уулзсан уу? Бие нь ямархуу байна?"

"өчигдөр гэрт нь хальт очсон. Зүүн гар нь гэмтсэнээс бусдаар дажгүй байна лээ. Чи яагаад тэгтлээ санаа зовоод байгаа юм?" гэчхээд гэнэт нэг зүйлийг санан "нээрээ чи уржигдар Юнгиг осолдсон гэхийг сонсоод их л яараад явсан. Эмнэлэг дээр нь очоогүй юм уу? Ер нь яагаад ингэж их санаа зовж, анхаарал тавиад байгаа юм?"

Тэхён "ю-юун яагаад гэж? Зүгээр л санаа зовж болохгүй юм уу? Би ер нь л энгийн танил хүн байсан ч анхаарал тавьдаг!" гэж хэлснээ хажуугаар зөрөөд явчих нь тэр.

Би заримдаа анзааргагүй байдаг байж болох ч иймэрхүү юмыг анзаарахгүй байхаар тэнэг биш. Би өмнө нь Тэхёныг ийм төрхийг хэзээ ч харж байгаагүй бас тэр хэн нэгэнд тэгтлээ санаа зовж, анхаарал тавихыг ч урьд нь хараагүй. Найзууд гэдгээр нь харъя гэсэн ч Тэхён Юнгид Жимин бас Жонгүгт ханддаг шигээ ханддаггүй. Зүгээр л их өөр. Бүр Юнгид надаас илүү санаа зовоод байгаа юм даа. Гэсэн ч би итгэлгүй байна. Ийм юм байх боломжгүй. Тиймээ, боломжгүй!

Ангийн үүдэнд юм бодон зогсож байснаа гэнэт толгой сэгсэрсээр анги руугаа орлоо.

***

Ангид ихэнх сурагчид шуугилдаж байхад ангийн багш орж ирэн "чимээгүй" гэж хэлснээр бүгд суудал суудалдаа суун чимээгүй болцгоов.

Багш "бүгд шалгалтынхаа дүнгээ харчихсан байх. Тэгэхээр одоо бидэнд төгсөхөд сар ч хүрэхгүй хугацаа үлдчихлээ. Тийм болохоор дургүй байсан ч ангийнхантайгаа дотно байхыг хичээгээрэй. Бас энэ долоо хоногийн амралтын өдрөөр бүх төгсөх ангийнхан хамт хоёр өдөр, нэг шөнийн аялалд гарна" гэхэд бүгд шуугилдаж эхлэх нь тэр.

