Жиминээр гэртээ хүргүүлэн орж ирээд удаагүй байтал ээж орж ирэв. Намайг өрөө рүүгээ явах гэж байтал араас дуудан "өнөөдөр гайгүй ирсэн үү?"

"өө тиймээ Жимин хүргэж ирсэн"

"мм Жимин үү..? Жимин.."

"аав яасан юм?"

Ээж "ажилтай байгаа байх. Өнөөдөр ирэхгүй байж магадгүй" гэж хэлээд өрөөндөө орчхов. Бодвол муудалцчихсан юм байхдаа?

Өрөөндөө орж ирсний дараа маргаашийнхаа хичээлүүдийг янзалчхаад сууж байтал утсанд зурвас ирэв.

:

Санаад байнаааа Жү.

:

Өнөөдөржингөө хамт байчхаад.

:

Тэгсэн ч гэсэн. Би чамайг гэрээс чинь хулгайлчих уу? Тэгээд хоёулаа хамтдаа ойн дундах ганц дүнзэн байшинд хүүхэдтэй болоод гэр бүлээрээ амьдарцгаая.

:

Үлгэр шиг сонсогдож байна.

:

Хөөх, чамд сонсогдоод байгаа юм уу?

:

Чи мэддэгүй юм уу? Миний утсанд ирсэн зурвасууд надад сонсогдоод байдаг.

:

hahaha.

:

Чи хаана байна?

:

Гэртээ байхгүй хаана байх юм? Чи өөрөө хаана байгаа юм?

:

Чиний зүрхэнд💕

:

Хөөе чамд юу болоо вэ? Арай уучхаагүй биздээ?

:

Заза үгүй дээ. Чи үнэхээр уянгалж мэдэхгүй юмаа Ёнжү.

:

Маргааш уулзъя. Сайхан амраарай.

:

Хайртай шүүүүү.❤️

Түүний зурвасыг уншин инээмсэглэсээр утсаа хаан ширээн дээр тавилаа. Яг одоо бид ирээдүйгээ огтхон ч бодохгүйгээр зөвхөн өнөөдрийнхөө жаргалаар л хамтдаа байна. Хамаагүй ээ. Одоо ч болтугай хамтдаа жаргалтай байвал болох нь тэр.

***

Ангид завсарлагаанаар угаалгын өрөө орчхоод гарч иртэл миний ширээн дээр хэн нэгэн гадилтай сүү тавьчихсан байх нь тэр. Аваад хартал дээр нь нэг цаас байх ба түүн дээр:

"Би өнөөдөр хичээл тараад аавтай уулзах ажилтай болсон учир чамайг хүргэж өгч чадахгүй нь ТоТ тийм болохоор миний сэтгэлээсээ өгч байгаа сүүг намайг бодож байгаад уугаарай.

Чиний царайлаг найз залуу Жиминээс"

Би уншиж дууссаны дараа инээмсэглэсээр цаасыг ширээн дээр тавьчхаад жижигхэн савтай сүүг харлаа. Яг миний уудаг нь байна шүү. Гэхдээ зүгээр л хэлчихгүй дээ.

Гэнэт хажуугаар Мисү зөрөхдөө "чи ойрд Жимин Жимин гээд намайг ч, Инүг ч тэр тоохоо больчхож" гэж хэлээд суудалдаа суув.

"би хэзээ?"

"гэснээс ойрд Инү ч ялгаагүй үнэхээр хачин байгаа. Жонгүг тэр хоёрын дунд ямар нэг болоод байх шиг байна"

"юу юм?" гээд Мисү рүү бага зэрэг ойрттол Мисү "хамт явж байхаар хажуугаар Жонгүг зөрөнгүүт Инү хальт муухай харчхаад түүн рүү огт харахгүй байна лээ. Хамгийн гол нь Жонгүг зөрөхдөө Инү рүү ширтсээр байгаад зөрдөг"

"тэгвэл аргагүй л юм байна шүү дээ. Инү Жонгүгт сайн харин тэр жоохон мэдрэмжгүй харагддаг болохоор түүнийг нь хүлээн зөвшөөрөөгүй байх тийм үү? Эсрэгээрээ Жонгүг Инүд сайн юм болов уу?"

