Хаалганы хонхыг нь гурав дахиа дарах гэж байтал ашгүй нэг юм хаалгаа нээв. Үс нь бага зэрэг сэгсийчихсэн, хааш яаш, нойрмог царайтай, нүд нь хагас аниалттай Юнги миний өөдөөс харан зогсож байлаа. Мэдээж, тэр унтаж л байсан байж таарна.

Би түүнийг түлхэн хажуугаар нь орсны дараа зочны өрөөнд орж ирээд цүнхээ буйдан руу шидчихээд өөрөө араас нь очин суулаа. Тэгтэл Юнги хөлөө зөөж ядан хажуугаар алхахдаа "би жоохон унтаадахъя. Нойроо гүйцээхгүй бол болохгүй нь" гэж хэлээд өрөө рүүгээ яваад орчих нь тэр. Бурхан минь? Энэ хүний нойрыг бурхан аваад явчхаасай билээ!!

Би шууд л босон түүний өрөөнд ууртай гэгч нь орж иртэл тэрээр орон дээрээ доошоо хараад хэвтчихсэн аль хэдийн унтаж байлаа. Маш тайван гэгч нь. Энэ яаж ийм тайван байдаг юм бэ?

Би хажууд сандал дээр байсан дэрийг аван түүн рүү хүчтэй шидээд "хөөе!! Өөртэй чинь ярих юм байгаад байх юм?!" гэтэл Юнги дэрийг авч газар луу шидсэнээ, толгойгоо хальт өндийн над руу харах шиг болоод "чи сая хөөе гэсэн үү?"

"тиймээ!! Яг одоо босоод ир. Үгүй бол энэ дэрээр бүтээгээд алчихна шүү" гэж хэлчхээд түүний өрөөнөөс гарлаа. Энэ хүн үнэхээр яагаад ийм байдгийг ойлгохгүй нь. Хэдий сайн ах, сайн найз байдаг ч хэтэрхий хайнга!!

Буйдан дээр сууж байтал ашгүй нэг юм Юнги гарч ирлээ. Тэгснээ бас болоогүй гал тогоо руугаа ороод явчхав. Би "хөөе яав аа??" гэтэл түүний "ядаж ус уулгачихдаа" гэж орилох нь сонсогдлоо. Удалгүй тэр гал тогооноос гарч ирээд, хажуугийн жижиг буйдан дээр сууснаа гартаа зурагтын удирдлага барьж аваад "юу ярих гэсэн юм?"

"чи үнэхээр яагаад ийм байдаг юм бэ? Хүн чухал юм ярих гээд байхад наад байгаа байдлаа хардаа?"

"чухал юм ярихад байгаа байдал ямар хамаатай юм? Зүгээр хэлэх гэсэн юмаа хэлвэл хэл. Үгүй бол нойрноос хумсалсан гээд чамтай тооцоо бодно шүү"

Би нүдээ эргэлдүүлсээр "Мин Юнги Мин Юнги л юм даа" гэж өөртөө сонсогдох төдий хэлчхээд "өмнө нь чамтай нэг уулзахдаа хэлсэндээ? Жиминий найз охин гээд?"

"тиймээ.. Яасан? Одоо эхлэх юм уу?"

Би түүн рүү харан толгой дохьсны дараа цүнхнээсээ хавтастай юм гаргаж ирэн түүний өмнө тавиад "энэ түүний тухай мэдээллүүд. Тийм болохоор эд нарыг ашиглаарай. Сайн.. үгүй ээ зүгээр л төгс төлөвлөгөө боловсруулах хэрэгтэй. Бүгд зөвхөн тохиолдол байхаар ойлгогдох ёстой шүү. Ойлгов уу? Энэ ер нь таны ирээдүйд ч хэрэгтэй. Охин найраад сурчих нь гэсэн үг"

Юнги "юу гээч, би охин найрч явдаг хүн биш" гэж хэлээд түүний өмнө тавьсан хавтастай баримтыг авлаа. Тэгээд хэсэг харж байснаа гэнэт царай нь бага зэрэг хувьсхийснээ, хөмсгөө зангидав. Би түүнийг өмнөх шигээ ямар ч хувирал гаргахгүй байх гэж бодсон. Тэгэхээр тэр түүнийг таньдаг байх нь.

"Хан Ёнжү гэнэ үү? Энэ охин тэр Жиминий чинь найз охин юм уу?"

Би нүүрэндээ багахан инээмсэглэл тодруулаад "тиймээ.. Өөрөө таньдаг юм шиг байна тийм үү?"

Юнги хавтастай юмыг ширээн дээр тавиад "үгүй ээ. Андуурчихлаа" гэхэд нь би түүн рүү "үнэхээр үү?" гэсэн харцаар нэг хөмсгөө өргөн харлаа. Тэгтэл Юнги өөдөөс хариу хөмсгөө өргөн инээмсэглэх нь яг л "итгэхгүй байгаа юм уу?" гэж байх шиг харагдана. Би шууд л цүнхээ аван босоод "чамайг юу хийж чадахыг чинь харъя. Аль болох хурдан эхлээрэй" гэж хэлээд түүний хажуугаар зөртөл Юнги "өнөөдрөөс болох юм уу?" гэхэд нь би хальт инээмсэглээд "мэдээж. Тэгвэл сайн л байна" гэчхээд түүний гэрээс гаран явлаа.

