"аав та хоёр муудалцчихсан юм уу?"

Би буйдан дээр зурагт үзэн сууж байхдаа ээжээс асуутал тэрээр гал тогоонд ямар нэг юм хийж байснаа "яасан?" гэлээ.

"зүгээр л. Та ерөөсөө аавыг ярихгүй бас тэр хэдэн хоног ирсэнгүй"

"бид хоёрын асуудалд битгий санаа зов доо. Хичээлдээ л санаа тавь"

"та хоёрын асуудал ч миний миний асуудал. Надад хэлэхгүй юм уу?" гэтэл ээж хэсэг зогсож байснаа миний хажууд ирэн суулаа.

Ээж "юу гээч Ёнжү.." гэж хэлээд миний гарыг атгаснаа "үнэндээ аав бид хоёр чинь.. салж ч магадгүй"

Түүний ингэж хэлэхийг сонсоод би тэр чигтээ гацаж орхив. Салах аа??

"ю-юу гэсэн үг юм бэ? Юун салах??"

"гэхдээ чамайг ахлах сургуулиа төгстөл тийм юм болохгүй ээ. Бас чи төгсөхөд тийм ч их хугацаа үлдсэнгүй"

"хүлээ. Сална гэдэг чинь юу гэсэн үг юм? Яагаад?? Та хоёр яасан юм?"

"бид өмнө муудалцсан ч тийм айхтар муудалцаж байгаагүй. Харин энэ удаагийнх.. сүүлийнх нь байх болно. Тэр саяхан надад бараг л гар хүрэхээ шахсан. Чи мэдэж байгаа, аав чинь хэзээ ч тэгэх хүн биш гэдгийг. Гэхдээ тэр уурлахаараа ямар болдгийг чи мэдэхгүй шүү дээ"

"үгүй ээ.., тэгсэн ч. Та хоёр сална гэдэг чинь.."

Миний нүд нулимсаар дүүрэхэд би үгээ гүйцээж чадсангүй доош харав. Тэгтэл ээж намайг тэврээд "чамайг төгстөл юу ч болохгүй болохоор юу ч битгий бод. Эхлээд сургуулиа сайн дүнтэй төгсөх хэрэгтэй. Харин тэрний дараагийнхыг тэр үед л болцгооё"

***

Аав ээжээс болоод өдөржин нэг л сэтгэл тавгүй явлаа. Хичээлээ ч олигтой ойлгож хийсэн юмгүй, өдрийн талыг дэмий цонх эсвэл самбар ширтэж өнгөрөөв. Завсарлагаанаар цайны газарт ч хоол идэх хүсэлгүй хоолоороо тоглон сууж байтал Мисү "хөөе, чамд юу болоо вэ? Зүгээр үү?" гэсээр санаа зовнисон өнгөтэй асуулаа.

"тиймээ"

"үнэхээр үү?"

"тиймээ"

Инү над руу харж байснаа "тэгж харагдахгүй л байна шүү. Юу болсон юм?" гэхэд нь би хэсэг чимээгүй сууж байгаад хоолоо барин босоод "би түрүүлээд явлаа шүү" гэчхээд тэр хоёрыг орхин явлаа. Цайны газраас гарч ирсний дараа хэн нэгэн гараас бариад авахад нь эргээд харвал энэ Жимин байв. Тэр бага зэрэг санаа зовнисон харцтай байлаа.

"юу болсон юм?"

"юу ч болоогүй ээ зүгээр" гэж хэлээд гараа татаж авах гэтэл Жимин тавьсангүй.

"надад хэл л дээ. Битгий ганцаараа гуниглаад бай. Надад хэлвэл би хамт гуниглая"

"миний сэтгэл санаа таагүй байгаа болохоор одоохондоо юм ярих сонирхол алгаа" гэтэл Жимин шууд л намайг өөртөө наан тэвэрчих нь тэр.

Жимин "хэн нэгэнтэй тэврэлдэхэд бага ч гэсэн тайвширдаг юм. Тэр тусмаа намайг" гэж хэлээд инээхэд нь би ч даган инээмсэглэв.

Жимин "чамайг зовоогоод байгаа асуудлуудаа надад хэлж байвал баярлана шүү"

"тэгнээ. Гэхдээ дараа"

***

Орой нь хэсэг агаар амьсгалахаар гадагш гаран тоглоомын талбайн дэргэдэх саравчинд ганцаараа зайрмаг идэн сууж байлаа.