Багш "хоногоор явна гэхээр дуу орцгоож байгааг нь ээ. Тэгээд аялалд явж ирчхээд төгсөлтийн баярын дараах төгсөлтийн үдэшлэгийн талаар ярилцнаа. Энэ үдэшлэг та нарын мэдэх үдэшлэгээс огт өөр гэдгийг мэдэж байгаа биздээ? Бас үдэшлэг дээр сурагчдын зөвлөлөөс сургуулийн хатан, хаан гэж шалгаруулах санал гаргасан. Юу ч гэсэн энэ тухай дараа долоо хоногт сурагчдад зарлах болохоор дараа ярьцгаая. Тэгэхээр тэтгэлэгт хамрагдсан сурагчид байвал одоо багш нарын өрөөнд хүрч ирээд надтай уулзаарай" гэж хэлээд гараад явчхав. Багшийг гарсны дараа ангийнхан сургуулийн хатан, хаанд хэн шалгарч болохыг ярилцаж эхлэлээ. Тэдний ихэнх нь Исүлийг сургуулийн хатан болох байх гэцгээх ба сургуулийн хаанд бараг бүгд 3-1 ангийн Пак Жимин гэцгээж байв. Гэнэт Мисү эргэж харан сууснаа "яахав манай сургуульд Жиминээс өөр гайгүй залуу байхгүй л дээ. Уг нь Тэхён Жиминээс дутахааргүй, бараг илүү царайлаг ч гэсэн сургуулийн бас хичээлээс гадуурх үйл ажиллагаанд тийм ч идэвхтэй байдаггүй болохоор хүүхдүүд тэгж тоохгүй байгаа юм. Бас дүндээ ч тэгж анхаарал тавиад байдаггүй. Гэхдээ Жонгүг бол дажгүй шүү. Тэр бүх зүйлээрээ Жиминтэй зэрэгцдэг. Гэхдээ тийм байхад яагаад бүгд Жимин Жимин гээд байдгийг ойлгохгүй юм" гэтэл гэнэт ардаас "учир нь Жонгүг бид хоёр Жиминээс хамаагүй даруухан" гэх нь тэр. Би гайхсаар эргэж хартал Тэхён яг ард элгээ тэвэрсээр зогсох ба эхлээд над руу харж байснаа дараа нь Мисү рүү хараад нэг хөмсгөө өргөлөө. Тэгээд хажуу салааны ширээг түшин зогсоод "бас би тийм ч идэвхгүй хүн биш шүү. Чамайг бодвол хэд хэдэн удаа сагсны тэмцээнд сургуулиа төлөөлж оролцож байсан бас 2 билүү 3 удаа сургуулиас гадуур сайн үйлсийн аянд бие даан оролцсон. Аан харин дүн дээр бол саяны шалгалтаа л тиймхэн өгчихсөн юм. Тэрнээс биш би үргэлж л эхний 5т явдаг байсан. Магадгүй Жиминий хэлснээр Юнги ахтай хэтэрхий их зууралдсанаас болсон байх" гэтэл Мисү түүн рүү хэсэг харж байснаа "заза уучлаарай. Би буруу юм ярьчхаж. Гэхдээ чи яагаад тэр Юнги гэгчтэй зууралдаад байгаа юм? Та хоёр тийм дотно юм уу?"

Тэхён "үнэндээ дотно байсан ч болоосой. Би дотно болох гэж үнэхээр их хичээж байгаа. Тэр намайг өөртөө ерөөсөө ойртуулдаггүй. Би зүгээр л найзууд болъё гэж зөндөө их гуйж, араас нь гүйсэн. Гэхдээ тэр... тэр яг л төмөр ханхүү шиг" гэтэл Мисү инээх нь тэр. Тэхён гайхсаар хөмсгөө зангидан түүн рүү хартал Мисү "чи яг тэр Юнгидээ дурлачхаад араас нь гүйгээд байгаа юм шиг сонсогдож байна. Чимээгүй бай, бусад нь чамайг буруугаар ойлгочих нь" гэсээр инээх нь тэр. Харин Тэхён Мисү рүү байдгаараа муухай харсаар "инээдтэй биш байна. Намайг ижил хүйстнээ сонирхдог гэх гээд байгаа юм уу?"

Мисү "би зүгээр л тоглож хэлсэн шдээ. Чи уурлаад байгаа юм уу?"

Би "магадгүй Юнги яагаад ч юм цаанаасаа хүнийг татах чадвартай байх. Би ч бас анх Юнгитэй найзууд болох гэж хэд хэдэн удаа хичээсэн ч тэр бага зэрэг хөндий байсан. Гэхдээ Юнгитэй гайгүй дотносоод ирэхээр их дажгүй залуу шүү. Тэхён нөхөрсөг болохоор Юнгитэй дотносохыг хүсэх нь аргагүй л дээ. Тийм үү?"

Тэхёныг чимээгүй зогсож байтал Мисү "чи уурлаагүй биздээ?" гэсэн ч Тэхён чимээгүй зогссоор байлаа.

Мисү "ямар хүндээр тусгаж авдаг юм бэ? Чи жинхнээсээ ижил хүйстэн байсан бол ч яахав. Уурлах нь аргагүй. Гэхдээ зүгээр л тоглож хэлж байхад тэгтлээ уурлах ямар хэрэг байнаа?" гэтэл Тэхён ширээнээс холдсоноо "заза би явлаа" гэж хэлснээ ангиас гараад явчих нь тэр. Харин Мисү бид хоёр араас нь гайхсаар үлдэв.

Мисү "тэр уурлачхаж"

***

Хичээлийн дараа Жиминээр машинтай хүргүүлчхээд гэр лүү орох гэж байтал Жимин хэсэг алхъя гэснээр бид хоёр манай гэрээс холгүйгээр цэцэрлэгийн хажуугаар алхаж байлаа.