Үнэндээ ойрын өдрүүдэд Жимин бид хоёр тийм ч их уулзалдаж, бас харьцахаа больсон. Өглөө хамт сургууль руу явахаа больсон ч гэж тэр намайг ирж авахгүй байгаа, бас оройдоо ч хамт харихаа больсон. Дээрээс нь шалгалтууд эхэлж байгаа учраас би ихэнх цагаа номын санд өнгөрүүлдэг болчихсон юм. Харин Жимин... түүний амьдрал бага зэрэг төвөгтэй шүү дээ. Гэр бүлийнхээ зарим нэг асуудлаас болж л ойрд харьцаа муутай байгаа байх. Харин би тэр болгонд нь залгаж, ярилцахыг хичээхгүй байсан нь дээр гэж бодож байна. Учир нь энэ түүнд улам л дараа болно.

Номын санд хичээл хийн сууж байхад хажуугийн ширээнд хүн ирж суух шиг болсон ч хажуу тийш харсангүй үргэлжлүүлэн хичээлээ хийж байтал "Ёнжү" гэж дуудахад нь хажуу тийш харлаа.

"Тэхён?"

Тэхён "сайн уу?" гэж хэлээд цүнхнээсээ хичээлээ гарган ширээн дээр тавилаа. Би "сайн" гэчхээд түүн рүү харж байтал тэр ч гэсэн над руу хараад "Жимин... тэр ойрд чамтай тийм ч их холбоотой биш байна уу?"

"үнэндээ тиймээ"

"түүнийг ямар ч үед ойлгоорой гэж хэлмээр байна. Тэр угийн их ойлгомжгүй хүн. Үнэхээр шүү. Чи тийм ч сайн мэдэхгүй байж магад. Би түүнтэй олон жил найзалж байгаа болохоор ямар үед ямархуу болдгийг нь мэднэ. Жимин зүгээр л заримдаа үнэхээр сонин болчихдог. Харин одоо тэр үе нь юм шиг байна. Магадгүй та хоёрыг анх үерхэж эхлэхэд хэлэх ёстой байж" гэж хэлээд инээмсэглэлээ.

"мэдээж би Жиминийг ойлгоно оо. Бас түүнийг надад өөрт байгаа асуудлаа хэлдэг байгаасай гэж хүсч байна. Тэр надтай байхдаа зүгээр л инээмсэглэдэг ч түүний цаана юу байгааг би мэдэхгүй"

"түүнд ямар нэг асуудал байгаа бол чамд хэлнээ. Одоо зүгээр л бэлтгэлгүй байгаа аль эсвэл ямар ч асуудал байхгүй"

Тэр инээмсэглэсээр хичээлээ хийж эхлэв. Жимин... түүнийг зүгээр гэж л найдъя.

***

Хичээлийн дараа бакерид орж ирэн ээжийн захисан бялууг авахаар хайж байлаа. Ээж үргэлж тэр бялууг иддэг бас тэрэнд үнэхээр дуртай. Харин идэх болгонд нь би явж авчирдаг юм.

Эцэст нь тэр бялууг олчхоод кассан дээр иртэл танил царай харагдах нь тэр. Юнги юу даа??

Тэр бялууг боож өгөөд надад өгөхөд нь би "чи намайг танихгүй царайлаад байна" гэж хэлээд инээмсэглэсээр бялуугаа автал Юнги "чи өөрөө л анх орж ирэхдээ намайг таниагүй. Тэгээд би ч бас таниагүй юм шиг байх хэрэгтэй гэж бодсон юм"

"тэгэхээр чи энд ажилладаг юм уу?"

Юнги хэсэг чимээгүй байснаа "заримдаа л. Үнэндээ эндэхийн эзэн нь намайг энд зогс гээд байсан болохоор аргагүйн эрхэнд л энд байна. Чи энд их ирдэг үү?"

"мм..тиймээ. Ээж маань энэ бялуунд их дуртай. Гоё амттай тийм үү?"

"чи өөрөө ч дуртай байх нь тийм үү?"

Намайг инээтэл Юнги үргэлжлүүлэн "үнэндээ миний чамд хэлж байсан найз маань энэ бакериг ажиллуулдаг юм. Тэгээд өнөөдөр нэг ажилтан нь чөлөө авсан гээд оронд нь намайг бараг л загнасаар байгаад зогсоочихсон"

Би инээсэн хэвээр "гэхдээ чамайг үнэхээр иймэрхүү ажил хийж байна гэхээр төсөөлөхөд ч хэцүү юм"

"ингээд зогсож байхад тэгж хэлэх хэрэг байна уу?"

"тийм л дээ. Тэгвэл би явлаа. Дараа ирнээ"

Түүн рүү гараараа далласаар бакеригаас гарлаа.

***

Гэрт орж ирээд бялуугаа ширээн дээр тавьсны дараа өрөөндөө орон хувцсаа сольчхоод гарч иртэл ширээн дээр байсан миний утсанд зурвас ирэх шиг болов. Аваад харвал энэ Тэхёнаас байлаа.

:

Ёнжү, яг одоо Жиминийд хүрээд ирээч.

:

Юу болсон юм?

:

Жимин зүгээр биш байнаа. Тэр өөрийгөө алж ч мэдэх нь. Гуйя хурдлаарай.

──────────

a/n: заза мэдэхгүй ээ, энэ одоо ер нь савангийн дуурь юм уу хаашаа юм 😂