"гэхдээ үнэхээр аав ээж хоёр салчихвал би яах юм бол? Гэснээс... Жиминаас өнөөх охины талаар асуухаа мартчихаж"

Зайрмагаа идсээр хөлөө савчуулан сууж байтал саравчинд хэн нэгэн орж ирэхэд нь дээш харвал нэг л харсан танил царай байлаа. Тэр залуу ч гэсэн над руу хальт харснаа тоосонгүй бололтой миний өөдөөс хараад суучхав.

Аан. Дээрийн миний мөнгийг төлдөг залуу байна шүү дээ.

Тэрээр миний өөдөөс харсан хэвээр чихэвчээ зүүгээд утсаараа оролдон сууна. Би харин түүнтэй яриа эхлүүлэх үү яахуу гэж бодон зайрмаг идэнгээ түүнийг ширтсээр сууж байтал тэр гэнэт над руу харахад нь би бага зэрэг цочив. Тэрээр чихэвчээ авснаа "яагаад над руу ширтээд байгаа юм?"

Би тэр чигтээ гацчихсан мэт сууж байлаа. Тэгээд арай гэж ам нээн "н-нөгөө.."

"өө чи чинь.."

Юу вэ? Тэр одоо л намайг таньж байгаа юм уу?

"аан тиймээ. Та нэг удаа миний өмнөөс мөнгийг минь төлсөн шүү дээ"

Тэр "заза" гэж хэлээд буцаагаад чихэвчээ зүүх гэхэд нь би "хүлээ" гэтэл тэрээр гайхан над руу харав.

"нэрийг чинь мэдэж болох уу? Энэ хавьд амьдардаг бололтой. Намайг Хан Ёнжү гэдэг" гэтэл тэрээр над руу нэг хөмсгөө өргөн хэсэг харж байснаа, дараа нь утас руугаа хараад "Мин Юнги" гэх нь тэр.

"Мин Юнги? Хмм.., гоё нэртэй юм байна"

"тэгж бодохгүй л байна шүү"

"би зүгээр л өөрт чинь их баярлаж байна. Тэгж хүний өмнөөс мөнгийг нь төлж өгөх царайтай биш л юм ууг нь"

Намайг хэлтэл тэр над руу хачин харах нь тэр. Харин би юу хэлснээ бодсоны дараа амаа жимийтэл тэрээр "чи тэгтлээ буцааж өгөхийг хүсээд байгаа юм уу?" гэлээ.

"тиймээ. Би хэн нэгнээс, тэр тусмаа огт танихгүй хүнээрээ юм авахуулахыг хүсэхгүй байна. Харин өөрийг чинь яаж олъё доо гэж бодож байтал ашгүй өөрөө хүрээд ирчихлээ шүү"

Юнги чихэвч, утас хоёроо цаашаа хийснээ босон миний өмнө хүрч ирээд "тэгвэл чи мөнгөний оронд өөр юмаар надад туслах уу?"

***

"бид яг хаашаа яваад байгаа юм бэ?"

Түүний араас хаашаа ч юм гэтэн явахдаа ингэж асуутал тэрээр эргэж харснаа долоовор хуруугаа уруулныхаа урд аваачин "чшш" гэлээ. Тэгснээ "миний хэлснээр хийгээрэй ойлгов уу?" гэхэд нь би толгой дохив. Бид нэг байрны урд, хашааны араар нуугдан харж байтал байрны урд нэг охин зогсож байлаа. Өгзөг шүргэм урт, хүрэндүү өнгийн үстэй, дундаж өндөртэй, ардаасаа ч хөөрхөн харагдах охин байв. Тэрээр цүнхнээсээ утсаа гаргаж ирэн хэн нэгэн лүү залгатал миний урд байсан Мин Юнги гэгчийн утас дуугарах нь тэр. Тэрээр утсаа гаргаж ирснээ таслаад "юу вэ? Над руу залгаад байсан юм уу?"

"тэр хэн юм бэ?"

Намайг асуутал Юнги "чамд хамаатай гэжүү? Надад тусламаар байвал зүгээр миний хэлснээр, миний амыг дагуулаад л байгаарай" гэж хэлээд намайг үг хэлэхийг завдалгүй хөтлөөд босчхов. Тэгээд миний гараас атгасан хэвээр тэр байр луу орох гэж байтал өнөөх охин эргэж харснаа "Юнги ахаа?" гэчхээд дараа нь намайг олж харсны дараа харц нь ширүүн болчхов. За юу л болоод байна даа.. Энэ охин чинь намайг үсдээд авчхаар царайтай юм. Хэдий хөөрхөн ч гэсэн.