"эсвэл тэр хоёр нууцаар үерхдэг байх. Тэгээд муудалцчихсан. Хамгийн гол нь Инү юу ч хэлэхгүй юм"

"Инү ч бид хоёроос юм нуудаг болж байгаа юм байна даа. Би удахгүй бүх юмыг нь яриулнаа"

Би ингэж хэлчхээд сүүндээ соруулаа зоон ууж эхлэв.

***

Хичээл таран сургуулиас гаран алхаж байтал сургуулийн хашааны дэргэд зогсож байсан нэг охин гэнэт урд гарч ирснээ "Хан Ёнжү байхаа?" гэхэд нь хартал огт танихгүй нэгэн байсан тул би бага зэрэг гайхан "т-тиймээ. Намайг таньдаг юм уу?" гэтэл тэрээр толгой дохьсноо "мм... Бага зэрэг?" гээд толгойгоо гилжийлгэх шиг болов.

Би бага зэрэг гайхан харж байтал тэрээр над руу гараа сунгаад "намайг Ким Сүног гэдэг" гээд инээмсэглэснээ "удахгүй Пак Жиминтэй сүй тавих гэж байгаа" гэх нь тэр. С-сүй тавихаа??

Би юу ч ойлголгүй түүн рүү харж байтал тэрээр намайг давуулан цааш харснаа "ахаа!" гээд гараа даллав. Эргэж хартал Тэхён бидний зүг алхаж байлаа. Тэгвэл энэ Тэхёны дүү юм уу? Тэгэхээр өнөөх Жиминий яриад байсан охин байх нь.

Тэхён хүрч ирснээ миний хажууд зогсоод "Сүног? Чи энд юу хийж байгаа юм?"

Сүног "зүгээр л. Тантай хамт харих гээд"

Тэхён "тэгээд... яагаад Ёнжүтэй яриад зогсож байдаг билээ?" гэснээ над руу харлаа.

Сүног "өөрийгөө танилцуулсан юм. Болохгүй юм уу?" гээд над руу харснаа "Ёнжү эгчээ холбоотой байцгаая" гэтэл Тэхён над руу харан "хэрэггүй ээ. Түүнтэй холбоотой байх хэрэггүй. Алив Сүног явцгаая" гэж хэлээд, түүний мөрнөөс барьсаар аваад явчхав. Ойлгосонгүй. Тэд сүй тавина гэдэг чинь юу гэсэн үг юм?

***

Зурагт үзэн сууж байхдаа хэтэрхий олон юм бодсоноос үзэж байгаа киногоо ч ойлгосонгүй. Сүүлд нь тэвчээр алдагдан утсаа аваад Жимин рүү залгатал утсаа авахгүй байлаа. Хэд залгасны эцэст болин утсаа хажуу тийшээ шидэв.

"яагаад авахгүй байгаа юм бол оо?"

Үнэндээ Сүногийн хэлсэн сүй тавих гэж байгаа гэсэн нь надад их хүнд туссан бололтой. Миний сэтгэл санаа тогтворгүй байна.. Жимин надад тэр өдрөөс хойш сүйн талаараа юу ч яриагүй. Санаа зовж байна, бас бага зэрэг айж байна.

"Ёнжү, дэлгүүр гараад ирээч? Сонгино авахаа мартчихсан байна"

Ээж гал тогооноос ийнхүү хэлэхэд нь би бодлуудаасаа салан гал тогоо руу орлоо. Үнэндээ аав хэдэн хоног гэрт ирээгүй. Үнэхээр энэ хоёрын муудалцсан нь үнэн бололтой.

"бид та хоёрын сүй тавих өдрийн товломоор байна"

Аавын компани дээр ирэн ажлын өрөөнд нь сууж байтал тэр ингэж хэлээд миний урд суулаа.

"сүй? Юу яриад байгаа юм?"