Би "аав ээж хоёрын шүүх хурал дараа долоо хоногт болно гэсэн. Харин дараа долоо хоногт нь би сургуулиа төгсөнө"

Жимин "нээрээ ч төгсөхөд удаан хугацаа үлдсэнгүй шүү. Цаг хугацаа ч хурдан юмаа. Гэснээс чи төгсөлтийн үдэшлэгт юу өмсөхөө шийдсэн үү?"

"үгүй ээ"

Жимин "тэгвэл би даашинзыг чинь авч өгмөөр байна" гэхэд нь би түүн рүү харлаа. Тэгээд харцаа салган урагшаа харсныхаа дараа "яагаад тэгэх ёстой юм? Үнэндээ надад өмнө нь авч байсан ч нэг ч удаагүй өмсөөгүй хэд хэдэн даашинз байгаа" гэтэл Жимин инээмсэглээд "яагаад хүн гоё үг хэлж байхад өөдөөс сонин юм яриад ярианы эрч бууруулаад байдаг юм бэ? Би чамд заавал даашинз авч өгөх болохоор чи тэр үдэшлэгт миний авч өгөх даашинзыг заавал өмсөөрэй" гэх нь тэр. Хариуд нь намайг үг хэлэх гэтэл Жимин миний уруул дээр долоовор хуруугаа тавиад "заавал шүү" гэж хэлчхээд хуруугаа авлаа.

Жимин Ёнжүгийн гараас хөтлөн алхаж байснаа урагшаа нэг юм харснаа зогсчхов. Тэгээд нүдээ онийлгон хэсэг харж байгаад "тэр Тэхён мөн үү?" гэхэд нь Ёнжү түүний харж байгаа зүг рүү хартал үнэхээр Тэхён байлаа. Хачирхалтай нь тэр Юнгигийн амьдардаг байрны гадаа зогсож байв.

Ёнжү "энэ чинь Юнгигийн амьдардаг байр биш үү? Яагаад тэр энд байдаг билээ?" гэснээ "түүн дээр очъё" гээд явах гэхэд нь Жимин Юнгиг гарч ирж байхыг харан түүний гараас огцом татаж аваад нэгэн булангийн араар орон зогслоо. Ёнжү түүн рүү гайхсаар харахад нь Жимин "түр хүлээж бай" гэчхээд түүний араас Тэхёны зүг харав. Юнги Тэхён хоёр ямар нэг юм ярилцаж байгаа бололтой зогсох ба хэсэг зогсож байснаа хамт Юнгигийн гэр лүү ороод явчих нь тэр. Тэгтэл гэнэт түүний ардаас Ёнжү "хөөе, тэр яагаад тийшээгээ ороод явчихав?" гэхэд нь Жимин цочсондоо цээжин дээрээ гараа тавьсаар эргэж харан "чи намайг цочоочихлоо.."

Ёнжү "саяных Юнги байсан уу?"

Жимин "тийм л юм шиг байна"

Би түүн рүү нүдээ онийлгон хэсэг харж байгаад "чамд Тэхён Юнгигийн араас тэгж гүйгээд байгаа нь хачин санагдахгүй байна уу? Бас тэгж их санаа тавиад байгаа нь ч?" гэтэл Жимин инээсээр "үгүй ээ. Тэхён угаасаа л тийм шдээ"

"чи ямар нэг юм мэдэж байгаа биздээ?" гэхэд Жимин амаа жимийснээ бага зэрэг толгойгоо гилжийлгэлээ.

"хэрвээ надаас юм нууж байгаа бол эртхэн хэлээрэй Пак Жимин! Чи надаас удаан нууж чадахгүй шүү"

"надад чамаас нуух юм юу л байв гэж"

Би "Тэхён. Тэхён арай Юнгид..—" гэтэл Жимин миний яриаг тасалснаа "ер нь чамайг гэрт чинь хүргэж өгье. Орой болчхож" гэсээр шууд л миний гараас хөтлөн үгийг минь ч сонсолгүй алхаж эхлэв.