Юнги "чи юу хийж байгаа юм Нами?" гэхэд тэр охин над руу хараад "энэ хэн бэ?" гэтэл тэрээр гэнэт миний мөрөөр тэвэрч авснаа "харахгүй байна уу? Миний найз охин"

Н-найз охин?? Юугаа яриад байнаа?

Би түүн рүү нүдээ томруулан хартал Юнги над руу харснаа инээмсэглэв. Харин тэр охин Юнги рүү нулимс дүүрэн нүдээр ширтэж байлаа. Юу вэ, энэ Юнги чинь муу залуу байсан юм уу?

Би "та чинь-" гэтэл тэрээр миний уруулан дээр долоовор хуруугаа тавиад "чимээгүй бай"

Тэр инээмсэглэж байсан ч яг л чөтгөрийнх шиг байлаа. Аймар юм..

Нами "Юнги, би танаас салж чадахгүй. Та яагаад намайг орхиод энэ охиныг илүүд үзээд байгаа юм? Энэ яачихсан охин юм? Би яасан болоод--" гэтэл Юнги түүний үгийг таслан "би чиний хүссэн үедээ ирж, хаяад байдаг тоглоом чинь биш ойлгов уу? Бас би чамайг биш чи намайг орхисон. Одоо харин би дахиж чамайг хүлээж, дахиж чиний завхайрлыг тэвчиж чадахгүй. Тэглээч надад одоо.." гэснээ над руу хараад, дараа нь өнөөх охин руу харан "хайртай хүн байгаа болохоор дахиж ирэх хэрэггүй" гэж хэлээд миний гараас атган дотогшоо орчхов. Би түүнд чирэгдэх шахам алхангаа эргэж харахдаа тэр охины нулимсаа арай хийн тэвчин, гараа чанга атгаж байгааг харлаа. Бурхан минь, энэ охин дараа нь надад гай болохгүй л гэж найдъя.

Бид лифтний өмнө зогссоны дараа одоо ч хөтлөлцсөн байгаагаа санав. Юнги доошоо гар луугаа харснаа гэнэт миний гарын тавиад "Нами явчихсан бол одоо яв даа. Чи надад их тус хүргэлээ"

"тэр охин хэн юм? Чи түүнийг гомдоочхож байгаа юм биш үү?"

"чи юу ч мэдэхгүй байна. Илүү их шархалсан нь би"

Түүнийг доош харахад нь би түүнийг хэчнээн гунигтай байгааг анзаарав. Тэгэхээр энэ Мин Юнги гэгч залуу биш, тэр хөөрхөн охин зүрх шархлуулагч юм байхдаа?

"та хоёрын хооронд юу болсон юм?"

Юнги "юу ч биш дээ. Жирийн нэг гунигтай, эсвэл тэнэг хайрын түүх" гэснээ гадагшаа хараад "харанхуй болчхож. Би чамайг ийшээ авчирсан болохоор уулзсан газраа буцаад очицгооё" гэж хэлээд түрүүлээд гараад явчхав. Би бага зэрэг гайхсан ч араас нь гарлаа. Бид саравчинд бараг ирж байхад би түүнээс "ингэхэд та хэдтэй юм?" гэж асуутал тэрээр шууд "21" гэхэд нь би гайхсандаа нүдээ томруулан харав.

21??? Тэр надаас хоёр насаар ах байсан юм уу? Шар айраг аваад явж байхаар нь даанч гайхсан юм. Их л залуухан харагдсан даа, би бүр бараг миний үе байх гэж бодож байсан.

"ю-юу?? Ихдээ л нэг насаар байх гэж бодсон"

"би тийм залуухан харагдаж байсан юм уу?"

"тиймээ"

"чи өөрөө хэдтэй юм?"

"19"

"өө чи чинь жоохон охин байсан байна шдээ"

"жоохон??? Хоёрхон насны зөрүүтэй байж. Тэглээч би энэ жил сургуулиа төгсөнө"

Бид саравчин дотор орж ирсний дараа Юнги "за тэгвэл би явлаа" гээд явах гэхэд нь би "нөгөө та.. Ингээд би танд өргүй биздээ?" гэтэл тэрээр над руу харан толгойгоо дохисноо эргэж хараад "Юнги гэж дууд" гэж хэлээд яваад өгөх нь тэр.

──────────

a/n: Юнги ууг нь огтхон ч муу залуу биш юмсан :'(( одоохондоо бол Сүногийн төлөвлөгөө эхлээгүй байгаа бас Юнги тэр охиныг нь Ёнжүг гэж мэдэхчгүй байгаа :>

Гэснээс энэ өгүүллэг дээрх миний хамгийн дуртай дүр Юнги шт xD