"Сүногтой сүй тавь. Энэ удаа би чамаас гуйхгүй. Шаардаж байна. Миний хэлснээр хий"

"чадахгүй ээ. Би хийхгүй"

"чамаас гуйгаагүй гэж байна. Зүгээр л миний хэлснээр түүнтэй сүй тавь. Харин түүний дараагийнхыг нь тэр үед болъё"

"яагаад? Ямар учраас би түүнтэй сүй тавих ёстой юм?"

"тэдний гэр бүл солонгост нэр хүндтэй. Бидэнд ч гэсэн ашигтай байх болно. Би та хоёрыг гэрлэ гээгүй байна. Энэ удаа чамд өгөөмөр хандаж байгаа болохоор зүгээр л миний хэлснээр хий ойлгов уу?"

Би суудлаасаа босоод "үгүй ээ"

"ПАК ЖИМИН"

Тэр энэ удаа дуугаа өндөрсгөсөн ба өмнө нь хэзээ ч миний өөдөөс ингэж чанга дуугаар ярьж байгаагүй юм. Бас над руу өмнөхөөсөө илүү ширүүн харцаар хөмсгөө зангидан харж байлаа.

Тэгээд доош харан "суу" гэхэд нь би өөрийн эрхгүй доош буцан суув. Намайг суусны дараа аав хэдэн зүйл хэлсний эцэст нь хамгийн сүүлд нь "мэдээж би чамайг хүссэн хүнтэйгээ гэрлээсэй гэж хүсдэг. Харин одоо миний хийж байгаа энэ бүхэн бүгд чиний ирээдүйн төлөө гэдгийг чи мэдэх ёстой. Харин тэр үед чи юу хүссэнээ хийж болно" гэж хэлээд миний чанга атгасан гаран дээр гараа тавилаа.

Дэлгүүр орон ээжийн захиснаар сонгино, бас өөртөө чипс, ундаа гээд хэд хэдэн юм аваад кассан дээр ирсний дараа мөнгөө төлөх гэтэл өмсөж байсан цамц болон өмдний халаасанд мөнгө байхгүй байх нь тэр. Тэгээд эцэст нь ээжээс авсан мөнгөө гарахдаа тавиур дээр тавиад орхичихсоноо санав. Тэгээд худалдагчид нь 'ороод мөнгөө аваад ирье' гэж хэлэх гэж байтал гэнэт хажуунаас нэг залуу хүрч ирснээ кассан дээр миний юмнуудын хажууд хэдэн лаазтай шар айраг тавиад "хамтад нь төлчихье" гэх нь тэр. Би урдуураа гараа сэгсчин "аа хэрэггүй дээ. Манайх ойрхон болохоор би ороод мөнгөө аваад--" гэтэл тэр миний хэлснийг сонсохгүй байгаа бололтой шууд л мөнгийг нь төлчхөв. Тэгээд өөрийнхөө шар айрагнуудаа уутанд хийсний дараа миний юмнуудыг ч бас уутанд хийж өгөөд миний гарт бариулав. Тэгснээ "баярлах хэрэггүй" гэж хэлээд гараад явчих нь тэр. Би хэсэг гайхаж байгаад араас нь хурдхан шиг гарлаа. Тэгээд ардаас нь гүйж очоод гарнаас нь барьтал тэрээр гайхан эргэж харав.

"нөгөө.. би гэртээ ороод мөнгөө аваад гараад ирье гэвэл та хүлээж чадах уу?"

"хэрэггүй ээ" гээд явах гэхэд нь би гараас нь дахин барьж аваад "тэгэхээр чинь надад эвгүй байна шүү дээ. Танихгүй хүнээр юмаа төлүүлнэ гэдэг чинь.. Би заавал буцааж өгнөө. Одоо завгүй байгаа бол маргааш"

"би зүгээр гэсэн. Буцааж өгөх гэсний хэрэггүй"

"гэхдээ.. Та надад дугаараа өгчих юм уу? Та авахгүй гэсэн ч би заавал өгнө"

"би авахгүй" гэж хэлээд эргэж хараад яваад өгөв. Харин би араас нь хэсэг гайхан харж байгаад "тэгвэл баярлалаа!" гэсээр орилтол тэрээр цаашаа харсан хэвээр зүүн гараараа хальт даллав.